Εἶδον γὰρ καὶ
πολυειδῶς ἐδοκίμασα ὅτι, ἂν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν φωτίση τὸν ἄνθρωπον, τὰ λόγια ὅσα
καὶ ἂν ὁμιλήσης δὲν ‘βγάνεις ὠφέλειαν. Πρὸς στιγμὴν τὰ ἀκούει καὶ τὴν ἄλλην στρέφει πάλιν αἰχμάλωτος εἰς τὰ ἴδια. ……
Μόνον
θέλουν νὰ ἔρχωνται, νὰ ὁμιλοῦν, νὰ περάσει ἡ ὥρα των, χάριν τῆς ἀκηδίας. ‘ αὐτὸ
λοιπὸν κλείω καὶ ἐγὼ τὴν θύραν καὶ ὠφελοῦμαι τουλάχιστον ἐγὼ διὰ τῆς εὐχῆς καὶ
τῆς ἡσυχίας. Καθότι τὴν εὐχὴν ὑπὲρ πάντων ὁ Θεὸς πάντοτε τὴν ἀκούει, ἐνῶ τὴν ἀργολογίαν
πάντοτε ἀποστρέφεται, ἂς φαίνεται καὶ πνευματικὴ ὅτι εἶναι. Ἐπειδὴ κατὰ τοὺς
Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια, χωρὶς νὰ
κάμης τοὺς λόγους σου πράξεις.
Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Εμπειρική Θεολογία.
ΑπάντησηΔιαγραφή"....Μόνον θέλουν νὰ ἔρχωνται, νὰ ὁμιλοῦν, νὰ περάσει ἡ ὥρα των...."
ΑπάντησηΔιαγραφήπόση αλήθεια!
Χριστιανοί του καφενείου.
Ψιλή κουβεντούλα, έτσι να περάσει η ώρα.
Σφίζει το αγιον όρος και οι ενορίες από τέτοιους.
Ανατινάζουν την συζήτηση.
Επεμβαίνουν συχνά απρόκλητοι και λένε περί ανέμων και υδάτων.
«...ἂν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν φωτίση τὸν ἄνθρωπον, τὰ λόγια ὅσα καὶ ἂν ὁμιλήσης δὲν ‘βγάνεις ὠφέλειαν.»
ΑπάντησηΔιαγραφήἩ παραπάνω προϋπόθεση καθώς καί οἱ παραινέσεις τοῦ Ἁγίου ἀποτελοῦν προϊόν ἐμπειρικῆς θεολογίας ὅπως πολύ εὔστοχα σημειώνει ὁ ἀνωτέρω σχολιαστής.
Ἀπό τόν κατωτέρω σύνδεσμο:
https://www.impantokratoros.gr/empeiriki-theologia.el.aspx
μεταφέρω ὀλίγα διαφωτιστικά περί θεολογίας:
«Εμπειρική θεολογία - Φιλόσοφος Θεολογία - Καινή θεολογία.
Κατά τον μέγα Φωστήρα της Εκκλησίας, άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, υπάρχουν τριών ειδών θεολογίες:
α) Η ασφαλής και μυστική των θεοπτών θεολόγων, οι οποίοι ομιλούν εκ προσωπικής εμπειρίας και κοινωνίας με τον Ζώντα Θεό.
β) Η φιλόσοφος θεολογία των μη εχόντων προσωπική εμπειρία θεοπτίας, αλλά εν ταπεινώσει δεχομένων τις εμπειρίες και θεοπτίες των Άγιων και θεολογούντων συμφώνως προς αυτές. Η θεολογία αυτή χρησιμοποιεί την αποδεικτική μέθοδο, αυτήν δηλαδή που αποδεικνύει τις θεολογικές θέσεις με συλλογισμούς βάσει της Αποκαλύψεως και των καταγεγραμμένων εμπειριών των Αγίων, και
γ) Η καινή θεολογία των θρασέων θεολόγων, οι οποίοι απορρίπτουν τις εμπειρίες των Αγίων και θεολογούν διαλεκτικώς κατά τις δικές τους φιλοσοφικές αρχές. Εκπρόσωπος της διαλεκτικής θεολογίας ήταν στους χρόνους του Αγίου Παλαμά ο δυτικός μοναχός Βαρλαάμ.»
Εὐχαριστοῦμε γιά τήν ἀνάρτηση
Θεόδωρος Σ.