Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Σάββα του Στρατηλάτου και Γότθου (18 Απριλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουαλεντινιανού του μεγάλου και Ουάλεντος εν έτει τξς’ [366]. Διέτριβε δε εις την Γοτθίαν, την ευρισκομένην κατά το Κρίμι πλησίον του Κάφα. Ώντας δε ακόμη παιδίον μικρόν, επροτίμησε την πίστιν του Χριστού, και επεριγέλα τους λατρευτάς των ειδώλων, και όχι μόνον δεν εδέχετο να φάγη τας θυσίας, οπού επρόσφερον εις τα είδωλα, αλλά προς τούτοις εμπόδιζε και τους Έλληνας εκείνους, οπού ήθελον να τας τρώγουν, διδάσκωντας αυτούς την εις Χριστόν πίστιν, όθεν και έγινεν εις πολλούς πρόξενος σωτηρίας. Δια τούτο εσηκώθησαν κατ’ επάνω του οι των ειδώλων λατρευταί Έλληνες, και εδίωξαν αυτόν έξω από την πόλιν τους.

Αφ’ ου δε επέρασε μερικός καιρός, ερευνούσαν οι ειδωλολάτραι δια να εύρουν Χριστιανούς. Τότε ο Άγιος ούτος Σάββας επήγεν αυτοκάλεστος εις αυτούς, και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι είναι Χριστιανός. Οι δε ειδωλολάτραι περιπαίξαντες πρώτον αυτόν, τον αφήκαν απείρακτον. Ύστερον δε, όταν ήλθεν εις την χώραν τους ο αρχηγός των Γότθων Αθανάριχος, τότε επίασαν τον Άγιον, και αφ’ ου έδειραν αυτόν με φραγγέλιον, ήτοι με σχοινίον πλεκτόν, τον εξάπλωσαν επάνω εις ένα αξόνι. Έπειτα εκρέμασαν αυτόν από τα δοκάρια του οσπητίου, και τον ανάγκασαν να γευθή από τας θυσίας των ειδώλων. Ο δε Άγιος δεν ηθέλησε, δια τούτο έφερον αυτόν εις τον ποταμόν Μουσαίον, και εκεί βαλόντες επάνω εις τον λαιμόν του ένα βαρύ ξύλον, έπνιξαν αυτόν, όντα κατά την ηλικίαν τριανταοκτώ χρόνων, και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης