Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ-ΧΡΕΟΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Η  ΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ  ΠΛΗΣΙΟΝ
ΤΟ  ΑΝΩΤΕΡΟ  ΚΑΙ  ΚΑΘΟΛΙΚΟ  ΧΑΡΙΣΜΑ-ΧΡΕΟΣ
 
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
 

        Μετά τον καταληκτικό στίχο : «Μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλών έργων προϊσταθαι εις τα αναγκαίας χρείας ίνα μη ώσιν άκαρποι», της προς Τίτον Επιστολής πριν μερικές Κυριακές, με αυτό της χθεσινής-01.11.2026-και εορτής των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, «οι τα Αποστολικά Αναγνώσματα καλώς διαταξάμενοι Άγιοι Πατέρες, με το χθεσινό-01.11.2026-μας προσγειώνουν για τα καλά ! Από τις υψηλές θεολογίες και τα ατυχή τους παρεπόμενα με Απ. Παύλο, και Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, το μεγάλο αυτού ερμηνευτή !

     «Ζηλοῦτε γὰρ, φησὶ, τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα· και έτι καθ’ υπερβολήν οδόν υμίν δείκνυμι»-«Ο ζήλος σας πρέπει να στρέφεται στα σημαντικότερα χαρίσματα. Γι αυτό και σας δείχνω μια ακόμα πολύ ανώτερη οδό»-γράφει ο Απ. Παύλος. Και ποια είναι αυτή η οδός; «Την αγάπην λέγων, την προς τον πλησίον … (που) καθολικόν δώρον εστί»-«Την οδό της αγάπης στον πλησίον λέγοντας και υποδείχνοντας, που είναι χάρισμα-χρέος όλων των χριστιανών», ερμηνεύει και ξεκαθαρίζει μια για πάντα ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

      Και από ποια χαρίσματα είναι ακόμα πιο ανώτερη η οδός-χάρισμα-χρέος  όλων για αγάπη στον πλησίον; Τα καταγράφει ο Απ. Παύλος ένα-ένα στη σειρά. Από το χάρισμα να ομιλεί κανείς όλες της γλώσσες των ανθρώπων, ακόμα και των αγγέλων αλλά  δεν έχει αυτή την αγάπη μοιάζει με χάλκινη καμπάνα ή κυμβάλου αλαλαγμό. Από το χάρισμα της προφητείας και της γνώσης όλων των μυστικών του Θεού. Από το χάρισμα της πίστης, τέτοιας μάλιστα που να μετακινεί βουνά, αν δεν έχει αυτή την αγάπη δεν είναι τίποτα ! Από αυτό το μοίρασμα όλων των υπαρχόντων του στους φτωχούς, και από αυτό το μαρτύριο, που αμφότερα χωρίς αυτή την πηγαία αγάπη στον πλησίον, δεν παρέχουν κανένα όφελος.

      Κατόπιν ο Απόστολος καταγράφει τα χαρακτηριστικά της οδού-χαρίσματος-χρέους της Αγάπης στον πλησίον : Όποιος αγαπάει έχει μακροθυμία και καλοσύνη ! Δε ζηλοφθονεί ! Δεν κομπάζει ! Ούτε υπερηφανεύεται ! Είναι ευπρεπής, δεν είναι εγωιστής, ούτε ευερέθιστος ! Ξεχνάει το κακό που του έκαναν ! Δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για το σωστό ! Εκείνος που αγαπάει όλα τα ανέχεται, όλα τα εμπιστεύεται, για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει !

    Κι ακόμα. Η αγάπη δε θα πάψει να υπάρχει ποτέ ! Τα θεία προφητικά μηνύματα κάποτε δε θα υπάρχουν πια ! Η γλωσσολαλία θα πάψει ! Η γνώση των μυστηρίων του Θεού θα σταματήσει. Άλλωστε και η γνώση και η προφητεία μας περιορίζονται μόνο σε ένα μέρος της αλήθειας.  Όταν όμως έρθει το τέλειο που περιμένουμε, τότε το μερικό θα πάψει να υπάρχει !

    … Θα μείνουν τελικά για πάντα αυτά τα τρία : Η Πίστη, η Ελπίδα, και η Αγάπη. Και από αυτά το πιο σπουδααίο είναι η Αγάπη !    

      Όσοι ξέρουν ανάγνωση και μπορούν να διαβάσουν, ας διαβάσουν ! Κι αν  μπορούν και τολμούν να αμφισβητήσουν ή να  διαψεύσουν τον Απόστολο Παύλο και το μεγάλο ερμηνευτή του Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, ας το τολμήσουν !  Αυτή είναι η μόνη οδός-χάρισμα-χρέος πορείας όλων στο χριστιανό, Χριστιανό ! Το όλων θα πει, σε όποια χριστιανική παραλλαγή έχει γεννηθεί και βαπτιστεί στο Όνομα της Αγίας Τριάδας και μεγαλώσει, ακόμα και της Εκκλησίας μακράν ή εκτός ! Καθώς η Εκκλησία Σώμα Χριστού δεν μπορεί να ξεχάσει-αγνοήσει, τα πρόβατα της άλλης ποίμνης για τα οποία κάνει ρητό λόγο, που θα πει, ούτε ξεχνά, ούτε αγνοεί ο Ιησούς Χριστός !

     Τέλος όσο για το σύγχρονο υπέρ πλουτισμό Θεολογίας, τον και από το Διαδίκτυο διαδιδόμενο ευρύτερα σήμερα ας προσεχθεί στοιχειωδώς, κι ας πάψει να είναι «η Θεολογία για τη Θεολογία», ως «η Τέχνη για την τέχνη» που λέει. Ας γίνει η Θεολογία που θα εισπράττεται, κατανοείται, βιώνεται από το ευρύ φάσμα του λαού των πιστών ! Και όχι μόνο, αλλά θα κινείται και θα καλύπτει κάποιο κομμάτι της, «έτι καθ’ υπερβολήν οδόν υμίν δείκνυσιν» που γράφει ο Απ. Παύλος, και ερμηνεύει  «την αγάπη στον πλησίον» ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και πάντες οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας και Άγιοι, δια του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου λέγοντος και ορίζοντος. «Πράξις γαρ θεωρίας επίβασις», δηλαδή, η πράξη της αγάπης επαληθεύει την πίστη».

Αθαν. Κοτταδάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: