ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - «Κ.Π.»

 

ΤΟ      ΟΝΕΙΡΟ   ΤΟΥ  ΘΕΟΥ

«Κ.Π.»

        Ὁ ἄνθρωπος- τί τιμή!- ἔχει στὸ  DNA του «γονίδια θεϊκά». Ὁ Θεός μας τὸν ἔπλασε βάζοντας στὴν ψυχὴ του δύναμη  δημιουργίας. Εἶναι ἰσχυρὸς ὁ πόθος τῆς δημιουργίας.  Δὲν παύει νὰ ὀνειρεύεται, νὰ ποθεῖ, νὰ σχεδιάζει τὸ παρόν καὶ τὸ μέλλον.  Μὲ τὰ ὄνειρα ποὺ φυτρώνουν μέσα του αἰσθάνεται ὄμορφα, τοῦ δίνουν ἐλπίδα καὶ χαρὰ καὶ ζωή. Πόσο ἀγωνίζεται νὰ πραγματοποιήσει τὰ ὄνειρά του, νὰ γίνει ἐπιτυχημένος καὶ χρήσιμος.

Ὅπως ὅλοι, ἔτσι καὶ ἡ Παναγία μας εἶχε ὄνειρα ἀνθρώπινα καὶ φυσιολογικά, ἁγνὰ ὄνειρα. Ἂς ταυτισθοῦμε μαζί της καὶ ἂς τὰ ψηλαφήσουμε:

Ὡς παιδὶ ἤθελε, ὀνειρευόταν, ὅπως ὅλα τὰ παιδιά. Νὰ μεγαλώσει μέσα στὴ στοργὴ κὰ τὴν ἀγάπη τῶν γονιῶν της. Νὰ χαίρεται τήν ἀγκαλιά, τὰ χάδια τὰ παιγνίδια μαζί τους, στὸ ὄμορφο σπιτικό τους.Ὅμως ὡς τρίχρονη παιδούλα βρέθηκε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ναοῦ. Ἡ μόνη γυναίκα ποὺ εἰσέρχεται στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων! Πόσο τὴν εἶχαν ἑτοιμάσει γὶ αὐτὴ τὴν ὥρα, γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τοῦ τάματός τους.Καταχαρούμενη τούς ἀποχωρίσθηκε, ἀνέβηκε στὰ σκαλιὰ τοῦ Ναοῦ καὶ ἔπεσε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ἀρχιερέα.

 Ὡς νέα θὰ ἐπιθυμοῦσε τὶς τάσεις τῆς νιότης. Ἐλευθερία, ἀνεξαρτησία,ἄνετη καὶ ὄμορφη ζωὴ κατὰ τὰ ἀνθρώπινα. Ὅμως ἐκείνη πανευτυχὴς μένει στὸν Ναό, μελετᾶ,προσεύχεται καὶ ἀπολαμβάνει ἡ νεανική της μορφὴ μὲ ἀχόρταγη δίψα τὴν ἐπικοινωνία της μὲ τὸν Θεό, μὲ τὸν οὐρανό,μέσα στὰ στενὰ ἀλλὰ θαυμαστὰ πλαίσια τοῦ Ναοῦ.

Ὡς  γυναίκα ὀνειρευόταν ὁλοκληρωτικὴ ἀφιερωση στόν Ναό και βρέθηκε νὰ περνᾶ τὴ ζωὴ της μέσα στὴν πιὸ κακόφημη πόλη, τὴ Ναζαρετ. Ἡ πανέμορφη Παναγία μας ἔκανε ὑπέρβαση στὰ ὄνειρα, ποὺ ἔχουν ὅλες οἱ νέες, νὰ βροῦν σύζυγο νέον ,διάσημο καὶ πλούσιο., διότι αὐτὴ δέχθηκε ὡς προστάτη της ἕναν ἡλικιωμένο χῆρο μὲ ἑπτὰ παιδιά, τὸν δίκαιο Ἰωσηφ.Τί ἀγώνας ἡ ἀνατροφὴ τοῦ Παιδιοῦ της μέσα σ’ αὐτὴν τὴν πολυμελῆ οἰκογένεια.

 Ὡς μάνα ἡ Παναγία μας τί νὰ ὀνειρευτεῖ; Ἀπὸ τὸν Εὐαγγελισμὸ της κινδυνεύει μὲ λιθοβολισμό. Καὶ στὴ Γέννηση τοῦ Υἱοῦ της καμμία χαρούμενη προετοιμασία καὶ ἄνεση. Γεννάει σὲ μία φτωχικὴ  σπηλιὰ ἀνάμεσα στὰ ζῶα καἰ καταφεύγει ὡς πρόσφυγας στὴν Αἴγυπτο. Θεέ μου, τί ταλαιπωρία ἡ μητρότητα! Ἀλλὰ Ἐκείνη μὲ ὑποταγὴ ἀπολαμβάνει παντοῦ τὴν παρουσία Του, τὴν προστασία Του, τὰ θαύματα  τοῦ Θεοῦ καὶ Κυρίου της στὴ ζωή της.

Καὶ ἀργότερα ὅταν ὁ Υἱός της ὡς Μεσσίας ἀνέλαβε τὴ δημόσια δράση Του, πόσο χαιρόταν γιὰ τὸ λυτρωτικό Του ἔργο ἡ Μάνα-Παναγία. Πῶς ἄντεξε ἡ μητρικὴ καρδία  της τὶς φαρισαϊκές ἐνέδρες, τὸν φθόνο τῶν ἰουδαίων; Μέχρι ποὺ ἀντικρυσε τὸν Υἱὸ τῆς Ἐσταυρωμένο στὸν Γολγοθά.Πῶς νὰ ἀντέξει ἡ Πονεμένη Παναγία τὸν εὐεργέτη ὡς κακοῦργον; Τὸ δικό της μαρτύριο δὲν τὸ ἔζησε καμμία ἄλλη μάνα.

Παναγία μας, κανένας φυσικός σου πόθος , κανένα ἀνθρώπινο ὄνειρο δὲν πραγματοποιήθηκε στὴ ζωή σου. Ὅλα δύσκολα ἕως τραγικά. Καὶ ἐσὺ δὲν λιγοψύχησες ποτέ, δὲν διαμαρτυρήθηκες πότε,δὲν σκανδαλίσθηκες ποτέ, δὲν εἶπες ποτέ: Γιατί Θεέ μου; Γιατί;; Ἀλλὰ πεοθαρχοῦσες μὲ τὴν κσαρδιά σου στὸ Ἅγιό Του θέλημα. Παναγία μου κανένα ὄνειρο δὲν πραγματοποιήθηκε, ἀλλὰ ἐσὺ ἤσουν κεχαριτωμεμη, εὐλογημένη, ἀπαλλαγμένη τελείως ἀπὸ τὸ ἴδιον θέλημα!

Παναγία μου, ἐσὺ ὑπέταξες τὰ ἀνθρωπινά σου ὄνειρα στὸ θεῖο ὄνειρο. Ἤσουν ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ γιὰ τὴ λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ Σχεδίου τῆς Θείας Οἰκονομίας.

Παναγία μας πόσο σὲ τίμησε ὁ ἴδιος ὁ Θεός, πόσο ἐσὺ μὲ τὴ ζωή σου Τὸν ἐτίμησες. Δίκαια εἶσαι ἡ Βασίλισσα τῶν οὐρανῶν, ἡ Μάνα τῶν ἀνθρώπων. Πάνω ἀπὸ ὅλα εἶσαι ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας.

Σὲ εὐγνωμονοῦμε! Μὴ μᾶς ἐγκαταλείψεις ποτέ!