Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Μετάνοια, ένας καινούργιος τρόπος ζωής - † Αρχ. Χριστοδούλου Φάσσου

Μετάνοια,
ένας καινούργιος τρόπος ζωής

† Αρχιμανδρίτου Χριστoδούλου Φάσσου
Ιεροκήρυκος Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών


Η Εκκλησία μας, αγαπητοί αδελφοί, καθώς γνωρίζετε, με τον αποψινό εσπερινό (της Κυριακή Τυροφάγου) μας εισάγει στην ιδιαίτερη εκείνη χρονική περίοδο του εκκλησιαστικού έτους, η οποία ονομάζεται Μεγάλη και Αγία Σαρακοστή. Η είσοδος αυτή δεν γίνεται για λόγους ηθικούς ή ακόμα για να κρατήσουμε κάποιες παλιές εκκλησιαστικές παραδόσεις ή, αν θέλετε, για να γίνει μια πνευματική εναλλαγή στην καθημερινή ζωή τού πιστού, αλλά γίνεται για λόγους πολύ πιο βασικούς και σημαντικούς.
Αυτή η περίοδος που αρχίζει από απόψε και τελειώνει το Μέγα Σάββατο το πρωί, στην οποία κάθε χρόνο μάς εισάγει η Εκκλησία μας, προσφέρεται σε όλους τους πιστούς σαν ένας καινούργιος τρόπος ζωής, τον οποίον καλούνται να ζήσουν ιδιαιτέρως εγκρατικά κατά την περίοδο αυτή. Και αυτός ο καινούργιος τρόπος ζωής επικεντρώνεται σε μια λέξη, τη λέξη μετάνοια.
Είναι γνωστή η λέξη, δεν ξέρω όμως αν είναι γνωστή η βαθύτερη σημασία της. Γι' αυτό το λόγο, δι' ευχών σας Σεβασμιώτατε, πολύ λίγα και σύντομα σχόλια θα κάνω επάνω στην έννοια της λέξεως μετάνοια.
Κατ' αρχήν θα πρέπει να καταλάβουμε καλά όλοι εμείς, που είμαστε σήμερα μέσα στον ιερό χώρο τού ναού, ότι η μετάνοια σαν ένας τρόπος ζωής είναι αναγκαία και απαραίτητη. Αναγκαία όχι μόνο για όσους έχουν διακόψει τη σχέση τους με το Θεό εξ αιτίας της αμαρτίας και πρέπει τώρα με έναν καινούργιο τρόπο ζωής να επανασυνδεθούν με το Θεό, αλλά πρέπει καλά να καταλάβουμε ότι είναι αναγκαία για όλους μας, είναι μια κατάσταση, την οποία καλούμεθα να ζήσουμε. Είναι μία αρχή και μία συνέχεια, η οποία πρέπει να συνοδεύει όλους εμάς τους χριστιανούς στον καθημερινό μας βίο.
Αυτό στηρίζεται πάνω στα εξής στοιχεία: Πρώτα-πρώτα, θυμίζω τα λόγια τού Χριστού, τα εισαγωγικά στο σωτήριο κήρυγμά Του πάνω στη γη: “Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών” (Ματθ. Δ', 17). Προϋπόθεση για την εισαγωγή μας, για την είσοδό μας στη Βασιλεία των Ουρανών είναι η μετάνοια. Και μας καλεί όλους ο Κύριος με το ρήμα “μετανοείτε” κι όχι “μετανοήσατε”, που σημαίνει μία φορά μόνο, αλλά “μετανοείτε” με την έννοια της διάρκειας και απευθύνεται αυτό το κήρυγμα τού Χριστού μας σε όλους αδιακρίτως.
Δεύτερον, η Εκκλησία μας με την έναρξη αυτής της περιόδου, με την έναρξη του Τριωδίου, έχει δύο βασικούς ύμνους οι οποίοι ψάλλονται: “Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας, ζωοδότα” (Τριώδιον, Τροπάριο Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου) και “Της σωτηρίας εύθυνόν μοι τρίβους, Θεοτόκε” (Τριώδιον, Τροπάριο Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου). Παρακαλούμε την Παναγία και τον Κύριό μας να μας ανοίξει την πόρτα και να μας δείξει το δρόμο τής μετανοίας· και η Εκκλησία μας με τα τροπά­ρια αυτά απευθύνεται σε όλο το πλήρωμά της αδιακρίτως της ηθικής ποιότητος εκάστου εκ των πιστών.
Τρίτον, σας θυμίζω την παρακέλευση, την οποίαν ακούμε σε κάθε λατρευτική σύναξη: “Τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι” (Ιω. Χρυσοστόμου, συναπτή Θ. Λειτουργίας), που απευθύνεται και πάλι αδιακρίτως σε όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας.Τέταρτον, ήθελα να τονίσω ότι όλοι οι Πατέρες τής Εκκλησίας μας επιμένουν και υπογραμμίζουν πολύ αυτό, ότι δηλαδή η μετάνοια είναι κατάσταση που πρέπει να τη ζουν όλοι, είναι καθολική υποχρέωση δικαίων και αδίκων, τελείων και ατελών, αγίων και αμαρτωλών, μάλιστα δε, κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, εκείνων οι οποίοι νομίζουν ότι έχουν καλές σχέσεις με το Θεό, “οι πεποιθότες εφ’ εαυτοίς ότι εισί δίκαιοι” (Λουκ. ΙΗ', 9). Αυτοί, όπως ο Φαρισαίος της γνωστής παραβολής, όπως ο πρεσβύτερος γιος τής παραβολής τού Ασώτου, αυτοί προπάντων έχουν ανάγκη αυτού του γεγονότος και αυτής της καταστάσεως, της μετανοίας. Διότι, επιμένουν οι Πατέρες, αυτοί κινδυνεύουν από τους “εκ δεξιών πειρασμούς”, που είναι η υπερηφάνεια, η υποκρισία, ο φθόνος, η κατάκριση κ.λπ.
Ο Αγιος Ισαάκ, ο Αββάς αυτός ο οποίος τόσο πολύ έχει μελετήσει το θέμα τής μετανοίας, λέγει τα εξής χαρακτηριστικά: “Ει γαρ πάντες αμαρτωλοί εσμεν και ουδείς υπέρτερος των πειρασμών, ουδεμία των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας. Προσήκει γαρ άρτι πάσιν αμαρτωλοίς και δικαίοις τοις βουλομένοις σωτηρίας τυχείν”. Εάν, λέει, είναι γεγονός - και είναι πράγματι γεγονός αναμφισβήτητο - ότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί και κανένας δεν είναι παραπάνω από τους πειρασμούς, τότε, λοιπόν, μεγαλύτε­ρη αρετή και σπουδαιότερη είναι η μετάνοια.“Προσήκει γάρ άρτι πάσι”, αρμόζει και πρέπει αυτή σε όλους.
αμαρτωλοίς και δικαίοις τοις βουλομένοις σωτηρίας τυχείν”, και στους αμαρτωλούς και στους δίκαιους η μετάνοια συντελείται, εάν πράγματι θέλουν να σωθούν. Και προσθέτει:“Δια τούτο η μετάνοια ούτε καιροίς ούτε πράξεσι περιορίζεται έως θανάτου” (Αββά Ισαάκ Σύρου, Ασκητικά, Λόγος ΝΕ', Περί παθών), δεν περιορίζεται η μετάνοια από μία χρονική περίοδο ούτε ορίζεται από χρονικά όρια ούτε και από πράξεις, αλλά είναι ένα γεγονός που πρέπει να σφραγίζει τη ζωή τού χριστιανού έως θανάτου.
Ο Ιερός Χρυσόστομος υπογραμμίζει:“Ιατρείον γαρ εστιν αναιρετικόν της αμαρτίας η μετάνοια”, είναι φάρμακο η μετάνοια “αναιρετικόν της αμαρ­τίας”, καταστρεπτικό της αμαρτίας. Κι αφού η αμαρτία είναι παντοτινή στον άνθρωπο, έτσι παντοτινό πρέπει να είναι και το φάρμακο της μετανοίας. Και επί πλέον λέει ότι η μετάνοια κανέναν δεν αποδιώκει.“Ου μέθυσον αποστρέφεται, ουκ ειδωλολάτρη βδελύσσεται, ου λοίδωρον απελαύνει, ου βλάσφημον αποδιώκει, ουκ αλαζόνα, αλλά πάντας μεταποιεί”, Όλους αυτούς τους καλεί στη μετάνοια για να τους μεταβάλει, για να τους αλλάξει.“Χωνευτήριον γαρ εστιν της αμαρτίας η μετάνοια”, είναι ένα καμίνι η μετάνοια μέσα στο οποίο χωνεύεται η αμαρτία, διαλύεται, κατακαίεται.
Με αυτά ήθελα, αδελφοί μου, να υπογραμμίσω αυτό το οποίον στην αρχή τόνισα, ότι δηλαδή η μετάνοια είναι τρόπος ζωής, τον οποίον πρέπει όλοι ανεξαρτήτως να ακολουθήσουμε κι ότι δεν είναι παροδικό φαινόμενο, αλλά είναι μόνιμη κατάσταση στη ζωή. Αν αυτό ισχύει, τότε, αγαπητοί αδελφοί, τίθεται σε όλους, σε μένα και στον καθένα από σας, το ερώτημα: Εγώ τί κάνω επάνω σ’ αυτό το θέμα; Έχω μετανοήσει; Μετανοώ; Ακολουθώ στη ζωή μου αυτό που οι Πατέρες τονίζουν; Είναι η μετάνοια ένα μόνιμο γεγονός μέσα στη ζωή μου; Πρέπει να δώσει ο καθένας μόνος του την απάντηση. Για να μην γελαστούμε στην απάντηση, θα σας υπενθυμίσω δύο στοι­χεία, τα οποία έχει ο άνθρωπος, όταν πραγματικά βαδίζει το δρόμο της μετανοίας.

Το πρώτο είναι ότι ο άνθρωπος που περπατάει στο δρόμο της μετανοίας έχει βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του. Το ήθος και το βίωμα του ορθόδοξου χριστιανού είναι ήθος και βίωμα δακρύων και ομολογίας και συναισθήσεως της αμαρτωλότητας· “...ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί διαπαντός” (Ψαλμός Ν', 5). Κι όταν ακόμα φθάνει ο χριστιανός σε ύψη μεγάλα αρετής και αγιότητας, και τότε τον ακολουθεί αυτή η συναίσθηση, ότι δηλαδή είναι αμαρτωλός. Ο θείος Παύλος, όταν έφτασε στα τέλη τού βίου του, γράφει τις δύο “Προς Τιμόθεον” επιστολές. Λέει, λοιπόν: “Χριστός Ιησούς ήλθεν εις τον κόσμον αμαρτωλούς σώσαι, ων πρώτος ειμί εγώ” (Α' Τιμ. Α', 15). Εμείς λέμε ότι ο απόστολος Παύλος είναι ο πρώτος μετά τον Ένα. Ο Ένας είναι ο Χριστός.
Ο πρώτος μετά το Χριστό μας είναι ο απόστολος Παύλος. Εκείνος λέγει ότι είναι ο πρώτος των αμαρτωλών.
Ο Αββάς Ισαάκ, που σας είπα προηγουμένως, τονίζει ότι πάντοτε είναι “κοινωνός της βδελυράς φύσεως”, δηλαδή πάντοτε νοιώθει την αμαρτωλότητά του.
Όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν προσυπογράψει αυτή την προσευχούλα, την περίφημη ευχή, το “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν”, και μας την παρέδωσαν σαν κληρονομιά. Και μέσα στην προσευχή αυτή τονίζεται ιδιαιτέρως η συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας.
Ο Άγιος Ισαάκ πάλι κάνει μία τριπλή σύγκριση για να δείξει ακριβώς πόση σημασία έχει αυτή η συναίσθηση της αμαρτωλότητας.
Πρώτη σύγκριση: “Ο αισθηθείς των εαυτού αμαρτιών κρείττων εστί του εγείροντος τους νεκρούς εν τη αυτού προσευχή” (Αββά Ισαάκ Σύρου, Ασκητικά, Λόγος ΛΔ', Περί μετανοίας), εκείνος που έχει γνωρίσει καλά τον εαυτόν του και βλέπει τις αμαρτίες του, αυτός είναι ανώτερος από εκείνον που με την προσευχή του κατορθώνει να αναστή­σει ακόμα και πεθαμένους.

Δεύτερη σύγκριση: “Ο στενάζων μίαν ώραν υπέρ της ψυχής εαυτού κρείττων εστί του ωφελούντος όλον τον κόσμον εν τη θεωρία αυτού” (Αββά Ισαάκ Σύρου, Ασκητικά, Λόγος ΛΔ', Περί μετανοίας), εκείνος ο οποίος αναστενάζει με πόνο, γιατί νοιώθει την αμαρτωλότητά του, είναι ανώτερος από εκείνον που ωφελεί όλον τον κόσμο με τη διδασκαλία του και με το βίο του.
Τρίτη σύγκριση: “Ο αξιωθείς ιδείν εαυτόν κρείττων εστί του αξιωθέντος ιδείν αγγέλους” (Αββά Ισαάκ Σύρου, Ασκητικά, Λόγος ΛΔ', Περί μετανοίας), εκείνος που αξιώθηκε να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και να λάβει συναίσθηση της αμαρτωλής καταστάσεώς του, αυτός είναι ανώτερος από εκείνον που αξιώνεται να βλέπει ουράνιες οπτασίες και αγγέλους. Αυτό είναι το πρώτο χαρακτηριστικό, η συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Αν το έχουμε, βαδίζουμε το δρόμο της μετανοίας.
Δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η εγκατάλειψη και η επίρριψη του αμαρτωλού εαυτού μας μέσα στη χάρη και στο έλεος και στην αγάπη τού Θεού. Απείρως μεγαλύτε­ρη, αδελφοί μου, από τις αμαρτίες μας είναι η αγάπη τού Θεού, η οποία “ούτε μέτρω μετρείται ούτε αριθμώ αριθμείται”, λέγει ο Αγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Την αγάπη τού Θεού ούτε να τη μετρήσεις ούτε να την εξαριθμήσεις μπορείς. Προσθέτει ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: “Ουδέ λόγω ερμηνευθήναι δύναται αυτού η αγαθότης”, ούτε μπορούμε με τα λόγια να ερμηνεύσουμε και να περιγράψουμε την αγαθότητα του Θεού. Και φέρνει ένα παράδειγμα πολύ έντονο ο άγιος Πατήρ. Λέει: “Όσον σπινθήρ προς πέλαγος, τοσούτον κακία προς την του Θεού φιλανθρωπίαν” (Ιω. Χρυσοστόμου, Ε.Π. Migne 49, 336-337),
όπως είναι μία σπίθα που πέφτει μέσ' το πέλαγος, στη θάλασσα, έτσι είναι οι αμαρτίες μας μέσα στο πέλαγος της αγάπης και της φιλανθρωπίας τού Θεού.
Χρειάζεται πολλή προσοχή, διότι, όταν θα λάβω συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μου, εάν δεν γίνει συγχρόνως και αυτή η εγκατάλειψη, η επίρριψη του εαυτού μας στην αγάπη και στο έλεος του Θεού, τότε υπάρχει ο φοβερός κίνδυνος, αδελφοί μου, της απογνώσεως, της απελπισίας· και τονίζουν πολύ οι Πατέρες της Εκκλησίας μας αυτόν τον κίνδυνο, διότι, λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: “Ουδέν γαρ ούτως ισχυρόν όπλον τω διαβόλω ως η απόγνωσις”, δεν υπάρχει μεγαλύτερο όπλο για το διάβολο εναντίον του ανθρώπου από την απόγνωση, από την απελπισία. “Δια τούτο ουχ ούτως αυτόν ευφραίνομεν αμαρτάνοντες ως απογιγνώσκοντες”, γι' αυτό δεν ευχαριστιέται τόσο, όταν μας βλέπει να αμαρτάνουμε, αλλά ευχαριστιέται πιο πολύ, όταν μας βλέπει ότι απελπιστήκαμε για τις αμαρτίες μας και δεν ρίξαμε τον εαυτό μας μέσα στο πέλαγος της αγάπης του Θεού. Γι' αυτό λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: “Καν καθ’ ημέραν αμαρτάνης, καθ’ ημέραν μετανόει” κι αν ακόμη κάθε μέρα αμαρτάνεις, κάθε μέρα να μετανοείς και να κάνεις εκείνο που κάνουν στα παλιά σπίτια. Όταν σε κάποιο μέρος παλιώνουν, αμέσως πάνε και τα ανακαινίζουν στο σημείο αυτό. Τούτο πρέπει να κάνεις κι εσύ. “Ουκ επαλαιώθης σήμερον από της αμαρτίας; Ανακαίνισον σεαυτόν από της μετανοίας. Μη καταπέσης εις απόγνωσιν, καν μύρια ημαρτηκώς ης”, μην πέσεις στην απελπισία, έστω κι αν είναι μύριες οι αμαρτίες σου. “Μη σεαυτού απογνώς, καν εν εσχάτη πολιά ης, μετανόησον”, κι αν έφτασες στα βαθιά-βαθιά γηρατειά σου και τότε υπάρχει καιρός ακόμη για να μετανοήσεις.
Έχουμε το φοβερό παράδειγμα αυτής της απελπισίας, η οποία κυριεύει τον άνθρωπο εξ αιτίας της αμαρτίας και τον οδηγεί στο θάνατο. Έχουμε το φοβερό παράδειγμα του Ιούδα. Δεν μετανόησε αληθινά. Ήρθε στη συναίσθηση του σφάλματος στο οποίον έπεσε. Κατάλαβε την αμαρτία του. Ήταν το πρώτο σκέλος της μετανοίας. Δεν είχε όμως αληθινή μετάνοια. Δεν έριξε κατόπιν τον εαυτό του μέσα στο πέλαγος της αγάπης και του ελέους τού Χριστού μας, αλλά κατελήφθη από την απελπισία, διότι ήρθε στην απόγνωση και στο θάνατο (Βλ. Ματθ. ΚΖ’, 3-5). Αντίθετα “... οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν τού Θεού” (Ματθ. ΚΑ', 31) λέει ο Χριστός μας, διότι έχουν αληθινή μετάνοια, που τη βλέπουμε και με τα λόγια τους και με τα έργα τους. Όταν ο τελώνης λέει: “Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ” (Λουκ. ΙΗ', 13), κι όταν λέει ο ληστής: “Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθεις εν τη βασιλεία Σου” (Λουκ. ΚΓ', 42), κι όταν η αμαρτωλή γυναίκα χύνει δάκρυα και πλένει με τα δάκρυά της τα πόδια τού Χριστού μας, κι όταν ο Πέτρος “κλαίει πικρώς” (Λουκ. ΚΒ', 62) στην αυλή τού Αρχιερέως, έχουν φτά­σει όλοι αυτοί και στα δύο σκέλη της μετανοίας. Βαδίζουν, δηλαδή, ακριβώς το δρόμο της μετανοίας, που είναι και η συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας και η επίρριψη του εαυτού μας στο έλεος του Θεού.
Αυτά ακριβώς τα δύο γνωρίσματα, αγαπητοί αδελφοί, τα εκφράζει ο τρίτος ύμνος, ο εισαγωγικός, που τον ακούμε από την πρώτη μέρα του Τριωδίου, απ' την Κυριακή τού Τελώνου και του Φαρισαίου. Λέει ο ύμνος: “Τα πλήθη των πεπραγμένων μοι δεινών εννόων ο τάλας, τρέμω την φοβεράν ημέραν της κρίσεως”. Έχουμε το πρώτο σκέλος της μετανοίας, τη συναίσθηση των αμαρτιών, “τα πλήθη των δεινών”. Και μάλιστα ξέρετε τις συνέπειες: “τρέμω την φοβεράν ημέραν της κρίσεως”. Έρχεται, τώρα, το δεύτερο σκέλος για να ολοκληρωθεί η μετάνοια: “Αλλά θαρρών εις το έλεος της ευσπλαχνίας σου ως ο Δαβίδ βοώ σοι· ελέησόν με, ο Θεός, κατά το μέγα σου έλεος” (Τριώδιον, Ιδιόμελον Όρθρου Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου).Αγαπητοί αδελφοί, αυτό με λίγα λόγια είναι το πνεύμα κι αυτά είναι τα πλαίσια του καινούργιου τρόπου της ζωής, στην οποία μας καλεί η Εκκλησία μας. Καλούμεθα ιδιαίτερα, θα έλεγα εντατικότερα, φροντιστηριακά, την περίοδο του Τριωδίου να ασκηθούμε σ' αυτήν τη μετάνοια, ώστε παίρνοντας δύναμη και προπονούμενοι κατά τη διάρκεια του Τριωδίου να μας συνοδεύει το φαινόμενο αυτό της μετανοίας στην υπόλοιπη ζωή μας. Είναι πνεύμα αυτοεξετάσεως, αυτογνωσίας, συναισθήσεως της αμαρτωλότητάς μας και επιρρίψεως του εαυτού μας στο έλεος του Θεού. Ακόμη, αν προστεθούν τα μηνύματα που μας έδωκε το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, “αποθώμεθα τα έργα τού σκό­τους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός” (Ρωμ. ΙΓ', 12), και αν προσθέσουμε τα αγωνίσματα που ο Κύριός μας μάς υπέδειξε δια του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος, που είναι η συγχωρητικότητα προς αυτούς που μας φταίνε, που είναι η γνησιότητα στην αρετή και η αποκόλληση από τα γήινα και η προσκόλληση στα ουράνια, τότε έχουμε όλο το πλαίσιο της καινούργιας αυτής ζωής, την οποίαν εντατι­κά, όπως είπαμε, καλούμεθα να ζήσουμε στην περίοδο αυτή της ζωής μας.
Αλλά, αδελφοί, ενώ αυτό είναι το πνεύμα τής Εκκλη­σίας μας στη διάρκεια αυτή, δυστυχώς έξω από το χώρο τής Εκκλησίας, όπως προηγουμένως ο Σεβασμιώτατος τόνισε,
μέσα στην κοινωνία επικρατεί κατ' αυτήν την περίοδο ένα εντελώς διαφορετικό πνεύμα. Είναι ένα πνεύμα εξωστρέφειας, ένα πνεύμα διαχύσεως, ένα πνεύμα επιπολαιότητας, ιδιαιτέρως δε στην πόλη μας είναι ένα πνεύμα ενός ηθικού εκτροχιασμού, λίγο ή πολύ, και μιας διαφθοράς, η οποία επιτελείται ιδιαιτέρως σε ένα μεγάλο μέρος τής νεότητας.Γι' αυτό ακριβώς η Εκκλησία μας αντιτίθεται και καταδικάζει όλη αυτή την κατάσταση και όλες αυτές τις εκδηλώσεις, οι οποίες αντιστρατεύονται τους στόχους, τους οποίους η Εκκλησία έχει δρομολογήσει για την περίοδο αυτή. Είναι δε το παράπονο τής Εκκλησίας έντο­νο, γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που μετέχουν σ' αυτές τις εκδηλώσεις, δεν είναι άχρηστοι άνθρωποι· αύριο θά ‘ρθουν και θα ζητήσουν τη χάρη τού Θεού, θα ζητήσουν την ευλογία και τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Αλλά είναι το παράπονο τής Εκκλησίας ότι με τη στάση τους αυτή αποπροσανατολίζουν το λαό, και ιδιαιτέρως τη νεό­τητα, και δεν τους προσφέρουν αυτό ακριβώς που τους υπόσχονται, δηλαδή την αληθινή χαρά. Διότι μετά το πέρας όλων αυτών των εκδηλώσεων συμβαίνει σε αυτούς που μετέχουν, εκείνο που συνέβη στους πρωτοπλάστους, που μετά την παρακοή είδαν ότι ήσαν γυμνοί. Και αυτή τη γύμνωση τη βλέπουν εκείνοι οι οποίοι μετέχουν, χωρίς να δουν εκείνο το οποίο ζητούσαν συμμετέχοντας σ' αυτές τις εκδηλώσεις.
Βέβαια, αυτά τα οποία συμβαίνουν είναι έργα “του άρχοντος του κόσμου τούτου” (Ιων. ΙΣΤ', 11) και θα υπάρχουν αυτά, εφ' όσον θα υπάρχει είτε με αυτή τη μορφή είτε διαφορετική το σχήμα τού παρόντος κόσμου. Αλλ' όμως, αδελφοί μου, η Εκκλησία έχει χρέος να καλέσει τα παιδιά της, τους πιστούς της, σε ένα πνευματικό συναγερμό. Έχει από τους πιστούς την απαίτηση να ζητήσει και ζητάει από αυτούς να εντείνουν σ' αυτή την περίοδο τον πνευματικό τους αγώνα. Και όχι μόνο να είναι αμέτοχοι σ' αυτά τα οποία γίνονται, αλλά και με τη συμπεριφορά τους και με τα λόγια τους και με τη διαφώτιση, την οποία θα κάνουν, να βοηθήσουν και τους συνανθρώπους μας να αποσπώνται από την κατάσταση αυτή.
Η Εκκλησία έχει χρέος να μας καλέσει να εντατικοποιήσουμε τον πνευματικό μας αγώνα και να αναδειχθούμε δι' ευχών σας, Σεβασμιώτατε, όπως λέει ο θείος Παύλος γράφοντας στους Φιλιππησίους, “άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού αμώμητα εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης, εν οις φαίνεσθε ως φωστήρες εν κόσμω” (Φιλιπ. Β', 15). Αμήν.

Ομιλία εκφωνηθήσα την Κυριακή Τυροφάγου Ματθ. ΣΤ', 14-21, εις τον Κατανυκτικό Εσπερινό, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ εις τον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών την 8/3/1992

Από το βιβλίο του † Αρχ. Χριστοδούλου Φάσσου,
Η Συγκατάβαση του Θεού και η Ευθύνη του Ανθρώπου”,
των Εκδόσεων "Ταώς" : http://ekdoseistaos.blogspot.com/

ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΝ - Χαλκηδόνος κυρού Μελίτωνος

Κατηγορώ την υποκρισίαν
Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος

Ἀδελφοί μου,
Τίποτε δὲν καυτηρίασε ὁ Κύριος τόσο πολύ, ὅσο τὴν ὑποκρισία.Καὶ ὀρθῶς, εἰς αὐτὴν εἶδεν, ὅτι ὑπάρχει πάντοτε ὁ μεγαλύτερος παραπλανητικὸς κίνδυνος, δηλαδὴ τὸ ἑωσφορικὸν ἀγγελοφανὲς φῶς. Εἶναι πράγματι φοβερὴ ἡ δύναμις τῆς ὑποκρισίας. Τόσο γι᾿ αὐτὸν ποὺ τὴ ζῇ καὶ τὴν ἀσκεῖ, ὅσο καὶ γι᾿ αὐτοὺς ποὺ τὴν ὑφίστανται. Καὶ εἶναι ἐπικίνδυνη ἡ ὑποκρισία, διότι ἀνταποκρίνεται πρὸς βαθύτατον ψυχολογικὸν αἴτημα τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ ἄνθρωπος θέλει νὰ φανῆ αὐτὸς ποὺ δὲν εἶναι. Ἀκόμη καὶ ἐνώπιον τοῦ ἐαυτοῦ του καὶ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. Καὶ ἔτσι ξεφεύγει ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἁπλότητα καὶ φυσικὰ καὶ ἀπὸ τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν σωτηρίαν.
Σὲ λίγες ὧρες ἔξω ἀπὸ αὐτὸν τὸν ναόν, ἔξω ἀπὸ τὴν γαλήνην του, εἰς τοὺς δρόμους αὐτῆς τῆς Πολιτείας, θὰ παρελάσῃ ὁ Καρνάβαλος. Μὴ τὸν περιφρονήσετε καὶ μὴ τὸν χλευάσετε καὶ μὴ μὲ κατακρίνετε, ποὺ τὸν ἀναφέρω αὐτὴ τὴ στιγμή. Δὲν εἶναι καθόλου ἄσχετος μὲ τὸ μέγιστο πρόβλημα τῆς ὑποκρισίας. Νὰ τὸν προσέξετε ἐφέτος τὸν Καρνάβαλο μὲ σεβασμὸ καὶ βαθὺ στοχασμό. Εἶναι πανάρχαιο τὸ φαινόμενο καὶ εἶναι φαινόμενο βαθυτάτου καὶ ἀγχώδους αἰτήματος τῆς ψυχῆς τοῦ ἄνθρωπου, νὰ λυτρωθῇ ἀπὸ τὴν καθημερινή του ὑποκρισία μὲ μίαν ἔκφρασιν ἀνωνύμου, διονυσιακῆς νέας ὑποκρισίας.
Εἶναι τραγικὴ μορφὴ ὁ Καρνάβαλος.
Ζητεῖ
νὰ λυτρωθῆ ἀπὸ τὴν ὑποκρισίαν ὑποκρινόμενος.
Ζητεῖ νὰ καταλύσῃ ὅλες τὶς ποικίλες προσωπίδες, ποὺ φορεῖ κάθε μέρα μὲ μία νέα, τὴν πιὸ ἀπίθανη.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Δύναμη προσευχής – Αντωνίου του Σουρόζ

Η ζωή είναι σκληρή ενώ η προσευχή μας , η εσωτερική ειρήνη και η μακαριότητα μας είναι εύθραυστες. Αν θέλουμε να τις διατηρήσουμε και να νικήσουμε τη ζωή , αυτό δεν πρέπει να γίνει με ανοικτή αντιπαράθεση , αλλά με τον τρόπο που το νερό ποτίζει τη γη. Οι πατέρες έχουν πει πως το νερό είναι η απεικόνιση της ταπείνωσης. Φθάνει μέχρι βαθιά. Είναι αλήθεια αυτό, αλλά το νερό είναι συγχρόνως κι ανίκητο. Όταν με το βάρος του φθάσει στα τρίσβαθα, αρχίζει να ανεβαίνει προς τα πάνω και τίποτε δεν το σταματά. Έτσι πρέπει να κάνει κι η προσευχή μας.

Μητροπολίτης Αντωνίος του Σουρόζ

Το Blog του Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου στο οποίο εφημέριος είναι ο π. Πέτρος Μποζίνης

.
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα το blog της Ελληνικής Ορθόδοξης ενορίας του Αγίου Ιωάννου του θεολόγου Freiburg, της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας
Σε αυτό το ναό είναι εφημέριος ο εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών Αρχιμανδρίτης π. Πέτρος Μποζίνης.
Ο π. Πέτρος υπήρξε Υποδιευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μητροπόλεως Πατρών, Αρχιδιάκονος του Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου, και εφημέριος στο Παρεκκλήσιο “Άξιον Εστίν”.
Τώρα εκτός από τα εφημεριακά του καθήκοντα στο Freiburg, εκπονεί το Διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.
Καλή δύναμη σεβαστέ π. Πέτρο.
Α.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός εις Άγιον Ανδρέα


Ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός θα τελεσθεί την Κυριακή 1η Μαρτίου 2009 υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου εις τον νέο Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου Πατρών ώρα 6:00 μ.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ι.Ν. ΑΓ. ΜΑΡΙΝΗΣ κατά την ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ


ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ υπό του Σεβασμιωτάτου



Την Καθαρά Δευτέρα 2α Μαρτίου και ώρα 5:30 μ.μ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος θα τελέσει το Μέγα Απόδειπνον εις το παρεκκλήσιο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου της Χριστιανικής Εστίας Πατρών (Μιαούλη 57)

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
Γενομένης της τακτικής ανασυγκροτήσεως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αύτη απετελέσθη δια το εξάμηνον 01.03.2009 – 31.08.2009, υπό την προεδρίαν της Α. Θ. Παναγιότητος, εκ των Σεβ. Μητροπολιτών: Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανού, Τρανουπόλεως κ. Γερμανού, Ίμβρου και Τενέδου κ. Κυρίλλου, Αυστρίας κ. Μιχαήλ, Ατλάντας κ. Αλεξίου, Πριγκηποννήσων κ. Ιακώβου, Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος, Σεβαστείας κ. Δημητρίου, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ανθίμου, Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλοχίου.

Εν τοις Πατριαρχείοις, τη 26η Φεβρουαρίου 2009
Εκ της Αρχιγραμματείας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ π. Παύλου Χριστοδουλή

Την Κυριακή 1 Μαρτίου 2009 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος θα τελέσει Αρχιερατική Θεία Λειτουργία καθώς και τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο στη μνήμη του μακαριστού πρωτοπρεσβυτέρου Παύλου Χριστοδουλή στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής άνω πόλεως Πατρών.

ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ στο Ναό Σκαγιπουλείου

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΠΑΤΡΩΝ

Την Καθαρά Δευτέρα 2α Μαρτίου και ώρα 6:00 μ.μ. εις τον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σκαγιποουλείου θα τελεσθεί η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Πένθος σωτηρίας

Ένας άλλος δρόμος σωτηρίας είναι το πένθος.
-Αμάρτησες; Πένθησε μέσα στα βάθη τής ψυχής σου. Και ο Θεός θα σε συγχωρήσει.
Δεν χρειάζεται να φθάσεις στην άκρη του κόσμου. Ούτε να περάσεις θάλασσες και πελάγη. Ούτε να περιπατάς πεζός... Ούτε... Ούτε...
- Τι θέλεις να ειπείς;
-Πένθησε για την αμαρτία σου!
-Και λοιπόν; Και αν πενθήσω;..
-Ο Αχαάβ ήταν βασιλιάς του Ισραήλ. Και έπεσε σε χίλιες δύο φρικτές αμαρτίες. Αλλά το συναισθάνθηκε και μετανόησε. Και άρχισε να πενθεί για τις αμαρτίες του!
Και είπε ο θεός στον προφήτη Ηλία:
-Τον είδες τον Αχαάβ, πώς μετανόησε; Πώς τώρα πενθεί;
-Τι έκαμε;
-Φόρεσε κατάσαρκα τον σάκο τής μετάνοιας• να ακουμπάει στην καρδιά του. Να θυμάται. Να πενθεί...
Ρούχο συμβολικό ήταν ο σάκος Έδειχνε πένθος. Συ; Τον φοράς τον σάκο τής μετάνοιας; πενθείς για τις αμαρτίες σου;
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
Περί Μετανοίας, λόγος Β'

Νέος Μητροπολίτης Κώου ο Αρχιμ. Ναθαναήλ Διακοπαναγιώτης

Την Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, με πρόταση του Παναγιωτάτου Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, εξέλεξε παμψηφεί νέο Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου τον Αρχιμανδρίτη π. Ναθαναήλ Διακοπαναγιώτη, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεώς Καρπάθου και Κάσου και Καθηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Γεωργίου Βασσών Καρπάθου. Η χειροτονία του θα γίνει στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι, την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

"καλών έργων προϊστασθαι οι πεπιστευκότες τω Θεώ" (Τίτ. γ΄ 8)
.

Από το περιοδικό "ΖΩΗ"

ΣΤΙΧΟΛΟΓΙΟΝ - Απόστολου Παπαχρήστου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Ε. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ
ΣΤΙΧΟΛΟΓΙΟΝ
Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο Βυζαντινής Μουσικής (Αθήναι 2009) του
κ. Απόστολου Ε. Παπαχρήστου,
Θεολόγου - Μουσικοδιδασκάλου
με τον τίτλο “ΣΤΙΧΟΛΟΓΙΟΝ” το οποίο περιέχει “τους στίχους του Ψαλτηρίου μετά μέλους, άλλοτε μεν ειρμολογικού, άλλοτε σχιχηραρικού, τους προτασσομένους των τροπαρίων του ημερονυκτίου, και της εβδομάδος όλης, εκάστου ήχου. Καθώς και του όλου ενιαυτού, κινητών και ακινήτων εορτών.” Σελίδες 846

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Στην Εκπομπή "Εν Λόγω Αληθείας" ο Καθηγητής ιατρικής κ.Μενέλαος Καρανικόλας

Στην εκπομπή του "Λύχνου"
Εν λόγω Αληθείας

ο κ. Νικόλαος Μεσσαλάς,
την Τετάρτη, 25-2-2009, καί ώρα 21.00
έχει ζωντανή εκπομπή με προσκεκλημένο
τον καθηγητή της Ιατρικής (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας)
του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Μενέλαο Καρανικόλα
μέ θέμα "ο πόνος".

Προσευχή υπέρ κοιμηθέντων ευσεβώς

“Τίποτα δεν παραδόθηκε έτσι ασυλλογίστως και ανωφελώς από τους κήρυκες και μαθητές του Χριστού και κρατήθηκε σ' όλη την Εκκλησία.
Το να μνημονεύουμε κατά την ώρα της ολόφωτης μυσταγωγίας όσους κοιμήθηκαν με σωστή την πίστη τους είναι και ωφέλιμο στο νεκρό και αρεστό στο Θεό”.
Άγιος Γρηγόριος Νύσσης

Τα άδεια Χέρια - Ραούλ Φολερώ

.
Είδα αυτό το όνειρο:
Ένας άνθρωπος παρουσιαζόταν στο κριτήριο του Κυρίου:
" Κοίταξε Θεέ μου", του έλεγε, "
τήρησα το νόμο σου, δεν έκανα τίποτα το αισχρό, κακό ή αντίθρησκο. Κύριε, τα χέρια μου είναι καθαρά.

"Ασφαλώς, ασφαλώς, του απαντά ο καλός Θεός...
Αλλά είναι άδεια
"
Ραούλ Φολερώ

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Ουδέν άνθρωπος και μέγα άνθρωπος

Ουδέν άνθρωπος και μέγα άνθρωπος ….. Αν κοιτάξεις μόνο τη φύση του, τίποτα δεν αξίζει. Αν όμως παρατηρήσεις την τιμή με την οποία τιμήθηκε, τότε ο άνθρωπος είναι κάτι το πολύ μεγαλύτερο. Ποία τιμή; Σύγκρινε τη δημιουργία του ανθρώπου και τη δημιουργία του φωτός. Εκεί είπε, γενηθήτω… Ο άνθρωπος όμως πως έγινε; δεν είπε ο Θεός ας γίνει ο άνθρωπος….., αλλά βλέπει στον άνθρωπο κάτι πολύ περισσότερο από το φως, από τον ουρανό, από τον ήλιο και τους αστέρες. Η δημιουργία του ανθρώπου ξεπερνάει το καθετί … Πλάθει με τα χέρια του το σώμα μας. Όταν το χώμα κοιτάξεις, τι είναι ο άνθρωπος; Όταν όμως τον Δημιουργό σκεφθείς, μέγα άνθρωπος.” “Θεόπλαστος”.
΄Αγιος Γρηγόριος Νύσσης

"Ο Αντικαρναβαλικός αγών του π. Αυγουστίνου Καντιώτου στην Πάτρα" του Παναγιώτη Λόη

Το βιβλίο Ο Αντικαρναβαλικός αγών του π. Αυγουστίνου Καντιώτου στην Πάτρα του Παναγιώτου Αντ. Λόη είναι επίκαιρο αυτές τις μέρες. Το βιβλίο περιέχει στις 440 σελίδες του άρθρα, δηλώσεις, ομιλίες, έγγραφα, επιστολές και συνεντεύξεις του π. Αυγουστίνου. Είναι έκδοση της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής “Λογκοβάρδας” Πάρου.
Για τον π. Αυγουστίνο ο Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Πόποβιτς Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου είχε δηλώσει: “Εσείς δεν έχετε ανάγκη στην Ελλάδα, διότι έχετε έναν Καντιώτη, ο οποίος θα σας δίδη τον δρόμο που πρέπει να βαδίζει η Εκκλησία…. Θα θέλαμε και εμείς να είχαμε έναν Επίσκοπο σαν τον Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη για να λεει την αλήθεια”.
Η εργασία αυτή του Παναγιώτη Αντ. Λοή έχει πολλά ντοκουμέντα επί του θέματος και αποτελεί μεγάλη προσφορά στους αναγνώστες της.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Ομιλία στην Αγία Βαρβάρα Πατρών του π. Βασιλείου Μπακογιάννη


Την Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009 και ώρα 6 μ.μ. στην αίθουσα ομιλιών του Πνευματικού Κέντρου του Ιερού Ναού Αγίας Βαρβάρας Πατρών, εν όψει της Μ. Σαρακοστής θα ομιλήσει ο Πανοσοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Βασίλειος Μπακογιάννης, ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Πατρών θέμα:
« Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ»

Ομιλία στον Αγ. Κων/νο & Ελένης Αγυιάς του π. Ιωάννη Νικόπουλου


Καρναβάλι χαράς;



Ο ηθοποιός
Γιάννης Τσιμιτσέλης
στο TV ΕΘΝΟΣ
είπε για το καρναβάλι:


Μετάφραση: Hangover: ουσ. (εφιαλτικό ή οδυνηρό) # (πονοκέφαλος οινοποσίας:) "κρασοπονοκέφαλος"

Το φοβερόν σου κριτήριον ενθυμούμενος


Το φοβερόν σου κριτήριον ενθυμούμενος, υπεράγαθε Κύριε, και την ημέραν της κρίσεως, φρίττω και πτοούμαι υπό της συνειδήσεως της εμής ελεγχόμενος, όταν μέλλης καθέζεσθαι επί του θρόνου σου, και ποιείν την εξέτασιν, τότε αρνείσθαι τας αμαρτίας ουδείς εξισχύσει, αληθείας ελεγχούσης, και δειλίας κατεχούσης, μέγα μεν ηχήσει τότε, πυρ το της γεέννης, αμαρτωλοί δε βρύξουσι· Διό με ελέησον προ τέλους, και φείσαι μου, Κριτά δικαιότατε.

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Η ανακάλυψη της δικής μας σωτηρίας

" Αφού ελεήσατε έναν από τους άσημους αδελφούς μου εμένα ελεήσατε" .. Το πραγματικό νόημα των λόγων αυτών του Χριστού θα μας διαφύγει , αν δεν επεκτείνουμε τη σκέψη μας στο βάθος τους. Διότι ο Υιός του Θεού ,ο αιώνιος Λόγος του Θεού , αποτελεί την εσωτερική δομή του κάθε υπαρκτού. Οτιδήποτε υπάρχει , έχει τη ρίζα της ύπαρξης και της μορφής του στον Υιό του Θεού. Το διαμάντι και το σμαράγδι μάς μιλούν για το Θεό, η βελανιδιά και το τριαντάφυλλο μάς μιλούν για το Θεό, το λιοντάρι και η φάλαινα μάς μιλούν για το Θεό- καθετί εκφράζει το Λόγο του Θεού - και πάνω από όλα , ο άνθρωπος είναι που εκφράζει , έστω ατελώς , το Λόγο του θεού. Μόνο εμείς έχουμε πλασθεί "κατά εικόνα Θεού" με την απόλυτη έννοια .Μας καλεί να ανακαλύψουμε στο πρόσωπο του διπλανού μας- και κάθε ανθρώπινου όντος- το αντικείμενο της πιο εντεταμένης μας προσοχής και φροντίδος. Στην πραγματικότητα, καμία ανθρώπινη ύπαρξη δεν είναι τόσο μακριά μας , όσο ο Χριστός και ο Χριστός είναι περισσότερο κοντινός μας κι από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτό είναι το μέτρο που θα μας κρίνει : έχουμε άραγε ανακαλύψει το Χριστό στο πρόσωπο των άλλων; Και αυτή μας η ανακάλυψη συνεπάγεται άραγε την ανακάλυψη της δικής μας σωτηρίας;

Βασίλειος Όσμπορν Επίσκοπος Σεργκίεβο

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

Στην Χ.Φ.Δ. Αθηνών ο π. Αστέριος Χατζηνικολάου

Χ.Φ.Δ. Αθηνών

Σας προσκαλούμε στην ομιλία του πανοσιολογιώτατου αρχιμανδρίτη π. Αστερίου Χατζηνικολάου, με θέμα “Η φοβερά ημέρα και ώρα της Κρίσεως”, που θα γίνει για τη Χ.Φ.Δ. στις 22 Φεβρουαρίου, στις 7.30 μ.μ., στον “Μέγα Βασίλειο”(Μαυρομιχάλη 32)
Μετά το τέλος της ομιλίας θα ακολουθήσει συζήτηση επί του θέματος

Στην Χριστιανική ΕΣΤΙΑ ο κ. Άγγελος Αντωνέλλης

Στην Χριστιανική ΕΣΤΙΑ Πατρών (Μιαούλη 57) την Κυριακή 22 Φεβ. 2009 και ώρα 6 μ.μ. θα ομιλήσει ο κ. Άγγελος Αντωνέλλης Βιολόγος-Φυσικός με θέμα: “Καταμάθετε τα κρίνα του αγρού

Άγιος Μαξιμιανός, Αρχιεπίσκοπος Ραβέννας


Ο Άγιος Μαξιμιανός, Αρχιεπίσκοπος Ραβέννας

Ο Άγιος Μαξιμιανός γεννήθηκε το έτος 498 μ.Χ. στην περιοχή της Ιστρίας της Ιταλίας και από εκεί εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 14 Οκτωβρίου του έτους 546 χειροτονήθηκε στην Πάτρα, Επίσκοπος Ραβέννας υπό του Ρώμης Βιγιλίου (538-555 μ.Χ.).
Στην πόλη της Ραβέννας η προσωπικότητα και η αγιότητα του βίου του Αγίου Μαξιμιανού είναι ζωντανή στην εκκλησιαστική ιστορία και στα χριστιανικά μνημεία.
Σε αυτόν οφείλονται τα εγκαίνια των περίφημων βασιλικών της Ραβέννας, Αγίου Βιταλίου και Αγίου Απολλιναρίου, τις οποίες κόσμησε με λαμπρά ψηφιδωτά.
Στη Ραβέννα, με δική του πρωτοβουλία, ανεγέρθη επίσης ο ναός του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, στην οποία εναπέθεσε 21 ιερά λείψανα Αγίων.Ο Άγιος Μαξιμιανός κοιμήθηκε με ειρήνη την 21η Φεβρουαρίου 556 μ.Χ., ημερομηνία και του ετήσιου εορτασμού του.

Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός και η συνοδεία του. Ψηφιδωτή παράσταση από το βόρειο τοίχο του ιερού στον Άγιο Βιτάλιο στη Ραβένα, εις την οποία μεταξύ των άλλων είναι και ο άγιος Μαξιμιανός επίσκοπος Ραβέννας

Ευχαριστίες προς τον "ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟ"

Από τον "ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟ" Παρασκευή 20 Φεβ. 2009

Εκφράζω τις ευχαριστίες μου προς τον κ. Αλέξανδρο Κολλιόπουλο για την προβολή του blog στην εφημερίδα του “ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ”, καθώς και για την αναδημοσίευση της επιστολής μου προς την “Γνώμη” με θέμα την ευθανασία.
Α.

ΑΓΡΥΠΝΙΑ στον Αγιο ΜΗΛΟ έξω Αγυιάς



Την Κυριακή 22 Φεβ. 2009 και ώρα 9 μ.μ. έως 1.00 το μεσονύκτιο, εις τον Ιερό Ναού Αγίου Μήλου στην έξω Αγυιά Πατρών θα τελεσθεί ιερά ΑΓΡΥΠΝΙΑ προς τιμή του αγίου ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ επισκόπου Σμύρνης.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

4 έτη από την χειροτονία του Μητροπολίτου Πατρών ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Στον Μητροπολίτη Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
για τα 4 έτη από την εις επίσκοπον χειροτονία του.


ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΜΗΣ, ΔΟΥΛΕΥΤΗ !
Χαρισμένο στους Εργάτες της Αλήθειας.
………………………………….
Σπρώχνε τ’ αλέτρι σου γερά και πίσω μην κυττάζης.
Μέσ’ στις ψυχές που σου έλαχε την αρετή θα σπέρνης,
μην αποκάμης, δουλευτή, τη θεία σπορά να φέρνεις.
Θάρθη ο καιρός του θερισμού και συ θ’ αναγαλλιάζης,
Θεία ευλογία! Τον καρπό σωρούς θα τον συνάζης!

Γ. Βερίτης

Είησαν τα έτη σας Σεβασμιώτατε Άγιε Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ πολλά και ευλογημένα

Κράτα γερά τα πηδάλια της ζωής - Μ. Βασίλειος

«Να κρατάς γερά τα πηδάλια της ζωής.
Να κυβερνάς τα μάτια σου, για να μην πέσει κάποτε πάνω σου ορμητικό το κύμα της επιθυμίας από τα μάτια.
Να κυβερνάς τη γλώσσα, την ακοή, για να μην δεχθείς κάτι το βλαβερό, για να μην πεις κάτι απ’ αυτά που απαγορεύονται.
Να μη σε αναποδογυρίσει η ζάλη απ’ το θυμό, να μη σε κατακλύσουν οι αιφνίδιοι φόβοι, ούτε να σε καταποντίσει βαριά λύπη.
Κύματα είναι τα πάθη. Όταν κρατάς ψηλότερα τον εαυτό σου, θα είσαι καλός κυβερνήτης της ζωής. Εάν δε το καθένα απ’ αυτά δεν τον διακυβερνάς με εμπιστοσύνη και σταθερότητα, με το να περιφέρεσαι, σαν κάποιο ανερμάτιστο πλοίο, απ’ αυτά που συμβαίνουν κάθε φορά, θα εξαφανιστείς στο πέλαγος της αμαρτίας».


Μέγας Βασίλειος

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ


Το να διδάσκεις είναι εύκολο σαν να πετάς πέτρες πάνω από το καμπαναριό. Όσο για να πράττεις είναι δύσκολο σαν να κουβαλάς πέτρες στην κορυφή του καμπαναριού. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην διδασκαλία και στην πράξη.
Ειρήνη Γκοραϊνωφ

Η Δημοκρατίας μας - του Ισοκράτη

Επίκαιρο ... !
Από το περιοδικό "τα νειάτα"

Οάσεις

Στο ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ μας υπάρχουν δύο οάσεις:
Η μία λέγεται “Αποστολική Εκκλησία των Πατρών” στην συχνότητα 88.50 των FM
Η άλλη λέγεται “Γ΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας” στην συχνότητα 104.30 των FM

Στην ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ υπάρχουν δύο οάσεις:
Η μία λέγεται “ΛΥΧΝΟΣ” της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών
Η άλλη λέγεται “ΕΤ3” της κρατικής τηλεόρασης.

ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ

Οι Χριστιανοί οφείλουν να αγωνίζονται σε κάθε περίπτωση και να μην κρίνουν κανένα, για κανένα λόγο. Ούτε την πόρνη που θα δουν μπροστά τους, ούτε τους αμαρτωλούς και τους άσωτους. Να τους βλέπουν όλους με την ίδια καλή διάθεση και με καθαρά μάτια. Για να γίνει φυσική και πάγια κατάστασή τους αυτό: κανένα να μην εξευτελίζουν, ούτε να ανακρίνουν, ούτε να αποστρέφονται ούτε να κάνουν διακρίσεις στους ανθρώπους.Αν δεις κάποιον που έχει ένα μάτι, να μην τον στιγματίσεις μέσα σου, αλλά να τον προσέξεις σαν να είχε την υγεία του. Αυτόν που του λείπει το χέρι σα να ’χε και τα δυο του χέρια. Να δεις όρθιο τον κουτσό και τον παράλυτο υγιή. Αυτή είναι η καθαρότητα της καρδιάς: να δεις τους αμαρτωλούς και τους άρρωστους και να τους συμπαθήσεις και να τους συμπονέσεις.

Μακαρίου του Αιγυπτίου

ΑΓΡΥΠΝΙΑ στην ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ Πατρών


Σήμερα Τετάρτη εσπέρας 18 προς 19 Φεβρουαρίου 2009 στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Πατρών θα τελεσθεί ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ επί τη Ιερά μνήμη της Αγίας και ενδόξου Νεομάρτυρος ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΑΣ .
Κατ' αυτήν θα ψάλλει ο πολυμελής Καλλιτεχνικός Χορός της ψαλτικής τέχνης «ΚΛΕΙΔΑ» υπό την διεύθυνση του κ.Νικολάου Κυδωνιάτη.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Μνήμη θανάτου - Αντωνίου του Σουρόζ

Μία πατερική νουθεσία, που επαναλαμβάνεται μέσα στους αιώνες, λεει ότι θα πρέπει να νήφουμε έχοντας καθημερινά τη μνήμη του θανάτου. Μόνο που η απλή αναφορά αυτής της αλήθειας στον σύγχρονο άνθρωπο που υποφέρει από ανασφάλειες και έλλειψη πίστης και βιώματος, θα τον κάνει να σκεφτεί ότι καλείται να ζήσει στη σκιά του θανάτου, σε μια κατάσταση μελαγχολίας. Θα νομίσει ότι ο θάνατος τον περιμένει σε κάθε του βήμα και ότι η ζωή δεν έχει πια κανένα νόημα. Η σταθερή και βαθιά μνήμη του θανάτου θα λειτουργήσει γι’ αυτόν σαν Δαμόκλειος σπάθη που επικρέμαται πάνω του, στερώντας του κάθε απόλαυση και χαρά της ζωής. Μία τέτοια κατανόηση βέβαια δεν έχει νόημα. Χρειάζεται να καταλάβουμε την έννοια που έχει η μνήμη του θανάτου σε όλη της τη σημασία: ως την καταξίωση της ζωής, όχι την απαξία της.

Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ

Στην ΔΙΑΚΕΙΔΙΟ ο κ. ΡΗΓΑΤΟΣ

Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009 στην Διακίδειο Σχολή (Κανάρη 58) θα δοθεί διάλεξη από τον κ. Πέτρο Ρηγάτο, Δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω, με θέμα “Παραβατικότητα και Κοινωνικός Έλεγχος των Ανηλίκων”.

ΑΓΡΥΠΝΙΑ στην Αγία ΜΑΡΙΝΑ Πατρών



Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009 στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Πατρών θα τελεσθεί Αγρυπνία εις μνήμην της Αγίας Φιλοθέης (19 Φεβρουαρίου).
Έναρξη: 20.30
Λήξη: 1.00

ΑΓΡΥΠΝΙΑ στον Άγιο ΓΕΩΡΓΙΟ Λάγγουρα



Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009 στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Λάγγουρα θα τελεσθεί Αγρυπνία εις μνήμην της Αγίας Φιλοθέης (19 Φεβρουαρίου).
Έναρξη: 21.00
Λήξη: 1.00

Εορταστική εκδήλωση για τον Άγιο ΑΝΘΙΜΟ στο Π.Γ.Ν.Π.

Φωτογραφίες από την εορταστική εκδήλωση, προς τιμήν του Αγίου Ανθίμου του εν Χίω, η οποία έγινε την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009 το πρωί, στο Αμφιθέατρο του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών.





π. Χαρίτων Αθανασόπουλος

π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης

Μ. Μακρίδης, Σπ. Γκουρβέλος, Γ. Σκόνδρας

Πατριάρχης Βαρθολομαίος: «Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την ύπαρξή μας, εδώ, όπου ζούμε»

Πατριάρχης Βαρθολομαίος:
«Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την ύπαρξή μας, εδώ, όπου ζούμε»

«Είμαστε αποφασισμένοι να επιβιώσουμε και να συνεχίσουμε την ύπαρξη μας, την ιστορία μας, την ταυτότητα μας, τη χριστιανική μαρτυρία μας, εδώ, όπου ζούμε», επανέλαβε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, απευθυνόμενος στους πιστούς από την Κωνσταντινούπολη, αλλά και από διάφορες γωνιές της Ελλάδας, που βρέθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Βεβεκίου, στο Βόσπορο.«Η παρουσία σας όλων υμών εξ Ελλάδος σήμερα εν τω μέσω ημών, είναι μια ένδειξις της αφοσιώσεως στη Μητέρα Εκκλησία η οποία αιώνες τώρα αγωνίζεται να επιζήσει, να ξεπεράσει, να υπερπηδήσει τις θύελλες και τους ανέμους», τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος.

"Ένα ταξίδι στο ανθρώπινο σώμα"


Το ανθρώπινο σώμα, μια συναρπαστική εμπειρία!
BODIES... Η Έκθεση

Στην έκθεση παρουσιάζονται με σεβασμό αληθινά ανθρώπινα σώματα στην ολότητά τους ή ανά μέρη, τα οποία έχουν διεξοδικά διαχωριστεί και διατηρηθεί μέσω μιας πρωτοποριακής διαδικασίας δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους επισκέπτες να δουν την ομορφιά και την πολυπλοκότητα των ίδιων τους των σωμάτων, των οργάνων και των συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού.
Η Έκθεση BODIES παρουσιάζει αληθινά ανθρώπινα σώματα, απευθύνεται σε επισκέπτες όλων των ηλικιών και τους επιτρέπει να δουν τους εαυτούς τους όπως δεν τους είχαν δει ποτέ ξανά στο παρελθόν. Περισσότερα από 200 όργανα και εκθέματα ανθρώπινων σωμάτων στην ολότητά τους εκτίθενται σε 9 ενότητες δείχνοντας την πολυπλοκότητα των οστών, μυών, νεύρων, αιμοφόρων αγγείων και οργάνων ενός ανθρωπίνου σώματος.
Η Έκθεση BODIES είναι μια εκπληκτική παρουσίαση της ανθρώπινης ανατομίας, η οποία έχει φτάσει στην Αθήνα μετά από την τεράστια επιτυχία που είχε σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, η Ουάσινγκτον, η Πόλη του Μεξικό, το 'Αμστερνταμ, η Πράγα και η Βουδαπέστη. Περισσότεροι από 11 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν ήδη την ευκαιρία να ανακαλύψουν τα πάντα για την ανθρώπινη ανατομία.
Η Έκθεση BODIES θα σας διαφωτίσει, θα σας παρακινήσει, θα σας γοητεύσει, και θα σας εμπνεύσει.
«ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ» Δήμου Αθηναίων
Πειραιώς 100 - Γκάζι - Αθήνα - Ελλάδα
Αίθουσα Δ12 Τηλ.: 210 3417446
Πληροφορίες για τους επισκέπτες:
http://www.bodiesinathens.gr/gr/

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

Πατήστε πάνω στην σελίδα για να διαβάσετε το κείμενο

Επιστολή μου στην εφημερίδα " Η ΓΝΩΜΗ" περί ευθανασίας

Στην “Γνώμη” της Τετάρτης 11-2-09 και στις ειδήσεις “κόσμος” διάβασα το άρθρο “Έσβησε” η Ελουάνα. Νομίζω πως το ορθότερο θα ήταν “Έσβησαν” την Ελουάνα. Και αυτό το στηρίζω στα παρακάτω:
Ο καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ν. Ανδρουλάκης σε συζήτηση Στρόγγυλης Τραπέζης είχε πει: “… Αν αρχίσει κανείς να βάζει “χέρι” στην ανθρώπινη ζωή, δεν υπάρχει πια φραγμός…. Αν αρχίσουμε να κλονίζουμε την απόλυτη, την απαραβίαστη αξία της ανθρώπινης ζωής, αρχίζουμε να κατρακυλάμε σε κατήφορους, που δεν ξέρουμε πια που θα μας βγάλουν”.
Είναι οδυνηρό το ότι “η απόφαση των ιατρών στηρίχθηκε σε αποφάσεις των δικαστηρίων” για την Ελουάνα.
Ο διάσημος Γάλλος γιατρός Paul Milliez είπε: “Είμαι αντίθετος στην ευθανασία. Ο γιατρός δεν έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου στους αρρώστους του. Αλλά και ο ίδιος ο άρρωστος δεν έχει το δικαίωμα της ζωής και του θανάτου για τον εαυτό του”.
Και ο καθηγητής Heuri Batuch προσθέτει: “ Ο γιατρός δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για τη ζωή ή το θάνατο και δεν πρέπει να μεταβληθεί σε δολοφόνο, γιατί είναι στην υπηρεσία της ζωής”.
Την Τετάρτη το βράδυ συνδείπνησα στην Αθήνα με τον διακεκριμένο καθηγητή της Παθολογίας κ. Γ. Δαϊκο ο οποίος έχει εκφράσει την άποψη: “ Ο γιατρός έχει καθήκον να υπηρετεί τη ζωή, και να πολεμάει τον θάνατο και όχι να γίνεται εκτελεστής. Καλές είναι όλες οι θεωρητικές συζητήσεις που γίνονται από άλλους ειδικούς, αλλά μόνο ο γιατρός έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο και σας βεβαιώ ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα συνηγορούσα με ελαφριά συνείδηση να διακοπή η ζωή ενός αρρώστου. Ποτέ δεν θα δεχόμουν κάτι τέτοιο. Κι ας έρχονται οι συγγενείς να λένε: “Γιατρέ, κάνε μια ένεση να τελειώνει….”
Με τρομάζει το ότι “η απόφαση των γιατρών στηρίχθηκε σε αποφάσεις δικαστηρίων”, διότι διαφαίνεται ότι η αξία της ζωής στις μέρες μας, είναι σε πτωτική κατάσταση όπως και η οικονομία.
Τελικά η ευθανασία είναι πράξη ηρωισμού ή αδυναμίας; Γίνεται γιατί πράγματι προσφέρει ανακούφιση σ’ εκείνον που πάσχει ή γιατί στην πραγματικότητα προσφέρει ανακούφιση σ’ εκείνον που δεν θέλει να συμπαρασταθεί και να σηκώσει μαζί το βάρος της δοκιμασίας; Είναι πράξη αγάπης ή φυγή και λιποταξία από το χρέος της αγάπης; Μήπως είναι σωστό εκείνο το οποίο είπαν, ότι δηλαδή: “Μέσα στον καθρέπτη της αγωνίας των άλλων, προβάλλεται το πρόσωπο της δικής μας αγωνίας;”
Σε τελευταία ανάλυση το πρόβλημα της ευθανασίας είναι πρόβλημα θεώρησης του ανθρώπου.
Με τιμή
Αναστάσιος Κ. Κωστόπουλος

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Την του Ασώτου φωνήν....


Την του Ασώτου φωνήν

Προσφέρω σοι, Κύριε

Ήμαρτον ενώπιον

των οφθαλμών σου, αγαθέ

εσκόρπισα τον πλούτον

των χαρισμάτων σου

αλλά δέξαι με μετανοούντα,

Σωτήρ, και σώσον με.

Μετάνοια και επιστροφή Ασώτου - π. Αλεξ. Σμέμαν


Διαβάζουμε από το Ευαγγέλιο την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ.15, 11-32). Η παραβολή αυτή μαζί με τους ύμνους της ημέρας, μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από τη εξορία. Ο άσωτος γιος, πήγε σε μια μακρινή χώρα και εκεί σπατάλησε ό,τι είχε και δεν είχε. Μια μακρινή χώρα. Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα έπρεπε να αποδεχτούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγισή μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δεν θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Αυτό το αίσθημα της αποξένωσης από το Θεό, από την μακαριότητα της κοινωνίας μαζί Του, από την αληθινή ζωή όπως τη δημιούργησε και μας την έδωσε Εκείνος. Να παραδεχθώ ότι έχω αμαυρώσει και έχω χάσει την πνευματική μου ομορφιά, ότι είμαι πολύ μακριά από το πραγματικό μου σπίτι, την αληθινή ζωή.

Έλαβα από το Θεό θαυμαστά πλούτη: πρώτα απ' όλα τη ζωή και τη δυνατότητα να τη χαίρομαι, να την ομορφαίνω με νόημα, αγάπη και γνώση. Ύστερα - με το Βάπτισμα - έλαβα τη νέα ζωή από τον ίδιο το Χριστό, τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, την ειρήνη και τη χαρά της ουράνιας Βασιλείας. Και όλα αυτά τα έχασα, τα χάνω καθημερινά, όχι μόνο με τις αμαρτίες, τις παραβάσεις, αλλά με την αμαρτία όλων των αμαρτιών: την απομάκρυνση της αγάπης μου από το Θεό, προτιμώντας την μακρινή χώρα από το όμορφο σπίτι του Πατέρα.
Η Εκκλησία όμως είναι εδώ παρούσα για να μου θυμίζει τι έχω εγκαταλείψει, τι έχω χάσει.
Και, καθώς αναλογίζομαι, βρίσκω μέσα μου την επιθυμία της επιστροφής και τη δύναμη να τη πραγματοποιήσω. Αυτό και μόνο αυτό, είναι μετάνοια, να αποκτήσω ξανά το χαμένο σπίτι. "Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω. Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και σε σένα, και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ γιος σου".
π. Αλέξανδρος Σμέμαν

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

'' Εμέ το πρόσωπόν του με ελκύει ως μαγνήτης. Αδύνατον πλέον να το αποχωριστώ. Το αυτό ομολογούν πολυάριθμοι συμμαθηταί μου.Τι το ιδιάζον , τι το ακτινοβολούν άραγε κρύβει εις την απλήν και πλήρη ταπεινώσεως εμφάνισίν του ; Τον βλέπεις να ζη εντός του κόσμου, να υπάρχη, να συνδιαλέγεται με τον κόσμον και όμως αισθάνεσαι ότι δεν είναι άνθρωπος του κόσμου,ότι δεν έχει ουδεμίαν επαφήν και σχέσιν με τας επιδιώξεις , τας προσδοκίας και τα όνειρα των συνήθων ατόμων άτινα μας περιβάλλουν.
Προσεύχεται άνευ υπερβολής νυχθημερόν,προσεύχεται υπέρ της του κόσμου σωτηρίας και ονειροπολεί μετά δέους την ανέσπερον βασιλείαν του Θεού. Και γνωρίζει όσον ουδείς τας μυστικάς αυτής διόδους. Διότι ανεξίκακος ων, αγαπά τους πάντας και αφοπλίζει τους πονηρούς με το αθώον βλέμμα ... Συναναστρέφεται με ποικίλα πρόσωπα τα οποία γαληνεύει και κατευθύνει προς τον ενανθρωπήσαντα Σωτήρα με πρωτοφανή ευγένειαν και πραότητα...φέρει σάρκα αλλά εν τω σώματί του αναθάλλει ο υπέροχος μοναχισμός του Βυζαντίου , ο μοναχισμός της αγγελικής παρθενίας.Είναι άνθρωπος αλλά διαβιοί αγγελικώς.Όσα να σε γράψω δι' αυτήν την σεπτήν μορφήν, κινδυνεύω να παραλείψω πλήθος μυστικών χαρισμάτων της ..."

Αυτά αναφέρει ο πιο στενός και πιστός άνθρωπος και συνεργάτης του Αγίου Νεκταρίου, νέος τότε Κωστής Σακκόπουλος σε επιστολή του προς τον φίλο του Αγαμέμνονα , σύντροφο των παιδικών του χρόνων στη Λαμία
Το κείμενο έστειλε ο κ. Κ.Λ.