Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Αλίμονο σ' εκείνους... - Γ. Βερίτη

“Αλίμονο σ’ εκείνους
που αποτελματώνονται
μέσα στη μιζέρια
του σκεπτικισμού,
των ατελείωτων υπολογισμών,
των αιώνιων δισταγμών,
όταν από τη μια
στιγμή στην άλλη
ή σώζεται το παν
ή χάνεται το παν”.
Γ. Βερίτης

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Πνευματικό Μνημόσυνο στον Πύργο για τον ΕΥΣΤΑΘΙΟ ΜΠΑΣΤΑ


Το Τμήμα Πύργου του Συλλόγου Ορθοδόξου
Ιεραποστολικής Δράσεως “Ο Μέγας Βασίλειος
διοργάνωσε Πνευματικό Μνημόσυνο
προς τιμήν του Ηλείου Θεολόγου-Συγγραφέως
+ Ευσταθίου Χαρ. Μπάστα
με την ευκαιρία της συμπληρώσεως έξι μηνών από την κοίμησή του.
Την εκδήλωση κάλυψε φωτογραφικά ο κ. Ιωάννης Παναγιωτόπουλος ο οποίος μας παραχώρησε και το φωτογραφικό υλικό.

Γενική άποψη του ακροατηρίου

Ο Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ. Γερμανός, ο πρωτοπρ. π. Χρήστος Παπαχρήστος, ο κ. Νικόλαος Βασιλειάδης, ο Ιεροκήρυξ της Μητροπόλεως Σερρών π. Δανιήλ Παπαδημητράκης κ.ά.

Ο κ. Κωνσταντίνος Κωλλέτης ανέπτυξε το θέμα
“Ο Ευστάθιος Μπάστας ως συγγραφέας-λογοτέχνης”

Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Παπαχρήστος ανέπτυξε το θέμα Ο Ευστάθιος Μπάστας ως διευθυντής Φοιτητικού Οικοτροφείου

Ο κ. Νικόλαος Βασιλειάδης ανέπτυξε το Θέμα
Ο Ευστάθιος Μπάστας ο άνθρωπος του Θεού

Την εκδήλωση επισφράγισε
ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ. Γερμανός

Χορωδία Μαθητριών απέδωσε υπέροχα χριστιανικά τραγούδια.

Οι κ. Κωνσταντίνος Κωλλέτης, Αναστάσιος Κωστόπουλος και Βασίλειος Σταθούλιας αμέσως μετά την εκδήλωση.

Οι κ. Βασίλειος Σταθούλιας και Αναστάσιος Κωστόπουλος
κατά την διάρκεια της εκδηλώσεως.

Μετάνοια "ισόβια" - Ισαάκ Σύρου

“Εφ’ όσον όλοι είμαστε αμαρτωλοί, και κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει τους πειρασμούς, άρα καμία από τις αρετές δεν είναι σπουδαιότερη από τη μετάνοια. Γι’ αυτό και ποτέ δεν τελειώνει το έργο της μετάνοιας. Αμαρτωλοί και δίκαιοι, όλοι όσοι ποθούν να πετύχουν τη σωτηρία, πάντοτε χρειάζονται τη μετάνοια, όλοι, και αυτοί που προχώρησαν σε τελειότητα. Γιατί δεν υπάρχει όριο τελειώσεως. Και των τελείων η τελειότης είναι ατελής. Γι αυτό ακριβώς η μετάνοια δεν περιορίζεται σε καιρούς και σε έργα. Είναι ισόβια. Μέχρι το θάνατο.”
Ισαάκ ο Σύρος

"ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ"

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ

Έμαθες να ζεις στο βυθό
κάτω από μπλε και πράσινα νερά.
Από ναυάγιο σε ναυάγιο να γυρνάς,
διπλωμένος για χρόνια με τα ίδια φύκια.
Η αναπνοή σου να χάνεται..
σαν άφρι στην κόψη των κυμάτων.
Τις μέρες, μονάχος, σεργιανάς
κοιτώντας τον ήλιο με τα υγρά σου μάτια.
Τις νύχτες ακουμπάς σε μια σπασμένη πλώρη
κι αφήνεσαι στο καθρέφτισμα των αστεριών.
Στις αφεγγιές ψαράδικα περνούν,
κι εσύ π
αρακαλάς το δίχτυ να σ' αρπάξει.
Πάντα ήθελες να βγεις στην επιφάνεια
και πάντα απομακρυνόσουν απ' το δίχτυ.
Κάτι σε κρατούσε δεμένο στον πάτο..
ίσως ο φόβος της αλλαγής.
Σκιαζόσουν τ' απάντημα του υγρού κορμιού σου
με το φως της μέρας και τ' αλμυρό μελτέμι.
Δεν ήθελες να ψήσει ο ήλιος την πληγή,
ήθελες να ρέει... για ν' αφήνεις κάτι πίσω.
Δεν μπορούσες να τον εγκαταλείψεις..
ο δαίμονάς σου ήταν ο μοναδικός σου φίλος.
Έτσι, συνέχισες την μοναχική πορεία σου
αφήνοντας τα μαύρα νερά να σε καταπίνουν,
ρουφώντας την ύπαρξή σου
μέσα απ' του λαιμού την ουλή.


γ.χ.γ

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Θάρρος για μετάνοια – Ιωάννου Κλίμακος

Μη τρομάξης όταν πέφτης κάθε ημέρα, και μη εγκαταλείψεις τον αγώνα. Αντιθέτως να ίστασαι ανδρείως και οπωσδήποτε να ευλαβηθεί την υπομονή σου ο φύλαξ άγγελός σου. Όσο είναι ακόμη πρόσφατο και ζεστό το τραύμα, τόσο και ευκολότερα θεραπεύεται. Ενώ τα τραύματα πού εχρόνισαν, σαν παραμελημένα και αποσκληρυμένα, δύσκολα θεραπεύονται, και χρειάζονται για να ιατρευθούν πολύ κόπο και νυστέρι και ξυράφι και το εδώ πύρ των καυτηριασμών, (δηλαδή το πύρ των εδώ θλίψεων, εν αντιθέσει με το μελλοντικό πυρ της κολάσεως).
Ιωάννης ο Σιναϊτης

"Κλίμαξ" Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου - + Αρχιμ. Χριστοδούλου Φάσσου

"Κλίμαξ" Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου

+ Αρχιμανδρίτου Χριστοδούλου Φάσσου


Σ’ αυτή την αγιασμένη περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, αδελφοί μου, η Ορθόδοξη Εκκλησία συνεχίζει κάθε Κυριακή να προβάλλει ένα δείγμα από τους πνευματικούς θησαυρούς, τους οποίους περικλείει μέσα στα σπλάχνα της. Το προβάλλει το δείγμα αυτό για να μας διδάξει και για να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε στον πνευματικό μας αγώνα, στον αγώνα της αρετής και της αγιότητος.
Έτσι, λοιπόν, την πρώτη Κυριακή μας πρόβαλε τις Άγιες Εικόνες. Τη δεύτερη Κυριακή μας πρόβαλε τη μεγάλη μορφή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Την τρίτη Κυριακή μάς πρόβαλε το Σταυρό του Χριστού μας. Και σήμερα μας προβάλλει έναν διακεκριμένον Άγιό της. Τον μνημονεύσαμε, τον ακούσατε όσοι ήρθατε πιο πρωί· είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, ο οποίος έχει γράψει ένα βιβλίο πολύ σημαντικό που λέγεται “Κλίμαξ”. Γι’ αυτό λέγεται Ιωάννης της Κλίμακος.
Αυτός ο Άγιος, τον οποίον προβάλλει σήμερα η Εκκλησία, κοιμήθηκε στις 30 Μαρτίου (τότε είναι η μνήμη του), αλλά σήμερα, την τετάρτη Κυριακή των Νηστειών, τον προβάλλει επίτηδες η Εκκλησία μας για να μας διδάξει εξ αυτού. Γιατί; Τι έχει να μας διδάξει; Πολύ σημαντικά πράγματα.
Δεν ξέρουμε που ακριβώς γεννήθηκε, ξέρουμε όμως το πότε. Είναι μεταξύ του 6ου και του 7ου αιώνα· έζησε από το 560 μέχρι το 640 μ.Χ. περίπου. Ξέρουμε από το Συναξάρι του και από πληροφορίες ότι από μικρός ήτο φιλομαθής πάρα πολύ. Αγαπούσε τη μελέτη, τη μάθηση, τις γνώσεις και έβγαλε σχολεία εκείνης της εποχής και γι’ αυτό τον λένε και σχολαστικό, δηλαδή βγήκε από σχολές. Αλλά εκείνο που ξέρουμε ακόμη είναι ότι από νέο παιδί αγάπησε τη ζωή της μοναξιάς, τη ζωή της ερημίας, τη ζωή της αδιαλείπτου επικοινωνίας με το Θεό δια της προσευχής και δια της μελέτης του Θείου Λόγου. Γι’ αυτό περίπου 16 ετών έφυγε και πήγε στο όρος Σινά και εντάχθηκε στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης, που υπάρχει μέχρι σήμερα.
Εκείνη την εποχή, αδελφοί μου, το Σινά είχε εκατοντάδες μοναχούς· και όπως σε μια κυψέλη οι μέλισσες πηγαινοέρχονται και κάνουν μέλι, έτσι και αυτοί μέσα στο μοναστήρι αυτό έκαναν με την εργασία τους, το μέλι της πίστεως, το μέλι της υπακοής στους μεγαλύτερους, το μέλι της υποταγής στο Θεό, το μέλι της προσευχής, της μελέτης, της ταπεινοφροσύνης, της ζωγραφικής - αγιογραφούσαν - και ακόμα το μέλι της αντιγραφής βιβλίων παλαιών.
Έτσι σήμερα το Σινά, η Μονή της Αγίας Αικατερίνης, είναι ένα από τα σπουδαιότερα μουσεία αγιογραφίας μέσα στον κόσμο. Και το ακόμη σπουδαιότερο είναι ότι το μοναστήρι αυτό έχει μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες βιβλιοθήκες που υπάρχουν σε όλον τον κόσμο. Την έχει αυτό το μοναστήρι χάρις σ’ εκείνους τους μοναχούς που ζούσαν τότε.
Εκεί πήγε ο Ιωάννης, λοιπόν, και ασκήτευε και εντάχθηκε στην υπακοή και έγινε υπόδειγμα αρετής και πίστεως. Κατόπιν έφυγε από το μοναστήρι και πήγε παραέξω σε ένα καλύβι και καθότανε μαζί με έναν Γέροντα. Έκανε τελεία υπακοή σ’ αυτόν το Γέροντα, ό,τι τον δίδασκε εκείνος χρόνια αρκετά. Όταν κοιμήθηκε ο Γέροντας, έμεινε σ’ αυτό το σπιτάκι, το οποίο απέχει περίπου δύο ώρες από το μοναστήρι του Σινά, σαράντα χρόνια. Εκεί μέσα έμενε μοναχός του με συντροφιά το Θεό, τη μελέτη, την προσευχή, την ανάταση της ψυχής. Η φήμη του για την αρετή του διαδόθηκε παντού. Πάει, λοιπόν, μια επιτροπή από καλόγερους του Σινά και του λένε:
- Έλα, ευλογημένε, να γίνεις ηγούμενος στο μοναστήρι, να μας διδάξεις και εμάς που είμαστε εκεί πέρα όλα αυτά που ξέρεις.
Πήγε, λοιπόν, και έμεινε δύο χρόνια και έκανε τον ηγούμενο, αλλά μετά είδε ότι δεν τον βοήθαγε η ηγουμενία να επικοινωνεί συνέχεια με το Θεό. Γι’ αυτό σηκώθηκε και έφυγε και ξαναπήγε εκεί στο ασκηταριό που είχε. Εκεί έζησε μέχρι τέλους.
Πολλοί, μας κάνει εντύπωση, και σήμερα λένε: Μα γιατί να φεύγουν από τον κόσμο άνθρωποι σαν κι αυτόν που είχε τόση σοφία και τόσες γνώσεις; Γιατί φεύγουν; Βλέπετε σήμερα υπάρχουν πολλά παιδιά, αγόρια - κορίτσια, που αφήνουν και την επιστήμη τους και τα πτυχία τους, τις γνώσεις τους, τα πλούτη τους, τις δουλειές τους και φεύγουν και πάνε στα μοναστήρια. Πολλοί διαμαρτύρονται: Μα γιατί το κάνουν αυτό; Δεν είναι ώρα να σας πω γι’ αυτό το θέμα. Αλλά θα σας αναφέρω μια μικρή γνώμη αυτού του Αγίου που σήμερα γιορτάζουμε.
Λεει, λοιπόν, αυτός ο Άγιος Ιωάννης: “Ιησού μνήμη ενωθήτω τη πνοή σου και τότε γνώσει ησυχίας ωφέλειαν”. Άμα κατορθώσεις να ενώσεις με την αναπνοή σου και με την ύπαρξή σου το πρόσωπο και το όνομα του Χριστού και ενωθείς μαζί Του βαθιά και σφιχτά, τότε θα καταλάβεις τι πάει να πει ησυχία και ερημιά και αποχώρηση από τον κόσμο. Αλλιώς δεν μπορείς να το καταλάβεις. Γι’ αυτό και πολλοί, όπως σας είπα, δεν το καταλαβαίνουν αυτό το πράγμα. Ας είναι. Αυτός ο Άγιος, λοιπόν, έμεινε εκεί.Τα τροπάρια που ψάλαμε μας διηγούνται τη ζωή του. Το απολυτίκιο λεει: “Ταις των δακρύων σου ροαίς της ερήμου το άγονον εγεώργησας”. Από τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα συνέχεια που πότισαν την έρημο, το χώμα, αλλά και την έρημο της καρδιάς του· και καρποφόρησε η καρδιά του κι έβγαλε τις αρετές, “και τοις εκ βάθους στεναγμοίς εις εκατόν τους πόνους εκαρποφόρησας”. Με τα δάκρυα που πότισες την καρδιά σου και με τους στεναγμούς που βγαίναν από τα βάθη της καρδιάς σου, τους στεναγμούς της προσευχής, έφερες καρπούς πνευματικούς μέσα στην ψυχή σου εκατό φορές περισσότερους απ’ ό,τι φέρνουν άλλοι που δεν έρχονται στην ερημιά, που ήσουνα εσύ.Ένας καρπός είναι αυτό το βιβλίο που έχει γράψει, όπως σας είπα, και λέγεται “Κλίμαξ”· γι’ αυτό λέγεται Ιωάννης της Κλίμακος και Σιναΐτης, γιατί έζησε στο όρος Σινά. Αυτό το βιβλίο έχει τριάντα κεφάλαια και τα παρουσιάζει σαν σκαλοπάτια. Κάθε κεφάλαιο είναι μία αρετή. Περιγράφει πως πρέπει να είναι η αρετή αυτή. Καλεί τους αναγνώστες, μόλις διαβάσουν το ένα κεφάλαιο, που είναι σαν να ανεβαίνουν στο ένα σκαλοπάτι, να το εφαρμόσουν. Μετά από το πρώτο σκαλοπάτι θα ανέβουν στο δεύτερο. Θα διαβάσουν το δεύτερο κεφάλαιο· θα μιμηθούν και θα εφαρμόσουν την αρετή για την οποία γίνεται λόγος. Κατόπιν το τρίτο, το τέταρτο μέχρι τριάντα σκαλοπάτια.
Λεει ο ίδιος: “Κλίμακα αναβάσεως πεπελέκηκα”, πελέκησα και έφτιαξα μία Κλίμακα.
Τί κλίμακα; Σκάλα αναβάσεως για να ανεβείτε. “Έκαστος δε βλεπέτω εν ποία βαθμίδι έστηκε”, τώρα ο καθένας να κοιτάξει σε ποιο σκαλί της σκάλας αυτής έχει σταματήσει. “Εν πάσι τοις πάθεσι και πάσαις ταις αρεταίς εαυτούς εκζητούντες μη παυσώμεθα, που τυγχάνομεν”, να εξετάζουμε τα πάθη που έχουμε μέσα μας, να εξετάζουμε και τις αρετές που έχουμε κι από κει να καταλάβουμε σε ποιο σκαλοπάτι έχουμε σταθεί και βρισκόμαστε. Τις αρετές, λεει, αυτές τις παρουσιάζω σαν Κλίμακα, όπως είδε ο Ιακώβ στον ύπνο του μια σκάλα που ξεκίναγε από τη Γη και ανέβαινε στο Θεό. Έτσι, λοιπόν, τα σκαλοπάτια της σκάλας αυτής “εις ουρανόν τον προαιρούμενον αναφέρουσιν”, εκείνον που θέλει τα σκαλοπάτια αυτά της σκάλας θα τον φέρουνε και θα τον βάλουνε μέσα στον ουρανό.
Αυτό το βιβλίο είναι βέβαια γραμμένο προπάντων για τους καλογήρους, αλλά είναι και για όλους τους ανθρώπους, διότι οι αρετές ίδιες είναι και για τους καλογήρους και για τους ανθρώπους που ζουν στον κόσμο. Γι’ αυτό είναι πάρα πολύ χρήσιμο να διαβάζεται. Τώρα έχει μεταφραστεί και στη γλώσσα μας. Δεν είναι εύκολο βιβλίο. Δεν είναι να το διαβάσω για να ευχαριστηθώ. Θα βάλεις κάτω το μυαλό σου και την προσοχή σου και την υπομονή σου, για να διαβάσεις προσεκτικά και να δεις που πατάς. Βρίσκεσαι εσύ σ’ αυτό το σκαλοπάτι που έχει την αρετή αυτή; Αρχίζει από τις πιο απλές αρετές. Από την υπακοή, απ’ τη μετάνοια, απ’ την ανάμνηση (τη μνεία) του θανάτου, από την πραότητα, τη συγχωρητικότητα και φτάνει στις τελευταίες αρετές, στα τελευταία σκαλοπάτια που είναι η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη προς το Θεό. Εκεί τελειώνει το τριακοστό σκαλοπάτι.
Θα σας αναφέρω μερικά από κάθε σκαλοπάτι, για να πάρετε μία γενική ιδέα του βιβλίου. Γενικώς υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος δεν σώζεται με τις πολλές νηστείες που θα κάνει, αλλά με τις αρετές που θα έχει και προπάντων με την ταπείνωση. Ακούτε τι λεει για τον εαυτόν του: “Ουκ ενήστευσα, ουκ ηγρύπνησα, ουκ εχαμεύνησα”, δηλαδή δεν ενήστεψα εγώ πολύ, λεει, αλλά τι έκανε είναι άλλη δουλειά. Δεν ενήστεψα εγώ πολύ, ούτε αγρύπνησα πάρα πολύ, ούτε κοιμήθηκα χάμω στο χώμα. Αυτό σημαίνει “εχαμεύνησα”. Τί έκαμα όμως; “Εταπεινώθην και έσωσέ με ο Κύριος”, ταπεινώθηκα μοναχά και ο Κύριος με έσωσε.
Λοιπόν μερικοί λένε: Δεν μπορώ να νηστέψω. Καλά μην νηστεύεις, άμα δεν μπορείς. Δεν μπορώ να κάμω αγρυπνία. Μην κάνεις, άμα δεν μπορείς. Δεν μπορώ να κοιμηθώ στη σανίδα πάνω. Μην κοιμάσαι. Κοιμήσου πάνω στο στρωματέξ. Ταπείνωση έχεις; Ταπεινώσου, αυτό λεει ο Άγιος, να δεις πως σώζεσαι.
Ένα άλλο πράγμα. Δεν σε σώζει μία αρετή μονάχα. Είναι πολλοί που κάνουν πολλές ελεημοσύνες, αλλά δεν κάνουν τίποτε άλλο. Λεει, λοιπόν, “ου συνίσταται διάδημα βασιλέως εξ ενός λίθου”, το στέμμα του βασιλιά δεν έχει μονάχα ένα διαμάντι, αλλά είναι γεμάτο γύρω-γύρω με διαμάντια, μεγάλα και μικρά, μαργαριτάρια και άλλα πολλά. Έτσι μια αρετή δεν σε σώζει. Θα πρέπει να έχεις κι άλλες αρετές.
Ακόμα κάτι άλλο. Την ταπεινοφροσύνη την ξέρουν μόνον όσοι την έζησαν. Τώρα τί να λέμε; Μπορεί να λέμε πολλά για ταπεινοφροσύνη. Κάνεις υπακοή; Ακούς τη γυναίκα σου; Ακούς τον άντρα σου; Η του βγάζεις γλώσσα; Η μια κουβέντα σου λεει, εκατό του απαντάς; Ε, τότε δεν έχεις ταπείνωση. Ταπεινώσου, γιατί η υπακοή είναι ταπείνωση.Ένα άλλο θέμα είναι η καλοσύνη, που πρέπει όλοι να την προσέχουμε. Στις ήμερες καρδιές, στις καλοσυνάτες καρδιές αναπαύεται ο Θεός. Στις άγριες κάθεται ο διάβολος. Η ήμερη ψυχή είναι ίσια και έχει συντροφιά την ταπείνωση. Η πονηρή είναι σκλάβα της υπερηφάνειας. Η νηστεία είναι σπαθί που κόβει τους κακούς λογισμούς από την ψυχή και δίνει και υγεία στο σώμα. Είναι μητέρα της υγείας και προξενεί την καθαρότητα και διώχνει τις αμαρτίες. Ανοίγει την πόρτα του παραδείσου.
Προς το τέλος συμβουλεύει (και στην αρχή το λεει αυτό): Τώρα στην αρχή που θ’ αρχίσεις να ανεβαίνεις στη σκάλα, να έχεις μεγάλη υπομονή. Χρειάζεται αγώνας και μάλιστα συνεχής και σκληρός. “Ουδείς κλίμακα υφ’ εν ποτέ ανελθείν δεδύνηται”.
Τη σκάλα την ανεβαίνεις με ένα πήδημα; Πώς θα ανεβείς; Θα ανεβείς σκαλοπάτι-σκαλοπάτι. Παραπάνω δεν μπορείς. Τριάντα σκαλιά έχει αυτή η σκάλα. Θα πηγαίνεις ένα-ένα σκαλοπάτι. Και υπενθυμίζει ότι στον αγώνα αυτό υπάρχουν άγγελοι, οι οποίοι βοηθούν και ενισχύουν. Και προτρέπει: “Αναβαίνετε, αδελφοί, αναβαίνετε με προθυμίαν και χαράν την αγγελικήν αυτήν Κλίμακα, δια να φθάσωμεν εις το όρος του Κυρίου, εις τον υψηλόν θρόνον Αυτού”.
Σ’ όλα τα μοναστήρια, ιδίως στο Όρος, έχουν ζωγραφισμένη αυτή την Κλίμακα, εκτός που την έχουν βιβλίο και τη διαβάζουν τώρα τη Σαρακοστή. Η Εκκλησία μας εορτάζει τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακας αυτή την Κυριακή, εκτός της ημέρας της κοιμήσεώς του. Έχουνε ζωγραφίσει, λοιπόν, στον τοίχο τη σκάλα. Η σκάλα ακουμπάει στη γη κι έχει τριάντα σκαλοπάτια. Στην κορυφή ακουμπάει στον Ουρανό. Στην επάνω μεριά είναι ο Χριστός μας με απλωμένα τα χέρια, κι από δω κι από κει η Παναγία μας και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Αυτή είναι η εικόνα που φτιάχνεται συνήθως. Κάτω - κάτω στη γη είναι οι καλόγεροι. Για τους καλογήρους είναι η Κλίμακα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τους άλλους, τους απλούς ανθρώπους. Οι καλόγεροι την κοιτάνε τη σκάλα, μερικοί αρχίζουν κι ανεβαίνουν. Άλλος είναι στο πρώτο σκαλοπάτι, άλλος στο τέταρτο, άλλος στο εικοστό, άλλος στο δέκατο πέμπτο και λοιπά. Ανεβαίνουν. Αλλά από κάτω από τη σκάλα είναι ανοιχτό το στόμα ενός δράκοντα, ο οποίος περιμένει ποιον θα κατασπαράξει. Υπάρχουν φωτιές, βγαίνουνε φλόγες. Και τούτο που έχει σημασία είναι ότι αυτοί που είναι στα σκαλοπάτια - είτε στο πρώτο, είτε στο πέμπτο, είτε στο εικοστό - δέχονται τα πειράγματα του διαβόλου που είναι κοντά τους και με διάφορα πιρούνια τους τρυπάει ή τους τραβάει. Μερικοί είναι αναποδογυρισμένοι και πέφτουνε. Κάποιος είναι μέσα στο στόμα του Δράκοντα μπασμένος. Άλλοι είναι άγγελοι πάλι, οι οποίοι τους βοηθάνε με τα χέρια τους για να ανεβαίνουν και στην επάνω - επάνω μεριά είναι ένας που πάει να πέσει μέσα στην αγκαλιά του Χριστού. Αυτή είναι η παραστατική Κλίμακα του βιβλίου.
Λοιπόν, αδελφοί μου, να φύγουμε με αυτή την εικόνα της σκάλας. Η ζωή είναι σκάλα και πρέπει να τη γεμίσουμε με αρετές, όσες μπορούμε περισσότερες. Να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε τη σκάλα.
Θέλετε να προμηθευτείτε το βιβλίο για να το διαβάσετε; Προμηθευτείτε το. Με υπομονή όμως να το διαβάσετε. Δεν είναι από τα εύκολα βιβλία, που τα διαβάζεις ευχάριστα. Θα διαβάσω κάτι, για να κοιμηθώ. Όχι! Θα κάτσεις χάμω άμα θέλεις, θα στρωθείς, θα κάνεις την προσευχή σου πρώτα και θα πεις: Θα διαβάσω αυτή την Κλίμακα, που τόσα έχει πει αυτός ο Άγιος και έχει σώσει τόσους ανθρώπους. Θέλετε να το πάρετε, θέλετε μην το πάρετε. Αγωνιστείτε όμως· και να αγωνιστούμε όλοι για την αρετή. Ο καθένας εκεί που είναι· στο σπίτι του, στο γραφείο του, στο επάγγελμά του, στη δουλειά του, στην αγορά, όπου κι αν είναι. Οι αρετές παντού εφαρμόζονται. Η πίστη, η προσευχή, η αγάπη στο Χριστό, η καλοσύνη με τους άλλους ανθρώπους, η ταπείνωση, η συνδιαλλαγή, η συγχωρητικότητα χρειάζονται αγώνα για να καρποφορήσουν.
Αυτά όλα τα διδάσκει η Κλίμακα και μας τα επιβάλλει η πίστη μας. Αν θέλετε, έτσι να αγωνιστούμε, για να πούμε ότι κάνουμε καλή Σαρακοστή κι ότι έτσι θα φτάσουμε στο Πάσχα, όπως μας θέλει ο Κύριός μας. Αμήν.
.
Από το βιβλίο "Η Συγκατάβαση του Θεού και η ευθύνη του ανθρώπου" των Εκδόσεων "Ταώς"
http://ekdoseistaos.blogspot.com/2008/12/blog-post_3214.html

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Σας ευχαριστώ ....


Σας ευχαριστώ
όπου για δύο μήνες
μου κρατάτε συντροφιά
στο ταξίδι μου αυτό....
.
Καληνύχτα….

"Κύριε, δίδαξον ημάς προσεύχεσθαι"

"Κύριε,
δίδαξον
ημάς
προσεύχεσθαι"
(Λουκά ια' 1)
.
"Του Θεού μνημονευτέον μάλλον
ή αναπνευστέον"
Γρηγόριος ο Θεολόγος

Χαρούμενος άνθρωπος - Ποιμένας του Ερμά

“Βγάλε από πάνω σου, λεει ο Θεός, τη λύπη… και άκουε πως η λύπη απομακρύνει το Πνεύμα το Άγιο…. Διώξε από πάνω σου τη λύπη και μη στενοχωρείς το Πνεύμα το Άγιο, που κατοικεί μέσα σου… Ντύσου την ιλαρότητα, που πάντοτε έχει χάρη στα μάτια του Θεού και του είναι ευπρόσδεκτη και να ευφραίνεσαι μαζί της. Γιατί ο χαρούμενος άνθρωπος εργάζεται το καλό και σκέφτεται το καλό και περιφρονεί την κατάθλιψη.”
Ποιμένας του Ερμά

Κατανυκτικός Εσπερινός εις Άγιο Νικόλαο Πατρών

.
Ο E΄ Κατανυκτικός Εσπερινός
θα τελεσθεί την
Κυριακή 29η Μαρτίου 2009
υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών
κ. Χρυσοστόμου
εις τον
Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πατρών
ώρα 6:00 μ.μ

Στη Διακίδειο ο π. Αμβρόσιος Γκουρβέλος


Στην ΔΙΑΚΙΔΕΙΟ ΣΧΟΛΗ Λαού
(Κανάρη 58 Πάτρα)
το Σαββάτο 28 Μαρτίου 2009 και ώρα 7:00 μ.μ.
θα ομιλήσει ο Πανοσ. Αρχιμανδρίτης
Αμβρόσιος Γκουρβέλος
.
με θέμα:
Μηνύματα ζωής από τον Άγ. Ιωάννη της Κλίμακος

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Περί Προσευχής - Ιωάννου του Σιναϊτου

Όποιος κρατά στα χέρια του το ραβδί της προσευχής, δε πρόκειται να σκοντάψη. Αλλά και αν ακόμη σκοντάψη, δε θα πέση εντελώς. Διότι η προσευχή είναι ένας ευσεβής τύραννος του Θεού. Την ωφέλεια εκ της προσευχής μπορούμε να την καταλάβουμε από τα εμπόδια πού μας φέρνουν οι δαίμονες κατά τις ώρες των Ακολουθιών. Τον δε καρπό της προσευχής, από την ήττα του εχθρού, καθώς το λέγει και ο Ψαλμωδός: “Εν τούτω έγνων ότι τεθέληκάς με, ότι ού μη επιχαρή ο εχθρός μου επ΄ εμέ(Ψαλμ. μ΄ 12) τον καιρό του πολέμου. Λέγει δε επίσης: “Εκέκραξα έν όλη καρδία μου(πρβλ. Ψαλμ. ριη΄ 145), δηλαδή και με το στόμα μου και με την ψυχή μου και με το πνεύμα μου, διότι όπου ευρίσκονται συγκεντρωμένοι οι δύο τελευταίοι, (η ψυχή και το πνεύμα), εκεί ανάμεσά τους ευρίσκεται και ο Θεός (πρβλ. Ματθ. ιη΄ 20).
Ιωάννης ο Σιναϊτης

Το αδιαλείπτως προσεύχεσθε.... Αρχιμ. Ευσεβίου Ματθόπουλου

“Το αδιαλείπτως προσεύχεσθε εκπληρώνεται όταν μελετούμε και διαβάζουμε ιερά βιβλία. Όταν βλέποντας τα δημιουργήματα του Θεού δοξολογούμε την άπειρή Του δύναμη και σοφία. Όταν αναπνέοντας τον αέρα ή πίνοντας νερό ή τρώγοντας ψωμί ή άλλες τροφές ή απολαμβάνοντας ο,τιδήποτε πνευματικό ή υλικό αγαθό, ευγνωμονούμε και ευχαριστούμε τον Θεό. Επίσης όταν επικαλούμεθα τον Θεό, εργαζόμενοι κάποιο έργο πνευματικό ή τα έργα για τη συντήρηση της παρούσης ζωής”
π. Ευσέβιος Ματθόπουλος

Εορτή του Δημοτικού της "Ελληνικής Αναγέννησης" για την 25 Μαρτίου 1821





Το Σαββάτο 21 Μαρτίου 2009 πραγματοποιήθηκε από το Δημοτικό Σχολείο της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ” εορτή για την Εθνική Επέτειο της 25η Μαρτίου 1821.
Παρουσιάσθηκε σκετς με τίτλο: “Τα Ελληνόπουλα του 1821”, ποιήματα, τραγούδια και έκλεισε με παραδοσιακούς χορούς.
Για το νόημα της εορτής μίλησε στην αρχή ο Διευθυντής του σχολείου κ. Γεώργιος Καραγεωργόπουλος.

Την επιμέλεια της γιορτής είχε η κ. Ευαγγελία Μαυρομμάτη, της χορωδίας η κ. Νεκταρία Μπουκιστιάνου και των χορών ο κ. Αντώνης Αρχοντής.
Αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια για το συνολικό αποτέλεσμα.
Τις φωτογραφίες μου έστειλε ο κ. Ιωάννης Παναγιωτόπουλος.

Πνευματικό Μνημόσυνο για τον ΕΥΣΤΑΘΙΟ ΜΠΑΣΤΑ στον Πύργο






Πνευματικό Μνημόσυνο
υπό του Συλλόγου “Ο Μέγας Βασίλειος
Τμήμα Πύργου (Τομπάζη 6)
για τον Ευστάθιο Χαρ. Μπάστα
την Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009 ,
ώρα 7:00 μ.μ.

Χειρονονία Διακόνου Λάμπρου Καρανάσιου



Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου
θα τελεσθεί
υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά
η χειροτονία του
Διακόνου Λάμπρου Καρανάσιου.

Άρωμα κρίνου - Μελισσάνθης



Ω! παιδική λουλούδινη ψυχή,
Πόσον καιρό έχει τώρα να ευωδιάσει
Μπρος στου σπιτιού μας τ’ άγιο εικονοστάσι
Άρωμα κρίνου, η αθώα σου προσευχή!
Μελισσάνθη


Από το περιοδικό "η Ζωή του Παιδιού"

ΜΗΝΥΜΑ του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ δια την ΩΡΑΝ ΤΗΣ ΓΗΣ

Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου
κ.κ. Βαρθολομαίου
δια την ΩΡΑΝ ΤΗΣ ΓΗΣ.

Η περιβαλλοντική κρίσις, η οποία μαστίζει τον πλανήτην μας απ’ άκρου εις άκρον, αποτελεί εν εκ των σημαντικωτέρων προβλημάτων της ανθρωπότητος, μαζί με εκείνα της πτωχείας και της απουσίας της ειρήνης. Όπως όμως δύναται να διαπιστώση και ο πλέον δύσπιστος, η κλιματική αλλαγή αποτελεί αδιάψευστον απόδειξιν ότι η περιβαλλοντική κρίσις είναι το κατ’ εξοχήν οικουμενικόν και πανανθρώπινον πρόβλημα, καθώς επηρεάζει κάθε γωνίαν της γης και, βεβαίως, κάθε άνθρωπον, πτωχόν ή πλούσιον, νέον ή ηλικιώμενον.
Η συλλογική δράσις διά την αποτροπήν της κλιματικής αλλαγής, της οποίας αι επιπτώσεις θα αποβούν, κατά τας εκτιμήσεις των επιστημόνων, καταστροφικαί δια τα οικοσυστήματα, τους φυσικούς πόρους και τας ανθρωπίνας κοινότητας, αποτελεί κορυφαίαν εκδήλωσιν αλληλεγγύης και ενότητος, ενώπιον μιας καταστροφής. Οφείλομεν δε πάντες να ενθυμούμεθα ότι ημείς φέρομεν την ευθύνην δια την πρόκλησιν της οικολογικής κρίσεως, τόσον συλλογικώς, ως ανθρώπινον γένος, όσον και προσωπικώς, ο καθείς από ημάς. Ήγγικε λοιπόν η ώρα να ξεφύγουμε από την πορείαν της αυτοκαταστροφής. Ήγγικεν η Ώρα της Γης!
Καλούμεν τους πάντας, ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνικότητος, να συμμετάσχουν εις την “Ώραν της Γης”, πρωτοβουλίαν της διεθνούς περιβαλλοντικής οργανώσεως WWF, η οποία έχει εξελιχθή πλέον εις παγκόσμιον συλλογικήν δράσιν δια την προστασίαν του ενός και μόνου πλανήτου μας. Εις τας 28 Μαρτίου λοιπόν ας σβύσωμεν όλοι τα φώτα τών οικιών, γραφείων, εργοστασίων, υπηρεσιών και άλλων κτηρίων δια μίαν ώραν, από 8.30 έως 9.30 εσπερινήν, δηλούντες τοιουτοτρόπως την προσωπικήν μας δέσμευσιν εις τον καλόν αγώνα δια την προστασίαν του περιβάλλοντος και την αποτροπήν της κλιματικής αλλαγής.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Το χρέος

“Έλληνες
ποτέ μην ξεχνάτε
το χρέος σε Θεό
και σε πατρίδα!
Σ΄ αυτά τα δύο σας εξορκίζω
ή να νικήσουμε
ή να πεθάνουμε
κάτω από την σημαία του Χριστού!”.

Παπαφλέσσας

Καλύτερα μιας ώρας

Ως πότε παλικάρια, να ζούμεν στα στενά
μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπομεν κλαδιά,
να φεύγομ΄ απ΄ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνομεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο ΄ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,

Έγγραφο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εις Ναύπλιον

Εις δόξαν του αηττήτου Σταυρού και του Πρωτοκλήτου Ανδρέα.
Υπερτάτη Διοίκησις.
Χθες εισήλθομεν εις το υπερήφανον Παλαμήδι και υψώσαμεν τας νικητάς του Σταυρού σημαίας με τρόπον ανήκοντα εις την δόξαν του Χριστού…. Δόξα εις τον Θεόν και εις τον Άγιον Ανδρέα.
Η κατάληψις του φρουρίου έγινε δια θαύματος του Άγίου Ανδρέου, όστις εμώρανε τους εχθρούς και έφυγον όλοι απ΄ εδώ και κατέβησαν κάτω….”

Έγγραφο στην Κυβέρνηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη μετά την άλωση του Ναυπλίου με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 1822.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!



Απ' τα κόκαλα βγαλμένη

των Ελλήνων τα ιερά,

και σαν πρώτα ανδρειωμένη,

χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Σήμερον της σωτηρίας ημών το Κεφάλαιον

Σήμερον της σωτηρίας ημών το Κεφάλαιον,
και του απ' αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις,
ο Υιός του Θεού,
Υιός της Παρθένου γίνεται,
και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται,
Διό συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν,
Χαίρε Κεχαριτωμένη,
ο Κύριος μετά σου.

Θεατρική παράσταση στη Χριστιανική Εστία


Στη Χριστιανική Εστία Πατρών
θα παρουσιαστεί
την Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
η θεατρική παράσταση
"Από το ημερολόγιο
των Ελεύθερων Πολιορκημένων"
στην αίθουσά της, Κανάρη 58 - Πάτρα
Απογευματινή παράσταση: 17.00
Βραδινή παράσταση:
19.30
Η παράσταση θα επαναληφθεί την Πέμπτη 26 Μαρτίου και ώρα 19.00

"Να παύσει η περιφρόνησις της Θρησκείας.." Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

“Nα παύσει η συστηματική περιφρόνησις της Θρησκείας εκ μέρους πολιτικών ανδρών, επιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων και άλλων. Hλεγομένη ανωτέρα τάξις να συμμορφωθεί με τα έθιμα της χώρας, αν θέλει να εγκλιματισθεί εδώ. Nα γίνει προστάτις των πατρίων και όχι διώκτρια. Nα ασπασθεί και να εγκολπωθεί τας ενθικάς παραδόσεις”.

Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Κατάντια

Από τους Βαβαρούς αντιβασιλείς φυλακίστηκε στο Ναύπλιο - τον Σεπτέμβρη του 1833, ο Κολοκοτρώνης. Ήθελαν τη θανατική του ποινή. Δίκαια στα απομνημονεύματά του ο Γέρος του Μοριά γράφει: “Μ' έβαλαν 9 μήνες φυλάκιση, χωρίς να βλέπω κανέναν εκτός από τον δεσμοφύλακα μου ... Δεν ήξερα τόσους μήνες τι γίνεται έξω, ποιός ζει, ποιός πεθαίνει, ποιόν άλλον έχουνε φυλακισμένο ... Δεν ήξερα γιατί μ' έχουν φυλακισμένο ... Ποτέ δεν πίστευα ότι θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο να φτιάξουν ψευδομάρτυρες ... ”.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Επιθυμία ελευθερίας


“Όταν αποφασίσαμεν να κάμωμεν την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμεν εις αυτό το σκοπό, και εκάναμεν την Επανάστασι”.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ !!

Το Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους με θέμα: "Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and Hunger). Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ. Αυτό το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές. Λέγεται "Chicken a la Carte", o δημιουργός του είναι ο Ferdinand Dimandura και είναι (δυστυχώς) αληθινή ιστορία.
Δείτε το μέχρι το τέλος. Συγκινητικό, σοκαριστικό, λίγο απ'ολα...
Αλλά όταν αυτοί που δείχνει ξεσηκωθούν και μας αλλάξουν τα φώτα όλων εμάς των "ανεπτυγμένων" και "καλλιεργημένων", να ξέρουμε τουλάχιστον ότι έχουν δίκιο.
Αυτός ο κόσμος έχει τα χάλια του...
Δώστε ένα χέρι να τον αλλάξουμε...

http://www.cultureunplugged.com/play/1081/Chicken-a-la-Carte

Χωρίς αρετή




Χωρίς αρετή
και πόνο εις την πατρίδα
και πίστη εις την
θρησκεία τους
έθνη δεν υπάρχουν

Μακρυγιάννης

23 Μαρτίου 1821

Στις 23 Μαρτίου 1821 μπήκαν οι Έλληνες στην Καλαμάτα όπου έκαναν δοξολογία στους Αγίους Αποστόλους με επί κεφαλής τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τους άλλους οπλαρχηγούς
ευχαριστούντες και δοξάζοντες τον Παντοδύναμον, που τους βοήθησε να καταλάβουν και ελευθερώσουν την Καλαμάτα χωρίς να χυθή αίμα”.
Με ένα “ευχαριστώ” στον Παντοδύναμο άρχισε η μεγάλη περιπέτεια του Γένους, που πολλές φορές γονάτισε σε δοξολογία ύστερα από υπέροχες νίκες.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Ο Χριστός η Αλήθεια

“Πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο εξαίσιο, πιο βαθύ, πιο συμπονετικό, πιο λογικό, πιο γενναίο και πιο τέλειο από το Xριστο. Kαι όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά, λεω στον εαυτό μου, με διακαή αγάπη, ότι δε μπορεί να υπάρξει. Aλλά επιπλέον, αν κάποιος μπορούσε να μου υποδείξει ότι ο Xριστος είναι έξω από την αλήθεια και αν πράγματι ευσταθούσε ότι η αλήθεια είναι έξω από το Xριστό, θα προτιμούσα να μείνω με το Xριστό, παρά με την αλήθεια”.
Nτοστογιέφκσι,

Τροχαία

Η Ελλάδα είχε
70.000 νεκρούς
από πυροβόλα, τανκς, βόμβες
σε 100 χρόνια πολέμων
(μετρώντας τους δύο Παγκόσμιους κλπ)
και 75.000 νεκρούς,
300.000 παραπληγικούς
και 1.200.000 τραυματίες
μόνον από τα τροχαία,
σε 35 μόλις χρόνια,
από το 1965 έως το 2000.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Ο σταυρός των τέκνων του Θεού + Αρχιμ. Χριστόδουλος Φάσσος

Σταυρός είναι ο κοινός κλήρος των τέκνων του Θεού. Πρέπει να συνειδητοποιηθεί αυτό από όλους. Μην ξεγελιόμαστε και λέμε πως, επειδή ακολουθώ τον Χριστό, όλα πρέπει να μου έρχονται δεξιά. Άμα κοιτάξετε την ζωή των Αγίων, θα δείτε ότι δεν τους έρχονταν όλα δεξιά, αλλά σήκωναν και σηκώνουν οι άγιοι Σταυρό. Ο αγώνας, κατά των παθών και ο αγώνας για να φτιάξουμε χαρακτήρα, για να γίνουμε άνθρωποι αρετής -κι αυτό πρέπει να είναι ο στόχος μας- θέλει πόνο και δάκρυ. Αυτό είναι Σταυρός.
+ Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Φάσσος

Τον Σταυρόν τον τίμιον, ασπαζόμενοι

Εν φωναίς αλαλάξωμεν,
εν ωδαίς μεγαλύνωμεν,
τον Σταυρόν τον τίμιον,
ασπαζόμενοι,
και προς αυτόν εκβοήσωμεν,
Σταυρέ πανσεβάσμιε,
καθαγίασον ημών τας ψυχάς
και τα σώματα,
τη δυνάμει σου,
και παντοίας εκ βλάβης εναντίων,
διατήρησον ατρώτους
τους ευσεβώς προσκυνούντάς σε.

"Ο Σταυρός του Κυρίου μας πηγή ζωής και σωτηρίας" + Αρχιμ. Χριστοδούλου Φάσσου

Ο Σταυρός του Κυρίου μας
πηγή ζωής και σωτηρίας

+ Αρχιμανδρίτου Χριστοδούλου Ι. Φάσσου

Σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, καθώς έχουμε μπροστά μας το Σταυρό του Κυρίου μας, επάνω στον oποίον έχυσε το αίμα Του και παρεδόθη “εις θάνατον Σταύρου” ο Κύριός μας, ήθελα να πω λίγες σκέψεις στην αγάπη σας γι' αυτό το θέμα, δηλαδή για το σταυρικό θάνατο του Κυρίου.
Όλα τα ανθρώπινα έργα τα δημιουργούν κάποιοι άνθρωποι, είναι οι εμπνευσταί τους, και εφ' όσον αυτοί ζουν, το έργο που δημιούργησαν προάγεται και αυξάνεται. Όταν αυτοί θα παύσουν να ζουν, όταν φεύγουν απ' αυτόν τον κόσμο και πεθαίνουν, συνήθως το έργο το οποίον έφτιαξαν παρακμάζει, χάνει τη λαμπρότητά του σιγά-σιγά, εξασθενίζει και φθίνει. Με το Χριστιανισμό όμως και με την πίστη στην αλήθεια του Χριστού μας συμβαίνει κάτι το αντίστροφο, το οποίον ανθρωπίνως είναι παράδοξο. Ο Χριστιανισμός, η πίστη του Χριστού μας, είναι ένας καινούργιος τρόπος ζωής, τον οποίον μας τον δίδαξε Αυτός ο Υιός του Θεού. Αυτή η πίστη η χριστιανική, αυτός ο τρόπος της ζωής που μας δίδαξε ο Κύριός μας στηρίζεται και αυξάνει με το Σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας. Η Εκκλησία αυξάνει στηριζομένη πάνω σ' αυτό το θάνατο.
Εμείς, οι πιστοί άνθρωποι, δεχόμεθα τη λύτρωση, δεχόμεθα τη σωτηρία, δεχόμεθα τη βεβαιότητα ότι, όταν φύγουμε απ'; αυτόν τον κόσμο, μπαίνουμε σ' έναν καινούργιο κόσμο. Η Εκκλησία ιδρύεται και μας παρέχει τα Μυστήρια. Όλα αυτά, όλο αυτό το πλαίσιο το χριστιανικό στηρίζεται επάνω ακριβώς στο σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας. Δεν στηρίζεται στο ότι ήρθε ο Χριστός στον κόσμο ως Θεάνθρωπος ούτε στηρίζεται στη διδασκαλία Του ή στα θαύματά Του, αλλά στηρίζεται προπάντων στο σταυρικό θάνατο του Χριστού. Αυτή είναι η βάση της πίστεώς μας. Αυτό δεν είναι αυθαίρετο, το διδάσκει ο ίδιος ο Κύριός μας και το διδάσκει και το δέχεται η Εκκλησία μας. Είδατε τι ψάλαμε σήμερα; “Ο Σταυρός Σου, Κύριε, ζωή και Ανάστασις υπάρχει τω λαώ σου”. Οταν λέμε “Ο Σταυρός σου”, δεν εννοούμε μόνον το σύμβολο του Σταυρού, το αντικείμενο, αλλά κατά συνεκδοχή εννοούμε το σταυρικό θάνατο του Χριστού μας. Ο σταυρικός Σου, λοιπόν, θάνατος, Κύριέ μου, “ζωή και Ανάστασις υπάρχει τω λαώ σου”. “Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης”. Οχι ο Σταυρός μόνον ως σύμβολο, αλλά ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου μας επάνω στο ξύλο του Σταύρου είναι “ο φύλακας πάσης της Οικουμένης”. Και ο σταυρι­κός θάνατος του Χριστού μας είναι αυτό το οποίον λέμε: “Ιδού, γαρ, ήλθεν δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω”.
Τα τροπάρια αυτά δεν είναι φιλολογία, δεν είναι ποιή­ματα που τα έγραψαν απλώς οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας. Είναι μία πραγματικότητα. Θα μπορούσαμε δηλαδή να συνοψίσουμε όλο το μήνυμα του Ευαγγελίου, αδελφοί μου, στη φράση εκείνη την οποία είπε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, όταν είδε τον Κύριό μας να έρχεται στον Ιορδάνη: “Ιδε ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου”.
Αυτό έχει πολύ μεγάλο βάθος. Δεν είναι της ώρας να το αναπτύξουμε, αλλά σας λεω ότι αυτό σημαίνει το σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας. Το μήνυμα, λοιπόν, του Ευαγγελίου θα μπορούσαμε να το συγκεφαλαιώσουμε μέσα σ' αυτές τις λέξεις.
Με βάση αυτά τώρα θα μπορέσουμε να εξηγήσουμε ορισμένα παράδοξα πράγματα. Οι Ευαγγελισταί έχουν γράψει τη ζωή του Κυρίου. Ο Κύριός μας έζησε τριάντα τρία χρόνια πάνω σ' αυτή τη γη. Κοιτάξτε τώρα ένα παράδοξο πράγμα. Το ένα τέταρτο της ευαγγελικής διδασκαλίας, του ευαγγελικού περιεχομένου, αναφέρεται στις τρεις τελευταίες μέρες της ζωής του Χριστού μας επί της γης, δηλαδή στο θάνατό Του το σταυρικό και στην Ανάστασή Του. Εάν φυλλομετρήσετε τα Ευαγγέλια, θα δείτε ότι από τις σαράντα σελίδες π.χ. οι δέκα σελίδες περιέχουν και περιγράφουν τα γεγονότα των τριών τελευταίων ημερών της ζωής Του, δηλαδή το σταυρικό Του θάνατο και την Ανάσταση. Οι υπόλοιπες τριάντα σελίδες αναφέρονται στα τριάντα τρία χρόνια, τα οποία έζησε επί της γης. Αυτό είναι μία φοβερή δυσαναλογία. Αλλά τί σημαί­νει αυτό; Σημαίνει ότι οι συγγραφείς, οι Ιεροί Ευαγγελισταί, κατάλαβαν ότι αυτό είναι εκείνο, επάνω στο οποίο θα στηριχθεί η αλήθεια η ευαγγελική. Γι' αυτό διαθέτουν το ένα τέταρτο της ευαγγελικής διδασκαλίας για να μας περιγράψουν το σταυρικό θάνατο και την Ανάσταση του Κυρίου.
Αλλά οι Ευαγγελισταί αυτό το διδάχτηκαν από τον Κύριο. Διότι συμβαίνει το εξής πάλι. Αμα κοιτάξετε τη διδασκαλία του Κυρίου μας από την ώρα που εμφανίστηκε και άρχισε να διδάσκει, θα δείτε ότι από την πρώτη στιγμή ο Κύριος, ενώ λεει πολλά άλλα πράγματα, υπογραμμίζει εντόνως και ιδιαιτέρως το γεγονός του σταυρικού Του θανάτου. Οταν κουβέντιασε το βράδυ με το Νικόδημο - αυτή είναι μία κεφαλαιώδης συνομιλία - του υπογραμμίζει αυτό το πράγμα και του λέει: “... και καθώς Μωϋσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον υιόν του ανθρώπου”.
Θα υψωθεί ο υιός του ανθρώπου, θα ανεβεί δηλαδή επάνω στο Σταυρό. Κατόπιν, τον πρώτο χρόνο της διδα­σκαλίας, πήγε στο ιερό και εκεί βρήκε τα ζώα, πήρε το μαστίγιο και τα έβγαλε όλα έξω. Απόρησαν όλοι οι Ιουδαίοι και του λένε: Με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά; Ποιο σημείο θα μας δώσεις ότι συ είσαι ο εξουσιαστής, ότι είσαι ο Μεσσίας; Και λέει: Θέλετε σημείο; Θα σας δώσω. “Λύσατε τον ναόν τούτον, και εν τρισίν ημέραις εγερώ αυτόν”.
Λύσατε τον ναόν τούτον, το σώμα μου, παραδώστε εις θάνατον αυτό, δηλαδή την ανθρώπινη ύπαρξή μου, την ανθρώπινη φύση μου, και αυτό θα είναι το σημείο, ο σταυρικός μου θάνατος. Δηλαδή θα είναι το σημείο της παρουσίας μου ως Μεσσίου επάνω στη γη. Σε άλλα πάλι σημεία, όπως όταν έκανε το θαύμα με τους άρτους και μιλούσε στην Καπερναούμ, λεει: “Ο άρτος ον εγώ δώσω, η σαρξ μου εστίν, ην εγώ δώσω υπέρ της του κόσμου ζωής”. Αυτό σημαίνει το σταυρικό Του θάνατο και την προσφορά του σώματός Του και του αίματός Του για να ζει ο κόσμος.
“Εγώ ειμι ο ποιμήν ο καλός. Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων”. Θα θυσιάσω εγώ τη ζωή μου υπέρ των προβάτων. Εάν, λοιπόν, στεκόμαστε και αν είμαστε Εκκλησία, εάν υπάρχει Χριστιανισμός, υπάρχει, διότι “ο ποιμήν ο καλός τίθησι”, θυσιάζει την ψυχή Του για τα πρόβατά του και δίδει τη σάρκα του για να τρέφονται. “Καγώ εάν υψωθώ εκ της γης”, όταν ανεβώ πάνω στο Σταυρό, όταν θα επέλθει ο σταυρικός μου θάνατος, “πάντας ελκύσω προς εμαυτόν”.
Οταν γίνει ο σταυρικός μου θάνατος, τότε θα τους ελκύσω όλους και θα τους φέρω κοντά μου. Ολα αυτά, αδελφοί μου, καθώς επίσης και τα τελευταία λόγια που έλεγε τις τελευταίες μέρες στους μαθητάς Του, θα τα ακούσουμε την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ. Αυτά υπογραμμίζουν εντόνως το γεγονός του σταυρικού Του θανάτου:
“Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο υιός του άνθρωπου”, και “ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι”, και “λάβετε φάγετε· τούτο μου εστί το σώμα, το υπέρ υμών κλώμενον”. Ολα αυτά φανερώνουν το σταυρικό θάνατο του Χριστού μας.
Βλέπετε, λοιπόν, πως ο ίδιος ο Κύριος εντόνως υπογράμμισε αυτό το γεγονός του σταυρικού του θανάτου, ωσάν βάση και ωσάν θεμέλιο επάνω στο οποίο θα στηριχθεί η χριστιανική πίστη, η χριστιανική Εκκλησία, η χριστιανική ζωή ενός εκάστου από τους χριστιανούς.
Αυτό το κατάλαβαν οι Απόστολοι, γι' αυτό βλέπετε μετά την Πεντηκοστή, όταν ο Πέτρος μιλεί επανειλημμέ­να μπροστά στους Εβραίους, εκείνο το οποίον υπογραμμίζει (διαβάστε τις Πράξεις των Αποστόλων να δείτε τις ομιλίες αυτές του Πέτρου) είναι ότι εσείς, λέει στους Εβραίους, αυτόν το Χριστό τον σταυρώσατε και τον θανατώσατε· και από κει και πέρα, συνεχίζει, ότι ήρθε το Άγιον Πνεύμα και ιδρύθηκε η Εκκλησία. Ο δε απόστολος Παύλος είναι ακόμα πιο σαφής: “Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Χριστού”.
Για μένα δεν υπάρχει κανένα άλλο καύχημα, καμμία άλλη χαρά, τίποτε άλλο πιο πολύτιμο πράγμα παρά ο Σταυρός του Χριστού. Όχι μόνο σαν σύμβολο αλλά σαν θυσία σταυρική του Χριστού μας.
“Ημείς δε”, λεει ο Παύλος, “κηρύσσομεν Χριστόν εσταυρωμένον”.
Όχι Ιησούν διδάσκαλο, Ιησούν θαυματουργό. Όχι. Ιησούν εσταυρωμένον. Δηλαδή τη σταυρική θυσία του Κυρίου.
“Ο λόγος γαρ του Σταυρού... δύναμις Θεού εστί”.
Η διδασκαλία για το σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας είναι η ζωή, η δύναμη και η σωτηρία μας. Ακόμα και τούτο του Αποστόλου Παύλου:
“Οσάκις γαρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε”, οσάκις γίνεται η Θεία Ευχαριστία, οσάκις κοινωνείτε, “τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε”. Αυτό σκεφτείτε το. Θα το επαναλάβω. Όταν κοινωνούμε, όταν τελούμε τη θεία Λειτουργία, τί κάνουμε; Καταγγέλλουμε, φανερώνουμε, βασιζόμαστε πού; Στο θάνατο του Κυρίου, στο σταυρικό θάνατο του Κυρίου.
Ετσι, λοιπόν, αδελφοί μου, ο Σταυρός έγινε σύμβολο από τους πρώτους αποστολικούς χρόνους. Μάλιστα οι ειδωλολάτραι το είχαν καταλάβει αυτό. Δηλαδή είχαν καταλάβει ότι για τους Χριστιανούς εκείνο που έχει σημασία είναι ο σταυρικός θάνατος του Ιησού. Κοιτάξτε, έχουμε μια αρνητική μαρτυρία. Στις κατακόμβες στη Ρώμη έμπαιναν μέσα οι ειδωλολάτραι, οι διώκται, για να πιάσουν τους Χριστιανούς. Σε μια κατακόμβη έχουν επάνω στον τοίχο ζωγραφίσει το εξής: Εχουν φτιάξει ένα Σταυρό κι επάνω στο Σταυρό έχουν ένα κεφάλι όνου. Είναι, δηλαδή, ο Εσταυρωμένος που παρουσιάζεται με ένα κεφάλι όνου. Από κάτω είναι ένα παιδάκι με γραμμές χαραγμένο και γράφει με ελληνικά γράμματα “Αλεξάμενος σέβεται Θεόν”. Αυτό είναι ειρωνικό. Κοροϊδεύουν οι ειδωλολάτραι. Τί κοροϊδεύουν; Κοροϊδεύουν το σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας. Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί έχουν καταλάβει ότι η βάση της πίστεως των Χριστιανών, τους οποίους διώκουν, είναι ο Σταυρός, ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου και Σωτήρος μας. Λοιπόν, αδελφοί μου, σήμερα που έχουμε το Σταυρό του Κυρίου μπροστά μας, θα ήθελα να κλείσουμε με μια φράση του αποστόλου Παύλου, την οποία θέλω ιδιαιτέρως να προσέξετε. Λέει λοιπόν:
“Παρέδωκα γαρ υμίν εν πρώτοις ο και παρέλαβον, ότι Χριστός απέθανεν υπέρ των αμαρτιών ημών”.
Εγώ, λέει ο Παύλος, δεν ήμουνα μαθητής του Χριστού, δεν ήμουνα μέσα στους δώδεκα. Εγώ ήμουνα διώ­κτης. Εγώ, λοιπόν, παρέδωσα σ' εσάς, όταν ήρθα εδώ στην Κόρινθο, “εν πρώτοις”, πρώτα απ'; όλα, “ο και παρέλαβον”, αυτό το οποίον παρέλαβα, που εγώ διδάχθηκα. Δεν ήμουν μεταξύ των μαθητών, από άλλους διδάχθηκα εγώ. Τί διδάχθηκα; Τί παρέλαβα; Εκείνο το οποίον “εν πρώτοις” σας “παρέδωκα”. Ποιό είναι αυτό που “εν πρώτοις” σας “παρέδωκα”; “Οτι Χριστός απέθανεν υπέρ των αμαρτιών ημών”. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα. Αυτό κι εγώ σας είπα. Αυτό παρέλαβα πρώτα απ' όλα. “Οτι Χριστός απέθανεν”. Οχι ότι εγεννήθη, ούτε ότι εδίδαξε, ούτε ότι εθαυματούργησε. Οτι απέθανεν. Γιατί; “Υπέρ των αμαρτιών ημών”. Εδώ, αδελφοί μου, πρέπει να σταθούμε.
Αν ζούσε τώρα ο απόστολος Παύλος, θά 'λεγε το ίδιο πράγμα. “Οτι Χριστός απέθανεν υπέρ των αμαρτιών ημών”. Για τις δικές μας αμαρτίες. Για τις δικές μου και για τις δικές σου, ενός εκάστου. Δηλαδή τον Κύριό μας δεν τον παρέδωσε επάνω στο Σταυρό ο Πιλάτος, ούτε ο Ιούδας, ούτε ο Ηρώδης, ούτε οι Αρχιερείς και Γραμματείς. Τον Κύριό μας τον παραδώσαμε και τον παραδίνουμε και εμείς. Με τί πράγμα; Με τις δικές μου και με τις δικές σου αμαρτίες. Και εγώ και εσύ σταυρώνουμε το Χριστό μας και τον παραδίνουμε στο Σταυρό. Δεν το λεω εγώ αυτό, ο Παύλος το λέει: “Υπέρ των αμαρτιών ημών”, τον παραδίδουμε στο Σταυρό εξ αιτίας των αμαρτιών μας.
Λοιπόν πώς στεκόμαστε μπροστά στο Θεό; Πέστε μου. Πώς στεκόμαστε; Πώς τον βλέπουμε το Σταυρό; Τον βλέπουμε έτσι σαν ένα αντικείμενο που συμβολίζει την πίστη μας; Τον βλέπουμε σαν ένα φυλαχτάρι; Καλό είναι να 'χουμε κι ένα σταυρουδάκι επάνω μας. Μας φυλάει από κινδύνους. Έτσι τον βλέπουμε το Σταυρό; Ως σύμβολο της πίστεως μόνο; Ως σταυρουδάκι για να μας φυλάει, γι' αυτό βάζουμε κι ένα Σταυρό στο λαιμό; Το Σταυρό πρέπει να τον βλέπουμε με συμμετοχή. Είμαστε κι εμείς από αυτούς που σταυρώσαμε το Χριστό. Κι έχουμε κι εμείς συμμετοχή στο σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας. Κι όταν κοιτάμε το Σταυρό, πρέπει εντόνως να μας διακατέχει η βεβαιότητα ότι Αυτός με το Σταυρό Του σώζει και εμένα και εσένα, τον καθένα από τις αμαρτίες μας.
Τελειώνω με το εξής συγκινητικό περιστατικό. Έχετε ακούσει για τον Αβραάμ Λίνκολν; Αυτός ήταν ο 16ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτός ελευθέρωσε τους δούλους. Στην Αμερική, ιδίως στις Νότιες Πολιτείες, είχαν δούλους, αραπάδες, τους οποίους θεωρούσαν ότι είναι ζώα. Αυτή ήταν η αντίληψη των ανθρώπων μέχρι το 1865. Ο Αβραάμ Λίνκολν αγωνίστηκε σ' όλη του τη ζωή να φέρει ισότητα, να κάνει τους Αμερικανούς να καταλάβουν ότι οι μαύροι είναι ό,τι είναι και οι άσπροι κι ότι δεν είναι δούλοι. Κατά τη διάρκεια του αγώνα του, όταν έγινε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, κι ενώ γινόταν πόλεμος μεταξύ των Βορείων και των Νοτίων Πολιτειών, υπέγραψε το Διάταγμα της ελευθερίας των δούλων και το πλήρωσε με το αίμα του. Κατά τη διάρκεια της επισκέψεώς του σε ένα θέατρο πήγε ένας Νότιος και τον σκότωσε, διότι οι Νότιοι, προπάντων, ήθελαν τους δούλους. Υπέγραψε με το αίμα του, έχυσε το αίμα του δηλαδή, για να δώσει στους μαύρους ισότητα και ελευθερία. Τότε, λοιπόν, έγινε το εξής: Στην Ουάσινγκτον, όταν γινόταν η κηδεία του και είχε βγει ο κόσμος στους δρόμους και πέρναγε η νεκρική πομπή, μια αραπίνα, μια νέγρα, είχε ένα παιδάκι. Το πήρε και το σήκωσε ψηλά-ψηλά και το 'βαλε επάνω στον ώμο της να πατήσει. Του λεει: Κοίταξε, γιε μου, όση ώρα μπορείς. Κοίταξέ τον αυτόν που είναι νεκρός. Αυτός είναι ο άνθρωπος που τον σκότωσαν για σένα, για να σου δώσει εσένα ελευθερία.
Αδελφοί μου, να κοιτάμε το Σταυρό και να βλέπουμε το Θεάνθρωπο επάνω στο Σταυρό και να ξέρουμε και να νοιώθουμε και να πιστεύουμε ότι Αυτός απέθανε για μένα και για σένα. Για να μην είμαι εγώ κι εσύ βυθισμένος μέσα στην αμαρτία. Για να μπορώ εγώ και να μπορείς κι εσύ, κι ο κάθε ένας αμαρτωλός από μας, να πάμε τώρα να κοινωνήσουμε και να πάρουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας, που είναι η βάση της σωτηρίας μας και της λυτρώσεώς μας. Μην το ξεχνάμε, λοιπόν, αυτό. Αυτός πέθανε για μας. Αμήν.
Από το βιβλίο "Η Συγκατάβαση του Θεού και η ευθύνη του ανθρώπου" των Εκδόσεων "Ταώς"

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Αγάπη προς τον Θεό


Όσο ο άνθρωπος τελειοποιείται στην αρετή, τόσο περισσότερο πλησιάζει τον Θεό και Τον ακολουθεί. Όπως όταν ρίχνει κανείς ξύλα στη φωτιά, αυτή δύσκολα σβήνει, έτσι κι αυτός που αγαπάει αληθινά τον Θεό, η αγάπη του όλο αυξάνει, όσο προοδεύει στην αρετή.
Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

"Ελεύθεροι Πολιορκημένοι" Θεατρική Παράσταση για την 25η Μαρτίου στην Χριστιανική Εστία


Στη Χριστιανική Εστία Πατρών
θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
η θεατρική παράσταση
"Από το ημερολόγιο των Ελεύθερων Πολιορκημένων"
στην αίθουσά της, Κανάρη 58 - Πάτρα
Απογευματινή παράσταση: 17.00
Βραδινή παράσταση: 19.30
Η παράσταση θα επαναληφθεί την Πέμπτη 26 Μαρτίου και ώρα 19.00