Τρίτη 7 Απριλίου 2020

Μνήμη του οσίου Σάββα του νέου (7 Απριλίου)


Σήμερα, Τρίτη, 7 Απριλίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Μαρτύρων Καλλιοπίου, Ακυλίνας, Ρουφίνου διακόνου και των συν αυτοίς εν Σινώπη διακοσίων μαρτύρων, και του Οσίου Σάββα του νέου, του εν Καλύμνω ασκήσαντος.
Ο Όσιος Σάββας ο Νέος, γεννήθηκε το έτος 1862 μ.Χ. στην Ηρακλείτσα της περιφέρειας Αβδίμ της Ανατολικής Θράκης από πτωχούς και απλοϊκούς γονείς.
Σε ηλικία δώδεκα ετών διαπίστωνε καθημερινά ότι το επάγγελμα που ασκούσε δεν ήταν στα μέτρα του και ποθούσε να ζήσει μόνο για το Χριστό και να ακολουθήσει την οδό της μοναχικής πολιτείας. Μετέβη στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, όπου έζησε για δώδεκα έτη με προσευχή και αυστηρή άσκηση.

Έντονη ήταν και η επιθυμία του να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους. Όταν ο Θεός τον αξίωσε, τον κατέλαβε δέος μόλις αντίκρισε τον Πανάγιο Τάφο. Ελπίζοντας πάντα στη βοήθεια του Θεού, εισήλθε στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Χοζεβά, όπου έπειτα από τριετή ενάρετο βίο εκάρη μοναχός το 1890 μ.Χ. και αργότερα, το έτος 1894 μ.Χ., εστάλη από τον ηγούμενο της Μονής, Καλλίνικο, στην Σκήτη της Αγίας Άννης, κοντά στον αρχιμανδρίτη
Άνθιμο, για να ασκηθεί στην αγιογραφία.
Το 1902 μ.Χ. χειροτονείται ο Όσιος Σάββας διάκονος και το επόμενο έτος πρεσβύτερος. Διακονεί δε μέχρι το έτος 1906 μ.Χ. ως εφημέριος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, όπου γνωρίζεται με τον αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο οποίος έλεγε εμπιστευτικά για τον Άγιο Σάββα, πριν ακόμη ο Άγιος κοιμηθεί: «Να ξέρετε, ότι ο πατήρ Σάββας είναι
άγιος άνθρωπος».
Το έτος 1907 μ.Χ. επανέρχεται στη μονή Χοζεβά, όπου διάγει βίο ασκητικό με τέλεια υποταγή στους ασκητικούς κανόνες και με άκρα ταπείνωση.
Το έτος 1916 μ.Χ. επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα, μεταβαίνει στη νήσο Πάτμο, όπου διαμένει δύο χρόνια και ιστορεί δύο εικόνες στο Καθολικό της μονής. Έπειτα έρχεται στην Αθήνα, όπου πληροφορείται ότι τον αναζητεί ο Άγιος Νεκτάριος, Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Μεταβαίνει στην Αίγινα και διακονεί τον Άγιο μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του. Η συγκαταβίωση με τον Άγιο Νεκτάριο συνέβαλε στην πνευματική του πρόοδο. Γνώρισε την αυστηρή άσκηση του Αγίου Νεκταρίου και την αυθεντική ταπείνωσή του.
Μετά την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου, αναχωρεί από την Αίγινα και μεταβαίνει στην Αθήνα και κατόπιν στην Κάλυμνο, όπου και καταλήγει στη μονή των Αγίων Πάντων. Εκεί, αρχίζει να διανύει μία έντονη πνευματική ζωή. Αγιογραφεί, τελεί τα Θεία Μυστήρια και τις Ιερές Ακολουθίες, εξομολογεί, διδάσκει διά του στόματος και διά του παραδείγματός του και
βοηθά χήρες, ορφανά και φτωχούς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο συμπλήρωσε τις ημέρες της επίγειας ζωής του το 1947.
Μετά από δέκα έτη, έγινε η ανακομιδή των αγίων και χαριτόβρυτων λειψάνων του, στις 7 Απριλίου 1957 μ.Χ. Το ιερό λείψανο του Οσίου μεταφέρθηκε σε λάρνακα, στο παρεκκλήσι του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου.
Η Αγιοκατάταξη του Οσίου Πατρός ημών Σάββα του Νέου έγινε στις 19 Φεβρουαρίου 1992.
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Δεν υπάρχουν σχόλια: