Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Δημήτριος Παναγόπουλος - Κωνσταντίνου Λέκκα

Ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος υπήρξε εκλεκτός εργάτης του Κυρίου . Δούλεψε στο Ευαγγέλιο με αποστολικό ζήλο και κήρυξε με πατερικό πνεύμα και εκκλησιαστικό ήθος τις αλήθειες της Ορθοδόξου πίστεώς μας , με δύναμη και χάρη . Διακρίθηκε στο εποικοδομητικό κήρυγμα με στόχο και επίκεντρο την μετάνοια και επιστροφή αμαρτωλών ψυχών στην Εκκλησία του Χριστού. Ο λόγος του στο θέμα της μετανοίας ήταν αφυπνιστικός. Δίκαια χαρακτηρίστηκε κήρυκας της μετανοίας. Ζούσε μια συνεχή μετάνοια . Το κήρυγμά του συγκινούσε , μιλούσε στην καρδιά , προβλημάτιζε και επιδρούσε αποτελεσματικά. Βοήθησε χιλιάδες καλοπροαίρετες ψυχές να έρθουν σε επαφή με τα μυστήρια της Εκκλησίας , κυρίως με το μέγα μυστήριο της εξομολογήσεως. Σε όλα τα κηρύγματά του τόνιζε την μόνη οδός σωτηρίας των ανθρώπων : μετάνοια ,εξομολόγηση , Θεία Κοινωνία.
Μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής του ήταν δοσμένος στην διάδοση του Ευαγγελίου. Κοιμήθηκε εν Κυρίω στις 13 Φεβρουαρίου του 1982 , τριάντα πέντε ώρες μετά το τελευταίο του κήρυγμα !
Ο Δημήτριος Παναγόπουλος δεν έπαψε να ομιλεί, να κηρύττει τα λόγια του Ευαγγελίου. Άφησε ως πνευματική παρακαταθήκη τις εκατοντάδες απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του καθώς και τη συγγραφή πολλών πρακτικών και ψυχωφελεστάτων βιβλίων με γνήσιο ορθόδοξο και αγιογραφικό περιεχόμενο.
Αισθάνομαι πολύ μικρός για να γράψω για ένα πνευματικό γίγαντα του καιρού μας .Έναν σύγχρονο Απόστολο. Τον γνώρισα μέσα από τις ομιλίες του. Ο λόγος του με συγκίνησε , με πήρε από το χέρι και με έφερε σε επαφή με το ιερό μυστήριο της εξομολογήσεως. Νιώθω μέσα από τα βάθη της ψυχής μου την ανάγκη να του πω ένα μεγάλο ευχαριστώ .
Οι προσευχές του να μας συνοδεύουν και να μας ενισχύουν όλους εμάς που βρισκόμαστε στην Στρατευομένη Εκκλησία.
Λέκκας Κωνσταντίνος

Μνήμη θανάτου - Αββάς Ησαίας

"Τρία πράγματα αποκτά με δυσκολία ο άνθρωπος, και είναι αυτά που συντηρούν όλες τις αρετές: το πένθος και τα δάκρυα για τις αμαρτίες του και η μνήμη του θανάτου του. Γιατί όποιος καθημερινά συλλογίζεται το θάνατο και λέει στον εαυτό του, μια μέρα ακόμη μου μένει στον κόσμο αυτό, αυτός ποτέ δεν θα αμαρτήσεις ενώπιον του Θεού. Όποιος αντίθετα ελπίζει πως θα ζήσει πολλά χρόνια, αυτός θα πέσει σε πολλές αμαρτίες".
Aββάς Ησαίας

Χριστοφόρος Μοσχόβης

Στον αγαπητό
κ. Χριστοφόρο Μοσχόβη,
θεολόγο - τ. Λυκειάρχη,
που αφυπηρέτησε ευδόκιμα
από την ενεργό διακονία
της εκπαιδεύσεως,
εύχομαι από καρδίας
κάθε καλό στην ζωή του.

Χωρίς τίτλο 9

9.
Βαρέθηκα να είμαι νούφαρο
σε μια ακίνητη λίμνη χωμένο.

Δεν θέλω της πάπιας το ήσυχο βούτηγμα
στη λάσπη να ψάχνει να βρει τα σκουλήκια.

Κι αυτό το λίκνισμα του κύκνου
βαρετό και μονότονο έγινε.

Στη θύελλα και στη βροχή
ένα γεράκι ορμά στα ύψη
και φθάνει πιο ψηλά απ’ τα νέφη.

Κόσμος ασύγκριτης ομορφιάς
και μεγαλείου ανείπωτου
φαίνεται απ’ αυτά τα ύψη.
Ποιος όμως είναι ικανός
για τέτοιες αναβάσεις;

Μυστήρια - Μητροπολίτου Αντωνίου του Σουρόζ

Με τα μυστήρια ερχόμαστε ενώπιος ενωπίω με τον Θεό όχι μόνο δια του Λόγου και της αθέατης Χάρης , αλλά και διαμέσου ορατών πραγμάτων. Το νερό του βαπτίσματος γίνεται το προαιώνιο ύδωρ της ζωής καθώς και το ύδωρ που υποσχέθηκε ο Χριστός στη Σαμαρείτιδα. Στον άρτο και τον οίνο , που έχουν ήδη μετατραπεί σε σώμα και αίμα του Χριστού ,προδιαβλέπουμε την ημέρα όπου ο Θεός θα είναι τα πάντα τοις πάσι.
Στην Εκκλησία συναντούμε τον Θεό και τον κόσμο εν τω Θεώ. Ο χριστιανός θα χρειαστεί να συναντήσει τον κόσμο, σ' όλη τη θλιβερή του κατάσταση, και να τον υπηρετήσει όπως ο Υιός του Θεού υπηρέτησε τον άνθρωπο.
Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ

Ακολουθία π. Γερβασίου υπό Μοναχού Συμεών Δοχειαρείτου

ΙΕΡΑ ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ
ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ
Γ Ε Ρ Β Α Σ Ι Ο Υ
ΤΟΥ ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ

Το να τραγουδάς αυτό που αγαπάς και να ψάλλεις αυτό που σέβεσαι και βαθειά ευλαβείσαι με ύμνους και ποιήματα, είναι ανάγκη ψυχική και αβίαστη εσωτερική παρόρμηση. …
Η αγιότητα είναι μυστήριο στην Εκκλησία, που δεν προσεγγίζεται με την ορθή λογική, παρά μόνο με την “καιομένη καρδία”. Οι εραστές της εκφράζονται με την υμνολογία, που είναι ποίημα μαζί και τραγούδι. …
Πρωτόλεια είναι τα ψελλίσματα, αλλά είναι έκφραση αληθινής αγάπης και σεβασμού για τον οσιακό βίο και το έργο του ποιμένα. Το ότι δεν έχει αναγνωριστεί επίσημα από την Εκκλησία Άγιος, καθόλου δεν μας εμποδίζει να συνθέτουμε ύμνους και εγκώμια για τον Γέροντα Γερβάσιο και να επικαλούμεθα τις ικεσίες του προς Κύριον. Αυτό που εμείς κάνουμε σήμερα, θα έλθει αργότερα η Εκκλησία να το επισημοποιήσει. Όσοι μαθητεύσατε στου Γέροντα την διδασκαλία, τραγουδείστε μαζί μας τα παλαίσματά του, και αυτός, που βρήκε παρρησία στο Θεό, ας μεταφέρει στον άγιο Του θρόνο τις ανάγκες που μας περιβάλλουν. Αμήν.
Αρχιμ. Γρηγόριος
Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής
Δοχειαρίου του Αγίου Όρους

Απολυτίκιον.
Ήχος γ΄
. Θείας πίστεως
Μύρων έμπλεοι, των κηρυγμάτων, οι πανίεροι, λόγοι σου, πάτερ, ευωδίαζον τας Πάτρας, Γερβάσιε, η αρετή δε του βίου σου άριστα, διπλούν προυξενεί σοι στέφανον εύαθλον, όθεν αίτησαι Χριστώ τω Θεώ δωρήσασθε, ειρήνην τοις πιστοίς και μέγα έλεος.

«Γερβάσιος Παρασκευόπουλος – Ο βράχος και η φωτιά" - "ΖΩΗ"

Ο Ιησούς Χριστός δεν έχει εγκαταλείψει την εποχήν μας. Εις μίαν κοινωνίαν, η οποία ευρίσκεται “εν λιμώ και αυχμώ”, δεν παύει να αναδεικνύη αστέρας φαεινούς και πηγάς ύδατος ζώντος. Ο ίδιος φιλάνθρωπος αρχηγός της Εκκλησίας ετοποθέτησε επί την λυχνίαν κατά τα 87 τελευταία χρόνια και τον πατέρα ΓΕΡΒΑΣΙΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΝ. Ο μακαριστός αυτός γέροντας υπήρξε ο τελευταίος χρονολογικός της πλειάδος εκείνης των Ευσεβίων και των Ιεροθέων, οι οποίοι εξεκίνησαν από την Γορτυνίαν, εγαλουχήθησαν εις το Μέγα Σπήλαιον και εμεσουράνησαν εις τας Πάτρας.
Ο Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος έκλεισε τα μάτια του την ημέραν των Αγίων Αποστόλων. Ολόκληρος όμως η ζωή του ήτο αποστολική. Αισθάνθηκε βαθεία την κλήσιν, το ειδικό κάλεσμα, που του απηύθυνε προσωπικά ο εσταυρωμένος Αρχηγός. Δεν το επήρε ελαφρά. Και νεαρός ιεροσπουδαστής και λευκός πρεσβύτης ήτο πλημμυρισμένος από την επιτακτικότητα της επιστρατεύσεως. Εφαίνετο αυτό ολοκάθαρα εις τον τρόπον με τον οποίον ησθάνετο την Αγίαν Γραφήν. Ήτο δι’ αυτόν λόγος Θεού ζων, συγκλονιστικός και επαναστατικός. Ήτο πολεμική κραυγή: στα όπλα! Ήτο συναγερμός και ξεσηκωμός. Ο λόγος του Θεού δια τον Γερβάσιον ήτο “πυρ εκ πυρός προϊόν”. Ήτο πυρκαϊα, που τον έκαιγε και έπρεπε να γίνη κήρυγμα, έργον, κίνησις, δράσις. Ο π. Γερβάσιος εζούσε με την Γραφήν. Ανέπνεε με το πνεύμα της. Ετρέφετο με τους Ευαγγελιστάς και επολεμούσε μαζί με τους Προφήτας… Οι λειτουργίες τις όποιες έκαμνε τέσσαρες φορές την εβδομάδα δεν ήσαν πολυτέλεια: ήσαν μια ανάγκη… Όταν ελειτουργούσε ο αείμνηστος, δεν επατούσε εις την γην. Συνεκλονίζετο, εφτερούγηζε εις τον κόσμον των αγγέλων και των πνευμάτων, εις την σφαίραν του μυστηρίου της Χάριτος.
Βαπτισμένος μέσα εις τον λόγον του Θεού και εις το πυρ της λατρείας φυσικόν ήτο να αισθάνεται βαθειά το νόημα της Εκκλησίας… Οι αγώνες του π. Γερβασίου υπέρ της Εκκλησίας δεν ήσαν ποτέ πλαδαροί ή χλιαροί –πράγμα οξύμορον- αλλά πάντοτε φλογεροί και αποφασιστικοί. “Ου έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα…” (Εφεσ. 6,12). Ολίγων ανθρώπων η ζωή ημπορεί να χαρακτηρισθή ως διαρκής μάχη, όπως του π. Γερβασίου. Κάθε πράξις του εν τη Εκκλησία, κάθε δραστηριότης του ποιμαντική, κηρυκτική, κατηχητική είχε κάτι το αγωνιστικόν και συγχρόνως ανακαινιστικόν και συνάμα προφητικόν. Ήτο κατά τον ποιητήν “ξεριζωτής και φυτευτής”, σκαπανεύς και οικοδόμος, μαχητής και πυρπολητής, “θεηγόρος οπλίτης παρατάξεως Κυρίου”. Και όλα αυτά χωρίς να επιζητήση τίποτε, χωρίς να δεχθή επισκοπήν που του προσεφέρθει, χωρίς να του ευρεθή ένα καινούργιο ράσο δια να του φορέσουν εις την κηδείαν του.
Αλλ’ αυτός ο άκαμπτος στρατιώτης είχεν εις το βάθος τόσην τρυφερότητα. Πίσω από το πύρινο παρουσιαστικό εκρύβετο μία τόσον στοργικήν καρδιά!. Διά πόσους έπαλλε αυτή η πατρική καρδιά! Διά πόσα παιδιά, δια πόσα ορφανά, διά πόσους πονεμένους! Διά πόσες χιλιάδες ανθρώπων ο
π. Γερβάσιος ήτο πραγματικός πατέρας, ο πονετικώτατος προστάτης, ο ακούραστος και ακοίμητος κηδεμών, ο φροντιστής των κατασκηνώσεων, ο εμπνευστής των ασύλων, ο προνοητής των εγκαταλελειμένων! Ο Αρχιμανδρίτης των Πατρών ήταν ένας από τους σπανιώτερους συνδιασμούς αυστηρότητος και αγάπης. Ήτο μια φωτιά ένας βράχος.
Το πρωί της εορτής των 12 Αποστόλων έκλεισε τα μάτια του ένας πατέρας, έπεσε ένας πολεμιστής.
Θεέ του ελέους και των οικτιρμών, δώσε εις την Εκκλησίαν σου ποιμένας και στρατιώτας, αποστόλους και προφήτας, μάρτυρας και οσίους! Σπλαχνίσου τον λαόν σου και στείλε του το ταχύτερον ηγέτας. Αμήν.

Άρθρο από το περιοδικό “ΖΩΗ” της παλαιφάτου και αξιοσεβάστου ομωνύμου Αδελφότητος Θεολόγων με τίτλο “Γερβάσιος Παρασκευόπουλος – Ο βράχος και η φωτιά”, φύλλο 2402/16-7-1964, σελ. 228

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

π. Παύλος Χριστοδουλής


Η σημερινή εορτή, μου φέρνει έντονα στην μνήμη τον π. Παύλο Χριστοδουλή, η απουσία του από την καθημερινή πνευματική παρέα του βιβλιοπωλείου είναι αισθητή σε όλους μας …
Αναστάσιος

"Ο χαρισματικός κληρικός π. Παύλος Χριστοδουλής, αφού διακρίθηκε στη ζωή για την αγωνιστικότητά του το ήθος του και τη συνεχή προσπάθειά του για την οικοδομή και σωτηρία ψυχών “υπέρ ων Χριστός απέθανε", μεταφυτεύτηκε, με την εκδημία του, στη θριαμβέβουσα Εκκλησία, στη σύναξη των εκλεκτών του Θεού, των “εν ουρανοίς απογεγραμμένων”.
π. Παύλε, θα σε θυμόμαστε για πάντα.
Εύχου και συ για μας."
Παναγιώτης Θ. Παπαθεοδώρου

Ευσέβιος Ματθόπουλος - Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος

Αρχιμανδρίτης
Ευσέβιος
Ματθόπουλος
80 χρόνια
από την κοίμησή του
.
Ο π. Ευσέβιος Ματθόπουλος, κοιμήθηκε εν Κυρίω στις 29 Ιουνίου 1929, σε ηλικία 81 ετών άφησε πίσω του τριάντα έξι μικρές πραγματείες και ένα κορυφαίο έργο του, το βιβλίο “Προορισμός του ανθρώπου”.

“Ο π. Ευσέβιος Ματθόπουλος είναι μία από τις προσωπικότητες εκείνες του αιώνα μας που δεν αρκέσθηκαν σε ψηλάφηση, αλλά προχώρησαν σε βαθειά τομή της ιστορικής και πνευματικής πορείας της Εκκλησίας μας. Στο πρόσωπο του κρίνεται η έννοια του εξωτερικού φαινομένου και του αυθεντικού περιεχομένου · συναντάται ο σεβασμός του τύπου με το αντίκρυσμα της ουσίας · συνδυάζεται η προσήλωση στην παράδοση με την αφιέρωση στη δημιουργία. Ο π. Ευσέβιος είναι ο παραδοσιακός και ο πρωτοπόρος.
Η παρουσία του προσώπου του μέσα στην Εκκλησία δεν είναι προσωπική επιλογή, αλλά θεία οικονομία και ιστορική ανάγκη. Δεν είναι κάτι που ο ίδιος απεφάσισε, αλλά κάτι που ο Θεός του ενέπνευσε. Ακόμη κι αυτοί που μέχρι σήμερα τον πολεμούν, επιβεβαιώνουν, χωρίς να το καταλαβαίνουν, ότι τα αποτυπώματα της ζωής του σφράγισαν βαθιά τη σημερινή εκκλησιαστική πραγματικότητα και την ψυχή τους.
Είναι τέτοια η επιρροή του, ώστε μέχρι σήμερα, 70 χρόνια μετά την κοίμησή του, όσοι εργάζονται στο χώρο της εκκλησιαστικής δράσεως, να μη μπορούν να ξεφύγουν την ετεροχρονισμένη μίμηση της μορφής της διακονίας του · επικριτές και φίλοι του, όλοι απόγονοί του, “παγιδεύονται” στις μεθόδους του και αντιγράφουν τα σχήματα της δικής του εργασίας. Αυτά πάλιωσαν στο χρόνο και εμείς δεν μπορούμε να ανανεωθούμε στο πνεύμα. Ο αιώνας μας δεν κατάφερε να γεννήσει νέες μορφές διακονίας εκτός απ’ τις δικές του.....”
Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας για τον π. ΓΕΡΒΑΣΙΟ Παρασκευόπουλο


"Τον ενθυμούμαι (τον π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο) εις τον Άγ. Δημήτριον, όπου ελειτούργουν τα Κατηχητικά Σχολεία, περιστοιχιζόμενον από πλήθος παιδιών... Με ποίας υπομονήν, με πόσην συγκατάβασιν, με πόσην αγάπην και γαλήνην ίστατο! Ας είναι μακαρία η ψυχή του".

Παναγιώτης Τρεμπέλας

Ο Πατρών κυρός Νικόδημος για τον π. ΓΕΡΒΑΣΙΟ Παρασκευόπουλο

"Θα περιγράψω και αυτήν την εκ φήμης μορφήν του. Άλλωστε είμαι από τους όψιμους συνεργάτας του, διότι ήτο πλέον εις την τελευταία περίοδον της ζωής του, όταν συνεργασθήκαμε εις την Αρχιεπισκοπήν Αθηνών στο ίδιον γραφείον, εκείνος ως πρωτοσύγκελλος κι εγώ ως αρχιδιάκονος του αειμνήστου Γέροντός μας, του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου.
Με βάσιν την προσωπική μου αυτή γνωριμία ... μπορώ υπεύθυνα να τον περιγράψω δι' όσους δεν τον εγνώρισαν. Διότι ασφαλώς οι νεώτεροι δεν τον εγνώρισαν, και πρέπει να πληροφορηθούν υπεύθυνα και σωστά ποίος είναι ο πραγματικός π. Γερβάσιος.
Ήτο ο άνθρωπος ο αγνός και ο ανιδιοτελής. Τίποτε δεν ζητούσε για τον εαυτόν του. Για την δόξα του Χριστού όμως ζητούσε πολλά· για την Εκκλησία ζητούσε τα πάντα· για την οικοδομή των πιστών και δια την επικράτηση της βασιλείας του Θεού ήτο απαιτητικός. Δια τον εαυτόν του μπορούσε αδίστακτα να επαναλάβη τον λόγον του Απ. Παύλου: "αργυρίου η χρυσίου ή ιματισμού ουδενός επεθύμησα" (Πραξ. 20,33). Δεν τον συνεκίνησαν ούτε τα χρήματα, ούτε η λαμπρότης της εμφανίσεως. Ήτο ένας άνθρωπος σεμνός, λιτός, απλός. Και όταν εκυκλοφορούσε στην πόλη, και όταν ελειτουργούσε στον ναόν, δεν είχε την λαμπρότητα εις την εξωτερικήν εμφάνισιν. Αλλά είχε την άλλην λαμπρότητα την οποίαν του εχάριζε η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Και έπρεπε να έχη κανείς το αισθητήριον το κατάλληλον, δια να διακρίνη σ' εκείνον τον απέριττον άνθρωπον το πώς εζούσε τα μυστήρια, πώς εζούσε την λειτουργική ζωή, πώς ενεθουσιάζετο όταν εκήρυττε, πώς ωμιλούσε υπεύθυνα στο εξομολογητήριον και στην κατηχητική προσφορά του...
+ Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

Απόσπασμα ομιλίας, η οποία έγινε την 20ην Ιουνίου 1986, εις τον χώρον των Κατασκηνώσεων της "Αναπλαστικής Σχολής Πατρών", κατά την 22αν επέτειον από της κοιμήσεως του μακαριστού π. Γερβασίου.

Εκδηλώσεις Αναπλαστικής Σχολής για π. ΓΕΡΒΑΣΙΟ Παρασκευόπουλο

Tην Τρίτη 30 Ιουνίου 2009 συμπληρώνονται 45 χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού γέροντος και ιδρυτού της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών, π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου.
Την Τρίτη 30 Ιουνίου 2009 και ώρα 7:00 π.μ. θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία και εν συνεχεία θα ψαλλεί μνημόσυνο του αοιδίμου γέροντος, ιερουργούντος του Αρχιμ. Γερβασίου Παρασκευοπούλου.
Το απόγευμα 30 Ιουνίου 2009 και ώρα 6:00 μ.μ. θα ψαλλεί Αρχιερατικός Εσπερινός και εν συνεχεία θα ομιλήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ.κ. Ιερεμίας (Φούντας) με θέμα: "Ο Επίσκοπος στην Εκκλησία και η Εκκλησία στον Επίσκοπο".
Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου στα Συχαινά Πατρών.

ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ - Παναγιώτου Αντ. Λόη



Παναγιώτου Αντ. Λόη


ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ
Ο άγνωστος Άγιος
Των ημερών μας και
Φάρος των Πατρών



Ο μεγαλοδύναμος είναι φειδωλός στο να χαρίζει στον κόσμο ανθρώπους σαν τον π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο. Το βιβλίο αυτό ασχολείται με τον κόπο και τον μόχθο του π. Γερβασίου. Το έχει γράψει με πολύ σεβασμό και αγάπη ο μακαριστός πλέον Παναγιώτης Αντ. Λόης.
Αξίζει να διαβασθεί και να διαδοθεί.

Αγρυπνία στον Πανεπιστημιακό Ναό Τριών Ιεραρχών




Την Κυριακή
28 Ιουνίου 2009
προς Δευτέρα
30 Ιουνίου 2009
.
.
στον Πανεπιστημιακό Ναό των Τριών Ιεραρχών
θα τελεστεί Ιερά Αγρυπνία
από τον π. Παναγιώτη Ρόδη, 9 μ.μ. έως 1 π.μ.
επί τη εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Χριστός υπέρ ημών απέθανε - Απόστολος Παύλος


Συνίστησι δε την εαυτού αγάπη εις ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε. Πολλώ ουν μάλλον δικαιωθέντες νυν εν τω αίματι αυτού σωθησόμεθα δι’ αυτού από της οργής.

(Ρωμαίους Ε΄ 8-9)

Παραλογισμός - Περιοδικό "ΖΩΗ"

Πράγματι ο παραλογισμός της εποχής μας δεν έχει όρια : “Στην Ισπανία , από την κυοφορούμενη ανθρώπινη ζωή, τα ζώα είναι καλύτερα προστατευόμενα” (ΖΩΗ 21.5.09). Και τώρα διαβάζουμε: “Ποιο είναι πιο σημαντικό; Ένα αγέννητο παιδί ή ένα αγέννητο αετόπουλο; Ποιο είναι ανώτερο , το πετεινό του ουρανού ή ο άνθρωπος;
Στην Αμερική σύμφωνα με το χριστιανικό επιχειρηματικό οδηγό “The Shepherds Guide” συμβαίνουν τα εξής: Αν πάρεις ή καταστρέψεις το αβγό ενός αετού , πληρώνεις πρόστιμο 5.000 δολάρια και περνάς ένα από τα χρόνια της ζωής σου στη φυλακή. Εάν θέλεις να σταματήσεις τη ζωή ενός αγέννητου ανθρώπου , πληρώνεις περίπου 350 δολάρια στο γιατρό που θα πάρει αυτή τη ζωή. Αντιθέτως προς τον αετό , άνθρωποι πληρώνονται , για να σταματήσουν ζωές που δεν έχουν ακόμα “φωνή”. Οι άνθρωποι λοιπόν , εκτιμούν τα ζώα περισσότερο από τους ανθρώπους! Και αυτό λέγεται πρόοδος και πολιτισμός! Αν όμως αυτό λέγεται πολιτισμός και προοδευτισμός, τότε τι λέγεται ξεπεσμός και βαρβαρισμός;

Περιοδικό "ΖΩΗ"

Πνευματική προκοπή - π. Παϊσιος

Γέροντα, τι θα γίνει με εμένα, δε βλέπω προκοπή. Εσύ σήμερα φύτεψες την κληματαριά και θέλεις αμέσως να πιεις κρασί.
Πρέπει να περιμένεις, να βγει το σταφύλι, να ωριμάσει, να το ραντίσεις, να το κόψεις, να το πατήσεις, να το βάλεις στο βαρέλι, να γίνει καλό κρασί και μετά να πιεις.
Μη βιάζεσαι λοιπόν. Ακόμα είσαι αρχάριος. Βρε παιδί μου, ζαλίζεσαι έτσι και, ενώ το στομάχι σου δεν μπορεί να χωνέψει το γάλα, πάς να φας μπριζόλα!

π. Παϊσιος

Εμπορία - Ζήνων


Εμπορία

Ψωνίζω θλίψεις
χονδρικής αι αγοραί
δια τους πωλητάς τιμαί εκπληκτικαί.

Και το κατάστημα μονίμως ανοικτόν
πάσης μορφής αι θλίψεις
εμπόρευμα δεκτόν.

Μα σαν ζήτησω
-σπανίως- να πωλήσω κι εγώ
κάτι μικρό, χώρο να ανοίξω
στην ψυχή μου
να μπορέσω κι άλλας να δεχθώ
τότε τας βρίσκω τα θύρας των κλειστάς
στους πρώην πωλούντας
δεν ευρίσκω αγοραστάς.


“Πολλές αι θλίψεις των δικαίων” σκέπτομαι
“Δεν είμαι δίκαιος εγώ”
“Γιατί τις μάζεψα;”
“Γιατί τους αγαπώ.”


Ζήνων

Θεολογία - Γρηγόριος ο Σιναΐτης



Η σπουδή τίκτει την προσευχή,
η προσευχή την ησυχία,
η ησυχία τίκτει την θεωρία,
η θεωρία την γνώση,
η γνώση τη των μυστηρίων κατάληψη.
Τέλος δε των μυστηρίων η θεολογία
Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Φοβερός μάρτυρας - Πολύβιος




Δεν υπάρχει πιο φοβερός μάρτυρας ούτε πιο τρομερός κατήγορος από την συνείδηση, που κατοικεί μέσα στην ψυχή μας.
Πολύβιος

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Ο κ. Χρήστος Τσούβαλης, Άρχων Οστιάριος

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, την Κυριακή 28 Ιουνίου 2009, μετά την θεία Λειτουργία, εις τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών, θα προβεί εις χειροθεσία του Ελλογιμ. κ. Χρήστου Τσούβαλη, Θεολόγου, Αποφοίτου της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, εις Άρχοντα Οστιάριον της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, κατ’ ανάθεση του Παναγιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Χαιρετισμοί από την Λάρνακα ....




Χαιρετισμούς !!!
από τον Διεθνή Αερολιμένα της Λάρνακας…..
και από τις Φοινικούδες της …

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Γνώση Ουρανού - Νίκος Αρβανίτης



Περάσαμε τη ζωή μας
μαζεύοντας πληροφορίες.
Στο τέλος,
χάσαμε τη γνώση τ’ Ουρανού.




Νίκος Αρβανίτης

Ορθοδοξία Εκκλησία - + Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου

“Μιλώντας για Ορθοδοξία εννοούμε την Εκκλησία. Χωρίς εκκλησία δεν θα υπήρχε Ορθοδοξία, όπως χωρίς Αγίους δεν θα υπήρχε αγιότητα. Η εκκλησία είναι η έκφραση της Ορθοδοξίας και η βιωματική εφαρμογή της. Γι’ αυτό πλανώνται όσοι μιλούν για την ορθοδοξία χωρίς να αναγνωρίζουν την εκκλησία, ή πλέκουν διθυράμβους σε λυρικούς τόνους για την Ορθοδοξία αλλά αρνούνται να ζήσουν τη ζωή της εκκλησίας.Οι αληθινοί Ορθόδοξοι δεν αρκέστηκαν ποτέ σε μια εγκεφαλική σύλληψη της Ορθοδοξίας, ούτε περιορίστηκαν σε επιστημονικές έρευνες μέσα στο εργαστήριο για την ανακάλυψη της Ορθοδοξίας, αλλά με και διά της εκκλησίας απέκτησαν πλήρη κατά το δυνατόν γνώση και βιωματική εμπειρία. Αν δεν γινόταν αυτό και αν δεν υπήρχε η εκκλησία , τότε η Ορθοδοξία θα ήταν μια θεωρητική σύλληψη , διανοητικής υφής, και μια κουλτουριάρικη ενασχόληση των καιρών μας, χωρίς καμιά βαθύτερη και ουσιαστικότερη αναγέννηση της καρδιάς και της ύπαρξης , με όλες τις ζωτικές της προεκτάσεις”.
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος

Κύριε, σώσε τους νέους από τα ναρκωτικά - Άγι Φλογέρα

Κύριε, σώσε τους νέους από τα ναρκωτικά

Σώσε τους από τον ύπουλο πόθο του αγνώστου
από τον επιπόλαιο μιμητισμό,
από τον εύκολο κίνδυνο της παρέας.
Γλίτωσέ τους από τη μοναξιά,
από το ψυχικό κενό,
από την έλλειψη οικογένειας,
από την έλλειψη παιδείας.

Να μη δελεάζονται απ’ όλα τα παραισθησιογόνα,
την ινδική κάναβη και το χασίς,
το L.S.D., τις αμφεταμίνες και τα βαρβιτουρικά,
την κοκαΐνη και την ηρωίνη….

Δώσε τους θάρρος και σταθερότητα,
πίστη και πνοή και ηρωϊσμό.
Ν’ αντικρύζουν κατάματα τη ζωή
και να στρέφουν το βλέμμα σε Σένα,
τον Δημιουργό και Εμπνευστή.


Άγις Φλογέρας

Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου κατά των ναρκωτικών

Μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών
και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου
για την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους (26 Ιουνίου)


Η σημερινή παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών δεν προσφέρεται για δημηγορίες, αλλά ως αφορμή για προβληματισμό και αυτοκριτική. Προβληματισμό για το γεγονός ότι κάθε μέρα ένας νέος άνθρωπος χάνεται από τα ναρκωτικά. Αυτοκριτική για την αναποτελεσματικότητα και την ανεπάρκεια που δείχνουμε ως πρόσωπα, ως θεσμοί και ως κοινωνία.Απέναντι στη μάστιγα της ουσιοεξάρτησης, που κατατρώγει τα σωθικά της νεολαίας μας, δεν ταιριάζει εφησυχασμός και αδιαφορία, αλλά ούτε μοιρολατρική διάθεση και απογοήτευση – τίποτε από τα παραπάνω δεν “εξορκίζει” το κακό. Στους σημερινούς κρίσιμους καιρούς μας, ταιριάζει η ειλικρίνεια. Να μη διστάσουμε να ομολογήσουμε την αποτυχία μας για όλα εκείνα που οδηγούν τους νέους μας σε αδιέξοδους δρόμους: Η οικογένεια, που δεν πρόσφερε στα παιδιά το χρόνο και τη στοργή, που εκείνα ζητούσαν. Το σχολείο, που πλημμύρισε τις ψυχές των με άγχος και επιθανάτια αγωνία για την είσοδο σε μια “ανώτατη” σχολή. Η Εκκλησία, που δεν βρήκε ακόμη τη γλώσσα της καρδιάς να απευθυνθεί στους νέους με ουσιαστικό περιεχόμενο στις αναζητήσεις τους και όχι τυπολατρικά. Η κοινωνία μας, που απαιτεί να επιβραβεύει μόνο όσα έχει ο άνθρωπος και όχι όσα είναι.Όλοι όσοι σοβαρά ασχολούνται με το πρόβλημα των εξαρτήσεων, συμφωνούν ότι πίσω από κάθε άλλη αιτία κρύβονται τα αδιέξοδα της ευαίσθητης εφηβικής ψυχής, το βαθύ εσωτερικό κενό που δεν γεμίζει με υποκατάστατα. Αν υπάρχει κάτι που οι νέοι άνθρωποι μας δείχνουν σήμερα, επιλέγοντας στη ζωή τους τις λογής – λογής εξαρτήσεις, είναι η επανάσταση απέναντι στην υποκρισία, η ανατροπή απέναντι στην ασυνέπεια των λόγων και των έργων μας, η αναζήτηση της αλήθειας και της ευθύτητας, η ασυμβίβαστη πορεία προς το ωφέλιμο και όχι το κερδοφόρο. Εκείνο που δικαιωματικά απαιτούν είναι να ασχοληθούμε υπεύθυνα μαζί τους, να τους πάρουμε στα σοβαρά. Να τους προσφέρουμε την αγάπη και το ενδιαφέρον μας, τη βεβαιότητα ότι μπορούν να μας μιλήσουν, την υπόσχεση ότι μπορούμε να τους ακούσουμε, να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους. Να αντιληφθούν ότι στον καθένα μας μπορούν να συναντήσουν έναν αληθινό φίλο, που δεν θα τους οδηγήσει στην πρώτη δοκιμή μιας “παράξενης” ουσίας που τους “φτιάχνει”, αλλά στην ανακάλυψη της αληθινής ουσίας της ζωής, που φτιάχνει με αισιοδοξία το μέλλον τους.Ως ποιμένες της Εκκλησίας δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι στο τεράστιο πρόβλημα των ναρκωτικών. Γι’ αυτό και συνοδοιπορούμε με όλους εκείνους, τα πρόσωπα και τους θεσμούς που αγωνίζονται, συμβάλλοντας ολοπρόθυμα με πνευματική προσφορά στην αντιμετώπιση του προβλήματος.Αγαπητοί μου γονείς, χαρίστε περισσότερο χρόνο για διάλογο με τα παιδιά σας. Αγαπητοί μου εκπαιδευτικοί, κάμετε τα σχολειά μας χώρους δημιουργικής έκφρασης και αληθινής γνώσης, που θα αγαπήσουν οι μαθητές. Αγαπητοί μου πατέρες, πλησιάστε τους νέους της ενορίας σας με ανυπόκριτο ενδιαφέρον, φανερώνοντας πως ο χώρος της Εκκλησίας είναι ο τρόπος που ονειρεύτηκαν την αληθινή σχέση τους με τον Θεό. Αγαπητά μου παιδιά, με όσα ανυπόφορα σας οδηγήσαμε στην απομόνωση δεν καταφέραμε και πολλά. Όμως εσείς γεμίστε την καρδιά σας με όλα τα πνευματικά και ηθικά αντισώματα για να μπορείτε πάντα να λέτε “όχι” σε εκείνους που επιδιώκουν να δουλαγωγήσουν την ψυχή και το σώμα σας. Κι ακόμη, αναζητήστε τις ευθύνες όχι μόνο γύρω σας, αλλά και μέσα σας. Απαιτεί γενναιότητα αυτό. Και διαρκή εγρήγορση. Τοποθετήστε απέναντι στην περιέργεια την κριτική διάθεση, απέναντι στις “προτροπές” της παρέας την αληθινή φιλία, απέναντι σε ό,τι σας “ρίχνει” την περήφανη νιότη σας. Μη στερήσετε από τον εαυτό σας αυτό το μοναδικό προνόμιο: να αποφασίσετε εσείς για τη ζωή σας, με υπευθυνότητα, ωριμότητα, αισιοδοξία. Χαρείτε τη ζωή. Χαρείτε την ελευθερία. Αρνηθείτε κάθε εξάρτηση. Και ο Χριστός, που διάλεξε να είναι ο αληθινός φίλος των νέων (Ιω. 15,15), να σας στηρίζει στο δρόμο της ελευθερίας και της ολοκλήρωσης.
Μετά πατρικών ευχών
Ο Αρχιεπίσκοπος
+ Ο Αθηνών Ιερώνυμος

"Θεϊκή Αγάπη σε Χωματένιες Καρδιές" Ομιλία σε video του Αρχιμ. π. Χριστοφόρου Μυτιλήνη


Στον ιστοχώρο της
Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών
υπάρχει η ομιλία σε video
του Αρχιμανδρίτου
π. Χριστοφόρου Μυτιλήνη,
Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως
Αιτωλίας και Ακαρνανίας με θέμα:
.
"Θεϊκή Αγάπη σε Χωματένιες Καρδιές".

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Αγάπη στον Αγαπημένο - Διονύσιος Αρεοπαγίτης


" Η αγάπη για το Θεό είναι εκστατική, και μας κάνει να βγούμε από τον εαυτό μας· δεν επιτρέπει στον εραστή ν' ανήκει στον εαυτό του, αλλ' ανήκει μόνο στον Αγαπημένο."

Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης

Απουσία φωτός - Ιωάννης Σιναΐτης


“Όλα όσα βλέπονται τα φωτίζει ο ήλιος και όλα όσα γίνονται με λογική τα ενισχύει η ταπείνωση. Όταν απουσιάζει το φως, όλα είναι σκοτεινά και όταν απουσιάζει η ταπείνωση όλα τα κατορθώματά μας είναι άχρηστα”.

Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης

Ταξιδεύοντας στο Κάρλοβυ Βάρυ (Karlovy Vary)









Το Κάρλοβυ Βάρυ (Karlovy Vary, γερμανικά: Karlsbad) είναι μια λουτρόπολη στη Δυτική Τσεχία και βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τέπλα κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, 140 χμ από την Πράγα και είναι δημοφιλής τόπος προορισμού τουριστών, ειδικά για τις διεθνείς προσωπικότητες που επισκέπτονται τη λουτρόπολη.
Το Κάρλοβυ Βάρυ ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Δ΄, το 14ο αιώνα. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το διεθνές φεστιβάλ κινηματογραφου και το δημοφιλές τσεχικό ηδύποτο Karlovarskα Becherovka.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Αχιλλέας - Στάχυς

Αχιλλέας

Η μάχη μαίνεται σκληρή στης Τροίας τις πεδιάδες.
για τα ιδανικά, για μιαν Ελένη πολεμούν οι Αργείοι.
Δέκα χρόνια την Τροία να πάρουνε πασχίζουν,
μα οι Τρώες σα λιοντάρια μάχονται, δεν παραδίδουν.

Και μέσα στον αλαλαγμό της μάχης, στο αίμα και στη σκόνη,
ο Αχιλλέας φεύγει, τον πόλεμο αφήνει. Στη μάχη ετραυματίσθη.
Ένα μικρό μα καίριο βέλος στο πόδι τον κτυπά
εκεί στ’ αδύνατο, το ευαίσθητο σημείο.

Μορφάζει από πόνο, το βλέμμα παγωμένο.
Το δυνατό κορμί του τώρα, κείται πληγωμένο, ματωμένο.
Δεν είναι ο πόνος, δεν είναι η ένταση της μάχης που πιότερο πονούν
είναι της Θέτιδος τα λόγια, που θυμάται τώρα ο Αχιλλέας.

“Παιδί μου, στη ζωή ποτέ μη φοβηθείς, ποτέ σου μη δειλιάσεις.
Υπόσχεση απ’ τους Θεούς, αθάνατος να μείνεις πήρα.
Μα υπάρχει κάτι, που πάντα πρέπει να προσέχεις.
Τη φτέρνα σου προφύλαξε απ’ του εχθρού τα βέλη”.

Ο Αχιλλέας τώρα κλαίει μόνος στην άκρη.
Της μάνας του τα λόγια ξέχασε, μες στον αχό της μάχης
και τώρα είναι πια πολύ αργά, ο Μυρμηδών πεθαίνει
από ένα βέλος, ένα αγκάθι μυτερό, έναν εγωισμό.

Στάχυς

Θεολογία στα βάθη της Εκκλησίας - Γεώργιος Φλωρόφσκυ

Χρειαζόμαστε αρμονία ψυχικών δυνάμεων: Μόνο η δημιουργική θεολογική σκέψη θα μπορέση να υπερνικήση αυτές τις αντίξοες περιστάσεις, όταν η θεολογία ξαναγυρίση στα βάθη της Εκκλησίας και τα φωτίση από μέσα, όταν το λογικό βρη το κέντρον του μέσα στην καρδιά και όταν η καρδιά θα ωριμάση με τη βοήθεια της λογικής σκέψεως. Μόνο τότε θα γίνει μια αρχή για την κατανόηση της αλήθειας.

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Φλωρόφσκυ

Εσωτερική αγωνία - Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος



Το γεγονός ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι μεταφυσικός άστεγος και κοσμοθεωρητικός έρημος, είναι ο κύριος λόγος της εσωτερικής του αγωνίας και ανασφάλειας ή, όπως ένας άλλος όρος λέγει, είναι ο κύριος λόγος του άγχους που συνέχει σήμερα τον άνθρωπο.

Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Χωρίς τίτλο 8

8.

Έγραφαν παντού στους τοίχους “ζει”
για κάποιον ήρωα αντιστάσεως.
Κι’ αυτοί που τόγραφαν
δεν πίστευαν στην αθανασία.

Διάβασα, ότι η μνήμη του θα ζει
στη θύμιση των άλλων θνητών.
Κι’ άλλος έγραψε μεγαλόστομα,
ότι θάναι αθάνατος στις γενεές των θνητών.

Κάποιοι άλλοι διεκήρυξαν αποφθεγματικά,
ότι θα ζει στου ήλιου τη λάμψη,
στην ομορφιά των λουλουδιών,
στο τραγούδι των πουλιών,
στο γέλιο το αθώο των παιδιών,
στην πρόοδο και στη δημοκρατία.

Μακριά από μένα τέτοια
σάπια στηρίγματα
μακριά από μένα τέτοιες ψευτιές
και λογοπαίγνια και βερμπαλισμοί.

Σε τίποτα και κανένα κομμάτι μου
δεν με παρηγορεί κι’ αν ζήσει.
Εγώ ο ίδιος, σαν πρόσωπο,
μοναδικό και ανεπανάληπτο
με την μοναδική μου ετερότητα,
εγώ θέλω να ζω αιώνια
και όχι στη μνήμη θνητών σκιών.
Τέτοια αθανασία οι άνθρωποι
δεν μπορούν να μου χαρίσουν.

Μόνο η ενσάρκωση του Θεού
και η ανάσταση του συγκεκριμένου
ανθρωπίνου σώματός Του
μόνο αυτό αποτελεί τη μοναδική μου ελπίδα
και την μόνη επιθυμητή προσωπική αθανασία.

Παράδοση της εκκλησίας - Ιακώβου Μάινα

Το κυριώτερο στοιχείο στο ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνιμα είναι η παράδοση της εκκλησίας. Η παράδοση, όμως, είναι εμπειρία υπερπροσωπική, δημιουργική πνευματική ζωή. Δεν επιβάλλεται αναγκαστικά από έξω, δεν σημαίνει μιαν αναγκαστική συμμόρφωση του πνεύματός μας σε αλλότριους κανόνες, αλλά είναι βίωση, κατανόηση εσωτερικών πραγματικοτήτων. Είναι μια συμμετοχή στην πνευματική ζωή, που εισέρχεται μέσα μας και μας μεταποιεί δημιουργικά και μας κάνει ικανούς για μια προσωπική δημιουργία.
Ιάκωβος Μάινας

"Αγνώστου πατρός" - Άγγελος Τερζάκης

Δεν είναι εύκολο να νιώθης τον εαυτό σου ορφανεμένο από μητέρα της ψυχής, υψηλό δικαιοκρίτη, νόημα του υπάρχειν. Αν εξαιρέσουμε κάποιους από γενετής ατάραχους, αδειανούς από ερωτήματα, βολεμένους κάτω από τη στέγη μιας καθόλου βολεμένης αυτής της ιδίας επιστήμης, ο κόσμος μας πληρώνει σήμερα πολύ ακριβά την αμφίβολη τούτη “ελευθερία” του. Η προσφυγή στη βία, στον αχαλίνωτο ζωώδη ερωτισμό, στα ναρκωτικά και στα παραισθησιογόνα, δεν είναι παρά λίγες από τις παρενέργειες, που έρχονται στο φως. Οι πιο εντυπωσιακές. Το πείραμα, που γίνεται στον αιώνα τούτον, να ζήση ο άνθρωπος ως τέκνο “αγνώστου πατρός”, ή, ακόμα δυσκολότερο, πατρός ανυπάρκτου, δεν ξέρουμε που θα οδηγήση.
Άγγελος Τερζάκης

Ο Θεός είναι αγάπη - Κύριλλος Αλεξανδρείας




Ο Θεός είναι αγάπη,
είναι Πατέρας.
Δεν είναι απλώς αγαθός.
Είναι αυτό τούτο το αγαθόν.


Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

ΑΓΑΠΗ - Ιωάννης Χρυσόστομος

Με την αγάπη και χωρίς να υποστή ο Χριστιανός μαρτύριο γίνεται αληθινός μαθητής του Χριστού. Χωρίς αγάπη και να μαρτυρήση για τον Χριστό τίποτα δεν ωφελείται. Διότι το σημείο αναγνωρίσεως των μαθητών του Χριστού δεν είναι ούτε το μαρτύριο ούτε τα θαύματα. Είναι η ειλικρινής αγάπη. Θυσίες χωρίς αγάπη μπορεί να ωφελούν τους άλλους, όχι όμως εκείνον που τις υφίσταται.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Το δράμα της οικουμένης – Άγι Φλογέρα

Πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη μας, όταν, ενώ υπάρχει αύξηση των υλικών αγαθών σε παγκόσμια κλίμακα, 100.000 άνθρωποι πεθαίνουν ημερησίως από την πείνα, 25 παιδιά πεθαίνουν κάθε λεπτό από ασιτία, 200.000.000 κινδυνεύουν να τυφλωθούν από έλλειψη βιταμίνης Α΄, 250.000.000 μικρά παιδιά εργάζονται βιοποριστικά κάτω από άθλιες συνθήκες, σχεδόν ο μισός πληθυσμός, της γης έχει εισόδημα κάτω των 3 δολαρίων, ενώ τα 45% του εισοδήματος όλου του πληθυσμού είναι στα χέρια 358 μεγιστάνων του πλούτου.
Πανάγαθε Κύριε φώτιζέ μας και οδήγησε τα βήματά μας για το δράμα αυτό της ανθρωπότητας.
Άγις Φλογέρας.

Τον ξέρεις;



- Τον ξέρεις ;
- Τον ξέρω…
- Τον έζησες ;
- Όχι …..
- Δεν τον ξέρεις.



Από την Αραβική Σοφία