Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος έφευγε από τη ζωή στις 2 Οκτωβρίου
του 1991.
Ο Πατριάρχης Δημήτριος υπήρξε Οικουμενικός αλλά
και Πνευματικός ηγέτης του Γένους, άξιος της μακραίωνης παράδοσης της Μεγάλης
του Χριστού Εκκλησίας.
Υπήρξε ήπιος στον χαρακτήρα, μειλίχιος και πράος
στην όψη, ήρεμος και μετριόφρων.
Επί 19 χρόνια, είχε μια σπουδαία πατριαρχεία. Είχε γίνει αγαπητός από όλους. Τίποτε το προσποιητό. Πάντοτε είχε να πει ένα καλό λόγο σε όλους. Όταν καθόσουν και μιλούσες μαζί του, είχα αυτή την τιμή στους κήπους του Πατριαρχείου να συνομιλήσω μαζί του την πρώτη φορά, ήταν τόσο απλός, τόσο φιλικός και τόσο ταπεινός, ώστε δεν αισθανόσουν αμήχανα μαζί του, εν είχε το Δεσποτικό τουπέ. Μετά από την πρώτη εκείνη συνάντηση και τα όσα ευλογημένα μου είπε, άνοιξε ο δρόμος να τον επισκεφθεί η Χ.Φ.Ε. Τα λόγια της υποδοχής της δημοσίευσε το περιοδικό «Ζωή».
Είχε δηλώσει: «Δεν επιθυμώ να με γράψη η ιστορία όταν θα πεθάνω.
Ούτε να με θυμούνται οι άνθρωποι. Το μόνο που θέλω είναι να ζει το Φανάρι, για
να ζωντανεύη την ακοίμητη συνείδηση του Γένους».
Αιωνία η μνήμη του.
Α.Κ.Κ.
1 σχόλιο:
Ιεραρχική παρουσία που εκλείπει σήμερα!
Το ταπεινό του βλέμμα, δεν το συναντάς ούτε σε αρχιμανδρίτες…
Μέσα στο μεγαλείο της ταπεινοφροσύνης του, δε θα χωρούσαν ούτε μοσχοβίτικες τακτικές, ούτε «αδικαιολόγητες απουσίες», ούτε ουκρανικές αυτοκεφαλίες…
Η προσεκτική βιοτή του, δε δικαιολογούσε πολιτικές παρεμβάσεις, ούτε γινόταν έρμαιο καθενός οικονομικού παράγοντος…
Δεν μοίραζε «αρχοντικά» προνόμια στον οποιονδήποτε εφοπλιστή- έμπορο όπλων και ναρκωτικών, για μια πολυπόθητη δωρεά… αλοίμονό μας!
Σεβόταν το υψηλό υπούργημά του, χωρίς να ακούγεται, τιμούσε την ευθύνη του δίχως υστεροφημία.
Διδακτική παρουσία.
Αιωνία η μνήμη!
Δημοσίευση σχολίου