Η ομιλία στην Χαβαρόβρυση Ηλείας - Διον. Δρακόπουλου

Η ομιλία του ιατρού Διον. Δρακόπουλου στην εκδήλωση μνήμης στην Χαβαρόβρυση Ηλείας-Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Τιμάμε τους Ήρωες και τον αγώνα τους

Σεβαστοί πατέρες της Εκκλησίας μας, αγαπητοί πατριώτισσες και αγαπητοί πατριώτες.

Για μία ακόμη συνεχή χρονιά βρισκόμαστε σε αυτό εδώ τον τόπο, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στα πεσόντα υπέρ Πατρίδος, αυτά νέα παιδιά υπό τον γενναίο Ελευθέριο Παπανικολόπουλο. Ιερά υποχρέωσις είναι να τιμώνται οι πεσόντες υπέρ Πατρίδος. Πολλώ μάλλον επί κομβικών και κρισίμων περιόδων για την τύχη της. Ιερά υποχρέωσις, επίσης, η προστασία της Μνήμης τους από τους γνωστούς Παραχαράκτες της Ιστορίας. Τα παιδιά αυτά υπήρξαν μάρτυρες της πατρίδας μας μιας πολύ δύσκολης εποχής, όταν η χώρα μας καθημαγμένη προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της, μιας περίπου δεκαετίας από της ιταμής προσβολής και επιθέσεως Φασισμού-Ναζισμού, αλλά και, με την νέα περιπέτεια, έφθανε τελικά δεκαετία.

Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1940 ΚΑΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΓΥΡΟΣ

Ήταν η τρίτη φάσις, ο Τρίτος λεγόμενος γύρος του λεγομένου Εμφυλίου, όταν η χώρα είχε πάλι μπροστά της να αντιμετωπίσει τον ίδιο ύπουλο εσωτερικό εχθρό υπό νέο προσωπείον.

Η προσφορά των παιδιών αυτών προς την Πατρίδα ήτανε η προστασία των συμπατριωτών τους της υπαίθρου αλλά και των πόλεων από τις καταδρομικές. ληστρικές επιθέσεις των Ανταρτών, «κατσαπλιάδων», όπως τους αποκαλούσε ο λαός λόγω του πλιάτσικου στο οποίο προέβαιναν..

Ακόμη, το ανοσιούργημα της αρπαγής και βιαίας στρατολογήσεως όχι μόνο ανηλίκων αλλά και εφήβων και παιδιών για να γίνουν «καλοί αντάρτες», όπως έλεγαν!  Η τακτική αυτή έλαβε μεγάλές διαστάσεις το 1948 με επίκεντρο τα σύνορα, το γνωστό Παιδομάζωμα. 

Με αυτό το έγκλημα προωθούσαν από τα βόρεια σύνορα μας νέα παιδιά αρπαγμένα βιαίως από τις οικογένειές τους και τα προωθούσαν στις κομμουνιστικές χώρες για να τα κάνουν «γενιτσάρους». Το εξωφρενικό, τα κάπως μεγαλύτερα τα έντυναν Αντάρτες και τα προωθούσαν στις μάχες για να σκοτωθούν. Το ανοσιούργημα αυτό κατεγράφη και κατηγγέλθη σε επιτροπές του ΟΗΕ και του Ερυθρού Σταυρού. Έχομε πάλι αναφέρει την προσωπική μαρτυρία ηλικιωμένης, η οποία μου περιέγραψε τα γεγονότα της Χαβαρόβρυσης, όπως και το ότι οι Αντάρτες στην προηγούμενη ημέρα είχαν αρπάξει 10 (δέκα) παιδιά της περιοχής που τελικά εχάθηκαν!

Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ…

Πώς όμως εφθάσαμε σε αυτά τα τραγικά γεγονότα; «Όταν κάνεις έναν αγώνα εναντίον κοινού εχθρού, εν προκειμένω κατακτητού, και ο από δίπλα σου, αντί βοηθείας, σε χτυπά πισώπλατα με απώτερους αλλότριους σκοπούς, αυτό με τους ανθρώπινους κανόνες χαρακτηρίζεται ανίερο, ανήθικο, πολύ περισσότερο δε όταν πρόκειται για Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα.

Αυτή ακριβώς η παθογένεια της εκτροπής της Εθνικής Αντιστάσεως, η πεμπτουσία της όλης αποτυπώσεως των γεγονότων. Τα πράγματα «επί τον τύπον των ήλων». Με την αυθόρμητη συμμετοχή, μαζική και ενθουσιώδη, των Ελλήνων στις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις, μία μόνον εξ αυτών και εκ των πραγμάτων πλήττουσα τον αναγκαίο Ενωτικό Αγώνα εκινήθη διαφορετικά! Ήταν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Όταν απέκτησε την δύναμιν που χρειαζόταν και κατευθυνόμενο εν κρυπτώ από το ΚΚΕ επεδόθη στην καταδίωξιν και εξόντωσιν ή και βίαια ενσωμάτωσιν -βλέπε Στέφανος Σαράφης- των άλλων Αντιστασιακών οργανώσεων προς μονοπώλησιν και επιδίωξιν απωτέρων σκοπών! Εν κρυπτώ εκινήθη και έναντι των Συμμαχικού Στρατηγείου που συντόνιζέ τον Αγώνα, με καθαρώς Πατριωτικό λόγο στην αρχή και τον ελκυστικό τίτλο. Για όσους γνώριζαν την τακτική των όπου γης Κομμουνιστικών Κομμάτων της συνταγής του Λένιν: «Μετατρέψτε τους Εθνικούς και Εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες σε εμφυλίους για κατάληψη της εξουσίας», δεν εξενίσθησαν και το περίμεναν.

ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΜΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ

Έτσι, εκ προοιμίου τα σπέρματα του διχασμού και της εκτροπής-ξεστρατίσματος και αποδυναμώσεως της Εθνικής Αντιστάσεως, με ευθύνη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Και βεβαίως, «ποιος ήρξατο χειρών αδίκων»; Ποιος φέρει την ιστορική ευθύνη; Έτσι εξωντώθησαν αγνοί πατριώτες που θα προσέφεραν ενωτικά. Πολλοί διακριθέντες στον πόλεμο 40-41, όπως ο Χρήστος Καραχάλιος από την Ολυμπία και ο Δημήτριος Ψαρρός του 5/42 στην Στερεά. Βέβαια έδωσε και μεγάλες και επιτυχείς Μάχες ως η πλέον ισχυρά και πολυμελής οργάνωσις, ως είχε άλλωστε υποχρεώσιν και σκοπόν.

Πώς κατέστη το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ η πλέον πολυμελής οργάνωσις;

1.Άφθονος οπλισμός από τους Συμμάχους.

2.Άφθονο χρήμα, δια ρίψεων λιρών που δεν απεδίδοντο στον βαθμό που έπρεπε στον πληθυσμό, εν αντιθέσει προς τις άλλες οργανώσεις. Τελικά, μέρος του χρυσού κατέληξε μετά το ΄49 σε κομμουνιστικές χώρες.

3.Εκουσία ή όχι συμμετοχή προβεβλημένων ατόμων της κοινωνίας προς προβολήν (κράχτες), τα οποία ελέγχοντο πλήρως.

4.Βιαία στρατολόγησις πληθυσμών, ακόμη δολοφονίες και καταστροφές για όσους ανθίσταντο (Βαλτέτσι). Τρόμος διακατείχε τους πληθυσμούς στην φράσιν: «Σε θέλει ο Καπετάνιος».

5.Πισώπλατο χτύπημα των άλλων Αντιστασιακών Οργανώσεων, διάλυσις και βιαία στρατολόγησις-ένταξις.

6.0ικονομία δυνάμεων για τους μελλοντικούς σκοπούς (Ομολογία Κ. Καραγιώργη).

7.Χτυπήματα μεμονωμένων τμημάτων του εχθρού, φρουρές κλπ, άνευ στρατηγικής σημασίας, που επέσυραν την μήνιν των κατακτητών με ολοκαυτώματα, όπως των Καλαβρύτων που αφέθησαν απροστάτευτα ως συνήθως!

Αντιθέτως, ο Ζέρβας και οι άλλες Αντιστασιακές οργανώσεις επέμεναν στον Ενωτικό Αγώνα. Όμως, αμέσως μετά τον Γοργοπόταμο, όπου ο Βελουχιώτης εσύρθη αρχικώς αρνούμενος και την κοινή επιχείρηση μαζί με τους Βρετανούς, άρχισε η καταδίωξις του Ζέρβα από τον Βελουχιώτη, βάσει των διαταγών του κόμματος. Έτσι στην Ήπειρο μετά από λίγο ο καταδιωκόμενος Ζέρβας, γνώστης του εδάφους, κατώρθωσε να εγκλωβίση τον Βελουχιώτη στην περιοχή στην χαράδρα των Μελισσουργών, με διάταξιν κατά κράτος εξοντώσεως, του στέλνει μήνυμα: «Άρη, φύγε να γλιτώσης. Εγώ επιμένω στον Ενωτικό Αγώνα»!

Και τον άφησε πράγματι να γλιτώση. Διάφορα ήθους, διάφορα επιπέδου.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ

Μεγάλες υπηρεσίες ουσιώδους σημασίας προσέφεραν οι Πατριωτικές οργανώσεις του «Αγνώστου Πολέμου» μέσω συλλογής πληροφοριών που οδήγησαν σε μεγάλα σαμποτάζ κατά του εχθρού, σε ανατινάξεις πλοίων και εγκαταστάσεων, όπως η ανατίναξις της Ναζιστικής ΕΣΠΟ. Με κίνδυνο της ζωής τους κάτω από τη μύτη του κατακτητού, μέσω των υπηρεσιών που υπηρετούσαν πολλοί και με πολλά θύματα, όπως η Λέλα Καραγιάννη, ο Κωνσταντίνος Περρίκος, ο Γιάννης Τσιγάντες. Και αυτοί με άδολο πατριωτισμό, χωρίς κομματικές ιδιότητες, εξ ου και η προσπάθεια υποβαθμίσεως της προσφοράς τους από την Αριστερά.

Ο επακολουθήσας 2^ος Γύρος, με τα αλήστου μνήμης Δεκεμβριανά, απετέλεσε ουσιαστικά Εθνοκάθαρσιν, όπου η δολοφονική ΟΠΛΑ εξώντωσε τεράστιο αριθμό ανθρώπων ίσως περισσότερους από το προηγηθέντα Πόλεμο και έστειλε στην ομηρία υπό άθλιες συνθήκες εξοντώσεως πάλι χιλιάδες ανθρώπους. 

Και αυτό το ανοσιούργημα για ελεύθερο πεδίο μελλοντικής επικρατήσεως και αυτό όχι με χαρακτηριστικά του «ταξικού εχθρού» κατά την ορολογία τους, αλλά ως άτυχοι, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, ακόμη και μικρά παιδιά, που ευρέθησαν στον δρόμο τους εμπόδια στα σχέδιά τους. Ο πατριωτισμός αγνών ανθρώπων εκεί εθανατώνετο.

 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΟ 1945

Η Βάρκιζα που ακολούθησε ήταν μία ευκαιρία προσεγγίσεως και ειρήνης, παρά τα τραγικά προηγηθέντα. Καίτοι όμως τους εδόθη αυτή η ευκαιρία,  δεν απεφεύχθη η προαποφασισμένη και προετοιμασμένη ανταρσία του ΚΚΕ, ο λεγόμενος Τρίτος Γύρος.

Με την Συμφωνία αμνηστεύοντο τα Πολιτικά Αδικήματα, όχι όμως και τα Ποινικά. Και οι Ελασίτες είχαν διαπράξει πολλά, ακόμη και ειδεχθή από «κόμπλεξ» και άγρια ένστικτα.

Και όμως, από τα θύματα, ένας μεγάλος αριθμός συγχώρεσαν, μερικοί κατέφυγαν στα Δικαστήρια για τα πλέον στυγερά εγκλήματα, και κάποιοι άλλοι προέβησαν σε εκδικήσεις. Μας λένε -η άλλη πλευρά- για «Λευκή Τρομοκρατία», Παραλείπουν όμως την προηγηθείσα «Κόκκινη Τρομοκρατία», πολύ πιο δολοφονική ασυγκρίτως. Η οποία βεβαίως ήταν προαποφασισμένη.

 Άνθρωποι που έχουν ζήσει και γνωρίζουν καλά τα γεγονότα έχουν και την σωστή κριτική. Τόσο ο Ευάγγελος Αβέρωφ όσο και ο Τάκης Λαζαρίδης τελευταίως σε συνέντευξή του στον Στέλιο Κούλογλου βεβαιώνουν ότι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, παρά την κατά κράτος ήττα του, επήρε περισσότερα από ό,τι αντικειμενικώς εδικαιούτο. Επομένως κακώς κατέφυγε στην τελική Ανταρσία.

ΤΡΙΤΟΣ ΓΥΡΟΣ ΚΑΙ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ»

Στον Τρίτο λεγόμενο Γύρο υπό το νέο προσωπείον του ΚΚΕ η συμμετοχή μεγάλου αριθμού των λεγομένων «Σλαβομακεδόνων», δηλαδή προγόνων των «Σκοπιανών» - ουσιαστικά Βουλγαρικής καταγωγής -ακυρώνει περαιτέρω τον όρο «Εμφύλιος». 

Κατά τον καθηγητή της Ιστορίας Ν. Μαραντζίδη, γόνο πολιτικών προσφύγων που γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα, η συμμετοχή έφτασε περίπου στο 50%, όσο απεδεκατίζετο ο «Δημοκρατικός Στρατός». Επίσης, ο Ν. Μαραντζίδης αναφέρει: «Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο, Πολέμου χαρακτηριζομένου «Εμφυλίου», όπου η μία πλευρά είχε τεράστια εξάρτηση από όμορα κράτη». Δηλαδή Γιουγκοσλαβία (Μπούλκες), Αλβανία.

Τότε διεπράχθησαν και οι πλέον προδοτικές πράξεις, 1.Το «Παιδομάζωμα», όπως ομολογεί ο Γ, Μανούκας, και 2.Η 5^η Ολομέλεια του «Μακεδονικού λαού», όταν από το 1925-λόγω Κομιντέρν- είχαν θέσει εδαφικό θέμα (!) εναντίον της χώρας μας προς απόσχισιν Μακεδονίας-Θράκης από τον Εθνικό κορμό, με κίνδυνο τώρα το 1949 να γίνει αυτό και επί του πεδίου αν επετύγχανε η Ανταρσία!

Επίσης υπήρχε η σχέσις και συνεργασία με το ΣΝΟΦ-ΝΟΦ, δηλαδή το αποσχιστικό Σλαβικό κίνημα!

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός της Νίκης Θεμιστοκλής Σοφούλης, που υπέργηρος μετέβη στον Γράμμο κοντά στους αγωνιζόμενους φαντάρους μας, σε ένθερμους λόγους του, επικέντρωσε στον κίνδυνο του Πανσλαβισμού κατά την θεωρία- Μανιφέστο που επικρατούσε ακόμη και για τον κίνδυνο καθόδου στις «θερμές θάλασσες», στο Αιγαίο:

«Ο εχθρός που αντιμετωπίζετε και ήδη συντρίβετε αποτελεί από τους πλέον ύπουλους και επικίνδυνους εχθρούς της Ιστορίας μας, όπως και ως εσωτερικός».

Για τις διάφορες αιτιάσεις και δικαιολογίες περί δήθεν παγιδεύσεων και εξαναγκασμού καταφυγής στον Τρίτο Γύρο, καταπέλτης πάλι ο Τάκης Λαζαρίδης: «Για κείνους που θέλουν να βλέπουν κατάματα την Αλήθεια, η λογική απάντηση είναι μία. Ο εμφύλιος ξέσπασε στην πατρίδα μας γιατί έτσι αποφάσισε ο Στάλιν».

Και οι ηγέτες του ΚΚΕ ήταν πιστοί στην Αρχή του Προλεταριακού Διεθνισμού (δηλαδή, το ΚΚΣΕ ως ηγετική Δύναμη αποφασίζει και τα άλλα ΚΚ εκτελούν). Και η επιβεβαίωσις του Ν. Ζαχαριάδη: «Εκπληρώσαμε το Διεθνιστικό μας Χρέος».

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΥ 1949

Με την τελική Νίκη της Ελλάδος το 1949, η Ιστορία κατέγραψε για τη χώρα μας την μοναδικότητα από όλες τις χώρες που ενεπλάκησαν στην δίνη του Β’  Παγκοσμίου Πολέμου.

Με Νίκη εξεκίνησε εναντίον του Φασισμού, εμπήκε στην παρατεταμένη καταστροφική περιπέτεια, αιμάτωσε, αλλά και με Νίκη ετελείωσε αντιμετωπίσασα και τους δύο αυτούς Ολοκληρωτισμούς, Φασισμό-Ναζισμό και Κομμουνισμό. Και οι δύο αυτές Νίκες στην σωστή πλευρά της Ιστορίας!

Πατριώτισσες, πατριώτες,

Σήμερα, αναγκαία πάρα ποτέ η ενότης και σύμπλευσις του ευρέος πατριωτικό χώρου, χωρίς στενά όρια. Η απειλή του εξ Ανατολών προαιωνίου εχθρού συνεχής. Τα τύμπανα του πολέμου γύρω μας πέραν της θωρακίσεως της χώρας, αναγκαία η ψυχική, πατριωτική θωράκισις των Ελλήνων. Παραχαράξεις σαν αυτές των εθνομηδενιστών δίνουν λαβή στους Αναθεωρητισμούς του Ερντογάν, ακόμη και του Ράμα.

Η υποκρισία και προκλητικότης των τότε ηττημένων παραχαρακτών της Ιστορίας δεν έχει όρια. Με την επίκλησιν της δήθεν Λήθης («Λήθη μαϊμού») προκαλούν ακόμη και Ανταρτόπληκτες πόλεις και στήνουν προτομές σε αυτούς που έστρεψαν τα όπλα κατά της Πατρίδος. Στις φιέστες της δήθεν συμφιλίωσης επάνω στις Πρέσπες προκαλούν.: «Τι και αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς στο τέλος θα νικήσουμε».

Άλλοι εθνομηδενιστές πανηγυρίζουν για την Προδοσία των Πρεσπών! Και μένουν αναπάντητες οι νέες προκλήσεις των Σκοπιανών με τα σχολικά βιβλία.

ΟΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Και οι μεν εθνομηδενιστές ξέρουν τον ρόλο τους. Ας προσμετρήσουν όμως τις ευθύνες τους αυτοί που ώφειλαν να είναι οι θερματοφύλακες των Αξιών του Έθνους, αλλά τους έχουν παραδώσει γην και ύδωρ.

Στο σημείο αυτό σκόπιμο να παραθέσουμε κάποια γνήσια και αδιάσειστα στοιχεία από τα πολλά που υπάρχουν ως απάντησιν στους παραχαράκτες της ιστορίας εκείνης της ταραχώδους περιόδου:

1.Επιστολή του Κώστα Καραγιώργη-Γυφτοδήμου προς τον Νίκο Ζαχαριάδη, μετά την επιστροφή του από το Νταχάου, άκρως αποκαλυπτική για τον ΕΛΑΣ: «Η τακτική μας στον ΕΛΑΣ κατά πρώτο λόγο να υποχωρούμε μπροστά στον προελαύνοντα εχθρό, μη λυπούμενοι το έδαφος που χάνουμε. Να διατηρήσουμε τις δυνάμεις μας ακέραιες για τους μελλοντικούς μας σκοπούς. Έτσι μου τη διετύπωσε ο Σιάντος. Αλλά και σαν νοοτροπία, στρατικοποίηση πάνω στο παλιό γραφειοκρατικό πνεύμα, καραβανάδικο, ραχάτι, καλοπέραση, πολιτικολογία και πολεμικός συμβιβασμός με τον κατακτητή. Γενειάδα, χατζάρι, σαδισμός, αυθαιρεσία, διαφθορά. Συχνά θεωρούνταν παλικαριά η απείθεια και η απολίτιστη τρομοκρατική αιμοβορία».

Ποια η τύχη του Κ. Καραγιώργη; Πέθανε άρρωστος σε φυλακή των συντρόφων του στο Βουκουρέστι κατά το γνωστό αλληλοφάγωμα των αυτοεξορίστων μετά την ήττα.

2. Καταγγελία του Γιάννη Μανούσακα: «Η καθοδήγηση [του Κόμματος] μάς κράτησε μέσα (στην Ακροναυπλία) 602 ανθρώπους κλεισμένους με τις πόρτες ανοιχτές»! πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς, ενώ μπορούσαν έχουν διαφύγει!

ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΣΕ ΧΑΒΑΡΟΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΑΜΑΛΙΑΔΑ ΤΟ 1947

Η θυσία της Χαβαρόβρυσης όπως και η επακολουθήσασα μετά ένα μήνα Μάχη της Αμαλιάδος, την ημέρα της Αγίας Αικατερίνης, ιστορικώς Πολιούχου της πόλεως, αποτελούν ιστορικά γεγονότα της περιοχής μας, όπου έπεσαν κορμιά για την υπεράσπισίν της. Πάντα ανοιχτό το θέμα να τιμηθεί και πάλι από την Πολιτεία, όταν κοντόφθαλμες πολιτικές την κατήργησαν.

Δεν ξεχνάμε την δολοφονία του Βορειοηπειρώτη Πατριώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα ανήμερα 28^η Οκτωβρίου, με την ελληνική σημαία, που την εκάλυψαν με ψεύτικες διαδικασίες.

Τιμάμε την Μνήμη των Αειμνήστων Προέδρων του Χαβαρίου Ιωάννη Τράπαλη και Θεοδώρου Μπούρα που από την αρχή εστήριξαν την εκδήλωσιν μνήμης των πεσόντων παλληκαριών.

Όσοι κωφεύουν, δεν πειράζει, αρκεί να μην στενοχωρούν τους…«Προοδευτικούς». Στον χώρο αυτό, τιμάμε σήμερα και την μνήμη του αγαπητού φίλου Πέτρου Πυλαρινού, που κάθε χρόνο ήταν μαζί μας και ως ψάλτης και που έχασε την ζωή του σε τροχαίο μόλις λίγες ημέρες πριν. Μεγάλη η λύπη μας. Ο Θεός να τον αναπαύση.

Τιμάμε την Μνήμη των παλληκαριών που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα στην μάχη της Χαβαρόβρυσης. 

Αθάνατοι!

Διονύσιος Δ. Δρακόπουλος-ιατρός, πρ. Δημοτικός Σύμβουλος Αμαλιάδος