Πρώτη ημέρα των Πανελληνίων 2026 χθες, και οι υποψήφιοι στη Νεοελληνική
Γλώσσα και Λογοτεχνία κλήθηκαν να γράψουν Έκθεση με βάση ένα ποίημα του Ανδρέα
Εμπειρίκου.
«Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει»
Αρκεί.
Χτύπα τη θλίψη καταγής
Και πέταξε το μαράζι στα σκουπίδια.
Πρέπει να πολεμήσης να χαρής
Κι ακόμα να χαρής
Κι όχι να πίνης ξύδι -όποιος κι αν στο δίνει
Τώρα σου πρέπει μέλι κι ένα ποτήρι γιομάτο
«δε με μέλλει»
Ορθό-κοφτό σαν βλύσμα
κραυγής γλάρου
Πρέπει να γυμνωθής
Κι αν στολιστής να στολιστής με αχάτη.
Πρέπει να νιώσης όλες τις ηδονές που σε
τραβάνε
Μα πρώτα πρέπει να ανασάνης μπροστά στον
ήλιο
Κι αφού λυτρώσεις στην ψυχή σου τον
οίστρο του βαρβάρου
Έβγα στο δρόμο.
Κ’ εκεί,
Προ πάντων,
Μην φοβηθείς το πάτημά σου.
Ανδρέας Εμπειρίκος
Για ποιο λόγο δημοσιεύτηκε ασχολίαστο το ποίημα του Εμπειρίκου;;;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήγδμ
Προσωπικά διαφωνώ με αυτό που πρεσβεύει
Το ποίημα αυτό του Εμπειρίκου που δόθηκε στις εξετάσεις, προβάλλει την αξία της ζωής, της χαράς, της δράσης και της προσωπικής ελευθερίας. Με στίχους που καλούν τον άνθρωπο να αποτινάξει τη θλίψη που κυριαρχεί στην εποχή μας , να αναζητήσει την αισιοδοξία και να μη φοβάται να προχωρήσει στον δικό του δρόμο, που οι συγκυρίες ανατρέπουν. Στους στίχους του ο ποιητής καλεί τον άνθρωπο να απομακρύνει τη θλίψη και την απαισιοδοξία από τη ζωή του και να επιλέξει τη δράση, τη χαρά και την αυτοπεποίθηση, να ανοίξει δρόμους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓράψε γδμ την άποψή σου.
Θα πρέπει να είναι νέος δυνατός και ακμαίος ο σχολιαστής που διαφωνεί. Αν και στα ποιήματά του μας λέει και άλλα η θεματολογία στην οποία κλήθηκαν να απαντήσουν οι υποψήφιοι των Πανελληνίων ήταν η μοναξιά και η τρίτη ηλικία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκοπὸς τῆς ζωῆς μας δὲν εἶναι ἡ χαμέρπεια. Ὑπάρχουν ἀπειράκις ὡραιότερα πράγματα καὶ ἀπ' αὐτὴν τὴν ἀγαλματώδη παρουσία τοῦ περασμένου ἔπους. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀγάπη. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀτελεύτητη μᾶζα μας. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ λυσιτελὴς παραδοχὴ τῆς ζωῆς μας καὶ τῆς κάθε μας εὐχῆς ἐν παντὶ τόπῳ εἰς πᾶσαν στιγμήν εἰς κάθε ἔνθερμον ἀναμόχλευσιν τῶν ὑπαρχόντων. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι τὸ σεσημασμένον δέρας τῆς ὑπάρξεώς μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνδρέας Εμπειρίκος, «Τριαντάφυλλα στο παράθυρο», από την Υψικάμινο (1935)
Μέρος σχολίου, από την ανάρτηση του Νίκου Σαραντάκου στο ιστολόγιό του "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία" . Ολόκληρο το σχόλιο εδώ : https://sarantakos.wordpress.com/2026/05/30/meze-742/
ΑπάντησηΔιαγραφήΘαυμάστε την.... υπευθυνότητα και τον επαγγελματισμό των κυρίων καθηγητών...
Ή μήπως «δεν με μέλλει»; Υπομονή να τα πάρουμε με τη σειρά.
Στις χτεσινές πανελλαδικές εξετάσεις της Γλώσσας δόθηκε ένα ποίημα του Εμπειρίκου. Όπως σημειωνόταν στο τεύχος με τα θέματα «διατηρήθηκε η ορθογραφία του πρωτοτύπου», πλην βέβαια του πολυτονικού.
Όχι, δεν διατηρήθηκε εντελώς. Ναι μεν διατηρήθηκαν οι υποτακτικές κτλ. αλλά οι θεματοθέτες *εισήγαγαν* στο κείμενο του Εμπειρίκου δύο ορθογραφικά λάθη!
1) Γράφουν: «δε με μέλλει». Αλλά αυτό είναι λάθος, κι ας είναι πολύ διαδεδομένο. Το σωστό είναι «δε(ν) με μέλει»: δεν έχει σχέση με το μέλλον, είναι το ρήμα μέλω = ενδιαφέρω.
Ο Εμπειρίκος φυσικά έγραψε «δεν με μέλει», δηλαδή οι θεματοθέτες τον έβγαλαν ανορθόγραφο. Επίσης, ο Εμπειρίκος θέλει το τελικό νι στο «δεν», οι θεματοθέτες το κουρεύουν. Γιατί;
2) Γράφουν: «στο δίνει». Παρόλο που πολύ λίγοι το τηρούν, αυτό είναι λάθος. Το σωστό είναι «σ’ το δίνει» (διότι «σου το δίνει» – έχουμε άρθρο). Ο αξέχαστος ο Γιάννης Χάρης το τηρούσε. Και ο Εμπειρίκος έτσι το έχει, «σ’ το δίνει».
Κατά πάσα πιθανότητα, οι θεματοθέτες (φιλόλογοι, υποθέτω) δεν πήραν το κείμενο από την έκδοση της Άγρας, ίσως επειδή βαριούνταν να το μονοτονίσουν. Το πήραν από το Διαδίκτυο, όπου παντού κυκλοφορεί με αυτά τα δύο λαθάκια και χωρίς το τελικό «ν» στο «δεν» -και το χειρότερο, τόσα μάτια δεν πρόσεξαν τα λάθη.
Ναι, λαθάκια. Αλλά στις πανελλαδικές, βρε αθεόφοβοι;
* Και εκτός από τα ορθογραφικά λάθη, υπάρχουν και ασυνέπειες στην αντιγραφή. Λάθη πάλι, δηλαδή.
Εμπειρίκος «Την θλίψη» όχι «τη θλίψη»
Εμπειρίκος «κ’ ένα ποτήρι» όχι «κι ένα»
Εμπειρίκος «εμπρός στον ήλιο» όχι «μπροστά στον ήλιο»
Εμπειρίκος «Έβγα στον δρόμο» όχι «στο δρόμο»
Αυτά μοιάζουν προσπάθειες εξομάλυνσης. Αλλά τότε, ευλογημένοι, γιατί λέτε ότι διατηρήθηκε το πρωτότυπο;
για την αντιγραφή Σ.Θ. Μαφρέδας