Ο Δεκαπενταύγουστος βιώνεται διαφορετικά όταν είσαι κληρικός - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο Δεκαπενταύγουστος βιώνεται διαφορετικά όταν είσαι κληρικός

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο Δεκαπενταύγουστος βιώνεται διαφορετικά όταν είσαι κληρικός. Νομίζω ότι οι φίλοι κληρικοί θα συντονισθείτε και θα καταλάβετε.

Κάθε χρόνο αυτές τις ημέρες φέρνω στην μνήμη μου τον Δεκαπενταύγουστο όταν διακονούσα στην Σάμο (για τον Πειραιά σε άλλη ευκαιρία). Τέτοιες εμπειρίες συνήθως τις ονομάζω χιουμοριστικά ως τραυματικές. Αλλά η αλήθεια είναι ότι για τους κληρικούς δεν υπάρχει εργασία 9-5. Θα έλεγα ότι είμαστε ανοικτά όλο το 24ωρο…

Θυμάμαι ότι τα πρωϊνά τα πέρναγα στα γραφεία της Μητροπόλεως και τα απογεύματα είτε στον Άγιο Νικόλαο στο Βαθύ είτε σε διάφορα χωριά, κυρίως απομακρυσμένα. Παράκληση με σύντομο κήρυγμα και μετά εξομολόγηση. Ώρες ατελείωτες. Ζέστη. Κούραση. Ζάλη από δεκάδες εξομολογούμενους διαφόρων ηλικιών. Και η επιστροφή στο σπίτι κάπου κοντά στα μεσάνυχτα. Να φτιάξεις κάτι για φαγητό, να εργασθείς όσο αντέχεις, και τελικά εξουθενωμένος να ξεραθείς στον ύπνο.

Και το κερασάκι στην ιστορία, τα πανηγύρια της Μεταμορφώσεως στο Πυθαγόρειο, διάβαζε Τηγάνι λόγω του καύσωνα, και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό της Κερασιάς το εσπέρας και στο μοναστήρι της Μεγάλης Παναγίας ανήμερα της εορτής.

Σωτήριες απολαύσεις τα σταφιδόψωμα, οι λουκουμάδες και το παγωμένο τσάϊ με ροδάκινο… και δυό μεγάλα μπουκάλια νερό στο αυτοκίνητο, μην πάθουμε και αφυδάτωση…

Οπότε, κατανυκτικός ο Δεκαπενταύγουστος, αλλά αν είσαι κληρικός, πολύς ιδρώτας και κούραση…