Ένα χαρμόσυνο γεγονός προ ημερών συγκέντρωσε φίλους που σπούδασαν στην Πάτρα και είχαν χρόνια να ειδωθούν στην Λάρισα. Ο κ. Παναγιωτόπουλος Ιωάννης προθυμοποιήθηκε
να τραβήξει φωτογραφίες.
Στον Γιάννη τον καλλίφωνο βίο ανθόσπαρτο. Στους άλλους εικονιζόμενους: Τα χρόνια πέρασαν. Οι φωτογραφίες του τότε, μας δείχνουν διαφορετικούς. Ευτυχώς όχι αγνώριστους. Καλή αντάμωση παιδιά.
Πω πω!!! Κάτι παλληκάρια …. Με τον πάλαι ποτέ διευθυντή τους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΒλέποντας τα πρόσωπα των φωτό αναπόλησα τα αγωνιστικά και όμορφα χρόνια της Πάτρας. Να αναλάβει πρωτοβουλία κάποιος να βρεθούμε όσοι μπορούμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιάννη να ζήσεις!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα κατάλαβα το χαρμόσυνο γεγονός.
Έχω να σε δω χρόνια.
Ξεχώριζες για το ήθος σου.
Στον Γιάννη τον καλλίφωνο βίο ανθόσπαρτο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτους άλλους εικονιζόμενους: Τα χρόνια πέρασαν. Οι φωτογραφίες του τότε, μας δείχνουν διαφορετικούς. Ευτυχώς όχι αγνώριστους. Καλή αντάμωση παιδιά.
Παπαζαχαρίας όλα τα λεφτά, πάντα τον θυμάμαι με ιδιαίτερη χαρά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα σαι καλά Σπύρο.
Ν
χάρηκα πολύ που παντρεύτηκε ο Γιάννης Τσολάκης. Τον συναντώ στο Αθαμάνιο, ενίοτε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν σας είχαμε διευθυντή είσαστε αδύνατος και πάντα με γραβάτα. Παρακαλώ σας επειγόντως δίαιτα για επιστροφή στο αρχαίο κάλος.
ΑπάντησηΔιαγραφή
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό φοιτητές τώρα μεσόκοποι. Έβγαλα το άχτι μου. Εγώ βλέπεις παραμένω νέος και ωραίος. Ο χρόνος δεν πέρασε από πάνω μου.
Οι άλλοι γιατί ακόμα δεν πατούν τα σκαλοπάτια σαν γαμπροί. Εμπρός μαρς. Πάρτε σειρά.
ΑπάντησηΔιαγραφή