Δέσποινα Παρθένε...

Οι λογισμοί ακάθαρτοι,

τα χείλη δόλια,

τα έργα δε μου, εισί παμμίαρα,

και τι ποιήσω;

πως υπαντήσω τω Κριτή;

Δέσποινα Παρθένε καθικέτευσον,

τον Υιόν και πλάστην σου και Κύριον,

όπως εν μετανοία,

δέξηταί μου το πνεύμα,

ως μόνος εύσπλαγχνος.