Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

ΚΙ Η ΛΑΣΕΡΝΑ ΕΚΑΙΓΕ - Β. Χαραλάμπους


ΚΙ Η ΛΑΣΕΡΝΑ ΕΚΑΙΓΕ
Του Β. Χαραλάμπους

Τ’ αγριωπό συντρόφεμα
της τραμουντάνας με το νύχτωμα
απόψε ήρθε νωρίς
αψηλά στην έρημο των  Κατουνακίων.

Κι η λασέρνα έκαιγε
στ’απέριττο κελί του γέροντα.

Η εξομολόγηση σχεδόν ψυθιριστά
από έναν παλιό κατάδικο
που ξαγγίστρωνε τα τόσα πάθια
που μάζεψε στης ζωής το διάβα.

Στιγμές αλλιώτικες
π’ αργοτυλίγουν την απροσμέτρητη νυχτιά
κείνου στου σκοτασμού.


Η λασέρνα έκαιγε
φωτίζοντας το φτωχικό κελί
και τα δάκρυα λαμπυρίζανε στο πρόσωπο
κείνου του παλιού κατάδικου
«δια πλήθος αμαρτιών».

Κι η λασέρνα έκαιγε
φωτίζοντας και του γέροντα γαλήνιο βλέμμα
αφήνοντας το παρηγόρημα
να πελαγίζει περίεργα
στους τόσους στεναγμούς.

Παραΰστερα μετά την εξομολόγηση εκείνη
αμίλητοι στη σιγαλιά της φεγγαροβραδιάς
ο παπακαλόγερος φίλεψε τον ξένο εκείνο
με το λιγοστό νερομπούλι.

Ολόθερμη η καρδιά του γέροντα
που σιγόκαιε  για όλους
«εις τρίβον σωτηρίας ποδηγών»*.

Κι η λασέρνα έκαιγε
στο κελί του γέροντα...

*« κόσμον ποδηγών εις τρίβον σωτηρίας » - Από την ακολουθίαν του Αγίου Αντωνίου


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Τι εστί ‘’λασέρνα’’;