Ο χριστιανισμός, ἡ θρησκεία τῆς χαρᾶς

Χριστός Ανέστη!

Ὁ χριστιανισμός, εἶναι ἡ θρησκεία τῆς χαρᾶς. Ἀλλὰ καὶ ἡ θρησκεία τῆς ἐλπίδας. Ὄχι τοῦ φόβου, ὄχι τῆς ἀπειλῆς, ὄχι τῆς ἀγωνίας. Τῆς ἐλπίδας ποὺ προσφέρει ἡ πίστη στὸν ἀναστάντα Κύριο. 
Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ πηγὴ τῆς χριστιανικῆς ἐλπίδας. Τῆς ἐλπίδας ποὺ στηρίζει, ποὺ ἐνθαρρύνει, ποὺ ἀνορθώνει, ποὺ δὲν ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο νὰ λυγίσει, νὰ συντριβεῖ ἀπὸ τὰ χτυπήματα τῆς ζωῆς, κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς δοκιμασίας, τοῦ πόνου. Καὶ ἡ ἐλπίδα αὐτὴ δὲν κυματίζει στὸ κενό. Στηρίζεται στὸν οὐρανό. Γι᾽ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀδιάψευστη. 
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ποὺ συνέτριψε τὶς χάλκινες πύλες τοῦ Ἅδη, ποὺ καταπάτησε τὸν θάνατο μὲ τὴν λαμπροφόρο Ἀνάστασή Του, εἶναι ἡ ἐλπίδα τοῦ κόσμου, χθὲς καὶ σήμερα καὶ στοὺς αἰῶνες. Ἀπὸ τὴν Ἀνάστασή Του προκύπτει ὁ τελικὸς θρίαμβος.

Μᾶς τὸν ἔχει ὑποσχεθεῖ ὁ Θεὸς στὴν Ἀποκάλυψη: «Θὰ ἐξαφανίσει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων κάθε δάκρυ καὶ ὁ θάνατος δὲν θὰ ὑπάρχει πιά, οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ θρήνου οὔτε πόνος θὰ ὑπάρχει πιά. Διότι οἱ προηγούμενες θλίψεις καὶ κακοπάθειες πέρασαν πιὰ γιὰ πάντα. Καὶ εἶπε ὁ Θεός... Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα» (Ἀποκ. κα´ 4-5).  

Ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως!