Κληρονομιά
και Δόξα
Δυο
και πλέον χιλιάδες χρόνια τώρα,
εκούσια
σ’ αυτή τη γη, Χριστέ, γεννιέσαι,
κι
απάνθρωπα, οι άνθρωποι, εμμένουν να σε διώχνουν.
Πόσα
καρφιά το σώμα Σου αντέχει;
Πόσα
ραπίσματα, κολαφισμούς,
το
πρόσωπό Σου εμπτυσμούς θ’ ανέχεται;
Πόσες
φορές θα χρειαστεί
στη
γη αυτή, Χριστέ, να έρθεις;
Όσες
φορές κι αν γεννηθείς,
τον
Βαραββά θα επιλέξουν πάλι.
Μια
φάτνη υγρή κι ένας σταυρός.
Αυτά
είναι το βιος Σου,
η
δόξα Σου και η κληρονομιά Σου.
Στάχυς

Επίκαιρο για αυτές τις μέρες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑφυπνιστικό για αυτοεξέταση.
Συνεχίζεις να γράφεις για πνευματικά θέματα. Σε όλες τις εποχές η εκκλησία έχει τους δικούς της ποιητές. Είσαι συνεχιστής του Βερίτη, του Μπολέτση και άλλων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό Πάσχα.
Aπλώς υπέροχο....!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΣΤΑΧΥ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Πολυ βαθυ, πονετικό και συγκινητικο..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστουμε
Θαλεια
Εξαιρετικό Στάχυ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνέχισε!