Μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Φωτίου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ου η Σύναξις τελείται εν τω Προφητείω (ήτοι εν τω Ναώ) του τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, τω όντι εν τοις Ηρεμίας
Ο ιερός ούτος Φώτιος ήτον κατά τους χρόνους Θεοφίλου του βασιλέως εν έτει 829, του οποίου έγινε πρωτοσπαθάριος και πρωτοασηκρήτις, και έφερεν τα πρωτεία της Συγκλήτου και βασιλικής βουλής, κατά τον Διάκονον Ιωάννην τον συγγράψαντα τον Βίον του Αγίου Ιωσήφ του υμνογράφου. Τόσην δε δύναμιν είχεν εις την γραμματικήν, ποιητικήν, ρητορικήν τε και φιλοσοφίαν· προς τούτοις δε και ιατρικήν, και πάσαν άλλην επιστήμην εξωτερικήν, εις τρόπον οπού, όχι μόνον άλλος τοιούτος δεν ευρίσκετο εν εκείνω τω καιρώ, αλλά και με τους παλαιούς εσυναριθμείτο. Καθώς Νικήτας ο Παμφλαγονίας μαρτυρεί περί αυτού εν τω Βίω του Αγίου Ιγνατίου, και μόλον οπού ήτον εχθρός του. Ψηφισθείς λοιπόν ούτος από όλον τον κλήρον (πλην πέντε μόνον) έγινε Μοναχός υπό Γρηγορίου Επισκόπου Συρακούσης τη πρώτη ημέρα, τη δευτέρα έγινεν Αναγνώστης, τη τρίτη Υποδιάκονος, τη τετάρτη Διάκονος, τη πέμπτη Πρεσβύτερος και τη έκτη, ήτις ήτον η κε’ του Δεκεμβρίου καθ’ ην εορτάζομεν τα Γενέθλια του Κυρίου, έγινεν Επίσκοπος, εν έτει 858. Και ούτως εκβληθέντος του Αγίου Ιγνατίου, έγινεν ούτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αν και ακουσίως. Ψεύδεται άρα ο Νεοκαισαρείας Στυλιανός, γράφων προς Στέφανον, ότι κατά την αυτήν ημέραν έγινε και Πρεσβύτερος και Επίσκοπος. Ομοίως και ο Σμύρνης Μητροφάνης, και ο Παμφλαγονίας Νικήτας, και ο Θεόγνωστος, οι πολλά κατά του αγιωτάτου Φωτίου τούτου γράψαντες. Ομοίως και ο Βαρώνιος ο λέγων, ότι ο Φώτιος ήτον ευνούχος, συνάγων τούτο απατηλώς από μίαν επιστολήν Ιωάννου Σακελλαρίου. Ου γαρ ο Ιωάννης ούτος έγραψεν προς τον Φώτιον, αλλ’ ο Φώτιος προς τον Ιωάννην, όρα σελ. 274, του β’ τόμου του Μελετίου, και εις τα προλεγόμενα της εν τη Αγία Σοφία συστάσης Συνόδου επί του αγιωτάτου Φωτίου, εν τω ημετέρω Πηδαλίω.
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου