Ἐν εἰκοστῷ αἰῶνι - Πανίκος Θεοφάνους

 

 Ἐν εἰκοστῷ αἰῶνι

π. Αυγουστίνος Καντιώτης

Δε γίνονται τέτοια

εν εικοστώ αιώνι!

Πού ξανακούστηκε,

η πιο κοντόσωμη,

από τις λεύκες,

στις Λεύκες τις Παριανές,

να ρίξει τέτοιο

θεόρατο μπόι ;

Δε γίνονται τέτοια

εν εικοστώ αιώνι!

Να συνωστίζονται τόσα και τόσα,

σε μια σπάνια μορφή,

Πατερική,

αυθεντικά Χρυσοστομική .

Και να διεκδικούν με πάθος,

την πρώτη θέση,

για σένα παππούλη,

για σένα,

που το μόνο που αποδεχόσουν

για τον εαυτό σου,

ήταν το έσχατος.

Έσχατος πάντων ...

Δε γίνονται τέτοια

εν εικοστώ αιώνι!

Να σελαγίζει,

στης Εκκλησίας

το στερέωμα

τέτοιος

Αστέρας!

Λαμπρός κι αψεγάδιαστος,

ευθύς κι' ολόφωτος,

αφιλοχρήματος και φιλόχριστος,

ακοίμητος κι ακάματος,

πύρινος κι ασυμβίβαστος .

Με το τραχύ

του Προφήτη,

με το γλυκύ

τ' Αποστόλου,

με το φλογερό

του Αυγουστίνου:

 «Έως θανάτου…».

Σε κάθε παλμό,

σε κάθε διωγμό,

από το πρώτο:

«Ακολούθει μοι»

ως τους αγώνες

τους ατελεύτητους,

για μιαν Ελευθέραν και Ζώσαν Εκκλησίαν,

κι ως το στερνό,

αιωνόβιο:

Κύριε Ελέησον!

Πανίκος Θεοφάνους

***

Πάτερ Αυγουστίνε, έτσι ήθελες μόνο να σε προσφωνούμε, τα πνευματικά σου παιδιά. Και στην προσευχή μας να παρακαλούμε: Χριστὲ βοήθει ἐπισκόπῳ Αὐγουστίνῳ.

Τώρα, προσευχόμαστε:

Χριστέ, δια πρεσβειών του πατρός μας Αυγουστίνου, βοήθα,

σε καιρούς χαλεπούς, όλους μας!