Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ζ´ Ματθαιου και 630 Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Δ´ Οικ. Συνόδου. , Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Αποστολικό ανάγνωσμα: Τίτον 3: 8 – 15

 

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ.	Παιδί μου Τίτε, αυτά τα λόγια είναι αξιόπιστα και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα.
Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις·	Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους.
μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο·	Από το άλλο μέρος, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου,
εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.	γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,	Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον,
εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.	με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του.
῞Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.	Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω το χειμώνα.

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὐ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου» (Ματθ. ε΄18)

  

          Εἶναι συγκλονιστική, ἀδελφοί μου, ἡ διαβε­βαίωση αὐτή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. Οὔ­τε ἕνα γιῶτα, μᾶς λέγει, οὔτε ἕνα κόμμα, αὐτό σημαίνει ἡ λέξη «κεραία», οὔτε τό ἐλάχιστο δη­λαδή τμῆμα, τοῦ Νόμου, τῆς ἀλήθειας τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης καί τοῦ Εὐαγγελίου, δέν πρόκειται νά παραπέσει ποτέ καί νά χάσει τό αἰώνιο κύρος του.

            Μέ ἁπλᾶ λόγια:  Οἱ ἐντολές τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, οἱ θεϊκές του ἀλήθειες δέν πρόκειται νά ἀλλάξουν ποτέ. Πολύ περισσότερο δέν πρόκειται νά ἀλλάξει ἡ ἀλήθεια γιά τόν Κύριό μας, πού εἶναι τό κέντρο καί ὁ ἐσώτατος πυρήνας τοῦ Εὐαγγε­λικοῦ κηρύγματος καί ὅλης τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

            Αὐτή τήν ἀλήθεια ὑπερασπίστηκε μέχρι κε­ραίας διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ Ἁγία μας Ἐκκλη­σία, καί γι᾽ αὐτήν ἀγωνίστηκαν ὡς ἥρωες καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα.

            Σ᾽ αὐτήν λοιπόν, τήν περί τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἀλήθεια, θά ἐμβαθύνουμε κι ἐμεῖς στή συνέχεια. Θά δοῦμε: πῶς τήν διέστρεφαν οἱ αἱρετικοί, πῶς τήν διαφύλαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ποιά εἶναι ἡ σημασία της στή ζωή μας. Τό θέμα εἶναι ἀρκετά δύσκολο καί θά ἀπαιτήσει τήν ἔνταση τῆς προσοχῆς μας καί λίγο περισσότερο χρόνο ἀπό τόν κανονικό.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου: Ματθαίος 5:14-19

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μτθ. 5:14-19) αναφέρεται στο μυστήριο της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και αποκαλύπτει το ήθος των μαθητών του Κυρίου. Ο Ιησούς απευθύνεται στους μαθητές Του με λόγο που δεν είναι απλώς ηθικός, αλλά εκκλησιολογικός και σωτηριολογικός. «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου»· η φράση αυτή δεν δηλώνει μια ανθρώπινη αυτάρκεια, αλλά τη μετοχή των πιστών στο άκτιστο φως του Χριστού. Όπως ο Ίδιος είπε «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ιω. 8:12), έτσι τώρα καλεί τους μαθητές να γίνουν φορείς και μάρτυρες του φωτός Του στον κόσμο. Το φως του χριστιανού δεν είναι ιδιοκτησία του, αλλά χάρισμα που πηγάζει από τη χάρη του Θεού και φανερώνεται με βίο καθαρό και ταπεινό.

Η εικόνα της πόλεως επάνω στο όρος και του λύχνου που τίθεται επί την λυχνίαν παραπέμπει στη παρουσία και το έργο της Εκκλησίας μέσα στην ιστορία. Η Εκκλησία δεν είναι κρυφή πραγματικότητα, αλλά ορατό σημείο σωτηρίας. Οι Άγιοι Πατέρες έλαμψαν επειδή δεν έκρυψαν το φως της αληθείας, αλλά το διακόνησαν μέσα από την Ορθόδοξη πίστη και τη Συνοδική συνείδηση της Εκκλησίας. Στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η αλήθεια της Θεανθρώπινης υποστάσεως του Χριστού διαφυλάχθηκε από την Πατερική ομολογία· έτσι φανερώθηκε ότι το φως της Εκκλησίας είναι η αλήθεια του Χριστού, όχι ανθρώπινη ιδεολογία.

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο εχθρός γέμισε ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος αιχμαλώτων. Ο υπερασπιστής στρατηγός όμως ανασύνταξε τις δυνάμεις του. Αντεπιτέθηκε. Χτύπησε και κατανίκησε τον εχθρό στην καρδιά του βασιλείου του, στην ίδια την πρωτεύουσά του. Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους και τους επανέφερε στην πατρίδα, μαζί με τους διαρπαγέντες θησαυρούς.

Και όμως!

Οι άνθρωποι σώθηκαν, μα όχι όλοι. Ο ελευθερωτής στρατηγός δεν μπορούσε να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς, ούτε να διασώσει όσο μέρος της λείας είχε ήδη διασκορπιστεί και κατασπαταληθεί. Δεν μπορούσε να περισώσει ό,τι είχε ήδη διαφύγει οριστικά από τα χέρια του.

Υπάρχει όμως ένας στρατηγός, «βασιλεύς μέγας επί πάσαν την γην», που έχει τη δύναμη να διορθώνει τα πάντα. Που μπορεί να ξαναπάρει ό,τι έχει χαθεί, ό,τι έχει καταστραφεί, ό,τι έχει θανατωθεί. Μπορεί να ξαναφτιάξει τα πάντα όπως ήταν πριν και ακόμα καλύτερα.

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ; - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ;

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ» (Ματθ. 5, 14-15).
«Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρυφτεῖ πόλη, ποὺ βρίσκεται ἐπάνω σὲ ἕνα βουνό. Οὔτε ἀνάβουν λυχνάρι καὶ τὸ τοποθετοῦν κάτω ἀπὸ τὸ μόδι, ἀλλὰ ἐπάνω στὸν λυχνοστάτη καὶ ἔτσι λάμπει σέ ὅλους, ποὺ βρίσκονται στὸ σπίτι». 

            Οι χριστιανοί σήμερα καλούμαστε άραγε να δώσουμε μαρτυρία στη δημόσια ζωή ή καλό είναι να λειτουργούμε σιωπηρά και ταπεινά; Υπάρχουν κάποιοι που έχουν θάρρος, δυναμισμό, θεωρούν ότι ο χριστιανός δεν είναι για να κρύβεται, αλλά για να ομολογεί με παρρησία την πίστη του σε όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής.

Αρκετοί έχουν μία ροπή προς το απόλυτο, με επιφύλαξη αν είναι προς τον Απόλυτο. Έχοντας βάλει σε προτεραιότητα την ηθική διάσταση της χριστιανικής μαρτυρίας, βλέπουν στον κόσμο την αμαρτία, το κακό, την κυριαρχία του διαβόλου, με αποτέλεσμα να έχουν μία επικριτική διάθεση για τους πάντες και τα πάντα. Θέλουν από την πολιτική να βλέπει τον κόσμο με τη χριστιανική ματιά, με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως είναι οι πολιτικοί ηγέτες των δύο μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, οι οποίοι αιματοκυλίζουν τον κόσμο για να επιβάλουν το καλό, που είναι το συμφέρον τους, και χρησιμοποιούν την χριστιανική πίστη ως άλλοθι και βοηθό στις επιδιώξεις τους. Επειδή επικαλούνται τη χριστιανική ιδιότητά τους, θεωρούν πως κάθε έργο τους είναι δικαιολογημένο, διότι ανήκουν στην πλευρά του «καλού».

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΩΝ ΤΗΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΩΝ ΤΗΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου»

Οἱ προφῆτες ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν· οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον τήν ἄκτιστον Χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τήν μετέδωσαν στούς Ἁγίους Πατέρας, τούς συγκροτήσαντας τήν Ἁγίαν Δ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τό φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔλαμψε στίς καρδιές τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί ἐδογμάτισαν καί ὁμολόγησαν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν περί τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ Οἰκονομίας. Ἑπίσης, διετράνωσαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καί πίστιν τήν Ὀρθόδοξον γιά τό πανάγιον πρόσωπον τῆς Ἀειπαρθένου  καί Θεοτόκου Μαρίας, γράψαντες καί κηρύττοντας τό :«οὔτω παρθένος ἔτεκες καί παρθένος ἔμεινας...δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἥλιος...».

Οἱ ἱερότατοι θεοφόροι Πατέρες ἐδείχθησαν, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι περικείμενοι, μυρίπνοα δοχεῖα τοῦ Παρακλήτου διδάσκοντες στόν κόσμο τά θεόπνευστα τῶν  Ἀποστόλων σωτηριώδη μηνύματα. Ἀνεδείχθησαν φῶς Χριστοῦ διότι μέ τό φωτεινό παράδειγμά τους μετέδωσαν τό φῶς τῆς ἀληθείας καί φώτισαν καί φωτίζουν ὅλους ὅσους εὑρίσκονταν καί εὑρίσκονται εἰς τό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης.

Νόμος Παλαιάς και Καινής Διαθήκης - Δημήτριος Τσαντήλας

Με αφορμή την εορτή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ οικουμενικής συνόδου και της Αγίας Ευφημίας, ο ιατρός - θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας αναπτύσσει το θέμα περί του νόμου του Θεού.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ματθ. 5, 14-19)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Μυρσίνη στις 17/7/2005)

 
Η αληθινή μεγαλωσύνη
 
Συνήθως δεν θέλουμε να ακούμε και δεν μας αρέσει να μας προβάλουν ήρωες, αγίους και σοφούς. Όταν ακούμε να γίνεται λόγος για ήρωες, για αγίους και για σοφούς νευριάζουμε λίγο.
Νευριάζουμε γιατί είμαστε μικροί. Και εμείς μικροί, και τα έργα μας μικρά και τιποτένια. Και σκεπτόμαστε: Τι σχέση μπορούμε να έχουμε εμείς με αυτούς τους μεγάλους ανθρώπους;
Μπορούμε όμως και εμείς να αποκτήσουμε μία μεγαλωσύνη, η οποία δεν είναι δική μας. Είναι η μεγαλωσύνη του Χριστού. Μας την δίνει ο Χριστός. Γι’ αυτή τη μεγαλωσύνη μάς μιλάει ο Χριστός με το ίδιο Του το στόμα και μας λέει: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου.
Εκείνα που λέει ο Χριστός είναι αλήθεια πάντοτε. Και ισχύουν για πάντα. Ο Πλάτωνας δεν ήταν «το φως του κόσμου». Ο μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν «το φως του κόσμου». Και πολλοί άλλοι μεγάλοι δεν ήταν «το φως του κόσμου». Εκείνος όμως, για τον οποίο λέει ο Χριστός ότι είναι φως, πρέπει να είναι φως. Και πρέπει να μένει και να γίνεται συνεχώς περισσότερο, «φως του κόσμου».

Ὑλικὸ καὶ πνευματικὸ φῶς - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ὑλικὸ καὶ πνευματικὸ φῶς

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5,14)

Τὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, σήμερα (βλ. Ματθ. 5,14-19) μιλάει γιὰ τὸ φῶς. Ὑπάρχει ἄλλο πρᾶ­γμα γλυκύτερο, πιὸ εὐχάριστο ἀπὸ τὸ φῶς; Μᾶς λέει, ὅτι κάθε Χριστιανός, εἴτε μεγάλος καὶ ἀσπρομάλλης γέρος εἴτε μικρὸ παιδί, πρέπει μέσα στὸν κόσμο νὰ εἶνε φῶς.
Ἀλλὰ τί ἐννοεῖ ὅταν λέῃ, ὅτι ὁ καθένας μας πρέπει νὰ εἶνε φῶς;

* * *

Ὑπάρχουν δύο εἰδῶν φῶτα· τὸ ἕνα φῶς φω­τίζει τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ἄλλο φῶς φωτίζει τὴν ψυχή του.
Τὸ ἕνα φῶς εἶνε τὸ ὑλικὸ φῶς. Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ παρουσιάστηκε ὁ ἄνθρωπος πάνω στὴ γῆ, δὲν ὑπῆρχε φῶς. Ὅπου ἔπεφταν κεραυνοὶ κι ἀστροπελέκια καὶ καίγονταν τὰ δέντρα καὶ τὰ χορτάρια, ἔτρεχαν οἱ ἄνθρωποι κ᾿ ἔπαιρναν ἀπὸ ᾿κεῖ φωτιὰ καὶ φῶς. Πρῶτο φῶς λοιπὸν ὁ κεραυνός, τὸ ἀστροπελέκι. Ἄλ­λο φῶς κατόπιν ἦταν τὰ δᾳδιά. Καὶ μέχρι σήμε­ρα σὲ ἀπομακρυσμένα μέρη χωρικοὶ καὶ βοσκοὶ φωτίζονται μὲ δᾳδιά. Φῶς ἔπειτα ἔδινε τὸ λάδι, μὲ τὸ ὁποῖο τροφοδοτοῦνται οἱ λυ­χνί­ες καὶ καντῆλες τῶν ἐκκλησιῶν. Φῶς κατόπιν ἔγινε τὸ πετρέλαιο, ποὺ ἀναβλύζει μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς γῆς. Φῶς ἀκόμη ἡ βενζίνη.

Έγινε σαν σήμερα και δεν επαναλήφθηκε ποτέ, από κανέναν

Ο πίνακας έγραφε «1.00».
Στην αρχή όλοι νόμιζαν πως έγινε λάθος.
Μετά κατάλαβαν:
έβλεπαν την τελειότητα για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
 
Ήταν 18 Ιουλίου 1976.
Το στάδιο του Μόντρεαλ ήταν γεμάτο 18.000 άνθρωποι για τον αγώνα ενόργανης γυμναστικής γυναικών.
Η Ρουμανία είχε φέρει μια ομάδα μέσα στην οποία υπήρχε κι ένα κοριτσάκι 14 χρονών, μικροκαμωμένο, ούτε 1.50 ύψος, ούτε 40 κιλά βάρος.
 
Το όνομά της: Nadia Comăneci.
Και σχεδόν κανείς δεν την ήξερε.
 
Αυτό θα άλλαζε σε λίγα λεπτά.
 
Η Νάντια πλησίασε τα ασύμμετρα δίζυγα με ένα βλέμμα ήρεμο.
Χωρίς χαμόγελα.
Χωρίς άγχος.
Μόνο συγκέντρωση.

Είμαι ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και γεννήθηκα στο Αρεταίειο. Η χώρα μου δεν είναι η Αμερική αλλά η Ελλάδα

«Καλημέρα. Είμαι ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και γεννήθηκα στο Αρεταίειο. Το λέω για να μη νομίζει κανείς ότι από κάπου μας έφεραν ή ότι ήρθαμε από το φεγγάρι. Εδώ γεννήθηκα, εδώ πήγα νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο.

Δεν είχα πλούσιους γονείς. Αν κάτι άλλαξε στη ζωή μου, αυτό έγινε με τη σκληρή δουλειά.

Βρήκα κάτι που αγάπησα και το ακολουθώ σαν θρησκεία, μέχρι να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Όλοι ξεκινάμε από την ίδια αφετηρία.

Είχα δίπλα μου ανθρώπους που με βοήθησαν, όπως την κυρία Μαριέττα Σγουρδαίου, που την αποκαλώ “νονά”. Φιλόλογος στο Αρσάκειο και ηθοποιός. Μας πήγε, παιδιά 12-13 ετών, να ακούσουμε συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Μας σύστησε την κυρία Μαρία Χορς, που ντύνει τις ιέρειες.

Μυήθηκα στην ελληνική κουλτούρα, στο αρχαίο δράμα. Διάβασα βιβλία. “Θανάση, θα πάθεις σοκ αν διαβάσεις τους Αδελφούς Καραμαζώφ”, μου είπαν κάποτε. “Θα σου ανοίξουν τα μάτια”.

Αυτές οι εμπειρίες με άλλαξαν, χωρίς να το καταλαβαίνω. Με βοήθησαν και στον αθλητισμό, εμένα, που ήμουν ένα παιδί μεταναστών χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτε. Δεν χρειάζεται να έχει λεφτά κάποιος για να αισθανθεί πλούσιος.

Αργυροκάστρου Ναθαναήλ: Η Αγία Μαρίνα είχε ακλόνητη πίστη και ανδρεία

Κατά την εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, τελέσθηκαν ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό που είναι αφιερωμένος στην Αγία, στο χωριό Κουλουρίτσα του Δήμου Φοινίκης, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου ευχαρίστησε τους πιστούς για τη συμμετοχή και την ευλαβική παρουσία τους, ευχόμενος οι πρεσβείες της Αγίας Μαρίνης να χαρίζουν ειρήνη, πνευματική δύναμη και πλούσιες ευλογίες στις οικογένειές τους.

Η κοινή λογική είναι η κακιά τρέλα της μάζας

Νίκος Καρούζος. Σαν σήμερα γεννήθηκε, πριν 100 χρόνια. Ένας σπουδαίος άνθρωπος της ποίησης στην οικία του με ενοίκιο και χωρίς ανέσεις. Κάπου στην κεντρική Αθήνα σε ένα υπόγειο με ένα μικρό παραθυράκι...και χαμόγελο ευτυχίας και πληρότητας.
«Ο ποιητής είναι σαλός, που σημαίνει παράφρων, αλλά με την έννοια του εν Χριστώ, εν Θεώ. Δεν πρόκειται δηλαδή για κοινή παραφροσύνη. Ο Χριστός δεν είναι μονάχα του χριστιανισμού, είναι η ενσάρκωση της μεγάλης πνευματικής αθωότητας. Είναι κιόλας η ενσάρκωση μιας τεράστιας πνευματικής οδύνης.

Ετήσια Γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη Κινσάσας

 Ετήσια Γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη Κινσάσας

Με την Χάρη του Θεού πραγματοποιήθηκε την εβδομάδα αυτή από Δευτέρα 13/7 πρωί μέχρι Παρασκευή 17/7  βράδυ η ετήσια γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη της Κινσάσας. Άπαντες οι κληρικοί της Μητροπόλεως προσήλθαν στην Ιερά Μονή (Θεολογική Σχολή) Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου και εγκαταβιούντες σε αυτή προκειμένου να συμμετέχουν στις εργασίες της Συνάξεως. 

Καθημερινά τελούνταν Θείες Λειτουργίες αλλά και οι υπόλοιπες ακολουθίες του ημερονυκτίου της Εκκλησίας μας. Ο Μητροπολίτης κατά τη διάρκεια των Θ. Λειτουργιών  προεχείρησε κάποιους εκ των κληρικών σε πνευματικούς,  οικονόμους και  πρωτοπρεσβυτέρους. 

Καθημερινά πρωί έως το βράδυ παρουσιάστηκε σειρά εισηγήσεων με το γενικό θέμα όλης της Συνάξεως «ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ» και σκοπό την αναζωπύρωση της Ιερατικής κλήσεως σε όλους τους συμμετέχοντες, τον εμπλουτισμό και την καλλιέργεια των θεολογικών και ποιμαντικών τους γνώσεων. Τις εισηγήσεις παρουσίασαν διάφοροι εισηγητές εξ Ελλάδος αλλά και από το Κονγκό. Ο Μητροπολίτης τόσο στην έναρξη όσο και στην λήξη  της Συνάξεως μετέφερε προς τους ιερείς της Μητροπόλεως Κινσάσας την χαρά καθώς και τις πατρικές ευλογίες του Προκαθημένου της εν Αφρική Εκκλησίας Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ Θεοδώρου του Β΄. 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ.

ΥΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ κκ ΙΑΚΩΒΟΥ  ΤΗ ΣΕΠΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ κκ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ.

ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

Αν δεν πεθαίνει κάτι είν’ η μοναξιά μας.

Αν δεν πεθαίνει κάτι

είν’ η μοναξιά μας.

Νίκος Καρούζος

Ζούμε σε έναν κόσμο

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η κηδεία 

έχει μεγαλύτερη σημασία από τον νεκρό…

Ο γάμος έχει μεγαλύτερη σημασία από την αγάπη…

Η εμφάνιση έχει μεγαλύτερη σημασία από το νου.

Ζούμε στην κουλτούρα του "δοχείου" 

που υποτιμάει το "περιεχόμενο".

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού 18 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εκατάγετο από το Δορόστολον, η οποία είναι πόλις Μοισίας της εν τη Θράκη, και ήτον δούλος ενός Έλληνος, κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, και Καπετωλίνου Βικαρίου εν έτει τξα’ [361]. Εσέβετο δε και επίστευεν εις τον Χριστόν, τα δε είδωλα απεστρέφετο. Όθεν εμβαίνωντας μίαν φοράν μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, εσύντριψεν όλα τα είδωλα με το σφυρί οπού είχεν εις χείρας του. Επειδή δε ετραβίζοντο πολλοί εις καταδίκην δια το συμβεβηκός τούτο, και εδέρνοντο, με το να μην ήτον φανερός ο το έργον τούτο ποιήσας, τούτου χάριν ο Άγιος επήγε μόνος και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι αυτός τούτο εποίησεν. Όθεν πιασθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του Βικαρίου, διότι είχε την ελπίδα του εις τα μάταια είδωλα.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού (18 Ιουλίου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία σήμερα, 18 Ιουλίου, τιμά τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού, που καταγόταν από το Δορύστολο της Θράκης και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη. Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Οσίου Ονησιφόρου, ο οποίος ασκήτεψε πλησίον της Αναρίτας της Πάφου, καθώς επίσης τη μνήμη του Οσίου Φωτίου, που ασκήτεψε κοντά στην Αθηένου, όπου στην κατεχόμενη πλευρά της κοινότητας υπάρχει ναός του Αγίου, ο οποίος καταστράφηκε μετά την τουρκική εισβολή το 1974.
Ο Μάρτυρας Αιμιλιανός, υπηρετούσε ως δούλος στο σπίτι ενός επιφανούς ειδωλολάτρη, ο οποίος, όταν πληροφορήθηκε τη χριστιανική του ιδιότητα, τον κακοποίησε βάναυσα και τον απείλησε με χειρότερα, αν δεν άλλαζε την πίστη του.

Τό κῦρος - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τό κῦρος

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ντοστογιέφσκυ: «Τρία πράγματα “ταρακουνοῦν” τόν ἄνθρωπο· τό θαῦμα, τό μυστήριο,  τό κῦρος». Ἄς μείνουμε στό κῦρος.

Ἄκουσα (1981) ἰδίοις ὠσίν τόν ἀοίδιμο Μητροπολίτη Ἱ.Μ. Κίτρους Βαρνάβα νά διηγεῖται: Μιά Κυριακή πρωί πῆγε περπατώντας ἀπό τό Ἐπισκοπεῖο σέ μιά ἐκκλησία τῆς πόλεως, πρός Θεία Λειτουργία.

Κάποια καφενεῖα εἶχαν ἤδη ἀνοίξει, ἐνῶ ἔπρεπε νά ἀνοίξουν μετά τή Λειτουργία. Ὁ Δεσπότης εἰσῆλθε στό πρῶτο καφενεῖο πού βρῆκε καθ’ ὁδόν. Οἱ θαμῶνες, μόλις τόν εἶδαν, ἔπεσαν στά πόδια του ζητώντας συγγνώμη· κάποιοι, ὅμως, ἔτρεξαν νά κρυφθοῦν, ἄλλοι βγῆκαν ἔξω ἀπό τά παράθυρα καί εἰδοποίησαν καί τά ἄλλα καφενεῖα: «Περνάει ὁ Δεσπότης!». Καί τά καφενεῖα ἔκλεισαν.

Ἦταν τό κῦρος τῆς Ἀρχιερωσύνης (τότε…). Τό πρόσωπο «λειτούργησε» ὡς φορέας τοῦ κύρους, ὅπως συμβαίνει μέ κάθε φορέα ἀξιώματος, προπαντός ὑψηλοῦ ἀξιώματος. Ὅμως, αὐτό δέν εἶναι τόσο   σημαντικό. Τό  σημαντικό εἶναι,  νά ἔχει ὁ ἄνθρωπος ἀξία, κῦρος ἀφ’ ἑαυτοῦ·  (ἄλλωστε, ἀξίωμα χωρίς ἀξία, σημαίνει εὐτελισμός τοῦ ἀξιώματος).

Δηλαδή, ἔχουμε δύο εἴδη «κύρους». Τό δοτό, πού προκύπτει ἀπό τό ἀξίωμα, καί αὐτό πού ταυτίζεται μέ τήν  προσωπική ἀξία τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ καθ’ἑαυτοῦ.

ἄσε τὸ ὄνομα αὐτῆς τῆς πιτσιρίκας παπᾶ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ εὐλαβεῖτο πολὺ ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Δογματικῆς Παναγιώτης Τρεμπέλας. Κατὰ διήγηση τοῦ μακαριστοῦ Σιατίστης Παύλου, κάποτε ποὺ ἔκαμε ἑσπερινὸ κήρυγμα γιὰ τὴν Ἁγία, ὁ καθηγητὴς εἶπε πὼς μαρτύρησε σὲ ἡλικία 20 ἐτῶν καὶ ἀπέκρυψε τὸ ὅτι τὸ Συναξάρι της μιλοῦσε γιὰ 15 ἐτῶν κορίτσι, διότι ὁ ἴδιος ἀμφέβαλε ὅπως εἶπε κατόπιν. Τὴν ἄλλη μέρα, μελετώντας τὸ κήρυγμά του γιὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἀκούει χτύπημα στὸ παράθυρο τῆς βεράντας τοῦ σπιτιοῦ, καὶ παραξενεμένος ἀνοίγει. Βλέπει μιὰ κοπελίτσα νὰ τοῦ λέει ἐλεγκτικὰ πλὴν χαριτωμένα: δεκαπέντε ὄχι είκοσι, δεκαπέντε ὄχι εἴκοσι, δεκαπέντε ὄχι εἴκοσι! Κλαίγοντας τὸ διηγήθηκε στὸ ἐκκλησίασμα ζητώντας συγγνώμη ἀπὸ τὴν Ἁγία.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ κκ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ο γνωστός Γάλλος λόγιος Εμμανουέλ Τοντ, συγγραφέας και του βιβλίου «Η ήττα της Δύσης» που κυκλοφορεί και στα ελληνικά (Έκδοση «Πεδίο») σε συνέντευξή που είχε δώσει  στην γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (13-14/1/2024, σελ. 18) μίλησε για την επερχόμενη τελική πτώση της Δύσης. Ως αιτία αυτής της εξέλιξης θεωρεί την κατάρρευση του προτεσταντισμού γενικώς και ειδικότερα, στις χώρες οι οποίες λόγω του κοσμικού πνεύματος και της «ηθικής» του αναπτύχθηκαν βιομηχανικά και οικονομικά, κάτι που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο βιβλίο του «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού». Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ αυτών των χωρών είναι η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και αυτές της Σκανδιναβίας.

Ο προτεσταντισμός, στους τύπους, λέγεται χριστιανικός. Στην ουσία του είναι ένα σύνολο διαφόρων κοσμικών «συλλόγων», του τύπου  ροταριανών, σοροπτιμιστριών κ.α., και είναι πλήρως αφομοιωμένος στη μετανεωτερικότητα και στην εγωιστική αντίληψη του κόσμου. Σημειώνεται ότι στο αναφερθέν βιβλίο του ο αγνωστικιστής Βέμπερ προέβλεψε ότι οι επιστήμονες  στη Δύση θα εξελιχθούν σε «επαγγελματίες δίχως συνείδηση, σε ηδονιστές χωρίς καρδιά και αυτά τα μηδενικά θα νομίζουν ότι είναι η πεμπτουσία της επιστήμης…».

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: «Άγιος Παΐσιος, ο ασυρματιστής του Θεού»

Παρακολουθείστε το πρώτο και το δεύτερος μέρος του ντοκιμαντέρ «Άγιος Παΐσιος, ο ασυρματιστής του Θεού» που προβάλλει όλες τις πληροφορίες για τη ζωή του Αγίου Παΐσιου από τη στιγμή που έφυγε με την οικογένειά του από την Καππαδοκία μέχρι και την εποχή που κλονίζεται η υγεία του.

Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ προβάλλει όλες τις πληροφορίες για τη ζωή του Αγίου από τη στιγμή που έφυγε με την οικογένειά του από την Καππαδοκία μέχρι και την εποχή που κλονίζεται η υγεία του. Θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος, το οποίο θα ασχοληθεί με ό,τι έγινε μέχρι και την κοίμησή του.

Τό προπατορικό ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό (Καί πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου) Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλοςεἶναι κληρονομικό (Καί πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου) - Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος

Τό προπατορικό ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό

(Καί πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου)

Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος

 
Στό φύλλο τῆς 10ης/7/2026 τῆς ἐφημερίδας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», διάβασα μέ ἐνδιαφέρον τό δοκίμιο τοῦ κ. Παύλου Κλιμετσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας: «Τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα δὲν εἶναι κληρονομικὸν» -ἀναρτημένο καί στήν ἠλεκτρονική ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας: orthodoxostypos.
Ἐπειδή ἔχω διαβάσει στόν Τύπο ἤ ἔχω δεῖ στό Διαδίκτυο καί ἄλλα ὄντως ἐξαιρετικά ἄρθρα τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Παύλου Κλιματσάκη, ἄς μοῦ ἐπιτρέψει νά ἐκφράσω γιά τό ἐν λόγῳ δοκίμιό του τήν ζωηρή διαφωνία μου.
Α) Σύμφωνα μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη μας, τό προπατορικό ἁμάρτημα βεβαίως καί εἶναι κληρονομικό, ἐνῶ ἡ ἀντίθετη ἄποψη, ὅτι δηλαδή τό ἁμάρτημα τῶν προπατόρων μας δέν κληρονομεῖται σέ ὅλους ἐμᾶς τούς ἀπογόνους τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας εἶναι, κατά τήν ταπεινή μου γνώμη, λανθασμένη καί εἰδικότερα Πελαγιανίζουσα. (βλ. Νικολάου Μητσοπούλου: Θέματα Ὀρθοδόξου Δογματικῆς Θεολογίας (Πανεπιστημιακαί παραδόσεις Δογματικῆς), Ἐκδόσεις Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Ἀθῆναι 1983, σ. 202 -205, Ἀνδρέου Θεοδώρου: Σημειώσεις εἰς τήν Συγκριτικήν Συμβολικήν, ἐν Ἀθήναις, 1980, σ. 182 -213, Ἀποστόλου Νικολαΐδη: Ἐξηγήσεις καί παρεξηγήσεις στό χῶρο τῆς Θεολογίας, Συμβολική μέ στοιχεῖα Ἀπολογητικῆς, Ἀθήνα 1992, σ. 110 -112, Παναγιώτη Ν. Γκουρβέλου: Ὁ Πελαγιανισμός, ὁ Ἀπόλυτος Προορισμός, ἡ Ἀποκατάσταση τῶν πάντων καί ἡ Θεανθρώπινη συνέργεια, στό βιβλίο τοῦ ἰδίου: Μυστικές διαδρομές, ἐκδοτική παραγωγή «ΣΑΪΤΗΣ», Πάτρα, Μάρτιος 2010, σ. 61 -82 καί στόν «Ὀρθόδοξο Τύπο» σέ πέντε συνέχειες, στά φύλλα τῆς 4^ης/2, 11ης/2, 18^ης/2, 25^ης/2 καί 3^η/3/2000, Παναγιώτη Ν. Γκουρβέλου: Κι ὅμως ὁ Τρεμπέλας εἶχε δίκηο!  (Μεταξύ Θείας ἀγάπης καί Θείας δικαιοσύνης), «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», φ. 23/10/2015 καί στήν ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας ἠλεκτρονικά:     orthodoxostypos

Πριν κόψετε ένα ώριμο δέντρο της πόλης…

Πριν κόψετε ένα παλιό (ώριμο)  δέντρο της πόλης, υπολογίστε την αξία αυτού που δεν μπορεί να αντικατασταθεί. 

🌳 Ένα αστικό δέντρο 50 ετών δεν μπορεί να αντικατασταθεί με ένα νέο ​​δενδρύλλιο από το φυτώριο. Ωστόσο, κάθε χρόνο, στις πόλεις μας, τα ώριμα δέντρα εξαφανίζονται για να δώσουν τη θέση τους σε εργοτάξια, χώρους στάθμευσης και την ανάπλαση πλατειών. 

Τα δέντρα που φυτεύονται για να τα αντικαταστήσουν θα χρειαστούν δεκαετίες για να παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες. 

Τι δεν λαμβάνουν πάντα υπόψη οι αποτιμήσεις: ένα ώριμο δέντρο και ένα νεαρό δενδρύλλιο δεν είναι καθόλου ισοδύναμα. 

🌳 Ένα ώριμο δέντρο (50 ετών): 

🟢 Απορροφά έως και περίπου 22 κιλά CO₂ ετησίως χάρη στο φύλλωμά του, τη σκιά και τον δροσισμό του. 

🟢 Μειώνει την τοπική καλοκαιρινή θερμοκρασία κατά 4-8°C μέσω της εξατμισοδιαπνοής, μειώνοντας την ανάγκη για κλιματισμό σε κοντινά κτίρια. 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΕΡΆ ΑΓΡΥΠΝΊΑ

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΕΡΆ ΑΓΡΥΠΝΊΑ ΥΠΌ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΣΎΓΚΕΛΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΌΛΕΩΣ ΜΑΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ ΑΡΤΕΜΊΟΥ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ποιά θα είναι η κατάσταση των ανθρώπων με αναπηρίες και ψυχικά νοσήματα μετά τον θάνατο και μετά την Γενική Ανάσταση των νεκρών; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 

Ποιά θα είναι η κατάσταση των ανθρώπων με αναπηρίες και ψυχικά νοσήματα μετά τον θάνατο και μετά την Γενική Ανάσταση των νεκρών;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το ερώτημα για την κατάσταση των ανθρώπων με αναπηρίες και ψυχικά νοσήματα μετά τον θάνατο και κατά τη Γενική Ανάσταση των νεκρών αφορά την αξία του προσώπου, την ελπίδα της σωτηρίας και τον τρόπο με τον οποίο η Εκκλησία αντιλαμβάνεται τη φθορά, την ασθένεια και την αποκατάσταση του ανθρώπου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ένα άθροισμα βιολογικών, ψυχικών ή κοινωνικών λειτουργιών, αλλά ως πρόσωπο πλασμένο «κατ’ εικόνα Θεού», προορισμένο για κοινωνία με τον Δημιουργό του.

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη διδασκαλία, η ανθρώπινη ύπαρξη εισήλθε μέσα στην πραγματικότητα της φθοράς μετά την πτώση. Ο πόνος, η αρρώστια, η αδυναμία, η ψυχική διαταραχή και ο θάνατος δεν αποτελούν στοιχεία της αρχικής κλήσης του ανθρώπου, αλλά συνέπειες της απομάκρυνσής του από τον Θεό και της διατάραξης της δημιουργίας. Οι αναπηρίες, σωματικές ή ψυχικές, ανήκουν σε αυτή τη θνητή και τραυματισμένη κατάσταση του κόσμου. Η Εκκλησία όμως δεν τις βλέπει ως τιμωρία ούτε ως ένδειξη πνευματικής κατωτερότητας. Αντίθετα, ο Χριστός στα Ευαγγέλια πλησιάζει και θεραπεύει τους ασθενείς και δείχνει ότι ο Θεός εργάζεται θεραπευτικά, λυτρωτικά και με απέραντη ευσπλαχνία.

Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ι. Ν. Αγίας Μαρίνης Πατρών.

Με κάθε επισημότητα και παρουσία εκατοντάδων πιστών από την Πάτρα τελέσθηκε ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός  προς τιμήν της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, στον ομώνυμο περικαλλή Ναό της.

Στον Πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, συμπαραστατούμενος από πλειάδα κληρικών της Μητροπόλεως.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης.