ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΥ & ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Δ΄  ΝΗΣΤΕΙΩΝ
 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΥ

&  ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

        Μ.Τεσσαρακοστή, Νηστειών 4^η Κυριακή, και ακούσαμε Ευαγγελιστή  Μάρκο να περιγράφει άμεσα και ζωντανά τη θαυμαστή θεραπεία από το Χριστό νέου που είχε καταληφθεί και βασανιζόταν από πνεύμα δαιμονικό. Ο Ευαγγλιστής τοποθετεί το γεγονός αμέσως μετά το θαύμα της Μεταμόρφωσης, με το Χριστό και τους τρεις να έχουν κατεβεί από το όρος Θαβώρ, να έχουν ενωθεί με τους άλλους μαθητές, και όλοι μαζί να είναι σε πλήθος λαού. Πλήθος λαού που «θαμπώθηκε με το που είδε τον Ιησού Χριστό, τον περιέβαλε με αγάπη όση πολλή και άκουγε με μεγάλη προσοχή τη διδαχή του».    

     Και, κάποια στιγμή ένας απ’ το πλήθος αυτό παίρνει το θάρρος, απευθύνεται στο Χριστό, και του εκθέτει μεγάλο καημό και πόνο. «Διδάσκαλε, του λέει, έφερα σε σένα το γιό μου, γιατί έχει μέσα του πνεύμα δαιμονικό, που τον κάνει άλαλο ! Κάθε φορά που τον πιάνει τον ρίχνει κάτω, και τότε βγάζει αφρούς, τριζει τα δόντια του και μένει ξερός. Τον πήγα στους μαθητές σου να διώξουν αυτό το πνεύμα, αλλά δεν μπόρεσαν».

     «Άπιστη γενιά», ακούγεται να λέει ο Ιησούς, και να συνεχίζει. «Ως πότε θα είμαι μαζί σας; Πόσον καιρό ακόμα θα σας ανέχομαι;». Αναλογιζόμενος βέβαια την αδυναμία των μαθητών. Αλλά και επισπεύδει, επειδή επείγε ήταν το πρόβλημα σοβαρό και επείγε η άμεση δική του αντιμετώπιση. «Φέρτε μου το νέο εδώ», είπε. Εκείνοι τον έφεραν.

Και, μόλις που το δαιμονικό πνεύμα είδε τον Ιησού, αμέσως το νέο συντάραξε, κι εκείνος επεσε καταγής, και κυλιόταν, και έβγαζε αφρούς. «Πόσος καιρός είναι που του συμβαίνει αυτό;», ρώτησε ο Ιησούς τον πατέρα του παιδιού. Κι εκείνος απάντησε, «από μικρό παιδί. Και πολλές φορές μάλιστα και στη φωτιά τον έριξε και στα νερά, να τον εξολοθρέψει. Αλλά,  αν μπορείς να κάνεις κάτι, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας», κατέληξε, ανοίγοντας άλλο θέμα.

     Ο Ιησούς παρευθύς πολλά κατάλαβε, αλλού και για άλλο τον πήγαινε, μα τα λόγια του έδειξαν πως πολύ αμφέβαλε ότι μπορούσε να κάνει ο Κύριος αυτό που ζητούσε, και του λέει. «Αν μπορείς να πιστέψεις, όλα είναι δυνατά γι αυτόν που πιστεύει». Τόσο απλά τόσο διακριτικά. Και κάτι θαρρεις ξύπνησε ο λόγος αυτός μέσα του, λόγος τόσο προσεγμένος, διακριτικός, τόσο του άλλου σεβαστικός ! Καθώς του ζήτησε να κάνει και από τη δική του μεριά το απαραίτητο, να πιστέψει πραγματικά ότι αυτό που ζητούσε μπορούσε να του γίνει. «Και αμέσως τότε ο πατέρες του νέου φώναξε δυνατά, και γεμάτος δάκρυα είπε. «Πιστεύω, Κύριε ! Αλλά βοήθησέ με, γιατί η πίστη μου δεν είναι δυνατή» !

     Η ωραιότερη απάντηση ! Για όλους μας η ωραιότερη απάντηση, άνωθεν αίτηση ! Προσέχουμε εδώ πολύ, πραγματική αίτηση, δακρύων αίτηση. που έγινε δεκτή ! Και το πρώτο θαύμα είχε κιόλας συντελεστεί. Ο πατέρας και κατάλαβε, και ζήτησε, και η απαραίτητη πίστη του δόθηκε ! Η θαυμαστή θεραπεία του γιού του ήταν ήδη σίγουρη !

     Και ακούσαμε που ο Ευαγγελιστής μας περιέγραψε πώς και τι παρευθύς έγινε. «Άλαλο πνεύμα και κουφό, εγώ σε διατάζω, βγες από αυτόν και μην ξαναμπείς μέσα του» ! Εξηγώντας επί πλέον ότι ενέργησε έτσι γρήγορα ο Χριστός, γιατί είδε που μαζευόταν πιο πολύς κόσμος, και δεν ήθελε ν’ ακολουθήσουν θαυμασμοί, δόξες και τιμές. Το δαιμονικό πνεύμα συντάραξε το νέο, τον άφησε κάτω ωσεί νεκρό. Ο Ιησούς τον έπιασε από το χέρι, τον σήκωσε. Κι αυτός στάθηκε όρθιος,  λευτερωμένος απ’ το δαιμονικό πνεύμα, θεραπευμένος γερός».

******   ***   ******

     Και ο Χριστός με τους αγωνιώντες για τη δική τους αδυναμία Μαθητές, είναι κιόλας σε σπίτι, όπου αμέσως οι ίδιοι αυτό ακριβώς ρωτούν. «Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε αυτό το δαιμονικό πνεύμα;». Κι Εκείνος, προσέχουμε κι εδώ πολύ, πόσο διακριτικά τους απαντά και τους εξηγεί. «Ήταν πολύ βαριά η περίπτωση, κι ήθελε για να βγεί προσευχή και νηστεία».

    Μεγάλη υπόθεση η προσευχή ! Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τη λέει «ζωοποιό δύναμη της ψυχής». Μεγάλη υπόθεση και η Νηστεία ! Ο αγώνας είναι μπρος σας και για τα δυο, είναι σαν να τους λέει για την ώρα ο Χριστός ! Και για τα δυο πρέπει να πιάνει κανείς συνεχώς το πράγμα από την αρχή ! Κάθε φορά όλο και πιο πάνω η θέρμη της προσευχής. «Αιτείτε και δοθήσεται. Ζητείτε και ευρήσεται». Στο πρώτο ρήμα, το ρήμα κλειδί ο χρόνος είναι είναι ενεστώτας. Έτσι έρχεται το δεύτερο ! Δεν είναι να πει κανείς για την προσευχή, έχουν τόσα λεχθεί, έχουν τόσα  ακουστεί, έχουν τόσα γραφτεί, έχουν τόσο  διαβαστεί ! Τα σφράγισε κιόλας όλα η ανωτέρω ρήση του Μεγάλου Πατέρα της Εκκλησίας. «Προσευχή, η ζωοποιός δύναμη της ψυχής» !    

     Όσο για τη νηστεία, ανάγκη ακόμα μια φορά να επισημανθεί ότι, η όλη της υπόθεση έχει αντιστραφεί, έχει εντοπιστεί στις ελιές, τον ταραμά, τις τηγανητές πατάτες, τα καλαμαράκια … ήγουν στο τίποτε, στο μηδέν ! Και φτάνει εδώ μόνο να αναφέρει κανείς τι λέει για τη νηστεία ο Μέγας Βασίλειος. «Αληθής νηστεία, α. η του κακού αλλοτρίωσις-αποξένωση, β. εγκράτεια γλώσσης, γ. θυμού αποχή, δ. επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους, επιορκίας. Η τούτων ένδεια-φτώχεια-νηστεία εστίν αληθής !

      Και πώς συγκεκριμένα υπερακοντίζει Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. «Πώς μπορεί κάποιος που τυπικά νηστεύει, που ακολουθεί τους διατροφικούς περιορισμούς που ορίζει η Εκκλησία, ουσιαστικά να μη νηστεύει; Αυτό συμβαίνει όταν αποφεύγει βέβαια τα φαγητά που δεν πρέπει να φάει στην περίοδο της νηστείας, αλλά δεν αποφεύγει τα αμαρτήματα ή τις άλλες κακές του συνήθειες. Και πώς αυτός που τυπικά δε νηστεύει, ουσιαστικά μπορεί να νηστεύει; Όταν συνεχίζει να λαμβάνει την τροφή που έτρωγε και πριν τη νηστεία, αλλά αποφεύγει να γευτεί τις αμαρτίες που συνηθίζει να κάνει. Σας λέω μάλιστα ότι αυτή η νηστεία είναι καλύτερη από εκείνη, όχι μόνο καλύτερη, αλλά και ελαφρότερη … Το κυρίαρχο στη νηστεία είναι το πνευματικό, όχι το διατροφικό ! Το διατροφικό μέρος κοντά στα άλλα δεν αποτελεί αυτόνομο συστατικό αγιωσύνης»*.

      Καλή  συνέχεια …

 

Αθανάσιος Κοτταδάκης

*Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου  Ομιλιών Μικρή Φιλοκαλία», εκδ’οσεις «Ταώς», σελ. 77 κε.