Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΚΦΩΝΑ ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ ΕΥΛΑΒΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Η  ΑΓΙΑ  ΑΝΑΦΟΡΑ     

 ΕΚΦΩΝΑ  ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ  ΕΥΛΑΒΙΚΑ    

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

      Μέρος 2^ο Θ. Λειτουργίας Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, «Λειτουργία των Πιστών», ως λεγόταν παλιά, γιατί μετά το Ευαγγέλιο αποχωρούσαν Κατηχούμενοι και λοιποί, έκλειναν οι θύρες, έμεναν μόνο οι πιστοί. Που μετά την απαγγελία του «Συμβόλου της Πίστεως», άκουγαν τον Ιερέα «προεξάρχοντα της αδελφότητος», του χορού εκείνων «που ενωμένοι εν τω συνδέσμω της αγάπης ευχαριστούν»-Απολογία Αγίου Ιουστίνου 150-155-να διαβάζει εις επήκοον όλων τις σχετικές ευχές. Και, μετά ταύτα Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου την «Τριαδική Δοξολογική και Ευχαριστήρια ευχή». «Ουδέ γαρ εκείνος-ο ιερέας-ευχαριστεί μόνος, αλλά και ο λαός άπας … Ίνα μάθωμεν ότι σώμα εσμέν εν-ένα-τοσαύτην έχοντες προς αλλήλους διαφοράν, όσην μέλη προς μέλη», γράφει.

     Ήτοι, ο Ιερέας «της θείας Χάρης που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληρώνει» ως κεφαλή και στόμα της εκκλησιαστικής κοινότητας-Ενορίας-διαβάζει στο όνομα της Εκκλησίας και για λογαριασμό καθενός εις επήκοον όλων αυτή την ευχή που ολοκληρώνεται-κλείνει με το αντίστοιχο «Αμήν»-ας γίνει- όλων των πιστών» !

   Αρχές 6^ου αιώνα όμως τα μυστικιστικά, θεολογικά, και φιλοσοφικά γραπτά ψευδοΔιονύσιου Αρεοπαγίτη αρχίζουν να τονίζουν έντονα το Μυστηριακό δέος του θέματος, και να αναδείχνουν την προτεραιότητα, αν μη τον αποκλειστικό ρόλο του κλήρου επ’ αυτού-κλειστές πόρτες, χωριστά από το λαό, χαμηλή φωνή, μυστικές ευχές … Μάταια και ανώφελα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός-527/565-διαμηνύει.

Από την παρουσίση τριών βιβλίων των εκδόσεων “Ιωνάς»

Από την παρουσίση τριών βιβλίων των εκδόσεων “Ιωνάς»: Αικατερίνη Τσαλαμπούνη (μητροπ. Μελέτιος Καλαμαράς, «Η “παναίρεση” του οικουμενισμού»), π. Χρυσόστολος Νάσσης (π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, «Τα μνημόσυνα») και Θανάσης Ν. Παπαθανασίου (Ρανιέρο Κανταλαμέσα, «Συ, ποιος πιστεύεις ότι είμαι;») την Παρασκευή 8-5-2026 στην Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης.

Προσπάθησα να καταδείξω την μεγάλη ενδοχώρα του μικρού βιβλίου του Κανταλαμέσα (σχεδόν 20 σελίδες), δηλαδή ότι ο άνθρωπος γνωρίζει

- την περιπέτεια του ανταμώματος Ευαγγελίου και Παγκόσμιου Νότου,

- την αυτοκρατορική δυσανεξία προς την Τριαδολογία (ήτοι προς την ιδέα ενός Θεού-κοινότητας, αντίθετα προς τον απόλυτο μονοθεϊσμό που πακτώνει την αυτοκρατορική απολυταρχία),

- την σπουδαιότητα του διαλόγου όταν κάθε προσερχόμενος κομίζει αυτό που πράγματι πιστεύει, αντίθετα προς εκείνον που δεν πιστεύει σε τίποτα διότι "πιστεύει σε όλα".

Εσπερίδα για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων

  Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Μαΐου 2026 η εσπερίδα με θέμα:

«Προκλήσεις και Ευθύνες έναντι της παράνομης εμπορίας ανθρώπων»,

την οποία διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων, στο Αμφιθέατρο του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς», στην Πυλαία.

Η εκδήλωση ανέδειξε την ανάγκη ουσιαστικής ενημέρωσης, πρόληψης και συνεργασίας όλων των εμπλεκόμενων φορέων απέναντι στο διαρκώς αυξανόμενο και πολυδιάστατο φαινόμενο της εμπορίας ανθρώπων (trafficking), το οποίο αποτελεί μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ελευθερίας στη σύγχρονη εποχή.

Την έναρξη της εσπερίδας χαιρέτισαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων, καθώς και ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος.

Στους χαιρετισμούς τους υπογράμμισαν τη διαρκή ευθύνη της Εκκλησίας να στέκεται δίπλα στον άνθρωπο που υφίσταται εκμετάλλευση και βία, επισημαίνοντας ότι η αντιμετώπιση του trafficking δεν αποτελεί μόνο νομική ή κοινωνική υποχρέωση, αλλά βαθιά ανθρωπιστικό και πνευματικό καθήκον.

Κατά την Α’ Συνεδρία, με θεματικό άξονα τη θεωρητική και ποιμαντική προσέγγιση της εμπορίας ανθρώπων, αναπτύχθηκαν σημαντικές πτυχές του ζητήματος από θεολογική, κοινωνικοπολιτική και επιστημονική σκοπιά.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (10 Μαΐου 1956)

 Μιχαλάκης Καραολής...ετων 22 ΠΑΡΩΝ!!
Δημήτριου Ανδρέας ΠΑΡΩΝ!!
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (10 Μαΐου 1956), 
ο Μιχαλάκης Καραολής, 22 ετών, 
και ο Ανδρέας Δημητρίου 
θα καταδικαστούν σε θάνατο και θα εκτελεστούν 
από τους Άγγλους δι’ απαγχονισμού. 
Υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές του Κυπριακού αγώνα της ΕΟΚΑ.
Αθάνατοι!!

ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ 10 ΜΑΪΟΥ 2026 - π. Νικόλαος Πρίντεζης

  

ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ 10 ΜΑΪΟΥ 2026

π. Νικόλαος Πρίντεζης

Αγαπητές φυσικές και πνευματικές μητέρες,

Στρέφω την προσοχή μου και την προσευχή μου προς όλες εσάς, που αυτή την Κυριακή όλη η γη τιμά τη δική σας τη γιορτή!

Στρέφω το νου και την καρδιά μου προς όλες και την κάθε μια σας χωριστά:

Προς εσάς τις φυσικές ευτυχισμένες ή δυστυχισμένες, τις ελεύθερες ή τις σκλαβωμένες, τις πονεμένες ή τις σταυρωμένες, τις ξεριζωμένες από πατρίδες της αδικίας, της βίας και της τρομοκρατίας και σε όλες εσάς που ενώ πορεύεστε προς κάποια χώρα επαγγελίας, είστε ακόμη εγκλωβισμένες σε τόπους περιορισμού και έλλειψης ελευθερίας.

Και προς εσάς τις πνευματικές μητέρες που αγκαλιάζετε και φροντίζετε, ως παιδιά σας, όλα τα παιδιά της γης και ιδιαίτερα εκείνα που δεν γνώρισαν τη δική τους φυσική μητέρα.

Σίγουρα δε φθάνουν όλα τα ρόδα του κόσμου για να στολίσουν το πρόσωπο σας, την προσωπικότητά σας και την αναντικατάστατη μητρότητά σας.

Η λέξη «μητέρα» είναι κρυμμένη στην καρδιά

Η λέξη «μητέρα» είναι κρυμμένη στην καρδιά και ανεβαίνει στα χείλη σε στιγμές πόνου και ευτυχίας, σαν το άρωμα που αναδύεται από την καρδιά του τριαντάφυλλου και ανακατεύεται με τον καθαρό αέρα.

Χαλίλ Γκιμπράν

Μανούλα είσαι πάντα στην θύμησή μου.

Εύχομαι ολόψυχα σε όλες τις μητέρες

 

Εύχομαι ολόψυχα σε όλες τις μητέρες,  

σε αυτές που είναι παρούσες

σε αυτές που πέταξαν στον παράδεισο ..

ότι ως μητέρες είναι στην καρδιά μας.

Βαρὺ Ὕδωρ - Στέλιου Θ. Μαφρέδα

 

Βαρὺ Ὕδωρ

Στέλιου Θ. Μαφρέδα

οὗτοι ἀθλιώτατοι ἂν εἶεν, οἱ ἀμύητοι, καὶ φοροῖεν

εἰς τὸν τετρημένον πίθον ὕδωρ ἑτέρῳ τοιούτῳ

τετρημένῳ κοσκίνῳ

 Πλάτων, Γοργίας ,493b     

   

                                                                      
Πώς ξεδιψούν οι άνθρωποι;
Είδα πολλούς μ’ ένα ποτήρι πλάι τους
να πεθαίνουν.
 
Πώς ξεδιψούν;
 
Στέρεψαν στο Άργος τα πηγάδια
μήτε πιθάρια οι Δαναΐδες στην αγκαλιά τους κουβαλούν
μήτε στους δρόμους περπατάνε.
Στο φρέαρ  της Συχάρ
κανείς δεν ακουμπάει στο φιλιατρό.
Με ιοβόλα όπλα βάλλεται από παντού
ύδωρ αλλόμενον δεν αναβλύζει,
μιας απουσίας το απείκασμα το όλο σκηνικό.

Να με περιμένεις … - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Με επιτυχία η ημερίδα για την εκκλησιαστική περιουσία

Με επιτυχία η ημερίδα για

την εκκλησιαστική περιουσία

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη, 7 Μαΐου 2026, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Δήμου Ήλιδας στην Αμαλιάδα, η επιστημονική ημερίδα με κεντρικό θέμα «Ζητήματα εκκλησιαστικής περιουσίας».

Τη σημαντική αυτή πρωτοβουλία συνδιοργάνωσαν η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αμαλιάδας και η Εταιρεία Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου με την υποστήριξη των Εκδόσεων Σάκκουλα.

​Την εκδήλωση τίμησαν με χαιρετισμούς ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας κ. Αθανάσιος, ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Αθανάσιος Π. Θεοδόσης και ο Πρόεδρος της Εταιρείας Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Αθανάσιος Κόντης. Στο επιστημονικό πάνελ συμμετείχαν διακεκριμένοι εισηγητές, όπως ο Αρχιμ. Ιωαννίκιος Ζαμπέλης, ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου (Νομικός Σύμβουλος της Ιεράς Συνόδου), η Αικατερίνη Καραμπίνη, ο Αναπληρωτής Καθηγητής του ΕΚΠΑ Γεώργιος Ανδρουτσόπουλος, ο Πρωτοδίκης Σπυρίδων-Αθανάσιος Σουγλέρης και η δικηγόρος Βασιλική Δημάκη.

Μεσαιωνική σκέψη: Ιωάννης Σκώτος του Δουνς - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 Μεσαιωνική σκέψη: Ιωάννης Σκώτος του Δουνς

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας τιμά δύο ιστορικούς Μητροπολίτες της Λάρισας

Ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας τιμά δύο ιστορικούς Μητροπολίτες της Λάρισας

Εκδήλωση, με την οποία θα τιμήσει δυο εξέχουσες μορφές της τοπικής μας Εκκλησίας, τους εμβληματικούς μητροπολίτες Λαρίσης Πολύκαρπο Δαρδαίο και Αμβρόσιο Κασσάρα καθώς και την προσφορά της Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου στην Εκπαίδευση των υπόδουλων Ελλήνων διοργανώνει ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 11 Μαΐου και ώρα 19.00 στο «Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο» (Ρούσβελτ 59), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού του πολιούχου Αγίου Αχιλλίου. Η εκδήλωση έχει τίτλο «Ματιές στην ιστορία της Μητρόπολης Λαρίσης και Τυρνάβου» και σε σχετική ανακοίνωση του ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας σημειώνει:

Ἀπολυτίκιον Αγίων Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως

Ἀπολυτίκιον Αγίων Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως

Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Βυζαντίου ποιμένες καὶ περίδοξοι πρόεδροι, ὤφθητε σοφοὶ Ἱεράρχαι διαφόροις ἐν ἔτεσι· διὸ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑμῶν τὴν πολιτείαν εὐφημεῖ· δι’ αὐτῆς γὰρ φωστῆρες περιφανεῖς, πυρσεύετε τοὺς κράζοντας· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ βεβαιοῦντι δι’ ὑμῶν, πίστιν τὴν Ὀρθόδοξον.

Την Κυριακήν της Σαμαρείτιδος, κατ’ έτος, τελείται εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω η εορτή της «συνάξεως» επί τη ιερά μνήμη «πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως».

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτού (10 Μαΐου)

 
Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, Κυριακή της Σαμαρείτιδος, και η αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτού, των μαρτύρων Αλφειού, Φιλαδέλφου, Κυπρίνου, Ονησίμου, Εράσμου και άλλων δεκατεσσάρων μαρτύρων.
Ο Άγιος Απόστολος Σίμων ονομάσθηκε Κανανίτης, δηλ. Ζηλωτής. Καταγόταν από τη Γαλιλαία. Μετά την ανάληψη του Χριστού στους ουρανούς και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής, ο Σίμων επιδόθηκε σε ένα ευρύ ιεραποστολικό έργο. Δίδαξε το μήνυμα της Αναστάσεως του Σωτήρος Χριστού στην Περσία, όπου, αφού γκρέμισε τον μύθο της πολυθεΐας, φανέρωσε σε πλήθος ανθρώπων το φως της Ευαγγελικής αλήθειας. Στη συνέχεια, μετέβη στην Αφρική, όπου κήρυξε από την Αίγυπτο έως τη Μαυριτανία. Ο τελευταίος τόπος της ιεραποστολικής του δράσης ήταν η Βρετανία. Εκεί, αφού δίδαξε στον λαό τον Χριστιανισμό, συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες, βασανίστηκε και υπέστη σταυρικό θάνατο.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής της Σαμαρείτιδος 10/5/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

Αποστολικό ανάγνωσμα:  Πράξεις ια΄19-30

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, οἱ διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας,	Εκείνο τον καιρό, οι χριστιανοί που είχαν διασκορπιστεί από τα Ιεροσόλυμα, μετά το διωγμό που ακολούθησε το λιθοβολισμό του Στεφάνου, έφτασαν ως τη Φοινίκη, την Κύπρο και την Αντιόχεια.
μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις.	Σε κανέναν δεν κήρυτταν για το Χριστό παρά μόνο στους Ιουδαίους.
Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν.	Ανάμεσά τους ήταν και μερικοί Κύπριοι και Κυρηναίοι, που είχαν έρθει στην Αντιόχεια και κήρυτταν στους ελληνόφωνους Ιουδαίους το χαρμόσυνο μήνυμα, ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος.
Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον.	Η δύναμη του Κυρίου ήταν μαζί τους, και πολλοί ήταν εκείνοι που πίστεψαν και δέχτηκαν τον Ιησού για Κύριό τους.
Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας· ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ,	Οι ειδήσεις γι’ αυτά έφτασαν και στην εκκλησία των Ιεροσολύμων· έτσι έστειλαν το Βαρνάβα να πάει στην Αντιόχεια. Αυτός, όταν έφτασε εκεί και είδε το έργο της χάριτος του Θεού, χάρηκε και τους συμβούλευε όλους να μένουν αφοσιωμένοι στον Κύριο με όλη τους την καρδιά.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή της Σαμαρείτιδος: Ιωάννης 4:5–42

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής της Σαμαρείτιδος (Ιωάν. 4:5–42) ο Χριστός μετατρέπει μια απλή, καθημερινή συνάντηση σε γεγονός σωτηρίας. Η σκηνή δεν εκτυλίσσεται σε ιερό χώρο ή σε κάποιο πανηγυρικό πλαίσιο, αλλά δίπλα σε ένα πηγάδι, σε ώρα ασυνήθιστη, με πρόσωπα που, με τα κοινωνικά και θρησκευτικά κριτήρια της εποχής εκείνης, «δεν ταιριάζουν» να μιλούν μεταξύ τους. Κι όμως, ακριβώς εκεί φανερώνεται η δύναμη της θείας οικονομίας: ο Θεός συναντά τον άνθρωπο μέσα στην πραγματικότητα της δίψας του.

Ο Χριστός ξεκινά από το στοιχειώδες: ζητά νερό. Δεν αρχίζει με έλεγχο, ούτε με κήρυγμα επιβολής. Η θεολογική βαρύτητα αυτής της κίνησης είναι μεγάλη: ο Κύριος δέχεται να εμφανιστεί ως διψασμένος, να ζητήσει, να δημιουργήσει προϋποθέσεις διαλόγου. Η δίψα Του, βέβαια, δεν είναι μόνο σωματική· φανερώνει και τη «δίψα» της αγάπης Του για τον άνθρωπο. Έτσι, η συζήτηση μετατοπίζεται από το νερό του πηγαδιού στο «ύδωρ το ζων», δηλαδή στη χάρη που δεν ξεδιψά απλώς για λίγο, αλλά γεννά μέσα στον άνθρωπο πηγή ζωής. Η Εκκλησία, διαβάζοντας αυτή την περικοπή μέσα στην αναστάσιμη περίοδο, υπενθυμίζει ότι η Ανάσταση δεν είναι ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά μια ζώσα δωρεά που ποτίζει και ξεδιψά την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στη συνομιλία του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα παρά το φρέαρ του Ιακώβ τέθηκε και το θέμα πού και πώς είναι πρέπον να προσκυνείται και να λατρεύεται ο Θεός. Οι μεν Ιουδαίοι υποστήριζαν ότι αυτό πρέπει να γίνεται στα Ιεροσόλυμα, κάτι αυτονόητο φυσικά γι’ αυτούς επειδή εκεί βρισκόταν ο ναός του Σολομώντος, οι δε Σαμαρείτες στο όρος Γαριζείν. Ο Χριστός όμως μετέφερε το όλο θέμα σε άλλη βάση. Ο Θεός είναι πνεύμα και ζητάει διαφορετικό τρόπο λατρείας. Στο εξής, οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία». Για την αληθινή λατρεία του Θεού δεν μετράει ο τόπος, αλλά ο τρόπος ζωής των ανθρώπων (Κυριακή της Σαμαρείτιδος).

Τα λόγια αυτά θα εξέπλητταν τους Ιουδαίους. Ο τόπος και ο τρόπος της λατρείας τους ήταν θεόθεν δεδομένα. Δόθηκαν στον μεγάλο προφήτη και θεόπτη Μωυσή με τον πιο εντυπωσιακό και επίσημο τρόπο από τον ίδιο τον Θεό στο όρος Σινά. Με τις οδηγίες του Θεού κατασκευάστηκε ο πρώτος πρόχειρος κινητός ναός, η Σκηνή του Μαρτυρίου, με την Κιβωτό της Διαθήκης, το ιερότερο κέντρο της λατρείας τους, και με όλα τα υπόλοιπα ιερά λατρευτικά αντικείμενα. Με λεπτομερή τρόπο ορίστηκε από τον Θεό και ο τρόπος της λατρείας με τις παντοειδείς αναίμακτες και αιματηρές προσφορές και θυσίες, που έπρεπε να προσφέρουν οι Ισραηλίτες.

ΕΓΩ ΒΡΩΣΙΝ ΕΧΩ ΦΑΓΕΙΝ, ΗΝ ΥΜΕΙΣ ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΓΩ ΒΡΩΣΙΝ ΕΧΩ ΦΑΓΕΙΝ, ΗΝ ΥΜΕΙΣ ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· ραββί, φάγε. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν, ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν; Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον» (Ιωάν. 4, 31-34)‘’Στο μεταξύ τον παρακαλούσαν οι μαθητές λέγοντας: «Ραβί, φάε».  Εκείνος τους είπε: «Εγώ έχω να φάω τροφή που εσείς δεν ξέρετε»    Έλεγαν λοιπόν οι μαθητές μεταξύ τους: «Μήπως κάποιος του έφερε να φάει;»    Τους λέει ο Ιησούς: «Δική μου τροφή είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να τελειώσω το έργο του’’. 

            Σε μία από τις πιο ξεχωριστές διηγήσεις των Ευαγγελίων ο Χριστός συζητά με μία γυναίκα Σαμαρείτιδα. Τολμά να μιλήσει σε ένα πρόσωπο που οι άνθρωποι δεν το είχαν σε υπόληψη, διότι δεν ακολουθούσε τους ηθικούς κανόνες της εποχής που θεωρούσαν ότι η γυναίκα πρέπει να ανήκει στον άντρα και όχι οι άντρες να ανήκουν σ’ αυτήν. Η θέση της γυναίκας, εξάλλου, δεν ήταν να συζητά με άντρες μόνη της, ούτε να θέτει ερωτήματα θεολογικά, αλλά να ασχολείται με το σπίτι και την οικογένεια. Η γυναίκα αυτή ανήκε μάλιστα στους εχθρούς των Ιουδαίων, τους Σαμαρείτες. Δεν επιτρεπόταν Ιουδαίοι να συζητούν, να έχουν σχέση με Σαμαρείτες.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός·… λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.»

Οἱ ἄνθρωποι σ’ αὐτήν τήν ζωήν, ὅποιον τρόπο στήν πορεία τους κι ἄν ἐπιλέξουν νά βαδίσουν, δέν βρίσκουν σ’ αὐτόν τήν εἰρήνη παρά μόνον ὅταν πιστεύσουν στόν Χριστό, δεχτοῦν τή διδασκαλία Του καί ἀρχίσουν νά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν.

 Διότι μέχρις ὅτου ὁ ἄνθρωπος φθάσει νά λατρεύει τόν Θεόν «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» καί νά ἀπωθέσει τήν ἐλπίδα του στόν Θεάνθρωπον Μεσσίαν, τά ἐμπόδια πού συναντᾶ στόν κόσμο παρεμβάλλονται στήν προσπάθεια τῆς καρδιᾶς να εἰρηνεύσει. Καί αὐτό ἐννοοῦσε ὁ Χριστός ὅταν εἶπε: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς».^[1]

Ἡ ἐλπίδα τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό καί στήν σωτηρία του ἀπό τόν Θεό, ἀνυψώνει καί στερεώνει τήν καρδιά του. Ὅταν κάποιος ζητήσει στήν συνάντησή του, στό αἴτημά του νά στερεωθεῖ στήν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ καί νά τοῦ δοθεῖ αὐτό τό  δῶρο, ἡ Χάρις τῆς πίστεως πού γέννησε τήν ἐλπίδα στήν ψυχή, γίνεται Πηγή χαρισμάτων. «πηγή ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωήν αἰώνιον».

Κήρυγμα σε αμαρτωλή γυναίκα - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κατατοπιστικό κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιωάν. 4, 5-42)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Ανέζα, στις 31/5/1983)

 
Αναζητώντας την ευτυχία
 
Ο άνθρωπος αναζητά πάντοτε την ευτυχία. Αλλά ποια είναι η αληθινή ευτυχία; Και πού μπορεί κανείς να την βρει; Οι πρωτόπλαστοι έψαξαν να βρουν την ευτυχία με το δικό τους τρόπο, έξω από το θέλημα του Θεού και κατάντησαν σε δυστυχία μεγάλη. Και επειδή λίγο-πολύ όλοι τούς μιμούμαστε αναζητώντας την ευτυχία, περιήλθαμε σε τέτοια κατάσταση, που την αληθινή ευτυχία την θεωρούμε ψέμα και ανύπαρκτη εδώ στη γη.
Αναφέρεται ότι ένας αξιωματούχος του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου του Β’ - αυτού που έκαμε τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και παραλίγο να γίνει κοσμοκράτορας - είχε αποκτήσει την εύνοιά του. Έλυνε και έδενε. Όλοι του έλεγαν: «Μπράβο! Μπράβο! Τύχη βουνό!»
Αυτός όμως απαντούσε: «Τύχη βουνό! Ευτυχία, ούτε στη μύτη της βελόνας!». Γιατί μίλησε έτσι; Γιατί η ευτυχία δεν βρίσκεται στο αν έχει κανείς δύναμη σωματική ή πολιτική. Ούτε στο αν η τσέπη του είναι γεμάτη. Και δεν ευρίσκεται η ευτυχία, στο αν έχει, τρώει, πίνει, γλεντάει. Γιατί; Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι ένα ζωάκι, που όταν τακτοποιήσει κάποιες τέτοιες ανάγκες του, δεν έχει πια καμιά άλλη μέριμνα. Αλλά έχει και ψυχή και πνεύμα με άλλου είδους ανάγκες. Γι’ αυτό, ένας φιλόσοφος, ευσεβής άνθρωπος, ο Βλάσιος Πασκάλ, είπε: «Η ευτυχία δεν βρίσκεται έξω από μας, στα πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο, γύρω μας, ώστε αν τα αποκτήσεις να γίνεις ευτυχισμένος. Ούτε βρίσκεται μέσα μας όταν είμαστε σε ωραίες συναισθηματικές καταστάσεις. Η ευτυχία βρίσκεται στον Θεό. Άμα βρεις τον Θεό, έχεις ευτυχία, και πολλή και αιώνια! Και κάθε ημέρα η ευτυχία σου θα αυξάνεται!».

Ὁ Χριστὸς δέχεται τοὺς μετανοημένους ἁμαρτωλοὺς - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 Ὁ Χριστὸς δέχεται τοὺς μετανοημένους ἁμαρτωλοὺς

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἀκούσατε σήμερα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 4,5-42). Ἀλλὰ τί ὠφεληθήκατε; Γι᾽ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξηγήσουμε, νὰ τὸ ἐξηγήσουμε πολὺ ἁπλά.

* * *

Θ᾽ ἀρχίσουμε μ᾽ ἕνα παράδειγμα. Ποιό παράδειγμα; Ὑπάρχει ἕνα πουλὶ ποὺ εἶνε γνωστὸ κ᾽ ἐδῶ στὴν περιφέρεια καὶ σ᾽ ἄλλα μέρη· εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ ἄσχημα πουλιά, εἶνε τὸ κορά­κι. Τὰ φτερά του εἶνε μαῦρα, κατάμαυρα· τὸ κοράκι πετάει στὰ βουνὰ καὶ στὰ φαράγγια καὶ τρώει ψοφίμια· τὸ κοράκι ζῇ – πόσα χρόνια νομίζετε; Διακόσα χρόνια ζῇ τὸ κοράκι! Γι᾽ αὐτὸ σὲ πολλὰ μέρη ὅταν εὔχωνται κάποιον λένε· Κορακοζώητος! Δηλαδή, νὰ ζήσῃ σὰν τὸν κόρακα, διακόσα χρόνια. Ἔτσι ὥρισε ὁ Θεός, νὰ ζῇ ὁ κόρακας διακόσα χρόνια. Ἀλλὰ τί τὸ ὄφελος; Κόρακας εἶνε. Ἐνῷ ἕνα ἄλλο πουλάκι ὄμορφο, τὸ ἀηδόνι, ζῇ λίγα χρόνια, ἀλλὰ κελαηδάει ὄμορφα καὶ μᾶς εὐχαριστεῖ. Λοιπόν, ἀντὶ νὰ εἴμαστε κοράκια νὰ ζοῦμε χρόνια πολλά, ἄχρηστα χρόνια, προτιμότερο νὰ ζοῦμε λιγώτερα χρόνια, νὰ εἴμαστε σὰν τὰ ἀηδονάκια ποὺ κελαηδᾶνε μέσα στὸ δάσος.
–Ἀλλὰ γιατί, θὰ μοῦ πῇς, ἀρχίζεις μὲ κορά­κια; Τὸ εὐαγγέλιο δὲν λέει γιὰ κοράκια.

Τὸ πιὸ ἀποτελεσματικὸ γιατρικό (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτη)

Τὸ πιὸ ἀποτελεσματικὸ γιατρικό 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτη)

Ὁ ἅγιος Ἱερώνυμος ὁ Σιμωνοπετρίτης εἶχε μιὰ ἁγιασμένη μάνα, τὴ Μαρία. Ἐκείνη ὁδήγησε τὰ βήματά του στὴν πίστη. Ἀπὸ τὸ στόμα της ἄκουγε τὰ βράδια –ἀντὶ γιὰ παραμύθια– βίους ἁγίων. Μαζί της πήγαινε στὸν Ἅγιο Δημήτρη, τὴ μεγαλόπρεπη ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ του Ρεΐζ-Δερέ, ποὺ ἦταν κοντὰ στὰ Ἀλάτσατα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, γιὰ νὰ ἀνάψουν τὰ καντήλια καὶ νὰ προσευχηθοῦν.

Ἔτσι κι ἐκείνη τὴ φορά. Κίνησαν 4-5 ὧρες δρόμο γιὰ νὰ πάνε, ὁ μικρὸς Γιάννης, ὅπως ἦταν τὸ κοσμικό του ὄνομα, ἡ μητέρα του καὶ οἱ θεῖες του σ’ ἕνα μοναστήρι. Στὸν δρόμο τοῦ γυρισμοῦ ὁ ἑπτάχρονος Γιάννης ἔτρεχε μὲ ἐνθουσιασμό. Σὰν ἔφτασαν στὸ χωριὸ τὸν εἶδε μιὰ γειτόνισσα καὶ τοῦ φώναξε: «Δὲν κουράστηκες ἀπὸ τὸ τρέξιμο;». «Ὄχι, καθόλου» τὴ διαβεβαίωσε ἐκεῖνος.

Τὴν ἄλλη μέρα, ὅμως, ὁ Γιάννης δὲν μποροῦσε νὰ περπατήσει ἀπὸ τοὺς πόνους. Τὰ πέλματά του εἶχαν γεμίσει μπλαβὰ σημάδια καὶ ἦταν πρησμένα. Ὁ δάσκαλος, ποὺ ἀντιλήφθηκε πὼς τὸ παιδὶ εἶχε πρόβλημα, ἀνέθεσε σὲ δύο μεγαλύτερα παιδιὰ νὰ τὸν πάρουν ἀγκαλιὰ καὶ νὰ τὸν πᾶνε στὸ σπίτι του. Ἕνας ξάδελφός του ἔφυγε μὲ βιάση στὸ διπλανὸ χωριὸ γιὰ νὰ φέρει ἕναν γιατρό.

Το παιδί που νόμιζε πως κοστίζει 1€

 

 Τα παιδιά που κάνουν τον κλόουν της τάξης… συνήθως δεν γελάνε όταν μένουν μόνα τους. Το σκέφτηκα πάλι σήμερα, μετά από μία κουβέντα που είχα με έναν μαθητή μου. Ένα παιδί ήσυχο και ταυτόχρονα εκρηκτικό. Από εκείνα τα παιδιά που μπαίνουν μέσα στην τάξη και μέσα σε λίγα λεπτά καταφέρνουν να διαλύσουν το μάθημα χωρίς καν να σηκωθούν από την καρέκλα τους.
 
Κάνει ήχους... πουλιών. Συνεχώς. Διαφορετικά πουλιά κάθε φορά. Άλλοτε κοράκι, άλλοτε καναρίνι, άλλοτε κάτι παράξενους ήχους που ούτε εγώ δεν ξέρω πού τους βρίσκει. Η τάξη ξεσπάει στα γέλια, τα παιδιά τον κοιτάνε, η καθηγήτρια σταματάει το μάθημα για να ασχοληθεί μαζί του και εκείνος, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, γίνεται το πιο σημαντικό πρόσωπο μέσα στην αίθουσα.
 
Και ξέρετε κάτι; Πολλά παιδιά προτιμούν να τα προσέχουν επειδή ενοχλούν… παρά να μην τα προσέχει κανείς. Πίσω όμως από τους ήχους των πουλιών υπήρχε μία ζωή που οι περισσότεροι μέσα στην τάξη δεν ήξεραν. Μία καθημερινότητα γεμάτη απουσία, κούραση και σιωπή. Και ένα παιδί που είχε αρχίσει να πιστεύει ότι για να το κοιτάξουν οι άλλοι, για να το θυμούνται, για να το θέλουν στην παρέα τους… πρέπει να κάνει παράσταση.

Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα

 Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα, 

από απελπισία 

για το ωραίο που ονειρευτήκαμε

Gustave Flaubert

Η βρύση του πουλιού - Νικηφόρος Βρεττάκος

 
Κάνε με ἀηδόνι Θεέ μου, πᾶρε μου ὅλες
τὶς λέξεις κι ἄφησέ μου τὴ φωτιά,
τὴ λαχτάρα, τὸ πάθος, τὴν ἀγάπη,
νὰ τραγουδῶ ἔτσι ἁπλά, ὅπως τραγουδοῦσαν
οἱ γρῦλοι μία φορὰ κι ἀντιλαλοῦσε
ἡ Πλούμιτσα τὴ νύχτα. Ὅπως ἡ βρύση
τοῦ Πουλιοῦ μὲς στὴ φτέρη. Νὰ γιομίζω
μὲ τὸ μουμούρισμά μου τὴ μεγάλη
κυψέλη τ᾿ οὐρανοῦ. Νὰ θησαυρίζω
τὰ νερὰ τῶν βροχῶν καὶ τὶς ἀνταύγειες
ἀπ᾿ τὸ θαῦμα τοῦ κόσμου. Νὰ μ᾿ ἁπλώνουν
τὶς φοῦχτες τους οἱ ἄνθρωποι κι ἕνας ἕνας
νὰ προσπερνοῦν. Κι ἀδιάκοπα νὰ ρέω
τὴ ζωή, τὴν ἐλπίδα, τὴ λάμψη τοῦ ἥλιου,

Οσίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου. ( 9 Μαΐου)

 Οσίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου.

 Για τον Άγιο Ιερώνυμο Σιμωνοπετρίτη τον Αλατσατιανό δες

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ, «ΑΘΩΝΙΚΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ εδώ 

και Άρχιμ. Ἱερώνυμος Σιμωνοπετρίτης - π. Δανιήλ Αεράκης εδώ

η Ακολουθία του Αγίου, Ποίημα τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης Ἰωήλ εδώ

 

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τῶν ἐν Ἄθῳ πατέρων τὸ ἐγκαλλώπισμα, καὶ τοῦ σεπτοῦ κοινοβίου, Σίμωνος Πέτρας βλαστός, ἀνεδείχθης ἐπ' ἐσχάτων Ἱερώνυμε, σὺ γὰρ ἀνῖσχες ὡς φωστήρ, ἐν τῷ ἄστει Ἀθηνῶν, φωτίζων πιστῶν τὰ πλήθη· καὶ νῦν μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀνυμνούντων σε.

Από τον Βίο του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου

Από τον Βίο του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου (9 Μαΐου)

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό (την εποχή του Αυτοκράτορα Δεκίου), λίγο μετά τη βάπτισή του, ο Χριστοφόρος είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του.

Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά τη στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστοφόρο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν.

Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου (9 Μαΐου)

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτη Ησαΐα, του Μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου και του Οσίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου.
Ο Ησαΐας, ο οποίος έζησε τον 8^ο αιώνα π.Χ., εκλήθη προφήτης με όραμα στον Ναό, ενώ τα Σεραφείμ έψαλλαν το «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης αυτού…».
Εντυπωσιάστηκε που ο Θεός τού επιφύλαξε αυτή την αποκάλυψη της παρουσίας της δόξης του Τριαδικού Θεού.
Ο Προφήτης μίλησε για την ενανθρώπηση του Εμμανουήλ από τη Μαριάμ, καθώς και για τη θυσία του «αμώμου αμνού», δηλ. του Ιησού Χριστού, για τη σωτηρία του κόσμου.
Για όλα, όσα ο Ησαΐας προετοίμασε την ανθρωπότητα για την επερχόμενη δια του Μεσσία σωτηρία, τα οποία φανερώθηκαν στο πρόσωπο του Θεανθρώπου, ψάλλουν οι πιστοί τον ύμνο: «Ησαΐα, χόρευε, η παρθένος έσχεν εν γαστρί και έτεκεν υιόν τον Εμμανουήλ, Θεόν τε και άνθρωπον· Ανατολή όνομα αυτώ· όν μεγαλύνοντες την παρθένον μακαρίζομεν».

Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι από...

 

«Είδωλα εντός των τειχών: Πώς οι κοσμικές ιδεολογίες διεισδύουν στην εκκλησιαστική κοινότητα» - π. Χριστοφόρου Χρόνη

  «Είδωλα εντός των τειχών: Πώς οι κοσμικές ιδεολογίες διεισδύουν στην εκκλησιαστική κοινότητα»

«Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων» (Α΄ Ιω. 5,21)

 

Χριστοφόρου Χρόνη

Πρωτοπρεσβυτέρου, 

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Επίκουρου Καθηγητή Ποιμαντικής Θεολογίας και Ψυχολογίας,

Θεολογική Σχολή – Τμήμα Θεολογίας, ΕΚΠΑ

        Ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχείται από ιδεολογικές συγκρούσεις. Εθνικιστές, Συντηρητικοί, Φιλελεύθεροι, Προοδευτικοί, όλοι διεκδικούν την αλήθεια, υπόσχονται λύσεις και θεωρούν τους εαυτούς τους φορείς δικαιοσύνης. Κι όμως, παρά τις διαφορές τους, μοιράζονται ένα κοινό και βαθύτατο σφάλμα: αντιμετωπίζουν μια τραυματισμένη πραγματικότητα με εργαλεία που δεν φτάνουν στη ρίζα της πληγής.

        1. Το κοινό σφάλμα των ιδεολογιών: η ειδωλολατρία του μερικού

        Κάθε ιδεολογία εκκινεί από κάτι πραγματικά καλό. Κάθε μία από αυτές λατρεύει κάτι που είναι καλό, αλλά ατελές και εκεί ακριβώς εντοπίζεται η ειδωλολατρία.

Οι Εθνικιστές λατρεύουν τον λαό και τον πολιτισμό τους, μετατρέποντας την εθνική ταυτότητα σε απόλυτη αξία. Ό,τι δεν ανήκει στον «δικό μας» κόσμο γίνεται απειλή, αντίπαλος, εχθρός. Οι Συντηρητικοί εξυψώνουν την ελεύθερη αγορά σε ρυθμιστή της ανθρώπινης ζωής, θεωρώντας ότι η οικονομική ελευθερία αρκεί για να εξασφαλίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οι Φιλελεύθεροι τοποθετούν το άτομο και τη λογική στο κέντρο του σύμπαντος, υποτάσσοντας κάθε παράδοση, κάθε κοινότητα, κάθε ηθική αρχή στην αυτονομία του υποκειμένου. Οι Προοδευτικοί τέλος, αναθέτουν στο κράτος και στις ταυτοτικές κατηγορίες (φυλή, φύλο, σεξουαλικότητα), τον φορέα της ιστορικής λύτρωσης.    

        Το ειδωλολατρικό σχήμα είναι σε όλες τις περιπτώσεις το ίδιο: ένα μερικό αγαθό αναγορεύεται σε απόλυτο, και ό,τι το απειλεί δαιμονοποιείται. Έτσι, κάθε ιδεολογία παράγει τους δικούς της «εχθρούς»: για τον Εθνικιστή είναι ο ξένος, για τον Συντηρητικό το κράτος, για τον Φιλελεύθερο η θρησκεία και η οικογένεια, για τον Προοδευτικό η ελεύθερη αγορά και η παράδοση. Και κάθε ιδεολογία παράγει τους δικούς της «σωτήρες»: ηγέτες, κόμματα, κινήματα που φέρουν την υπόσχεση της τελικής λύσης. Αυτή η ανάγκη για εχθρό και σωτήρα δεν είναι τυχαία. Είναι η αναπόφευκτη συνέπεια μιας σκέψης που αναζητά το απόλυτο μέσα στο σχετικό.

Ένας ματωμένος δεκαπεντασύλλαβος

  «Ξύπνα, ήλιε μου κι άνοιξη, πέταγμα της καρδιάς μου

Γέμισε ρόδα και φιλιά κι ανθάκια της ποδιάς μου

 

Ξύπνα λεβέντη κι εδώ να, προσμένει η λυγερή σου

Καρδιοχτυπά, πουλάκι αητέ, πού είναι η δύναμή σου;

 

Ξύπνα πετροχελίδονο, πετάρισ’ εδώ πάλι

Άφησε μύρο της αυγής, φιλί στο προσκεφάλι»

 

Μέρα Μαγιού...

και για την Κατίνα Τούση ,θέλω να πώ...

και τον διαρκή ''Επιτάφιο'' ,αυτού του τόπου.

Στιs  29 Απρίλη του 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, (στις τάξεις των οποίων βρίσκονταν αμέτρητοι εξαθλιωμένοι Μικρασιάτες πρόσφυγεs) κατέβαιναν σε απεργία διαρκείας, με κύριο αίτημα την αύξηση του ημερομισθίου από τις 75 στις 135 δραχμές(με βάση τη συμφωνία του 1924, γνωστής ως «σύμβασης Παπαναστασίου» που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, λόγω της μεγάλης  διαθεσιμότητας εργατικής δύναμης μετά την προσφυγιά και την ανταλλαγή των πληθυσμών).      

Το πρωί της 8ης Μαΐου, η Χωροφυλακή της Θεσσαλονίκης εμπόδιζε χιλιάδες διαδηλωτές να κατευθυνθούν προς το Διοικητήριο.
Οι διαδηλωτές επέμειναν, ακολούθησαν συγκρούσεις με αποτέλεσμα το τραυματισμό πολλών απεργών.
Η υπέρμετρη βία, που άσκησε η Χωροφυλακή, ευαισθητοποίησε και άλλους εργασιακούς κλάδους και το ίδιο βράδυ ξεκίνησαν 24ωρη απεργία οι σιδηροδρομικοί, οι αυτοκινητιστές, οι τροχιοδρομικοί και οι εργαζόμενοι στον ηλεκτρισμό.

Αἰσιόδοξοι καί στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης - Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Εἴμαστε αἰσιόδοξοι καί στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης. Μέσα στούς ἑπόμενους μῆνες ὁλοκληρώνονται οἱ ἐργασίες ριζικῆς ἀνακαίνισης τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος τῆς Σχολῆς, τά ἐγκαίνια τοῦ ὁποίου θά τελέσουμε, σύν Θεῷ, κατά τόν προσεχῆ Σεπτέμβριο. Ἐκφράζουμε καί ἀπό αὐτό τό βῆμα τίς εὐγνώμονες εὐχαριστίες μας πρός τόν γενναιόφρονα χορηγό τοῦ ἔργου Ἐντιμολο-γιώτατο Ἄρχοντα Ἔξαρχο καί Οἰκουμενικό Μέγα Εὐεργέτη κύριο Ἀθανάσιο Μαρτῖνο καί τήν Εὐγενεστάτη σύζυγό του κυρία Μαρίνα. 

Ο μουσικός

Ο μουσικός

 Συχνά τη νύχτα, χωρίς να το καταλάβω, έφτανα σε μια άλλη πόλη, δεν υπήρχε παρά μόνο ένας γέρος, που ονειρευόταν κάποτε να γίνει μουσικός, και τώρα καθόταν μισόγυμνος μες στη βροχή – με το σακάκι του είχε σκεπάσει πάνω στα γόνατα του ένα παλιό, φανταστικό βιολί, «το ακούς;» μου λέει, «ναι, του λέω, πάντα το άκουγα»,
ενώ στο βάθος του δρόμου το άγαλμα διηγόταν στα πουλιά το αληθινό ταξίδι.

Τάσος Λειβαδίτης

Από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972)