Ἡ Λαμπροτρίτη στὴν Πάτρα

 
Τὴν Τρίτη τοῦ Πάσχα, ἡ πόλις τῶν Πατρῶν τιμᾶ τὴνΠαναγία Μητέρα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας, μὲἀναστάσιμη, πανηγυρική, λειτουργικὴ Σύναξη, στὸπερίπτυστο καὶ ἱστορικὸ Μοναστήρι της, τὸἐπιλεγόμενον «τῆς Γηροκομήτισσας Παναγίας» καὶ τὸὁποῖον κατὰ τὴν ἰσχυρὰν παράδοσιν, ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸνἍγιον, ἔνδοξον Μεγαλομάρτυρα Ἀρτέμιον, ὁ ὁποῖοςἀπεστάλη, τὸ 357 μ.Χ. ἀπὸ τὸν ΑὐτοκράτοραΚωνστάντιο, στὴν Πάτρα γιὰ νὰ πὰρῃ τὰ Λείψανα τοῦἈποστόλου Ἀνδρέου ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ νὰ τὰ μεταφὲρῃστὴν Κωνσταντινούπολη.
Τὴν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν, μὲ συλλειτουργούς τὸνἩγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς π. Συμεών, πατέρες τῆςΜονῆς καὶ ἄλλους Πρεσβυτέρους καὶ Διακόνους.

•​Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος στὸ κήρυγμά του, μίλησε γιὰ τὴνὑπόθεση τῆς Ἑορτῆς, γιὰ τὴν σύναξη τῶν πιστῶνδηλαδή, ἡ ὁποία ἐπιτελεῖται εἰς τιμὴν τῆς ὙπεραγίαςΘεοτόκου, ἡ ὁποία ἠξιώθη νὰ ἴδῃ πρώτη τὸν ἈναστάνταΚύριο καὶ ἀνέλυσε θεολογικῶς τὸ θέμα αὐτό.

Ἡ λιτανεία τῆς Παναγίας στὴν Μονή Μολυβδοσκεπάστου

Τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου, 14 Ἀπριλίου 2026, τελέστηκε πανηγυρικὴ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου, ἐπὶ τῇ εἰωθυίᾳ ἑορτῇ τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Πωγωνιανιτίσσης.
Ἀκολούθως, πραγματοποιήθηκε ἡ καθιερωμένη λιτάνευση τῆς θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Παναγίας, τῆς ἐπονομαζομένης Πωγωνιανιτίσσης (Μολυβδοσκεπάστου), ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, συμφώνως πρὸς τὸ μοναστηριακὸ τυπικό, μὲ τὴ συμμετοχὴ πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν καὶ φίλων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, οἱ ὁποῖοι διακόνησαν παντοιοτρόπως γιὰ τὴ διεξαγωγὴ τῆς πανηγύρεως. Στὴν ἑορτὴ παρευρέθησαν ὁ Διοικητὴς τοῦ 583 Μ/Π Τάγματος Πεζικοῦ κ. Ἰωάννης Φούκας, οἱ Ἀντιδήμαρχοι Κονίτσης κ. Βασίλειος Σπανός, κ. Νικόλαος Στράτος, κ. Δημήτριος Κοτσάφτης καὶ ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Δήμου κ. Ἀθανάσιος Κίτσιος.

Επειδή διὰ λόγους πέραν τῆς θελήσεώς του δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀλεξίου, ἀνεγνώσθη ἡ Ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιος αὐτοῦ, δι’ ἧς μετεφέρθησαν αἱ ἀναστάσιμες εὐχαί του πρὸς τοὺς πιστούς.

Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

 Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα, του οποίου η μέρα είναι σήμερα. Έναν άγιο, του οποίου η μαγκιά θρυμματίζει στερεότυπα, τόσο κοινωνικά όσο και θεολογικά.

Ο Αρδαλίων είναι ένας άγιος που δεν έγινε καν «κανονικός χριστιανός». Δεν βαφτίστηκε ποτέ από παπά και δεν κοινώνησε ποτέ του σε κάποια ενορία. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που φανερώνουν το ανυπότακτο του ζωντανού Θεού, του Θεού ο οποίος δεν εγκλωβίζεται πουθενά – δηλαδή ούτε στα θεσμικά όρια της ίδιας του της εκκλησίας. Και ως εκ τούτου, αληθινή Εκκλησία του Χριστού είναι αυτή που αναγνωρίζει τον Κύριό της ως δρώντα παντού, ως δρώντα δηλαδή όπου η αδιανόητη αγάπη του το καλεί. Χωρίς να χρειάζεται την άδεια κανενός διαχειριστή, πόσο μάλλον από όποιους νομίζουν πως έχουν χρησικτησία πάνω στον Θεό. Ο ζωντανός Θεός που δρα αδέσμευτος, μετακινεί μυστικά τα όρια της Εκκλησίας του, για να καλωσορίσει σε αυτήν ανθρώπους οι οποίοι στα μάτια πιστών και απίστων φαίνεται να είναι αλλού γι’ αλλού...

Ο Αρδαλίων μαρτύρησε στην πυρά κατά τη βασιλεία του Μαξιμιανού Γαλερίου (305-311). Ήταν μίμος, δηλαδή κάτι σαν ηθοποιός και σαλτιμπάγκος, πράγμα που στην κοινωνική συνείδηση (και ιδίως των χριστιανών) σήμαινε άνθρωπο του σκοινιού και του παλουκιού: απόβρασμα. Η ιστορία του λέει πως πάνω στη σκηνή ο Αρδαλίων διακωμωδούσε τον Χριστιανισμό και χλεύαζε τα μυστήριά του.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ – 2026 / π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

ΑΝΑΣΤΑΣΗ – 2026

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Να αφήνεις τη στεριά,

πάνω στο νερό δεμένος

και να φτάνεις πιο μακριά

από αυτό που είσαι φτιαγμένος

(Μ. Πασχαλίδης: Κερασμένα τα ποτά)

«Στο νου μου έρχονται μνήμες από Πάσχα.
Το πρώτο μου Πάσχα στη Ρωσία το 1919 λιμός, κίνδυνος, Κόκκινη τρομοκρατία κτλ. Είχα φτάσει σε ένα από τα ορόσημα της ζωής αυτού του αιώνα. Βλέπω τον αγκιτάτορα Βόλντιν του δεύτερου διαμερίσματος της Πετρούπολης, να επιπλήττει του συντρόφους του στο Κόμμα στον κεντρικό περίβολο της επιτροπής μας, στο πρώην ανάκτορο του μεγάλου Δούκα Κυρίλλου κοντά στην Όπερα. Το γαλάζιο του ουρανού είναι διάφανο και μέσα του πλέον χρυσαφένια κρόσσια, πάνω από ένα μισογυρισμένο μισοφέγγαρο. Τον βλέπω να βαδίζει από στέγη σε στέγη. Φευγαλέες εικόνες της πόλης, κανάλια, γέφυρες πάνω από τον Μόικα και τον Φοντάνκα. Τα δέντρα έχουν αρχίσει να πρασινίζουν, από ψηλά οι άδεις αρτηρίες είναι πανέμορφες νωρίς το πρωί. Βαρετά περιστατικά στα σπίτια, τα κλικ των πιστολιών γύρω από μια συστάδα καμινάδες, ο φόβος μήπως γλιστρήσω στις κεκλιμένες αλουμινένιες στέγες.
Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη. Και επί γης οι πασχαλιές.

Η Μέση Ανατολή που Δεν Γνωρίζεις — Οι Τελευταίοι Χριστιανοί | Λαμπρινή Θωμά

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. 

Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Ο Χριστός αγνοεί τις προσευχές αυτών που έχουν τα χέρια τους ματωμένα Αρχιεπίσκοπε

Οι «εκπρόσωποι του Θεού» στη Γη υπήρξαν ιστορικά από τους μεγαλύτερους ουσιαστικούς πρωταγωνιστές των πολέμων της ανθρωπότητας. Για να προωθήσουν συμφέροντα έφτιαξαν πολλούς θεούς και εν ονόματί τους σκότωσαν και συνεχίζουν να σκοτώνουν συνανθρώπους τους. Ο αμερικανικής κοπής Χριστιανισμός της εποχής μας χρεώνεται το αίμα που χύνει στους πολέμους του o Ντόναλντ Τραμπ. Για να καλοπερνούν δίπλα του διάφοροι Αμερικανοί συντηρητικοί, ευδαιμονιστές,  εθνικιστές, τηλεοπτικοί ιερωμένοι και μεταξύ τους και ο Αρχιεπίσκοπός μας Ελπιδοφόρος, συγκρίνουν τον Ντόναλντ Τραμπ με τον Ιησού Χριστό, προπαγανδίζουν ότι αποτελεί επιλογή του Ιησού Χριστού και ισχυρίζονται ότι οι πόλεμοί του έχουν ευλογηθεί από τον Θεό. Το να είσαι χριστιανός σήμερα σημαίνει γι’ αυτούς ότι πρέπει ταυτόχρονα να είσαι συντηρητικός και να υποστηρίζεις τον Τραμπ και το Ισραήλ, αδιαφορώντας για το αίμα των αθώων που χύνεται δίπλα σου.

«Πάσχων Θεός», «Πάσχων Δούλος» και το Πάθος του Χριστού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 «Πάσχων Θεός», «Πάσχων Δούλος» και το Πάθος του Χριστού

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ιδέα ενός θεού που «πεθαίνει» ή «πάσχει» και κατόπιν επιστρέφει εμφανίζεται πράγματι σε αρκετές θρησκείες της Εγγύς Ανατολής και της Μεσογείου. Όμως, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν επιφανειακές ομοιότητες, αλλά τι ακριβώς σημαίνει το «πάθος» σε κάθε παράδοση και τι είδους «επιστροφή» περιγράφεται.

Στις λατρείες του Ταμμούζ (συγγενής μορφή του σουμερο-ακκαδικού Dumuzi) και του Άδωνι (ελληνική μυθολογική μορφή με Συρο-Φοινικική καταγωγή, το Άδωνις συνδέεται με το σημιτικό ’adōn / adonai που σημαίνει «κύριος»), το μοτίβο σχετίζεται έντονα με τη βλάστηση: ο αγαπημένος της θεάς (Ινάννα/Ιστάρ ή Αφροδίτη) χάνεται, θρηνείται, και η απουσία του συμβολίζει τη φθορά της φύσης· η επάνοδος συνδέεται με την αναγέννηση. Δεν πρόκειται κατ’ ανάγκη για «ιστορικό» γεγονός, αλλά για ιεροποιημένη έκφραση του κύκλου ζωής–απώλειας–επιστροφής που βιώνει ο άνθρωπος που ασχολείται με την γεωργία. Κάτι παρόμοιο βλέπουμε στον μύθο του Όσιρι: ο θεός δολοφονείται, διαμελίζεται, και «αποκαθίσταται» από την Ίσιδα· όμως η βασική του θέση είναι ως άρχοντας του κάτω κόσμου και εγγυητής μιας μεταθανάτιας τάξης, όχι ως ένας Σωτήρας που επιστρέφει στην ιστορία για να νικήσει τον θάνατο με τρόπο που αλλάζει οντολογικά την ανθρώπινη φύση.

Κράτα απόσταση. Από εκείνους που κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν ...

 Κράτα απόσταση.
Από εκείνους που κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν,
από εκείνους που επικαλούνται την ειρήνη με υψωμένα χέρια,
από εκείνους που πλησιάζουν μόνο όταν σε χρειάζονται
και εξαφανίζονται μόλις δεν σε χρειάζονται πια.
Κράτα απόσταση από εκείνους που μιλάνε πίσω από την πλάτη σου,
από εκείνους που φορούν τέλεια χαμόγελα σαν γυαλισμένες μάσκες,
από εκείνους που χαμογελώντας δείχνουν τα δόντια τους
αλλά όχι την καρδιά τους.
Μείνε μακριά από αναμνήσεις που σε τσούζουν,
από τύψεις που ξαναγράφουν το παρελθόν μέχρι να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.
Από εκείνους που αγαπούν μόνο ό,τι είναι δυνατό, αποτελεσματικό
και δεν ξέρουν πώς να κάθονται δίπλα στην ευθραυστότητα, τη μοναξιά, τα γηρατειά.
Κράτα απόσταση από εκείνους που χρησιμοποιούν την αλήθεια ως όπλο,
από εκείνους που λένε ψέματα για λόγους ευκολίας
και είναι ειλικρινείς μόνο όταν θέλουν να πληγώσουν.

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, την παραμονή της εορτής των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, 13 Απριλίου 2026, στο παρεκκλήσιο του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Πατρών. Στην Ακολουθία χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε « Μέσα στη χαρά της Αναστάσεως, τη Λαμπροτρίτη εορτάζουν τρία άνθη του παραδείσου, οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη ».
Προβάλλουν στεφανωμένοι με τον στέφανο της δόξης που έλαβαν από τον Κύριο με ερυθρά ενδύματα που βάφτηκαν με το μαρτυρικό τους αίμα .

Θαυμάζουμε την πίστη και την αγάπη των Νεομαρτύρων που είχαν στον Κύριο, αυτή η πίστη τους έδωσε την δύναμη να αντιμετωπίσουν τους σκληρούς δημίους και διωγμούς.

Οι περισσότεροι βίοι των νεομαρτύρων εγράφησαν από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη με σκοπό την στήριξη των χριστιανών απέναντι στους ισλαμιστές. Από τους βίους των Αγίων προσφέρονται στους πιστούς πρότυπα θάρρους, υπομονής, ομολογίας και αγάπης προς τον Αναστάντα Κύριο.

Την Ανάσταση μπορεί να τη ζήσει μόνον όποιος περάσει μέσα από τον θάνατο.

  «Την Ανάσταση μπορεί να τη ζήσει μόνον όποιος περάσει μέσα από τον θάνατο. Ας είμαστε "τέκνα φωτός", και τότε ο Χριστός ποτέ δεν θα φύγει μακριά μας, η Ανάσταση θα ζει στις ψυχές μας και η αιώνια ευφροσύνη σ’ ολόκληρο το είναι μας».

Μητροπολίτης Αντώνιος Bloom του Σουρόζ

"προσευχή, φιλανθρωπία και ενότητα"

 Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ ενθαρρύνει τη χριστιανική κοινότητα στην Αλγερία κατά το Αποστολικό Ταξίδη του αυτές τις ημέρες να παραμείνει ριζωμένη στην "προσευχή, φιλανθρωπία και ενότητα", επαινώντας τον ήσυχο μάρτυρά τους και προτρέπει να αποτελέσουν σημάδι ειρήνης και αδελφότητας.

Να μιλάμε, και να μιλάμε για το τίποτα...

 

Είμαστε καταδικασμένοι

σε έναν αιώνιο μονόλογο,

χωρίς έννοια, χωρίς περιεχόμενο.

Σε ένα αιώνιο μουρμούρισμα.

Να μιλάμε, και να μιλάμε για το τίποτα...

Samuel Beckett

Ακόμη κι αν η ευτυχία σε ξεχάσει για λίγο

 

 «Ακόμη κι αν η ευτυχία σε ξεχάσει για λίγο, 

εσύ μην την ξεχνάς ποτέ».

Jacques Prévert

Πασχαλινές Εὐχές

 

Μνήμη των Αγίων Αποστόλων εκ των εβδομήκοντα Αριστάρχου, Πούδη, και Τροφίμου (14 Απριλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι ήτον από τους εβδομήκοντα Αποστόλους, ηκολούθησαν δε εις τον μέγαν Απόστολον Παύλον, κηρύττοντες το Ευαγγέλιον του Χριστού, και συγκακοπαθούντες με τον διδάσκαλον αυτών Παύλον εις όλους τους διωγμούς του και πειρασμούς. Αφ’ ου δε ο Παύλος απεκεφαλίσθη, τότε και αυτοί απεκεφαλίσθησαν από τον Νέρωνα. Ταύτα διηγείται ο μακάριος και πανόλβιος Δωρόθεος (ο Τύρου δηλαδή Επίσκοπος, ούτινος η μνήμη εορτάζεται κατά την ενάτην του Οκτωβρίου). Ούτος γαρ, πηγαίνωντας εις την Ρώμην, τα έμαθε, και με ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν τα έγραψε, και τα αφήκεν εις υπομνήματα.

Τρίτη του Πάσχα (14 Απριλίου 2026)

 Ως ζωηφόρος, ὡς Παραδείσου ὡραιότερος, ὄντως καί παστάδος πάσης βασιλικῆς, ἀναδέδεικται λαμπρότερος, Χριστέ, ὁ τάφος σου, ἡ πηγή τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως.
Τό τοῦ ῾Υψίστου ἡγιασμένον θεῖον σκήνωμα, χαῖρε· διά σοῦ γάρ δέδοται ἡ χαρά Θεοτόκε τοῖς κραυγάζουσιν· Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν ὑπάρχεις, πανάμωμε Δέσποινα.
Χριστός Ανέστη!
Η Τρίτη της Διακαινησίμου, είναι αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο και εορτάζουμε τη μνήμη των Αποστόλων Αριστάρχου Θεσσαλονικέως, επισκόπου Απαμείας, Πούδη και Τροφίμου. Επίσης, των Μαρτύρων Αρδαλίωνος του μίμου και Θωμαΐδος, του Νεομάρτυρος Δημητρίου του εκ Τριφυλίας και εν Τριπόλει μαρτυρήσαντος (†1803) και των νεοφανών μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.

Ἡ Ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἡ Ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἡ Ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα καλεῖται  «Διακαινήσιμος», ἀνακαινίσεως τοῦ πιστοῦ. Πῶς;

    Κανόνας 66^ος Πενθέκτης: 

   «Ἀπό τήν Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, μέχρι τήν ἑπόμενη Κυριακή (τοῦ Θωμᾶ), ὅλη τήν ἑβδομάδα οἱ πιστοί ὀφείλουν νά παραμένουν ἀνελλιπῶς στίς ἐκκκλησίες,

μέ ψαλμούς,

μέ ὕμνους,

μέ ὠδές πνευματικές,

μέ τήν ἀκρόαση τῶν θείων Γραφῶν,

«καί τῶν ἁγίων μυστηρίων κατατρυφῶντας».

 Σέ  ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες οὐδόλως ἐπιτρέπονται ἱπποδρόμια, θέατρα καί ἄλλα δημόσια θεάματα. Ἔτσι θά ἀναστηθοῦμε καί θά ἀνυψωθοῦμε καί ἐμεῖς μέ τό Χριστό»· θά ἀνακαινισθοῦμε.  (Καί ἡ Μ. Τεσσαρακοστή ἦταν περίοδος πνευματικῆς ἀνακαινίσεως· ὅμως ἡ ἀνακαίνιση γιά τόν χρισταινό δέν ἔχει τέλος).

Πώς θα καταλάβουν τα παιδιά την Ανάσταση Του Χριστού; - π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος

Πώς θα καταλάβουν τα παιδιά την Ανάσταση Του Χριστού;

 Ο π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος απαντά

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΖΩΗΣ 

Της ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Τα σπιτικά γιορτάζουν. Οι εκκλησιές χτυπούν τις καμπάνες χαρμόσυνα. «Χριστός Ανέστη» λέμε στα παιδιά μας, κι εκείνα απαντούν, «Αληθώς Ανέστη». Εχουν διδαχθεί από μικρή ηλικία, τι σημαίνει, η κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, η Ανάσταση Του Χριστού και η ημέρα της Λαμπρής, όπου τα σπίτια γεμίζουν με αγαπημένα πρόσωπα.

Εχω τη χαρά και την τιμή, να γνωρίζω πολλά χρόνια τον π. Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο, εφημέριο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας Πατρών. Το έργο του θεάρεστο! Ενας σύγχρονος ιερέας που αγαπά τα παιδιά και βρίσκεται δίπλα στους συνανθρώπους μας.
Η πρώτη μας συνάντηση έγινε πριν χρόνια, όταν δημιουργήθηκε ο παιδικός σταθμός της ενορίας του. Εκεί, εκπαιδεύονται με αγάπη και σεβασμό, δεκάδες παιδιά κάθε χρόνο. Ακολουθούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας και έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν τις Αγιες Ημέρες του Χριστιανισμού, όπως είναι σήμερα η Ανάσταση Του Χριστού!

Αξίζει να αναφερθώ και στην πρωτοβουλία του πατήρ Κωνσταντίνου, για τη δημιουργία της φημισμένης χορωδίας «BelCantes Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας», που ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία τον Σεπτέμβριο του 2016.

«Θα συνεχίσω να μιλάω δυνατά κατά του πολέμου»: Η απάντηση του Πάπα στο νέο παραλήρημα Τραμπ

«Θα συνεχίσω να μιλάω δυνατά κατά του πολέμου»:

Η απάντηση του Πάπα στο νέο παραλήρημα Τραμπ 

Ο Πάπας Λέων σήκωσε τη Δευτέρα το γάντι στον Ντόναλντ Τραμπ και ξεκαθάρισε στο Reuters ότι σχεδιάζει να συνεχίσει να μιλάει κατά του πολέμου μετά τη σφοδρή επίθεση του προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος τον χαρακτήρισε «αδύναμο».

Σε δηλώσεις που έκανε κατά τη διάρκεια της πτήσης του προς το Αλγέρι, στο πλαίσιο της δεκαήμερης περιοδείας του σε τέσσερις αφρικανικές χώρες, ο ποντίφικας ανέφερε επίσης ότι «το χριστιανικό μήνυμα διαστρεβλώνεται».

«Δεν θέλω να μπω σε συζήτηση μαζί του», επισήμανε ο Λέων στο Reuters. «Δεν πιστεύω ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου πρέπει να γίνεται αντικείμενο διαστρέβλωσης όπως κάνουν ορισμένοι».

«Θα συνεχίσω να μιλάω δυνατά κατά του πολέμου, επιδιώκοντας να προωθήσω την ειρήνη, να προωθήσω τον διάλογο και τις πολυμερείς σχέσεις μεταξύ των κρατών για να αναζητήσω δίκαιες λύσεις στα προβλήματα», υπογράμμισε ο ηγέτης της Εκκλησίας των 1,4 δισεκατομμυρίων μελών.

«Πάρα πολλοί άνθρωποι υποφέρουν στον κόσμο σήμερα», είπε ο Λέων. «Πάρα πολλοί αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται. Και νομίζω ότι κάποιος πρέπει να υψώσει ανάστημα, και να πει ότι υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος».

Ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης στὴν Πάτρα

Σὲ κλῖμα Ἀναστάσιμης χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης, ἐτελέσθη ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν.

Στὸ Ἑσπερινὸ ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, συγχοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, μὲ τὴν συμμετοχὴ πλήθους Ἱερέων ἀπὸ τὴν πόλη τῶν Πατρῶν καὶ τὴν εὐρύτερη περιοχή.

Ἡ συμμετοχὴ τοῦ Λαοῦ, ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ὁ Σεβασμιώτατος παρομοίασε τὸ πλῆθος τοῦ Λαοῦ ἐντὸς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, μὲ ἐκεῖνο τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Ἡ ἔνδυσις τῶν Ἀρχιερέων καὶ τῶν Ἱερέων ἔγινε στὸν Παλαιὸ Ἱερὸ Ναὸ καὶ ἐν συνεχεῖᾳ ἐν πομπῇ μετέβησαν στὸν Νέο Ἱερὸ Ναὸ ὅπου ἐτελέσθη ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Πάσχα.

Τὸ Εὐαγγέλιο ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα, διαβάστηκε καὶ σὲ ἄλλες γλῶσσες ἀπὸ Ἱερεῖς τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν.

Ο Αναστημένος Χριστός να αγκαλιάσει τη ζωή σας - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

 

Ο Αναστημένος Χριστός να αγκαλιάσει τη ζωή σας

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Σήμερα, στο φως της Αναστάσεως, η καρδιά μου δεν αντέχει να σωπάσει…
Σας σκέφτομαι έναν έναν.
Εσάς που γίνατε σιωπηλοί συνοδοιπόροι μας εδώ στη Νότια Μαδαγασκάρη.
Εσάς που δεν είδατε με τα μάτια σας τον πόνο… αλλά τον αγκαλιάσατε με την καρδιά σας.
Να ξέρετε κάτι
Η αγάπη σας δεν είναι απλώς βοήθεια.
Είναι Ανάσταση.
Είναι το χέρι που σηκώνει ένα παιδί όταν πέφτει.
Είναι το ψωμί που γίνεται χαμόγελο.
Είναι το δάκρυ που στεγνώνει πριν κυλήσει.
Είναι το φως που νικά το σκοτάδι εκεί που όλα φαίνονται χαμένα.
Πολλές φορές, μέσα στη σιωπή της νύχτας, σκέφτομαι πως αν υπάρχει ελπίδα σε αυτόν τον τόπο…
είναι γιατί υπάρχετε εσείς.
Και σήμερα, μπροστά στον Άδειο Τάφο, προσεύχομαι με όλη μου την ψυχή για εσάς.

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα 12 Απριλίου 2026 το βράδυ, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, συμπροσευχομένων των Μητροπολιτών Βρυούλων κ. Παντελεήμονος και Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού, με την συμμετοχή του συνόλου του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και την πληθωρική παρουσία των ευσεβών Θεσσαλονικέων και πολλών επισκεπτών της Πόλης, οι οποίοι γέμισαν τον Ιερό Ναό και τον Προαύλιο χώρο του, τελέσθηκε ο Εσπερινός της Αγάπης.

Στην Ιερά Ακολουθία της Αγάπης, σύμφωνα με την παράδοση, το απόσπασμα του Ευαγγελικού Αναγνώσματος διαβάστηκε όχι μόνο Ελληνικά από τον Μητροπολίτη Φιλόθεο και τον Διάκ. Ιάκωβο Αθανασόπουλο, αλλά και στην Ελληνική Ομηρική διάλεκτο από εικοσαμελή Βυζαντινό Χορό Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως υπό την διεύθυνση του Πρωτοπρεσβ. Νικολάου Χαμαμτζόγλου, καθώς και στις εξής ξένες γλώσσες: Λατινικά από τον Αρχιμ. Κωνσταντίνο Φουντουκίδη, Γαλλικά από τον Αρχιμ. Μεθόδιο Αλεξίου, Γερμανικά από τον Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνο Κουκόπουλο, Αγγλικά από τον Πρωτοπρεσβ. Αθανάσιο Κουτρούπη, Σερβικά από τον Πρωτοπρεσβ. Παύλο Παρασκευά, Αλβανικά από τον Πρωτοπρεσβ. Αρτέμιο Τσίτση, Ρουμανικά από τον Πρωτοπρεσβ. Νικόλαο Ζουγκανάρου, Luganda από τον Πρεσβ. Γεώργιο Balinya, Γεωργιανά από τον Πρωτοπρεσβ. Γεώργιο Ματουρέλι και Ουκρανικά από τον Πρωτοδιάκ. Δημήτριο Rudko.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

«…σκοπούντων ημών … τα μη βλεπόμενα» (Β΄ Κορ. 4, 18)

Πα­ρα­μέ­ρι­σε τη βα­ρειά βε­λού­δι­νη κουρ­τί­να τη στιγ­μή που τα πλά­τη του ου­ρα­νού και τα πέ­ρα­τα της γης αν­τή­χη­σαν α­π’ τον ευ­φρό­συ­νο ή­χο της α­να­στά­σι­μης καμ­πά­νας. Η ό­μορ­φη πριγ­κί­πισ­σα α­π’ τ’ α­νοι­χτό πα­ρά­θυ­ρο του χρό­νου έ­ρι­ξε το βλέμ­μα της στη γη. Ξε­χώ­ρι­σε α­μέ­σως το μι­κρό σπι­τι­κό, που ή­ταν κά­πο­τε η κα­τοι­κί­α της. Τα δυ­ό της παι­διά έ­λει­παν. Η γριά μά­να της, σκυ­φτή α­π’ τα χρό­νια, μα πι­ό­τε­ρο α­π’ τον κα­ϋ­μό, μπαι­νό­βγαι­νε στις κά­μα­ρες αρ­γο­πα­τών­τας και συ­χνο­στε­νά­ζον­τας.

Πά­νε τώ­ρα τρί­α χρό­νια που η γριά δεν σή­κω­σε κε­φά­λι. Και πώς να το ’­κα­νε; Η κό­ρη της έ­φυ­γε. Για το τα­ξί­δι που δεν έ­χει ε­πι­στρο­φή. Ή­ταν η μο­νά­κρι­βη α­γα­πη­μέ­νη της κό­ρη, με­γα­λω­μέ­νη με ελ­πί­δες, καρ­δι­ο­χτύ­πια και ό­νει­ρα. Κι αλ­λοί­μο­νο! Έ­φυ­γε με πό­νο. Δεν έφτανε που χήρεψε νωρίς, μα έφυγε χτυ­πη­μέ­νη και η ίδια πρό­ω­ρα, βα­σα­νι­σμέ­νη σκλη­ρά α­πό αρ­ρώ­στια που δεν τής έπρεπε. Η καρ­διά της μά­νας έ­λει­ω­νε κα­θώς την έ­βλε­πε να σβή­νει. Και τώ­ρα που χά­θη­κε ο­ρι­στι­κά, α­φή­νον­τας τα δυ­ό της βλα­στα­ρά­κια ορ­φα­νά, η γριά μέ­νει φαρ­μα­κω­μέ­νη αθε­ρά­πευ­τα.

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Σε συνέχεια προηγουμένου μου κειμένου και με βάση τα όσα συμβαίνουν στη δικαιοσύνη στην Ελλάδα και γενικώς στον διεθνή χώρο επιβεβαιώνεται η φιλοσοφική άποψη πως η απόδοσή της αποτελεί ουτοπία. Κατά τον Άγγλο πολιτικό και φιλόσοφο Τόμας Μορ, θύμα της εκ μέρους του προασπίσεως της δικαιοσύνης έναντι της κρατικής εξουσίας, η ουτοπία (ου τόπος) αποτελεί μια ιδέα, θεωρία ή επιδίωξη που βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας. Ο Πλάτωνας, συγκλονισμένος από την άδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του διδασκάλου του Σωκράτη, δημιουργεί τη δική του ουτοπία στην «Πολιτεία» του, έργο το οποίο στην εποχή της Αναγέννησης ενέπνευσε τις ουτοπίες δικαιοσύνης, πλην αυτής του Μορ, των Τομάζο Καμπανέλα και Φράνσις Μπέικον. Ο καθηγητής Χανς Κέλσεν (1881 – 1973) στο πόνημά του «Τί είναι δικαιοσύνη;» (1953) αρνείται την δικαιοσύνη ως αντικειμενική αξία, επειδή η γνώση αυτής – όπως η γνώση όλων των αντικειμενικών αξιών – δεν είναι επιστημονικά δυνατή.

            Πιο πρακτικός ο Γάλλος φιλόσοφος Μοντεσκιέ (1689-1755), στο έργο του «Το πνεύμα των Νόμων», θεωρεί ότι σε μια ευνομούμενη Πολιτεία υπάρχουν τρεις εξουσίες, η Εκτελεστική, η Νομοθετική και η Δικαστική. Από αυτές, όπως σημειώνει, η πιο αδύναμη είναι η δικαστική, αφού είναι υποχρεωμένη να αποφασίζει με βάση τις αποφάσεις της νομοθετικής εξουσίας, έστω και αν αυτές είναι άδικες, και να τις εκτελεί χρησιμοποιώντας την εκτελεστική εξουσία, χωρίς την οποία είναι ασήμαντη.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ

ΙΕΡΑ   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ   ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΟΣΙΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ & ΟΖΗΡΟΥ-ΤΕΡΨΗ  ΤΗΛ. 2610318930

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΞΙΟ ΚΛΙΤΟΣ ΤΟΥ   ΚΑΤΩ ΙΕΡΟΥ  ΝΑΟΥ

Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ  ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ  ΚΑΘΗΓΙΑΣΜΕΝΗ   ΕΠ’ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ  

ΑΓΙΟΥ  ΛΕΩΝΙΔΟΥ  ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΑΘΗΝΩΝ

Η εορτή του Αγίου Λεωνίδου τιμάται τη 15^η Απριλίου 2026,  τη Τετάρτη του Πάσχα.

ΚΑΤΑ  ΤΟ  ΑΚΟΛΟΥΘΟ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

14/4  ΤΡΙΤΗ  ΤΟΥ  ΠΑΣΧΑ

 Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας 18:00

   15/4  ΤΕΤΑΡΤΗ  ΤΟΥ  ΠΑΣΧΑ  07:00-09:45

  Όρθρος - Θεία Λειτουργία μετ’ Αρτοκλασίας και θείου  κηρύγματος υπό του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ.  Ιωσήφ Μήλια, αδελφού της Ιεράς Μoνής Ομπλού.

Οι Ιερές ακολουθίες τελούνται στο κάτω Ιερό Ναό.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Δευτέρα του Πάσχα (13 Απριλίου 2026)

 
Χριστός Ανέστη!
Δευτέρα της Διακαινησίμου, η Εκκλησία, τιμά τη μνήμη του αγίου Μαρτίνου  πάπα Ρώμης, του ομολογητού (†655), των Μαρτύρων Δάδα, Μαξίμου, Ελευθερίου του Πέρσου, Ζωίλου, Θεοδοσίου, Θεοδοσίας της βασιλίσσης και Γεροντίου, καθώς και την ανακομιδή και κατάθεση στην Αρχιεπισκοπή, στη Λευκωσία (1967), των ιερών λειψάνων του νεομάρτυρα αγίου Γεωργίου του Κυπρίου, ο οποίος μαρτύρησε στις 23 Απριλίου 1752 στην Άκρα (αρχαία Πτολεμαΐδα) της Παλαιστίνης.
Εξαιτίας της φτώχιας και της σκλαβιάς έφυγε από την Κύπρο, μικρό παιδί, για εργασία ο Γεώργιος. Μπήκε στην υπηρεσία Ευρωπαίου προξένου. Μεταξύ των υπηρεσιών ψώνιζε τρόφιμα για την οικία του αφέντη του. Συνήθιζε να αγοράζει αυγά από πτωχή Οθωμανή, της οποίας η κόρη συνομιλούσε ελεύθερα με τον Γεώργιο, ακόμα κι όταν απουσίαζε η μητέρα της. Οι γειτόνισσες, βλέποντας ότι δεν αγοράζει αυγά από αυτές, τον φθόνησαν και τον συκοφάντησαν.

«Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται»! - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

 «Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται»!

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Σαν άνεμος ολόδροσος που εισβάλλει άφραχτος για να καθαρίσει την ανάσα μας και να δώσει νόημα στη φωνή μας,

σαν μαντάτο που διαβάζεται ολοκαίνουργιο κάθε χρονιά σε σύναξη ανθρώπων που έχουν βάλει στοίχημα υπέρ της ελπίδας,

κάπως έτσι, νομίζω, ηχεί η φράση αυτή του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στη θεία λειτουργία της Ανάστασης. Μεταμεσονύκτια, κατά τα καθιερωμένα: την ώρα που το σκοτάδι αρχίζει να μαραζώνει για να ανατείλει η Κυριακή των Κυριακών, η Κυριακή του Πάσχα! Όχι, βέβαια, πως θα πείραζε αν είναι σε οποιαδήποτε άλλη ώρα του εικοσιτετραώρου. Πάλι τη ρήξη με το σκοτάδι θα αφορά!

Το «Ανέστη Χριστός» δεν χρειάζεται μετάφραση. Η δεύτερη πρόταση όμως ακούγεται κάπως περίεργη στις μέρες μας. Όλοι φυσικά, ακόμη και όσοι δεν νιώθουν άνετα με τα φιλολογικά, καταλαβαίνουν πως μιλά για νίκη της ζωής. Ωστόσο το ρήμα που έχει υιοθετηθεί, το «πολιτεύεται», έχει ένα ιδιαίτερο εύρος. Έχει να κάνει με τον κοινό βίο και τον προσανατολισμό του. «Και ζωή πολιτεύεται» πα’ να πει: «τώρα πια η ζωή κυβερνά». Σαφής αντιδιαστολή προς την δεσποτεία του θανάτου και κάθε λογής θανατίλας, δηλαδή αποσύνθεσης, τυραννίας, αποκλεισμών.

Ο ιπτάμενος παπάς και το μυστικό του

Θα σας πω ένα μυστικό. Δηλαδή πολλά μαζεμένα, αλλά θα τα συνδέσετε μόνοι σας.

Στο βίντεο που ακολουθεί στο τέλος του κειμένου, βλέπουμε την Πρώτη Ανάσταση του 2020, στον Ναό της Ευαγγελιστρίας Χίου.

Ο ιερέας που τελεί τη λειτουργία και πετάγεται από την Ωραία Πύλη, χορεύοντας και μοιράζοντας δάφνες είναι ο πατέρας Χριστόφορος Γουρλής.

Ο παπά Χριστόφορος, «αποτελεί περίπτωση μετρημένη στα δάκτυλα που έχει κατανικήσει το χρήμα». Δανείζομαι τις φράσεις από τον αγαπητό φίλο κ. Σταύρο Μιχαηλίδη, «Καλώς ή κακώς οι ιερείς δέχονται φιλοδωρήματα ο παπά Γουρλής εκτελεί με ευλάβεια το λειτούργημά του μέσα και έξω από τον Ναό του και ουαί κι αλίμονο αν επιχειρήσει κάποιος να του προτείνει χρήματα».

[…]

Ο παπά Χριστόφορος, είναι αυτός που έχει κοροϊδευτεί και διασυρθεί όσο κανένας άλλος, για τον τρόπο που αναγγέλλει το «Ανάστα ο Θεός».

Έχουν γίνει με αφορμή τους Ράδιο Αρβύλα άπειρα βίντεο με τον ίδιο να πετάγεται ρίχνοντας δάφνες και χορευτική disco μουσική από πίσω, «για να γελάσουμε».

ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΊΑ ΜΑΡΊΝΑ ΠΑΤΡΏΝ

 

 
ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΊΑ ΜΑΡΊΝΑ ΠΑΤΡΏΝ 

Πάσχα σε καιρούς λογαριασμών και ελλείμματος Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Πάσχα σε καιρούς λογαριασμών και ελλείμματος

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Η Ανάσταση δεν αναιρεί αυτομάτως τις δυσκολίες ούτε παύει τις συρράξεις. Διακηρύσσει ότι το σκοτάδι δεν είναι οριστικό και ότι ο άνθρωπος δεν εξαντλείται στον ρόλο του διαχειριστή αριθμών.

Πόσες προσλήψεις μπορεί να έχει ένα γεγονός που η εκκλησιαστική εμπειρία το ονομάζει καθολικό, δηλαδή αναφερόμενο σε όλους; Πόσες αναγνώσεις, πόσες ιδεολογικές χρήσεις, πόσες ιδιωτικές ερμηνείες για ένα συμβάν που δεν περιορίζεται σε θρησκευτικό έθιμο, αλλά προτείνει τρόπο υπάρξεως; Η Ανάσταση δεν εγγράφεται σε τιμοκαταλόγους ούτε εξαντλείται σε επικαιρικές αναφορές. Ωστόσο εμείς επιμένουμε να τη συρρικνώνουμε στα μέτρα της συγκυρίας.

Το Πάσχα χαρακτηρίζεται ως εορτή φωτός. Μόνο που το φως αυτό, στη σύγχρονη εμπειρία, υποκαθίσταται από την ένδειξη καυσίμου στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Ο άνθρωπος σκύβει πάνω από το πορτοφόλι του με αγωνία όχι λιγότερη από εκείνη με την οποία άλλοτε άναβε το κερί της Λαμπρής. Θα επαρκέσουν τα χρήματα για τη μετάβαση στο χωριό; Θα αντέξει ο οικογενειακός προϋπολογισμός το εορταστικό τραπέζι; Θα υπάρξει περίσσευμα για τα στοιχειώδη της παράδοσης ή θα αρκεστούμε σε μια συμβολική συμμετοχή; Η γιορτή μεταφράζεται σε άσκηση επιβίωσης.

Ξεχωριστή χαρά

Ξεχωριστή χαρά σήμερα Κυριακή του Πάσχα ήταν για εμένα ήταν η επικοινωνία μου με τον Δήμαρχο Πατρέων κ. Κώστα Πελετίδη. Μου έκανε την τιμή να μου τηλεφωνήσει για να μου ευχηθεί, να επικοινωνήσει μαζί μου, να μάθει νέα μου, να ρωτήσει για την ζωή μου και που βρίσκομαι, και να με καλέσει -όταν του είπα ότι αυτή την περίοδο είμαι Πάτρα-, να πιούμε ένα καφέ και να τα πούμε από κοντά.

Με τον Δήμαρχό μας γνωρίστηκα στην Αγία Σκέπη στις επισκέψεις του. Τον εκτίμησα διότι έχει μια αμεσότητα και μια ειλικρίνεια. Γνώριζε τα ζητήματα που μας απασχολούσαν, ποτέ δεν υποσχέθηκε κάτι όπως συνήθως κάνουν οι πολιτικοί. Ήταν και παραμένει άνθρωπος που τον νοιάζει ο συνάνθρωπος. Το έχουν αποδείξει οι αγώνες του και η δράση του.