π. Ερμόλαος Μασαράς, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΩΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

Ο  ΔΑΣΚΑΛΟΣ 

ΩΣ  ΔΙΑΚΟΝΟΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ  ΠΡΟΣΩΠΩΝ

ΣΤΟ  ΣΗΜΕΡΙΝΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ 

ΚΑΤΑ  ΤΗΝ  ΠΑΤΕΡΙΚΗ  ΠΑΡΑΔΟΣΗ

 

του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.- Δρος Φ.

Εφημερίου Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου Πατρών

 

Στον αοίδιμο Πρωτοπρεσβύτερο,

π. Ερμόλαο Μασσαρά,

χαρισματικό κληρικό και έξοχο δάσκαλο,

ως ελάχιστο αντίδωρο μεγάλης τιμής,

υιικού σεβασμού και βαθύτατης ευγνωμοσύνης, 

με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους   

από την προς Κύριον εκδημία του.

             1. Ο Εκπαιδευτικός ως Δάσκαλος και το σημερινό Σχολείο

           Ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός ως δάσκαλος στη γνωστική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών και των μαθητριών, αλλά και ευρύτερα, στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθιστούν απαραίτητες τις γνωστικές, διδακτικές και παιδαγωγικές του δεξιότητες, όπως και τις ιδιότητες εκείνες της προσωπικότητάς του οι οποίες θα του επιτρέπουν να ασκεί εποικοδομητικά και ωφέλιμα τον εκπαιδευτικό του ρόλο. Το σχολείο επίσης, συνιστά, κατά κοινή παραδοχή, έναν μοναδικά πολυσήμαντο κοινωνικό θεσμό και παιδαγωγικό οργανισμό, με προσδιορισμένη δομή, λειτουργία και σκοπούς, καθώς και με συγκεκριμένη παιδαγωγική και κοινωνική αποστολή, που, εφόσον επιτελεί την παιδαγωγική - κοινωνικοποιητική, μαθησιακή, αξιολογική και εποπτική του λειτουργία, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά και με πληρότητα στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των διδασκομένων στην επικοινωνία και την πράξη, ώστε να είναι ικανοί να ρυθμίζουν και να επιλύουν αποτελεσματικά ζητήματα, προσωπικά και κοινωνικά, χωρίς ματαίωση των προσδοκιών τους, αλλά και να προετοιμάσει την ομαλή τους ένταξη στην κοινωνία, εφοδιάζοντάς τους με τις απαραίτητες για το άθλημα αυτό δεξιότητες.

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ … ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»[1] Ορθοδοξία και Ελληνικότητα στον Βίο και το Έργο του Μητροπολίτου Πατρών Χρυσοστόμου - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

«Η ΕΛΛΑΔΑ  ΕΙΝΑΙ  ΕΝΑ  ΔΩΡΟ  ΤΟΥ ΘΕΟΥ  ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ … ΕΛΛΑΔΑ  ΕΙΝΑΙ  Η  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»^[1]
Ορθοδοξία και Ελληνικότητα στον Βίο και το Έργο
του Μητροπολίτου Πατρών Χρυσοστόμου 

του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.- Δρος Φ.

Εφημερίου του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου Πατρών    

                             

Μικρό Υιικό Δώρημα στην Εικοσαετηρίδα

της Αρχιερατείας Του (2005-2025), 

με αφορμή τα επερχόμενα

σεπτά Του Ονομαστήρια

           Στις 13 Νοεμβρίου του 2025, θα εορτάσει και πάλι κατά το έθος για εικοστή φορά ως Αρχιερεύς τα σεπτά του ονομαστήρια στη γενέτειρά του, τον Λουκά Μαντινείας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος, μεταβαίνοντας εκεί από την έδρα του, που βρίσκεται πλέον από τον Απρίλιο του 2005 στην «τρισευλογημένη πόλη των Πατρών», την οποία κατέστησε πράγματι νέα του πατρίδα και «γή που του υπέδειξεν ο Θεός»^[2], εργαζόμενος έκτοτε πανθομολογουμένως αόκνως και θυσιαστικώς ως Ποιμήν της Εκκλησίας και Πατέρας των Τέκνων του Πρωτοκλήτου, αναδεικνυόμενος, καθ’ όλο το διάστημα της μακράς πλέον αρχιερατείας του στην πρωτεύουσα της Αχαΐας, «τύπος» γνήσιος του Χριστού, με την επιτέλεση, όπως δείξαμε ήδη εκτενώς παλαιότερα, αλλά και στις αρχές του παρόντος έτους^[3], ενός πολυσχιδούς, πολύκαρπου και καλλίκαρπου ποιμαντικού έργου σε όλους τους τομείς της Εκκλησιαστικής Διακονίας.

         Σταθερό διαχρονικό γνώρισμα και ουσιώδες ταυτοτικό στοιχείο του βίου, της προσωπικότητας, αλλά και του πολυεπίπεδου Εκκλησιαστικού Έργου του Ποιμενάρχου μας ωστόσο, αποτέλεσε απ’ αρχής και μέχρι σήμερα η με πολύ ζήλο και με κάθε μέσον διαρκής και ένθερμη υποστήριξη και προάσπιση της διαχρονικής και αδιάρρηκτης ενότητας και απρόσκοπτης συμπόρευσης του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό, θέτοντας για τον σκοπό αυτό μάλιστα, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, ως έναν από τους κύριους άξονες, αλλά και τους πλέον βασικούς στόχους της αποστολής του ως Εκκλησιαστικός Άνδρας, τη διατήρηση, την επιπλέον καλλιέργεια και την ενίσχυση στη συνείδηση του Ορθοδόξου Ελληνικού Λαού της διαχρονικά ακατάλυτης ενότητας και αδιαίρετης σύζευξης της Εκκλησίας του Χριστού με την Ελληνική Πολιτεία ειδικότερα και γενικότερα με το Γένος μας όπου γης, όπως αυτή αναγνωρίζεται και εξακολουθεί να βιώνεται ως Ρωμηοσύνη, δεδομένου ότι, όπως φρονεί ορθώς, «δύο είναι οι πυλώνες που στηρίζουν το δικό μας [πνευματικό] οικοδόμημα. Η πίστη στον Θεό και η αγάπη μας στην Πατρίδα…»^[4].

AΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΣ ΜΠΡΟΥΣΑΛΗΣ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

Εορτή του Αγίου Παγκρατίου και η θύμηση τρέχει στον π. Παγκράτιο Μπρούσαλη που πέρασαν 25 έτη από την κοίμησή του.

 AΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΣ  ΜΠΡΟΥΣΑΛΗΣ

Ο ακάματος Ιεραπόστολος.

Δεκαπέντε χρόνια από την κοίμησή του

(2000-2015)

 

Του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.

Καθηγητού του Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου Πατρών     

 

Διαβάστε εδώ την παρουσίαση

Παρουσίαση του νέου παιδικού βιβλίου «Ο μικρός κανταδόρος: ένα θαύμα του αγίου Σπυρίδωνα» Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Πατρών

Στον κατάμεστο Ι. Ναό του Αγίου Ελευθερίου Πατρών, το Σάββατο 15 Μαρτίου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Ο μικρός κανταδόρος: ένα θαύμα του αγίου Σπυρίδωνα» της βραβευμένης συγγραφέως κ. Τρισεύγενης Γκοτσίνου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Έαρ.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τα απολυτίκια του αγίου Ελευθερίου και του αγίου Σπυρίδωνος που έψαλε η βυζαντινή χορωδία «Πανύμνητος», υπό τη διεύθυνση της μαέστρου κας Αφροδίτης Χρυσανθακοπούλου και ακολούθησε θερμός χαιρετισμός από τον προϊστάμενο του Ι. Ν. πρωτοπρεσβύτερο π. Νικόλαο Μήλα.

Ο κ. Γιάννης Παναγιωτόπουλος, εκπαιδευτικός, Διευθυντής του 65^ου Δ.Σ. Πατρών που είχε και τον συντονισμό της εκδήλωσης, μίλησε για το πόσο αριστοτεχνικά εκτυλίσσεται η ιστορία του μικρού κανταδόρου που γκρεμίζει τα «τείχη» της εποχής του, και με όπλο του τη μουσική καταφέρνει να ανοίξει σφαλιστές πόρτες και κλειδωμένες καρδιές.

Στη συνέχεια, ο εφημέριος του Ι. Ναού π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης, θεολόγος, μίλησε για την έννοια του θαύματος στην ορθόδοξη θεολογία και εξιστόρησε το θαύμα του Αγ. Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα το 1630 που μαστιζόταν από την πανώλη και που ήταν και η αφορμή της συγγραφής του βιβλίου.

Παιδαγωγικό Συνέδριο «Δάσκαλος σήμερα»| π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης

π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης,

Θεολόγος Καθηγητής, Δρας Θεολογίας του ΕΚΠΑ

και Δρας Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου,

εισήγηση με τίτλο : 

«Δάσκαλος στο σημερινό σχολείο: 

Διάκονος κοινωνίας προσώπων».

Ο π. Ευάγγελος επιδίωξε να δώσει την πνευματική διάσταση της παρουσίας και του έργου του δασκάλου ως Ορθόδοξου Χριστιανού παιδαγωγού στο σημερινό σχολείο,

40ο Παιδαγωγικό Συνέδριο ΧΕΠ (2025)

 

ΔΑΣΚΑΛΟΣ  ΣΗΜΕΡΑ …

ΣΤΟΝ  ΑΠΟΗΧΟ  ΤΟΥ  ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ  ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΥ  40^ου  ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ  ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ  ΤΗΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ  ΕΣΤΙΑΣ  ΠΑΤΡΩΝ

        Με τις ευχές, τις ευλογίες και την πατρική μέριμνα του σεπτού ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου διοργανώθηκε και φέτος από τον δραστήριο Τομέα Επιστημόνων της Χριστιανικής Εστίας Πατρών το 40^ο κατά σειρά Παιδαγωγικό Συνέδριο με αντικείμενο το πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό θέμα «Δάσκαλος σήμερα». Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε και πάλι στην ευρύχωρη και φιλόξενη μεγάλη αίθουσα τελετών και εκδηλώσεων της Χριστιανικής Εστίας επί της οδού Μιαούλη 57 τα απογεύματα του Σαββάτου 1^ης και της Κυριακής 2^ας Φεβρουαρίου 2025, σημειώνοντας εξαιρετική επιτυχία, αφού κατάφερε να προσελκύσει περισσότερους από 500 συνέδρους, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, αλλά και γονείς.

       Συλλαμβάνοντας πράγματι και για άλλη μια φορά επιτυχώς τα μηνύματα των καιρών αναφορικά με τις πολλαπλές ανάγκες και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση στη χώρα μας, αλλά και αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα των ζητημάτων που συνδέονται με τη θέση, το ρόλο και το έργο του εκπαιδευτικού ως δασκάλου στο σημερινό σχολείο, ο Τομέας Επιστημόνων της Χριστιανικής Εστίας ενέταξε στις πλούσιες δραστηριότητές του και την υλοποίηση του εν λόγω πολύ σημαντικού Συνεδρίου στην πόλη μας με το συγκεκριμένο θέμα, τρέφοντας χρηστές ελπίδες και αγαθές προσδοκίες, ότι τα πορίσματά του θα αποβούν χρήσιμα και πολύ ωφέλιμα κυρίως για την ανατροφοδότηση των εκπαιδευτικών και οπωσδήποτε για την ενίσχυση του ρόλου και την αποτύπωση της υγιούς παρουσίας στο σχολείο των γονέων και των οικογενειών των μαθητών και των μαθητριών.

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗ ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ   ΜΑΚΑΡΙΑ  ΜΟΝΑΧΗ

Η   ΕΝΑΡΕΤΗ  ΗΓΟΥΜΕΝΗ  ΚΑΙ  ΣΤΟΡΓΙΚΗ  ΜΗΤΕΡΑ   

ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ  ΕΛΕΟΥΣΗΣ  ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ  ΕΤΗ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΕΚΛΟΓΗ  ΤΗΣ   (2010-2025)

του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, 

Δρος Θ. – Δρος Φ. 

          Στις 14 Ιανουαρίου του 2025 συμπληρώθηκαν με τη χάρη του Θεού δεκαπέντε έτη από την εκλογή και την ανάδειξη της ενάρετης Γερόντισσας, μοναχής Μακαρίας σε καθηγουμένη, πνευματική μητέρα και στοργική προστάτιδα της Γυναικείας Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Παναγίας της Ελεούσης Πατρών. Με τη συνετή και σώφρονα πηδαλιουχία της κατά το διάστημα αυτό η Γερόντισσα έχει αναδειχθεί επάξια σε συνανακαινίστρια, μαζί με την μακαριστή προκάτοχό της Μακρίνα Μπαλάσκα (ηγουμένη 1982-2010, προηγουμένη 2010-2017), της περίφημης πλέον Θεομητορικής Μάνδρας της Τοπικής μας Εκκλησίας πλησίον της Πιτίτσας, ενώ και με την όλη της πολιτεία πιστοποιεί ανεξίτηλα, αλλά και επιβεβαιώνει περίτρανα ότι ο γυναικείος μοναχισμός συνιστά αναπόσπαστο στοιχείο του αληθινού εν Χριστώ βίου της Εκκλησίας, εφόσον έχει και εκείνος τις ρίζες του στην αποστολική εποχή. Για τον λόγο αυτό και η καθηγουμένη Μακαρία, όπως και η προκάτοχός της, αλλά και οι λοιπές εξέχουσες γυναικείες μορφές του Αχαϊκού Μοναχισμού κατά το παρελθόν και το παρόν, αποτελεί έναν από τους πλέον πολύτιμους κρίκους που συνθέτουν τη μακρά πνευματική αλυσίδα που συνδέει τις σύγχρονες μοναχές της Εκκλησίας των Πατρών με τη μαθήτρια του Αποστόλου Ανδρέου, Αγία Μαξιμίλλα, η οποία, ακολουθώντας την προτροπή του Πρωτοκλήτου να διατηρήσει την αγνότητα και την παρθενία της, παρέμεινε «κατάκλειστος» σε μικρή αγροικία πολύ κοντά στον τάφο του, αναδεικνυόμενη ουσιαστικά στην πρώτη ασκήτρια μοναχή στην Αχαΐα, αλλά και αργότερα, κατά την έναρξη της ακμής της Τοπικής μας Εκκλησίας τον 5^ο αι., με την παρθενεύουσα «θεοφιλεστάτη διάκονον Αγριππιανή», κτήτορα και ανακαινίστρια μιας από τις πλέον εμβληματικές πρωτοχριστιανικές βασιλικές της πόλεως του Αγίου Ανδρέου.

Αθανάσιος Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας - Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

Αθανάσιος Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας

(295/96 - 328-373)

 

του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. – Δρος Φ.

 
 

   Στον άγοντα τα ονομαστήριά του ελλογιμώτατο

και πολιό καθηγητή κ. Αθανάσιο Κοτταδάκη,

με εξαιρετική τιμή και πολλή εν Κυρίω αγάπη.

 

         Ο Μέγας Αθανάσιος υπήρξε ο μέγας εκείνος ιεράρχης και ρηξικέλευθος θεολόγος, ο εξέχων πατέρας και διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο σπουδαίος θεολόγος και κύριος θεωρητικός αντίπαλος του Αρειανισμού, ο οποίος με τη μακροχρόνια και πολυσχιδή δράση του απέβη η εμβληματικότερη εκκλησιαστική φυσιογνωμία του 4^ου αι. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας επωμίστηκε την ευθύνη να απαλλάξει την Εκκλησία από την πολυεπίπεδη και βαθιά κρίση στην οποία την εισήγαγε ο Αρειανισμός τον 4^ο αι., με αφορμή την αντιμετώπιση του οποίου έθεσε τα θεμέλια της ορθής διατυπώσεως του τριαδολογικού δόγματος με την κατοχύρωση του «ομοουσίου», αλλά και με τις ερμηνευτικές του προσεγγίσεις στο έργο του Ωριγένη κυρίως, τροχοδρόμησε ορθά, υπερβαίνοντας τη δουλική προσκόλληση στην αλληγορία, τη θεολογική πορεία της «Αλεξανδρινής Σχολής», την οποία αναπροσανατόλισε πνευματικά και επανασυνέδεσε με τη προγενέστερη θεολογική διεργασία των Ιγνατίου Αντιοχείας, Ειρηναίου Λυώνος, Διονυσίου Αλεξανδρείας και Θεογνώστου τον 2^ο και τον 3^ο αι. Για τους μακρούς αυτούς αγώνες του στην κατεύθυνση της υπερασπίσεως της ορθοδόξου πίστεως μάλιστα, αλλά και της αυτοτέλειας της Εκκλησίας από τον επερχόμενο, οδυνηρό τελικά γι’ αυτήν, εναγκαλισμό της με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, υπέστη τις μεγαλύτερες από κάθε άλλον εκκλησιαστικό άνδρα και επίσκοπο διώξεις από τους αιρετικούς, αλλά και τις περισσότερες εξορίες από τους αυτοκράτορες Μ. Κωνσταντίνο, Κωνστάντιο Β΄, Ιουλιανό και Βάλη, αναδεικνυόμενος σε σύμβολο και πρόμαχο της εγγύησης της ορθής θεολογικής πορείας της Εκκλησίας.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

Ο  ΟΣΙΟΣ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  Ο  ΑΘΩΝΙΤΗΣ

(925/30-1002/04)

 

Του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. – Δρος Φ.

 

           Ό όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης υπήρξε μια από τις πλέον επιφανείς και εξέχουσες εκκλησιαστικές φυσιογνωμίες του 10^ου αι. Γόνος ευγενούς οικογένειας και κάτοχος αξιόλογης παιδείας, συνδυασμένης με υψηλών μέτρων ασκητικό φρόνημα, αναδείχθηκε με το βίο και το έργο του σε μια από τις ηγετικές μορφές του ανατολικού και οπωσδήποτε ο θεμελιωτής του αθωνικού κοινοβιακού μοναχισμού.

        Ο Αβραάμιος (Βίος, Ι, 5,5 - Βίος, ΙΙ, 2, 128), όπως ήταν το κατά κόσμον όνομα του οσίου Αθανασίου, γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου μεταξύ των ετών 925 και 930 ως μέλος οικογένειας πλουσίων ευγενών, με πατέρα αντιοχειανής καταγωγής και μητέρα από την Κολχίδα. Ο θάνατος του πατέρα του λίγο πριν από τη γέννησή του, αλλά και της μητέρας του μικρό διάστημα αργότερα, έθεσε τον μικρό Αβραάμιο υπό την προστασία οικογενειακής τους φίλης, προερχόμενης από την ευγενή οικογένεια των Κανιτών της γενέτειράς του (Βίος, Ι, 5,6 - Βίος, ΙΙ, 2, 128), με την αρωγή και τη φροντίδα της οποίας ολοκλήρωσε την πρώτη βαθμίδα της εγκυκλίου παιδείας του, φοιτώντας κοντά σε γραμματιστή (Βίος, Ι, 9,7 - Βίος, ΙΙ, 3, 129).

       Ο Αβραάμιος ευτύχησε να συνδεθεί μέσω της προστάτιδάς του με την ευγενή οικογένεια του στρατηγού Ζεφινεζέρ της Κωνσταντινουπόλεως, ώστε, μετά τον πρόωρο θάνατό της, η φροντίδα του να περιέλθει σε συγγενή της αυτοκρατορικό υπάλληλο που επισκέφθηκε για τον σκοπό αυτό την Τραπεζούντα, με την συνοδεία του οποίου αναχώρησε περί το 940, επί βασιλείας Ρωμανού Α΄ του Λεκαπηνού, για την Κωνσταντινούπολη (Βίος, Ι, 10 - Βίος, ΙΙ, 4, 130), όπου ανατέθηκε η κηδεμονία του στην οικογένεια του Ζεφινεζέρ (Βίος, Ι, 6, 5-6), στην οικία της οποίας εγκαταστάθηκε.

Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΕΡΩΣΥΝΗ ΩΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΔΕΚΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΒΟΗΘΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ - Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. και Δρος Φ.

Ο  ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ  ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ 

ΚΑΙ  Η  ΑΡΧΙΕΡΩΣΥΝΗ  ΩΣ  ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ  ΔΙΑΚΟΝΙΑ

ΔΕΚΑ  ΕΤΗ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΕΚΛΟΓΗ  ΤΟΥ  ΩΣ  ΒΟΗΘΟΥ  ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΗΝ  ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΤΩΝ  ΠΑΤΡΩΝ

(2014-2024)

του

Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. και Δρος Φ.

 

           Επιχειρώντας ο μέγας απόστολος των Εθνών Παύλος να περιγράψει στον μαθητή του, επίσης απόστολο και «πρώτο επίσκοπο Κρήτης», Τίτο τα θεμελιώδη γνωρίσματα της προσωπικότητας του προεστώτος της Ευχαριστιακής Συνάξεως και προεξάρχοντος της εν Χριστώ θυσιαστικής αγάπης, δηλαδή ότι «δεῖ  γὰρ  τὸν  ἐπίσκοπον  ἀνέγκλητον  εἶναι  ὡς  Θεοῦ  οἰκονόμον,  μὴ  αὐθάδη,  μὴ ὀργίλον,  μὴ πάροινον,  μὴ πλήκτην,  μὴ αἰσχροκερδῆ, ἀλλὰ φιλόξενον,  φιλάγαθον, σώφρονα,  δίκαιον,  ὅσιον,  ἐγκρατῆ, ἀντεχόμενον  τοῦ  κατὰ  τὴν  διδαχὴν  πιστοῦ  λόγου,  ἵνα  δυνατὸς  ᾖ  καὶ  παρακαλεῖν  ἐν  τῇ  διδασκαλίᾳ  τῇ ὑγιαινούσῃ  καὶ  τοὺς  ἀντιλέγοντας  ἐλέγχειν» (Τίτ. 1, 8-9), ιχνογράφησε θεωρούμε με ακρίβεια, οριοθέτησε με περιεκτικότητα, αλλά και αποτύπωσε με ενάργεια την όλη πολιτεία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, ο οποίος με την καθόλου βιωτή του ως αρχιερεύς, σαρκώνει πλήρως και υποστασιοποιεί στο σεπτό του πρόσωπο τα παραπάνω παύλεια αποστολικά χαρίσματα, που θα πρέπει να κοσμούν τον αληθινό επίσκοπο ως ευαγγελικό Ποιμένα και «τύπον» του Χριστού, αναδεικνύοντας με την ποιότητα του ήθους και την παραδοσιακότητα του φρονήματός του το ύψιστο θεσμικά εκκλησιαστικό αξίωμα που φέρει, σε χαρισματική διακονία ανιδιοτελούς θυσιαστικής προσφοράς προς τον συνάνθρωπο προς δόξαν Θεού, διανθισμένο έντονα και εμπλουτισμένο σύμμετρα με τη χαρά της προσδοκίας και την προσμονή της έλευσης και της επικράτησης της Βασιλείας Του.

Ομιλία με θέμα : Η γυναίκα ως Σύζυγος και Μητέρα

 

O ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΩΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

O  ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

ΚΑΙ  Ο  ΘΕΣΜΟΣ  ΤΗΣ  ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ  ΩΣ  ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ  ΔΙΑΚΟΝΙΑ   (1921-2016)

του  Πρωτοπρεσβυτέρου

Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. - Δρος Φ.

Καθηγητού του Προτύπου Γυμνασίου Πατρών

 
       Πριν από δύο ημέρες συμπληρώθηκαν οκτώ έτη από την οσιακή κοίμηση και την προς Κύριον εκδημία του μακαρίας μνήμης πολυσεβάστου, πολιού και κατά Χριστόν σοφού λευΐτου, αλλά και επιφανούς πρωθιερέως της εν Πάτραις Αποστολικής Εκκλησίας, π. Γεωργίου Παπασταύρου, ο οποίος στις 28 Μαρτίου του 2016 προστέθηκε ως άλλος Ααρών και «αληθής Ισραηλίτης», «προς τον λαόν» και «προς τους πατέρας αυτού». O αοίδιμος π. Γεώργιος, διατηρώντας μέχρι τέλους την ιδιότητα του τακτικού εφημερίου της περιωνύμου ενορίας της Παντανάσσης της πόλεώς μας, εκπλήρωσε το κοινό ανθρώπινο χρέος και αναχώρησε πλήρης ημερών από τον φθαρτό και παροδικό κόσμο μας,  μετατιθέμενος μόνιμα και παντοτινά στην αιώνια, ποθεινή και αληθινή Πατρίδα σε ηλικία ενενήντα πέντε ετών, για να συνεχίσει εκεί, εν αφθαρσία πλέον, αδιαλείπτως και αενάως ως «ουρανοπολίτης» και «Αγγέλων συνόμιλος», την ιερουργία του Μυστηρίου της Ευχαριστίας του Θεού στο νοερό Θυσιαστήριο, δεόμενος υπέρ του «σύμπαντος κόσμου» ενώπιον του «υψηλού και επηρμένου» θρόνου του Κυρίου Σαββαώθ.

1. Καταγωγή, Γέννηση και Σπουδές (1921-1946)

 
       Ο π. Γεώργιος είλκε την καταγωγή  του από τον νομό Ηλείας και μάλιστα από την εύανδρο κωμόπολη την Κρεστένων της επαρχίας Ολυμπίας, όπου και γεννήθηκε το έτος 1921 ως το όγδοο κατά σειρά τέκνο του Αθανασίου και της Ευσταθίας Παπασταύρου. Όντας «ένας ευλογημένος άνθρωπος από την κοιλιά της μάνας του», καθώς «είχε γεννηθεί σ’ ένα σπίτι …, το οποίο μοσχομύριζε Χριστό και λιβάνι» (Μητρ. Πατρών Χρυσόστομος), ο μικρός Γεώργιος γαλουχήθηκε από πολύ νωρίς  στην εκκλησιαστική μας παράδοση από την ευλαβή του οικογένεια, κυρίως όμως παιδαγωγήθηκε πνευματικώς στο περιβάλλον της ενορίας του αγίου Γεωργίου της γενέτειράς του, όπου από πολύ μικρή ηλικία διακονούσε στο ιερό Βήμα και ιδιαιτέρως στο ιερό αναλόγιο, ώστε να διαμορφώσει με το πέρασμα του χρόνου την οριστική του κλίση προς τα ιερά γράμματα και την εκκλησιαστική διακονία.

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΒΡΑΔΙΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ν. Δ. ΕΛΛΑΔΟΣ

 Η  ΣΤΕΓΗ  ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ «ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ»

ΚΑΙ  ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ  ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΠΑΤΡΩΝ

σας προσκαλούν στο Φιλολογικό Βραδινό

της Δευτέρας 11^ης Μαρτίου  2024 και ώρα 7.30 μ.μ.

στην αίθουσα της Στέγης Γραμμάτων «Κωστής Παλαμάς», Οδ. Κορίνθου 241, που θα είναι αφιερωμένο στα 200 χρόνια από τη σύνθεση του Εθνικού μας Ύμνου.

      Χαιρετισμό θα απευθύνει ο διευθυντής του Πρότυπου Γυμνασίου κ. Παναγιώτης Γάκης, ποιήματα θα απαγγείλουν μαθητές του Σχολείου υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας κ. Μαριάνας Ξυνή και θα ακολουθήσει ομιλία από τον επίσης καθηγητή του Σχολείου, π. Ευάγγελο Πριγκιπάκη, με θέμα : «Ο Διονύσιος Σολωμός και ο Εθνικός μας Ύμνος στο έργο του Κωστή Παλαμά». 
     Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο πρόεδρος  της Εταιρείας  Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης.

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΣΥΜΕΩΝ ΧΑΤΖΗΣ ΩΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ (1989-2024) - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

Ο  ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ  ΣΥΜΕΩΝ  ΧΑΤΖΗΣ

ΩΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ  ΠΑΤΡΩΝ

ΤΡΙΑΝΤΑ  ΠΕΝΤΕ  ΕΤΗ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΕΚΛΟΓΗ  ΤΟΥ

 (1989-2024)

 

Του

    Πρωτοπρεσβυτέρου

    Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ. και Δρος Φ.

      Καθηγητού του Προτύπου Γυμνασίου Πατρών

 

       Με βαθιά κατάνυξη πανηγύρισε η αγία μας Εκκλησία τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, αλλά και τίμησε γηθοσύνως και πανηγυρικώς τον πρωταγωνιστή του υπερφυούς αυτού γεγονότος της Οικονομίας του Θεού, άγιο και δίκαιο πρεσβύτη Συμεών τον Θεοδόχο και Προφήτη, οπότε εόρτασε και πάλι τα σεπτά του ονομαστήρια ο πολυσέβαστος Γέροντάς μας και πολιός καθηγούμενος της γεραράς και βασιλικής Ιεράς Μονής Παναγίας της Γηροκομιτίσσης Πατρών, Αρχιμ. π. Συμεών Χατζής, ο οποίος μάλιστα το έτος 2024, εκτός του ότι βαδίζει ήδη προς το ογδοηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας του, συμπληρώνει και το τριακοστό πέμπτο της συνετής, νουνεχούς, εμπνευσμένης και λαμπράς ηγουμενίας του στο θεομητορικό αχαϊκό Μέγα Παλλάδιο τoυ Γηροκομείου.

           1. Η ένταξη του π. Συμεών στον κλήρο της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και η ανάληψη της ηγουμενίας της Γηροκομιτίσσης (1975-1989)

     Ο π. Συμεών γεννήθηκε, ως γνωστό, στη Νήσο των Ιωαννίνων το έτος 1937. Την εγκύκλιο παιδεία του προσέλαβε στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου και ανδρώθηκε πνευματικά. Μετά το πέρας των σπουδών του στη Θεολογία και τη Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, χειροτονήθηκε και εργάστηκε ποιμαντικά ως ιεροκήρυξ στην Ιερά Μητρόπολη Ιωαννίνων, αλλά και δραστηριοποιήθηκε εύχυμα ως ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Βελλάς, καθώς και με μεγάλη επιτυχία ως διευθυντής της στεγαζόμενης στο συγκρότημά της περίφημης ομώνυμης Εκκλησιαστικής Σχολής μέχρι το έτος 1972, οπότε μετατέθηκε στην Αθήνα για να συνεχίσει το παιδαγωγικό του έργο στην εκκλησιαστική εκπαίδευση στη νεότευκτη τότε Σχολή Ιερατικών Σπουδών, εφημερεύοντας παράλληλα στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου επί της οδού Ρηγίλλης μέχρι το έτος 1975.

ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΑΤΡΩΝ - ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

 Την Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2024, οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Β3 μαζί με τους εκπαιδευτικούς π. Ευάγγελο Πριγκιπάκη (ΠΕ01) και Ελένη Κατσιγιάννη (ΠΕ02) επισκέφτηκαν τον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών στο πλαίσιο της υλοποίησης του διαθεματικού διδακτικού σεναρίου με τίτλο: «Η παρουσία της ορθόδοξης παράδοσης στη νεοελληνική ποίηση». Σκοπός της επίσκεψής μας ήταν η πραγματοποίηση επιτόπιας έρευνας, ώστε τα παιδιά να «ανακαλύψουν» με διερευνητική μέθοδο τα στοιχεία της ορθόδοξης παράδοσης και λατρείας που αναδείχθηκαν μέσα από τη μελέτη αντιπροσωπευτικών ποιημάτων στη σχολική αίθουσα. Απώτερος στόχος μας ήταν να αποκτήσουν βιωματική εμπειρία από την άμεση εποπτική τους προσέγγιση, αλλά και να εμπλουτίσουν περισσότερο τις γνώσεις τους γύρω από αυτά.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΠΑΤΡΩΝ του π. Ευάγγελου Πριγκιπάκη- 13/12/2023 - 19.30

 

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ Εσπερινή Ομιλία με αφορμή την έναρξη της Νηστείας προ των Χριστουγέννων - Του π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

Η ΝΗΣΤΕΙΑ

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ

Εσπερινή Ομιλία με αφορμή την έναρξη της Νηστείας προ των Χριστουγέννων

 

Του π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

      Η πρόνοια του Θεού ευδόκησε, ώστε η σημερινή μας λατρευτική σύναξη να συμπέσει με την έναρξη της νηστείας προ των Χριστουγέννων. Γι’ αυτό και η σύντομη αυτή ομιλία μας θα εστιάσει το ενδιαφέρον της κυρίως στη διδασκαλία του νεοφανούς οσίου και θεοφόρου πατρός Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, του διορατικού και προορατικού, για το μέγα και σωτήριο πνευματικό άθλημα της αληθούς νηστείας.  
       Ο όσιος Πορφύριος, επιθυμώντας να ενισχύσει τον πνευματικό αγώνα των πνευματικών του τέκνων για άσκηση και νηστεία, τους απαριθμούσε συνήθως πολλά παραδείγματα από την Αγία Γραφή για να τονίσει τα θαυμαστά της αποτελέσματα. Έλεγε δηλαδή, πως ο Μωυσής, για να λάβει τη νομοθεσία για δεύτερη φορά, χρειάστηκε και δεύτερη νηστεία, ενώ ο προφήτης Σαμουήλ υπήρξε καρπός νηστείας. Η μητέρα του Άννα νήστεψε, προσευχήθηκε στο Θεό και του ζήτησε ένα παιδί, με την υπόσχεση να το αφιερώσει σ’ Εκείνον. Η νηστεία επίσης ανέβασε στον τρίτο ουρανό και τον Απόστολο Παύλο, γι’ αυτό και την συμπεριλάμβανε στα καυχήματα για τις θλίψεις του. Για τη νηστεία όμως, όπως και για όλες τις αρετές, κορυφαίο πρότυπο έχουμε τον ίδιο τον Κύριο, υπογράμμιζε ο όσιος. Ο Κύριος λοιπόν, έπειτα από νηστεία σαράντα ημερών ξεκίνησε το έργο του εδώ στη γη. Πρώτα οχύρωσε και εξόπλισε με τη νηστεία τη σάρκα και ύστερα αντιμετώπισε τους πειρασμούς του διαβόλου.

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

 

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  Γ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

(1938 - 2013)

Ο  ΣΤΟΡΓΙΚΟΣ  ΠΟΙΜΕΝΑΣ 

ΚΑΙ  ΑΚΑΜΑΤΟΣ  ΕΡΓΑΤΗΣ  ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ  ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου

π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.- Δρος Φ.

Καθηγητού του Προτύπου Γυμνασίου Πατρών

 
 ΜΕΡΟΣ  ΔΕΥΤΕΡΟ
 
       ΙΙΙ.  Το πολυσύνθετο και ρηξικέλευθο Ποιμαντικό Έργο του π. Δημητρίου, Β΄,

         4. Εκτός από την πνευματική οικοδομή του ποιμνίου του όμως, ο αείμνηστος π. Δημήτριος μόχθησε πολύ επίσης και για την οικοδομική αυτάρκεια των ενοριών που εφημέρευσε, με την ανέγερση, την ανακαίνιση και τον ευτρεπισμό συνολικά δεκαεπτά (17) Ναών, κυρίως Παρεκκλησίων. Ασκώντας δηλαδή φιλοτίμως και δημιουργικώς τα καθήκοντά του στις ενορίες Ρωμανού και Εγλυκάδας, έθεσε ως κύριο μέλημά του τον εμπλουτισμό τους με νέα Θυσιαστήρια, αλλά και την ανακαίνιση και συντήρηση των ήδη υπαρχόντων με την συγκινητική συνδρομή των ενοριτών του και με σκοπό να δοξολογείται απρόσκοπτα το άγιο Όνομα του Θεού, αλλά και να τελείται αενάως η Θεία Ευχαριστία για να σώζεται ο άνθρωπος και να ζει κόσμος. Έτσι, με δική του πρωτοβουλία και διαρκή αυτοπρόσωπη επιστασία, ανοικοδομήθηκαν εκ θεμελίων οι ιεροί Ναοί των: 1) Αγ. Πέτρου και Παύλου Ρωμανού, 2) Παναγίας Βλαχερνών Παναχαϊκού (Παλαιό μετόχι Παναγίας Γηροκομητίσσης), 3) Αγίας Βαρβάρας Παναχαϊκού (Παλαιό κοιμητήριο, παλαιό Μαζαράκι), 4) Αγίου Γεωργίου Ελεκίστρας,

5) Αγίας Ειρήνης Εγλυκάδος,

6) Αγίου Βλασίου Εγλυκάδος τα έτη 1989-1990, 7) Αγίου Νικολάου Εγλυκάδος,

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  Γ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

(1938 - 2013)

Ο  ΣΤΟΡΓΙΚΟΣ  ΠΟΙΜΕΝΑΣ 

ΚΑΙ  ΑΚΑΜΑΤΟΣ  ΕΡΓΑΤΗΣ  ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ  ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου

π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.- Δρος Φ.

Καθηγητού του Προτύπου Γυμνασίου Πατρών

 
ΜΕΡΟΣ  ΠΡΩΤΟ

        Την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2023 συμπληρώθηκαν δέκα έτη από την προς Κύριον εκδημία του μακαρίας μνήμης επιφανούς κληρικού της τοπικής μας Εκκλησίας, αοιδίμου πρωθιερέως π. Δημητρίου Αθανασόπουλου, ο οποίος, εκπληρώνοντας το κοινό ανθρώπινο χρέος, μετατέθηκε από τον μάταιο και φθαρτό τούτο κόσμο στην αιώνια, άφθαρτη και ποθεινή  πατρίδα σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών περίπου, έπειτα από μακρά και πολυώδυνη ασθένεια ανήμερα της ονομαστικής του εορτής στις 26 Οκτωβρίου 2013, οπότε πλέον ως «ουρανοπολίτης» συνεχίζει αενάως τη θεία Ιερουργία στο υπερουράνιο Θυσιαστήριο.

        Ι.  Ο π. Δημήτριος ως Ιερατική Προσωπικότης

       1. Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός, ότι ο μακαριστός π. Δημήτριος αναδείχθηκε με το πολυποίκιλο, πολυεπίπεδο και πρωτοποριακό ποιμαντικό του έργο σε μια από τις πλέον σεβάσμιες και εμβληματικές ιερατικές φυσιoγνωμίες της σύγχρονης ιστορίας της Αποστολικής Εκκλησίας των Πατρών, της οποίας, ως Νύμφης του Χριστού, διακόσμησε περίλαμπρα ως πολύεδρο διαμάντι τον πολύτιμο στέφανο, καθιστάμενος αυθεντικό υπόδειγμα φορέα της χαρισματικής ιερωσύνης, με την ανεπίληπτη και αποστολικής χροιάς εν ταπεινώσει άσκηση του ιερατικού, του προφητικού και του βασιλικού αξιώματος του Χριστού, διακρινόμενος για την άοκνη και ακατάπαυστη ποιμαντική του εργασία στους τομείς της τελετουργίας των ιερών μυστηρίων, της κατηχήσεως και της οικοδομής του λογικού του ποιμνίου, αλλά και της σοφής και δημιουργικής άσκησης της εκκλησιαστικής διοικήσεως σε ενοριακό επίπεδο με θαυμαστά αποτελέσματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ - π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη

Ο  ΑΓΙΟΣ  ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ  ΑΡΤΕΜΙΟΣ

(c. 310 - †362)

 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου

π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρος Θ.- Δρος Φ.

Καθηγητού του Προτύπου Γυμνασίου Πατρών

Στον ευσήμως άγοντα τα ονομαστήριά του και φερώνυμο του Αγ. Αρτεμίου, Αρχιμ. π. Αρτέμιο Αργυρόπουλο, φίλο και αδελφό συλλειτουργό, με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών καλλικάρπου διακονίας στην Πρωτοσυγκελλία της Ι.Μ. Πατρών τον Δεκέμβριο του 2023, αλλά και ολόθυμη  την ευχή να υγιαίνει στερρώς, να μακροημερεύει ευσχήμως και να καλλιεργεί αδιαλείπτως προς δόξαν Θεού και προσωπικό του αγιασμό, τα πολλά χαρίσματα με τα οποία τον περικόσμησε η Χάρις Του, όπως την απλότητα και το ευγενές των τρόπων, το ήθος, τη σεμνότητα, την προσήνεια,  το εύχαρι, αλλά και το ευπροσήγορο του χαρακτήρα, την κρυφή, σιωπηρή και αφανή εν πολλοίς, ωστόσο ουσιαστική, άοκνη και πολυεπίπεδη εκκλησιαστική του εργασία, καθώς και το ευμέθοδον της φιλαδέλφου ασκήσεως, ως δείγματος σαφούς της ποιμαντικής του επιστήμης, της τέχνης της εκκλησιαστικής διοικήσεως εντός του πνεύματος της εν Χριστώ αγάπης 

          Ο μεγαλομάρτυρας άγ. Αρτέμιος ή Φλάβιος Αρτέμιος (Flavius ​​Artemius), όπως ήταν το επίσημό του όνομα, υπήρξε υψηλόβαθμος Ρωμαίος στρατιωτικός και ανώτατος αυτοκρατορικός αξιωματούχος, αλλά και αποτέλεσε ένα από τα πλέον έμπιστα μέλη του στενού περιβάλλοντος του αυτοκράτορα Κωνσταντίου Β΄ (337-361), ώστε να προκριθεί περί τα τέλη του βίου του για να ασκήσει το πιο επίζηλο ίσως αξίωμα στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατά την εποχή του, διατελώντας «αὐγουστάλιος» της αιγυπτιακής διοικήσεως, δηλαδή, ως «στρατηγὸς τῆς Αἰγύπτου» και «Δούξ τῆς κατ’ Αἴγυπτον διοικήσεως», αυτοκρατορικός επίτροπος με πλήρη πολιτική και στρατιωτική εξουσία στην πλούσια Νειλοχώρα και τη Λιβύη με έδρα την Αλεξάνδρεια.

     1. Η γέννηση και η στρατιωτική σταδιοδρομία του Αγ. Αρτεμίου (c. 310-359/60)

         Τα αξιόπιστα βιογραφικά στοιχεία των πηγών για τον άγ. Αρτέμιο είναι ελάχιστα και ενίοτε αντιφατικά μεταξύ τους, αλλά και αφορούν κυρίως τα τελευταία έτη του βίου του, ώστε ο τόπος και ο ακριβής χρόνος της γεννήσεώς του να μην είναι γνωστά, παρόλο που υποδηλώνεται έμμεσα η αιγυπτιακή του καταγωγή, πράγμα όμως αμφίβολο, ενώ είναι πιθανό επίσης να γεννήθηκε την πρώτη δεκαετία του 4^ου αι. και ίσως όχι μετά το 310. Από την εικόνα που προσφέρουν επίσης οι πηγαίες μαρτυρίες για τον άγ. Αρτέμιο, προκύπτει νομίζουμε ότι υπήρξε ίσως γόνος ευγενούς ρωμαϊκής οικογένειας της Νικομήδειας ή της Νέας Ρώμης (Κωνσταντινουπόλεως), ενώ δεν γίνεται και οποιαδήποτε αναφορά στην παιδεία του, η οποία, λόγω της καταγωγής του αλλά και των αυξημένων αναγκών της μελλοντικής του στρατιωτικής σταδιοδρομίας, θα ήταν πιθανώς ικανοποιητική, ενώ είναι βέβαιο ακόμη ότι κατείχε και ομιλούσε τόσο την ελληνική όσο τη λατινική γλώσσα.