«Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε
καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας»
(Λουκ. ια΄ 27)
Μητροπολίτου Πατρών
Νικοδήμου
Μέ προφητικήν ἔμπνευσιν ἡ
Παναγία Παρθένος, ὀλίγον μετά τόν Εὐαγγελισμόν της, κατά τήν γνωστήν ἐκείνην ἐπίσκεψίν
της πρός τήν Ελισάβετ, προλέγει ὅτι θά τήν μακαρίζουν αἱ γενεαί τῶν ἀνθρώπων· «ἰδού
γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι αἱ γενεαί»
Και ιδού· δεν παρέρχονται εἰμή ὀλίγα ἔτη, καί ὅταν ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ,
τόν Ὁποῖον Ἐκείνη ἐγένησεν ὡς ἄνθρωπον, τόν Ὁποῖον Ἐκείνη ἐγαλούχησεν ὡς βρέφος
καί ἐβάστασεν ὡς παιδίον, ἤρχισε τό δημόσιον ἔργον Του καί ἀπεκάλυπτεν εἰς τούς
ἀνθρώπους τάς οὐρανίας ἀληθείας, ἰδού ὅτι μία γυναῖκα ἐκ τοῦ λαοῦ, μέ θαυμασμόν
πολύν, μακαρίζει τήν μητέρα Του· «ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν
αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Συνέχεια δέ
τουῦ μακαρισμοῦ ἐκείνου εἶναι οἱ ὕμνοι καί τά ἐγκώμια τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν αἰώνων,
καί οἱ ὕμνοι καί τά ἐγκώμια ἠμῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον συνήλθομεν, διά νά ἑορτάσωμεν
τήν ἑορτήν τῆς Γεννήσεως τῆς Θεομήτορος.























