Τά ποσοστά μετρᾶνε…! - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τά ποσοστά μετρᾶνε…!

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Λέμε: «Σήμερα στήν ἐκκλησία εἴχαμε πολύ κόσμο».  Ὅμως, πόσος κόσμος ἦταν; Ἦταν 300,400, 500 πιστοί; Kαί ἦταν πράγματι πολλοί;

Ἄς μήν πετᾶμε στα σύννεφα. Τά ποσοστά μετρᾶνε!

Μπορεῖ σέ ἕνα χωριό νά μένουν 100, καί νά ἐκκλησιάζονται   20, καί νά μᾶς φαίνονται λίγοι, ὅμως τό ποσοστό τοῦ ἐκκλησιάσματος ἀνέρχεται στό 20%! Καί μπορεῖ στήν ἐνορία μας  νά μένουν  10.000, καί νά ἐκκλησιάζονται 300. Ποστό 3%! Δηλαδή,  τό 97% τῶν ἐνοριτῶν ἦταν ἀπών!

Σύμφωνα μέ ἔρευνα τῆς ἐφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (21.9.1963), γιά τήν περιοχή τῆς Ἀθήνας, στό ἐρώτημα «κάθε πότε ἐκκλησιάζεστε;», τό 31% ἀπάντησε ὅτι ἐκκλησιάζεται κάθε Κυριακή. Ἄν μιά ἐνορία εἶχε 10.000 ἐνο­ρίτες, οἱ 3.000 ἐκκλησιάζονταν κάθε Κυριακή! Χαρά, ἀνάσταση, δόξα, δύναμη τῆς Ἐκκλησίας!

Λοιπόν; Πόσοι ἔρχονται στήν ἐνορία μας, στήν Ἀνάσταση, νά ἀκούσουν τό Χριστός Ἀνέστη καί νά ἀνάψουν τίς λαμπάδες τους; Χιλιάδες!. Λοιπόν; Πόσοι ἀπ’αὐτούς ἐκκλησιάζονται κάθε Κυριακή;

Δέν πρέπει νά κοιτᾶμε (μόνο) ὅσοι ἔρχονται, ἀλλά καί ὅσοι δέν ἔρχονται, προπαντός ὅσοι δέν ἔρχονται. Καί εἶναι λυπηρό νά βλέπεις ἐνορία τῶν π.χ., 10.000 ἐνοριτῶν καί τό κυριακάτικο ἐκκλησίασμα νά ἀνέρχεται στο 1%! Καί εἶναι ἀκόμα πιό λυπηρό,  ὅταν ὡς ποιμένες δέν ἀναζητοῦμε τό ἀπολωλός…! Καί ποιός θά τό ἀναζητήσει, ἄν δέν τό ἀναζητήσει ὁ (καλός) ποιμένας;

   Ὑπάρχει ἐλπίδα ὅσοι δέν  ἐκκλησιάζονται νά ἐπιστρέψουν στήν ἐκκλησία;

«Δέν ὑπάρχει ὁ ποιμένας νά τούς ἀναζητήσει καί νά τούς ἐπιστρέψει» (Ἱεζ. 34: 6), λέει ὁ Κύριος. Τό θέμα, λοιπόν,  εἶναι ὁ ποιμένας.

«Σάν τό φῶς μέσα στό σκοτάδι, πρέπει νά λάμψει καί τό δικό σας φῶς (τῶν Ἱερέων) μπροστά στούς ἀνθρώπους». (Μτ. 5: 16), λέει ὁ Κύριος· ἐννοώντας τά ἔργα τους νά εἶναι τόσα πολλά καί κα­θαρά, ὥστε νά ἀστράφτουν· ὅπως ἀστράφτει τό φῶς μέσα στό σκοτάδι. Τότε, «οἱ ἄν­θρωποι θά βλέπουν τά καλά σας ἔργα, θά δοξάζουν τόν οὐράνιο Πατέρα σας», (Μτ. 5: 16) καί θά ἔρχονται στόν Ἅγιο Οἶκο τοῦ Κυρίου.

Ὅμως, πῶς νά λάμψει τό φῶς, ὅταν ἀπό λογικούς ἀνθρώπους γίνεται ἐν ψυχρῷ τοῦτο τό ἀδιανόητο; Ὅταν τό φῶς δέν τίθεται ψηλά στό λυχνοστάτη, ἀλλά θάβεται κάτω ἀπό τό μόδιο; Ὅταν, μέ ἄλλα λόγια, λαμπροί Ἱερεῖς τίθενται στό περιθώριο;!

Τά «παράπονο» τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὅτι «οἱ υἱοί τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπέρ τούς υἱούς τοῦ φωτός» (Λκ.16:3). Ὅτι, δηλαδή, οἱ κοσμικοί  τά θέματά τους τά τακτοποιοῦν μέ περισσότερη σύνεση, ἀπ’ὅτι οἱ  χριστιανοί τά τῆς  Ἐκκλησίας!  Π.χ.,  ὅλοι (!) οἱ  προπονητές  ὁμάδων, ἐπειδή θέλουν τό καλό τῆς ὁμάδος τους, ἐπιλέγουν τόν κατάλληλο παίκτη στήν κατάλληλη θέση· τούς ἀκατάλληλους τούς ἀποκλείουν. Ὅμως, κάποιοι στήν Ἐκκλησία, τούς βάζουν στούς ἀγῶνες,  τούς δίνουν καί τό περιβραχιόνιο…