Συγγραφή ενός βίου - Ο. Ν.

Συγγραφή ενός βίου
 
Κοιμάμαι με ένα σουγιά κάτω από το μαξιλάρι μου
Ξεφλουδίζω τους εφιάλτες,
βιαστικά τρώω τη σάρκα τους,
ως να φανούν τα όνειρα
 
Απαλά τα παίρνω στην αγκαλιά μου
 
Νανουρίζοντάς τα,
στοργικά τα αποθέτω
σε χώμα σεισμογενών αισθημάτων
Δεν θα τους λείψει το νεράκι,
άφθονα τα δάκρυα τα ποτιστικά
Περιμένω υπομονετικά να φυτρώσουν
 
Πόσα οδυνηρά χρόνια...
 
Στο μεταξύ όλοι με λογιάζουν για χορτάτο
Ψυχανεμίζομαι πως με ζηλεύουν κιόλας
Αλήθεια είναι πως χορταίνεις απ' τα όνειρα σαν δέσουν καρπό
 
Μα απ' τους εφιάλτες;
 
Χαράματα γλιστρώ ως την καρδιά Σου, Κύριε
ένα βιολί συνοδεύει τους χτύπους της
αχόρταγα ανασαίνω γαλήνη κι ουρανό
στα σωθικά μου φύτρωσε το γιασεμί κι η Ελπίδα!
 
Α ν ά σ τ α σ η!
 

Ο. Ν.