ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ!
Παύλος Σαββίδης
Τον
μήνα Αύγουστο ο χρόνος με την ξέφρενη πορεία του που συνοδοιπορεί μαζί μας και
«εκβάλλει» στην αιωνιότητα, σταματά, παίρνει βαθιές ανάσες, γονατίζει και
παρακλητικά κάνει στάση στη γιορτή της Μεγάλης Μάνας της Ορθοδοξίας μας!
Συμμετέχει και αυτός στη χαρά του πένθους των πιστών για τη «Ζωηφόρο Κοίμηση»
της Θεοτόκου. …
Από κοντά γιορτάζουμε και το παράδοξο της Εορτής αφού ο θάνατος, αυτός ο δίδυμος αδελφός του χρόνου, τραγική συνέπεια της αμαρτίας, που μόνο θλίψεις και ανείπωτους πόνους σκορπίζει, μεταποιείται στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, στο πιο χαρούμενο πένθος.Γι’ αυτό και δεν θρηνούμε, αλλά μόνο πανηγυρίζουμε διότι ο θάνατός της «μόνον όνομα έχει» αφού η εκκλησία μας τον θάνατό της ονομάζει «ζωηφόρο». Kαι επειδή ζωή της, είναι ενωμένη με την ενυπόστατη ζωή του Υιού και Θεού της, και ο «τάφος» και η « νέκρωσις» αυτήν «ουκ εκράτησεν».









