Η ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ πῆρε τὸ "ὑλικὸ" τῶν ἀναρίθμητων πτώσεών της καὶ τὸ πέταξε στὰ πόδια Του. Τὴν ξοδεμένη της οὐσία καὶ ἀναζητάει τὸ ἔσχατο νόημα στὸν Ὄντως Ὄντα. Άφοῦ δὲν κάνουμε αὐτὸ τὸ ἔσχατο βῆμα καὶ μεῖς, αὐτὸ τὸ σάλτο μορτάλε ἀπὸ τὴν συνεχὴ τακτοποίηση τῶν κουρελιῶν μας στὴν ἀπογυμνωμένη ἀλήθειά μας ἐμπρός Του, ἀπέχουμε παρασάγγας, οἱ "ἐνάρετοι" καὶ "ἀτσαλάκωτοι". Γι΄ αὐτὸ λέει τὸ Κοντάκιο "ὑπὲρ τὴν πόρνην ἀγαθὲ ἀνομήσας, δακρύων ὄμβρους, οὐδαμῶς σοὶ προσῆξα". Γιὰ τοῦτο καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ἡμᾶς στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τί σημαίνει προάγουσιν;
Ἀποτελοῦν γιὰ ἐμᾶς
ἀσφαλεῖς πνευματικοὺς ὀδηγούς. Νὰ μὴν παραμείνουμε λοιπόν, μωρὲς παρθένες, οἱ
"τῆς ἐκκλησίας" ἀκολουθώντας πλῆθος ἁμαρτωλῶν κάθε εἴδους ποὺ ἔκαναν
τὸ βῆμα. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ χῶρος γιὰ κάθε ἁμαρτωλό.
π. Εφραὶμ
Τριανταφυλλόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου