Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Μνήμη Θεού - Όσιος Μάρκος ο Ασκητής


Τα οδυνηρά γεγονότα χαρίζουν μνήμη Θεού στον συνετό άνθρωπο και προκαλούν αντιστοίχως θλίψη σ' εκείνον που έχει ξεχάσει τον Θεό.
Όσιος Μάρκος ο Ασκητής

Ταπείνωση - Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος


Αγωνιστείτε να αποκτήσετε την ταπείνωση. Είναι ευωδία και ένδυμα Χριστού. Για χάρη της όλα θα τα συγχωρήσει ο Θεός. Δε θα εξετάσει τις ελλείψεις που έχει ο αγώνας μας. Ενώ χωρίς ταπείνωση, καμία άσκηση δε θα μας βοηθήσει. Με το ταπεινό φρόνημα μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί. Χωρίς αυτό το εισιτήριο, δε θα μας επιτρέψει μα μπούμε στον παράδεισο που είναι γεμάτος από ταπεινούς.

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Στην Κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας Πατρών στον Αλισσό

Μετά την φιλοξενία των 180 αδελφών εξ Αθηνών στην Κατασκήνωση της «Άγκυρας», κατευθύνθηκα προς την Κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας Πατρών στον Αλισσό.
Θα μπορούσα να πω ότι ο Αλλισσός είναι η Κατασκήνωση της "καρδιάς μου". Σε αυτή πέρασα με δεκάδες ομαδάρχες, και εκατοντάδες παιδιά, τα νεανικά μου χρόνια. Πρωτοπήγα ως ομαδάρχης, και μετά ως αρχηγός επί 15 έτη. Στην Κατασκήνωση αυτή της «καρδιάς μου» πέρασα συνολικά 153 μέρες της ζωής μου. Ενθυμούμε πως 1992 είχα 143 κατασκηνωτές δημοτικού με 12 ομαδάρχες. Μέρες δόξας και επιμελούς πνευματικής εργασίας. Από την Κατασκήνωση αυτή πέρασαν παιδιά που έγιναν λαμπροί επιστήμονες, εκλεκτοί οικογενειάρχες, ευλαβείς κληρικοί, συνετοί ιεραπόστολοι, και τόσες άλλες ευλογημένες ψυχές.
Η Κατασκήνωση εδώ και τρία χρόνια, είναι κλειστή, μετά τον σεισμό που έπληξε την περιοχή. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών, καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες για την επαναλειτουργία της. Η Κατασκήνωση είναι ένα εργοτάξιο. Όμως τα χρήματα για την πλήρη αποκατάσταση των κτιρίων δεν φτάνουν.
Η Κατασκήνωση του «Αλισσού» πρέπει να ξαναγίνει.
Ας βοηθήσουμε όλοι μας
.





Οι παρακάτω φωτογραφίες αναμνήσεις από το 1992


Μέλη των "Φιλικών Κύκλων" Αθηνών στην Κατασκήνωση της ΓΕΧΑ "Άγκυρα"

Η Κατασκήνωση της Γ.Ε.Χ.Α. Πατρών «Άγκυρα», υποδέχθηκε 180 μέλη των Φιλικών Κύκλων Αθηνών της Αδελφότητος «Σωτήρ», με υπεύθυνο τον κ. Αβραάμ Κοκάλη.
Στους εκδρομείς ομίλησε ο Αρχιμανδρίτης π. Σωτήριος Τσάφος.
Τους επισκέπτες διακόνησαν τα Νεανικά Στελέχη της Κατασκηνώσεως.






Τί σηµαίνει «αποκτώ το Άγιο Πνεύμα;» - π. Αμβρόσιος Γκούρβελος


Κάθε μέλος της Εκκλησίας έλαβε το Άγιο Πνεύμα με το Μυστήριο του Χρίσματος, το οποίο τελείται συνημμένο με το Μυστήριο του Βαπτίσματος. Ο Ιερεύς χρίει με το Άγιο Μύρο, που είναι το αισθητό σημείο των δωρεών τού Αγίου Πνεύματος ορισμένα σημεία τού σώματος του νεοφωτίστου, ως σύμβολο της επελεύσεως τού Αγίου Πνεύματος σε αυτόν.
Αν μετά το Βάπτισμα και το Χρίσμα ο άνθρωπος δεν αμαρτήσει, τότε διατηρεί μέσα του και αυξάνει την Χάρη τού Αγίου Πνεύματος. Δυστυχώς με την αύξηση της ηλικίας του ανθρώπου, συναυξάνεται και η αμαρτία. Η σφραγίδα τού Αγίου Πνεύματος παρά τις αμαρτίες δεν χάνεται. Μοιάζει με την σπίθα της φωτιάς που είναι κρυμμένη κάτω από την στάχτη. Με την μετάνοια, που αποτελεί ανανέωση του Βαπτίσματος φανερώνεται αυτή η σπίθα, η οποία αυξάνεται με την μυστηριακή ζωή και την καλλιέργεια των αρετών. Ο χριστιανός οφείλει να καλλιεργήσει ιδιαίτερα τις αρετές, που είναι αντίθετες με τα πάθη και τις αδυναμίες που τον ταλαιπωρούν. Τότε κατά την ανεξιχνίαστη Θεία Βουλή πληρούται Πνεύματος Αγίου. Οι αρετές αλλά και συνολικά αυτό που ονομάζουμε πνευματική ζωή αποτελούν μέσα για να ελκύσουμε αυτή τη Δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος Γκούρβελος

Τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Μαρτύρων σου


Τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Μαρτύρων σου, ὡς πορφύραν καὶ βύσσον τὰ αἵματα, ἡ Ἐκκλησία σου στολισαμένη, δι' αὐτῶν βοᾷ σοι· Χριστὲ ὁ Θεός, τῷ λαῷ σου τοὺς οἰκτιρμούς σου κατάπεμψον, εἰρήνην τῇ πολιτείᾳ σου δώρησαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Σωτήρας είναι μόνο ο Χριστός - Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος


«Όποιος λέει, ότι στις διάφορες θρησκείες ―Χριστιανισμό, Μωαμεθανισμό, Βουδισμό κ.λ.π.― οι άνθρωποι με διαφορετικά ονόματα λατρεύουν τον ίδιο Θεό, έχει αρνηθεί έμπρακτα το βάπτισμα! Γιατί έχει χάσει την ουσία της Χριστιανικής Πίστης, που είναι η πίστη και η ομολογία ότι σωτήρας είναι μόνο ο Χριστός».

Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος

Η ουσία της πτώσεως - Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς


Η ουσία της πτώσεως εις την αμαρτίαν είναι πάντοτε η ίδια: το να θέλει κανείς να γίνει καλός δια του εαυτού του, το να θέλει κανείς να γίνει τέλειος δια του εαυτού του, το να θέλει κανείς να γίνει Θεός δια του εαυτού του. Αλλά τοιουτοτρόπως ο άνθρωπος ασυναισθήτως εξισούται με τον διάβολον.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Σώπασε κυρά Δέσποινα

Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις
πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι

Έφτασε η στιγμή

Μαρμαρωμένος Βασιλιάς – Σταμάτης Σπανουδάκης

Σοφοί δε προσιόντων - Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


Σοφοί δε προσιόντων
Θεοί μεν γαρ μελλόντων, άνθρωποι δε γιγνομένων,
σοφοί δε προσιόντων αισθάνονται.
Φιλόστρατος, Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον, VIII, 7.

Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα.
Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,
πλήρεις και μόνοι κάτοχοι παντών των φώτων.
Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα
αντιλαμβάνονται. Η ακοή

αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1915)

Άνθρωπος και προσευχή - Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως



Τὸ κύριο ἔργο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιὰ νὰ ὑμνεῖ τὸ Θεό. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο ποὺ τοῦ ἁρμόζει. Αὐτὸ μόνο ἐξηγεῖ τὴν πνευματική του ὑπόσταση. Αὐτὸ μόνο δικαιώνει τὴν ἐξέχουσα θέση του μέσα στὴ δημιουργία. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιὰ νὰ λατρεύει τὸ Θεὸ καὶ νὰ μετέχει στὴ θεία Του ἀγαθότητα καὶ μακαριότητα.
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Συγχρονη δημοσιογραφία - Όσκαρ Ουάιλντ



Έχει και ένα επίτευγμα η σύγχρονη δημοσιογραφία: δίνοντας λόγο σ' αμόρφωτους ανθρώπους παρουσιάζει την κοινωνική αμάθεια.

Όσκαρ Ουάιλντ

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Βαλαάμ


Στις 27 Μαΐου 2010 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος επισκέπτεται τη Ρωσική Ορθόδοξης Εκκλησία, έφτασε στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Βαλαάμ.
Στην είσοδο της Μονής τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τη συνοδεία του υποδέχθηκαν η αδελφότητα της Μονής, προσκυνητές και οι μαθητές του στρατιωτικού γυμνασίου από την Αγία Πετρούπολη. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προσκύνησε τα ιερά λείψανα των κτητόρων της Μονής Αγίων Σεργίου και Γερμανού του Βαλαάμ, του Αγίου Αντίπα Βαλαάμ και στην εικόνα της Παναγίας του Βαλαάμ.
Τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τα μέλη της συνοδείας του καλωσόρισε ο Ηγούμενος της Μονής Επίσκοπος Τρόιτσκ Παγκράτιος ο οποίος ανέφερε ότι είναι «η χαρά για την Ιερά Μονή Βαλαάμ να καλωσορίσει τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Προκαθήμενο της Μητρός Εκκλησίας. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά και στο πρόσωπό σας καλωσορίζουμε όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, τους Προκαθημένους τους, μεγάλους και αγίους άνδρες όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Ιερός Χρυσόστομος και ένα νέφος των άλλων μεγάλων Ιεραρχών».
Επίσης ο Επίσκοπος Παγκράτιος τόνισε το γεγονός ότι ήταν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως το οποίο μεταλαμπάδευσε την Ορθόδοξη πίστη στη Ρωσία, έθεσε τα θεμέλια του ορθόδοξου Πολιτισμού και υπάρχει μάλιστα παράδοση ότι η Ιερά Μονή του Βαλαάμ ιδρύθηκε από ένα Βυζαντινό μοναχό. Το μοναστήρι έχει σφυρηλατήσει στενούς δεσμούς με ορισμένες Ιερές Μονές του Αγίου Όρους όπως το Βατοπαίδι, όπου στείλαν τους αδελφούς της Μονής του Βαλαάμ για τη εκμάθηση της μοναχικής παράδοσης του Αγίου Όρους.
Από την πλευρά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απευθύνθηκε στους αδελφούς της μονής με χαιρετισμό:
«Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε κ. Παγκράτιε, Ἡγούμενε τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βαλαάμ,
Ἱερώτατοι ἀδελφοί,
Ἀγαπητοὶ Βαλααμῖται ἀδελφοί, ἱερομόναχοι, ἱεροδιάκονοι, μεγαλόσχημοι μοναχοί, μοναχοὶ καὶ δόκιμοι!
Δοξάζομεν τὸ πανάγιον ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μετὰ τὴν μακρὰν νύκτα τῆς μαχητικῆς ἀθεΐας ἀνέστησε τὴν ἱστορικὴν Ἱερὰν Μονὴν Βαλαάμ, ἀποκαταστήσας αὐτὴν μέσα εἰς ἐλάχιστα μόλις χρόνια εἰς τὴν παλαιὰν αὐτῆς εὔκλειαν καὶ δόξαν, τόσον ἀπὸ κτηριακῆς πλευρᾶς, ὅσον, τὸ καὶ σπουδαιότερον, ἀπὸ πλευρᾶς μοναχικῶν ἀφιερώσεων. Ἡ 14η Δεκεμβρίου 1989 ὑπῆρξεν ἀναμφιβόλως ἡ ἡμέρα πού, μετὰ ἀπὸ ἥμισυν αἰῶνα βιαίας νεκρώσεως, ἤρχισεν ἡ δεξιὰ τοῦ Ὑψίστου νὰ ἐργάζεται τὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τῆς Μονῆς, ἡ ὁποία ἐπὶ αἰῶνας ἦτο ὁ τηλαυγὴς πνευματικὸς φάρος τῆς Καρελίας καὶ τῆς Βορειοδυτικῆς Ρωσσίας, διὰ τῆς ἀφίξεως ἐν τῇ νήσῳ Βαλαὰμ τῆς Λάντογκα τῶν πρώτων νέων μοναχῶν. Ὑπὸ συνθήκας σκληράς, μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Ἁγίων Σεργίου καὶ Γερμανοῦ τῶν θαυματουργῶν, οἱ πρωτοπόροι Βαλααμῖται εἰργάσθησαν μὲ θυσιαστικὴν αὐταπάρνησιν νὰ ὑψώσουν καὶ πάλιν τὸ βεβηλωθὲν τέως καὶ μιανθὲν καὶ ἐρειπωθὲν σέβασμα, νὰ τὸ μεταμορφώσουν πρὸς δόξαν τοῦ ἐν τῷ ὄρει Θαβὼρ Μεταμορφωθέντος Σωτῆρος, νὰ τὸ ἀναδείξουν καὶ πάλιν ὑποδειγματικὸν Κοινόβιον, χαλκεῖον εὐαγγελικῆς ἀρετῆς, ἐργαστήριον ἁγιότητος καὶ τόπον πνευματικῆς ἐνισχύσεως καὶ εἰς Χριστὸν καθοδηγήσεως χιλιάδων εὐσεβῶν προσκυνητῶν. Ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης Ἀλέξιος Β΄, ὁ ὁποῖος παιδιόθεν εἶχεν ἐπισκεφθῆ τὴν Μονὴν καὶ εἶχεν αἰσθανθῇ ἐνταῦθα ἔντονον τὴν παρουσίαν τῆς Θείας Χάριτος, μὲ πολλὴν ἀγάπην ἐβοήθησε τὴν ὅλην θεάρεστον προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καὶ ηὐλόγησε καὶ ἐπεβράβευσε, ἀνακηρύξας τὴν Μονὴν Σταυροπηγιακὴν τὸ 1990, Δὲν ἦτο, ἄλλωστε, δυνατόν, νὰ μείνουν ἀναπάντητοι ἀπὸ μέρους τοῦ Παναγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ αἱ ἀκατάπαυστοι ὑπὲρ τῆς Μονῆς δεήσεις καὶ ἱκεσίαι τῶν πολλῶν Ἁγίων ποὺ ἀνέδειξεν ὁ εὐλογημένος τόπος οὗτος, ἀπὸ τῶν κτητόρων τῆς Μονῆς Ἁγίου Σεργίου τοῦ Ἕλληνος καὶ τοῦ μαθητοῦ του Ἁγίου Γερμανοῦ τοῦ Καρελιανοῦ, μέχρι τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Ροστώβ, Ἀρσενίου τοῦ Κόνεβετς, Σαββατίου τοῦ Σολόβκι, τῶν Ὁσιομαρτύρων Τίτου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, μέχρι τῶν Ὁσίων Γερμανοῦ τῆς Ἀλάσκας καὶ Ἀντίπα τοῦ Ἀθωνίτου καὶ Βαλααμίτου, μέχρι τῶν τελευταίων θεοφωτίστων Στάρτσι τῆς πρὸ τῆς Ἐπαναστάσεως ἐποχῆς καὶ μέχρι τῶν νέων Ὁσιομαρτύρων τοῦ 20οῦ αἰῶνος Θεοφάνους, Ἀρέθα, Ἱερεμίου καὶ τῶν λοιπῶν.
Ἐλθόντες, λοιπόν, ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἑνὸς μεγάλου θαύματος, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος ἐθαυματούργησεν ἐνταῦθα εἰς τὰς ἡμέρας ἡμῶν. Καμαρώνομεν τὴν πολυπληθῆ φιλόχριστον Ἀδελφότητα, ἡ ὁποία, ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ μὲ τὴν πεφωτισμένην πνευματικὴν καθοδήγησιν τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου καὶ Ἡγουμένου κ. Παγκρατίου, ἐργάζεται φιλοπόνως τὴν προσωπικὴν κάθαρσιν καὶ τὸν ἁγιασμόν της, φιλοτιμεῖται νὰ συμπαρίσταται πνευματικῶς καὶ ὑλικῶς εἰς τὰ πλήθη τῶν προσκυνητῶν, καλλιεργεῖ τὴν ἐκκλησιαστικὴν μουσικήν, ἀγωνίζεται νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀναστήλωσιν καὶ τὸν καλλωπισμὸν τῆς Μονῆς καὶ δίδει ἕνα μέγα μήνυμα ἀγάπης Χριστοῦ πρὸς ὅλην τὴν ἁγιοτόκον Ρωσσίαν. Συνεχίσατε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, ἐν ὑπομονῇ καὶ καρτερίᾳ τὰ ἱερά σας παλαίσματα, ἐν ὑπακοῇ πρὸς τὸν Θεοφιλέστατον Ἡγούμενόν σας καὶ πρὸς τὸν Μακαριώτατον Πατριάρχην Μόσχας καὶ πάσης Ρωσσίας κ. Κύριλλον, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς πάντας. Κοσμήσατε τὰς λαμπάδας τῆς ψυχῆς σας μὲ κάθε ἀρετὴν καὶ ὁσιότητα διὰ νὰ εἶσθε ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἕτοιμοι πρὸς ὑπάντησιν τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ! Προσεύχεσθε καὶ ὑπὲρ τῆς κοινῆς πάντων ἡμῶν πνευματικῆς Μητρὸς καὶ Τροφοῦ Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, γνωρίζοντες ὅτι καὶ ἡ ἡμετέρα προσευχὴ καὶ ἀγάπη σᾶς συνοδεύει ἀδιαλείπτως!
Εὐχαριστοῦμεν ἀπὸ καρδίας, Θεοφιλέστατε Ἅγιε Ἡγούμενε, διὰ τὴν ὡραίαν ὑποδοχήν, τὴν θερμὴν προσφώνησιν, τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ ἱκανοποιήσεως, καὶ ὅλας τὰς εὐλαβεῖς ἐκδηλώσεις ἀγάπης πρὸς ἡμᾶς καὶ τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν Συνοδείαν ὁλοκλήρου τῆς Ἀδελφότητός σας. Σᾶς εὐχόμεθα ὁλοψύχως ὅσα εὔφημα, ὅσα θυμήρη καὶ εἰς σωτηρίαν συντείνοντα. Ὁ δὲ Ἀρχιποίμην καὶ τῆς πίστεως καὶ τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἀρχηγὸς καὶ τελειωτὴς Ἰησοῦς Χριστός, διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Αὐτοῦ Μητρός, νὰ στηρίζῃ καὶ νὰ ἐνισχύῃ πάντοτε τὴν Θεοφιλίαν σας καὶ τοὺς πεπιστευμένους αὐτῇ ἀδελφούς, νὰ ἀναδείξῃ δὲ καὶ ἐξ ὑμῶν νέους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας, συνεχιστὰς τῆς μεγάλης Ρωσσικῆς καὶ Καρελιανῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως.
«Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ Χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ» (Ἐφεσ. 6: 23-24). Ἡ Πατριαρχικὴ ἡμῶν εὐλογία καὶ εὐχὴ μετὰ πάντων ὑμῶν, ἀγαπητοί!






Από: "Ορθόδοξη Εκκλησία Ρωσίας"

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Ολιγάρκεια - Ζήνων

Ολιγάρκεια

Με τα ψίχουλα της αγάπης σου
διατηρώ τις ζωτικές λειτουργίες μου ακόμα
Δεν ξοδεύω πια για γλέντια της ψυχής
-θα μου λείψουν αύριο οι δυνάμεις στης ανάσας την πάλη!-
Η καρδιά μου έμαθε σιωπηλά να γιορτάζει!
Με τα ψίχουλα της αγάπης σου
φυτοζωώ.

Κάποτε ζήλευα τους δαιτυμόνας σου
Της καρδιάς σου τους εκλεκτούς
Με το βλέμμα καρφωμένο επάνω τους
ή μάλλον επάνω σου κάθε φορά που τους κοίταζες
μετρούσα της αγάπης την ένταση
καθώς γέλαγες με το στόμα ανοικτό
-τα δόντια σου μαργαρίτες
το λακκάκι στο μάγουλο, πρόκληση-
και φτερούγαγε μέσα μου η χαρά της χαράς σου.

Σήμερα περιμένω το βλέμμα σου
προσποιούμενος συνεχώς τον χαρούμενο
Έμαθα να αντέχω με λίγα απομεινάρια της τραπέζης σου!
Ακριβό μάθημα κι ανεξίτηλο
σα σφραγίδα πυρωμένη στη φλόγα που αγγίζει το μέτωπο.
Καληνύχτα!

Ζήνων

Ορθή πίστη και ανθρώπινο πρόσωπο - π. Βασίλειος Θερμός


Ερώτ: Γιατί επιμένουμε τόσο στην ορθή πίστη μέσα στην Εκκλησία; Τί σχέση έχει η ορθή πίστη με το ανθρώπινο πρόσωπο;
π.Β.Θ: Οι αιρέσεις δεν ήταν μόνο αυτές οι γνωστές στην ιστορία, οι επώνυμες αιρέσεις μόνο. Πρόκειται για ένα πλήθος αιρετικών τάσεων, που είναι διάσπαρτες μέσα στην ιστορία και μέσα στους ανθρώπους. Δηλ. πολλοί από μας είμαστε κρυφοί αιρετικοί. Τί σημαίνει αίρεση σ' αυτή την περίπτωση; Σημαίνει μια θεολογία που δεν συμπίπτει με τη Θεολογία της Εκκλησίας. Δηλ. η ιδιωτική μας θεολογία, η βιωματική μας θεολογία, διαφέρει. Εάν εγώ π.χ. το Θεό τον φοβάμαι, αν η σχέση μου μαζί Του είναι κυρίως φόβος, ότι είναι τιμωρός κλπ., είμαι κρυφά αιρετικός, έστω και άν ομολογώ το "Πιστεύω" και όλα τα άλλα.
Φεύγω από αυτό το σημείο, για να έρθω στο θέμα του προσώπου. Έχω τη γνώμη ότι πάρα πολλά προβλήματα που συναντά το ανθρώπινο πρόσωπο στο σημερινό κόσμο, σ' όλες τις εποχές, έχουν να κάνουν με παραβιάσεις του δόγματος της Χαλκηδόνος της Δ' Οικ. Συνόδου, για τη θεανθρωπία του Χριστού δηλαδή. Το "ασυγχύτως και αδιαιρέτως". Ένα δόγμα στο οποίο εμβάθυναν πολλοί Πατέρες και κατεξοχήν ο Άγ. Μάξιμος ο ομολογητής.
Λοιπόν όταν κανείς πορεύεται και βιώνει τα πράγματα με γνώμονα την Ενανθρώπηση του Χριστού, τότε το ανθρώπινο πρόσωπο παίρνει τη θέση του ως προς τον κόσμο, και γίνεται ο μεσάζων, η γέφυρα μεταξύ του κόσμου και του Θεού. Εάν ξεφύγουμε από την Ενανθρώπηση, είτε προς τη μία κατεύθυνση, δηλ. μονοφυσιτισμός (ευσεβολογία, δηλ. ευσεβισμός, ότι μόνο ο Θεός δρά, ότι δήθεν μολύνεται και προσβάλλεται όταν ανακατεύεται ο άνθρωπος, είναι βρώμικη η ανθρώπινη φύση), τότε το ανθρώπινο πρόσωπο δεν μπορεί να επιτελέσει τον προορισμό του. Διατηρεί τα στοιχεία του κατ' εικόνα, αλλά αυτά υπήρχαν και πριν έρθει ο Χριστός. Δεν μπορεί να επιτελέσει τον προορισμό του, γιατί δεν έχει ενωθή θεανθρώπινα με τον Θεό εν Χριστώ.
Αν πάμε στο άλλο άκρο, εκεί είναι ο Νεστοριανισμός, δηλ. η ανθρώπινη φύση μόνο του Χριστού, δεν υπάρχει θεία. Εδώ ο άνθρωπος παλεύει μόνος του, χωρίς αναφορά στο Θεό. Αυτό παρατηρείται κυρίως εκτός Εκκλησίας με τη μορφή της εκκοσμίκευσης, αλλά μερικές φορές και εντός. Το άλλο, ο μονοφυσιτισμός, κυρίως εντός, διότι έχει σημαίνοντα ευσεβείας περισσότερα, επειδή δίνει προτεραιότητα στο Θεό, υποτίθεται.
Επομένως θα λέγαμε ότι το ανθρώπινο πρόσωπο αγωνίζεται να ξεφύγει απο την αίρεση, τη βιωματική αίρεση. Να ένας άλλος τρόπος για να πούμε ότι το ανθρώπινο πρόσωπο δικαιώνεται εν Χριστώ: το να πούμε ότι η βιωματική θεολογία του συγκεκριμμένου προσώπου, συμπίπτει με την ομολογιακή του θεολογία. Τη θεολογία που ομολογεί. Είμαι ορθόδοξος, "πιστεύω εις ένα Θεόν κ.λπ.". Η βιωματική του θεολογία, ή ψυχολογική του θεολογία, εδώ τα βάζω συνώνυμα, να συμπίπτει με την ομολογιακή του θεολογία.
Δηλαδή ο άνθρωπος αυτός να βιώνει μέσα του την Ενανθρώπηση του Χριστού, ασυγχύτως και αδιαιρέτως, να συνδέεται με τον Θεό. Ούτε αυτός πάει στην άκρη και περιμένει να του τα κάνει ο Θεός όλα, ούτε παραμερίζει το Θεό για να τα κάνει αυτός. Δεν ζει σαν να μην υπάρχει ο Θεός, αλλά δεν ζει σαν να μην υπάρχει ο ίδιος, δεν εξαφανίζει τον εαυτό του. Βρίσκεται σε άμεση, αδιαίρετη και άρρηκτη συνάρτηση με το πρόσωπο του Χριστού. Βιώνει την αγάπη του Θεού, αφού ανήκει μέσα στην ομολογική μας θεολογία, και την μεταδίδει την αγάπη του Θεού, βιώνει την ελευθερία του. Αυτή είναι η πραγμάτωση του ανθρωπίνου προσώπου, το καθ' ομοίωσιν, η πραγματοποίηση των δυνατοτήτων του κατ' εικόνα. Να συμπίπτει η θεολογία την οποία βιώνει ψυχολογικά με την ομολογιακή θεολογία.
Έ, απέχουμε απ' αυτό οι περισσότεροι. Πολλοί από μας ομολογούμε Ορθόδοξη Θεολογία και ταυτόχρονα έχουμε κληρικαλιστικές απόψεις σαν καθολικοί, ενοχές σαν προτεστάντες, πιστεύουμε στη μοίρα/κισμέτ σαν μουσουλμάνοι, φοβόμαστε την επιθυμία μας σαν βουδιστές κ.λπ. Μια ανθολογία η οποία ευνοείται πολύ στην εποχή μας με το νεοεποχίτικο κλίμα, το οποίο είναι όπως περνάς από τον μπουφέ και φτιάχνεις το πιάτο σου.
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός


Υάκινθος

ΤΟ “ΒΑΠΤΙΣΜΑ” ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ -π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

ΤΟ “ΒΑΠΤΙΣΜΑ” ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Σκέψεις με αφορμή κείμενο του π. Γ. Φλωρόφσκι (Β΄)

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Για να αναγνωσθεί καλύτερα το κείμενο κάντε «κλικ» στον παρακάτω υπογραμμισμένο τίτλο «Το ''Βάπτισμα'' των Αιρετικών στη Θεολογία και την Πράξη της Εκκλησίας» και η ανάγνωση θα γίνει ευκολότερη.

Το ''Βάπτισμα'' των Αιρετικών στη Θεολογία και την Πράξη της Εκκλησίας

Κατά Θεόν λύπη


«Αν με καλή μετάνοια σηκωθείς από την πτώση σου, λέει κάποιος πατήρ στο γεροντικό, μη παύσης να λυπάσαι γι’ αυτή και να στενάζεις ως το τέλος της ζωής σου. Αλλιώς κινδυνεύεις να ξαναπέσεις στην ίδια αμαρτία. Η κατά Θεόν λύπη είναι χαλινάρι της ψυχής. Την συγκρατεί από πολλά παραστρατήματα».

Από το Γεροντικόν

Πηγές δακρύων - Άγιος Νείλος Ασκητής


Αν στην προσευχή σου χύνεις πηγές δακρύων, μην υπερηφανεύεσαι ότι τάχα είσαι ανώτερος από τούς πολλούς. Δεν είναι δικό σου κατόρθωμα αυτό, αλλά βοήθεια για την προσευχή σου από τον Κύριο, για να μπορέσεις να εξομολογηθείς με προθυμία τις αμαρτίες σου σ΄ Αυτόν και να τον εξευμενίσεις με τα δάκρυά σου. Μη λοιπόν μετατρέψεις σε πάθος το βοήθημά σου κατά των παθών, για να μην παροργίσεις περισσότερο τον Κύριο πού σου έδωσε αυτή τη χάρη.

Άγιος Νείλος Ασκητής

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Ελεύθερη πτώση -Στάχυς


Ελεύθερη πτώση

Ψυχή μόνη,
ερμητικά κλειστή,
γαντζωμένη στης πίστης
το ανεμοδαρμένο στάχυ,
χειροπόδαρα δεμένη,
σε πτώση ελεύθερη γκρεμίζεται.
Στενή και τεθλιμένη η οδός (ή ο γκρεμός).
Φράση γνωστή,
μα το ακριβές του λόγου νόημα,
στη μέση της ολέθριας πτώσης,
ανεπαισθήτως αντιλαμβάνεται.
Χτυπάει και χτυπιέται η ψυχή,
πιότερο ξεσκίζεται,
στ’ αφηνιασμένου γκρεμού
τα κοφτερά ξυλοκέρατα.
Ένα κομμάτι εδώ,
άλλο αφήνει παρακάτω,
πειστήρια τραγικά,
στης πτώσης το αντίτιμο.
Πόσος πόνος Θεέ μου!
Αν ήξερα πόσο ακριβή
θα ‘ταν αυτή μου η αποκοτιά,
δεν θα τολμούσα ποτέ
το άλμα αυτό να κάνω.
Κι αν κάποτε, λέω αν,
στο τέρμα αυτής της τρέλας φθάσω,
γυμνός κι αστραφτερός και λείος,
και τα ήρεμα της γαλάζιας
λίμνης σου νερά ταράξω,
μην τρομάξεις Θέ μου,
θα ‘μαι γω, ο ίδιος,
αυτός ο πονηρός, ο τραχύς και βρομερός,
που η «άλογη» εσμίλεψε πτώση.

Στάχυς

Περί ελπίδας και εμπιστοσύνης στο Θεό - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης


Απόσπασμα από βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του αγιορείτου : «Ο αόρατος πόλεμος» περί ελπίδας και εμπιστοσύνης στο Θεό.
«.Πως είναι δυνατόν ο καλός εκείνος Ποιμένας μας, που έτρεχε τριάντα τρία χρόνια, αναζητώντας το χαμένο πρόβατο, με τόσο δυνατές φωνές, που βράχνιασε ο λάρυγγάς του, που περπάτησε στο δρόμο τόσο κοπιαστικό και ακανθώδη, που έχυσε όλο του το αίμα και έδωσε τη ζωή, πως είναι δυνατόν, λέω, τώρα που αυτό το πρόβατο ακολουθεί πίσω του, και με επιθυμία τον φωνάζει και τον παρακαλεί, να μην γυρίση σε αυτό τους οφθαλμούς του; Πως μπορεί να μην το ακούση και να μην το βάλη στους Θείους του ώμους, κάνοντας γιορτή με όλους τους Αγγέλους του ουρανού;
Και αν ο Θεός μας δεν παύη από το να γυρεύει με μεγάλη επιμέλεια και αγάπη, να βρει κατά την ευαγγελική παραβολή , τη χαμένη δραχμή, τον τυφλό και κωφό αμαρτωλό, πως γίνεται τώρα να εγκαταλείψη αυτόν, που σαν χαμένο πρόβατο, φωνάζει και καλεί τον δικό του Ποιμένα; Και ποιος θα πιστέψη ποτέ, ότι ο Θεός, που χτυπάει πάντα την καρδιά του ανθρώπου, επιθυμώντας να μπη μέσα και να δειπνήση, σύμφωνα με την Ιερή αποκάλυψη, δίνοντας σε αυτόν τα χαρίσματά του, ότι, όταν του ανοίγει την καρδιά του ο άνθρωπος και τον προσκαλή, αυτός θα έπρεπε να κάνη με την θέλησί του τον κωφό και να μην θέλει να μπη;.» .
Διαβάζοντας αυτά αδελφοί μου αυξάνεται η ελπίδα μου στον Θεό και μειώνεται η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.
Ν.εανια.Σ

Αρεστός στον Θεό - Μέγας Αντώνιος


Για να είσαι αρεστός στον Θεό, κράτησε αυτές τις τρεις παραγγελίες και σώζεσαι:
Όπου και αν πας, τον Θεό να έχεις μπρος στα μάτια σου πάντοτε.
Ό,τι και αν κάνης, να στηρίζεται στη μαρτυρία των θείων Γραφών.
Και σ' όποιον τόπον και αν κατοικείς, μη μετακινείσαι εύκολα από εκεί
Μέγας Αντώνιος

Στην Διακίδειο ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος


Το Σαββάτο 29 Μαΐου 2010
στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών
(Κανάρη 58) και ώρα 8 μ.μ.
θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση
για την 557η επέτειο από της
Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως
με ομιλητή τον Σεβασμιώτατο
Μητροπολίτη Πατρών
κ. Χρυσόστομο.

Ενθρόνιση Ηγουμένου Ι. Μ. Αγ. Πάντων π. Αρτεμίου Αργυρόπουλου


Την Κυριακή 30 Μαΐου 2010
στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων
Ωλενού Τριταία
και περί ώρα 10 π.μ.
υπό του Μητροπολίτου Πατρών
κ.
Χρυσοστόμου
θα πραγματοποιηθεί η
Τελετή Ενθρονίσεως
του νέου Ηγουμένου της Μονής
Αρχιμανδρίτου
Αρτεμίου Αργυρόπουλου.

Εκδήλωση της Χ.Φ.Ε. με θέμα: "Κύπρος, Πατρίδα πληγωμένη"


Το Διοικητικό Συμβούλιο της
Χριστιανικής Φοιτητικής Ένωσης
εορτάζει τα 20 χρόνια της κυκλοφορίας
του περιοδικού ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
και σας προσκαλεί στην εκδήλωση-αφιέρωμα που διοργανώνει με θέμα:
Κύπρος, πατρίδα πληγωμένη”.
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα την
Κυριακή 30 Μαΐου, ώρα 7 μ.μ.,
στην κεντρική αίθουσα του
Συλλόγου Ορθόδοξης Ιεραποστολής
ο Απόστολος Παύλος”, οδός Καρύτση 14, Αθήνα
(πίσω από την Παλαιά Βουλή).

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Ομιλία Οικουμενικου Πατριάρχη Βαρθολομαίου σε φοιτητές του Πανεκκλησιαστικού Τμήματος Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Σπουδών Άγιοι Κύριλλος & Μεθόδιος


Στα πλαίσια της επισήμου επισκέψεώς του, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος επισκέφθηκε στις 26 Μαΐου 2010 το Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας όπου συναντήθηκε με φοιτητές του Πανεκκλησιαστικού Τμήμα Μεταπτυχιακών και Διδακτωρικών Σπουδών.
Στην είσοδο του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως υποδέχθηκε ο Πρύτανης του Πανεκκλησιαστικού Τμήματος Μητροπολίτης Βολοκολάσμκ Ιλαρίων.
Στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων ο Μητροπολίτης Ιλαρίων καλωσόρισε τον υψηλό επισκέπτη εκ μέρους του σώματος των καθηγητών, φοιτητών και όλων των παρόντων ως εξής:
«Παναγίωτατε! Χαίρομαι να Σας καλωσορίσω στο Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων, το οποίο δεν επισκέπτεστε για πρώτη φορά. Θα ήθελα να σας συστήσω τους φοιτητές του Πανεκκλησιαστικού Τμήματος Μετεπτυχιακών και Διδακτορικών Σπουδών Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος. Αυτή η θεολογική σχολή συστάθηκε στις 31 Μαρτίου 2009 με πρωτοβουλία του Αγιωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου και με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας.
Βλέπετε μπροστά σας τους πρώτους φοιτητές ανάμεσα σους οποίους είναι ένας Επίσκοπος, μερικοί Αρχιμανδρίτες και Ηγούμενοι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί. Αυτή η σχολή ανήκει πλέον στον καινούργιο αιώνα. Διδάσκουμε τους φοιτητές μας σύμφωνα με τα καινούργια πρότυπα της μόρφωσης.
Προσπαθούμε να προσφέρουμε στους φοιτητές μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουν διαλέξεις από διακεκριμένες προσωπικότητες, περίφημους επιστήμονες για να εμπλουτίσουν την εμπειρία τους και να διευρύνουν τις γνώσεις τους στο θεολογικό τομέα, στον τομέα της εκκλησιαστικής διοίκησης και των εξωτερικών σχέσεων.
Εκ μέρους των διδασκόντων και διδασκομένων θα ήθελα και πάλι να καλωσορίσω καρδιακά την Παναγιώτητά Σας», ανέφερε ο Πρύτανης του Πανεκκλησσιαστικού Τμήματος Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Σπουδών.
Στη συνέχεια ο Παναγιώτατος Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε ομιλία στους φοιτητές με θέμα «Κόσμος ως μυστήριο. Θεολογική και πνευματική προσέγγιση του κόσμου».
Μετά το πέρας της ομιλίας ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως απευθύνθηκε και πάλι στους φοιτητές, τονίζοντας ότι χαίρεται για το γεγονός ότι η επίσκεψη στο Τμήμα Εξωτερικών Σχέσεων εντάχθηκε στο πρόγραμμα της παραμονής του στη Ρωσία. Για πρώτη φορά επισκέφτηκε το Τμήμα πριν από 17 χρόνια. Επίσης εξέφρασε την εκτίμηση του για το έργο το οποίο επιτελείται από το Τμήμα και έχει ως αποστολή την ανάπτυξη των αδελφικών επαφών τόσο με τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, όσο και με τους ετερόδοξους χριστιανούς και ομολογίες υπό την αιγίδα του Πατριάρχη Κυρίλλου.
Σύμφωνα με τη γνώμη του Οικουμενικού Πατριάρχη η Εκκλησία έχει ανάγκη από τα νέα στελέχη, καλά καταρτισμένα και μορφωμένα για μια καρποφόρα διακονία της Εκκλησίας.
Ακόμα αναφέρθηκε στο θέμα του περιβάλλοντος, με το οποίο το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ασχολείται εδώ και χρόνια υπό το φως της διδασκαλίας για το Θεό Δημιουργό, ώστε να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους.
«Στις ημέρες αυτές στη Ρωσία χαίρομαι πολύ να βλέπω τη συνεργασία της Εκκλησίας με τους ανθρώπους της επιστήμης, της κοινωνίας και τους πολιτικούς. Η Αυτού Αγιώτητα συναντήθηκε χθες με πολλούς εκπροσώπους της ρωσικής κοινωνίας. Εκτιμούμε ψηλά αυτά τα ανοίγματα του Πατριάρχη Κυρίλλου», είπε ο Πατριάρχης.
Δεν επιτρέπεται τον 20 αιώνα η Εκκλησία να περιορίζεται μέσα στους τοίχους της, ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, και πρόσθεσε ότι συγχαίρει τον Πατριάρχη Κύριλλο και τον Μητροπολίτη Ιλαρίωνα και τους συνεργάτες του με την αρχή της λειτουργίας του Πανεκκλησιαστικού Τμήματος Μεταπτυχιακών και Διδακτωρικών Σπουδών.
Από την πλευρά του ο Μητροπολίτης Ιλαρίων ευχαρίστησε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την επίσκεψη του και την ομιλία στους φοιτητές. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΤΕΕΣ ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως με την ομιλία του έδωσε σαφή απάντησε γιατί ένας ορθόδοξος χριστιανός και ένας ορθόδοξος ηγέτης πρέπει να ασχολείται με οικολογικά θέματα. Ο Πρύτανης του Πανεκκλησιαστικού Τμήματος επίσης ευχήθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη καλή δύναμη και βοήθεια του Θεού στην υπεύθυνη και υψηλή του διακονία.



Από: "Ορθόδοξη Εκκλησία Ρωσίας"