ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ  ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  ΤΗΣ  ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Σπεύδω -φίλε και αγαπητέ μου κ, Αναστάσιε- ως κατά ένα τρόπο αναμειχθείς στο θέμα και στέλνω πρωτότυπο κείμενο, απλό σε γενικές γραμμές, παρά ταύτα με ερμηνευτικές παρεμβολές. Από τα πιο παλιά, και πολύ   γνωστό   Απόσπασμα   από   την   Α΄   Απολογία-65/67-   του   Αγίου Ιουστίνου   του   φιλόσοφου   και   Μάρτυρα,   100-165   μΧ.   όπου   φαίνεται καθαρά,   από   όσους   έχουν   μάτια   καθαρά,   αν   και   πώς   γινόταν   η Κυριακάτικη   Λειτουργία   παλιά,   πολύ   παλιά.   Αν,   δηλαδή,   ήταν περιορισμένος σε σιωπή ή μετείχε άμεσα και εις επήκοον και ο λαός του Θεού- «Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν», «Καὶ ὁ λαὸς ἐπευφημεῖ λέγων τὸ «᾿Αμήν». 

         «Καὶ   τῇ   τοῦ   ἡλίου   λεγομένῃ   ἡμέρᾳ-Sunday-Αγγλικά,  Sonntag-Γερμανικά   μέχρι   σήμερα,  Κυριακή   για   μας-πάντων   κατὰ   πόλεις   ἢ ἀγροὺς  μενόντων-όσοι  μένουν  στις  πόλεις   ή  στα  χωριά- ἐπὶ  τὸ   αὐτὸ συνέλευσις   γίνεται-Εκκλησιάζονται.  Καὶ   τὰ   ἀπομνημονεύματα   τῶν ἀποστόλων-Απόστολος-Ευαγγέλιο-ἢ   τὰ   συγγράμματα   τῶν   προφητῶν ἀναγινώσκεται, μέχρις ἐγχωρεῖ-όσο χρόνο χρειάζεται.      

Εἶτα παυσαμένου τοῦ ἀναγινώσκοντος ὁ προεστὼς διὰ λόγου τὴν νουθεσίαν καὶ πρόκλησιν τῆς τῶν καλῶν τούτων μιμήσεως ποιεῖται-ο ιερέας κάνει κήρυγμα. Έπειτα ἀνιστάμεθα  κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν·-ο ιερέας και όλο το εκκλησίασμα προσεύχεται, δεν υπάρχουν ακόμα συγκροτημένοι ύμνοι.

Έμαθαν στην αδιαφορία

π. Σιλουανός

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ π. Γεώργιος Φλωρόφσκι

 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑ

ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ

 π. Γεώργιος  Φλωρόφσκι

Ἡ προσωπική προσευχή εἶναι μύησις, μιά εἰσαγωγή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας. Τό μυστήριο ἀποκαλύπτεται στή συλλογική καί μυστηριακή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Τό κέντρο τῆς κοινῆς προσευχῆς εἶναι ἡ Εὐχαριστία. Εἶναι τό μυστήριο, ἤ, γιά νά χρησιμοποιήσω τόν αὐθεντικό ἀνατολικό ὅρο, τά «ἅγια μυστήρια». Εἶναι ἕνα μυστήριο διπλό, τό μυστήριο τοῦ «ὅλου Χριστοῦ», τῆς κεφαλῆς δηλ. ἀλλά καί τοῦ σώματος, τό μυστήριο τοῦ Κυρίου καί τῆς κοινότητος - ὁ ὅρος χρησιμοποιεῖται π.χ. ἀπό τό Νικ. Καβάσιλα στό ὑπόμνημα, πού ἔχει γράψει γιά τή θ. Λειτουργία. Ἡ ἀρχαία συνήθεια τῆς καθημερινῆς τελέσεως τῆς Θ. Εὐχαριστίας - πρᾶγμα πού μαρτυρεῖται π.χ. ἀπό τόν ἅγιο Βασίλειο - κρατιέται ἀκόμη σέ πολλές ἐνοριακές ἐκκλησίες καί μοναστήρια, καί κρατήθηκε ἀκόμη καί σέ περιόδους προσωρινῆς, πνευματικῆς φθορᾶς καί ἀποτελματώσεως, ὅπως εἶναι ἡ ἐποχή ἀπό τά μέσα τοῦ 18ου αἰ. (ἐποχή τοῦ Διαφωτισμοῦ μέχρι καί τίς τελευταῖες δεκαετηρίδες τοῦ 19ου). Ὅμως οἱ πιστοί δέν κοινωνοῦσαν συχνά, μάλιστα ὄχι συχνότερα ἀπό τρεῖς φορές τό χρόνο. Ἄσχετα ἀπ’ αὐτό ἡ παρουσία στήν τέλεσι τῆς λειτουργίας κάθε Κυριακή ἐθεωρεῖτο σχεδόν ὑποχρεωτική. Ἀλλά ἡ παρουσία μονάχη, χωρίς τήν κοινωνία, δέν ἐπιτρέπει βέβαια ἐπαρκῆ κατάληψη τοῦ νοήματος τοῦ Μυστηρίου. Δέν εἶναι ὑπερβολή νά ποῦμε ὅτι στή ζωή τῶν πιστῶν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας χάθηκε σέ κάποια ἔκτασι τό πραγματικό της κέντρο, πού εἶναι ἡ Θ. Εὐχαριστία.

Ἡ δική σας συμμετοχή - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

 

  Ἡ δική σας συμμετοχή

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

Συνεχίζοντας τις παραινέσεις του προς ...μαθητές, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει ότι...

...ο καθένας μας μπορεί

να εργαστεί στον χώρο του

για να βασιλεύσει ο Θεός

μέσα στην ψυχή μας

και στην ψυχή

των άλλων ανθρώπων. 

Είχαμε πει σ’ ένα από τα προηγούμενα σημειώματα, πως η συμμετοχή σας στο έργο της Βασιλείας του Θεού μπορεί να είναι και μεγάλη και σημαντική. Νομίζω πως είναι σήμερα καιρός να το εξετάσουμε πιο πολύ το ζήτημα αυτό.

Πρώτα-πρώτα, λέγοντας εργασία για τη Βασιλεία του Θεού, δεν πρέπει να νομίσουμε πως πρόκειται για κάποια προσπάθεια, που θα μας κάμη απόκοσμους και ασκητικούς. Μια τέτοια αντίληψη θα ήταν ολότελα λανθασμένη και για άλλους πολλούς λόγους, αλλά για τον ένα και σπουδαιότερο: Είπαμε, ότι εμείς θα έχουμε ως πρότυπό μας τον Κύριο. Ε, ο Κύριός μας δεν ήταν ούτε απόκοσμος ούτε ασκητικός. Ίσα-ίσα μάς θέλει μέσα στην κοινωνία, τόσο μάλιστα στενά δεμένους μαζύ της, ώστε να μοιάζουμε με το προζύμι μέσα στο υπόλοιπο ζυμάρι.

Μπορεί κανείς να ξεχωρήση το μικρό προζύμι απ’ το υπόλοιπο ζυμάρι; Ε, άλλο τόσο πρέπει και μπορεί να ξεχωρίζουν οι άνθρωποι της Βασιλείας των Ουρανών απ’ την υπόλοιπη κοινωνία.

Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου (26 Μαΐου 2026)

Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου

 (26 Μαΐου 2026)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, συνῆλθε σήμερα Τρίτη, 26 Μαΐου 2026, σὲ ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:
1) Ἐνέκρινε τὸν κατάλογο τῶν ὑποψηφίων πρὸς ἐκλογὴ νέου Μητροπολίτη Πάφου, μετὰ τὴν ἔγκριση ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ νέου Κατασταστικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Δηλώσεις ἐνδιαφέροντος κατέθεσαν οἱ:
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἰωάννης Ἰωάννου,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ἰωαννίδης,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Θεοχάρους
καὶ Ἱερομόναχος Σωφρόνιος  Στασῖνος.
2) Προέβη, διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, στὴν ἐκλογὴ νέου Μητροπολίτη Πάφου. Ἐκ τῆς ψηφοφορίας, νέος Μητροπολίτης Πάφου, ἀναδείχθηκε ὁ Ἀρχιμ. Γρηγόριος Ἰωαννίδης, διὰ ψήφων 11 ἔναντι μιᾶς ὑπὲρ τοῦ ἱερομονάχου Σωφρονίου Στασίνου καὶ 4 λευκῶν.
Τὸ Μήνυμα τῆς Ἐκλογῆς τοῦ νέου Μητροπολίτη Πάφου θὰ γίνει τὴν Τετάρτη, 10  Ἰουνίου 2026 καὶ ὥραν 18:00, πρὸ τοῦ ἑσπερινοῦ, εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Ἀποστόλου Βαρνάβα στὴ Λευκωσία. Θὰ ἀκολουθήσει ὁ ἑσπερινός.

Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ

Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ.

Δεν μας άγγιξε ο Punch επειδή είναι χαριτωμένος.

Μας άγγιξε γιατί δεν υπάρχει πιο δυνατό, πιο πρωτόγονο συναίσθημα από εκείνο που νιώθεις όταν είσαι μωρό και ψάχνεις την αγκαλιά της μαμάς σου. Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη. Από επιβίωση.

Η αγκαλιά της μάνας δεν είναι ρομαντισμός. Είναι ρύθμιση του νευρικού συστήματος. Είναι «ο κόσμος είναι ασφαλής». Είναι «αν κλάψω, κάποιος θα έρθει». Είναι το πρώτο μάθημα αγάπης χωρίς όρους.

Και όταν αυτό λείπει, το σώμα δεν το ξεχνά ποτέ.

Μας άγγιξε γιατί ξέρουμε, ακόμη κι αν δεν το λέμε, ότι υπάρχουν μωρά που δεν ένιωσαν ποτέ αυτή τη ζεστασιά. Παιδιά που μεγάλωσαν με φόβο αντί για χάδι. Που κακοποιούνται. Που παραμελούνται. Που κοιμούνται χωρίς να τα σκεπάσει κανείς. Που έμαθαν από πολύ νωρίς ότι αν απλώσεις τα χέρια σου, μπορεί να μην έρθει κανείς.

Και τότε ένα λούτρινο γίνεται μαμά.

Μια κουβέρτα γίνεται παρηγοριά.

Ένα αντικείμενο γίνεται ολόκληρος κόσμος.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Πλῆθος μαθητῶν ποὺ θὰ διαγωνισθοῦν στὶς Πανελλαδικὲς Ἐξετάσεις, ἀλλὰ καὶ γονεῖς τῶν παιδιῶν κατέκλυσαν τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, τὴν Δευτέρα 25 Μαΐου ἐ.ἔ. συμμετέχοντας προσευχητικὰ στὴν Παράκληση πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα, γιὰ τὴν ἐνίσχυσή τους καὶ τὴν ἐπιτυχία, ἡ ὁποία ἐτελέσθη χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος στὰ παιδιά τους μίλησε μὲ θερμὰ λόγια καὶ μὲ πατρικὴ ἀγάπη, γιὰ τὸ στάδιο τῆς ζωῆς ποὺ ἀνοίγεται μπροστά τους, γιὰ τὴν ὡραιότητα καὶ μεγάλη σημασία τῆς νεότητος καὶ τῶν προσπαθειῶν τους γιὰ τὸ μέλλον τὸ δικό τους ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας ὁλόκληρης καὶ γιὰ τὴν χαρὰ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν, γιατί ἦλθε ἡ ὥρα νὰ διεκδικήσουν μιὰ θέση ποὺ τοὺς ἀνήκει γιατί τὸ ἀξίζουν.

Τοὺς ἐπεσήμανε, ὅτι δὲν χρειάζεται ἄγχος καὶ ἀγωνία, ἀλλὰ θάρρος, αὐτοπεποίηθηση, ἐμπιστοσύνη στὶς δυνάμεις τους καὶ ἀποφασιστικότητα, ἀφοῦ τώρα εἶναι στὴν ὡραιότερη περίοδο τῆς ζωῆς τους.

Η διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. - Πάπας Λέων ΙΔ

Η διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Εγκύκλιος του Πάπα Λέοντος ΙΔ

Η πρώτη Εγκύκλιος του Πάπα Λέοντος ΙΔ΄, που δημοσιεύθηκε στις 15 Μαΐου 2026 — επ' ευκαιρία της 135ης επετείου της ιστορικής Rerum Novarum του Λέοντος ΙΓ΄ — επικεντρώνεται στη διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Παρακάτω παρατίθενται τα κύρια σημεία της.
Θέμα: Η προστασία του ανθρώπινου προσώπου στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης
1. Το βασικό ερώτημα της εγκυκλίου
Ο Πάπας θέτει ένα κεντρικό ερώτημα: πώς θα παραμείνει ο άνθρωπος πραγματικά άνθρωπος σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη, η ψηφιοποίηση και η ρομποτική επηρεάζουν όλο και περισσότερο τη ζωή, την εργασία, την πολιτική, την επικοινωνία και ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας.
Η εγκύκλιος δεν απορρίπτει την τεχνολογία. Αντίθετα, αναγνωρίζει ότι μπορεί να προσφέρει πολλά αγαθά. Όμως επιμένει ότι η τεχνολογία δεν είναι ποτέ ουδέτερη, γιατί ενσωματώνει επιλογές, αξίες, συμφέροντα και σχέσεις εξουσίας.

Θύμωνα με τους δρόμους

«Θύμωνα με τους δρόμους που προδίνανε τα μυστικά μου

μα εκείνοι γνώριζαν τις ανάγκες μου καλύτερα.»

Τίτος Πατρίκιος

Για αυτούς που έχουν δουλειές!

Σε κάποιους που δεν είδα, 

και με αναγκάζουν να φύγω εσπευσμένα, 

για να τους δικαιολογίσω….

Ποιος όμως είναι ο Αλφαίος; Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στις 26 Μαΐου ο Συναξαριστής αναφέρει, μαζί με τη μνήμη του Αποστόλου Κάρπου, και τη μνήμη του Αποστόλου Αλφαίου. Ποιος όμως είναι αυτός ο Αλφαίος;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το ερώτημα δεν είναι απλό. Το όνομα Αλφαίος εμφανίζεται σε διάφορα σημεία της Καινής Διαθήκης: ως πατέρας του Ευαγγελιστή Ματθαίου-Λευί (Μκ. 2,14), ως πατέρας του Αποστόλου Ιακώβου του Μικρού (Μκ. 3,18· Ματθ. 10,3· Λκ. 6,15· Πρξ. 1,13), ενώ η μεταγενέστερη παράδοση τον συνδέει και με τον Κλωπά που μνημονεύεται από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (Ιω. 19,25). Αυτή η πολλαπλή παρουσία του ονόματος έχει προκαλέσει σύγχυση από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, και φαίνεται δύσκολο να δωθεί μία οριστικά πειστική απάντηση.

Παραθέτω τις κυρίαρχες εκδοχές που έχουν διατυπωθεί:

Πρώτη εκδοχή: Ο Αλφαίος εκ των Εβδομήκοντα, πατέρας του Ιακώβου και του Ματθαίου

Σύμφωνα με αυτή την άποψη, που υιοθετεί και ο Συναξαριστής Κωνσταντινουπόλεως, ο Απόστολος Αλφαίος ανήκε στους Εβδομήκοντα, ήταν πατέρας του Ιακώβου του Μικρού και του Ματθαίου, και «εκοιμήθη εν ειρήνη» — δηλαδή πέθανε ειρηνικά, χωρίς μαρτύριο.

Μνήμη του Αγίου και ενδόξου Αποστόλου Κάρπου, ενός των Εβδομήκοντα Αποστόλων (26 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο του Κυρίου Απόστολος Κάρπος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Νέρωνος, εν έτει νθ’ [59], συνηριθμείτο δε με τους εβδομήκοντα μαθητάς και Αποστόλους του Κυρίου, διακονών εις τον Απόστολον Παύλον εν τω κηρύγματι του Ευαγγελίου, και διακομίζων τας επιστολάς εκείνου εις τους ανθρώπους, οπού τας έστελλε. Πολλούς δε Έλληνας εδίδαξε να σέβωνται τον Χριστόν, ύστερον δε, έγινεν Επίσκοπος εν τη Βάρνη της Θράκης. Όθεν φωτισθείς την διάνοιαν με τον φωτισμόν και έλλαμψιν του Αγίου Πνεύματος, έγινεν ωσάν ένας αστήρ αβασίλευτος, ανατέλλων μεν από τας ανατολάς, πάσαν δε την οικουμένην φωτίζων με τας θείας διδασκαλίας του.

Μνήμη του αγίου Συνεσίου, Επισκόπου Καρπασίας (26 Μαΐου)

 Σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει, 26 Μαΐου, τη μνήμη των Αποστόλων Κάρπου και Αλφαίου (εκ των Ο΄ Αποστόλων), καθώς και του Αγίου Συνεσίου, Επισκόπου Καρπασίας της Κύπρου.
Ο Άγιος Κάρπος περιλαμβάνεται στον κύκλο των εβδομήντα μαθητών του Χριστού και, σύμφωνα με τη Β´ προς Τιμόθεο Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, ήταν συνοδός και συνεργάτης του Αποστόλου των Εθνών και ανέπτυξε σπουδαία ιεραποστολική δράση στην Τρωάδα.
Έγινε επίσκοπος σε επαρχία της Θράκης και διακρίθηκε ως σοφός διδάσκαλος, ικανός πνευματικός ηγέτης και μαχητικός υπερασπιστής της αλήθειας. Όπως και ο διδάσκαλός του Απόστολος Παύλος, έτσι και ο Κάρπος υπέστη πολλές δοκιμασίες και φυλακίσεις, τις οποίες και υπέμεινε με χαρά, δίδοντας παράδειγμα πίστης και αυταπάρνησης για τους πιστούς. Πέθανε ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η λατρεία της Εκκλησίας του Χριστού ονομάζεται …. λογική Λατρεία! Δηλαδή, αυτά που η Εκκλησία κάνει και λέει, δεν είναι ακατανόητες μαγικές επικλήσεις του επιπέδου…. ζημούθ … αμπρακατάμπρα - …. μουζίθ… κ.λ.π!! Έχουν συνειρμό λογικό και περιεχόμενο θεολογικό, παρακλητικό, ευχαριστιακό, αγαπητικό, γενικώς επικοινωνιακό, ανάμεσα σε πρόσωπα και με τον Χριστό. Δεν είναι εκτός τόπου και χρόνου. Δεν τελεί η Εκκλησία του Χριστού  … Ελευσίνια Μυστήρια με κλειστά τα μάτια και τις ακοές των μετεχόντων! Δεν θεωρεί μυστικιστικά ότι η ακατανόητη γλώσσα βοηθά στην προσευχή! Το σπίτι του Πατέρα μας (ο Οίκος του Πατρός) δεν είναι πεποιημένη συνθήκη θρησκευτικής ευλαβείας. Είναι…. «κλάσις του Άρτου εν αφελότητι καρδίας»  (Πραξ. 2,46). 

Η ατμόσφαιρα «στήνεται» στη λογική της Κυριακής προσευχής, που εξαρχής με την προσφώνηση, στοιχειοθετεί διπλή σχέση. Και κάθετη… Πάτερ! Και οριζόντια …. ημών! Δηλαδή και Πατέρας όλων μας ο Χριστός και αδελφοί εξ Αυτού, όλοι μεταξύ μας. Ένα Σώμα. Αλλήλων μέλη οι πάντες.

Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Ζώντος Χριστού!!

Στην Εκκλησία του Χριστού η ιερωσύνη είναι διακονία των αδελφών όχι αρχή ανεξέταστος. Οι Χριστιανοί φροντίζουν τους ιερείς με την ελευθερία των τέκνων έναντι των πατέρων όχι των δούλων έναντι των κυρίων. Δεν έχει καμία θέση ο κληρικαλισμός στον χώρο. Ατυχώς ανατρέποντας αυτή την υγιά ατμόσφαιρα έχει κατακλύσει την Εκκλησία μας ένας διπλής έκφρασης κληρικαλισμός. Από την μία, διοίκηση απολυταρχική, χωρίς συνοδικότητα ή δημοκρατικότητα, αλλά με άπειρη νομικίστικη γραφειοκρατία, που υλοποιεί με τον δυσκολότερο τρόπο το κακό προσωνύμιο των επισκόπων που αποκτήθηκε μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως … δεσπότης!! Και από την άλλη, ένας σπιριτουαλιτίστικος φασισμός επιβολής νεοφερμένων διδασκαλιών υπακοής και γεροντισμού, που «πουλάει» πνευματικότητα και διδάσκει την «ανεγκέφαλη» πίστη και την δια του … γέροντος σωτηρία!!

Δεν αντέχεται! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Οἱ Ἀρκάδες τῆς Πάτρας τίμησαν τοὺς Νεομάρτυρες τῆς Τριπόλεως

Τὴν Κυριακή, 24 Μαΐου ἐ. ἔ. ὁ Σύλλογος τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, ἐτίμησε τὴν ἱερὰ μνήμη τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Δμητρίου καὶ Παύλου, πολιούχων Τριπόλεως, οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν «γιὰ τοῦ Χριστοῦ την πίστη τὴν ἁγία καὶ γιὰ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία», στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς. 
Ὁ ἕνας, ὁ Δημήτριος, ἀπετμήθη τὴν κεφαλὴν στὶς 14 Ἀπριλίου 1803 καὶ ὁ ἄλλος, ὁ Παῦλος, ἐπίσης στὶς 22 Μαΐου 1818. Ἑορτάζονται ἀπὸ κοινοῦ στὶς 22 Μαΐου, ἑκάστου ἔτους, πανδήμως στὴν Τρίπολη, ὡς Πολιοῦχοι της. 

Στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν, εἶναι θησαυρισμένη, Ἱερὰ Εἰκόνα τους, ἁγιογραφημένη ἀπὸ τὸ ἔτος 1860, συνδρομῇ τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, τῆςἐποχῆς ἐκείνης. 
Ὁ Ἑορτασμὸς ἐφέτος ἦτο λαμπρὸς καὶ ξεχωριστὸς μὲ τὴν συμμετοχὴ πλήθους Λαοῦ, ποὺ κατέκλυσε τὸν Ἱστορικὸ καὶ μεγάλο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν. 

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΚΥΡΙΑΚΉ 24 ΜΑΪ́ΟΥ 2026

 ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

ΚΥΡΙΑΚΉ 24 ΜΑΪ́ΟΥ 2026

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΟΝ  ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ  ΠΕΡΊΠΑΤΟ ΣΤΟ ΙΕΡΌ ΠΡΟΣΚΎΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΓΕΡΒΑΣΊΟΥ ΣΤΑ ΣΥΧΑΙΝΆ ΠΑΤΡΏΝ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΊΑ ΤΗΣ ΛΉΞΕΩΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΏΝ ΚΎΚΛΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΏΝ ΣΥΝΆΞΕΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΊΑΣ ΜΑΣ

Εισαγωγή στον Γιλβέρτο Πορρετανό Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Εισαγωγή στον Γιλβέρτο Πορρετανό

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Και διηγώντας τα να κλαις… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Και διηγώντας τα να κλαις…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι  της. Επλαισιούτο από  πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο.

Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να  υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).

ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: Η χαρά στη ζωή του πιστού - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης- Ιερά Αγρυπνία Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου

Ιερός Ναός Αγίου Νικοδήμου

Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης

(οδός Αχαϊκής Συμπολιτείας Ζαβλάνι)  

Ιερά Αγρυπνία

 

1)Την Τρίτην 26/5 εσπέρας επί τη εορτή του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου, Ιερά Εικών του οποίου τεθησαύρισται παλαιόθεν εις τον Ι. Ναόν, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία ώρα 9 μ.μ. – 12.15 π.μ.

Ημερίδα για την Οσία Μαρία Σκοπτσόβα στην αγιοτόκο Θεσσαλονίκη.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026 και ώρα 18:00 θα πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη αγιολογική εσπερίδα αφιερωμένη στη μεγάλη και ανατρεπτική Αγία, την Οσία Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού.

Η εσπερίδα διοργανώνεται με την ευχή και την πατρική ευλογία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου σε συνεργασία με νέες και νέους, φοιτήτριες και φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αποσκοπεί στην ανάδειξη της ζωής, της μαρτυρίας και της αγιαστικής παρουσίας της Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα, η οποία αποτελεί φωτεινό πρότυπο αγάπης, θυσίας και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Εντάσσεται στo πλαίσιο της δράσης «Κατηχητικοί και Θεολογικοί Διάλογοι» της κ. Μαρίας Ράντζου, Επίκουρης Καθηγήτριας Θεολογίας Α.Π.Θ, η οποία θα είναι και η πρόεδρος της αγιολογικής αυτής εσπερίδας με θέμα:

«Η χαρά να δίνεσαι, η ζωή και το έργο της Αγίας Μαρίας Σκομπτσόβα».

Η τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Η τιμία κεφαλή του Βαπτιστού Ιωάννου, ήτον μεν προ πολλών χρόνων κεκρυμμένη, τώρα δε ανεφάνη από τους κόλπους της γης, καθώς αναφαίνεται και το χρυσάφι μέσα από τα μέταλλα. Δεν ήτον όμως κεκλεισμένη μέσα εις στάμνον, καθώς ήτον το πρότερον, αλλά ευρίσκετο μέσα εις ένα αγγείον αργυρούν και εις τόπον ιερόν, εφανερώθη δε δια μέσου ενός Ιερέως. Αύτη λοιπόν ανεκομίσθη από τα Κόμανα της Καππαδοκίας εις την Κωνσταντινούπολιν. Όθεν ο τότε πιστότατος βασιλεύς, και Πατριάρχης, με όλον τον ορθόδοξον λαόν, εδέχθηκαν αυτήν ασμενέστατα, και πιστώς προσκυνήσαντες, απέθεσαν εις τόπον ιερόν και σεβάσμιον .

Γ΄ Εύρεσις της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου)

 
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την Γ΄ Εύρεση της Κεφαλής (της κάρας) του Τιμίου Προδρόμου και τιμά τη μνήμη του Μάρτυρος Κελεστίνου και του Οσίου Ολβιανού.
Η Τιμία Κάρα του Βαπτιστή Ιωάννου, βρέθηκε για πρώτη φορά στη Μαχαιρούντα της Παλαιστίνης, όπου βρισκόταν το παλάτι του Ηρώδη. Για δεύτερη φορά και με θαυμαστό τρόπο, βρέθηκε στην Έμεσα, φυλαγμένη μέσα σε στάμνα, το έτος 431.
Η Γ´ Εύρεση έγινε στα Κόμανα της Καππαδοκίας, όταν ένας ευλαβής ιερέας, καθοδηγούμενος από τον Θεό, τη βρήκε φυλαγμένη σε ασημένια θήκη και θαμμένη στη γη. Το γεγονός αυτό συνέβη πριν από τα τέλη του 9^ου αιώνα και το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δεκτό με θερμές εκδηλώσεις ευλάβειας από το λαό και τοποθετήθηκε στην περίφημη μονή Στουδίου.

Διαθήκη - Αλεξανδρεύς

 

Διαθήκη

 

Το ξέρω

πως θα μπουν οι λύκοι.

Σαν φύγω θα ακούω τις κραυγές σας.

Δεν είναι ότι βιάζομαι για την Πεντηκοστή

στα Ιεροσόλυμα.

Είναι που πρέπει να περάστε μόνοι

από το χωνευτήρι της ελευθερίας.

 

Και τρία χρόνια που σας βύζαινα

το γάλα της αγάπης

βουτώντας μέσα το ψωμί της πίστης

είναι μην σας πλανέψουν

τα χαρούπια της απάτης.

Αν έχεις ωραίες Κυριακές...

 

Η ενότητα της Εκκλησίας - Σάββας Αγουρίδης

Ο στιχ. 12 " όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους φύλαξα, με την δύναμη του ονόματος σου ' όσους μου έχεις δώσει τους φύλαξα, και κανείς από αυτούς δεν χάθηκε παρά μόνο ο υιός της απωλειας". (Ιω. 17,12), τονίζει την ανάγκη ενότητας της Εκκλησίας έναντι των ποικίλων αυθαίρετων διαφοροποιημένων τάσεων του κόσμου. Προκειται προφανώς για ενότητα της ψυχής της Εκκλησίας, και όχι περί εξωτερικών τύπων ενότητας. Μάλιστα στη συγκεκριμένη περικοπή (στιχ. 1-13), πρόκειται περί ενότητας του συνόλου της Εκκλησίας έναντι του κόσμου. Όλα αυτά σημαίνουν πως η Εκκλησία, όταν εξομοιώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προς τον κόσμο και τίς διαιρέσεις του, όταν ποικιλοτρόπως συμμαχεί μαζί του για τον ένα ή τον άλλο λόγο (εθνοφυλετισμοι, συμφέροντα), είναι αδύνατον να τον πολεμήσει, είναι επομένως αδύνατον να ανταποκριθεί στην αποστολή της. Όταν π.χ. τά μέλη της Εκκλησίας, όποια ονομασία κι αν έχουν αυτά, δεν διαφέρουν στο πνεύμα και στο ήθος, αυτό συνιστά έν τοις πραγμασι την ενότητα της ουσίας της Εκκλησίας, παρά τίς όποιες πολιτιστικού χαρακτήρα παραλλαγές. Η διάσταση όμως στα βασικά τής ζωής είναι χαρακτηριστικό τού κόσμου, κι όταν αυτές οι διαστάσεις μπουν μέσα στην Εκκλησία, τότε κινδυνεύει και η Εκκλησία να χαρακτηριστεί "κόσμος".

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - Ξεκίνησαν οι εργασίες ανοικοδομήσεως

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Με την βοήθεια του Θεού και τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. κ. Χρυσοστόμου, ξεκίνησαν οι εργασίες ανοικοδομήσεως του Ιερου Ναού Αγίου Αλεξίου Φιλοθέης Πατρών. (Σάββατο 23 Μαΐου 2026)

Παρακαλούμε Θερμά για τις Προσευχές σας αλλά και για την οικονομική ενίσχυση σας στο μεγάλο και ευλογημένο αυτό έργο.

Υπενθυμίζουμε ότι στον υπόγειο Ναό κάθε Κυριακή τελείται η Θεία Λειτουργία.

Πληροφορίες  -  διευκρινίσεις

Στον π. Παναγιώτη Θωμά 6932371500

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

 

Κυριακή των 318 θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

Κυριακή των 318 θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

Την έβδομη Κυριακή από το Πάσχα εορτάζουμε την εν Νικαία Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο των τριακοσίων δεκαοκτώ θεοφόρων Πατέρων.

Την παρούσα εορτή εορτάζουμε για την ακόλουθη αιτία.

Επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έγινε σαν εμάς άνθρωπος και πραγματοποίησε με τρόπο ανείπωτο όλη τη θεία οικονομία και αποκαταστάθηκε στον πατρικό θρόνο, θέλοντας οι Άγιοι να δείξουν ότι αληθινά ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος και ως τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός ανελήφθη και κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού (Εβρ. 1:3), και ότι η Σύνοδος αυτή των αγίων πατέρων έτσι Τον ανακήρυξε και Τον ομολόγησε, ομοούσιο και ομότιμο με τον Πατέρα, γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ένδοξη Ανάληψη, θέσπισαν την παρούσα εορτή, σαν να φέρνουν μπροστά μας τη συνάθροιση των τόσων πατέρων, οι οποίοι Αυτόν τον Θεό που αναλήφθηκε με σώμα Τον ανακηρύττουν Θεό αληθινό και τέλειο άνθρωπο.

Η Σύνοδος αυτή έγινε επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου, στο εικοστό έτος της βασιλείας του (325).

Μνήμη του οσίου Κυριακού (24 Μαΐου)

 

Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Οσίων Συμεών του εν Θαυμαστώ όρει και Κυριακού, ο οποίος μόνασε στην περιοχή της Ευρύχου του Μόρφου.
Ο Συμεών έζησε επί Ιουστίνου Β’ (574 μ.Χ.). Καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας, αλλά γεννήθηκε στην περίφημη και δοκιμαζόμενη σήμερα, Αντιόχεια.
Σε ηλικία πέντε ετών έζησε τον σεισμό που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Αντιόχειας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πατέρας του Ιωάννης. Όμως η μητέρα του Μάρθα (4 Ιουλίου) διασώθηκε, διότι απουσίαζε από την πόλη, όπως και ο Συμεών, ο οποίος είχε πάει να προσκυνήσει στον ναό του Αγίου Στεφάνου. Έκτοτε, με επιμέλεια και φόβο Θεού, η Μάρθα ανέτρεφε και μεγάλωνε τον γιο της.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Αγίων Πατέρων 24/5/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή των Αγίων Πατέρων

  Αποστολικό Ανάγνωσμα Πράξεις 20: 16-18, 28-36

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ·	Εκείνες τις ημέρες, ο Παύλος αποφάσισε να παρακάμψει την Έφεσο, για να μη χρονοτριβήσει στην επαρχία της Ασίας·
ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα.	βιαζόταν να είναι στα Ιεροσόλυμα, αν του ήταν δυνατό, την ημέρα της Πεντηκοστής.
Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας.	Από τη Μίλητο ο Παύλος έστειλε στην Έφεσο και κάλεσε τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας.
Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς·	Όταν ήρθαν και τον συνάντησαν τους είπε:
ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην.	Εσείς οι ίδιοι ξέρετε πώς συμπεριφέρθηκα απέναντί σας όλον τον καιρό, από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στην επαρχία της Ασίας.
Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.	Προσέχετε, λοιπόν, τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Κυρίου και Θεού, που την έκανε δική του με το αίμα του.

Ὁ Παῦλος ἀποχαιρετᾶ τούς Ἰερεῖς του. - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ Παῦλος ἀποχαιρετᾶ τούς Ἰερεῖς του.

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἀπό τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα

τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων

    . Ὁ Παῦλος  θά ἀνέβαινε στά Ἱεροσόλυμα γιά τή γιορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Βρισκόταν στή Σάμο· πῆρε τό καράβι καί πῆγε  ἀπέναντι στή Μίλητο, Μ. Ἀσία. (Πρ. 20: 15-16), καί ἀπό ἐκεῖ  μέ ἄλλο καράβι, θά πήγαινε στά Ἱεροσόλυμα. Ὥσπου νά ἐπιβασθεῖ στό  κάραβι, εἶχε χρόνο ἐλεύθερο, καί τί ἔκανε;

   Κάλεσε τούς Ἱερεῖς τῆς Ἐφέσου, πού  χειρτόνησε κατά την τριετῆ του παραμονή στην Ἐφεσο (Πρ.20:31). Ἤθελε νά τούς ξαναδεῖ· καί νά τούς ἀπευθύνει  ἐκ νέου συμβουλές. Περιληπτικά.

     «Ἐσεῖς οἱ ἴδιοι ξέρετε, πῶς (μέ τί ἀγάπη) συ­μπεριφέρθηκα ἀπέναντί σας ὅλον τόν καιρό  ἀπό τήν πρώτη μέρα». ( Πρ. 20: 18). Τούς τό εἶπε, γιά νά τόν μι­μηθοῦν· ὥστε, ἔτσι μέ ἀγάπη, νά συμπεριφέρονται καί αὐτοί στό ποίμνιό τους. 

«Νά θυμᾶστε, ὅτι ἐπί τρία χρόνια, νύκτα-μέρα νουθετοῦσα μέ δάκρυα τόν καθένα ἀπό σᾶς».¹³⁵ Δηλαδή,  ὡς πρῶτο μέλημά του εἶχε  τούς  Ἱερεῖς του· μέρα-νύκτα!  Θά μποροῦσε νά κάνει μιά γενική «ἱερατική σύναξη», νά τούς νουθετήσει ὅλους μαζί, καί νά τέλειωνε. Ὅμως, προτίμησε νά ἔχει μαζί τους προ­σωπική  ἐπικοινωνία (Πρ.20:31), καί ἄς ἦταν  κουρασμένος (ἔφτιαχνε σκηνές) καί  ἄρρωστος. (Ὀ  Ἐπίσκοπος  ἀποκαλεῖται  ποιμενάρχης, ποιμένας τῶν ποιμένων, μέ  ὅ,τι αὐτό σημαίνει…). Καί καλοῦσε  τόν κα­θένα κατ' ἰδίαν πάλι καί πάλι, καί τόν συμβούλευε μετά δακρύων (Πρ.20:31). Ποιός ξέρει, γιατί ἔκλαιγε; Μπορεῖ νά ἔκλαιγε, ἀκούγοντας τά προβλήματα τῶν Ἱερέων του.

Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

 Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Τέσσερις ισχυροί βασιλείς από τον χώρο της αρχαίας Μεσοποταμίας (μεταξύ Ευφράτη και Βαβυλώνας) κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μικρής περιοχής με πέντε πόλεις, τη λεγόμενη Πεντάπολη. Γνωστότερες πόλεις της ήταν τα Σόδομα και Γόμορρα. Η μάχη έλαβε χώρα στην κοιλάδα ή φάραγγα «την αλυκήν». Μια περιοχή γεμάτη αλάτι. Στη θέση της θάλασσας «των αλών», τη σημερινή Νεκρά θάλασσα.

Οι πέντε βασιλείς της Πεντάπολης κατατροπώθηκαν ολοσχερώς. Οι νικητές συνέλαβαν όλο το ιππικό των Σοδόμων και των άλλων πόλεων με όλα τα εφόδιά τους. Αιχμαλώτισαν και τον Λωτ, ανεψιό του Αβραάμ, με τους δικούς του και όλα τα υπάρχοντά του.

Όταν έμαθε ο Αβραάμ τα καθέκαστα, συγκέντρωσε αμέσως «τους ιδίους οικογενείς αυτού, τριακοσίους δέκα και οκτώ, και κατεδίωξεν οπίσω αυτών έως Δαν». Οικογενείς ήταν οι έμπιστοι και γενναίοι υπηρέτες του Αβραάμ, γεννημένοι και μεγαλωμένοι στο σπίτι του, που τον ένιωθαν σαν πατέρα τους.

ΝΥΝ ΕΓΝΩΚΑΝ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΔΕΔΩΚΑΣ ΜΟΙ ΠΑΡΑ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 ΝΥΝ ΕΓΝΩΚΑΝ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΔΕΔΩΚΑΣ ΜΟΙ ΠΑΡΑ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας» (Ιωάν. 17, 7-8).
«Αὐτοὶ τώρα ξέρουν πὼς ὅλα ὅσα μοῦ ἔδωσες προέρχονται ἀπὸ σένα· γιατὶ τὶς διδαχὲς ποὺ μοῦ ἔδωσες, ἐγὼ τὶς ἔδωσα σ’ αὐτούς, κι αὐτοὶ τὶς δέχτηκαν καὶ ἀναγνώρισαν πὼς πραγματικὰ ἀπὸ σένα προέρχομαι, καὶ πίστεψαν πὼς ἐσὺ μὲ ἔστειλες στὸν κόσμο». 

            Λίγο πριν το εκούσιο Πάθος Του ο Κύριός μας προσεύχεται στον κήπο της Γεθσημανή για τους μαθητές Του και για όλους τους ανθρώπους. Αναφέρεται στον Πατέρα του και λέει χαρακτηριστικά ότι πλέον οι μαθητές Του έχουν επίγνωση πως όλα όσα ο Χριστός τους είπε προέρχονται και εκφράζουν τον Πατέρα. Έχουν επίγνωση ότι ο Χριστός είναι Θεός και ότι ήρθε στον κόσμο εκπληρώνοντας το θέλημα του Πατρός. Ήρθε στον κόσμο ως τέλειος Θεός και ως τέλειος άνθρωπος, δύο φύσεις ενωμένες σε ένα Πρόσωπο, για να δώσει στον άνθρωπο την ευκαιρία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στην κλήση του που είναι να γίνει παιδί του Θεού, να μοιάσει τον Θεό ενεργοποιώντας το κατ’ εικόνα, όχι στην πρόσκαιρη αυτοθεωμένη εκδοχή του, αλλά στην αιώνια Θεοκοινωνούμενη νέα πραγματικότητα.