Δεύτε λάβετε
«Δεύτε λάβετε» κι απόψε…
Και ποιος να λάβει, Κύριε;
Εγώ, αυτός, εμείς;
Και πού να δώσουμε με τη σειρά μας;
Να το κρατήσουμε;
Το λάδι στέρεψε,
με τις μωρές Παρθένες στοιχηθήκαμε.
Μα έλα που Είσαι αξόδευτος
κι όλο να δίνεις Είσαι.
Όλο να δίνεις
κι όλο να Σ’ αρνούμαστε.
Ως πότε;
Στάχυς
Εξαιρετικό ποίημα το οποίο δένει και με την εικόνα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑληθώς Ανέστη!
ο άνθρωπος έχει την ελευθερία της αρνήσεως. Έτσι τον έπλασε ο Ύψιστος. Ο Κύριος να προσφέρει και κάποτε μπορεί ο καθένας μας να πει το ευχαριστώ….
ΑπάντησηΔιαγραφήΧριστός Ανέστη, Στάχυ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ωραίο το ποίημα σου!
Ευχές ενός φίλου
Δυναμική πνευματική παρέμβαση αυτή η ποιητική σου προσφορά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτάχυ είσαι φοβερος, ο,τι σου λέω ε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο ρε φίλε μαρεσεις....
Δεύτε, πήρατε Φως;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠεριμένουμε
έως άκτιστον να γίνει,
έστω και μετά θάνατον!
Μήνες προσμένω να διαβάσω κάτι από εσένα Στάχυ αλλά χάθηκες. Στέρεψε η δημιουργική σου πνοή ή η συνεργασία σου;
ΑπάντησηΔιαγραφή