Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗ ΧΕΡΙΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ


ΤΑ  ΑΔΕΙΑ  ΣΕ  ΑΓΑΠΗ  ΧΕΡΙΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

       Μπορεί να είναι και ευχής έργο που όσα ακολουθούν, συμπίπτουν με την αύριο της Κυριακής του Καλού Σαμαρείτη.

      Στην ανάρτηση : «Η οδός της αγάπης στον πλησίον το ανώτερο και καθολικό χάρισμα-χρέος», με βάση την εξήγηση Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου : «Την αγάπην λέγων, την προς τον πλησίον … καθολικὸν-όλων-δώρον ἐστι», επισήμαινα : «Το όλων-«καθολικόν»-θα πει, σε όποια χριστιανική παραλλαγή κι αν έχει γεννηθεί, βαπτιστεί  στο Όνομα της Αγίας Τριάδας και μεγαλώσει κανείς ! Ακόμα και της Εκκλησίας μακράν ή εκτός. Μπορεί, αν το θελήσει στην οδό της αγάπης του πλησίον να κινηθεί κι ένας Καθολικός ή Προτεστάντης, κι ένας μακριά από την Εκκλησία ή και εκτός αυτής, δηλαδή, άλλης θρησκείας οπαδός.

     Και οι κεραίες κάποιου που θεωρεί όλη την πέρα από την Ορθόδοξη Εκκλησία Χριστιανοσύνη ως αιρετική, το έπιασαν κι απάντησε με ένα σχόλιο ως το συνηθίζει μακροσκελές. Όπου παρέθεσε επίσης Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο στο πρωτότυπο και νεοελληνικά να τονίζει περίπου ότι, όχι πολλές αγάπες με τους αιρετικούς, είναι επικίνδυνο !

       Ακολούθησε δικό μου αντί-σχόλιο με εξηγήσεις, που αν κρίνει κανείς από εκείνο το : «Ορθή επανάληψη», κατά το μάλλον και ήττον του φάνηκαν επαρκείς. Πλην επειδή δεν αφήνει τέτοια πράγματα-ευκαιρίες να περάσουν χωρίς να καταστήσει τη θέση του ως την επιβαλλόμενη, πιάνεται από έτερο γραφόμενό μου. «Πάντα τα λοιπά, μπορεί να είναι κάτι, αλλά δεν είναι αυτό το καίριο και ουσιαστικό», και ζητεί πλαγίως, πλην σαφώς. «Ἴσως μιά ἐπεξήγηση τοῦ τί ἐννοεῖτε «καίριο και ουσιαστικό» στό Ἱερό Εὐαγγέλιο, νά βοηθοῦσε στήν κατανόηση τοῦ ἰσχυρισμοῦ σας καί τήν ἀποφυγή παρανοήσεων».

       Εμφανής δολιχοδρομία εξόδου σε «άντε πάλι απ’ την αρχή» ! Δεκτή από μέρους μου με κλείσιμο. «Ικανόν εστίν ! Καλά να πάθω … Αλλά ως εδώ …». Και από μέρους του με πλημμυρίδα «ευγένειας Γαλατικής»-δες ΤΝ ΑΙ. «Εγώ σας εκτιμώ και σας σέβομαι ούτως ή άλλως ! Με απεριόριστο σεβασμό και ιδιαίτερη τιμή. Θεόδωρος Σ». Και, καθώς, «ου μετά πολλάς ταύτας ημέρας» νεώτερες σκέψεις σοφότερες-πολλοί «κλικάρουν» στην «Αναστάσιος»- εξηγώ και το «κάτι» και το «καίριο και ουσιαστικό», ευρύτερα μεν, ενδεικτικά δε, και πια  «ράον σιωπή» !

******   ***   ******

      Λοιπόν, πρώτα, μια και καλή, και ορθά-κοφτά : «Η αγάπη στον πλησίον είναι το : “Sine qua non”, ήτοι, «χωρίς αυτήν, όλα τίποτα» ! Καθώς, μετά την αγάπη στο Θεό ως ίση δίδαξε, έδειξε αιμάτινα, και όρισε πως είναι η αγάπη στο συνάνθρωπο, ως το «καίριο και ουσιαστικό» γνώρισμα των όντως δικών του ο Ιησούς Χριστός-«Δευτέρα ομοία αυτή εστί…»-Μτ.22,39 ! Μπορώ επίσης να δείξω, τι το «κάτι» και τι «το καίριο και ουσιαστικό» ad hoc με την χαριτωμένη ιστοριούλα κάποιου προσευχόμενου χριστιανού που λέει στο Θεό : «Έκανα πολλές προσευχές, έκανα και μετάνοιες πολλές, έκανα και όλες τις οριζόμενες νηστείες …» Σαν κάτι να θυμίζει αυτό ! Και, να ακούει λέει απ’ τα ύψη να του απαντά ο Καλός Θεός : «Ναι, αλλά τα χέρια σου είναι σε αγάπη αδειανά» ! Απροκάλυπτα και καθαρά ποια τα «κάτι», και ποιο «το καίριο και ουσιαστικό»!

     Πάμε τώρα Αγία Γραφή-Παλαιά Διαθήκη και Καινή-και Πατερική θεολογία, εμπειρία, μαρτυρία, απλά, λιτά, και ενδεικτικά. .

1.       .Παλαιά Διαθήκη. Στους Προφήτες-Προφήτης Ησαΐας-Κεφάλαιο 58 : Όπου, ο  λαός παραπονιέται στο Θεό: «Γιατί νηστέψαμε κι εσύ δεν μας πρόσεξες;». Και ο Θεός τους απαντά ότι, η νηστεία τους είναι άκυρη, επειδή συνεχίζουν να αδικούν, να μαλώνουν και να καταπιέζουν. Και ξεκαθαρίζει ποια νηστεία θέλει και θεωρεί δεκτή : «Να σπάσεις τα δεσμά της αδικίας ... να μοιράζεσαι το ψωμί σου με αυτόν που πεινάει, να βάζεις στο σπίτι σου τους άστεγους φτωχούς και όταν βλέπεις γυμνό να τον ντύνεις».

2.       Καινή Διαθήκη.  α. Παραβολή της Μελλούσης Κρίσεως-Μτ.25. Ο Χριστός Μέγας Κριτής κρίνει όλους τους ανθρώπους, όχι απ’ το πόσο πίστεψαν, προσευχήθηκαν, νήστεψαν, αλλά από το, αν έδωσαν φαγητό στον πεινασμένο, νερό στο διψασμένο, ρούχα στο γυμνό, φιλοξενία στον ξένο, αν επισκέφτηκαν τον άρρωστο, το φυλακισμένο …» Και έχει τεράστια η σημασία αυτό γιατί περιλαμβάνει πάντα άνθρωπο, χριστιανό ή μη χριστιανό ! β. Εκείνο το μεσημέρι ο Χριστός «κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας», κάθεται κοντά στο πηγάδι και ζητάει από τη γυναίκα της Σαμάρειας που ήρθε ν’ αντλήσει νερό-«δος  μοι πιείν». Προσέχουμε,  ξέρει και ότι είναι αιρετική, και ότι έχει αλλάξει πέντε άνδρες, και με έκτο συζεί. Και αυτή, δεν είναι τόσο ότι του αρνείται, αλλά ότι έχει το θράσος να του πει κατά πρόσωπο και να επικαλεστεί ως λόγο της άρνησής της τις … θεολογικές τους διαφορές. «Πώς εσύ ένας Ιουδαίος, ήτοι ορθόδοξος εβραίος, συνομιλείς με μια γυναίκα της Σαμάρειας, ήτοι εβραία μεν, αιρετική δε»; Και ο Χριστός και το προσπερνάει, αυτό, και να υπόσχεται να της δώσει «ύδωρ ζων», τρεχούμενο, ανώτερο, άλφα-άλφα, ως είναι η Αλήθεια του ! Και επί πλέον φτάνει σ’ αυτήν την και αιρετική, και ηθικά τι, να μιλήσει για πολύ υψηλά πράγματα, για τα της ουσίας του Θεού, «Πνεύμα ο Θεός» Ήτοι, έχει συντρίψει όλους τους μισανθρωπίας τους φραγμούς ! γ. Παραβολή Καλού Σαμαρείτη. Κατεβαίνει από Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ, προφανώς Ιουδαίος, ορθόδοξος εβραίος. Ληστεύεται, χτυπιέται, μισοπεθαμένος εγκαταλείπεται. Περνάει ο ιερέας, τυπικά παραπάνω από ιουδαίος ορθόδοξος εβραίος. Πλησιάζει, βλέπει, παρατάει, φεύγει ! Περνάει ο λευίτης, ας πούμε ο Διάκος, παραπάνω τυπικά κι αυτός από ιουδαίος ορθόδοξος εβραίος, το ίδιο και το αυτό, πλησιάζει βλέπει, τον παρατάει, φεύγει. Ο τρίτος όμως που από κει περνάει είναι Σαμαρείτης, ήτοι, εβραίος αιρετικός ! Και τι να πω, που ξέρετε το τι και πώς καταλεπτώς. Πλησιάζει, περιποιείται τα τραύματα, τον βάζει στο ζώο του, τον πάει στο Πανδοχείο, ας πούμε Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, πληρώνει, υπόσχεται τα υπόλοιπα στην επιστροφή.

     Ποιος , λοιπόν, μπορεί να μην καταλαβαίνει τι σημαίνουν όλα αυτά. Ποιο είναι το «κάτι» ! Και ποιο «το καίριο και ουσιαστικό» ! Κι αν στο δεύτερο μπορεί να φτάνει κι ένας Καθολικός ή Προτεστάντης, και βέβαια ένας αλλόθρησκος !  δ. Και να κλείσουμε με Απ. Παύλο, Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή κεφ. 13, «Ύμνος της Αγάπης στο Θεό ως έμπρακτης αγάπης στο συνάνθρωπο ! Πάνω από γλώσσες ανθρώπινες και αγγελικές, πάνω από την πίστη που μετακινεί βουνά, πάνω από μαρτύριο … και να μην ξεπέφτει ποτέ !

3.            Πατέρες της Εκκλησίας, Άγιος  Ιωάννης ο Χρυσόστομος. «Τι το όφελος όταν δεν τρώμε κρέας, αλλά κατασπαράζουμε τις σάρκες των αδελφών μας με την κατάκριση. Δείξε μου τη νηστεία σου μέσα από τα έργα σου. Αν δεις φτωχό, ελέησέ τον. Αν δεις εχθρό, συμφιλιώσου μαζί του... Μη νηστεύεις μόνο με το στόμα, αλλά και με τα μάτια, τα αυτιά, τα πόδια και τα χέρια σου από κάθε αρπαγή και πλεονεξία». Κι αφήστε τα περί ελεημοσύνης, ήτοι φιλανθρωπίας ως της βασίλισσας αρετής, που ανοίγει τις πύλες του ουρανού και σε πάει κατ’ ευθείαν στον Παράδεισο, πλάι στο Θεό !

******   ***   ******

      Το «κάτι» είναι αυτό που καταλαβαίνουμε όλοι ως «κάτι», όχι «τίποτα» ασφαλώς ! Η Αγάπη του πλησίον-συνάνθρωπου στις ποικίλες της εκφάνσεις είναι «το καίριο και ουσιαστικό» ! Και είναι η οδός, και το ανώτερο χάρισμα, το καίριο και καθολικό από μέρους του Θεού ! Το ουσιαστικό χρέος ζωής, από μέρους παντός ανθρώπου ! Πρώτιστα για κάθε πραγματικό χριστιανό, Ορθόδοξο, Καθολικό, Προτεστάντη … και ευρύτερα για κάθε άνθρωπο ! Που δεν θα ήθελε ν’ ακούσει να του λέει από ψηλά ο Θεός :  «Ναι, αλλά τα χέρια σου είναι σε αγάπη αδειανά» !

Αθανάσιος Κοτταδάκης

2 σχόλια:

  1. «Ναι, αλλά τα χέρια σου είναι σε αγάπη αδειανά» !

    Μέ πολύ σεβασμό πρός τό πρόσωπό σας ἀξιότιμε κ. Κοτταδάκη ἐπιτρέψτε μου νά καταθέσω τίς παρακάτω σκέψεις.
    Ἐν πρώτοις θέλω νά σᾶς εὐχαριστήσω γιά τίς διευκρινήσεις καί ἐπεξηγήσεις πού παραθέσατε σχετικά μέ τό τί ἐννοούσατε «καίριο και ουσιαστικό».
    Καί φυσικά κανείς δέν νομίζω πώς ἔχει κάτι ἀντίθετο νά ἰσχυριστεῖ καί νά προσθέσει.
    Ὁ λόγος τῆς Γραφῆς συνοψίζεται ἄριστα στό τοῦ Ἀποστόλου Ἰακώβου :«...ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστιν, οὕτω καὶ ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι.» (Ἰακ. Β΄26).
              
    Παράλληλα ὅμως μέσα στό Εὐαγγέλιο διαβάζουμε:
    «ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.»
    ( Ματθ. ιστ΄ 6).
    «βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.» (Ματθ. κδ΄4).

    Καί ἀναρωτιέμαι:
    Ἄραγε μποροῦμε νά ὑποθέσουμε πώς οἱ παραπάνω συμβουλές- προτροπές τοῦ Κυρίου μας «ὁρᾶτε καὶ προσέχετε...», «βλέπετε...» ἔρχονται σέ ἀντίθεση μέ τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης καί ἀποκτοῦν θά λέγαμε κριτήριο ἀπέναντι στήν ἐφαρμογή της, ὅπως αὐτή καθορίζεται μέ τίς κατωτέρω ἐντολές πού μᾶς ἔδωσε;

    «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.»( Ματθ. κβ΄39)
    «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς.»
    (Ματθ. ε΄44)

    Μά καί βέβαια ὄχι!
    Ἡ ἐντολή καί τό χρέος τῆς ἀγάπης πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀνεξαρτήτως χρώματος, φυλῆς καί πεποιθήσεων (θρησκευτικῶν, πολιτικῶν κ.α.), ἀκόμη καί σ’αὐτούς πού μᾶς ἐπιβουλεύονται καί θέλουν τό κακό μας, τούς ἐχθρούς μας, οὐδόλως ἐπηρεάζεται οὔτε ἐλαχιστοποιεῖται ἀπό τίς παραινέσεις τοῦ Κυρίου μας «ὁρᾶτε καὶ προσέχετε...», «βλέπετε...».
    Εἶναι πατρικές συμβουλές - προειδοποιήσεις κι ἐκφράζουν τήν ἀγωνία καί τή μέριμνά Του πρός τά παιδιά Του, ἔχουν δέ τή δυναμική νά μᾶς καθοδηγοῦν καί νά μᾶς ἐντείνουν τήν προσοχή καί τή διάκριση πού ἀπαιτοῦνται στίς διαπροσωπικές μας σχέσεις, προκειμένου νά προφυλαχθοῦμε καί νά μήν παρασυρθοῦμε ἀπό «...διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.» (Ματθ. ιε΄9).
    Σέ αὐτό τό πλαίσιο κινήθηκε καί ἡ παράθεση πού ἔκανα ἀπό Ἀπόστολο Παῦλο καἰ Ἱερό Χρυσόστομο στό προηγούμενο ἄρθρο σας καί ὄχι στήν ἀπόρριψη τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης.
    Σέ αὐτό τό πνεῦμα θεωρῶ πώς κινήθηκε καί τό ἀπόσπασμα πού δημοσιεύτηκε πρό ὀλίγων ἡμερῶν:
    https://anastasiosk.blogspot.com/2026/11/blog-post_592.html#more
    τό ὁποῖο ἀναφερόταν σέ ὁμιλίες κακές πού πρέπει νά ἀποφεύγονται ("φθείρουσιν ἤθη χρηστά, ὁμιλίαι κακαί" - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος).
    Μήπως καί οἱ ἐπισημάνσεις αὐτοῦ τοῦ ἀποσπάσματος ἔρχονται σέ ἀντίθεση μέ τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον πού εἶναι «το ανώτερο και καθολικό χάρισμα-χρέος» ὅπως χαρακτηριστικά σημειώνετε παραπάνω;
    Σαφέστατα ὄχι.

    Καί τώρα περνῶ στό προκείμενο τό ὁποῖο καί ἀντιλαμβάνομαι πώς εἶναι ἡ πηγή καί ἡ αἰτία τῆς διαφωνίας μας.
    Τονίζετε στά κείμενά σας ἐπανειλημμένα καί μετ’ἐπιτάσεως σέ κάθε ἀναφορά σας στό πρόσωπό μου, ὅτι θεωρῶ «όλη την πέρα από την Ορθόδοξη Εκκλησία Χριστιανοσύνη ως αιρετική».
    Ἐδῶ, ἐπιτρέψτε μου νά σημειώσω πώς κάνετε ἕνα λάθος.
    Δέν εἶναι δική μου αὐτή ἡ ἄποψη καί τοποθέτηση ἀλλά τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτή ἐν Ἁγίω Πνεύματι δογμάτισε, ἀποφάνθηκε καί καταδίκασε, τήν ὁποία ἐσεῖς, μέ ὅλο μου τό σεβασμό καί σύμφωνα μέ τά γραφόμενά σας, προφανῶς καί ἀγνοεῖτε.
    Σᾶς παραπέμπω λοιπόν στήν κατωτέρω διεύθυνση πρός ἐνημέρωση δική σας ἀλλά καί γιά κάθε ἐνδιαφέρομενο:
    https://www.impantokratoros.gr/85C64C53.el.aspx
    Μέ ἐκτίμηση,
    Θεόδωρος Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβασα την παραπομπή σου, αλλά έχω γράψει πολλά, και δε θα επαναλάβω παρά μόνο τα εξής. Δεν υπάρχει Συνοδική Απόφαση της Ορθοδοξία που να χαρακτηρίζει την πέρα από την Ορθόδοξη Εκκλησία Χριστιανοσύνη αιρετική. Όλες επισημαίνουν με αγάπη ότι αυτό ή εκείνο δεν είναι αυτό που ορίζει η Γραφή, αυτό που πιτσύαμε την πρώτη χιλιετία που είμσταν ενωμένοι αδελφοί ! Και δεύτερον προσωπικά σεβομαι και ακολουθώ την απόφαση της Πανορθόδοξης Συνόδου της Κρήτης-2016- για την πέραν της Ορθοδοξίας Χριστιανοσύνη, που μάλλον δε σέβεστε, δεν ακολουθείτε εσείς. Κατά ταύτα δια παντός μεταξύ μας ράον σιωπή. Η Αγάπη μόνο Εκείνου είναι Αγάπη. "Εις Άγιος ! Εις Κύριος, Ιησούς Χριστός ...!" Αθαν. Κοττ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή