Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ - π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς (βιβλιοπαρουσίαση)

 

Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ 

π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς 

(βιβλιοπαρουσίαση)

«Ἡ ἀγάπη πού δίνεις στούς ἄλλους δέν εἶναι ἕνα πεπερασμένο ἀπόθεμα πού κάποια στιγμή θά τελειώσει. Εἶναι μιά πηγή πού ὅσο πιό πολύ δίνεις, τόσο πιό πολύ γεμίζει. Καί ἡ πρώτη πηγή αὐτῆς τῆς ἀγάπης, ἡ πρώτη σου “ἐκκλησία”, εἶναι τό σπίτι σου».

Στό βιβλίο τοῦ π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου «Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ» παρακολουθοῦμε τή συζήτηση ἑνός νεαροῦ πού ἡ καρδιά του φλέγεται γιά τήν ἱεροσύνη, μέ τόν πνευματικό του. Μέσα ἀπό δώδεκα ἐπιστολές ὁ νέος τῆς ἱστορίας μας ἐκφράζει τούς φόβους καί τίς ἀγωνίες του σχετικά μέ τό ἑπόμενο βήμα τῆς ζωῆς του, νά ὑπηρετήσει τό Ἅγιο Θυσιαστήριο ἀπό τή θέση τοῦ ἱερέως. Στέκεται στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ καί προσπαθεῖ νά ἠρεμήσει τήν ταραγμένη ἀπό τόν ἱερό πόθο καρδιά του. Ποιός μπορεῖ νά καθησυχάσει μιά τέτοια καρδιά; Πῶς μπορεῖς νά ἐκφράσεις μέ λόγια ἀνθρώπινα, πράγματα πού οὖτε οἱ Ἄγγελοι τολμοῦν νά πλησιάσουν; Μόνο τό Ἅγιο Πνεῦμα μπορεῖ νά κατευνάσει καί νά κατευθύνει τέτοιες ἅγιες ἐπιθυμίες. Τό ζητάει ἄλλωστε καί ὁ ἱερέας σέ κάθε Θεία Λειτουργία: «Κατάπεμψον τό Πνεῦμά σου τό ἅγιον ἐφ ἡμᾶς…».

Ὁ ἱερέας πού συνομιλεῖ μέ τόν νέο, τόν καθοδηγεῖ μέ μαεστρία, φωτισμένος ἀπό τό Πνεῦμα τό Ἅγιο. Μέσα ἀπό τίς ἀπαντήσεις του προσπαθεῖ νά κατευνάσει τά κύματα τῶν ἀμφιβολιῶν πού ὀρθώνονται πελώρια, προσπαθώντας νά σβήσουν τήν ἱερή φλόγα πού ἄναψε ἐντός του. Χωρίς νά πιέσει, μέ ὄμορφο καί λυρικό τρόπο προσπαθεῖ νά κάνει τόν νεαρό νά καταλάβει ἄν αὐτό πού ἔχει εἶναι ἐσωτερική κλήση ἤ εἶναι ἕνας ἁπλός ἐνθουσιασμός.

Όταν ο σκοπός καταπίνει την αξιοπρέπεια - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν ο σκοπός καταπίνει την αξιοπρέπεια

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Ορισμένες νίκες, όταν αποκτώνται με κόστος τον σεβασμό προς τον εαυτό μας, μοιάζουν τελικά περισσότερο με ήττες παρά με θριάμβους

Η ιστορία μιας θαυμάστριας ανοίγει μια δύσκολη συζήτηση. Υπάρχουν άραγε όρια σε όσα είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε; Η είδηση ότι μια νεαρή Ελληνίδα δήλωσε πως πούλησε φωτογραφίες των ποδιών της προκειμένου να συγκεντρώσει τα χρήματα για να ταξιδέψει και να παρακολουθήσει συναυλία του αγαπημένου της καλλιτέχνη Χάρι Στάιλς στο Στάδιο Γουέμπλεϊ ,προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Άλλοι τη θεώρησαν μια αθώα ιστορία αφοσίωσης. Ορισμένοι στάθηκαν στο γεγονός ως κάτι ακραίο, ενώ αρκετοί αναρωτήθηκαν αν τελικά «ο καθένας κάνει ό,τι θέλει». Ίσως όμως η ουσία να βρίσκεται αλλού.

Το περιστατικό, ανεξάρτητα από τις προσωπικές επιλογές της συγκεκριμένης κοπέλας, αποτελεί αφορμή να αναρωτηθούμε αν ζούμε σε μια εποχή όπου ο σκοπός τείνει να αγιάζει τα μέσα. Αν η επιθυμία μετατρέπεται σε απόλυτη προτεραιότητα, τότε κάθε εμπόδιο μοιάζει να πρέπει να ξεπεραστεί με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν πρόκειται μόνο για μία συναυλία. Το ίδιο σκεπτικό συναντάται παντού.

Θα υπηρετεί το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό ο Μανώλης Καραλής

Θα υπηρετεί το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό ο Μανόλο

 Ο Μανώλης Καραλής εντάχθηκε σήμερα στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού.

Η Ελλάδα έχει την τιμή να βλέπει έναν από τους κορυφαίους επικοντιστές όλων των εποχών να συνεχίζει να την εκπροσωπεί, πλέον και με τη στολή του Πολεμικού Ναυτικού.

Συγχαρητήρια, Μανώλη!

ορκίστηκαν και οι:
✔️Ανθυπολοχαγός (ΠΖ) Απόστολος Χρήστου (Κολύμβηση)
✔️Ανθυπολοχαγός (ΤΘ)Θεόδωρος Τσελίδης (Τζούντο)
✔️Ανθυπολοχαγός (ΥΠ) Ζωή Φίτσιου (Κωπηλασία)
✔️Σημαιοφόρος Εμμανουήλ Καραλής (στίβος)
✔️Σημαιοφόρος (ΟΛ) Δήμητρα Ελένη Κοντού (Κωπηλασία)
✔️Ανθυποσμηναγός Αντώνιος Παπακωνσταντινου (Κωπηλασία)
✔️Ανθυποσμηναγός Πέτρος Γκαϊδατζής (Κωπηλασία).

Άγιος Γερβάσιος των Πατρών & Παναγιώτης Αντ. Λόης

Παναγιώτης Αντ. Λόης,

ο βιογράφος του Αγίου Γερβασίου των Πατρών

Σήμερα εορτή του Αγίου Γερβασίου των Πατρών αξίζει να τιμηθεί από το Ιστολόγιο "Αναστάσιος" ο αείμνηστος Παναγιώτης Λόης του οποίου το συγγραφικό του έργο παραμένει ο πολυτιμότερος θησαυρός για τον άγιο. 

Κανένας άλλος δεν έκανε τέτοια εργασία. Ερευνώντας σε εκκλησιαστικά, στρατιωτικά, μοναστηριακά αρχεία, και ρωτώντας αυτούς που τον γνώρισαν, βρήκε πολλά στοιχεία τα οποία ήταν άγνωστα για την μορφή του, και τα κατέγραψε στα βιβλία του, που με προσωπικές οικονομικές θυσίες κυκλοφόρησε, όπως γνωρίζω..

Όλα αυτά τα παρουσίασε στην βιογραφία του Αγίου Γέροντα με τίτλο: ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ, Ο άγνωστος Άγιος των ημερών μας και Φάρος των Πατρών». Ο Πόθος του να γνωρίσει τον π. Γερβάσιο και ως διδάσκαλο του Ευαγγελίου και κατηχητή, τον οδήγησαν σε αρχειακό υλικό εφημερίδων, στις οποίες ο Άγιος δημοσίευε τα κηρύγματά του, με τίτλο: «Ομιλεί ένας σύγχρονος άγιος - Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Χαρ. Παρασκευόπουλος» . 

Μέχρι σήμερα, έστω και μετά θάνατο, κανένας δεν έχει τιμήσει την συμβολή του, στην μακροχρόνια ερευνά του, για το βιογραφικό και κηρυκτικό έργο του αγίου. Χρησιμοποιούν το αρχείο του, αλλά οι μικρόψυχοι δεν τον τιμούν. 

«Πήδα γιαγιά !» και το αφήγημα των γνωστών κύκλων - Στυλ. Καβάζης

Υπάρχουν στιγμές που μια μόνο φράση αξίζει περισσότερο από χίλιες πολιτικές ομιλίες.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα κρέμεται από το μπαλκόνι του φλεγόμενου σπιτιού της. Οι φλόγες την έχουν κυκλώσει. Ο καπνός την πνίγει. Ο χρόνος μετριέται πλέον σε δευτερόλεπτα.
Κάτω από το μπαλκόνι, άνθρωποι που μέχρι πριν από λίγες στιγμές ήταν άγνωστοι μεταξύ τους γίνονται η τελευταία της ελπίδα. Δεν ρωτούν ο ένας τον άλλον από πού κατάγεται, τι ψηφίζει ή ποια είναι η θρησκεία του. Απλώνουν τα χέρια τους προς τον ουρανό.
 
«Πήδα, γιαγιά… θα σε πιάσουμε.»
 
Και εκείνη πηδά.
Και εκείνοι την πιάνουν.
Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν ιδεολογίες. Δεν υπήρχαν κόμματα. Δεν υπήρχαν σύνορα.
Υπήρχαν μόνο άνθρωποι που αρνήθηκαν να αφήσουν έναν άλλο άνθρωπο να πεθάνει.
Θα περίμενε κανείς ότι αυτή η εικόνα θα αρκούσε.
Ότι όλοι θα υποκλίνονταν μπροστά στην αυτονόητη δύναμη της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Κι όμως...Πριν ακόμη καταλαγιάσει η φωτιά, άρχισε μια άλλη. Η φωτιά της πολιτικής εκμετάλλευσης.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ

 

Χάνω τὴν ψυχή μου θὰ πεῖ: χάνω τὴν οὐσιαστική μου ὕπαρξη. - Στρατής Μυριβήλης

  «Ὅμως ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας λαός, ἕνα ἔθνος, δὲν ἐξαφανίζεται μονάχα μὲ τὴ φωτιὰ καὶ μὲ τὸ σίδερο. Δὲν ἐξαφανίζεται μονάχα μὲ τὸ χάσιμο τῆς ζωῆς του. Ἐξαφανίζεται πιὸ σίγουρα, πιὸ τελειωτικὰ μὲ τὸ χάσιμο τῆς ψυχῆς του τῆς ἀτομικῆς, τῆς ψυχῆς του τῆς ὁμαδικῆς.

Χάνω τὴν ψυχή μου θὰ πεῖ: χάνω τὴν οὐσιαστική μου ὕπαρξη. Χάνω τὴν αἴσθηση τῆς ἀτομικῆς μου τέλειας ψυχοπνευματικῆς σύνθεσης, ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα μόριο ἀπὸ τὴν μεγάλη, τὴν πλατειὰ κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ σύνθεση, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλῶ καὶ ἀνανεώνω ἀδιάκοπα τὰ φυσιογνωμικὰ στοιχεῖα τοῦ πνεύματός μου καὶ τῆς ψυχῆς μου. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐθνικὴ φυλετικὴ ἰδιομορφία τῆς ψυχῆς μου εἶναι ἀκριβῶς ἐκείνη ποὺ μὲ ἐντάσσει φυσιολογικὰ μέσα στὴν πανανθρώπινη κοινωνικὴ σύνθεση.

Γιώργος Μυλωνάκης: «Κάποιες μάχες κερδίζονται μαζί»

«Δύο μήνες πριν έδινα τη δυσκολότερη μάχη της ζωής μου.

Σήμερα επιστρέφω στον Ευαγγελισμό, όχι ως ασθενής, αλλά για να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από καρδιάς στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Στους γιατρούς, στους νοσηλευτές, στους τραυματιοφορείς, στο βοηθητικό προσωπικό, αλλά και στη Διοίκηση του Νοσοκομείου. Σε όλους εκείνους που καθημερινά, αθόρυβα, με αυταπάρνηση και αφοσίωση, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για κάθε άνθρωπο που περνά την πόρτα του νοσοκομείου.

·       Η επιστήμη σώζει ζωές. Η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη, όμως, είναι εκείνες που μας δίνουν το κουράγιο να ξεπερνάμε τις δύσκολες στιγμές και να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε.

Ανάμνησιν εξόχου διδσκάλου - Αρχιμ. Σεραφείμ Παπακώστας

Την 29^η  Ιουνίου 1929 , εκοιμήθη εν Κυρίω,

 ο όσιος αρχιμ. Ευσέβιος Ματθόλουλος

διατηρών  πλήρη την διαύγειαν  και τας αισθήσεις του,

αφού εκοινώνησε δια τελευταίαν φοράν του Σώματος και του Αίματος  του Κυρίου.

«Ουδέποτε ζων ετόλμησεν ο ταπεινός ούτος δούλος του Θεού να είπη «μιμηταί μου γίνεσθ, καθώς καγώ Χριστού». Τώρα όμως, μετά τον Θανατόν του, δύναται να λεχθή. Και δεν έχομεν, παρά να κρατήσωμεν ανεξάλειπτον την αναμνησίν του εις τας καρδίας μας. Όχι απλώα ανάμνησιν πατρός προσφιλούς ουδέ απλώς συναίσθησιν της τιμής ότι ηπήρξαμεν οι ιδιαιτέρως γνώριμοί του, αλλά ανάμνησιν εξόχου διδσκάλου, τον οποίον ο Θεός ανέστησεν εις την γενεάν μας,

Η ζωή του Ευσεβίου Ματθοπούλου

Η ζωή του Ευσεβίου Ματθοπούλου αποτελεί όντως απίστευτον εξαίρεσιν του αιώνος μας και το έργον του μέγα εν τη εκτάσει του και εν τη απόδοσει του είναι αντάξιον του ασπίλου ανδρός. Ο οποίος εξέλιπε από τινών ημέρων.   …

Γορτύνιος  την καταγωγήν, ανετράφη θρησκευτικώς από ευσεβείς γονείς, και αφιέρωσεν εαυτόν εις την Εκκλησίαν εισελθών παιδιόθεν εις το Μέγα Σπήλαιον. …

Εμαθήτευσεν το πρώτον πλησίον των αφανών αλλ’ υπερόχων μοναχών της εποχής εκείνης Λαμπροπούλου και Φλαμιάτου. Μετέπειτα εσπούδασεν εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου. …

Ανερχόμενος στον άμβωνα, έπαυε να είναι ο φιλάσθενος και καχεκτικός, προυξένει την εντύπωσιν ανθρώπου εύρωστου και υγιούς, η φωνή του ηχμαλώτιζε τας καρδίας και είχε την όψιν του θεοπνεύστου προφήτου, ο οποίος εστάλη άνωθεν  με προορισμόν την περίσωσιν των ψυχών των ομοίων του από την επίγειον κόλασιν. Ομιλών συνεκλόνιζε και συνεκλονίζωτο, μετά δε την ομιλίαν του ήτο υποχρεωμένος ν’ αναπαυθή επί δίωρον. Εν τούτοις ήτο ακάματος και ουδέποτε έπαυσε κηρύττων.  …

Παύλε, ποιός σε χειροτόνησε; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Παύλε, ποιός σε χειροτόνησε;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο απόστολος Παύλος κατέχει εξαιρετική θέση μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Δεν ανήκει ούτε στον κύκλο των Δώδεκα ούτε στον ευρύτερο κύκλο των Εβδομήκοντα, όμως η αποστολική του αξία είναι τόσο μεγάλη, ώστε η εκκλησιαστική συνείδηση τον τοποθετεί μαζί με τον απόστολο Πέτρο ως μία από τις δύο κορυφαίες μορφές της αποστολικής εποχής. Η ιδιοτυπία της περιπτώσεώς του έγκειται στο ότι η κλήση του στο αποστολικό αξίωμα δεν προήλθε από ανθρώπινη εκλογή ή από απλή εκκλησιαστική ανάθεση, αλλά από τον ίδιο τον αναστάντα Χριστό στον δρόμο προς τη Δαμασκό. Για τον λόγο αυτόν, η περίπτωση του Παύλου απαιτεί να γίνει μία ουσιώδης διάκριση: άλλο είναι η άμεση θεία κλήση στο αποστολικό αξίωμα και άλλο η εκκλησιαστική χειροτονία ή αποστολή, διά της οποίας ο κληθείς εντάσσεται φανερά στην ιεραρχική και λειτουργική ζωή της Εκκλησίας και λαμβάνει την εξουσία να ενεργεί δημοσίως στο όνομά της.

Η αρχή της αποστολικής πορείας του Παύλου βρίσκεται στη φανέρωση του Χριστού προς αυτόν έξω από τη Δαμασκό. Εκεί ο μέχρι τότε διώκτης της Εκκλησίας καλείται προσωπικά από τον Κύριο και εκλέγεται για ιδιαίτερη αποστολή (το κήρυγμα του Ευαγγελίου στα Έθνη). Η κλήση αυτή είναι άμεση, προσωπική και υπερβατική· δεν μεσολαβεί άνθρωπος ως πηγή της εκλογής του. Ωστόσο, η θεία αυτή εκλογή δεν αφήνει τον Παύλο έξω από την εκκλησιαστική τάξη. Αντιθέτως, αμέσως μετά τη θεία κλήση ακολουθεί η είσοδός του στην ζωή και την κοινότητα της Εκκλησίας διά του Ανανία, ο οποίος αποστέλλεται προς αυτόν με εντολή του Κυρίου.

Οι απόστολοι - Δημητρίου Τσαντήλα

Επίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου

 

Βερόνικα Αντετοκούνμπο

Η  Βερόνικα Αντετοκούνμπο μητέρα του Γιάννη  είναι Ελληνίδα, Χριστιανή Ορθόδοξη καθώς και τα παιδιά της. Την περασμένη χρονιά τέτοια ημέρα βαπτίστηκε η εγγονή της, και δημοσίευσε φωτογραφίες ξανά σο fb

Είθε ο Θεός να συνεχίσει να δίνει τις άφθονες ευλογίες Του στην οικογένειά της, περιβάλλοντάς την πάντα με την τη χάρη και την προστασία Του.

 Μια οικογένεια δεμένη με αρχές και πίστη, που έχει περάσει πολλά, ο Θεός τους έδωσε την ανταμοιβή του. Όταν βλέπω τέτοιες φωτογραφίες χαίρομαι.  

Σύναξις των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων των Δώδεκα 30 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο μακαριώτατος Δαβίδ από το Άγιον Πνεύμα ενηχούμενος, τρανώς εδογμάτισεν, ότι η Αγία Τριας είναι των όλων Δημιουργός, ούτω λέγων· «Τω λόγω Κυρίου οι Ουρανοί εστερεώθησαν, και τω Πνεύματι του στόματος αυτού, πάσα η δύναμις αυτών» (Ψαλ. λβ’, 6). Αύτη είναι η προάναρχος αρχή, η εν τρισί προσώποις μία Θεότης, η πάντων βασιλεύουσα. Η οποία εφιλοξενήθη επί της γης εις την δρυν του Μαμβρή, από τον προπάτορα Αβραάμ, χωρίς να αφήση τα Ουράνια. Επρομήνυε δε με την φιλοξενίαν ταύτην, την δια σαρκός του Θεού Λόγου επιφάνειαν, και τους σήμερον εορταζομένους Αγίους Αποστόλους. Επειδή και είπεν εις τον Αβραάμ· «Και ευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης» (Γεν. κβ’, 18) και πάλιν· «Και βασιλείς εκ σου εξελεύσονται» (Γεν. ιζ’, 6). Ο γαρ Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, ο δε Ισαάκ εγέννησε τον Ιακώβ, ο δε Ιακώβ εγέννησε τους δώδεκα Πατριάρχας. Και βλέπε ω ακροατά, πώς είναι σύμφωνα με την Νέαν Διαθήκην τα της Παλαιάς παραδείγματα. Οι γαρ ανωτέρω δώδεκα Πατριάρχαι, προεικόνιζον τους σημερινούς δώδεκα Αποστόλους.

Σύναξις των Δώδεκα Αποστόλων (30 Ιουνίου)

«Δεύτε των πιστών το σύστημα, τους πνευματικούς αλιείς και μύστας της χάριτος, χαρμονικώς ευφημήσωμεν λέγοντες˙ Χαίρετε Δωδεκάς αγιόλεκτε, κήρυκες του λόγου διαπρύσιοι˙ χαίρετε τα θεία του Πνεύματος όργανα, και αυτόπται Χριστού πανεύφημοι Απόστολοι˙ αυτόν ικετεύσατε δεόμεθα, ειρήνην τω κόσμω δωρήσασθαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».
30 Ιουνίου, η Εκκλησία τελεί Σύναξη των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων, των εκλεκτών μαθητών και φίλων του Κυρίου, που έγιναν φωτιστές της οικουμένης και θεμελιωτές του εκκλησιαστικού οικοδομήματος. Οι Δώδεκα εκπροσωπούν τις ισάριθμες φυλές του Ισραήλ, κάτι που αποδεικνύει την πληρότητα και οικουμενικότητα του ευαγγελικού κηρύγματος.
Ο αριθμός τους, είναι συμβολικός αφού, όπως είναι γνωστό, ο Ιησούς είχε και πολλούς άλλους μαθητές, άνδρες και γυναίκες, γνωστότεροι από τους οποίους ήταν οι Εβδομήντα.

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

 

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

«Παναγιώτη, πεινάω! Δὲν ἀντέχω σοῦ λέω.»

«Κι ἐγὼ πεινάω, βρὲ Κοσμά, ἀλλὰ δὲν κάνω ἔτσι!»

«Μὰ δὲν πεινάω γιὰ φαγητό!»

Ἂν κάποιος στεκόταν καὶ ἄκουγε τὸν διάλογο δύο μικροπωλητῶν στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20οῦ αἰώνα σὲ κάποιον μεγάλο δρόμο τῆς Πάτρας, σίγουρα θὰ ἀποροῦσε. Κι ὅμως, ὁ μικρὸς Κοσμὰς δὲν πεινοῦσε γιὰ φαγητό. Ἢ μάλλον, δὲν πεινοῦσε τόσο γιὰ φαγητό. Γιατὶ καὶ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ ποὺ σέρβιρε ἡ μάνα του σὲ πέντε στόματα ποὺ περίμεναν μὲ ἀγωνία καὶ σὲ πέντε ζευγάρια μάτια ποὺ ἀδημονοῦσαν, ἦταν ἀδύνατον νὰ τοὺς χορτάσει. Ἀναγκάστηκε ὁ Κοσμὰς νὰ βγεῖ στὴ βιοπάλη.

Κάθε πρωὶ ἔπαιρνε τὸν μεγάλο δίσκο μὲ λογῆς-λογῆς μικροπράγματα καὶ διαλαλοῦσε τὴν πραμάτεια του στὸν μεγάλο δρόμο. «Τσατσάρες, κουβαρίστρες, καρφίτσες, παραμάνες, ξυράφια, πάρε κόσμε!» φώναζε μὲ τὴν ἀδύναμη φωνούλα του καὶ πάσχιζε θαρρεῖς νὰ διαπεράσει τὶς σκληρὲς καρδιὲς τῶν περαστικῶν ποὺ τὸν προσπερνοῦσαν ἀδιάφορα.

Τότε ἦταν ποὺ γνώρισε τὸν Παναγιώτη, ἕνα παιδὶ στὴν ἡλικία του. Εἶχε κι αὐτὸς πονεμένη ἱστορία. Μάζεψαν καὶ οἱ δύο τοὺς καημούς τους μαζὶ μὲ τὴν πραμάτεια τους. Μῆνες ὁλόκληρους, μὲ ζέστη καὶ κρύο, μὲ ἀνεμόβροχα καὶ ἀέρηδες πάλευαν γιὰ νὰ βγεῖ τὸ πενιχρὸ μεροκάματο. Νά ’ρθει τὸ ἀπόγιομα καὶ νὰ τρέξει ὁ καθεὶς στὴ μανούλα του νὰ τὸ ἀπιθώσει στὴν ποδιά της. Νὰ ξεχωρίσουν ἐκεῖνες τὸ κέρδος ἀπὸ τὸ κεφάλαιο ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ ἀγοράσουν νέα πραμάτεια καὶ νὰ τρέξουν νὰ ξοφλήσουν: τὴ μιὰ μέρα τὸν μπακάλη, τὴν ἄλλη τὸν μανάβη, τὴν ἄλλη τὸν φούρναρη. Ποτὲ δὲν εἶχαν καταφέρει νὰ τοὺς ξοφλήσουν ὅλους.

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

«Ο αλτρουισμός που έλαμψε, να γίνει όραμα για την κοινωνία» σχολίασε κάποιος

Γιώργος Τσαγκόζης

Το μεσημέρι της Κυριακής (28/6) στην Καλλιθέα, εκτυλίχθηκε μια σκηνή που συγκλόνισε. Μια ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε εγκλωβισμένη στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σπιτιού της μετά από φωτιά που ξέσπασε εκεί. Κατευθείαν, πριν ακόμα έρθει η πυροσβεστική, κόσμος μαζεύτηκε από κάτω για να την βοηθήσει.

Καθώς η γυναίκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει από τους καπνούς, ένας διανομέας την φώναξε “Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω” μετά από λίγες στιγμές, η γιαγιά πήδηξε από ύψος περίπου 5 μέτρα και αψηφώντας τον κίνδυνο για τη δική του σωματική ακεραιότητα και έκανε την υπόσχεση του πραγματικότητα και έπιασε την 75χρονη η οποία τραυματίστηκε ελαφριά και σήμερα βγήκε από το νοσοκομείο.

Αυτή η κίνηση ανθρωπιάς συγκίνησε το ελληνικό ίντερνετ.

«Ομολογώ συγκινήθηκα, υπάρχει ελπίδα!».

«Ευτυχώς κυκλοφορούν ακόμα άνθρωποι στους δρόμους».

«Μπράβο σας ρε μάγκες, να είσαστε καλά…!!».

«Τέτοιες στιγμές με κάνουν να πιστέψω ότι υπάρχει ελπίδα για την ανθρωπότητα!».

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα Ηλείας

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα

Για 3η συνεχή χρονιά τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του ήρωα και επικεφαλής των Γορτυνιακών δυνάμεων κατά την Πολιορκία του Λάλα Γεωργάκη Πλαπούτα. Η εκδήλωση μνήμης και τιμής έλαβε χώρα το απόγευμα της Παρασκευής 26 Ιουνίου 2026 στην παραδοσιακή βρύση μεταξύ Λάλα και Νεμούτας, όπου ο Πλαπούτας άφησε την τελευταία του πνοή, ύστερα από σύγκρουση με τους Τουρκαλβανούς του Λάλα, λίγες ημέρες πριν την απελευθέρωση του Λάλα από τις ενωμένες δυνάμεις των Ελλήνων μαχητών. Την επιμνημόσυνη δέηση τέλεσε ο εφημέριος του χωριού π. Χρίστος Αργυρόπουλος.

Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος η κ. Βάλια Μπερτσάτου, που μετέφερε και μήνυμα του Προέδρου του Ομίλου κ. Κων. Πλαπούτα. Για το χρονικό της προσφοράς της οικογενείας Πλαπούτα στον Ελληνικό Αγώνα πριν και κατά το 1821, αλλά και τις δραματικές στιγμές που οδήγησαν στον θάνατο τον Γεωργάκη Πλαπούτα μίλησε ο συγγραφέας και Γραμματέας του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης» κ. Γ. Κουρκούτας.

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ ΑΥΤΟΝ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ

ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ  ΑΥΤΟΝ  ΦΩΣ  ΑΠΟ  ΤΟΥ  ΟΥΡΑΝΟΥ      

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

      Είναι κάτι χρόνια που τέτοιες μέρες γυρίζω και στέκω σιωπηλός μπρος σ’ αυτό το απροσδόκητο, το ανεξήγητο, το ανυπέρβλητο που συνέβη, «εν τω εγγίζειν αυτόν τη Δαμασκώ». Όπου επικεφαλής αποσπάσματος, έφιππος όλος καμάρι για την αρχιερατική εξουσιοδότηση έφτανε Σαούλ : «Όπως εάν τινας εύρη της οδού όντας-χριστιανούς-άνδρας τε και γυναίκας δεδεμένους αγάγη εις Ιερουσαλήμ». Αυτός ο «εβραίος εξ εβραίων»-της Διασποράς, Ταρσός της Κιλικίας σημαντικό κέντρο στα χρόνια τα ρωμαϊκά-«και κατά νόμον Φαρισαίος»-του ακραίου Ιουδαϊσμού-διαπρεπής νομοδιδάσκαλος, «παρά τους πόδας Γαμαλιήλ», με ελληνική παιδεία όχι μικρή, νέος στα τριάντα όλος ορμή !

     Μέρες πριν, έξω απ’ την Ιερουσαλήμ, φύλαγε τα ρούχα όσων λιθοβολούσαν συνομήλικο, Στέφανο Διάκονο της νεαρής Εκκλησίας, διαπρύσιο κήρυκα της Αλήθειας του Χριστού, συμφωνών μέσα του με το απαίσιο θανατικό. «Σαύλος δε ην συνευδοκών τη αναιρέσει». Άλλωστε πρότερες ενέργειες οιονεί … «εξετάσεις του επιτυχείς»-«Σαύλος δε ελυμαίνετο την εκκλησίαν εισπορευόμενος κατά τους οίκους, σύρων τε άνδρας και γυναίκας παρεδίδου εις φυλακήν»-τον είχαν κρίνει άξιο για τη θέση αυτή. Και τώρα με εξουσιοδοτικές επιστολές, που είχε ζητήσει και λάβει από του Αρχιερέα, «ώστε μετά πλείονος εξουσίας ενταύθα τα της τιμωρίας ποιήσαι», γράφει ιερός Χρυσόστομος, έσπευδε στη Δαμασκό ολοταχώς, «εμπνέων απειλής και φόνου εις τους μαθητάς».

Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Μέρα που είναι (γιορτή των αποστόλων Πέτρου και Παύλου), μια υπόμνηση από την Καινή Διαθήκη: Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού (στο προκείμενο, διαχωρισμός γινόταν μεταξύ ανθρώπων που προσέρχονταν στην Εκκλησία από τον ιουδαϊκό κόσμο αφενός και από τον εθνικό κόσμο αφετέρου). Ο Παύλος τα στυλώνει αποφασιστικά υπέρ της οικουμενικότητας και της αποδοχής, και «τα χώνει» στον Πέτρο, ο οποίος είχε κάνει πίσω, όχι από άποψη, αλλά επειδή σκιάχτηκε την τρομοκρατία που ασκούσαν (όπως πάντα) οι μισαλλόδοξοι θρησκευόμενοι:

«Όταν ήρθε ο Πέτρος στην Αντιόχεια, του αντιμίλησα κατά πρόσωπο, γιατί ήταν αξιοκατάκριτος. Γιατί πριν έρθουν μερικοί άνθρωποι του Ιακώβου, έτρωγε στα κοινά δείπνα μαζί με τους εθνικούς· όταν όμως ήρθαν, υποχωρούσε και διαχώριζε τη θέση του, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους. Μαζί του άρχισαν να υποκρίνονται και οι υπόλοιποι Ιουδαίοι, σε σημείο που παρασύρθηκε στην υποκρισία τους ακόμα κι ο Βαρνάβας! Εγώ όμως όταν είδα πως δεν βαδίζουν σύμφωνα με την αλήθεια του ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σ’ όλους: “Εάν εσύ που είσαι Ιουδαίος συμπεριφέρεσαι σαν εθνικός κι όχι ως πιστός στο νόμο Ιουδαίος, τότε γιατί εξαναγκάζεις τους εθνικούς να συμπεριφέρονται σαν Ιουδαίοι;”».

Λίγο πριν ο Παύλος είχε σκιαγραφήσει τα καλόπαιδα που ασκούσαν την εν λόγω τρομοκρατία:

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Τιμητική διάκριση του κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλου

Με ιδιαίτερη χαρά και αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, η Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών τίμησε τον εκλεκτό ενορίτη της, κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλο, για τη σπουδαία αθλητική του διάκριση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης 2026, όπου αναδείχθηκε διακριθείς στο Διπλό Ανδρών.

Στο πλαίσιο της τιμητικής αυτής αναγνώρισης απονεμήθηκε στον αθλητή Έπαινος, ως ελάχιστη έκφραση εκτίμησης και αγάπης  για την προσπάθεια, την επιμονή και το ήθος που τον διακρίνουν.

Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί μόνο μία σημαντική αθλητική επιτυχία, αλλά και μια ζωντανή μαρτυρία ότι οι αξίες της εργατικότητας, της ταπεινοφροσύνης και της ευγενούς άμιλλας οδηγούν σε καρπούς που τιμούν τόσο τον ίδιο τον αθλητή όσο και την τοπική κοινωνία.

Όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται στον απονεμηθέντα Έπαινο:

«Ἄξιος ἐπαινεῖσθαι οὐ τοὺς πλεῖστα κατορθώσαντας, ἀλλὰ τοὺς μετ' ἀρετῆς πράξαντας.»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής

Σεμνά και ταπεινά χωρίς κωδωνοκρουσίες

εόρταζε την ονομαστική εορτή του

ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής  († 24-1- 2009)

Η ενορία της Αγίας Παρασκευής Άνω Πόλεως Πατρών, που τόσο αγάπησες σε στερείται. Όμως η  Εκκλησία δεν σε έχασε. Σε έχει πρεσβευτή στον θρόνο της χάριτος του Θεού, στον ουρανό και κοσμείς τον χορό των αγγελικών δυνάμεων, της αιωνίας δόξης  του «Εσφαγμένου Αρνίου». Εκεί απερίσπαστος παρακαλείς τον Κύριο, και προσεύχεσαι για όλους, την οικογένειά σου, και τους ενορίτες σου.   

Υπήρξες αυστηρός αλλά υπέροχος, απλός αλλά και πολύ σοφός, ζούσες με τα νάματα της πίστεως μας, και τις παραδόσεις της Αγίας μας Εκκλησίας, θυμάμαι πολλά από τα λόγια σου και λέω «όπως είχε πει ο π. Παύλος». Διέθετες βαθιά πίστη στο Θεό, έδωσες την μαρτυρία σου ψυχή και σώματι για το σταυρό του ράσου που τίμησες. Στα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζες εύρισκες καταφύγιο, παρηγοριά, ελπίδα και στήριγμα στον Θεό και την Εκκλησία. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης εργάσθηκες άοκνα για το ποιμαντικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Ενορίας, προσεγγίζοντας υποδειγματικά τους ενορίτες όλων των ηλικιών.    

Στον Άγιο Γεώργιο Πατρών (Λάγγουρα) με τον π. Νικόλαο Κούζιο († 10-1- 2021)

Υπήρξες άκακος και αμνησίκακος. Ποτέ δεν κακολόγησες όποιον σε πίκρανε. Η εκδίκηση, ούτε ως λέξη δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο της καρδιάς σου. Υπήρξες αφιλοχρήματος. Ποτέ σου δε ζήτησες. Χέρι δεν άπλωσες. Δεν αγάπησες τα χρήματα. Γι’ αυτό και γεύτηκες πλούσια την αγάπη των ενοριτών σου. Εξάλλου, πολλοί είναι κι εκείνοι που γεύτηκαν τη δική σου αγάπη. Έκανες το καλό και το ξεχνούσες. Σου έφτανε που το γνωρίζει ο Κύριος. Ήσουν φιλότιμος. Είχες πνεύμα νοικοκυροσύνης.

Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας..... - π. Ιωάννου Γκιάφη

Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας.....

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου 

«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος". Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση. Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του. Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας. Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.

Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου; Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης." Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το περιστατικό καταγράφεται στην Προς Γαλάτας επιστολή του Παύλου (Γαλ. 2:11-14), όπου ο Παύλος περιγράφει πώς «αντέστη κατά πρόσωπον» στον Πέτρο στην Αντιόχεια, επειδή θεωρούσε ότι ο Πέτρος υποκρινόταν, αποσυρόμενος από την κοινωνία με τους Εθνικούς χριστιανούς όταν ήρθαν Ιουδαίοι χριστιανοί από τα Ιεροσόλυμα.

Όσον αφορά το αν οι δύο συναντήθηκαν ποτέ στη Ρώμη, τα στοιχεία είναι λιγότερο σαφή. Η Καινή Διαθήκη δεν αναφέρει ρητά συνάντηση του Πέτρου και του Παύλου στη Ρώμη. Ωστόσο, η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι και οι δύο Απόστολοι μαρτύρησαν στη Ρώμη κατά την περίοδο των διωγμών του Νέρωνα, γύρω στο 64-67 μ.Χ. Ο Ιερώνυμος γράφει ότι «ο Πέτρος και ο Παύλος ήταν θεμέλια της Εκκλησίας της Ρώμης».

Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα! - Δημήτριος Παναγόπουλος

 Πρὸ ἡμερῶν, ἕνας ἀνεξομολόγητος γιὰ 93 χρόνια, πέθανε καὶ ζητοῦσε ἐπίμονα παπᾶ τὴν τελευταία στιγμή γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ, ἀλλὰ δὲν βρέθηκε...καὶ ἔφυγε ἀνεξομολόγητος...

Ποῦ νὰ βρεθεῖ παπᾶς τελευταία στιγμή, ἐφόσον δὲν βρέθηκε στὰ 93 χρόνια; Ἐφόσον γιὰ 93 χρόνια, ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ τὸν περίμενε, αὐτὸς τὴν ἔκλεινε ἔξω καὶ τὴν ἐμπορευόταν καὶ τὴν καπηλευόταν, θὰ τοῦ εἶχε ἡ Χάρη καὶ παπᾶ; Ἐκεῖνος γιὰ 93 χρόνια ἀδιαφοροῦσε καὶ ἀσυστόλως ἁμάρτανε, πῶς περίμενε τώρα, νὰ τοῦ φέρουν «ποῦπουλο», γιὰ νὰ τὸν σκουπίσουν; Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα!

Δημήτριος Παναγόπουλος

Ἕνα ἐρώτημα. - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἕνα ἐρώτημα.

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;» (Ματθ. 16,13)

Ἑορτάζει, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τὴ μνήμη τῶν κορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου. Στὴν ὁμιλία αὐτὴ θὰ στρέψουμε τὴν προσοχή μας στὸν ἀπόστολο Πέτρο, τὸν ψαρᾶ τῆς Γαλιλαίας, τὸν υἱὸ τοῦ Ἰωνᾶ καὶ ἀδελφὸ τοῦ Ἀνδρέα ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά.

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος, παρ ̓ ὅλο ὅτι ἦταν ἔγγαμος, αὐτὸ δὲν τὸν ἐμπόδισε ν ̓ ἀκολουθήσῃ τὸ Χριστό. Ἡ ἀγάπη του τὸν ἔκανε ν ̓ ἀψηφήσῃ θυσίες καὶ κινδύνους, νὰ κηρύξῃ τὸ εὐαγγέλιο σὲ Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς, καὶ τέλος νὰ μαρτυρήσῃ γιὰ τὸν Κύριο.

Εἶχε χαρακτῆρα θαρραλέο καὶ αὐθόρμητο. Ἦταν ὁμιλητικὸς καὶ ἐκφραστικὸς περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Γι ̓ αὐτὸ τὸν χαρακτήρισαν ὡς «τὸ στόμα τῶν ἀποστόλων». Διότι πράγματι μὲ τὰ λόγια του πολλὲς φορὲς ἐξέφραζε καὶ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Αὐτὸ βλέπουμε καὶ στὴν περικοπὴ τοῦ εὐαγγελίου ποὺ διαβάζεται σήμερα (βλ. Ματθ. 16,13-19).

Σύγκριση Αποστόλων Πέτρου και Παύλου - Δημητρίου Τσαντήλα

Επίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

  

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

Ω Παράδεισε! Μπορούμε να σε κερδίσουμε αλλά δεν μπορούμε να σε καταλάβουμε.

Είναι δυνατόν, να τον κερδίσουμε; Ναι, η σωτηρία βρίσκεται στα χέρια μας.

Αλλά ακούστε: Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για τους Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε στους Αποστόλους Του, στο πρόσωπο του Πέτρου: «και δώσω σοι τας κλεις της Βασιλείας των Ουρανών» (Ματθ. ις’, 19). Ενώ λοιπόν τα κλειδιά του άδη, βρίσκονται στα χέρια του Ίδιου του Θεού, τα κλειδιά του Παραδείσου, τα εμπιστεύτηκε στα χέρια των ανθρώπων…

Ω! φιλανθρωποτάτη οικονομία! Αμέτρητη Αγάπη του Κυρίου μας!

Μνήμη των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων και Κορυφαίων Πέτρου και Παύλου 29 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Εις τούτους τους Κορυφαίους Αποστόλους, ποίαν υπόθεσιν εγκωμίων ημπορή τινας να επινοήση μεγαλιτέραν, από την μαρτυρίαν και ανακήρυξιν, οπού ο Κύριος εις αυτούς εποίησε; Τον μεν γαρ Κορυφαίον Πέτρον εμακάρισε, και πέτραν αυτόν ωνόμασεν, επάνω εις την οποίαν απεφάσισεν, ότι θέλει οικοδομήσει την Εκκλησίαν του (Ματθ. ις’, 18). Τον δε Παύλον ο αυτός προείπεν, ότι θέλει γένη σκεύος εκλογής, δια να βαστάση το όνομά του έμπροσθεν εις βασιλείς και τυράννους (Πραξ. θ’, 15). Ήτον δε, ο μεν Άγιος Πέτρος, αδελφός Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, καταγόμενος από πόλιν ευτελή και ποταπήν, ήτοι από την Βηθσαϊδά, υιός Ιωνά, εκ της φυλής του Πατριάρχου Σιμεών, κατά τους χρόνους Υρκανού Αρχιερέως των Ιουδαίων, ζων με πενίαν εσχάτην, και με τα ίδιά του χέρια ποριζόμενος τα προς το ζην αναγκαία. Αφ’ ου δε ο πατήρ του Ιωνάς ετελεύτησε, τότε ο μεν Πέτρος, επήρεν εις γυναίκα την θυγατέρα Αριστοβούλου, αδελφού Βαρνάβα του Αποστόλου, και εγέννησε παιδία, ο δε Ανδρέας έμεινεν εν παρθενία.

Μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)

«Τοὺς Μαθητὰς τοῦ Χριστοῦ, καὶ θεμελίους τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἀληθεῖς στύλους καὶ βάσεις, καὶ σάλπιγγας ἐνθέους, τῶν τοῦ Χριστοῦ δογμάτων καὶ παθημάτων, τοὺς κορυφαίους Πέτρον καὶ Παῦλον, ἅπας ὁ κόσμος ὡς προστάτας εὐφημήσωμεν»
Σήμερα, τιμούμε τους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Ο Πέτρος, από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, είχαν ως περιουσία τα αλιευτικά εργαλεία. Η αγνότητα, η ευθύτητα, η αποφασιστικότητα και η αφοσίωσή του στην πατρική πίστη ήταν οι προϋποθέσεις για να γίνει εκλεκτός Απόστολος. «Ευθέως», εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον πατέρα τους, για να ακολουθήσουν τον Χριστό (Ματθ. 4,20), γινόμενοι «αλιείς ανθρώπων».
Τολμά να περπατήσει πάνω στα κύματα. Εμποδίζει τους στρατιώτες που έρχονται να συλλάβουν τον Χριστό. Τον αρνείται τρις, αλλά μετανοεί  και κλαίει πικρά (Λουκ. 22,62). Όταν πληροφορείται την Ανάσταση, σπεύδει μαζί με τον Ιωάννη και εισέρχεται πρώτος στον τάφο. Κηρύττει στα πλήθη την ημέρα της Πεντηκοστής. Ξεκίνησε τη δράση από την Ιουδαία και επεκτάθηκε στην Αντιόχεια και ευρύτερα στην Ασία. Έγραψε δύο από τις επτά καθολικές επιστολές της Καινής Διαθήκης.

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου - Παναγιώτης Λιάκος

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου

Παναγιώτης Λιάκος

«Οταν ο Καίσαρας είδε κάποτε στη Ρώμη κάποιους πλούσιους ξένους να περιφέρουν στην αγκαλιά τους και να χαϊδεύουν μικρά σκυλάκια και μαϊμούδες, ρώτησε αν οι γυναίκες στη χώρα τους δεν γεννούν παιδιά. Τους νουθέτησε έτσι με τρόπο πολύ αρχοντικό, επειδή σπαταλούν στα ζώα την έμφυτη τάση μας για αγάπη και στοργή, η οποία οφείλεται στους ανθρώπους».

Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Περικλής, κεφ. 1, στ. 1-5

Το απόσπασμα από τον Περικλή του Πλουτάρχου είναι συγκλονιστικό. Στην ακμάζουσα Ρώμη της ύστερης Δημοκρατίας και των πρώτων αυτοκρατορικών χρόνων, η εισροή τεράστιου πλούτου από τις κατακτημένες επαρχίες συνδυάστηκε με μια σταδιακή αποδόμηση του πολιτικού ιστού. Ο πολίτης έπαυε να είναι ενεργό υποκείμενο της πόλεως, το οποίο αυτοθεσμίζεται και συμμετέχει στο κοινό γίγνεσθαι, και μετατρεπόταν σε ιδιώτη (idiot), σε έναν υπήκοο αποκομμένο από το κοινό αγαθό, παραδομένο στην καταναλωτική ευμάρεια και την ατομική εξασφάλιση.

Σ’ αυτό το πλαίσιο της υλικής αφθονίας και του υπαρξιακού κενού, εμφανίζονται οι «πλούσιοι ξένοι» που περιφέρουν επιδεικτικά σκυλάκια και πιθήκους. Ο Καίσαρας παρεμβαίνει με μια ερώτηση που συνιστά ηγεμονική νουθεσία. Η ερώτησή του, αν οι γυναίκες τους δεν γεννούν πλέον παιδιά, αναδεικνύει την τρομακτική μετάθεση του «φιλοστόργου» και του «φιλητικού» (όπως αναφέρει το αρχαίο κείμενο) προς τα άλογα όντα. Η στοργή και η αγάπη είναι δυνάμεις εγγενώς προορισμένες για την ανθρώπινη κοινωνία και την αναπαραγωγή του κοινού βίου και οφείλονται πρώτα στους ανθρώπους.