Το τέλος του κόσμου
Όταν θα ‘ρθει καιρός,
που γέλιο παιδιών δεν θ’ ακούγεται πλέον,
όταν πάψουν «γιατί» να ρωτούν,
τότε θα ‘ναι το τέλος κοντά.
Τι το αύριο θέλει άγνωστη χώρα,
τι το μέλλον θέλει ελπίδα κι αγώνα.
Άλλως μοιάζει, πριν ο ήλιος
προβάλλει
δειλινού μελαγχόληση να ‘ χεις βιώσει.
Στάχυς
Πολύ καλο! εύχομαι να κάνουμε ο΄τι περνάει απο το χέρι μας να μην σβήσει αυτό το γέλιο. Υπάρχουν ψυχές γύρω μας, που μας έχουν ανάγκη και που δεν έχουμε το δικαίωμα να τους στερούμε τα εφόδια για μια πραγματική ζωή.
ΑπάντησηΔιαγραφήοι δυο τελευταίοι στίχοι με "τρελαίνουν".Πολύ ποιητικοί και άκρως αληθινοί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχο και αυτό σου το ποίημα. Και κατά την γνώμη μου είναι απο αυτά που ξεχωρίζουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑφυπνιστικό! Εύχομαι, Σταχυ, σε όλους μας να μην χάσουμε ποτέ την ελπίδα. Σε ευχαριστούμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξαιρετικό και πολύ ποιητικό!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτάχυ έχεις ωριμάσει πολύ στο ποιητικό σου λόγο.
ΑπάντησηΔιαγραφή