Μαρμαρυγή - Ζήνων

Μαρμαρυγή 

Παιδί, σαν εστεκόσουνα

κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό

με πόθο αντίκρυζες

των άστρων το αδιόρατο λαμπύρισμα.

Εκείνη τη μικρή, ασίγαστη φλόγα

που αντιφέγγιζε στα μάτια σου

σαν ρίγος διαπερνώντας

ολάκερη την ύπαρξή σου.

Διόλου περίεργο, λοιπόν

που ο γιατρός το ίδιο διάλεξε όνομα

για το φτερούγισμα

που νιώθεις

μέσ' στο στήθος ώρες-ώρες.

Το λένε, λέει, «μαρμαρυγή»

και είναι βλάβη.

Σ’ είδα κρυφά

που χαμογέλασες!

Ίσως, γιατί κατάλαβες

πού εκρύβη τόσα χρόνια

κείνη η λάμψη

που τα μάτια σου τα παιδικά είχε φωτίσει.

Είχε χωθεί βαθιά μες στην καρδιά σου. 

Ζήνων