ΔΙΚΑΙΩΣΗ - Όλγα Νικολάου

 Στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό με τίτλο "Πόντου Έμπνευσις", που προκήρυξε η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, το έργο της Όλγας Νικολάου με τίτλο "ΔΙΚΑΙΩΣΗ", απέσπασε το τρίτο βραβείο "Κ. Καβάφης", στην κατηγορία της Νεοελληνικής Ποίησης.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Πορεία. Εξουθένωση. Τρόμος. Κρύο ή κάμα.

Αδέρφι μου στα χνάρια σου κι εγώ βαδίζω, αντάμα.

Στεγνώνει το λαρύγγι σου. Μια νεροστάλα, η ευχή σου.

Δε με γροικάς; Διψώ κι εγώ. Λιγοθυμώ μαζί σου!

Σειρά από σκελετούς κορμιά. Το είδα, δε στο κρύβω.

Πώς θα 'θελα - στ' ορκίζομαι - ν' αλλάξω το μοτίβο!

Βία, πόνος, ατίμωση... Σαλεύει ο νους! Περπάτα

κι ας έμεινε το σπλάχνο σου αφίλητο στη στράτα...

Ξανάρχεσαι στον ύπνο μου να κράξεις για βοήθεια.

Αποζητάς το δίκιο σου, θρόνο για την αλήθεια.

Δε με λυπάσαι; Απόκαμα. Τα βλέφαρα να κλείσω

για μια στιγμή, ένα λεπτό, ποθώ, πριν ξεψυχήσω!

Δεν σ' άφησα ασυντρόφιαστο στη συμφορά, καρδιά μου.

Μαζί σου, χρόνια θλίβομαι, στοιχειώνεις τα όνειρά μου!

Στις φλέβες μου το κόκκινο των ανοιχτών πληγών σου•

με μούδιασε η θύμηση των φοβερών σφαγών σου!

Στεφάνι αγκαθωτό, ο πόνος σου. Το δάκρυ σου, δάκρυ δικό μου

κρυφά σταλάζει, αθόρυβα, και γιγαντώνει εντός μου.

Χείμαρρος, λες, τα πάθια σου, η αδικία, το αίμα

ορμάει ασυγκράτητος να πνίξει κάθε ψέμα..

Κάνε κουράγιο, ανασασμός! Βάλσαμο μες στα στήθια.

Δε διαφεντεύει το άδικο, βασίλισσα η Αλήθεια!

Ανάσταση, φτερούγισμα, ήλιος και φως στην κτίση!

Η Ιστορία πρόβαλε να σε δαφνοστολίσει!

Τη λέξη η ελπίδα έβαλε μεμιάς σ’ όλα τα χείλια,

παιδιά τη σκάλισαν παντού• στις πέτρες, στα κοχύλια.

Στόματα μύρια ούρλιαξαν, σώπασε η Ερινύα.

Γλυκοχαράζει τ' όνειρο! Άκου: ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!!!