«Απαραίτητες» διευκρινίσεις για καλοπροαίρετους σκεπτόμενους - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Απαραίτητες» διευκρινίσεις

για καλοπροαίρετους σκεπτόμενους

 π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Στο φιλόξενο blog https://anastasiosk.blogspot.com/ δημοσιεύτηκε κείμενο, με αλλοιωμένο τίτλο... «ου μη γαρ το μυστηριον είπω», στο οποίο απάντησα παρουσιάζοντας την ψευδωνυμία και το παντελώς άσχετο των παραπομπών (δυο κανόνες της αγίας Πρώτης Συνόδου και ένα σχόλιο του Συμεών Θεσσαλονίκης) συμπεριλαμβάνοντας και την, εκτός τόπου και χρόνου, νοηματική ανατροπή της γνωστής Νεαράς του Ιουστινιανού για την... με δυνατή φωνή εκφορά των ευχών της Θ. Λειτουργίας και του Βαπτίσματος, από σχολιαστή ανώνυμο συμφωνούντα με τις απόψεις του άρθρου που σχολίασα.

Μετά ταύτα προέκυψαν 54 σχόλια, κάποια συμφωνώντας με το αρχικό άρθρο του π. Β. Μπακογιάννη και κάποια με τον αντίλογο. Εξ υστέρων αναρτήθηκε και άλλο άρθρο του π. Βασιλείου διαφωτίζον τους αναγνώστες για την έννοια του χωρίου Ματθ. 12,35 «Ο αγαθός άνθρωπος από τον καλό θησαυρό της καρδιάς του εκβάλλει αγαθά και ο πονηρός (δεν γράφει... κακός!) από τον πονηρό θησαυρό της καρδιάς του εκβάλλει πονηρά»... Όπερ έδει δείξαι ...!!!!

Είμαι όντως το ομολογώ πολύ πιο κακός απ’ όσο νομίζετε...! Εύχεσθε για μένα, παρακαλώ.

Ψυχής Δρόμοι, τεύχος 31

 

Ψυχής Δρόμοι, τεύχος 31

 

Περιεχόμενα

Χαρτογραφία

 
Λεωφόροι:
-Antoine Vergote, Η ψυχολογία της απιστίας
-André Godin, Απώλεια και επανεύρεση του Εγώ στην χαρισματική εμπειρία (μέρος α’)
-Kim Coleman Healy, Μετάνοια, Ανάσταση, και η ‘ικανότητα για νοιάξιμο’ κατά Winnicott
-Rollo May, Θρησκεία, ψυχοθεραπεία, και η επίτευξη του εαυτού
-π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, Ερινύες – Ενοχές – Εξομολόγηση
-Χρήστος Κουφουδάκης, Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και θρησκευτικές εμμονές-ψυχαναγκασμοί
 
Μονοπάτια:
-π. Gregory Jensen, Σχηματισμός ταυτότητας στην οικογένεια και στην Εκκλησία
 
Πεζόδρομοι:
-Συνέντευξη με τον ψυχοθεραπευτή και πάστορα Φρανκ-Γκέραλντ Μπέρνχαρντ Πάγιονκ

Παρουσίαση του βιβλίου του αρχιμ. Θεοδοσίου Μαρτζουχου

Παρουσίαση του βιβλίου του αρχιμ. Θεοδοσίου Μαρτζουχου

"Για ποιο λόγο κάνουμε

τα μνημόσυνα

και τις προσευχές για τους νεκρούς;

(και 15 επικήδειες διδαχές)"

Φύλλα Κατήχησης 13. Πρέβεζα: Ιωνάς, 2026.

Πρωτ. Χρυσόστομος Νάσσης

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ | ΔΕΘ–HELEXPO

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 8 ΜΑΪΟΥ, 20:00 | ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 15 - STAND 29-38

Πατέρες και αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Αυτή η στιχομυθία: «Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!», που αναβλύζει αυθόρμητα από τον πυρήνα της πίστης των χριστιανών, κινδυνεύει συχνά να διολισθήσει σε έναν άνευρο, τυπικό χαιρετισμό. Πολλές φορές, μάλιστα, πιάνω τον εαυτό μου να προφέρει αυτή την κορυφαία ομολογία με την ίδια σχεδόν τυπική ευγένεια που ανταλλάσσω, με συγγενείς και φίλους, το καθημερινό και τετριμμένο εκείνο: «Καλησπέρα! Τι κάνεις; Καλά! Εσύ;».

Εξαιτίας της συνήθειας και της στερεότυπης επανάληψης, ελλοχεύει ο κίνδυνος ο «καλός λόγος» της Αναστάσεως να μετατραπεί σε ένα κενό κέλυφος, που δεν έχει πλέον τίποτε ουσιαστικό να μας αποκαλύψει. Γι’ αυτό, έχουμε ανάγκη από ανθρώπους που θα μας ταρακουνήσουν, που θα μας καλέσουν να εξέλθουμε από τον λήθαργο του «τυπικού» και θα μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Χριστός δεν ανέστη απλώς για να εμπλουτιστεί το εορταστικό μας λεξιλόγιο, αλλά για να πάψει ο θάνατος να είναι το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας του ανθρώπου.

Ἐνορία καὶ ζωή. - π. Σιλουανοῦ Λ. Λάμπρου

 Ἐνορία καὶ ζωή. 

Ὑπὸ τοῦ Ἄρχιμ. Σιλουανοῦ Λ. Λάμπρου 

Email pater9870@gmail.com 

Ἡ Ἐνορία δὲν εἶναι ἕνας ἀπλὸς χῶρος συνάξεως ἀνθρώπων, οὔτε μία τυπικὴ θρησκευτικὴ κοινότητα. Εἶναι ἡ ζωντανὴ παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέσα στὸν κόσμο, ἡ πνευματικὴ οἰκογένεια ὅπου ὁ ἄνθρωπος βρίσκει παρηγοριά, ἐλπίδα, ἀγάπη καὶ σωτηρία. Μέσα στὴν Ἐνορία τελεῖται ἡ Θεία Εὐχαριστία, ἀναπέμπεται ἡ προσευχὴ καὶ ἁγιάζεται ἡ καθημερινὴ ζωὴ τῶν πιστῶν. 

Ὁ Ἐφημέριος δὲν εἶναι μόνο λειτουργὸς τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων, ἀλλὰ πατέρας πνευματικός, διάκονος τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καὶ φύλακας τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου. Μὲ προσευχὴ, θυσία καὶ ταπείνωση, στηρίζει τὸὺς πονεμένους, καθοδηγεῖ τὸὺς πιστοὺς καὶ γίνεται γέφυρα μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς, μεταφέροντας στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. 

Οἱ Ἐνορῖτες, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, δὲν παραμένουν ἀπλοὶ θεατὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ἀλλὰ ζωντανὰ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Μέσα ἀπὸ τὴ συμμετοχὴ στὴ λατρεία, τὴν προσευχὴ, τὴν ἀγάπη καὶ τὴ διακονία τοῦ συνανθρώπου, συμβάλλουν στὴν πνευματικὴ πορεία τῆς Ἐνορίας καὶ μεταδίδουν τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου μέσα στὴν κοινωνία. 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

https://www.ymnologia.gr/files/pentikostario/PENT7-7.pdf

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΕ ΕΝΟΡΙΑΚΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος κατά τον εορτασμό των Αγίων Θεοστέπτων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης συμμετείχε στις εξής πανηγύρεις:
Την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026, χοροστάτησε στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό, κήρυξε τον θείο λόγο και προεξήρχε της Ιεράς Λιτανείας στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Αρόης Πατρών. Το πρωί της κυριωνύμου ημέρας χοροστάτησε στον Όρθρο, προέστη στη Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Αγυιάς Πατρών.
Στις ομιλίες του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: "Στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας υπάρχουν Άγιοι επίσημοι και άσημοι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και από όλα τα επαγγέλματα, παραδείγματος χάριν ιατροί, φιλόσοφοι, αγρότες, κτηνοτρόφοι, στρατιωτικοί, βασιλείς και αυτοκράτορες όπως ο Άγιος Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη.

Διά του αυτοκράτορος Μεγάλου Κωνσταντίνου η Εκκλησία εξέρχεται από τις κατακόμβες, σταματούν οι διωγμοί και οι χριστιανοί ελεύθερα χτίζουν Εκκλησίες και λατρεύουν τον Πανάγιον Τριαδικόν Θεόν.

Να θυμηθούμε ότι κατά τους τρεις πρώτους αιώνας του χριστιανισμού έχουμε έντεκα εκατομμύρια Μάρτυρες. Με το διάταγμα των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκίας το 313 μ.Χ.  σταματούν οι φοβεροί διωγμοί κατά των χριστιανών.

Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει η ανθρώπινη περιπέτεια

Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει η ανθρώπινη περιπέτεια αλλά και η ανθρώπινη ευπιστία. Πάντα ο άνθρωπος θα πιστεύει πως τα όνειρά του θα δικαιωθούν. Αλλά και πάντα θα αγνοεί πως ο ίδιος καταστρέφει τα όνειρά του με το να ξυπνά κάθε πρωί. Κάθε πρωί κι όχι για πάντα, μια και μόνη φορά.

Μάνος Χατζιδάκις

Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι

 

Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».

(Απάντηση Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’ λίγο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας)

Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΨΑΘΟΠΥΡΓΟΥ - ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ & ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

(ΑΠΟ 31.05.2026 - 26.06.2026)

 
ΚΥΡΙΑΚΗ 31.05.2026 (ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ)
7.00 μ.μ.: Εσπερινός στον πανηγυρίζοντα ενοριακό ιερό Ναό της αγίας Τριάδος.-
 
ΔΕΥΤΕΡΑ 01.06.2026 (ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ)
7.00 - 10:30 π.μ.: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα ενοριακό ιερό Ναό της αγίας Τριάδος.
Εσπέρας: Συμμετοχή στα ονομαστήρια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου.-
 
ΤΡΙΤΗ 02.06.2026 (ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ)
Πρωί: Ιερά Μονή Βλατάδων - Συμμετοχὴ στα ονομαστήρια του καθηγουμένου της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αμορίου κ. Νικηφόρου.-
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 05.06.2026
7.00 μ.μ.: Υποδοχή των ιερών Λειψάνων για τα Εγκαίνια του Μητροπολιτικού ιερού Παρεκκλησίου αγίων Σίλα και Τιμοθέου (περιοχή συνοικισμού «Ευαγγελιστρίας») - Εσπερινός.-

Λήξης των δραστηριοτήτων της Ενορίας της Αγίας Μαρίνας Άνω Τούμπας

 Με χαρά σας προσκαλούμε στη γιορτή λήξης των δραστηριοτήτων της Ενορίας της Αγίας Μαρίνας Άνω Τούμπας, την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος 1η Ιουνίου στις 7.30 το απόγευμα στην αυλή της Αγίας Μαρίνας, με όμορφες μουσικές, παραδοσιακά τραγούδια και χορούς της πατρίδας μας!

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΕΟΡΤΙΑ 2026

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

 

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Θεοδοσίας της Παρθένου (29 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη η ιερά και παναγία κόρη εκατάγετο από την Τύρον την ευρισκομένην εις την Φοινίκην. Όταν δε έφθασεν εις τον δέκατον όγδοον χρόνον της ηλικίας της, επιάσθη από τους ειδωλολάτρας εις την Καισάρειαν της Παλαιστίνης και εδέθη. Εις καιρόν δε οπού εκάθισαν οι κριταί και άρχοντες των Ελλήνων, δια να κρίνουν τινάς Χριστιανούς ομολογητάς της του Χριστού πίστεως, και να καταδικάσουν αυτούς, τότε και η Αγία αύτη Θεοδοσία εφέρθη δέσμιος έμπροσθεν εις τον άρχοντα Ουρβανόν, ο οποίος επρόσταξεν αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα. Επειδή δε η Αγία δεν επείσθη, δια τούτο ο θηριώδης ηγεμών, τόσον φοβερά βάσανα επροξένησε εις τα πλευρά και εις τα βυζία της Μάρτυρος, ώστε οπού, ούτε αυτά τα κόκκαλα, ούτε αυτά τα εντόσθια και σπλάγχνα της αφήκεν ο απάνθρωπος αβασάνιστα. Η δε Αγία με μεγάλην ανδρίαν και σιωπήν, υπέμεινεν όλας τας τιμωρίας ταύτας, χωρίς να λαλήση ολότελα.

Μνήμη της Οσίας Υπομονής (29 Μαΐου)

 Σήμερα, 29 Μαΐου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος Θεοδοσίας, η οποία γεννήθηκε από Χριστιανούς και πλούσιους γονείς στην Κωνσταντινούπολη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Γ΄, του Αδραμυττηνού (716 μ.Χ.).
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της την προετοίμασε μέσω της μορφώσεως και της ζωής της Εκκλησίας στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς της. Η Αγία Θεοδοσία επιδόθηκε με ζήλο στην απόλυτη αφοσίωση στο θέλημα του Θεού, με ταπείνωση και άσκηση καθημερινή. Ο δρόμος αυτός, της άσκησης και της εγκράτειας, την οδήγησε σε μοναστήρι, όπου δοκιμάστηκε και αργότερα εκάρη μοναχή.
Όταν πέθανε και η μητέρα της, μοίρασε τη μεγάλη περιουσία της στους πτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά, και επιδόθηκε με μεγαλύτερο ζήλο στην άσκηση και τη νηστεία στη Μονή της, η οποία ευρίσκετο κοντά στο «Σκοτεινόν φρέαρ» και τη λεγόμενη «Άσπαρον στέρνην»

Σπάνιες γαίες - Αλεξανδρεύς

 

Σπάνιες γαίες 

 

Αξίας μεγίστης 

ως πρώτη ύλη 

έργων υψηλών.

Με ιδιότητες εξωτικές 

σχεδόν υπέρ την φύσιν.

 

Κι όμως 

ανεκμετάλλευτες

να μένουν

σαν χώμα της σειράς 

χωρίς να το διεκδικεί κανείς.

Η επιστήμη στοιχηματίζει σε στυλό και χαρτί

 Η επιστήμη στοιχηματίζει σε στυλό και χαρτί.

Το ίδιο κι εγώ!

Ας σταματήσουμε την ολοκληρωμένη ψηφιοποίηση και να επαναφέρουμε τα βιβλία και το γραφικό χαρακτήρα.

Αυτό το ρεαλιστικό εύρημα υποστηρίζεται από πολυάριθμες νευροεπιστημονικές και παιδαγωγικές έρευνες και δεν έχει καμία σχέση με την απόρριψη της τεχνολογίας: η φυσική υποστήριξη προσφέρει πραγματικά γνωστικά οφέλη που οι οθόνες δεν μπορούν να αναπαράγουν.

Έρευνα (ως μελέτες του ευρωπαϊκού δικτύου E-READ) δείχνει ότι η ανάγνωση στο χαρτί εγγυάται υψηλότερα επίπεδα κατανόησης και μνήμης κειμένου από την ψηφιακή, ειδικά όταν πρόκειται για μακρά και πολύπλοκα κείμενα.

Το χαρτί εγχειρίδιο διατηρεί αξεπέραστα δομικά πλεονεκτήματα: ο «γνωστικός χάρτης» του κειμένου βοηθά τον εγκέφαλό μας να χτίσει μια τρισδιάστατη, γεωμετρική αναπαράσταση της σελίδας. Υποσυνείδητα θυμόμαστε αν μια πληροφορία βρισκόταν πάνω αριστερά, προς την αρχή ή το τέλος του τόμου και συνδέει την έννοια με το πάχος των σελίδων που ομαδοποιούνται ανάμεσα στα δάχτυλα μας. Η συνεχής κύλιση σε μια οθόνη καταστρέφει αυτά τα χωρικά ορόσημα, καθιστώντας δυσκολότερη την άγκυρωση εννοιών στη μακροπρόθεσμη μνήμη.

Κουρὰ νέου Μοναχοῦ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Πάντων Τριταίας, Πατρῶν

Τὴν Τετάρτη 27 Μαΐου, στὸ Καθολικὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἱστορικῆς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν, πραγματοποιήθηκε ἡ μοναχικὴ κουρὰ τοῦ δοκίμου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀποφοίτου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου καὶ τῆς Σχολῆς ΣΜΥΚ Βελλὰς Ἰωαννίνων, Σπυρίδωνος Ποριτσάνου, στὸν ὁποῖο ὁ Σεβασμιώτατος ἔδωσε τὸ μοναχικὸν ὄνομα «Γερμανός».

Στὴν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στὸ μοναχικὸ πολίτευμα καὶ στὴν εὐλογητὴ ἐπιλογὴ τοῦ νέου μοναχοῦ νὰ ἀκολουθὴσῃ τὴν κατὰ Θεὸν πολιτεία, μέσα ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον ἀφοσίωσή του στὸ Θεὸ καὶ ἐξήγησε τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἔδωσε στὸν νέο Μοναχὸ τὸ ὄνομα «Γερμανός».

Πρῶτον, γιὰ τὸν μεγάλο Ἅγιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανό, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως σὲ καιροὺς δύσκολους γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐξ’ αἰτίας τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ Ἅγιος Γερμανὸς διέπρεψε πνευματικά, ἀναδειχθείς ἀστὴρ φαεινός, διὰ λόγων καὶ γραφίδος καὶ πράξεων.

Χρήστος Γιανναράς και θεσμικός θεολογικός λόγος - Δ. .Αρκάδας

 Δημήτρης Αρκάδας: Χρήστος Γιανναράς και θεσμικός θεολογικός λόγος

Τιμή για εμάς - Όσιος Νίκων της Όπτινα

  Οι άνθρωποι της εποχής μας, μας αντιμετωπίζουν εμάς τους πιστούς, ως ''πτωχούς τω πνεύματι'', ως ανόητους. Δεν τους αρέσει η Ορθόδοξη πίστη μας. Γελούν κοροϊδευτικά, με ο,τιδήποτε εμείς θεωρούμε ιερό. Συχνά τυχαίνει να ακούμε από πιστούς, αναγκασμένους να ζουν εν μέσω ενός εχθρικού κόσμου, πόσο δύσκολο τους είναι, να υφίστανται τις διαρκείς κοροϊδίες, τους χλευασμούς. Τέτοια συμπεριφορά, θα πρέπει να την θεωρούμε τιμή για εμάς. ''Ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστού, μακάριοι, ότι το της δόξης και δυνάμεως και το του Θεού Πνεύμα εφ' υμάς αναπαύεται'' (Α' Πέτρου 4,14).

Προσκύνημα στην ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ απο την νεανική παρέα των παιδιών των Αγίων της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης.

 

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Ελικωνίδος (28 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη η Αγία ήτον κατά τους χρόνους Γορδιανού και Φιλίππου των βασιλέων, εν έτει σλη’ [238], καταγομένη από την Θεσσαλονίκην. Πιασθείσα δε ως Χριστιανή, εφέρθη προς τον δούκα της Κορίνθου Περίνιον ονόματι, και επειδή δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, αλλ’ εκήρυξε τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, τούτου χάριν, πρώτον μεν έδεσαν τους πόδας της με το λουρί του ζυγού των βοών, και έρριψαν αυτήν κατά γης, έπειτα αναλύσαντες μολύβι και άσφαλτον (το οποίον ομοιάζει ωσάν το τιάφι) και πίσσαν, έβαλον μέσα εις αυτά την Αγίαν, ευγήκεν όμως έξω χωρίς να βλαβή. Μετά ταύτα εξύρισαν την κεφαλήν της δια καταισχύνην, και έβαλον φωτίαν εις όλον το σώμα της. Ύστερον εμβήκεν η Αγία μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, και δια προσευχής της εκρήμνισεν εις την γην το είδωλον της Αθηνάς, και του Διος, και του Ασκληπιού.

Μνήμη του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σαλού (28 Μαΐου)

 Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των μαρτύρων Ευτυχίου, Ελικωνίδας, του Νεομάρτυρος Ζαχαρία από την Προύσα της Μ. Ασίας και του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σαλού.
Ο Άγιος Ανδρέας καταγόταν από τη Σκυθία και βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα μ.Χ., ως υπηρέτης κάποιου ευλαβούς και εύπορου Χριστιανού, του Θεόγνωστου. Με τη βοήθεια του αφέντη του, πήγε σε σχολείο και διακρινόταν μάλιστα για την επίδοσή του.
Μελετούσε τους βίους των Αγίων και βαθμιαία άναβε μέσα του η επιθυμία να τους μιμηθεί. Μετά από καθοδήγηση του πνευματικού του, αποφάσισε να ακολουθήσει την παρεξηγημένη οδό της σαλότητας. Μέχρι την κοίμησή του, σε ηλικία 66 ετών, υπέμεινε ταπεινώσεις και πολλές ταλαιπωρίες, χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί, αφού ο Κύριος τον ενίσχυε με τη διαρκή παρουσία και προστασία Του.

Η γενιά της σιωπηλής απόγνωσης - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η γενιά της σιωπηλής απόγνωσης

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η εικόνα ενός εφήβου που χαμογελά σε μια οθόνη, συμμετέχει σε παρέες, ανεβάζει φωτογραφίες και μοιάζει «καλά» πολλές φορές κρύβει έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο φόβο, μοναξιά και σιωπηλή απόγνωση. Τα πρόσφατα περιστατικά αυτοκτονιών νέων ανθρώπων στη χώρα μας συγκλόνισαν την κοινωνία όχι μόνο λόγω της τραγικότητάς τους, αλλά και γιατί μας έφεραν αντιμέτωπους με μια αλήθεια που συχνά αποφεύγουμε να δούμε. Πολλοί έφηβοι μεγαλώνουν χωρίς σταθερό έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Η εφηβεία είναι πάντοτε μια δύσκολη περίοδος. Είναι η ηλικία των ερωτημάτων, της αναζήτησης ταυτότητας, των εντάσεων, της ανάγκης αποδοχής και της σύγκρουσης με τον κόσμο των μεγάλων. Σήμερα όμως όλα αυτά μοιάζουν πιο οξυμένα. Ο σύγχρονος νέος ζει μέσα σε μια καθημερινότητα γεμάτη πίεση, συγκρίσεις, ανασφάλεια και συνεχή έκθεση. Από πολύ μικρή ηλικία μαθαίνει ότι πρέπει να αποδείξει την αξία του, να πετύχει, να ξεχωρίσει, να είναι αποδεκτός. Κι αν δεν τα καταφέρει, νιώθει ότι αποτυγχάνει ως άνθρωπος.

Παλιότερες γενιές μπορεί να στερούνταν υλικά αγαθά, είχαν όμως πιο σταθερές αναφορές. Η οικογένεια, η γειτονιά, η κοινότητα, ακόμη και οι ανθρώπινες σχέσεις λειτουργούσαν ως δίχτυ προστασίας. Σήμερα πολλοί έφηβοι μεγαλώνουν μέσα σε σπίτια όπου οι γονείς είναι εξαντλημένοι, αγχωμένοι ή συναισθηματικά απόντες.

Ἡ Θεολογία μας… - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἡ Θεολογία μας…

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

         «Ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἀπό τήν καλή ἀποθήκη , βγάζει καλό,  καί ὁ κακός ἄνθρωπος ἀπό τήν κακή ἀποθήκη  βγάζει κακό» (Μτ.12:35).           

 Ἔχουμε μιά  δεξαμενή γεμάτη λάσπη καί νερό· ἡ κάνουλα βγάζει ἀναγκαστικά μαῦρο, μολυσμένο νερό, ἀκατάλληλο πρός πόση. Ὅταν, ὅμως, ἡ δεξαμενή εἶναι πεντακάθαρη, ἡ κάνουλα βγάζει  ἀναγκαστικά  καθαρό νερό, κατάλληλο πρός πόση.

      Ὅλοι φέρνουμε ἐντός μας μιά (τέτοια) πνευματική δεξαμενή· ὅταν  εἶναι καθαρή, ἡ «κάνουλα», τό στόμα  βγάζει  λόγια καθαρά,  θεολογικά πού ἀγγίζουν καί ἁγιάζουν τίς ψυχές. Ὅταν εἶναι γεμάτη λάσπη,  ἡ «κάνουλα» βγάζει  νερό μέ «λάσπη»· λόγια ἐμπαθῆ. 

     Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος:   «Δέν εἶναι δουλειά τοῦ καθενός, νά ὁμιλεῖ περί Θεοῦ. Δέν εἶναι τόσο φθηνό πρᾶγμα ἡ θεολογία· δέν μποροῦν νά τό κάνουν ὅσοι σύρονται ἐπί γῆς, παρά μόνο, ὅσοι  ἔχουν καθαρισθεῖ στήν ψυχή καί στό σῶμα ἤ τουλάχιστον βρίσκονται στό στάδιο τῆς καθάρσεως. Διαφορετικά,εἶναι σάν νά «ἀνακατεύουμε» τή δυσωδία  με την εὐωδία τοῦ μύρου». (Λόγος Θεολογικός Α΄, 3 P.G. 36: 13).

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ Η ΕΝΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Ξέρω ότι δεν υπάρχει ίσιος δρόμος

 Ξέρω ότι δεν υπάρχει ίσιος δρόμος.
Δεν υπάρχει ίσιος δρόμος σ’ αυτόν τον κόσμο.
Μόνο ένας γιγάντιος λαβύρινθος 

από διασταυρώσεις και σταυροδρόμια

Federico García Lorca

Ο Άνθρωπος μέσα στον Αλγόριθμο

Ο Άνθρωπος μέσα στον Αλγόριθμο

Ελευθερία, πρόσωπο, επιθυμία και πίστη στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης

Ένα σεμινάριο για όσους θέλουν να κατανοήσουν τι αλλάζει στη ζωή μας με την Τεχνητή Νοημοσύνη και πώς μπορεί η Εκκλησία να σταθεί απέναντι στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα με διάκριση, ελευθερία και πνευματική ευθύνη.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πια ένα μακρινό τεχνολογικό θέμα. Βρίσκεται ήδη μέσα στην καθημερινότητά μας: στον τρόπο που αναζητούμε πληροφορίες, εργαζόμαστε, επικοινωνούμε, μαθαίνουμε, επιθυμούμε και σχετιζόμαστε.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι μπορεί να κάνει η AI, αλλά και τι κάνει σε εμάς. Πώς επηρεάζει την προσοχή μας; Πώς διαμορφώνει τις επιλογές μας; Πώς αλλάζει την εικόνα που έχουμε για τον άνθρωπο, την ελευθερία, τη σχέση και το πρόσωπο;

Μνήμη του οσίου Ιωάννη του Ρώσου (27 Μαΐου)

Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου και του Ιερομάρτυρος Ελλαδίου. Επίσης, σήμερα εορτάζουμε τη μετακομιδή των λειψάνων του Ιερομάρτυρος Θεράποντος από την Κύπρο στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα στην Ουκρανία. Γαλουχημένος από τους γονείς του με τα νάματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αγωνίστηκε να υπερασπιστεί την πατρίδα του κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου. Αιχμαλωτίστηκε, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και από κει στο Προκόπι της Μικράς Ασίας, όπου δέχθηκε σκληρά βασανιστήρια με σκοπό να αρνηθεί την πίστη στον Χριστό. Ο Ιωάννης τα άντεξε όλα με γενναιότητα και εμπιστοσύνη στην αιωνιότητα, που χάρισε στον πεπερασμένο άνθρωπο ο αρχηγός της ζωής με τον θεληματικό θάνατο και την τριήμερη Ανάσταση.

ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ  ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  ΤΗΣ  ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Σπεύδω -φίλε και αγαπητέ μου κ, Αναστάσιε- ως κατά ένα τρόπο αναμειχθείς στο θέμα και στέλνω πρωτότυπο κείμενο, απλό σε γενικές γραμμές, παρά ταύτα με ερμηνευτικές παρεμβολές. Από τα πιο παλιά, και πολύ   γνωστό   Απόσπασμα   από   την   Α΄   Απολογία-65/67-   του   Αγίου Ιουστίνου   του   φιλόσοφου   και   Μάρτυρα,   100-165   μΧ.   όπου   φαίνεται καθαρά,   από   όσους   έχουν   μάτια   καθαρά,   αν   και   πώς   γινόταν   η Κυριακάτικη   Λειτουργία   παλιά,   πολύ   παλιά.   Αν,   δηλαδή,   ήταν περιορισμένος σε σιωπή ή μετείχε άμεσα και εις επήκοον και ο λαός του Θεού- «Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν», «Καὶ ὁ λαὸς ἐπευφημεῖ λέγων τὸ «᾿Αμήν». 

         «Καὶ   τῇ   τοῦ   ἡλίου   λεγομένῃ   ἡμέρᾳ-Sunday-Αγγλικά,  Sonntag-Γερμανικά   μέχρι   σήμερα,  Κυριακή   για   μας-πάντων   κατὰ   πόλεις   ἢ ἀγροὺς  μενόντων-όσοι  μένουν  στις  πόλεις   ή  στα  χωριά- ἐπὶ  τὸ   αὐτὸ συνέλευσις   γίνεται-Εκκλησιάζονται.  Καὶ   τὰ   ἀπομνημονεύματα   τῶν ἀποστόλων-Απόστολος-Ευαγγέλιο-ἢ   τὰ   συγγράμματα   τῶν   προφητῶν ἀναγινώσκεται, μέχρις ἐγχωρεῖ-όσο χρόνο χρειάζεται.      

Εἶτα παυσαμένου τοῦ ἀναγινώσκοντος ὁ προεστὼς διὰ λόγου τὴν νουθεσίαν καὶ πρόκλησιν τῆς τῶν καλῶν τούτων μιμήσεως ποιεῖται-ο ιερέας κάνει κήρυγμα. Έπειτα ἀνιστάμεθα  κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν·-ο ιερέας και όλο το εκκλησίασμα προσεύχεται, δεν υπάρχουν ακόμα συγκροτημένοι ύμνοι.

Έμαθαν στην αδιαφορία

π. Σιλουανός

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ π. Γεώργιος Φλωρόφσκι

 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑ

ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ

 π. Γεώργιος  Φλωρόφσκι

Ἡ προσωπική προσευχή εἶναι μύησις, μιά εἰσαγωγή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας. Τό μυστήριο ἀποκαλύπτεται στή συλλογική καί μυστηριακή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Τό κέντρο τῆς κοινῆς προσευχῆς εἶναι ἡ Εὐχαριστία. Εἶναι τό μυστήριο, ἤ, γιά νά χρησιμοποιήσω τόν αὐθεντικό ἀνατολικό ὅρο, τά «ἅγια μυστήρια». Εἶναι ἕνα μυστήριο διπλό, τό μυστήριο τοῦ «ὅλου Χριστοῦ», τῆς κεφαλῆς δηλ. ἀλλά καί τοῦ σώματος, τό μυστήριο τοῦ Κυρίου καί τῆς κοινότητος - ὁ ὅρος χρησιμοποιεῖται π.χ. ἀπό τό Νικ. Καβάσιλα στό ὑπόμνημα, πού ἔχει γράψει γιά τή θ. Λειτουργία. Ἡ ἀρχαία συνήθεια τῆς καθημερινῆς τελέσεως τῆς Θ. Εὐχαριστίας - πρᾶγμα πού μαρτυρεῖται π.χ. ἀπό τόν ἅγιο Βασίλειο - κρατιέται ἀκόμη σέ πολλές ἐνοριακές ἐκκλησίες καί μοναστήρια, καί κρατήθηκε ἀκόμη καί σέ περιόδους προσωρινῆς, πνευματικῆς φθορᾶς καί ἀποτελματώσεως, ὅπως εἶναι ἡ ἐποχή ἀπό τά μέσα τοῦ 18ου αἰ. (ἐποχή τοῦ Διαφωτισμοῦ μέχρι καί τίς τελευταῖες δεκαετηρίδες τοῦ 19ου). Ὅμως οἱ πιστοί δέν κοινωνοῦσαν συχνά, μάλιστα ὄχι συχνότερα ἀπό τρεῖς φορές τό χρόνο. Ἄσχετα ἀπ’ αὐτό ἡ παρουσία στήν τέλεσι τῆς λειτουργίας κάθε Κυριακή ἐθεωρεῖτο σχεδόν ὑποχρεωτική. Ἀλλά ἡ παρουσία μονάχη, χωρίς τήν κοινωνία, δέν ἐπιτρέπει βέβαια ἐπαρκῆ κατάληψη τοῦ νοήματος τοῦ Μυστηρίου. Δέν εἶναι ὑπερβολή νά ποῦμε ὅτι στή ζωή τῶν πιστῶν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας χάθηκε σέ κάποια ἔκτασι τό πραγματικό της κέντρο, πού εἶναι ἡ Θ. Εὐχαριστία.

Ἡ δική σας συμμετοχή - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

 

  Ἡ δική σας συμμετοχή

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

Συνεχίζοντας τις παραινέσεις του προς ...μαθητές, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει ότι...

...ο καθένας μας μπορεί

να εργαστεί στον χώρο του

για να βασιλεύσει ο Θεός

μέσα στην ψυχή μας

και στην ψυχή

των άλλων ανθρώπων. 

Είχαμε πει σ’ ένα από τα προηγούμενα σημειώματα, πως η συμμετοχή σας στο έργο της Βασιλείας του Θεού μπορεί να είναι και μεγάλη και σημαντική. Νομίζω πως είναι σήμερα καιρός να το εξετάσουμε πιο πολύ το ζήτημα αυτό.

Πρώτα-πρώτα, λέγοντας εργασία για τη Βασιλεία του Θεού, δεν πρέπει να νομίσουμε πως πρόκειται για κάποια προσπάθεια, που θα μας κάμη απόκοσμους και ασκητικούς. Μια τέτοια αντίληψη θα ήταν ολότελα λανθασμένη και για άλλους πολλούς λόγους, αλλά για τον ένα και σπουδαιότερο: Είπαμε, ότι εμείς θα έχουμε ως πρότυπό μας τον Κύριο. Ε, ο Κύριός μας δεν ήταν ούτε απόκοσμος ούτε ασκητικός. Ίσα-ίσα μάς θέλει μέσα στην κοινωνία, τόσο μάλιστα στενά δεμένους μαζύ της, ώστε να μοιάζουμε με το προζύμι μέσα στο υπόλοιπο ζυμάρι.

Μπορεί κανείς να ξεχωρήση το μικρό προζύμι απ’ το υπόλοιπο ζυμάρι; Ε, άλλο τόσο πρέπει και μπορεί να ξεχωρίζουν οι άνθρωποι της Βασιλείας των Ουρανών απ’ την υπόλοιπη κοινωνία.

Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου (26 Μαΐου 2026)

Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου

 (26 Μαΐου 2026)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, συνῆλθε σήμερα Τρίτη, 26 Μαΐου 2026, σὲ ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:
1) Ἐνέκρινε τὸν κατάλογο τῶν ὑποψηφίων πρὸς ἐκλογὴ νέου Μητροπολίτη Πάφου, μετὰ τὴν ἔγκριση ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ νέου Κατασταστικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Δηλώσεις ἐνδιαφέροντος κατέθεσαν οἱ:
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἰωάννης Ἰωάννου,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ἰωαννίδης,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Θεοχάρους
καὶ Ἱερομόναχος Σωφρόνιος  Στασῖνος.
2) Προέβη, διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, στὴν ἐκλογὴ νέου Μητροπολίτη Πάφου. Ἐκ τῆς ψηφοφορίας, νέος Μητροπολίτης Πάφου, ἀναδείχθηκε ὁ Ἀρχιμ. Γρηγόριος Ἰωαννίδης, διὰ ψήφων 11 ἔναντι μιᾶς ὑπὲρ τοῦ ἱερομονάχου Σωφρονίου Στασίνου καὶ 4 λευκῶν.
Τὸ Μήνυμα τῆς Ἐκλογῆς τοῦ νέου Μητροπολίτη Πάφου θὰ γίνει τὴν Τετάρτη, 10  Ἰουνίου 2026 καὶ ὥραν 18:00, πρὸ τοῦ ἑσπερινοῦ, εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Ἀποστόλου Βαρνάβα στὴ Λευκωσία. Θὰ ἀκολουθήσει ὁ ἑσπερινός.

Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ

Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ.

Δεν μας άγγιξε ο Punch επειδή είναι χαριτωμένος.

Μας άγγιξε γιατί δεν υπάρχει πιο δυνατό, πιο πρωτόγονο συναίσθημα από εκείνο που νιώθεις όταν είσαι μωρό και ψάχνεις την αγκαλιά της μαμάς σου. Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη. Από επιβίωση.

Η αγκαλιά της μάνας δεν είναι ρομαντισμός. Είναι ρύθμιση του νευρικού συστήματος. Είναι «ο κόσμος είναι ασφαλής». Είναι «αν κλάψω, κάποιος θα έρθει». Είναι το πρώτο μάθημα αγάπης χωρίς όρους.

Και όταν αυτό λείπει, το σώμα δεν το ξεχνά ποτέ.

Μας άγγιξε γιατί ξέρουμε, ακόμη κι αν δεν το λέμε, ότι υπάρχουν μωρά που δεν ένιωσαν ποτέ αυτή τη ζεστασιά. Παιδιά που μεγάλωσαν με φόβο αντί για χάδι. Που κακοποιούνται. Που παραμελούνται. Που κοιμούνται χωρίς να τα σκεπάσει κανείς. Που έμαθαν από πολύ νωρίς ότι αν απλώσεις τα χέρια σου, μπορεί να μην έρθει κανείς.

Και τότε ένα λούτρινο γίνεται μαμά.

Μια κουβέρτα γίνεται παρηγοριά.

Ένα αντικείμενο γίνεται ολόκληρος κόσμος.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Πλῆθος μαθητῶν ποὺ θὰ διαγωνισθοῦν στὶς Πανελλαδικὲς Ἐξετάσεις, ἀλλὰ καὶ γονεῖς τῶν παιδιῶν κατέκλυσαν τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, τὴν Δευτέρα 25 Μαΐου ἐ.ἔ. συμμετέχοντας προσευχητικὰ στὴν Παράκληση πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα, γιὰ τὴν ἐνίσχυσή τους καὶ τὴν ἐπιτυχία, ἡ ὁποία ἐτελέσθη χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος στὰ παιδιά τους μίλησε μὲ θερμὰ λόγια καὶ μὲ πατρικὴ ἀγάπη, γιὰ τὸ στάδιο τῆς ζωῆς ποὺ ἀνοίγεται μπροστά τους, γιὰ τὴν ὡραιότητα καὶ μεγάλη σημασία τῆς νεότητος καὶ τῶν προσπαθειῶν τους γιὰ τὸ μέλλον τὸ δικό τους ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας ὁλόκληρης καὶ γιὰ τὴν χαρὰ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν, γιατί ἦλθε ἡ ὥρα νὰ διεκδικήσουν μιὰ θέση ποὺ τοὺς ἀνήκει γιατί τὸ ἀξίζουν.

Τοὺς ἐπεσήμανε, ὅτι δὲν χρειάζεται ἄγχος καὶ ἀγωνία, ἀλλὰ θάρρος, αὐτοπεποίηθηση, ἐμπιστοσύνη στὶς δυνάμεις τους καὶ ἀποφασιστικότητα, ἀφοῦ τώρα εἶναι στὴν ὡραιότερη περίοδο τῆς ζωῆς τους.