Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο.

Διδασκαλίες για υπερφυσικές πραγματικότητες, για ουράνιες ή υποχθόνιες υποστάσεις, για θεϊκή αποκάλυψη ή πλάνη δαιμονική, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό (Κυριακή Ε΄Λουκά).

Μπροστά στη δυσκολία αυτή πολλοί καταλήγουν στην προχειρότερη λύση, την απόρριψη. Όσα δεν μπορούν να επαληθευτούν με τους συνήθεις τρόπους που ισχύουν στον φυσικό κόσμο, πάνε στο περιθώριο. Δεν υπάρχουν. Ή δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με αυτά. Θεωρούνται αποκύημα παρωχημένων εποχών, καρπός της αδυναμίας του ανθρώπου μπρος στις ατιθάσευτες δυνάμεις του σύμπαντος. Διακωμωδούνται σήμερα, στον αιώνα της επιστήμης.

Δεν απορρίπτονται μόνο τα περί υπάρξεως Θεού, αλλά και όσα αφορούν τον κόσμο του κακού. Και επιτείνει την τάση αυτή ο σατανάς, «ο πλανών την οικουμένην», μια και τον βολεύει άριστα να φαίνεται πως δεν υπάρχει. Όποιος περνάει απαρατήρητος, κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Ο ανύποπτος δέχεται πιο καίρια χτυπήματα από τον εχθρό που δεν γίνεται αντιληπτός.

Έτσι λοιπόν στην τόσο «προοδευμένη» εποχή μας, πίσω από κατάλληλα καμουφλάζ και βιτρίνες αδιάφορες, κάτω από ξενόφερτα κυρίως έθιμα και αθώες δήθεν διασκεδάσεις, κρύβονται πολλά επικίνδυνα στοιχεία, που έρχονται απ’ ευθείας από τον χώρο του αποκρυφισμού, του παγανισμού, της μαγείας.

Ένα από αυτά είναι και το εισαγόμενο έθιμο του Halloween (Xαλλογουίν). Έχει τις ρίζες του στην κελτική μυθολογία και μαγεία, ντύθηκε προσωρινά με χριστιανικό ένδυμα ως εορτή των αγίων Πάντων, αλλά ξαναγύρισε σήμερα με το αρχαίο αποκρυφιστικό προσωπείο του, κατακλύζοντας τις μέρες αυτές Ευρώπη και Αμερική και τη χώρα μας φυσικά, που συνήθως πιθηκίζει και μιμείται αδιάκριτα ό,τι σερβίρεται από τον «πολιτισμένο» κόσμο.

Οι υπέρμαχοι του εθίμου διατείνονται ότι είναι μια διασκέδαση απλώς, μια ευκαιρία χαράς. Και βέβαια, μια εμπορική υπόθεση. Τα καταστήματα, κυρίως παιδικών ειδών, κατακλύζονται από τα αξεσουάρ της γιορτής. Ενδυμασίες μαγισσών, ξωτικών, δαιμόνων, φαντασμάτων, με τρομακτικές προσωπίδες, νεκροκεφαλές, σκελετούς και άλλα αποκρυφιστικά σύμβολα. Έτσι ο τρόμος και η φρίκη ανάγονται σε διασκέδαση και προωθείται η εξοικείωση και μύηση των μικρών παιδιών στον αποκρυφισμό-σατανισμό.

Δεν είναι άσχετες οι δηλώσεις σατανιστών, όπως:

«Χαίρομαι που οι Χριστιανοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους να λατρεύουν τον διάβολο τουλάχιστον μια νύχτα τον χρόνο».

«Όταν ντύνεσαι ακόμα και άγγελος ή γοργόνα για το Halloween, δίνεις στον διάβολο τα νόμιμα δικαιώματα να αλλάξει την προσωπικότητά σου».

«Τη μαγική, ανίερη αυτή νύχτα» οι άνθρωποι «έχουν την ευκαιρία να χορέψουν με τον Διάβολο».

«Βλέπω σατανιστές σε όλο τον κόσμο να συναντιούνται σε μικρές ομάδες αυτή τη νύχτα στο Halloween, 500 χρόνια μετά, για να σηκώσουν ένα ποτήρι στους κολασμένους».

«Τα βράδια μεταξύ τέλους Οκτωβρίου και αρχών Νοεμβρίου, εκτός από πολυάριθμες μαγικές τελετές, γίνονταν θυσίες ζώων και, κατά πάσα πιθανότητα, ακόμη και ανθρωποθυσίες».

Θέλουμε και άλλες ομολογίες για τη φρίκη που κρύβει η «αθώα» βιτρίνα του Χαλλογουίν;

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλό μήνα!

1 σχόλιο:

  1. «Θέλουμε και άλλες ομολογίες για τη φρίκη που κρύβει η «αθώα» βιτρίνα του Χαλλογουίν;»

    Εἶναι φοβερά τά ὅσα μᾶς μεταφέρει ὁ σεβαστός π. Δημήτριος σχετικά μέ τό «εισαγόμενο έθιμο του Halloween (Xαλλογουίν)».
    Κι ἄν οἱ ἀνωτέρω δηλώσεις τῶν σατανιστῶν ἀγγίζουν ἔστω καί λίγο τήν πραγματικότητα τότε ἡ κατάσταση εἶναι πάρα πολύ σοβαρή γιά νά ἀγνοηθεῖ ἤ γιά νά ἀντιμετωπιστεῖ μέ θυμηδία καί εἰρωνική διάθεση.
    Αὐτές οἱ δηλώσεις γιά ἕναν πιστό χριστιανό εἶναι ἡ μία χειρότερη ἀπ’τήν ἄλλη μέ πιό φοβερή ἴσως αὐτή πού μέ τή συμμετοχή μας ὡς μιά ἁπλῆ διασκέδαση αὐτό ἐκλαμβάνεται σάν νά «… δίνεις στον διάβολο τα νόμιμα δικαιώματα να αλλάξει την προσωπικότητά σου».
    Ὁ Ἅγιος Παΐσιος μᾶς πληροφορεῖ:
    «Πολύς δαιμονισμός ὑπάρχει σήμερα στὸν κόσμο.
    Ὁ διάβολος ἁλωνίζει, γιατί οἱ σημερινοί ἄνθρωποι τοῦ ἔχουν δώσει πολλά δικαιώματα καὶ δέχονται δαιμονικές ἐπιδράσεις φοβερές. »

    Ἀπό τό Γεροντικό μεταφέρω:
    «Ένας νεαρός μοναχός στάλθηκε από τον Γέροντά του στην πόλη για να πουλήσει το εργόχειρό τους ή για κάποια άλλη ανάγκη.
    Στον δρόμο της επιστροφής για το κελί του, συνάντησε έναν Εβραίο ο οποίος περπατούσε μαζί του.
    Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ο Εβραίος άρχισε να αναπτύσσει τις θρησκευτικές του απόψεις και του είπε:
    «Εσείς οι Χριστιανοί πιστεύετε ότι ήρθε ο Μεσσίας, αλλά κάνετε λάθος.
    Ο αληθινός Μεσσίας δεν έχει έρθει ακόμα».
    Ο μοναχός, ο οποίος ήταν απλός, αγράμματος και αφελής, αντί να ομολογήσει σταθερά την πίστη του ή να αποφύγει τη συζήτηση, αποκρίθηκε απερίσκεπτα:
    «Ποιος ξέρει;
    Μπορεί και να έχεις δίκιο...»
    Όταν ο μοναχός έφτασε πίσω στο κελί, πήγε να βάλει μετάνοια στον Γέροντά του, όπως συνηθιζόταν. Όμως, ο Γέροντας, ο οποίος είχε το χάρισμα της διορατικότητας, έκανε πίσω, αρνήθηκε να του δώσει την ευχή του και του είπε με θλίψη:
    «Φύγε από κοντά μου, δεν είσαι πλέον μοναχός, ούτε καν Χριστιανός.
    Βλέπω ότι η Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος έχει φύγει από πάνω σου και στη θέση της υπάρχει ένα σκοτάδι».
    Ο νεαρός μοναχός έβαλε τα κλάματα, τρομαγμένος, και είπε:
    «Γιατί το λες αυτό, Γέροντα;
    Εγώ δεν έκανα καμία αμαρτία στην πόλη, ούτε έκλεψα, ούτε αμάρτησα σαρκικά».
    Τότε ο Γέροντας τον ρώτησε:
    «Με ποιον μίλησες στον δρόμο;».
    Ο μοναχός θυμήθηκε το περιστατικό και του διηγήθηκε τη σύντομη κουβέντα που είχε με τον Εβραίο, θεωρώντας την ασήμαντη.
    Ο Γέροντας του εξήγησε:
    «Αυτή η φαινομενικά ασήμαντη φράση "Μπορεί να έχεις δίκιο", ήταν μια έμμεση άρνηση του Χριστού.
    Με το να αμφισβητήσεις, έστω και από αφέλεια, ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας, πρόδωσες την πίστη σου».
    Ο μοναχός συναισθάνθηκε το μεγάλο του σφάλμα.
    Έκλαψε πικρά, μετανόησε βαθιά και κλείστηκε σε αυστηρή απομόνωση (εγκλεισμό) κάνοντας προσευχή και νηστεία, ζητώντας το έλεος του Θεού.
    Μετά από καιρό πνευματικού αγώνα και δακρύων, ο Θεός πληροφόρησε τον Γέροντα ότι συγχώρησε τον αδελφό και ότι η Χάρη του Αγίου Πνεύματος επέστρεψε επάνω του.»

    Καί ἀναρωτιέμαι, ἄν μιά « φαινομενικά ασήμαντη φράση "Μπορεί να έχεις δίκιο", ήταν μια έμμεση άρνηση του Χριστού» γιά τόν ἁπλοϊκό, ἀγράμματο καί ἀφελῆ μοναχό, τότε μιά ἔστω ἀθῶα συμμετοχή μας σέ αὐτό τό «εισαγόμενο έθιμο του Halloween (Xαλλογουίν)» τί μπορεῖ νά σημαίνει ἀπό πλευρᾶς δικαιωμάτων πού παραχωροῦμε στό διάβολο καί ποιές νά εἶναι ἄραγε οἱ συνέπειές της;
    Ἄς ἀναλογιστοῦμε.

    Μέ φόβο Θεοῦ
    Θεόδωρος Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή