Ex Grege
Ἡ εἰκόνα ἀπεικονίζει
τὸ ἔργο «Οἱ Δικηγόροι» (Les Avocats) τοῦ σπουδαίου Γάλλου ρεαλιστῆ καλλιτέχνη Ὀνορέ Ντωμιέ (Honoré Daumier), τὸ ὁποῖο
φιλοτεχνήθηκε κατὰ τὴν περίοδο 1870–1875. Στὸ προσκήνιο δεσπόζει μιὰ ὁμάδα τριῶν νομικῶν ντυμένων μὲ τὶς παραδοσιακὲς μαῦρες τηβέννους καὶ τὰ δικαστικὰ καπέλα. Πᾶσα ὁμοιότης μὲ τὸ παρὸν τυγχάνει συμπτωματική…
Θὰ ποῦμε μιὰ ἱστορία ἀπὸ τὰ παλιά. Καθαρὰ ἱστορία.
Καὶ πάλι… Πᾶσα ὁμοιότης μὲ
τὸ παρὸν τυγχάνει συμπτωματική...
Στὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς,
ὁ θρόνος εἶχε ταρίφα. Ὄχι μεταφορικά. Ταρίφα, μὲ νούμερο. Ἤθελες ἐπαρχία; Πλήρωνες. Ἤθελες
ψηλότερα; Πλήρωνες παραπάνω. Ὁ
ἐπίσκοπος ἔδινε στὴν Πύλη τὸ
«πεσκέσι», ἔπαιρνε τὸ ραβδί, κι ὕστερα τὸ ξεζούμιζε ἀπ'
τὸν κόσμο μὲ τὸ
παραπάνω. Ἐπένδυση ἦταν. Ἔβαζες κεφάλαιο, ἔβγαζες
κέρδος.
Καὶ μόλις κούμπωνε ὁ θρόνος, ἄνοιγε καὶ κανὰ κομπόδεμα. Γιατὶ ὁ δεσπότης τῆς σκλαβιᾶς δὲν πεινοῦσε ποτέ. Εἶχε τὴ «λογεία» του, σταθερό, μηνιάτικο, καλὸ βαρύ, βγαλμένο ἀπ' τὸν ἱδρώτα τοῦ ραγιᾶ. Ὁ ραγιᾶς νήστευε τὴ Σαρακοστή· ὁ δεσπότης μᾶλλον δὲν νήστευε ποτέ. Ὁ κόσμος μετροῦσε παράδες γιὰ τὸ χαράτσι· ὁ δεσπότης μετροῦσε τὸ βαλάντιό του καὶ τὸ ᾽βρισκε πάντα λειψό. Ποτὲ δὲν φτάνει, βλέπετε, ὅταν ἡ ποιμαντικὴ ἔχῃ ἐξορθολογισμὸ καὶ μισθολογικὴ κλίμακα.










.jpg)
