Ποῦ κυττάζουμε; - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Η´Ματθαίου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ποῦ κυττάζουμε;

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Βλέπων τόν ἄνεμον ἰσχυρόν ἐφοβήθη» (Ματθ. ιδ΄20)

Ἐνῶ οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ μας παλεύουν μόνοι τους ὅλη τήν νύχτα μέ τά ἄγρια κύματα, λίγο πρίν ξημερώσει ὁ Κύριος ἔρχεται κοντά τους περπατώντας ἐπάνω στά νερά, καί, καθώς ἐκεῖνοι τόν παίρνουν γιά φάντασμα, τούς καθησυχάζει λέγοντας: Ἔχετε θάρρος. Ἐγώ εἶμαι. Μή φοβᾶ­στε.

Τότε, ὁ πάντοτε φλογερός Πέτρος τοῦ δός μου ἐντολή νά ρθῶ κοντά Σου περπατώντας κι᾽ ἐγώ, ὅπως κι ἐσύ πάνω στά νερά·  καί, μόλις ὁ Κύριος τοῦ δίνει τήν ἄδεια, ἀρχίζει νά βαδίζει  ἐπάνω στή θάλασσα, σάν νἄταναι στεριά!   Ἐκείνη τήν ὥρα δηλαδή ζεῖ στήν ἀτμόσφαιρα ἑνός θαύματος. Καί οἱ συμμαθητές του ἀσφαλῶς μέ τεντωμένα τά νεῦρα καί τά μηνίγγια νά χτυπᾶνε δυνατά τό ἴδιο σκέπτονται!   Ὅμως...  ἐδῶ  ἀκριβῶς ὁ φλογερός μαθητής κάνει τό μεγάλο του λάθος. Καθώς αἰσθανόταν τόν ἄνεμο νά φυσάει δυνατά, γιά μιά καί  μόνο στιγμή ἔπαυσε νά κυττάζει τόν Κύριο καί ἔστρεψε τήν προσοχή του στήν μανιασμένη θάλασσα. Τό τρομερό θέαμα τόν ἐφόβισε. Ἡ σκέψη ὅτι κάτω ἀπό τά πόδια του χάσκει ἡ ἄβυσσος, ἔκαμε νά κλονισθεῖ   ἡ  πίστη  του. Ἐγέμισε ἀμφιβολίες καί δισταγμούς. Καί τήν ἴδια ἀκριβῶς στιγμή πού οἱ λογισμοί τῆς ἀμφιβολίας κύκλωναν σάν μέλισσες καί κέντριζαν τό μυαλό του, ἄρχισε νά βουλιάζει στήν ἀγριεμένη θάλασσα.

Τό λάθος τοῦ ἀποστόλου Πέτρου εἶναι κάτι, πού τό ἐπαναλαμβάνουμε ἴσως καί ἐμεῖς συχνά στήν ζωή μας. Γι' αὐτό καί θά ἐπιμείνουμε σήμερα σ᾽ αὐτό τό σημεῖο. Θά δοῦμε: Πῶς τό διαπράττουμε αὐτό τό λάθος ἐμεῖς, ποιές οἱ συνέπειές του, καί πῶς θά τίς ἀποφύγουμε.

Γιά νά ἀντιμετωπισθεῖ ἡ οἰκονομική κρίση - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Η´Ματθαίου
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Γιά νά ἀντιμετωπισθεῖ ἡ οἰκονομική κρίση

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις» (Ματθ. ιδ΄20)

Τό ἐκπληκτικό θαῦμα ἔχει τελειώσει. Πέντε χιλιάδες ἄνδρες καί ἀνάλογος ἀριθμός γυναικῶν καί παιδιῶν ἔχουν χορτάσει μέσα στήν ἐρημιά μέ πέντε ψωμιά καί δυό ψάρια, τά ὁποῖα μέ τήν εὐλογία τοῦ Κυρίου πολλαπλασιάσθηκαν θαυμα­τουργικά.

Θά μπορούσαμε νά ἐμβαθύνουμε σέ πάρα πολλά σημεῖα τῆς σημερινῆς διήγησης τοῦ εὐαγ­γελιστῆ Ματθαίου. Ὅμως μία λεπτομέρεια, πού προσθέτει πρός τό τέλος τῆς περικοπῆς, εἶναι πολύ χαρακτηριστική. Λέγει δηλαδή ὅτι, μόλις ἐχόρτασε αὐτό τό πλῆθος, οἱ μαθητές τοῦ Κυρίου μάζεσαν τά κομμάτια πού εἶχαν περισέψει καί γέμισαν μέ αὐτά 12 κοφίνια.

Σ' αὐτό λοιπόν τό σημεῖο θά ἐπιμείνουμε. Θά δοῦμε τρία πράγματα: πρῶτον γιατί οἱ μαθητές μάζε­ψαν τά περισσεύματα, δεύτε­ρον γιατί τό σημειώνει αὐτό ὁ Εὐαγγελι­στής, καί τρίτο τί σημαίνει αὐτό γιά τήν ἐποχή  μας.

****

« Καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις »

Τό ἐρώτημα «γιατί ἐμάζευσαν οἱ μαθητές τά περισσεύματα» ἔρχεται πολύ φυσιολογικά σάν ἀπορία σέ κάποιον, πού ἀκούει αὐτό τό θαῦμα. Καί μᾶς γεννιέται αὐτή ἡ ἀπορία, διότι μιά τέτοια ἐνέργεια εἶναι παράξενη. ὍΠως καί νά τό κάνουμε εἶναι παράδοξο νά μαζεύει κανείς τρόφι­μα ἀπό τήν ἐρημιά, γιά νά τά πάει στήν πόλη, ἐφ᾽ ὅσον στήν πόλη τά τρόφιμα ὑπάρχουν άφθονα.

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὐ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου» (Ματθ. ε΄18)

  

          Εἶναι συγκλονιστική, ἀδελφοί μου, ἡ διαβε­βαίωση αὐτή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. Οὔ­τε ἕνα γιῶτα, μᾶς λέγει, οὔτε ἕνα κόμμα, αὐτό σημαίνει ἡ λέξη «κεραία», οὔτε τό ἐλάχιστο δη­λαδή τμῆμα, τοῦ Νόμου, τῆς ἀλήθειας τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης καί τοῦ Εὐαγγελίου, δέν πρόκειται νά παραπέσει ποτέ καί νά χάσει τό αἰώνιο κύρος του.

            Μέ ἁπλᾶ λόγια:  Οἱ ἐντολές τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, οἱ θεϊκές του ἀλήθειες δέν πρόκειται νά ἀλλάξουν ποτέ. Πολύ περισσότερο δέν πρόκειται νά ἀλλάξει ἡ ἀλήθεια γιά τόν Κύριό μας, πού εἶναι τό κέντρο καί ὁ ἐσώτατος πυρήνας τοῦ Εὐαγγε­λικοῦ κηρύγματος καί ὅλης τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

            Αὐτή τήν ἀλήθεια ὑπερασπίστηκε μέχρι κε­ραίας διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ Ἁγία μας Ἐκκλη­σία, καί γι᾽ αὐτήν ἀγωνίστηκαν ὡς ἥρωες καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα.

            Σ᾽ αὐτήν λοιπόν, τήν περί τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἀλήθεια, θά ἐμβαθύνουμε κι ἐμεῖς στή συνέχεια. Θά δοῦμε: πῶς τήν διέστρεφαν οἱ αἱρετικοί, πῶς τήν διαφύλαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ποιά εἶναι ἡ σημασία της στή ζωή μας. Τό θέμα εἶναι ἀρκετά δύσκολο καί θά ἀπαιτήσει τήν ἔνταση τῆς προσοχῆς μας καί λίγο περισσότερο χρόνο ἀπό τόν κανονικό.

Οἱ μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

 

Κυριακή Ε´Ματθαίου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Οἱ μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου 

 « ...ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι...» (Ματθ. η´28)

           Δύο ἄνθρωποι, εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, πλάσμα-τα τῆς ἀγάπης Του, γιά λόγους πού μόνο ἡ πανσοφία Του γνωρίζει, βρίσκονται παγιδευμένοι στά δίκτυα τοῦ σατανᾶ. Ἡ κατάστασή τους εἶναι δραματική. Ἡ ὄψη τους φοβερή. Ὁ διάβολος τούς ἔχει κάνει ἀγρίμια, ἐπιθετικούς καί πολύ ἐπικίνδυ­νους. Ἦταν ἀδύνατο νά περάσει ἄνθρωπος ἀπό κοντά τους. Ἐπειδή μάλιστα μισοῦσαν τούς ἀν­θρώπους καί τούς θεωροῦσαν ἐχθρούς τους, δέν ἔμεναν στά σπίτια τους ἀλλά στά μνήματα, μόνοι τους, σάν θηρία. Ἔτσι τούς κατάντησε  δυστυ­χῶς ὁ διάβολος. Ἔτσι θέλει νά καταντήσει καί κάθε ἄνθρωπο. Προαιώνιος ἐχθρός μας ἕνα δρόμο μονάχα γνωρίζει γιά τόν κάθε ἄνθρωπο: τό δρόμο τῆς καταστροφῆς. Βέβαια μετά τήν ἔ­λευση τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου περιορίστηκε. Δέν παύει ὅμως καί τώρα ὁ προαιώνιος ἐχθρός μας νά καταβάλλει κάθε προσπάθεια προκειμένου νά ἐπιτύχει τό σχέδιό του. Ἄς δοῦμε λοιπόν πῶς ἐργάζεται ὁ διάβολος ἐ­ναντίον μας καί πῶς μποροῦμε νά μένουμε ἄτρωτοι ἀπό τήν κακουργία του.

Ἕνας κόσμος βυθισμένος στό σκοτάδι - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ἕνας κόσμος βυθισμένος στό σκοτάδι

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 «Εἰ οὖν τό φῶς τό ἐν σοί σκότος ἐστί, τό σκότος πόσον» (Ματθ. στ΄23)

            Ὁ νοῦς, μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος σήμερα, εἶναι τό μάτι τῆς ψυχῆς. Εἶναι αὐτός πού βλέπει, πού διακρίνει τό σωστό ἀπό τό λανθασμένο. Τό καλό ἀπό τό κακό. Τό ἠθικό καί ὠφέλιμο ἀπό τό σάπιο καί βλαβερό. Μέ τήν ἰδιότητά του αὐτή δίνει κατέυθυνση καί γραμμή πλεύσεως στήν ὄλη μας ζωή. Αὐτός κανονίζει τήν πνευματική μας πορεία, αὐτός ρυθμίζει τούς στόχους, τίς σκέψεις καί τίς ἐνέργειές μας. Ὁ νοῦς εἶναι τό εὐγενέστερο στοιχεῖο τῆς ψυχῆς μας, καί τό ἔργο του εἶναι πάρα πολύ σπουδαῖο.

            Ὅταν λοιπόν αὐτός εἶναι τυφλός καί σκοτεινός, τότε ἡ ψυχή βυθίζεται σέ σκοτάδι ὄχι ἁπλῶς πυκνό, ἀλλά περισσότερο ἀπό πυκνό, ὑπέρπυκνο, ἀδιαπέραστο.

            Ἀντιλαμβανόμαστε λοιπόν τό μέγεθος τῆς δυστυχίας τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς, τό μάτι τῆς ψυχῆς εἶναι τυφλό. Εἶναι κάτι τό τρομακτικό. Ἀξιοθρήνητη ἡ κατάσταση. Ἀφορμή λύπης καί δακρύων. 

            Σήμερα λοιπόν θά μᾶς ἀπασχολήσουν τά ἑξῆς τρία καίρια ἐρωτήματα: Πῶς τυφλώνεται ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου; Τί συνέπειες ἔχει ἡ τύφλωσή του καί τρίτον πῶς μπορεῖ νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν φοβερή αὐτή κατάσταση;

Τό θαῦμα τό ἐνεργεῖ ὁ Χριστός - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τοῦ Παραλύτου
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

Τό θαῦμα τό ἐνεργεῖ ὁ Χριστός

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 

 «Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός» (Πράξ. θ΄34)

Τά σημερινά ἁγιογραφικά ἀναγνώσματα, τό­σο τό Εὐαγγελικό ὅσο καί τό Ἀποστολικό  μᾶς πε­ριέγραψαν τρία καταπληκτικά θαύματα. Τό πρῶτο εἶναι τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ πού ἐπετέλεσεν ὁ Κύριος  δίπλα στήν «κολυμβή­θρα», στή μικρή στέρνα τῆς Βηθεσδᾶ. Τά δύο ἄλ­λα τά ἐπετέλεσεν ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Ἀνέστησε πρῶτα τήν Ταβιθά, τήν εὐλογημένη ἐκείνη ψυχή τῆς ἀνιδιοτελοῦς θυσιαστικῆς ἀγάπης καί στή συν­έχεια θεράπευσε τόν παράλυτο  Αἰνέα. Τό ἐρώ­τημα εἶναι: πράγματι τόν θεράπευσε ὁ Πέ­τρος; Μάλιστα, ἐκεῖνος τόν θεράπευσε. Ὡστόσο ὀ ἴδιος εἶχε ἄλλη αἰσθηση γιά τό θαῦμα. Ἀναγνώριζε ὅτι ὁ Χριστός θαυματουργεῖ, γι᾽αὐτό καί εἶπε στόν Αἰνέα: «ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Πρόσεξε Αἰνέ­α δέν σέ θεραπεύω ἐγώ, ἀλλά ὁ Ἰησοῦς Χριστός σέ ἀπαλλάσσει ἀπό τήν ἀρρώ­στεια σου. Ὁ Χριστός εἶναι ἐκεῖνος πού σοῦ χαρίζει τήν ὑγεία σου. Ἄς δοῦμε λοιπόν ποιές ἀρετές δείχνει ὁ λόγος αὐτός τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου.

«Τό θαῦμα τοῦ Θεοῦ καί τό χρέος τοῦ ἀνθρώπου» - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τοῦ Θωμᾶ

Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

«Τό θαῦμα τοῦ Θεοῦ καί τό χρέος τοῦ ἀνθρώπου»

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Πορευθέντες, καί σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τά ρήματα τῆς ζωῆς ταύτης» (Πράξ. ε΄20)

            Αὐτά τά λόγια εἶπεν ὁ Ἄγγελος τοῦ Κυρίου στόν Πέτρο καί τόν Ἰωάννη,ὅταν τούς ἀπελευθέ­ρωσε ἀπό τήν φυλακή. Τούς ἔδωσε τήν ἐντολή νά ἐπκιστρέψουν στόν περίβολο τοῦ Ναοῦ τῶν Ἱεροσολύμων καί νά συνεχίσουν τό κήρυγμα πρός τόν λαό. Μέ λόγια ἀπλᾶ ὅ,τι δέν μποροῦσαν νά ἐπιτύχουν οἱ Ἀπόστολοι μόνοι τους, τούς τό ἔδωκεν ὁ Θεός μέ θαῦμα. Τούς ἀπελευθέρωσεν ἐκεῖνος μέ τόν Ἄγγελό του. Καί τώρα τούς δίνει τήν ἐντολή νά κάμουν καί αὐτοί ἐκεῖνο πού μποροῦσαν νά κάνουν. Ὅμως, ἀδελφοί μου, αὐτό ἰσχύει πάντοτε. Ἐκεῖ πού ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀνίσχυρος, θαυματουργεῖ ὁ Θεός. Ζητεῖ ὅμως καί ἀπό τόν ἄνθρωπο νά κάμει τό χρέος του ἐκεῖ πού μπορεῖ. Ἄς δοῦμε τίς ἀλήθειες αὐτές πιό ἀναλυτικά.

****

«Πορευθέντες, καί σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τά ρήματα τῆς ζωῆς ταύτης»

            Ἡ ἱστορία, ἰδιαίτερα μάλιστα τῆς πρώτης Ἐκκλησίας εἶναι γεμάτη ἀπό θαυμαστές ἐπεμβά­σεις τοῦ Θεοῦ. Μήν ἀμφιβάλλουμε δέ ὅτι οἱ ἐμεμ­βάσεις αὐτές ἦταν ἀπαραίτητες. Καί ἦταν ἀπαραί­τητες, γιά τούς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον διότι οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι καί Σαδδουκαῖοι προσπαθοῦσαν μέ ξυλοδαρμούς, μέ φυλακίσεις καί θάνατο ἀκόμη τῶν χριστιανῶν νά ματαιώσουν τήν πρόοδο καί τήν ἐξάπλωση τῆς Πίστεως στόν Χριστό.  Δεύτερον, διότι οἱ Ἀπό­στο­λοι, καί οἱ πρῶτοι χριστιανοί γενικά, ἦταν μιά μικρή καί κατά τά ἀνθρώπινα μέτρα, ἀδύνατη κοινότητα.

Ἡ ὑποδοχή τοῦ Χριστοῦ τότε καί σήμερα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Βαῒων

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ἡ ὑποδοχή τοῦ Χριστοῦ τότε καί σήμερα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

« Ὠσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» (Ἰωάν. ιβ΄13)

            Ἕξη μέρες πρίν τό ἑβραϊκό πάσχα τά Ἱερο­σόλυμα ζοῦν στιγμές μοναδικές. Ἑκατομμύρια κό­σμος βγαίνει στούς δρόμους μέ τά κλαδιά τῶν βαῒων στά χέρια καί φωνάζει μέ ὅλη του τή δύναμη: "Εὐλογημένος καί δοξασμένος νά εἶναι αὐτός πού ἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπό τόν Κύριο ὡς ἀντιπρόσωπός του". Ποτέ ἄλλοτε ἡ πόλη τοῦ Δαυῒδ δέν εἶχε γνωρίσει τόσο μεγάλη σέ ὄγκο καί μοναδική σέ μεγαλοπρέπεια ὑποδοχή. Τί τραγικό ὅμως! Μέσα σ' αὐτά τά ἑκατομμύρια-περίπου τρία τά ὐπολογίζουν οἱ ἱστορικοί- τοῦ λαοῦ ὑπῆρ­χαν καί μερικές δεκάδες ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖ­οι ἔ­μεναν ἀσυγκίνητοι ἀπό τίς πηγαῖες ἐκδη­λώσεις τοῦ λαοῦ καί ὄχι μόνο δέν χαίρονταν, ἀλλά μέ τό δηλητήριο τοῦ φθόνου στήν καρδιά μεθόδευαν τήν καταδίκη τοῦ ἐρχόμενου Βασιλιά ἀπό τόν ἴδιο τόν λαό ὁ ὁποῖος τώρα τόν ἐπευφη­μοῦσε. Ὁ Χριστός μας ὅμως βλέπει πίσω ἀπό τή ση­μερινή δόξα τήν αὐριανή ἐγκατάλειψη καί ἀκούει μετά τά "Ὡσαννά"  τά "ἆρον, ἆρον σταύρωσον αὐ­τόν". Κι ἔτσι ἡ ἡμέρα τῶν Βαῒων ἀπό πανηγυρική καί θριαμβευτική γίνεται μιά τραγική ἡμέρα. Θά ἐπι­χειρήσουμε λοιπόν σήμερα νά μελετήσουμε τά πρόσωπα πού παίρνουν μέρος σ' αὐτήν, ὥστε στή συνέχεια νά διευκρινίσουμε τή δι­κή μας θέση στό ἴδιο γεγονός τῆς Βαϊ­φό­ρου.

«Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ … καθαριεῖ τήν συνείδησιν ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων» - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Ε΄ Νηστειῶν  Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

 «Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ … καθαριεῖ τήν συνείδησιν ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων»  (Ἑβρ. δ΄14)

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

Οἱ ἑβδομάδες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς διαδέχθηκαν ἡ μία τήν ἄλλη καί χωρίς νά τό καταλάβουμε βρισκόμαστε ἤδη σέ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα. Τήν Ἑβδομάδα κατά τήν ὁποία θά προσκυνήσουμε, κάτω ἀπό ἐντελῶς ἔκτακτες καί ἰδιότυπες συνθῆκες τά ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα μᾶς εἰσάγει στό κεντρικώτερο γεγονός Τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, τήν σταυρική θυσία τοῦ Κυρίου μας. Ὁ Κύριος, λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὡς Μέγας Ἀρχιερεύς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, δέν ἐχρησιμοποίησε γιά θυσία τό αἷμα τράγων καί μοσχαριῶν, ὅπως ἔκαναν οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰου-δαίων, ἀλλά «διά τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τά Ἅγια». Μέ τό δικό Του αἷμα εἰσῆλθε μιά φορά γιά πάντα στά ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, δηλαδή στόν θρόνο τοῦ οὐρανοῦ καί πέτυχε γιά μᾶς αἰώνια λύτρωση. Αὐτό ἀκριβῶς τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ «καθαριεῖ τήν συνείδησιν ἡμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων», θά καθαρίσει τή συνείδησή μας ἀπό τά ἔργα τῆς ἁμαρτίας, πού φέρνουν στή ψυχή τή νέκρωση καί θά μᾶς ἀξιώσει νά λατρεύουμε ἀξίως τόν ζωντανό Θεό. Ἄς μελετήσουμε λοιπόν προσε-κτικά τή μεγάλη αὐτή ἀλήθεια, ὅτι δηλαδή μόνο τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας μπορεῖ νά καθαρίζει τή ψυχή μας καί νά τήν ἀπαλλάσσει ἀπό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας καί πῶς γίνεται αὐτό.

Γιά νά σώσουμε τά παιδιά μας - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Δ´Νηστειῶν
(Ἰωάννου τῆς Κλίμακος)
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Γιά νά σώσουμε τά παιδιά μας

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 « …τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί κωφόν… ἔξελθε ἀπ΄αὐτοῦ» (Μάρκ. θ΄25)

*******

«Ὀ Ἰησοῦς ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ…»

            Τό ἄλλοτε ἀθῶο καί χαριτω­μέ­νο παιδί, πού ἀσφαλῶς ἦταν τό καμάρι, ἡ ἐλπίδα καί ἡ εὐτυχία τῶν γονέων του, ἔχει μεταβληθεῖ σέ τραγικό θῦ­μα τοῦ πονηροῦ δαίμονος. Ἀπό τή χα­ραυγή τῆς ζωῆς του τό βα­σά­νιζεν ἀλύπτητα. Τό ἔριχνε κά­τω, καί ἄφριζε καί ἔτριζε τά δόντια καί γινόταν ἀναίσθητο. Ταυτό­χρονα τοῦ εἶχε πάρει τήν λαλιά. Συχνά ἔπεφτε στή φωτιά καί στό νερό. Κατα­στάσεις τραγικές.        

Δέν πρέπει ὅμως νά μᾶς ἐκπλήσσει ἡ μανία καί ἡ κακουργία τοῦ Διαβόλου ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτός εἶναι ὁ διάβολος. Ἀνθρω­ποκτό­νος. Ἔτσι τόν χα­ρακτήρισε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, καί μάλι­στα ἀνθρωποκτόνο ἀπό τήν ἀρχή τῆς δημι­ουργίας τοῦ ἀνθρώπου (Ἰω. η΄44). Τό περι­στατικό πού ἀκούσαμε στό σημερινό εὐαγγέλιο μᾶς δίνει τήν ἀφορμή νά δοῦμε πῶς ὁ διάβο­λος βασανίζει σήμερα τούς νέ­ους καί πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀπαλλα­γοῦν οἱ νέοι μας ἀπ' αὐτόν.

*******

«… τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί κωφόν, ..., ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ…»

            Ὁ διάβολος δέν κάνει διακρίσεις ἡλικίας στόν πόλεμο κατά τοῦ ἀνθρώπου. Δέν χαρίζεται σέ κανένα, οὔτε καί σ' αὐτά τά παιδιά καί τούς νέους. Ἀντίθετα, ἐπιδιώκει ἀπό μικρά νά τά κάμει θύματα τῆς κακίας του. Μέ τρόπους καταχθό­νιους, παρακινεῖ τά παιδιά καί τά ὠθεῖ πρός τό κακό. Καί σιγά – σιγά προσπαθεῖ νά δηλητηριάσει τόν χαρακτήρα τους καί τήν ψυχή τους.

Τρόπαιο νίκης - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Γ´Νηστειῶν (Σταυροπροσκυνήσεως)

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τρόπαιο νίκης

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 « Ἐν  φωναῖς ἀλαλάξωμεν, ἐν ὠδαῖς μεγαλύνωμεν, τόν Σατυρόν τόν τίμιον ἀσπαζόμενοι» (Τροπάριο τῶν αἴνων)

            Μέ αὐτά τά λόγια μᾶς καλεῖ ὁ ἱερός ὑμνο­γράφος, τώρα στήν καρδιά τῆς Μ.Τεσσαρακο­στῆς, νά προσκυνήσουμε τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Κυρίου μας. Καθώς τόν βλέπουμε νά προβάλλει, στό μέσον τοῦ Ναοῦ  σήμερα, πλαισιωμένος ἀπό ἀνοιξιάτικα ἄνθη, προ­σπαθοῦμε νά κατανοή­σου­με τό βαθύτερο νό­ημα τῶν ἀμέτρητων χαρακτη­ρισμῶν, πού ἀπο­δίδουν οἱ ὑμνογράφοι στόν Σταυ­ρό τοῦ Χριστοῦ μας. Μεταξύ ἄλλων τόν προσφώνησαν ὡς "ζωηφό­ρον Σταυρόν", "τῆς εὐ­σεβείας ἀήττητον τρόπαι­ον", "καύχημα ἱερέων", "δόξαν μαρτύρων", "ὁσί­ων ἐγ­καλλώπισμα". Καί τοῦτο, διότι σέ κάθε ἐποχή αὐτός ὁ Τίμιος Σταυρός ἐμπνέει σέ μάρτυρες καί δικαίους αἰσθήματα αὐ­ταπάρ­νησης καί θυσίας μέχρι θανάτου, γιά τή δόξα τοῦ Σταυρωθέντος Θείου Διδασκάλου.

            Ἀποθέτοντας λοιπόν καί ἐμεῖς τήν ὥρα ἐτούτη τόν εὐλαβικό ἀσπασμό μας στό πανσε­βάσμιο Ξύλο, θά ἐπιχειρήσουμε νά συλλά­βουμε κάποια ἀπό τά θεῖα μηνύματα, τά ὁποῖα, ὡς ἄλλες ἀστραπές πνευματικές, ἐκπέμπει ἀπό τήν κορυφή τοῦ Γολγοθᾶ .

*******

«Ἐν φωναῖς ἀλαλάξωμεν, ἐν ὠδαῖς μεγαλύνωμεν τόν Σταυρόν τόν τίμιον ἀσπαζόμενοι»

            Καθώς ἀτενίζουμε, ἀδελφοί μου, τόν Τίμιο Σταυρό μεταφερόμαστε μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς στόν λόφο τοῦ Γολγοθᾶ. Τρεῖς σταυροί στημένοι καί τρεῖς κατάδικοι κρεμμασμένοι σ᾽αὐτούς. Οἱ δύο ἀπό τούς ἐσταυρωμένους εἶναι ληστές. Καί ἀνάμεσά τους Ἐσταυρωμένος ὁ Ἐναν­θρωπήσας Θεός. Τό αἷμα τρέχει ἀσταμάτητα ἀπό τίς πληγές τῶν καρφιῶν, πού ἔχουν κατασκάψει τά ἄχραντα χέρια καί τά τίμια πόδια τοῦ Λυτρωτῆ. Τά ἀγκάθια τοῦ στεφά­νου, βαθιά μπηγμένα στό θεῖο Του μέτωπο, προ­καλοῦν αἱμορραγία ἀσταμάτητη καί πό­νους ἀφόρητους.

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῆς Τυρινῆς
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ´12)

           

Ἀδελφοί ἡ νύχτα προχωρεῖ πρός τό τέλος της, ἡ ἀνατολή μιᾶς νέας ἡμέρας πλησιάζει. Εἶ­ναι ὥρα λοιπόν νά ξυπνήσουμε. Κι ὅταν κανείς ξυπνάει, ἡ πρώτη δουλειά πού κάνει εἶναι νά βγάλει τά ροῦχα τῆς νύχτας καί νά φορέσει τά ροῦχα τῆς ἡμέρας. Αὐτή τήν παραστατική εἰκό­να χρησιμοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στό ση­μερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, γιά νά μᾶς βο­ηθήσει νά τινάξουμε ἀπό πάνω μας τή ραθυ­μία καί τήν ἀμέλεια καί κάνουμε τό ἀποφασι­στικό βῆμα τῆς μετανοίας.

            Γι᾽αὐτό καθώς σήμερα ξεκινάει τό «στά­διο τῶν ἀρετῶν» θά δοῦμε βαθύτερα τίς ἔννοι­ες τοῦ ἀποστολικοῦ λόγου. Θά δοῦμε ποιά εἶναι ἡ νύχτα πού φεύγει, ποιά ἡ ἡμέρα πού ἔρχεται καί τί σημασία ἔχουν ὅλα αὐτά γιά τή ζωή μας.

****

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν»

            Νύχτα σύμφωνα μέ τούς ἱερούς ἑρμηνευ­τές ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος  ὁλόκληρη τήν ἐπί­γεια ζωή μας, ἀπό τήν ὥρα πού θά γεννη­θοῦμε μέχρι τήν ὥρα πού θά πεθάνουμε. Καί τήν ὀνο­μάζει νύχτα γιά δύο κυρίως λόγους.

Συνάντηση μέ τόν Χριστό - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή ΙΕ΄Λουκᾶ

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Συνάντηση μέ τόν Χριστό

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 « Προδραμών ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπί συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν» (Λουκ. ιθ´ 4)

            Ὁ Ζακχαῖος ἦταν ἄνθρωπος πλούσιος μέ θέση καί ἀξίωμα στήν κοινωνία τῆς Ἱεριχώ. Καί ὅμως δέν αἰσθανόταν ἱκανοποιημένος. Κάτι ἤ μᾶλλον κάποιος τοῦ ἔλειπε. Τοῦ ἔλειπε Ἐκεῖνος πού εἰρηνεύει καί γεμίζει τή ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Στό ἄκουσμα λοιπόν τῆς ἔλευσης Ἐκείνου στήν πόλη του, ὁ Ζακχαῖος σκίρτησε ἀπό ἅγια χαρά καί ἱερό δέος. Τρέχει κι ἀναρριχᾶται σ᾽ ἕνα δένδρο, ἀφοῦ ἀπ᾽ἐκεῖ θά παιρνοῦσε. Ἤθελε ὁπωσδήποτε νά δεῖ τόν Χριστό.  Καί ὄχι ἁπλῶς τόν εἶδε, ἀλλά ἀξιώθηκε τῆς τιμῆς νά τόν φιλοξενήσει στό σπίτι του, καί μέ τόν τρόπο αὐτό νά ἀλλάξει ὅλη του ἡ ζωή.

            Δύο καί πλέον χιλιάδες χρόνια τώρα ὁ ἀρχιτελώνης Ζακχαῖος δείχνει τόν δρόμο καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο μποροῦμε νά συναντήσουμε τόν Χριστό. Ποιός ὅμως εἶναι αὐτός ὁ δρόμος καί πῶς ἐμεῖς μποροῦμε νά τόν ἀκολουθή­σουμε; Αὐτά τά ἐρωτήματα θά μᾶς ἀπασχολή­σουν στή συνέχεια.

******

«Προδραμών ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπί συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν»

            Ὅσο κι ἄν μᾶς φανεῖ παρέξενο, ὁ ἄνθρωπος πού θά θελήσει νά συναντηθεῖ μέ τόν Χριστό προσωπικά καί βιωματικά, δέν ἔχει ἄλλη ἐπιλογή παρά νά ἀκολουθήσει τό δρόμο πού ἀκολούθησε καί ὁ Ζακχαῖος.

Ἀνάγκη συνεχοῦς μετανοίας - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Εις τον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα Λευκωσίας σήμερα (11-1-2026) Κυριακή μετά τα Φώτα τελέσθηκε το 5ετές ιερό Μνημόσυνο του

Αρχιμανδρίτη π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Αρχιγραμματέως  Ιεράς Συνόδου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Κύπρου

Υπό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου και του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, παρουσία του Εξοχότατου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη. Την Αδελφότητα Θεολόγων «Ο Σωτήρ» της οποίας ο Μακαριστός π. Γρηγόριος ήταν Μέλος, εκπροσώπησε ο Θεολόγος-Ιεροκήρυκας κ. Θεόδωρος Χαλκιόπουλος Μέλος του Συμβουλίου της Αδελφότητος.

_____________________________________

Κυριακή Μετά τά Φῶτα

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ἀνάγκη συνεχοῦς  μετανοίας

 

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 «Μετανοεῖτε· ἤγκικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. δ΄ 17)

            Αὐτά τά λόγια ἀπετέλεσαν, ἀδελφοί, τό πρῶτο κήρυγμα, πού ἔκαμεν ὁ Κύριος μετά τήν βάπτισή Του στόν Ἰορδάνη. Ἀπό τήν ἀρχή τῆς δημόσιας δράσης Του ὁ Θεάνθρωπος Λυτρωτής ὁμιλεῖ στούς ἀνθρώπους γιά τήν ἀνάγκη ἀλλαγῆς καί ἀνανέωσης προκειμένου νά δεχθοῦν στήν ψυχή τους  καί στή ζωή τους γενικά τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτή τή μετάνοια χρειαζόταν τότε ὁ λαός ὁ ὁποῖος «ἐκάθητο ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου» πνευματικοῦ. Αὐτή τή μετάνοια χρειάζεται καί σήμερα ὁ κόσμος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ φωνή τοῦ Κυρίου μας χρειάζεται νά ἀκουσθεῖ τό ἴδιο ἀφυπνιστική καί στίς δικές μας ἡμέρες. Τί εἶναι ὅμως ἡ μετάνοια; Ποιά εἶναι τά στάδιά της καί γιατί τήν χρειαζόμαστε κι ἐμεῖς σήμερα;

"Μυστήριον ξένον" - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον
 

"Μυστήριον ξένον"

«Τοῦ δέ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν» (Ματθ. α´ 18)

 Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

Βρισκόμαστε σέ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπό τήν μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων. Καί ἡ σημερι­νή Κυριακή, ἡ "Κυριακή πρό τῆς Χριστοῦ Γεννή­σεως", ὅπως λέμε στήν ἐκκλησιαστική γλώσσα, μᾶς εἰσάγει στό βαθύτατο καί μυστικώτατο νόη­μα τῆς Δεσποτικῆς Ἑορτῆς.  Καί ἡ φράση αὐτή τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, μέ τήν ὁποία ἀρχί­σαμε τήν ὁμιλία μας, αὐτό ἀκριβῶς δηλώνει, τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀποστόλου νά μᾶς περιγράψει τό ἀπρόσιτο Μυστήριο.

Θά πεῖτε πῶς θά τό περιγράψει. Θά τό περι­γράψει μέ αὐτά πού θά ἀναφέρει γιά τούς δι­σταγμούς τοῦ Ἰωσήφ καί τήν θαυμαστή ἐπέμ­βα­ση τοῦ Ἀγγέλου. Ἀλλά καί μέ αὐτά τά ὁποῖα ἤδη ἔχει διατυπώσει στούς προηγούμενους δέκα ἑπτά στίχους τοῦ Εὐαγγελικοῦ μας ἀναγνώ­σμα­τος μέ τόν γενεαλογικό κατάλογο πού παρα­θέτει.

Μέσα ἀπό αὐτή τήν περιγραφή ἔχουμε τήν δυνατότητα νά προσεγγίσουμε καί ἐμεῖς τό ἱερώτατο Μυστήριο καί νά τό ἀντικρύσουμε: ὡς μυστήριο ἱερῆς προσδοκίας, μυστήριο συγκατάβασης, μυστήριο ὑπέρβασης τῆς φύσεως καί μυστήριο λυτρωτικῆς ἀγάπης.

«Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν» - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

 
Κυριακή Γ´Λουκᾶ
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

«Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν»

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Νεανίσκε, σοί λέγω, ἐγέρθητι» (Λουκ. ζ´14)

Ὁλόκληρη ἡ ἀνθρώπινη τραγωδία βρίσκεται συμπυκνωμένη στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνά­γνωσμα. Μιά χήρα μάνα ἀκολουθεῖ τό φέρετρο τοῦ μονάκριβου παιδιοῦ της. Καί μαζί της πλῆθος κατοίκων τῆς πόλεως Ναΐν. Τήν ἴδια ὥρα ἐμ­φανίζεται ἀπό τήν ἀντίθετη κατεύθυνση τοῦ δρό­μου μιά ἄλλη συνοδεία.  Εἶναι ὁ Κύριος μέ τήν ὀμόδα τῶν Μαθητῶν του καί τό πλῆθος τοῦ λαοῦ πού τόν ἀκολουθεῖ. Δύο συνοδεῖες διαφορετικές μέ πορεία ἀντίθετη. Ἡ μιά εἶναι πομπή θανάτου. Ἡ ἄλλη συνοδεία ζωῆς.  Ὁ Κύριος πλησιάζει. Πλησιάζει καί λέει στή μάνα «μήν κλαῖς» καί πιάνοντας τό χέρι τοῦ νεκροῦ παιδιοῦ τοῦ δίνει πρόσταγμα ζωῆς.

Ἡ ἀπορία τοῦ πλήθους γίνεται ἔκπληξη ζωῆς. Ὁ νεκρός ἀνασταίνεται καί προσφέρεται ἀπό τόν νεκρεγέρτη Κύριο παρηγοριά καί στήριγμα στή χαροκαμένη μάνα του.

Τό μεγάλο θαῦμα μᾶς δίνει σήμερα τήν ἀφορ­μή νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό θέμα τῆς ἀνάστα­σης τῶν νεκρῶν. Νά δοῦμε: Τί λέει ἡ Ἐκκλησία μας γιά τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ποῦ στηρίζεται ἡ πίστη της στήν ἀνάσταση, καί πῶς αὐτή θά πραγματο­ποιηθεῖ.

****

« Νεανίσκε, σοί λέγω, ἐγέρθητι »

Συγκλονιστικές εἶναι οἱ στιγμές πού ὁ ἄνθρω­πος στέκεται στό χεῖλος ἑνός φρεσκοσκαμ­μένου τάφου καί ἀντικρύζει θαμπά, μέσα ἀπό τά δακρυ­σμένα μάτια του, κάποιο ἀγαπημένο πρό­σωπο νά θάπτεται μέσα στό χῶμα. Τήν ὥρα ἐκείνη βλέπει παντοῦ σκοτάδι καί ψάχνει ἀπελπι­σμένα νά βρεῖ κάποια ἀπάντηση στά τρομερά ἐρωτήματα, πού πνίγουν τήν ψυχή του.

Πόθοι - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Κυρίου
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Πόθοι

 «Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι» (Ματθ. ιζ´4)

 Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

            Τά λόγια αὐτά ἀπηχοῦν τίς ἐντυπώσεις τῶν Μαθητῶν ἀπό τήν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου., Ἦταν τόση ἡ εὐχαρίστηση, ἡ τέρψη καί ἡ ἀπό­λαυση ἀπό τά θαυμάσια ἐκεῖνα πού συνέβη­σαν ἐνώπιόν των στό θαβώρ, ὥστε ὁ ἐνθουσι­ασμός πλημμυρίζει τίς ψυχές τους. Καί μέ τό στόμα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, ἐκφράζεται ἕνας ζωηρός πόθος: Κύριε, ἄν εἶναι δυνατόν νά μείνουμε γιά πάντα ἐδῶ. «Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι».

 Ἄς παρακολουθήσουμε ὅμως τό γεγονός μέ προσοχή, ὥστε νά ὠφεληθοῦμε πνευματικά.

                                                *****

« Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι »

Ἡ Μεταμόρφωση εἶναι ἕνα ἀπό τά δύο θαύματα τοῦ Κυρίου πού δέν ἀναφέρονται στόν ἄνθρωπο καί τίς ἀνάγκες του, ἀλλά σ᾽ αὐτή τήν ἴδια τήν προσωπικότητα τοῦ Κυρίου καί, φυσικά στή δόξα τοῦ Θεοῦ.

            Ὅπως ἀκούσαμε στό εὐαγγελικό ἀνάγνω­σμα τό περιε­χόμενο τῆς συζητήσεως τοῦ Κυρίου μέ τούς δύο ἐκπροσώπους τῆς Π. Διαθήκης, τόν Μωϋσῆ καί τόν Ἠλία, ἦταν ἡ ἔξοδος αὐτοῦ, ὁ σταυρικός θάνατος καί ἡ ἀναχώρησή Του ἀπό τόν κόσμο αὐτό. Τό θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεως  ἔλαβε χώρα σαράντα ἡμέρες πρό τῆς Σταυρώ­σεως μέ σκοπό τήν ἐνίσχυση τῶν Μαθητῶν καί τῶν στηριγμό τους στίς ἡμέρες ἐκεῖνες τῆς θλίψεως, καί εἶναι γεγονός χαρμό­συνο. Ἐπειδή ὅμως οἱ ἡμέρες πού προηγοῦνται τοῦ Πάθους καί τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡμέρες πένθιμες κατά τίς ὁποῖες δέν τελεῖται πλήρης Θεία Λειτουργία παρε­κτός Σαββάτου καί Κυριακῆς, δέν ἦταν δυνατό νά ἑορτασθεῖ στή θέση της ἡ μεγάλη ἑορτή. Ἔπρεπε νά μετατεθεῖ σέ ἄλλη χρονική περίοδο. Δέν ἔπρεπε ὅμως καί νά ἀποσυνδεθεῖ ἀπό τόν Τίμιο Σταυρό ἐφ᾽ ὅσον σχετίζεται ἄμεσα μέ αὐτόν. Ἡ κατάλληλη ἡμέρα λοιπόν ἀποδείχθηκε ἡ 6 Αὐγού­στου, πού ἀπέχει ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τήν 14η Σεπτεμ­βρίου, σαράντα ἡμέρες.