«Ἀς ἀρθῶμεν ἀπό
τῆς σήμερον ὑπό τῶν θείων τοῦ Νυμφίου μολπῶν ὑπέρ τό ὑλιστικόν πεδίον, ἐφ' οὗ τόν
λοιπόν βιοῦμεν χρόνον...
Εἰσέλθωμεν εἰς
τούς ναούς καί ἴδωμεν ἄλλον κόσμον, κόσμον Οὐράνιον. Ἑνωθῶμεν τοὐλάχιστον
πνευματικῶς ἐκεῖ εἰς τάς Ἐκκλησίας, γινόμενοι ὅλοι ἀδελφοί, ὅλοι ἴσοι ἀπέναντι
τοῦ Ἐσταυρωμένου. Ἐκεῖ πρό τοῦ θυσιαστηρίου ἄς σιγήσουν τά πάθη, καί ἄς ὁμιλήσῃ
ἡ καρδία, καί ἄς ἀκουσθῇ ἡ φωνή τῆς συνειδήσεως».
Αλέξανδρος
Παπαδιαμάντης
Δυστυχώς σήμερα, όταν εισερχόμεθα σε μερικούς ναούς, δέν "βλέπομεν άλλον κόσμον Ουράνιον", ούτε "αιρόμεθα υπό των θείων του Νυμφίου μολπών" , αλλά βλέπουμε βιολιά, πιάνα, κλαρινέτα καί ακούμε Βιβάλντι, Παλεστρίνα, Οκεγκεμ και Χιλντεγκαρντ φον Μπίγκεν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαστε πιά Ευρωπαίοι.