π. ΗΛΙΑΣ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΚΟΙΜΗΣΗ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

π. ΗΛΙΑΣ  ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΞΙ  ΧΡΟΝΙΑ  ΑΠΟ  ΤΗ  ΜΑΚΑΡΙΑ  ΚΟΙΜΗΣΗ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

     Έξι χρόνια από την 1^η Φεβρουαρίου 2020, ημέρα που κλήθηκε εις τα Άνω πλήρης ημερών ο π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, και πώς πέρασαν, νερό. Πρόκειται για ένα θεολογικό διαμάντι, και πνευματικό, και ασκητικό, που έλαμψε χρόνια και χρόνια καταμεσής της Αθήνας και ευρύτερα, όχι σε ερημία ή βουνό. Και, ως απλός «καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού», και, ως 3^ος κορυφαίος της Αδελφότητας Θεολόγων «Ζωή», ακτινοβόλησε-μαρτύρησε διαπρύσια με λόγο, γραπτά, και τρόπο αγίας ζωής, Σταυρό και Ανάσταση Ιησού Χριστού !

    1^η Φεβρουαρίου 2026, Κυριακή, «Αναστάσεως ημέρα», ημέρα άλλης χαράς, αναφοράς ως της αιωνίου απαρχή. Και,  παλιοί και νεώτεροι συνάδελφοι  θεολόγοι οργανώνουν Διαδικτυακά σπουδή έργων και του έργου του, «άξιον και δίκαιον». Και κεντρίζουν τον γράφοντα, μεγάλο πνευματικό οφειλέτη της αγάπης του. σε μια ταπεινή παρέμβαση με ανθολόγηση και παράθεση  κάποιων ιδιαίτερων συστάσεών του, από το μικρό αντίδωρο οφειλής του. Αρχιμ. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, «Ο Τρίτος Κορυφαίος Ηγέτης της Ζωής»-Εκδόσεις «Ταώς», Πάτρα 2021.

 

Α.    «Δυο άγιες συστάσεις του με νόημα και νεύμα ad hoc. «Σεβαστέ πάτερ Ηλία. Ευλογείτε. Την δεξιάν σας ασπάζομαι ευλαβώς. Σας ευχαριστώ δια το βιβλίον σας που μου στείλατε. Και χάρηκα που θα συγκεντρώσετε πολλούς χουρμάδες-στερεά τροφή-δια να θρέψετε τα πνευματικά τέκνα σας … Θα παρακαλώ τον Θεόν να σας δίδει τον άφθονον φωτισμόν Του, δια να δοξάζεται το Πανάγιον Όνομά του. Σας φιλώ το χέρι πάλι με ευλάβεια. Μοναχός Παϊσιος, 01.09.1970. Και από π. Ηλία μεταξύ άλλων καίρια και ουσιαστικά. «Η ματιά του ήταν ζωντανή και διεισδυτική … Είχε λεπτή διάκριση … Δεν είχε κατά κόσμον παιδεία, αλλά είχε άλλη σοφία» !

    «Σεβαστέ μοι και Αγαπημένε μοι Γέροντα. Υποβάλλω ταπεινώς τα σέβη μου ασπαζόμενος την Αγίαν Σας δεξιάν, ζητώντας τας αγίας Σας ευχάς. Ευλογείτε. Λαμβάνω τακτικά κατά διαλείμματα την Πατρικήν σας αγάπην, τα «Άνθη της Ερήμου», και Σας υπερευχαριστώ. Και έρχομαι να σας εξομολογηθώ, δεν ικανοποιούμαι πλήρως, δεν πληρούται η ψυχή μου αναπαύσεως με το να μνημονεύω μόνον. Και τι άλλο μπορώ να ανταποκριθώ σ’ αυτή Σας την αγάπην την Πατρικήν. Και θέλω να πιστεύω ότι θα με αναπαύσετε. Μετά του προσήκοντος σεβασμού. Το Πνευματικόν Σας τέκνον. Εφραίμ Ιερομόναχος. Κατουνάκια Αγίου Όρους τη 4^η Αυγούστου 1976.

     Ήταν τότε ο π. Ηλίας 51, και αντίστοιχα 57 χρονών, και, οι δύο νυν Όσιοι πια, 46 ο πρώτος, και 64 ο δεύτερος. Και αυτό μεταξύ των άλλων μπορεί να υποδηλώνει ευδιάκριτα, ότι είχαν καταλάβει από τότε και οι δύο πολύ καλά, ποια ήταν η πνευματική αξία και δυναμική του !  Αυτό αρκεί».     Σελ. 105/106.

 Β.   «π. Ηλία … έχετε γλωσσομάθεια .. είστε από τους πρώτους που  ουσιαστικά μελέτησαν ξένους συγγραφείς, και βεβαίως από αυτούς που πρωτοστάτησαν να πραγματοποιηθούν πρώτη φορά στην Ελλάδα θεολογικά Συνέδρια, και να έλθουν και από το εξωτερικό θεολόγοι να μιλήσουν … πως γίνατε πρωτοπόρος σ’ αυτό το θέμα»-Δημητριάδος Ιγνάτιος. «Το 1960 που ήμουν στη Διοίκηση της Αδελφότητος ξεκινήσαμε το θεσμό των θεολογικών Συνεδρίων «Έφεσος» … Θεωρήσαμε ότι χρειαζόταν ένα είδος ανασυγκρότησης … με κάποιο … πιο ευκρινώς θεολογικό θεμέλιο … με ισχυρές  θεολογικές βάσεις … Οι ιδρυτές … είχαν θεμελιώσει γερά … χωρίς ιδιαίτερες αναφορές στον όρο «θεολογία»-π. Ηλίας. Με το «Έφεσος» να παραπέμπει σε Ευαγγελιστή Ιωάννη της Αγάπης … Και, «η Αγάπη μας πρέπει να είναι ίδια προς όλους. Μόνο τότε είναι Αγάπη του Θεού. Κάτω από αυτήν τα πάντα λυγίζουν…»-Όσιος Παϊσιος.

     «Δεν έχει ακουστεί για … το πρόσωπό σας από κανέναν κακός λόγος, ακόμη κι αυτοί που στάθηκαν κριτικά απέναντί σας στην προσπάθεια, μιλούνε για τον π. Ηλία που πάντοτε συμβούλευε, προσπαθούσε να ενώνει τους ανθρώπους, να κατανοήσει … Πολλοί νέοι πέρασαν από τα χέρια σας και ακολούθησαν άλλους δρόμους, όχι αντίθετους με την έννοια της πίστεως, αλλά διαφορετικούς στη νοοτροπία και στην άποψη. Τουλάχιστον, σ’ εσάς θυμούνται αυτό, την κατανόηση … Όλοι έχουμε ωφεληθεί και από αυτά που γράψατε, και κυρίως από το ήθος που μας έχετε διασώσει»-Δημητριάδος Ιγνάτιος.    Σελ. 107κε

     «Υπήρξε προσωπικότης κατά πολύ ανωτέρα του μετρίου και του συνήθους … έθεσε την πνευματική του σφραγίδα, «έταμε οδούς» … Απλούς στην εμφάνιση, σεμνότατος εις τους τρόπους, επιεικής όπου έδει, και αυστηρός όπου επεβάλλετο. Βαθύτατα πιστός, καλλιεργημένος με τη θύραθεν και τη χριστιανική παιδεία … Προικισμένος από το Θεό με πλείστα όσα τάλαντα, τα οποία αξιοποίησε μόνον προς δόξαν Θεού … προσφέρων μάλιστα και όλην του την περιουσία εις το ιεραποστολικό έργο του Θεού … Πόθος διάπυρος της αγίας ψυχής του ήτο να ίδει την Εκκλησία του Χριστού ανακαινισμένη, ακμάζουσα, ζωντανή, ζώσα … Μία πτυχή η οποία είναι ουσιαστικώς η πρώτιστη και θεμελιώδης δια τον π. Ηλία είναι η Χριστοκεντρικότης της ζωής του … Η απόλυτος πιστότης εις την Παράδοσιν και η σπουδαιοτάτη θεολογική του κατάρτισις έδωσαν εις τον π. Ηλία την εξαιρετικήν ικανότητα και δυνατότητα του διαλόγου μετά της διανοήσεως της εποχής του, και μετ’ αυτών ακόμη των ετεροδόξων χριστιανών»-Μάνης Χρυσόστομος Γ’ .    σελ. 167κε.

Γ.  «Και οι επαφές με τους ξένους από σοβαρούς ανθρώπους όμως είναι κάτι. Το έλεγε ο Καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, ο μακαρίτης, ο Ακαδημαϊκός. «Όταν επιστρέφω από τα Συνέδρια, έρχομαι περισσότερο Ορθόδοξος», μας έλεγε στο μάθημα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τέτοιες επαφές δεν είναι ασήμαντο πράγμα, γιατί η Δύση ούτε κοιμάται, ούτε είναι όλοι προς τα αριστερά, στον μοντερνισμό. Αυτό δυστυχώς εδώ συχνά δεν γίνεται κατανοητό, δεν έχουν πληροφόρηση πολλών πραγμάτων. Είπα σε κάποιον που μου λέει. «Σάμπως ευνοείς τους παπικούς». «Λέω. Τον παπισμό θέλω να τιμήσω ή τον Θεόν; Κατά σένα, δηλαδή, κοιμάται ο Θεός σε όλη την Ευρώπη, δεν υπάρχει Θεός, χάθηκε, πες μου να ξέρω…» 

     «… Το 1968 πήγα στη Γαλλία με πρόσκληση από κάποιους καλούς Καθολικούς … Μας ξενάγησαν σε διάφορα Μοναστήρια … Μας δεχόντουσαν παντού με πολύ ενδιαφέρον … Σε ένα Γυναικείο Μοναστήρι με εκατό μοναχές … μου είπε η Ηγουμένη. «Πάτερ, θέλετε να μιλήσετε στις αδελφές στο αμφιθέατρό μας;» «Μίλησα, λοιπόν, στις αδελφές γενικά πνευματικά. Ακούγανε. Στο τέλος η Ηγουμένη μου λέει. «Πάτερ θα δεχθείτε ερωτήσεις»; «Ευχαρίστως … Καμία δεν έκανε κάποια «επιθετική» ερώτηση. Ρωτούσαν τι σημαίνει Πατριάρχης, πώς λειτουργεί αυτός ο θεσμός, πώς γίνεται η βάπτισή μας, η νεολαία μας πώς πάει». Πολύ όμορφα …

     … Και σε άλλο Μοναστήρι γινόντουσαν τέτοιες συζητήσεις … Διαπίστωσα ενδιαφέρον για την Ανατολή. Κάπου μάλιστα είχαν και τον Πατριάρχη Αθηναγόρα και παραξενεύτηκα. Αλλά μου είπαν. «Αγαπάει την Πίστη και την Παράδοση … Που και που μου ζητούσαν μια γνώμη για το Θεολογικό ζήτημα. Διψάνε οι άνθρωποι» ! Και στη συνέχεια καταγράφει Συνέδρια, Εκδόσεις, Πανεπιστημιακές Έδρες με θέμα την Ορθοδοξία, Εκθέσεις κλπ. ενδιαφέρουσες δηλώσεις και ομολογίες σπουδαίων Πανεπιστημιακών Καθηγητών Προτεσταντών ομολογίες που στο μεταξύ έγιναν για την Ορθόδοξη Ανατολή»- Σελ.133κε. «Η Δύση ανακαλύπτει την Ανατολή»,

     Εις μνημόσυνον αιώνιον ! Αλλά και πάντα. «Προσευχή αγαπητέ μου ! Να κάνουμε για όλα προσευχή!»-π. Ηλίας. 

Αθανάσιος Κοτταδάκης

ΥΓ.  Ο πιο άμεσος και στενός εισέτι ζων συνεργάτης π. Η. ήταν ο Μακαριώτατος πρώην Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος Τρακατέλλης. Αγγίζει τα χρόνια του, και η ευχή είναι να τα περάσει. Αλλά και η θερμή παράκληση είναι, αν έχει καταθέσει ή αν θα ήθελε να καταθέσει τη δική του εκτίμηση για τον δια παντός αγαπημένο του πνευματικό αδελφό, τολμώ, συν τοις άλλοις και ως πάλαι ποτέ Κατασκηνωτής στην Κατασκήνωση των ΧΜΟ-Αγία Παρασκευή Αττικής, με αυτόν τότε νεαρό Θεολόγο, λίαν αγαπητό και περίφροντι Υπαρχηγό να του ζητήσω να βρει τον τρόπο να μου κάνει αυτή την τιμή.