ΑΝΑΣΤΑΣΗ: Ανάστησέ με, Κύριε, μέσα από την πτώση της αμφιβολίας μου ! - ΒΑΣ. Π. ΚΑΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ: Ανάστησέ με, Κύριε,

μέσα από την πτώση της αμφιβολίας μου !

ΤΟΥ  ΒΑΣ. Π. ΚΑΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

          Πώς να σας απαντήσω στο θέμα της ανάστασης των νεκρών, Φίλες και Φίλοι μου; 

          Εάν σας μιλούσα με τη γλώσσα των απαισιό­δοξων και απελπισμένων, θα σας απαντούσα: Όχι, δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών.

          Εάν σας μιλούσα με τη γλώσσα αυτών που καταλαβαίνουν μόνο ό,τι είναι κοντά στα χέρια τους, θα σας απαντούσα: Η ανάσταση είναι ένα αλλόκοτο παραμύθι των παλιών και των νέων καιρών.

          Με τη γλώσσα των σκλάβων και των άθλιων, των προλετάριων, των βασανισμένων και των κυνηγημένων, χωρίς δικαιώματα σ’ αυτή τη ζωή, θα σας έλεγα: Η ανά­σταση των νεκρών είναι απαραίτητη ανάγκη επειδή πρέπει να αποκατασταθή η δικαιοσύνη.

          Με τη γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα, των σοφότερων ανθρώπων της αρχαίας εποχής, θα σας απαντούσα: Ναι, η ψυχή είναι αθάνατη, ο θάνατος είναι ξύπνημα από το όνειρο και πέρα­σμα στον ιδεώδη κόσμο.

          Με τη γλώσσα του Δάντη, του μεγαλύτερου ποιητή στους τριάντα περασμένους αιώνες, θα σας απαντούσα: Εγώ ολόκληρη τη ζωή μου έβλε­πα και υμνούσα αυτόν τον άλλο, τον ιδεώδη κόσμο, με το θάνατο μεταμορφωμένο και με το Θεό αναστημένο στον κόσμο των νεκρών.

          Με τη γλώσσα του Μιχαήλ Άγγελου και του Ραφαήλ θα σας απαντούσα: Ο μεγαλύτερος γλύ­πτης και ο μεγαλύτερος ζωγράφος αφιέρωσαν όλη την ευφυΐα τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία της Εκκλησίας, δηλαδή ενός οργανισμού που βασιζόταν όλος επάνω στο δόγμα περί αναστάσεως.

          Με τη γλώσσα του Καντ, του μεγαλύτερου φιλοσόφου των πιο νέων χρόνων, θα σας έλεγα: Η ζωή μετά το θάνατο είναι αναπόφευκτη, μια ανα­γκαιότητα βασισμένη επάνω στον οργανικό και ηθικό νόμο. Εάν η ζωή διακόπτονταν με το θάνα­το, θα διακόπτονταν και η ήδη ξεκινημένη εξέλιξη σ’ αυτό τον κόσμο, εάν η ζωή καταστρεφόταν με το θάνατο και ο πιο κατηγορηματικός νόμος, ο νόμος της συνείδησης και του ήθους, θα είχε καταστραφεί.

          Με τη γλώσσα του παλαιού προέδρου της Ακαδημίας των Επιστημών του Λονδίνου, του Όλιβερ Λοτζ, ο οποίος κάποτε έκανε μια ομιλία περί της αθανασίας της ανθρώπινης ψυχής, με τη γλώσσα αυτού του γνωστού φυσικού, θα σας έλε­γα: Πάνω από τον φυσικό κόσμο υπάρχει ένας πνευματικός κόσμος, του οποίου εμείς γινόμαστε συνειδητά μέλη μετά το θάνατο.

          Με τη γλώσσα του Λομπρόζο ,του δοξασμένου ανθρωπολόγου και ψυχιάτρου, θα σας απα­ντούσα: Ο πνευματισμός είναι αληθινός, υπάρχει πνευματικός κόσμος, ο οποίος ανακατεύεται μ’ αυτό το φυσικό κόσμο και συμμετέχει στη ζωή του.

          Θέλετε να προσεγγίσω τη γλώσσα των ινδικών παγόδων ή των αιγυπτιακών πυραμίδων και μουμιών ή των αραβικών τζαμιών ή τη γλώσσα του Μωάμεθ ή τη γλώσσα του Πέρση προφήτη Ζωροάστρη ή τη γλώσσα της ομάδας των ελληνικών ναών στην Ακρόπολη ή εκείνων στο ρωμαϊκό φόρουμ ή ακόμη τη γλώσσα των βωμών των δρυΐδων του νορβηγικού-βρετανικού Βορρά; Θα σας απαντήσω ένα και το αυτό: Εμείς θα είμαστε ζωντανοί και θα δικαστούμε μετά το θάνατο.

          Θέλετε την απάντηση στη γλώσσα του λογικού;

          Οι νεκροί χρειάζεται να αναστηθούν. Θέλετε, Φίλες και Φίλοι, την απάντηση στη γλώσσα του ενστίκτου; Οι νεκροί πρέπει ν’ αναστηθούν. Θέλετε την απάντηση στη γλώσσα της πίστης; Οι νεκροί ήδη  αναστήθηκαν.

          Όμως, εγώ θέλω να μιλήσω μόνο εν ονόματι της πίστης του Χριστού και θα σας δώσω την απάντηση στο όνομα αυτής της πίστης:

          Οι νεκροί χρειάζεται να αναστηθούν, οι νεκροί πρέπει να αναστηθούν και οι νεκροί ήδη αναστή­θηκαν.

          Οι νεκροί ήδη αναστήθηκαν ! Αυτό είναι σημαντικό. Το ισχυρίστηκαν οι απόστολοι του Χριστού την πεντηκοστή ημέρα μετά το θάνατο του Δασκάλου τους. Ω, εάν έδινε και σε μένα ο Θεός τη φλογερή γλώσσα των αποστόλων, θα σας ζέσταινα με την πίστη στην ανάσταση των νεκρών, θα ύψωνα τις καρδιές σας -και την ολιγόπιστη δική  μου καρδιά- από το βάθος της αμφιβολίας και της απελπισίας και θα φώτιζα τα μάτια σας, ώστε μέσα από τα κρύα και σκοτει­νά σύννεφα του θανάτου να δείτε το αιώνιο φως της ζωής ! Να δούμε όλοι αυτό το ΦΩΣ !  

          Τη φλογερή γλώσσα έλαβαν οι απόστολοι όταν είδαν με τα μάτια τους το Δάσκαλό τους μετά τον θάνατο - αυτή είναι η απόδειξή τους. Αυτοί δεν χρησιμοποιούν στην απόδειξη ούτε τα μαθηματικά, ούτε κάποιους φιλοσοφικούς ή νομικούς κανόνες …

          Κύριε, Εσύ που είσαι η ΑΝΑΣΤΑΣΗ και η ΖΩΗ, κάνε με να μην δυσπιστώ στο πιο αληθινό και ιστορικό γεγονός του κόσμου! Σαν τ’ οξυγόνο που ρουφώ, ας αποδεχθώ την Ανάστασή Σου, ακριβώς, γιατί μόνον έτσι θάχω αναστάσιμο – φωτεινό μέλλον στην αιωνιότητα ! Την αιωνιότητα, που αποτελεί υπαρκτή κατάσταση κι όχι μύθευμα του μυαλού μου…

          Αξίωσέ με Κύριε, να έχω την καλήν απιστίαν του Θωμά ! 

                                                                    Γένοιτο, Κύριε !

                                                                    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

                                                                - ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !