Στὴν πυρκαγιὰ τοῦ πειρασμοῦ (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου)

Στὴν πυρκαγιὰ τοῦ πειρασμοῦ 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου)

Πιάσανε αἰχμάλωτο τὸν ἅγιο Παΐσιο σὰν ἦταν νεαρὸ παλληκαράκι καὶ τὸν φυλάκισαν. Δὲν εἶχε κάνει κάτι. Εἶχαν ἁπλῶς τὴν ὑποψία ὅτι δὲν ἦταν δικός τους. Τὸν καιρὸ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἦταν πολὺ πιθανὸ νὰ συλληφθεῖ κάποιος –ἀκόμα καὶ νὰ ἐκτελεστεῖ– μόνο μὲ μιὰ ὑποψία. Τὸν ρίξανε σ’ ἕνα δωμάτιο μαζὶ μὲ ἄλλους, σὲ συνθῆκες ἄθλιες. Ἦταν τόσοι πολλοί, ποὺ δὲν χω ροῦσαν νὰ ξαπλώσουν. Ἄσε τὶς ψεῖρες ποὺ ἔστηναν χορὸ στὰ κεφάλια τους!

Ἡ ταλαιπωρία κορυφώθηκε ὅταν τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ κεῖ καὶ τὸν ἔκλεισαν σ’ ἕνα ἄλλο, πολὺ μικρὸ δωματιάκι, καὶ μετὰ ἔφεραν δύο γυναῖκες ἀπὸ τὸ δικό τους ἰδεολογικὸ στρατόπεδο, σχεδὸν γυμνές, καὶ τὶς ἔβαλαν μέσα. «Παναγία μου!» προσευχήθηκε μὲ θέρμη τὸ νεαρὸ παλληκάρι, «φύλαξέ με καὶ σκέπασέ μέ». Ἦταν τόσο ἔντονο τὸ αἴτημά του, ποὺ ἡ Παναγία τὸν ἐνίσχυσε τόσο, ποὺ τὶς ἔβλεπε μὲ ἀπάθεια, σὰν νὰ ἦταν ἀδελφές του. Ὕστερα τοὺς μίλησε μὲ πόνο ψυχῆς, μὲ ἀγάπη. Καὶ τὸ θαῦμα ἔγινε: ἦρθαν σὲ συναίσθηση καὶ μὲ δάκρυα βγῆκαν ἀπὸ τὸ δωματιάκι.

Να συγγενεύουμε με την Παναγία - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ἐγκαίνια Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας Σουμελᾶ, στόν Ἀπιδεῶνα, Πατρῶν.

       Μέ λαμπρότητα ἐτελέσθησαν ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, στό Κοιμητήριο τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στόν Ἀπιδεῶνα Πατρῶν.
          Ὁ Ἀπιδεών εἶναι χωριό τό ὁποῖο κατοικήθηκε ἀπό Ποντίους ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι κατά τά δύσκολα χρόνια τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας ἐγκατέλειψαν τήν γῆ τους καί τά ὀστᾶ τῶν Ἡρώων καί Μαρτύρων προγόνων τους καί ἐγκαταστάθηκαν στήν Μητροπολιτική Ἑλλάδα. Μετέφεραν τά ἱερά καί τά ὃσια στήν καρδιά τους καί στήν ἀγκαλιά τους, ἀπό τίς ἀλησμόνητες Πατρίδες καί ρίζωσαν καί ἀγωνίστηκαν καί προόδευσαν στήν μητέρα Πατρίδα.

          Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, περιέβαλε τούς ἀπογόνους τῶν Προσφύγων στόν Ἀπιδεῶνα μέ μεγάλη ἀγάπη καί ἐβοήθησε ὣστε νά διατηρῆται νωπή ἡ μνήμη καί ἡ παράδοση τοῦ Πόντου καί νά μεταδίδεται στούς ἐπιγενομένους.
          Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Ἀπιδεῶνος, τελοῦνται ἱερές Ἀκολουθίες καί στόν αὒλειο χῶρο πραγματοποιοῦνται ἐκδηλώσεις πού μεταφέρουν νοερά ὃλους στά ἃγια καί μαρτυρικά χώματα τοῦ Πόντου.

Αντέχεται η ανοιχτωσιά της αγιοσύνης - Θανάσης Ν. Παπαθανασιου

11 Ιουλίου, γιορτή του αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ.

Δυο λόγια μου για το αν αντέχεται η ανοιχτωσιά της αγιοσύνης που επικεντρώνει στα ζόρικα της αγάπης (κι όχι στα επαναπαυτικά κάθε λογής θρησκευτικών ειδώλων):

«Ο άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ (+ 1993) αφηγήθηκε κάποτε μια συνομιλία του δασκάλου του, αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη (+ 1938), με έναν ερημίτη μοναχό.

Ο μοναχός έλεγε: “Ο Θεός θα τιμωρήσει όλους τους άθεους. Θα καίγονται στο πυρ το αιώνιο”.

Πριν όμως προχωρήσει στην παρουσίαση της συνομιλίας μοναχού και Σιλουανού, ο ίδιος ο Σωφρόνιος σχολίασε την στάση του μοναχού: “Προφανώς”, έγραψε, “η ιδέα πως οι άθεοι θα ετιμωροῦντο στο αιώνιο πυρ, του προκαλούσε ευχαρίστηση, κατά το ψαλμικό ‘εὐφρανθήσεται δίκαιος, ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν’ ” (Ψαλμ. νζ΄ 11-12)».

Νομίζω πως το σχόλιο αυτό (τρεις αράδες όλο κι όλο στο σχετικό βιβλίο) έχει συγκλονιστική δυναμική, μ’ όλη την ηρεμία με την οποία διατυπώνεται. Το να βεβαιώνει κάποιος ανενδοίαστα και σαρωτικά την αιώνια καταδίκη κάποιων ανθρώπων, ο Σωφρόνιος το αποδίδει σε ένα είδος πνευματικού σαδισμού. Ο Σωφρόνιος δηλαδή βλέπει κάτι νοσηρό, χαιρεκακία, παρ’ όλο που (προσοχή!) ο βεβαιώσας βασιζόταν σαφώς σε φράσεις και έννοιες της Αγίας Γραφής. Όντως ο Ψαλμός μιλά για χαρά των δικαίων μπροστά στην απόδοση δικαιοσύνης, και όντως η Καινή Διαθήκη μιλά για αιώνια κόλαση.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - 11η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

11η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ 

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ π. ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

Εορτάζει ο όσιος Παΐσιος ο Νέος, ο Αθωνίτης - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σήμερα εορτάζει ο όσιος Παΐσιος ο Νέος, ο Αθωνίτης.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πολλά θα λεχθούν και θα γραφτούν για το πρόσωπό του.

Προσωπικά από όλες τις όμορφες ιστορίες σας προτρέπω να κρατήσετε μόνο ένα πράγμα. Το εκκλησιαστικό του φρόνημα.

Ο όσιος Παΐσιος έμεινε πιστός και συνεπής στον αγώνα της μετανοίας. Έμεινε πάντοτε υπό τίς πτέρυγες της Εκκλησίας. Έμεινε σταθερός στην πίστη και δεν παρέκλινε ούτε αριστερά ούτε δεξιά.

Σήμερα αυτό το υπόδειγμα ευσεβείας και χριστιανικής βιωτής το χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε. Περισσεύουν οι κραυγές και της αμαρτίας και του στείρου ευσεβισμού.

Ο Παΐσιος δεν δείλιασε μπροστά στις θλίψεις και τα εμπόδια. Δεν παράτησε τον πνευματικό αγώνα. Αλλά έδειξε υπομονή και εγκαρτέρηση. Όπως λέγει κι ο Απόστολος Παύλος: τα παθήματα φέρνουν την υπομονή, η υπομονή την δοκιμή, και η δοκιμή την ελπίδα!

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΟΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΜΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ.

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ  

ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ ΜΑΣ κκ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΜΑΣ.. ΟΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ,  ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 2016......ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ.
 
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟ  κ. ΣΩΤΗΡΗ  ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ 
 
ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΑΠΕΥΘΥΝΩ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ  ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΩΝ.
 

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΟΛΟΥΣ.

 

π. Παναγιώτης

Εκοιμήθη ο Ευστάθιος Λαλιάς

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ....

Τρίτη στις 12 και 30 το μεσημέρι η εξόδιος ακολουθία του Ευσταθίου μας, του μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΠΥΛΑΙΑΣ.

Κάθε χρόνο το σώμα γερνά και οι δυνάμεις μειώνονται περισσότερο. - Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Κάθε χρόνο το σώμα γερνά και οι δυνάμεις μειώνονται περισσότερο. Τη θέση του νεανικού ενθουσιασμού παίρνει η πείρα, που αναπόφευκτα για κάθε άνθρωπο πάνω στη γη παραμένει πάντοτε περιορισμένη. Ουσιαστικά δεν γνωρίζω μεγαλύτερη δυστυχία από τη συμφορά να μην έχει λύσει κανείς το πρόβλημα του υψίστου νοήματος ή του εσχάτου σκοπού της ζωής του ανθρώπου. Όταν αυτό λυθεί, τότε κάθε τραγωδία υποχωρεί, και ο άνθρωπος εισέρχεται στον χώρο της εσωτερικής ειρήνης.

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ ο Αθωνίτης

Καταδικάσθηκαν σε 21 ραβδισμούς ο καθένας...

 Στην Ινδονησία, στην επαρχία Aceh, ένα ερωτευμένο ζευγάρι μουσουλμάνων φιλήθηκαν μέσα στο αυτοκίνητο και είχαν την φαεινή ιδέα να το βιντεοσκοπήσουν και να το ανεβάσουν στο Τικ Τοκ... τους συνέλαβε η αστυνομία και καταδικάσθηκαν σε 21 ραβδισμούς ο καθένας...

Εορτή Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου

 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Πρόκλου και Ιλαρίου 12 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Τραϊανού, και Μαξίμου ηγεμόνος εν έτει ρς’ [106]. Εκατάγοντο δε από την χώραν των Καλλίπτων, ήτις είναι κοντά εις την Άγκυραν. Επιάσθη δε πρώτος ο Άγιος Πρόκλος, και ομολογήσας τον Χριστόν ενώπιον του βασιλέως, παρεδόθη εις τον ηγεμόνα Μάξιμον δια να τον τιμωρήση εκείνος. Όθεν επρόσταξεν ο ηγεμών και εξέσχισαν τον Άγιον. Έπειτα κατέκαυσαν με αναμμένας λαμπάδας τα μέλη, οπού επληγώθησαν από τους ξεσμούς. Μετά ταύτα, εκρέμασαν αυτόν επάνω εις ξύλον, και έδεσαν από τον πόδα του μίαν πέτραν βαρείαν. Ύστερον δε απεφάσισεν ο ηγεμών δια να θανατωθή ο Άγιος με σαΐτας. Όθεν πηγαίνωντας ο αθλητής δια να σαϊτευθή, απαντά εις τον δρόμον τον ανεψιόν του Ιλάριον, ο οποίος επειδή εχαιρέτισε τον θείον του, επιάσθη από τους Έλληνας. Και ο μεν Άγιος Πρόκλος, καταπληγωθείς από το πλήθος των σαϊτών, απήλθε προς Κύριον, και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον.

Μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Aγιορείτου (12 Ιουλίου)

Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι,

τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν,

ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν,

ὅτι ηὐδόκησε σαρκί,

ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ,

καὶ θάνατον ὑπομεῖναι,

καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας,

ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ.

(Ἀναστάσιμον Ἀπολυτίκιον του Πλ. α΄ ήχου)

Μέσα σε αυτό το χαρμόσυνο αναστάσιμο πνεύμα μάς εισάγει η σημερινή Κυριακή και μαζί τιμούμε τη μνήμη των Μαρτύρων Πρόκλου, Ιλαρίου, Ανδρέου του στρατηλάτου, της Αγίας Βερονίκης της αιμορροούσης και του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ο οποίος γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Η οικογένειά του αποτελείτο από τους γονείς, Πρόδρομο και Ευλαμπία και οκτώ αδέλφια.
Το 1924, μία εβδομάδα πριν από τον τούρκικο εκτοπισμό, βαφτίστηκε από τον ιερέα, μετέπειτα άγιο Αρσένιο. Ύστερα από περιπλανήσεις, η οικογένεια Εζνεπίδη κατέληξε στην Κόνιτσα. Ενωρίς διαφάνηκε η κλίση του νεαρού Αρσένιου στην Εκκλησία και τον μοναχισμό.
Με την αποστράτευσή του (το 1949), πήγε στον Άθωνα, για να μυηθεί στην άσκηση. Για ένα διάστημα επέστρεψε στην οικογένειά του, σύμφωνα με την παράδοση, να αποκαταστήσει τις αδελφές του.
Επιστρέφοντας, εγκαταβίωσε στη Μονή Φιλοθέου. Το 1956 εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Παΐσιος.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΚΥΡΙΑΚΗ 12/7/26 ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤ΄ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ, Θεία Λειτουργία....

 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

Ρωμαίους 12, 6 – 14

Ἀδελφοί, ἔχοντες χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα,	Αδελφοί, η χάρη του Θεού μάς έδωσε διάφορα πνευματικά χαρίσματα.
εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,	Άλλος είναι προφήτης, για να κηρύττει ανάλογα με το βαθμό της πίστης του,
εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ,	άλλος έχει το χάρισμα της διακονίας, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του.
εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ,	Το ίδιο να κάνει κι ο δάσκαλος του λαού του Θεού με τη διδασκαλία,
εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει,	κι όποιος έχει το χάρισμα να στηρίζει τους αδελφούς, να τους στηρίζει.
ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι,	Αλλά κι όποιος μοιράζει τα αγαθά του με τους άλλους να το κάνει με απλότητα,
ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ,	ο προϊστάμενος να δείχνει ζήλο για το έργο του,
ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.	όποιος μοιράζει τις ελεημοσύνες να το κάνει με καλοσύνη.
Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ· τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι,	Η αγάπη σας να είναι ειλικρινής. Να αποστρέφεστε το κακό και να ακολουθείτε το καλό. Να δείχνετε με στοργή την αγάπη σας για τους άλλους πιστούς.
τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,  τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,	Να συναγωνίζεστε ποιος θα δείξει περισσότερη εκτίμηση στον άλλο. Μην είστε οκνηροί σ΄ ό,τι πρέπει να δείχνετε ζήλο, να έχετε πνευματικό ενθουσιασμό, να υπηρετείτε τον Κύριο.

Έκτη Κυριακή του Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Έκτη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 9:1-8

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται στην θεία Λειτουργία την Έκτη Κυριακή του Ματθαίου, αποκαλύπτει ότι ο Χριστός δεν έρχεται απλώς για να ανακουφίσει τον ανθρώπινο πόνο, αλλά για να θεραπεύσει τον ίδιο τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο παραλυτικός δεν προσέρχεται μόνος· τον φέρνουν άλλοι «ἐπὶ κλίνης». Η σκηνή αυτή δείχνει ότι η πίστη δεν είναι ατομικό γεγονός απομονωμένο, αλλά εκκλησιαστικό βίωμα. Η θεραπεία του ανθρώπου συνδέεται με την αγάπη, τη μεσιτεία και τη συμπαράσταση της κοινότητας. Ο Χριστός «ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν» απευθύνεται στον πάσχοντα και του προσφέρει πρώτα όχι τη σωματική ίαση, αλλά τη συγχώρηση: «ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου».

Η πρώτη πράξη του Κυρίου είναι η αποκάλυψη ότι η αμαρτία είναι η ρίζα κάθε διάσπασης του ανθρώπου. Η παράλυση του σώματος γίνεται εικόνα της παράλυσης της ψυχής, της αδυναμίας του ανθρώπου να κινηθεί προς τον Θεό και προς τον αδελφό του. Γι’ αυτό ο Χριστός δεν περιορίζεται σε μια εξωτερική θεραπεία, αλλά αγγίζει την πνευματική αιτία της ασθένειας. Η άφεση προηγείται της σωματικής αποκατάστασης, διότι ο σκοπός της σωτηρίας δεν είναι απλώς να ζήσει ο άνθρωπος καλύτερα μέσα στον παρόντα κόσμο, αλλά να αποκατασταθεί στην κοινωνία με τον Θεό.

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Τη στενή σχέση αμαρτίας και ασθένειας έδειξε ο Χριστός, θεραπεύοντας τον παραλυτικό που έφτασε με παράξενο τρόπο μπροστά του (κατεβασμένος με σχοινιά από τη στέγη του σπιτιού), αφού όμως έδωσε προτεραιότητα στην υγεία της ψυχής του, προτάσσοντας της σωματικής θεραπείας την άφεση των αμαρτιών του (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου).

Εξ αρχής είχε τονισθεί από τον Θεό στον άνθρωπο η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ αμαρτίας και ασθένειας. Η διάπραξη της αμαρτίας θα επέφερε στον δυνάμει αθάνατο άνθρωπο φθορά. Ασθένεια, πόνο, γήρανση, θάνατο. Όπερ και εγένετο. Ο άνθρωπος ένεκα της αμαρτίας κληρονόμησε θνητότητα και πολύμοχθο βίο. Γεμάτο ταλαιπωρία και βάσανα.

Ο βιβλικός άνθρωπος είχε ισχυρή μέσα του την αντίληψη ότι κάθε λυπηρό στη ζωή του προερχόταν από την αμαρτία. «Ωσεί φορτίον βαρύ» αισθάνεται ο Δαυΐδ τις αμαρτίες του και θρηνεί γι’ αυτές, θεωρώντας ότι εξ αιτίας τους επέπεσε πάνω του η οργή του Θεού και όλο το σώμα του ασθένησε βαριά. «Ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου από προσώπου της οργής σου, ουκ έστιν ειρήνη εν τοις οστέοις μου από προσώπου των αμαρτιών μου» (Ψαλμ. 37, 4).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρά ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;»

Ὁ Χριστός ἦλθε καί ἐκήρυξε ὁ Ἴδιος τό μυστήριον τῆς μετανοίας καί σωτηρίας ἀλλά δέν τούς κέρδισε ὅλους· κάποιοι κακοπροαίρετοι Τόν ἀρνήθηκαν καί πολέμησαν μέ κακία τήν θεία Του Ἐνανθρώπησιν καί τό Μυστήριον τῆς μετανοίας. Ὁ Μεσσίας ἦλθε νά μᾶς πεῖ γιά τήν Ἀλήθεια, ὅτι χωρίς Αὐτήν δέν ὐπάρχει  ἀληθινή ἐλευθερία· «γνώσεσθε τήν ἀλήθεια καί αὐτή ἐλευθερώσει ὑμᾶς». Ρωτάει τούς Φαρισαίους: «Διατί διαλογίζεσθε εἰς τάς καρδίας σας σκέψεις κακοπροαιρέτους;»

Ὁ νοῦς, ἁγία γερόντισσα,  νοερά δέχεται ἔμπρακτα τίς θεῖες ἀποκαλύψεις ὅταν εἶναι καί πάντοτε γίνεται ἔσοπτρο ἀκηλίδωτο τοῦ Θεοῦ. Ὁ νοῦς εἶναι τοῦ ἀνθρώπου καί κατ’ οὐσίαν καί κατ’ ἐνέργειαν· καί κατ’ οὐσίαν μέν ὁ νοῦς εἶναι αὐτοῦ, ἀλλά ὄχι ἐξ’ αὐτοῦ. Κατ’ ἐνέργειαν ὅμως καί αὐτοῦ εἶναι, καί ἐξ’ αὐτοῦ.

ΕΙΠΟΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΙΠΟΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

“Καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτος βλασφημεῖ” (Ματθ. 9, 3).
Τότε μερικοί ἀπό τούς γραμματεῖς εἶπαν μέσα τους: «Μά αὐτός προσβάλλει τό Θεό». 

    Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την εξωστρέφεια. Οι άνθρωποι δεν κρατμάμε για τον εαυτό μας τις σκέψεις μας, αλλά, αυτόματα, εκφράζουμε ό,τι έχουμε μέσα μας είτε στις συνομιλίες μας με τους άλλους είτε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Αυτό θεωρείται νίκη κατά της υποκρισίας, απόδειξη του αληθινού μας εαυτού, και, ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι το σύστημα στο οποίο ζούμε μάς υπονομεύει, ότι η δημοκρατία η οποία μας περιβάλλει δεν είναι αυθεντική, εντούτοις διαπιστώνουμε ότι είναι πολύ εύκολο να πούμε αυτό που νιώθουμε, χωρίς να έχει συνέπειες, ακόμη κι αν ξεπερνά τα όρια της ευπρέπειας, της ευγένειας, του σεβασμού στον άλλο. Τα σχόλια στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, στις διάφορες διαδικτυακές ομάδες, αλλά και στις ειδήσεις που αναρτώνται στο Διαδίκτυο, μαρτυρούν του λόγου το αληθές.

Η προϋπόθεση για το θαύμα - Δημητρίου Τσαντήλα

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα (ιατρού και θεολόγου) για την Κυριακή Στ΄ Ματθαίου

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ (Ματθ. 9 , 1-8)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Αγ. Βησσαρίωνα Φιλιππιάδος, στις 31/7/2005)

 
Το χειρότερο κακό

Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς είπε ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πήγε στην Καπερναούμ. Μπήκε σε κάποιο σπίτι και δίδασκε. Όλοι άκουγαν με προσοχή. Να ακούμε τον λόγο του Θεού, όχι μόνο με τα εξωτερικά αυτιά, αλλά κυρίως με τα εσωτερικά αυτιά. Γιατί τότε μπαίνει στην καρδιά μας και την αναπλάθει.

Ενώ ήταν εκεί, του πήγαν έναν άρρωστο με ολοκληρωτική παράλυση. Τον βάσταζαν τέσσερεις, καθώς ήταν ριγμένος πάνω σ’ ένα φορείο και τον έφεραν μπροστά στα πόδια του Χριστού. Βλέποντας ο Κύριος την πίστη τους, του είπε: «Τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου».

Θα σκέφθηκαν οι άνθρωποι: «Χριστέ μου, γι’ αυτό σού τον φέραμε; Γι’ αυτό κάναμε τόσο κόπο; Για να του συγχωρήσεις τις αμαρτίες; Κάνε καλά τον άνθρωπο. Αυτό θέλουμε από σένα».

Πειραιώς Σεραφείμ: «Τιμούμε πρόσωπα του παρόντος και του μέλλοντος»

Πειραιώς Σεραφείμ: «Τιμούμε πρόσωπα του παρόντος και του μέλλοντος»

Η εορτή της Αγίας Ισαποστόλου Όλγας, στο φερώνυμο Παρεκκλήσιο της Ευαγγελίστριας Πειραιώς

Δεν τιμούμε πρόσωπα του παρελθόντος που έζησαν κάποτε και πέρασαν στη λήθη των αιώνων, αλλά πρόσωπα του παρόντος και του μέλλοντος. Γιατί εν Χριστώ οι πάντες ζουν σήμερα, τώρα, σε ένα αιώνιο παρόν, όπως αιώνια είναι η ζωή του Κυρίου.

Την εόρτιο μνήμη της Αγίας Ισαποστόλου Όλγας της Βασιλίσσης, τίμησε ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο φερώνυμο ενοριακό Παρεκκλήσιο.

Την Παρασκευή 10 Ιουλίου, παραμονή της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Το Σάββατο 11 Ιουλίου, ημέρα της εορτής, τελέσθηκε ο Όρθρος και στη συνέχεια η Θεία Λειτουργία, ενώ το απόγευμα τελέσθηκαν οι ακολουθίες του Εσπερινού και της Ιεράς Παρακλήσεως.  

«Από την ενοχή στην ελπίδα: Η θεραπευτική ποιμαντική του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου. Η γνήσια τιμή απέναντι στις ευσεβιστικές υπερβολές» π. Χριστοφόρου Χρόνη

«Από την ενοχή στην ελπίδα: Η θεραπευτική ποιμαντική του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου. Η γνήσια τιμή απέναντι στις ευσεβιστικές υπερβολές»

Πρωτοπρ. Χριστοφόρου Χρόνη

Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

        Την Κυριακή 12 Ιουλίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, τον οποίο το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέταξε στο Αγιολόγιο τον Ιανουάριο του 2015. Χιλιάδες προσκυνητές ανηφόριζαν επί δεκαετίες προς το κελί της Παναγούδας, όχι για να ακούσουν έναν σοφό δάσκαλο, αλλά για να συναντήσουν έναν πατέρα που καταλάβαινε την ψυχή τους. Χιλιάδες συρρέουν και σήμερα στον τάφο του, στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή, αναζητώντας την ίδια πατρική παρηγοριά. Η αγιότητά του δεν εκφράστηκε μόνο με την άσκηση και την προσευχή, αλλά και με έναν σπάνιο ποιμαντικό ρεαλισμό. Ο Όσιος γνώριζε ότι κάθε άνθρωπος που στέκεται μπροστά του φέρνει μαζί του μια διαφορετική ιστορία και μια διαφορετική αντοχή. Σε αυτή τη γνώση θεμελίωσε την βαθιά προσωποκεντρική ποιμαντική του, και αυτή η γνώση τον καθιστά επίκαιρο οδηγό για κάθε πνευματικό, κάθε γονέα και κάθε άνθρωπο που θέλει να σταθεί δίπλα στον πλησίον του με τρόπο θεραπευτικό.

        1. Η ενθάρρυνση του αδύναμου και η κατανόηση του τραύματος

        Ο Άγιος Παΐσιος διέκρινε με ακρίβεια τους ανθρώπους που ζούσαν βυθισμένοι στις ενοχές και στην ανασφάλεια. Και ήταν πολλοί. Γνώριζε ότι σε αυτές τις ψυχές η αυστηρότητα οδηγεί στην απελπισία και όχι στη μετάνοια. Ο λόγος του γι' αυτούς γινόταν λόγος παραμυθίας και ελπίδας. Τους βοηθούσε πρώτα να σταθούν στα πόδια τους και έπειτα τους οδηγούσε σταδιακά στον αγώνα.^[1]

Η αντεστραμμένη πυραμίδα των πνευματικών - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Μετά την πτώση του ανθρώπου,

η ζωή του οικοδομήθηκε σε μια πυραμίδα.

Κάτω-κάτω είναι όλοι οι απλοί άνθρωποι.

Πιο πάνω αυτοί που έχουν εξουσία

μέχρι την κορυφή της πυραμίδας 

που είναι ο ανώτατος άρχοντας.

Με την ενανθρώπισή του ο Χριστός

ανέστρεψε την πυραμίδα.

"Αποφατική γνωσιολογία; Κριτική στον Γιανναρά, μέρος 1ο" - Παύλου Κλιματσάκη

 

"Αποφατική γνωσιολογία; Κριτική στον Γιανναρά, μέρος 1ο"

  του κ. Παύλου Κλιματσάκη 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

Υπάρχει μόνο ένα ταξίδι που μπορείς να κάνεις...

Υπάρχει μόνο ένα ταξίδι που μπορείς να κάνεις...
Όπου κι αν πας, 

θα συνεχίσεις να ψάχνεις την ψυχή σου

Αντρέι Ταρκοφσκι

Με αφορμή την επερχόμενη ταινία «Οδύσσεια»

Ναυσικαααααααααα!

Η επερχόμενη «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, όπου την Ωραία Ελένη υποδύεται η μαύρη ηθοποιός Λουπίτα Νιόνγκο, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις και έντονες συζητήσεις στον χώρο του πολιτισμού.

Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και πανευφήμου Ευφημίας, ότε τον Τόμον του της Πίστεως όρου των εξακοσίων τριάκοντα Θεοφόρων Πατέρων των εν Χαλκηδόνι συνελθόντων, τουτέστι της αγίας και Οικουμενικής Δ’ Συνόδου, εκράτυνεν (11 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Η Αγία αύτη και καλλίνικος Μάρτυς Ευφημία, ήτον κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Πρίσκου ανθυπάτου Ρώμης εν έτει σπη’ [288]. Εκατάγετο δε από την Χαλκηδόνα, θυγάτηρ ούσα, πατρός μεν, Φιλόφρονος καλουμένου, μητρός δε, Θεοδοσιανής. Αύτη λοιπόν διαβαλθείσα, πως ωμολόγει τον Χριστόν, ετιμωρήθη με τροχούς και με φωτίαν, ομοίως και με μηχανάς και τρόπους άλλων βασάνων. Ύστερον δε εδόθη εις τα θηρία δια να την φάγουν, έμεινεν όμως από αυτά αβλαβής. Είτα δαγκαθείσα ολίγον από μίαν αρκούδαν, και προσευχηθείσα, παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού μέσα εις το θέατρον. Το δε τίμιον αυτής λείψανον απετέθη μέσα εις ένα κιβώτιον. Και όρα πλατύτερον το Συναξάριον αυτής κατά την δεκάτην έκτην του Σεπτεμβρίου. Μετά δε παρέλευσιν χρόνων πολλών, όταν επλατύνθη η ευσέβεια εις τον κόσμον, τότε έγινε τοιούτον τεράστιον εις τας ημέρας Θεοδοσίου του μικρού εν έτει υι’ [410]. Ένας Μοναχός και Ιερεύς, Ευτυχής ονομαζόμενος, έγινεν αρχηγός αιρέσεως.

Μνήμη του Οσίου Σωφρονίου του Αγιορείτου (11 Ιουλίου)

Η Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, ένεκα του θαύματος, κατά τη σύνταξη των δύο τόμων, ένας με τον όρο του Χριστολογικού δόγματος της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ., και δεύτερος τόμος με τις απόψεις των αιρετικών (Μονοφυσιτών). Η Αγία με θαυμαστό τρόπο αποκάλυψε τον γνήσιο τόμο.
Να σημειώσουμε ότι η μνήμη της Αγίας Ευφημίας εορτάζεται και στις 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου της.
Εορτάζουμε, επίσης σήμερα, τη μνήμη της Ισαποστόλου Όλγας, βασιλίσσης της Ρωσίας, του Ιερομάρτυρος Αρσενίου Αλεξανδρείας και του Οσίου Σωφρονίου Αγιορείτου, ηγουμένου της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας, του οποίου διαπιστώθηκε και διακηρύχθηκε η αγιότητα από τη συνείδηση των πιστών της Εκκλησίας το 2019 (Ανακοινωθέν Ι. Σ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου, 27.11.2019).

Μόνο μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ)

Μόνο μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ)

Μιὰ παρέα φοιτητῶν εἶχε κυκλώσει τὸν ἅγιο Σωφρόνιο καὶ συζητοῦσαν ζωηρά. Τὰ θέματα ἦταν ἐνδιαφέροντα, ὁ Γέροντας ἦταν φωτισμένος καὶ ὅλοι κρέμονταν ἀπὸ τὰ χείλη του. Ἡ Ζωὴ καθόταν ἀκριβῶς στὰ ἀριστερά του. Πόσο εὐλογημένοι εἴμαστε, σκεφτόταν, ποὺ τὸν ἔχουμε πνευματικὸ πατέρα! Τὰ λόγια του εἶναι μετρημένα. Ἡ ματιά του καθαρή. Κι ἐκεῖ ποὺ τὸν κοιτοῦσε, ἡ ματιά της ἔπεσε στὸ ράσο του. Στὸ πίσω μέρος μιὰ μεγαλούτσικη τρίχα εἶχε ἀποσπαστεῖ ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα μαλλιά του καὶ στεκόταν κολλημένη πάνω στὸ ὕφασμα τοῦ ἐξώρασου.

Ὦ! Μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του! Νά, τί ἐνθύμιο θὰ πάρω, γυρνώντας στὴν πατρίδα μου, σκέφτηκε ἡ Ζωὴ μὲ χαρά. Θὰ τὴ βάλω σ’ ἕνα φακελάκι καὶ θὰ τὴν ἔχω πάνω στὸ γραφεῖο μου. Θὰ εἶναι σὰν νὰ ἔχω τὸν Γέροντα κοντά μου! Τί εὐλογία! Τὴ στιγμὴ ἐκείνη ὁ ἅγιος Σωφρόνιος στράφηκε τώρα πρὸς τὰ δεξιὰ γιὰ ν’ ἀπαντήσει σὲ μιὰ ἀπορία τοῦ Φάνη. Ἡ Ζωὴ δὲν ἔχασε τὴν εὐκαιρία. Ἅπλωσε τὸ δεξί της χέρι, ἀκούμπησε τὴν ἄκρη τῆς τρίχας καὶ ἁπαλά, δίχως νὰ ἀγγίξει τὸ ράσο του, τὴν τράβηξε καὶ τὴν ἔκλεισε στὴ χούφτα της.

9η Ιουλίου 1821: Η θυσία του Κυπριανού και η προσφορά της Κύπρου στον Αγώνα

9η Ιουλίου 1821: Η θυσία του Κυπριανού και η προσφορά της Κύπρου στον Αγώνα

«Είσιεν σγιαν είχαν ούλοι τους τζι η Τζιύπρου το κρυφόν της…»

Με αυτούς τους διαχρονικούς στίχους ο Βασίλης Μιχαηλίδης αποτύπωσε τη συμμετοχή της Κύπρου στην Ελληνική Επανάσταση και το βαρύ τίμημα που πλήρωσε ο κυπριακός ελληνισμός.

Στις 9 Ιουλίου 1821, ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός οδηγείται στην αγχόνη, στην πλατεία Σεραγίου της Λευκωσίας. Είναι ο πρώτος από εκατοντάδες Έλληνες της Κύπρου που θα εκτελεστούν με εντολή του Οθωμανού διοικητή Κιουτσούκ Μεχμέτ Πασά, σε μια προσπάθεια να καταπνιγεί κάθε σκέψη εξέγερσης και να τιμωρηθεί η έμπρακτη στήριξη της Κύπρου στον Αγώνα του 1821.

Ο Ιούλιος εκείνης της χρονιάς γράφτηκε με αίμα στην ιστορία του νησιού. Μαζί με τον Κυπριανό εκτελέστηκαν οι μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρηνείας, κληρικοί, πρόκριτοι και εκατοντάδες ακόμη Κύπριοι. Ελάχιστοι από όσους βρέθηκαν στις λίστες των Οθωμανών κατάφεραν να διαφύγουν.

Ὁ Ὑφυπουργός Δικαιοσύνης στὸν Μητροπολίτη Πατρῶν

 

Στὸ πλαίσιο τῆς ἐπισκέψεώς του στὴν Πάτρα, τὴν Παρασκευὴ 10.7.2026, γιὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός του ὁ Ὑφυπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Ἰωάννης Μπούγας, εἶχε συνάντηση μὲ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ. κ. Χρυσόστομο , στὰ Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ὁ Σεβασμιώτατος ἐδέχθη μὲ ἀγάπη καὶ χαρὰ τὸν κ.   Ὑφυπουργὸ μὲ τὸν ὁποῖον συνεζήτησαν θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν Πάτρα καὶ γενικώτερα στὴν Πατρίδα μας . 
Ἡ συζήτηση εἶχε ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καὶ διήρκησε ἀρκετὴ ὥρα.
Στὸν κ. Μπούγα ὁ Σεβασμιώτατος προσέφερε ἱερὰν εἰκόνα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, μὲ θερμὲς εὐχὲς γιὰ ἐπιτυχία στὸ ἔργο του.

Ο πειρασμός της μαγείας των λειψάνων - Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ο πειρασμός της μαγείας των λειψάνων

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Από χρόνων και επανειλημμένως έχουμε εκφράσει την πλήρη αντίθεσή μας στην περιαγωγή ιερών λειψάνων, κειμηλίων και εικόνων ανά την οικουμένη, γεγονός το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει διαστάσεις επιδημίας. 

Δεν υπάρχει κανένας λόγος – ούτε θεολογικός ούτε άλλος – για μια τέτοια κινητικότητα, την ώρα μάλιστα που όλη αυτή η κατάσταση γίνεται αντικείμενο χλεύης από εκείνους που τους δίνεται πλέρια η ευκαιρία να κατηγορήσουν την Εκκλησία και τους πιστούς της για μύρια όσα. 

Οι πιστοί φαίνεται πως έχουν καταντήσει «καταναλωτές» λειψάνων! Όσα και να τους δώσεις δεν χορταίνουν! Με την συνειδητή πίστη να εξορίζεται στο …ασυνείδητο. 

Το πράγμα παράγινε με τον γέροντα Παϊσιο τον Αγιορείτη, ειδικά μετά την αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Από τις παντόφλες και τη ζώνη του μέχρι ένα «άφθαρτο» κάστανο, «προσκύνησαν» οι πιστοί σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. 

Με αφορμή τώρα την προσκύνηση της “ζακέτας” (!) του αγίου Παϊσίου, θυμόμαστε ότι τον Ιούνιο του 2019 ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, δηλ. ο νυν Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, έβαλε φρένο στις άλογες ορέξεις μοναχού τινός, ο οποίος σκόπευε να εκθέσει σε προσκύνημα μια «θαυματουργή μπλούζα» του αγίου. 

Εκείνος που καλλιεργεί φαύλους λογισμούς - Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος

Εκείνος που καλλιεργεί φαύλους λογισμούς, έχει σκοτεινό και άγριο το πρόσωπο. Η γλώσσα του είναι βουβή για θείους ύμνους και η συνάντησή του δυσάρεστη σε όλους. Εκείνος όμως που καλλιεργεί στην καρδιά του αγαθά και αθάνατα φυτά, έχει χαρούμενο και λαμπρό το πρόσωπο. Η γλώσσα του ψάλλει ύμνους και δεήσεις και είναι γλυκύτατος στη συναναστροφή. Ώστε όσοι τους βλέπουν, ξεχωρίζουν καλά εκείνον που βρίσκεται ακόμη κάτω από τη δουλεία των ακαθάρτων παθών και το ζυγό του γήινου φρονήματος, καθώς και εκείνον που ο νόμος του Πνεύματος τον ελευθέρωσε απ' αυτή τη δουλεία, σύμφωνα με τα λόγια του Σολομώντα: «Όταν η καρδιά έχει ευφροσύνη, το πρόσωπο ανθεί· ενώ όταν έχει λύπες, το πρόσωπο σκυθρωπάζει».

 Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος