Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ - π. Ἰωαννικίου Κοτσώνη

ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ 
ΚΑΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ἀρχιμανδρίτου 
Ἰωαννικίου Κοτσώνη

Σὲ ὅλα τὰ ἠθικὰ καὶ κοινωνικὰ θέματα ὑπάρχει ἡ κοσμικὴ θέση, ὑπάρχει καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ θέση.
Μετὰ τὴν ἀλλοτρίωση τοῦ ἑλληνορθοδόξου λαοῦ μας, ὁ κόσμος (ὁ στερημένος τοῦ «κόσμου»=τοῦ στολισμοῦ τῆς Παραδόσεώς μας) ἔχει τὴ δική του ἠθική, ἔχει τὴ δική του κοινωνικὴ ἀντίληψη.
Ἀλλοίμονο, λέει τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ἂν τὸ σκοτάδι τὸ βλέπομε σὰν φῶς καὶ τὸ φῶς σὰν σκοτάδι. Ἀλλοίμονο ἂν τὸ μαῦρο τὸ κάνομε ἄσπρο καὶ τὸ ἄσπρο μαῦρο. Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τὴν ἀλλοπρόσαλλη ἠθική τοῦ κόσμου, οἱ προγαμιαῖες σχέσεις τῶν δύο φύλων δὲν θεωροῦνται ἐπιλήψιμες.Μάλιστα οἱ
ὁλοκληρωμένες σχέσεις ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἐκτός τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου θεωροῦνται κατὰ κάποιον τρόπο φυσικές!Ὑπάρχει μεγάλη ἄγνοια. Ἡ κατὰ φύσιν, ἡ φυσικὴ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ζῆ ὅπως οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ-Δημιουργοῦ προστάζουν. Καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν «κατὰ φύσιν» κατάσταση νὰ φθάσει στὸ «ὑπὲρ φύσιν», δηλαδὴ στὴν ὑπερφυσικὴ κατάσταση. Δηλαδὴ στὸ «καθ’ ὁμοίωσιν», στὴν ἁγιότητα καὶ στὴν ἕνωση μὲ τὸ Θεῖον. Ἀντίθετα, τὸ «παρὰ φύσιν» εἶναι ἡ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου ἔξω ἀπὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ-Δημιουργοῦ. Μέσα στὴν ἁμαρτία εἶναι ἡ παραφυσικὴ ζωή, γιὰ τὴν ὁποία δὲν μᾶς ἔπλασε ὁ Κύριος. Στὴν ἐποχή μας, ποὺ κυριαρχοῦν στὴν οἰκουμένη οἱ τρεῖς μεγάλοι τύραννοι, φιλαργυρία, φιλοδοξία, φιληδονία, ἔχομε αὐτονομήσει τὰ πάντα. Ἔτσι, ὅπως αὐτονομήθηκε καὶ ἡ ἡδονή, τὸ σέξ.

Κι ἐνῷ ἡ ἡδονὴ ἐδόθη στὴ συζυγικὴ σχέση καὶ στὴν ἕνωση τοῦ ἀνδρογύνου μὲ σκοπὸ τὴν τεκνογονία, ἡ ἡδονὴ ἀπομονώθηκε, τὸ σὲξ αὐτονομήθηκε καὶ ἔγινε σκοπός. Αὐτοσκοπός.Ἐδῶ ἔχομε διαστροφὴ τῆς ἀρχικῆς δημιουργικῆς πράξεως. Χωρὶς τὴν ἡδονὴ εἶναι ἀμφίβολο ἐὰν ὁ ἄνθρωπος θὰ ἐτεκνοποιοῦσε. Ἔτσι ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἔβαλε τὴν ἡδονή, τὸ σέξ, σὰν ἕνα δόλωμα γιὰ τὴν τεκνογονικὴ σκοπιμότητα. Δὲν τὸ ἔβαλε ὡς σκοπό, ἀλλὰ ὡς μέσον.Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, μὲ τὴν πολλή του λογική, τὸν ἄκρατον ὀρθολογισμό του, διαστρέφει τὰ πάντα.Ἀνατρέπει τὴν τάξη τοῦ Δημιουργοῦ, καὶ πληρώνει καὶ πληρώνεται γιὰ τὴν ἀνατροπὴ αὐτὴ καὶ γιὰ τὴν ἀταξία τοῦ αὐτή.Ἡ ἕνωση–ψυχικὴ καὶ σωματικὴ– ἑνὸς νέου καὶ μιᾶς νέας εἶναι ἕνα χαρούμενο γεγονὸς τῆς Δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, ποὺ λέγεται γάμος. Εἶναι ἕνα μυστήριο.Μυστήριο ἀγάπης. Μυστήριο πίστεως. Μυστήριο ἐλπίδος. Μυστήριο τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.Ἀνάλογο μὲ τὸ μέγα μυστήριο ποὺ ἑνώνει τὴν Πανάμωμη Νύμφη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία μὲ τὸν Αἰώνιον Νυμφίον.Γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας ἐξαγιάζει τὴν ἕνωση τοῦ ἀνδρογύνου μὲ τὸ ἱερὸ μυστήριο τοῦ γάμου. Ἐξαγιάζει ψυχοσωματικὰ τοὺς δύο.Καὶ τοὺς κάνει ἕνα. Καὶ δίνει στὴ σχέση μία ἱερότητα,ποὺ δὲν ὑπάρχει, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ νοηθεῖ στὴν προγαμιαία, ἀνθρώπινη ἢ καὶ ζωώδη σχέση.
Ἀκόμη ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἐξαγιάζει, ὑψώνει, τονώνει καὶ ἀποκαθαίρει τὸν ἔρωτα,τὸν πραγματικὸ ἔρωτα. Τί εἶναι ἔρως; Εἶναι ἡ βαθειά, ἡ φλογερή, ἡ σφοδρὰ ἀγάπη.Αὐτὴ ἡ ἀγάπη δίνεται ἀπὸ τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι ΑΓΑΠΗ καὶ ἁγιάζεται καὶ κραταιώνεται καὶ διαιωνίζεται ἀπὸ τὸν Θεὸ μέσα στὴν Ἐκκλησία Του.Ποῦ πάει αὐτὸς ὁ ἔρωτας καὶ αὐτὴ ἡ ἀρχικὴ ἀγάπη δύο ἐρωτευμένων ὅταν περάσουν ἕνα-δύο, πέντε χρόνια ἀρραβωνιασμένοι; Ποῦ πάει αὐτὴ ἡ τρελὴ μανία καὶ ἡ ξέφρενη ἕλξη ὅταν χωρίζουν μετὰ ἀπὸ ἕνα ἑξάμηνο ἢ ἕνα χρόνο; Αὐτὸς ὁ ἔρωτας καὶ ἡ ἀγάπη δὲν ἔχουν χρονικὴ διάρκεια ἐὰν δὲν προϋποτίθεται ἡ ἐν Χριστῷ ζωὴ στὴν Ἐκκλησία. Γιατί εἶναι ἀγάπη χωρὶς Χάρη Θεοῦ. Μόνον ἀνθρώπινη, μόνον σαρκικὴ ἢ μόνον ζωώδης. Ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δίνουν διαχρονικότητα σὲ ὅλα.Καὶ εἶναι νόμος σχεδὸν ὅτι ὁ κορεσμὸς

φέρνει τὴν ἄρνηση.Ἔτσι στὴν προγαμιαία σχέση (στὸν ἀρραβῶνα ἢ ὄχι), χωρὶς τὴν Θεία Χάρη κορέννυται ἡ σάρκα, τὸ σῶμα, κορέννυται καὶ ἡ ψυχή. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἱερότης τοῦ μυστηρίου, ποὺ ἀνανεώνει τὴν ἀγάπη, ποὺ φρεσκάρει τὴν ἕνωση.Καὶ ἔρχεται ἡ ἄρνηση.Ξεθυμαίνει ἡ πρώτη ἀγάπη. Καὶ ἀκολουθεῖ ὁ χωρισμός, ἡ διαίρεση.Εἶναι ψέμα νὰ πεῖ κάποιος ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει γνωριμία πρὸ τοῦ γάμου καὶ ἁγνότητα.Γνωρίσαμε καὶ γνωρίζουμε νέους ποὺ ἔφθασαν στὸ στεφάνι μὲ τὴν δόξα καὶ τὴν τιμὴ τῆς παρθενίας. Ἀντίθετα, ἔφηβοι νέοι καὶ νέες, πρὶν ἀκόμη ὡριμάσουν, δοκιμάζουν τὶς προγαμιαῖες σχέσεις, σπαταλῶντας στὰ ἄγουρα χρόνια τὴ δροσιὰ τῆς ἐφηβείας καὶ βιάζοντας τὴν φύση, πολὺ πρὶν ἔλθει ἡ εὐλογημένη ὥρα τοῦ γάμου.   

Πηγή: Ενωμένη Ρωμηοσύνη

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δηλαδή αγαπητότατε πάτερ, το σεξ έχει αποκλειστικό σκοπό την τεκνογονία;

Ανώνυμος είπε...

Ναι. Αυτή είναι η της Εκκλησίας διδασκαλία.

Ανώνυμος είπε...

Ο κυριότερος σκοπός του σεξ είναι η παιδοποιία. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκτροπές και αμαρτίες. Επί αιώνες αυτό δίδασκε η πρακτική της Εκκλησίας. Ο σημερινός φιλήδονος άνθρωπος θέλει να κάνει τον κόσμο δέσμιο της αμαρτίας της συνευρέσεως εντός και εκτός του γάμου. Οι παλαιοί έλεγαν «τα παιδιά είναι του Θεού» σήμερα τον βγάλαν τον Θεό από την ζωή τους οι χριστιανοί και πάνε στην κατηφοριά του κολασμού.

Ανώνυμος είπε...

"Όχι η τεκνογονία αποκλειστικός σκοπός του γάμου".
....Η ένωση των συζύγων,αυτό, δηλαδή, που καλούμε γάμο, γίνεται από αγαπητική ορμή'γίνεται, για να χαρεί ο ένας τον άλλο, για να φανεί ότι ό ένας δέχεται τον άλλο και δεν γίνεται απλά με την σκέψη να κάνουν παιδιά. Θέλω να πω με αυτό ότι δεν αποτελεί η τεκνογονία τον αποκλειστικό σκοπό του γάμου. Αν ρωτήσουμε, για παράδειγμα, κάποια, γιατί παντρεύτηκε τον άνδρα της, θα μας απαντήσει ότι τον παντρεύτηκε γιατί τον αγάπησε και ήθελε να ενώσει την ζωή της μαζί του και όχι γιατί ήθελε να κάνει με αυτόν παιδιά...
Δεν είναι η τεκνογονία ο αποκλειστικός σκοπός του γάμου, είναι όμως ο γλυκός και θαυναστός καρπός του, όπου ο Θεός τον παρέχει, διότι ο Θεός δίδει κύηση.
....Επίσης πρέπει να κατανοούμε τα ανδρόγυνα όταν μας λέγουν ότι η απόκτηση ενός επί πλέον παιδιού θα τους επιδεινώσει κάποια υπάρχοντα προβλήματά τους. Την τεκνογονία θα πρέπει να την αποφασίσει ελεύθερα το ανδρόγυνο μόνο του με υπολογισμό και της καταστάσεώς του και των προβλημάτων του...
Αλλά υπάρχει και η άλλη θέση, η οποία υποστηριζόταν από παλιότερα, αλλά και σήμερα από μερικούς ή πολλούς πνευματικούς. Κατά την θέση αυτή η τεκνογονία συνδέεται απόλυτα με τον γάμο και είναι ο πρωταρχικός του σκοπός. Το ανδρόγυνο, δηλαδή, πρέπει να ενώνεται μόνο για τεκνογονία. Θεωρητική βάση της θέσεως αυτής, που από μερικούς μάλιστα πνευματικούς καθορίζεται ως κανόνας, είναι η αντίληψη ότι η συζυγική πράξη είναι αμαρτωλή και επιτρέπεται μόνο για τεκνογονία, κατ' ανάγκην, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος γεννήσεως των παιδιών. Στο βάθος αυτής της αντιλήψεως κρύπτεται η περί concupiscentiae(= αμαρτωλής επιθυμίας) διδασκαλία του ι. Αυγουστίνου, την οποία δέχθηκαν οι Φραγκολατίνοι του Μεσαίωνα ιδιαίτερα....
...Κατά την Πατερική ερμηνεία το "αυξάνεσθε" και "πληθύνεσθε" δεν έχει την έννοια του ποσοτικού πολλαπλασιασμού, αλλά, με την θεολογική σκέψη ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι από την αρχή ο Σταυρός, το μεν "αυξάνεσθε" έχει την έννοια της καθέτου αυξήσεως, της προς τα άνω ανόδου του ανθρώπου, της ενώσεώς του με τον Θεόν, της επιτεύξεως του "καθ' ομοίωσιν". Και το "πληθύνεσθε" είναι η οριζόντια γραμμή για την εκπλήρωση του σταυρικού προορισμού του. Το "πληθύνεσθε" έχει την έννοια της μεταδόσεως σε όλη την δημιουργία αυτής της τεθεωμένης καταστάσεώς του, που θα πετύχαινε με το "αυξάνεσθε" της καθέτου προόδου του".
(Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, εν: " Η αντισύλληψη ως ρυθμιστικός παράγων στον οικογενειακό προγραμματισμό", π. Ηλια Διακουμάκου. Παράρτημα Γ',σελ. 151 και εξής).
Ιφ.

Ανώνυμος είπε...

Η ΨΥΧΟ-ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ των δυο φυλων πριν τον γαμο ειναι υβρις κατα Του Θεου!

Ανώνυμος είπε...

Ευχη μυστηριου Γαμου:
''Συζευξον αυτους εν ο μ ο φ ρ ο σ υ ν η
Στεφανωσον αυτους εις σαρκαν μιαν>
Χαρισαι αυτοις καρπον κοιλιας,
Ευ-τεκνιας απολαυσιν''!!!

Το κυριοτερο η ευτεκνια.Να βγαλεις παιδια Θεου,να αγωνιστεις γιαυτο, παραλληλα με την εμπιστοσυνη πως Ο Θεος μεριμνα για ολα τα παιδια του αλλα και τη συνεση να υπαρχει ορθοφρονια ,οσο γινεται γιατι
Κανεις δεν μπορει να ειναι τελειος.ουτε εσυ μπορει να τρεχεις με μηχανη και ο αλλος να ερχεται με πατινι,
Πρεπει να γυριζεις και λιγο πισω.
Η ενωσις των δυο φυλων ειναι εμπαθης ....στην πορεια παραλληλα ενεργει και η ουρανιος ενωσις με τον δικο μας αγωνα ,οσο μπορουμε σιγα και σταθερα, αυτη η ουρανιος ενωσις ειναι θεια και αγιωτικη.
Η πρωτη ειναι αμαθης στην αρχη και λιγο τυφλη.η δευτερη ειναι απαθης και εχει ως σκοπο την κορυφη,τα σκαλια της πνευματικης κλιμακος και των δυο μαζι με τα παιδια...
Ειπε καποιος σε εναν ιερεα.
''Καλα μας τα λεςπαπα για το οτι οι γονεις πρεπει να εχουν εγκρατεια,να νηστευουν,να πηγαινουν στην εκκλησια,να εξομολογουνται και να κοινωνουν συχνα,να εγκρατευονται στις σαρακοστες και στις μεγαλες γιορτες,ενα δεν μας εδωσες να καταλαβουμε .Καταφρονουμε την γεννετησια δυναμη ;''
Λεγει δε αυτος:
''Δεν θα αμνηστευσω ηττες,απλως θα τις κατανοησω'

Ο Μεγας Φωτιος εχει γραψει για τον ανηφορικο αυτο δρομο, στον ισιβιο πολεμο αναμεσα στην φιληδονια και στην ευλογο συναφεια των σωματων με σκοπο την παιδοποιια.Και θετει μεταξυ αυτων των δυο την θεληση πρωτιστως για ''κυριαρχια του νοος''που πλεον εξεπεσε στο τελμα των ηδονων κ παραλληλως την εξαγιαση απο τις εμπαθεις ενωσεις απο την δικη μας συγκαταθεση να ανεβουμε το βουνο της απαθειας μεσα απο τα Ιερα Μυστηρια,την μετανοια,την εξομολογηση,την νηστεια,την προσευχη κ γενικα τον αγωνα.
Ετσι με τον Γαμο πρωτον γινεσαι πατερας κ αντιστοιχα μητερα και Δευτερον,μη ενδιδοντας στο τελμα
Της ακολασιας κ των ηδονων,χαρασεις δρομους επιστροφης στην απαθεια '''''και παλαιστρα αντιστασης,που ομως αυτη θα σου γινει αιτια στεφανων και φυσικα σωτηριας !Το ιδιο θα ισχυσει κ για τα παιδια με προτυπο παντα Ε κ ε ι ν ο ν ! Αυτον τον τελειον Χριστο.Γιατι δεν εγκαινιασε
Γαμους τυπικους,κοινωνικους, η γαμους συμφεροντος Ο Κυριος,αλλα πνευματικους λεγει ο Μ.Φωτιος και ετσι εξαγιασε τις ενωσεις μεσα στην κατ'οικον εκκλησια.Αντιθετα!-λεγει- καταφρονωντας την πνευματικη ηδονη,θα φ υ λ α κ ι σ τ ο υ μ ε στην
Σαρκικη.Ευτελισαμε την ελευθερια του πνευματος;;;;ας υποστουμε την τυραννια των σωματων!
Αποστραφηκαμε την θεια Χαρη,,,,ας καταφυγουμε στις ροπες τις μη ευλογημενες.Ετσι ομως γινεσαι και εμπαθης και αμαθης και τυφλος,διαφορετικα οδηγεισαι στην απαθεια,στον σκοπο,στην αγιοσυνη!
Συγκλονιστικα πραγματα να τα Ζεις,πιστευω!
Πατερικη προταση!

Ανώνυμος είπε...

Ο γάμος δεν είναι για την φιληδονία αλλά για την τεκνογονία. Η ζωή στον Γάμο έχει ιερότητα και προορισμό το ζεύγος να γίνει συνδημιουργός του Θεού με την τεκνογονία. Όλα τα υπόλοιπα είναι έξω από τις αρχές της Χριστιανικής πίστεως.

Ανώνυμος είπε...

Πιστεύεται πώς είναι εντάξει ένα ζευγάρι που δεν είναι παντρεμένο να κάνει σεξ και την επόμενη μέρα να μεταλαβει θεία κοινωνια? Εγώ πιστεύω πως δεν πρέπει αλλά η μελουσα πεθερα λέει ότι είναι βλακειες