Μνήμη Νικοπόλεως Μελετίου - π.. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Μνήμη Νικοπόλεως Μελετίου

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

  Στίς  12 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου γιορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Μελετίου Ἀρχιεπισκόπου Ἀντιοχείας.

 Τήν ἴδια μέρα γιόρταζε καί τά ὀνομαστήριά του καί ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος.

Ἡ γραμμή του ὡς Ἱερέας-Ἀρχιερέας ἦταν νά  ὠφελεῖ, ἀφυπνίζει πνευματικά τόν ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο πού πήγαινε κοντά του.

Θά ἦταν τό 2001, ὅταν εἶχε παρευρεθεῖ σέ ἐκδήλωση, ἐθνικοθρησκευτικοῦ περιεχομένου. (Ἀθήνα). Προσκεκλημένοι  βουλευτές, πολιτικοί ἀρχηγοί, κ.ἄ. Ἦρθε καί ὁ (τότε) Πρόεδρος τοῦ Κ.Κ.Ε. Χαρίλαος Φλωράκης. Χαιρετώντας τόν Μελέτιο, εἶπε:

 -Ἐγώ δέν ἦρθα στήν ἐκδήλωση ἀπό θρησκευτική πλευρά, ἀλλά ἀπό κοινωνική, γιατί εἶμαι ἄθεος.

-Σίγουρα κ. Πρόεδρε, εἶστε ἄθεος;

-Σάμπως ἔχεις δίκιο· νά μιά φορά, καλοκαίρι μεσημέρι, στό Καρπενήσι, εἶχα ξαπλώσει μέσα στό δάσος, κάτω ἀπό ἕνα δένδρο· εἶχα δίπλα μου ἕνα καρδάρι γάλα· κοιτάω πάνω, καί βλέπω νά κρέμεται πάνω ἀπό τό κεφάλι μου μιά ὄχιά· «Παναγία μου φώναξα!». Ὅμως, μοῦ φαίνεται, ὅτι ὅλα  αὐτά   εἶναι ἐπίκτητα,  ἐπιγεννήματα. 

 -Μήπως, κ. Πρόεδρε, δέν εἶναι ἐπίκτητα; Ψάξτε τό θέμα ὅσο εἶναι καιρός...

Ὁ Μελέτιος ἔριξε τόν σπόρο.

      

 Ὁ Μελέτιος κάθισε μέ μιά παρέα. Στήν παρέα εἰσῆλθε καί ἕνας  ἀκόμα  κύριος. Αὐτοσυστήνεται:

-Ἀπό ‘δῶ Βουλευτής.

-Χαίρω πολύ. Ἀπάντησε ὁ Μελέτιος.

- Ἄν σᾶς εἰπῶ μέ ποιό κόμμα εἶμαι, μπορεῖ νά μήν χαρεῖτε.

-Πῶς τό ἔχεις σίγουρο;

-Εἶμαι Βουλευτής τοῦ Κ.Κ.Ε.

- Τώρα, χαίρομαι ἀκόμα πιό πολύ.

- Μάχομαι ἀπό χρόνια ἀνιδιοτελῶς γιά τό καλό τῆς κοινωνίας. Θέλω τή δικαιοσύνη.

-Ἐλπίζω ὁ Ἐσταυρωμένος, πού εὐλογεῖ τό δίκαιο, νά σᾶς εὐλογήσει.

Καί ὁ Βουλευτής δάκρυσε.

(…)

  Ὁ Μελέτιος γυρίζοντας στήν ἕδρα του, Πρέβεζα,  ἔλαβε ἔνα βιβλίο, γραμμένο ἀπό τόν ἴδιο τόν Βουλευτή τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἀποστολέας; Ὁ  Βουλευτής! Ὑπῆρχε καί ἐπιστολή του πρός τόν Μελέτιο. Μεταξύ τῶν ἄλλων ἔγραφε: «δέν γεννήθηκα ἄθεος· μέ ἔκαναν. Τὀ πῶς ἔγινα, τό γράφω στό βιβλίο: «Ἦταν Μ. Ἑβδομάδα. Ἔψελνα στήν ἐνορία μου. Μπῆκα στό Ἱερό·  εἶδα τούς Ἱερεῖς νά διαπληκτίζονται…». 

   Τό παράδειγμά τους -κήρυγμά  τους ἔπιασε.  Ἦταν ἄλλωστε τό καλύτερο κήρυγμα περί ἀθεϊας…