Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 21/6/26, Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

 Ρωμαίους 5: 1-10

 

Ἀδελφοί, δικαιωθέντες ἐκ πίστεως	Αδελφοί, αφού, λοιπόν, ο Θεός μας έσωσε επειδή πιστέψαμε,
εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ,	οι σχέσεις μας με το Θεό αποκαταστάθηκαν με τη μεσολάβηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
δι᾿ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν,	Αυτός μας οδήγησε με την πίστη στο χώρο αυτής της χάρης του Θεού, στην οποία είμαστε στεριωμένοι,
καὶ καυχώμεθα ἐπ᾿ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.	και καυχιόμαστε για την ελπίδα της συμμετοχής μας στη δόξα του Θεού.
Οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν,	Μα δε σταματά εκεί η καύχησή μας∙ καυχόμαστε ακόμα και στις δοκιμασίες,
εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται,	επειδή ξέρουμε καλά πως οι δοκιμασίες οδηγούν στην υπομονή,
ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν,	η υπομονή στο δοκιμασμένο χαρακτήρα,
ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα,	κι ο δοκιμασμένος χαρακτήρας στην ελπίδα.
ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει,	Κι η ελπίδα τελικά δεν απογοητεύει.
ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος ῾Αγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν.	Μαρτυρεί γι’ αυτό η αγάπη του Θεού, με την οποία το Άγιο Πνεύμα που μας δόθηκε γέμισε και ξεχείλισε τις καρδιές μας.

Ἕνας κόσμος βυθισμένος στό σκοτάδι - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ἕνας κόσμος βυθισμένος στό σκοτάδι

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 «Εἰ οὖν τό φῶς τό ἐν σοί σκότος ἐστί, τό σκότος πόσον» (Ματθ. στ΄23)

            Ὁ νοῦς, μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος σήμερα, εἶναι τό μάτι τῆς ψυχῆς. Εἶναι αὐτός πού βλέπει, πού διακρίνει τό σωστό ἀπό τό λανθασμένο. Τό καλό ἀπό τό κακό. Τό ἠθικό καί ὠφέλιμο ἀπό τό σάπιο καί βλαβερό. Μέ τήν ἰδιότητά του αὐτή δίνει κατέυθυνση καί γραμμή πλεύσεως στήν ὄλη μας ζωή. Αὐτός κανονίζει τήν πνευματική μας πορεία, αὐτός ρυθμίζει τούς στόχους, τίς σκέψεις καί τίς ἐνέργειές μας. Ὁ νοῦς εἶναι τό εὐγενέστερο στοιχεῖο τῆς ψυχῆς μας, καί τό ἔργο του εἶναι πάρα πολύ σπουδαῖο.

            Ὅταν λοιπόν αὐτός εἶναι τυφλός καί σκοτεινός, τότε ἡ ψυχή βυθίζεται σέ σκοτάδι ὄχι ἁπλῶς πυκνό, ἀλλά περισσότερο ἀπό πυκνό, ὑπέρπυκνο, ἀδιαπέραστο.

            Ἀντιλαμβανόμαστε λοιπόν τό μέγεθος τῆς δυστυχίας τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς, τό μάτι τῆς ψυχῆς εἶναι τυφλό. Εἶναι κάτι τό τρομακτικό. Ἀξιοθρήνητη ἡ κατάσταση. Ἀφορμή λύπης καί δακρύων. 

            Σήμερα λοιπόν θά μᾶς ἀπασχολήσουν τά ἑξῆς τρία καίρια ἐρωτήματα: Πῶς τυφλώνεται ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου; Τί συνέπειες ἔχει ἡ τύφλωσή του καί τρίτον πῶς μπορεῖ νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν φοβερή αὐτή κατάσταση;

Τρίτη Κυριακή του Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τρίτη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 6:22-33

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Ματθαίος 6:22-33 αποτελεί μέρος της Επί του Όρους Ομιλίας και φανερώνει το ήθος της Βασιλείας του Θεού. Ο Χριστός δεν δίνει απλώς ηθικές συμβουλές για μια πιο ήρεμη ζωή, αλλά αποκαλύπτει έναν νέο τρόπο υπάρξεως, όπου ο άνθρωπος καλείται να στραφεί ολοκληρωτικά προς τον Θεό και να ελευθερωθεί από τη διάσπαση, τη δουλεία και τη μέριμνα.

Η αρχή της περικοπής αναφέρεται στον «ὀφθαλμό» ως «λύχνο τοῦ σώματος». Ο οφθαλμός εδώ δεν δηλώνει μόνο τη σωματική όραση, αλλά κυρίως το εσωτερικό βλέμμα της ψυχής, τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος βλέπει τον Θεό, τον κόσμο και τον πλησίον. Όταν ο οφθαλμός είναι «ἁπλοῦς», δηλαδή καθαρός, ακέραιος, αμέριστος και απαλλαγμένος από δολιότητα, τότε όλη η ύπαρξη φωτίζεται. Αντίθετα, όταν είναι «πονηρός», σκοτισμένος από φιλαυτία, πλεονεξία και εμπάθεια, τότε όλος ο άνθρωπος βυθίζεται στο πνευματικό σκοτάδι. Ο Χριστός, λοιπόν, στρέφει την προσοχή μας στην εσωτερική κατάσταση της καρδιάς. Από εκεί ξεκινά είτε ο φωτισμός είτε η πτώση.

Στη συνέχεια, ο Κύριος διακηρύσσει ότι «οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν». Η φράση αυτή αποκαλύπτει τη ριζική ασυμβατότητα ανάμεσα στον Θεό και στον «μαμωνᾶ», δηλαδή στον πλούτο όταν αυτός γίνεται αντικείμενο εμπιστοσύνης, λατρείας και απόλυτης προσκολλήσεως. Δεν καταδικάζεται η χρήση των υλικών αγαθών καθ’ εαυτήν, αλλά η υποδούλωση της καρδιάς σε αυτά.

Η ΠΟΝΗΡΗ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΠΟΝΗΡΗ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στη ροή της επί του Όρους ομιλίας του ο Χριστός είπε και τα εξής παραβολικά λόγια: «Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός». Φως για το σώμα είναι το μάτι. Αν το μάτι σου είναι γερό, όλο το σώμα σου θα είναι φωτεινό, θα βλέπει καλά. «Εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός η», αν το μάτι σου είναι άρρωστο, τυφλό, όλο το σώμα σου θα είναι σκοτεινό. Βυθισμένο στο σκοτάδι (Κυριακή Γ΄ Ματθαίου). Τί θέλει να πει με αυτά τα τόσο απλά λόγια ο Χριστός;

Ότι όπως σκοτεινιάζει το μάτι σου, έτσι μπορεί να σκοτεινιάσει και η καρδιά σου. Και από τί προκαλείται ο σκοτισμός αυτός; Από τα πάθη της αμαρτίας φυσικά. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης π. χ. αναφέρει την εξής περίπτωση: Όποιος αγαπάει τον συνάνθρωπό του «εν τω φωτί μένει». Αλλά όποιος τον μισεί «εν τη σκοτία εστί και εν τη σκοτία περιπατεί» και δεν γνωρίζει πού πηγαίνει, διότι «η σκοτία ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτού». Μιλάει φυσικά για το πνευματικό σκοτάδι που κατακλύζει τους νοερούς οφθαλμούς της ψυχής (Α΄ Ιω. 2, 10-11).

Ο Χριστός εδώ έχει κατά νουν μια άλλη περίπτωση. Θεωρεί σκοτάδι που τυφλώνει τους νοερούς οφθαλμούς, την προσκόλληση στον πλούτο, τη φιλαργυρία, την πλεονεξία. Λίγο πριν είχε μιλήσει αποτρεπτικά για την αγωνιώδη προσπάθεια των ανθρώπων να θησαυρίζουν. Μη θησαυρίζετε για τον εαυτό σας επίγειους θησαυρούς, είπε, αλλά θησαυρούς στον ουρανό. Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί είναι και η καρδιά σας (Ματθ. 6, 18-21).

Ο ΑΠΛΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο ΑΠΛΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Εἶπεν ὁ Κύριος ·  ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός. Ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται·  ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται» (Ματθ. 6, 22-23)

Εἶπε ὁ Κύριος: «Τὸ μάτι εἶναι τὸ λυχνάρι τοῦ σώματος. Ἐὰν τὸ μάτι σου εἶναι ὑγιές, ὅλο σου το σῶμα θὰ εἶναι φωτεινό. Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου ἀσθενεῖ, τότε ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι σκοτεινό. 

            Ο λόγος του Χριστού στην επί του όρους ομιλία μάς βάζει μπροστά σε μία άλλη θέαση της ύπαρξης. Δεν είμαστε ό,τι φαινόμαστε, αλλά όπως λέει η καρδιά μας. Και αυτό αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο πορεύονται οι αισθήσεις μας. Ο Χριστός κάνει μία διάκριση ανάμεσα στον απλού και τον πονηρό οφθαλμό. Ο πονηρός οφθαλμός είναι αυτός ο οποίος βλέπει τον άλλον στην προοπτική των τριών Φ: της φιλαυτίας, της φιληδονίας, της φιλοδοξίας. Είναι ο οφθαλμός, ο οποίος πορεύεται στην προοπτική της χρήσης, της εκμετάλλευσης του άλλου ως οχήματος για την ικανοποίηση των επιθυμιών μας, οι οποίες όμως έχουν να κάνουν με το «εγώ» μας αποκλειστικά. Ο άλλος υπάρχει για να μας διακονεί, χωρίς να μας ενδιαφέρει κάποτε ούτε η αξιοπρέπειά του. Και δεν είναι απαραίτητο ότι τον ρωτάμε αν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Η δύναμη, η πειθώ, η χειριστικότητα, η ηδονική μας ικανότητα που κολακεύει, η αίσθηση της ανωτερότητας κάνει τον άλλον να υποτάσσεται στις δικές μας επιθυμίες.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...· ἐάν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου φωτεινόν ἔσται·ἐάν δέ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου σκοτεινόν ἔσται.»

Ὁ λύχνος πού φωτίζει τήν ψυχήν, εἶναι ὁ νοῦς· ἐάν ὁ νοῦς σου καί ἡ καρδία δέν ἔχουν τυφλωθεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία, φωτίζεται ἡ ψυχή καί ἡ καρδιά γίνεται κατοικητήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἐάν ὅμως τό ὁπτικόν τῆς ψυχῆς εἶναι βλαμμένον καί τυφλωμένον εἰς πόσον σκότος θά βυθιστεῖς ἄνθρωπε;

 Μέ τόν νοῦ πού βλέπει τό φῶς τῆς θεϊκῆς ζωῆς, μέσῳ τῶν ἀρετῶν, λαμβάνομε τήν γνώση τῶν κρυμμένων μυστηρίων τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν σύνεση τῆς ψυχῆς, βάζουμε στήν καρδιά μας τίς ἀναβάσεις τῶν λογισμῶν μέ γνώση καί σοφία καί ξεχωρίζουμε τούς καλούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀπό τούς πονηρούς τοῦ διαβόλου. Μέ τήν διάκριση τοῦ λογικοῦ δοκιμάζομε τά εἴδη τῶν νοημάτων· καί ὅσα φυτρώνουν ἀπό πικρή ρίζα ἤ τά μεταποιοῦμε σέ γλυκά(Ἅγιος Πορφύριος) ἤ τά ἀποβάλλουμε ὁλοκληρωτικά. Ὅσα πάλι φυτρώνουν ἀπό φυτό κατάλληλο καί ἀκμαῖο τά οἰκειοποιούμαστε ἔτσι ὥστε κάθε νόημα νά ὑπακούει στόν Χριστό^[1].

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου. - Δημητρίου Τσαντήλα

 Αναφορά του ιατρού - θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής Γ΄ Ματθαίου.

 

Ο ΛΥΧΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 

Ο ΛΥΧΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (Ματθ. 6, 22-33)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Παχυκάλαμο, στις 15/6/1980)

 
Ο «απλούς οφθαλμός»
 
Αν κανείς προσέξει το σημερινό Ευαγγέλιο, φωτίζεται μια για πάντα σε όλη του τη ζωή. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είπε: « Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός». Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο δεν βλέπει κανείς απολύτως τίποτα. Αν όμως βρεθεί εκεί ένα λυχνάρι, φωτίζει. Και αν είναι φως ηλεκτρικό, φωτίζει πολύ καλύτερα. Βέβαια και με τα χέρια μπορείς να ψηλαφήσεις μερικά πράγματα. Ένα κρεβάτι, μια καρέκλα, το ίδιο το λυχνάρι. Αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ να ψηλαφήσεις τα γράμματα σ’ ένα βιβλίο ή μια εικόνα.
«Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός». Ό,τι είναι το λυχνάρι για το δωμάτιο, είναι το μάτι για ολόκληρο το σώμα. Υπάρχει μάτι; Υπάρχει φως. Δεν υπάρχει; Όλα είναι μόνιμο σκοτάδι.
Όσο και να προσπαθήσουμε να φανταστούμε τι σημαίνει τυφλός, δεν θα καταλάβουμε τίποτα. Γιατί; Πού να καταλάβουμε εμείς, που βλέπομε την ομορφιά της δημιουργίας του Θεού, τον πόνο ενός ανθρώπου που ποτέ δεν την είδε;

20 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Προσφυγιάς

 

20 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Προσφυγιάς

Η προσφυγιά δεν είναι ιστορία κάποιου άλλου. Είναι δική μας πληγή.
Το 1974, διακόσιες χιλιάδες περίπου Κύπριοι ξεριζώθηκαν μέσα σε μια νύχτα.
Άφησαν πίσω τους σπίτια, εκκλησιές, πατρογονικά χώματα…
Κουβάλησαν στις ψυχές τους τη μνήμη, την αδικία, την ελπίδα.
Έχτισαν ξανά τη ζωή τους απ’ την αρχή, όχι γιατί το ήθελαν,
αλλά γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή.
Και ακόμα περιμένουν…
Περιμένουν να ξαναπατήσουν στο χώμα που τους γέννησε.
Η προσφυγιά στην Κύπρο δεν είναι απλώς παρελθόν.
Είναι το παρόν πολλών και το τραύμα όλων.

Μην υπολογίζεις τα λόγια του κόσμου - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ 12 ΕΚΘΡΟΝΙΣΘΕΝΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ! - π. Ειρηναίου Μπουσδέκη

(Φωτογραφία: Αττικής Νικόδημος, Λαρίσης Θεολόγος, Θεσσαλιώτιδος Κωνσταντίνος)

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ

12 ΕΚΘΡΟΝΙΣΘΕΝΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ!

Δήθεν μη κανονικώς κενωθείσες μητροπόλεις όπου

εξελέγησαν κάποιοι από τους 12

Αρχιμ. Ειρηναίου Μπουσδέκη

Οι εκλογές του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου ήταν πέρα για πέρα κανονικές. Κανένας από τους 12 μητροπολίτες δεν είχε αντικανονική εκλογή.

Να αναφέρουμε και πάλι εδώ, για διευκόλυνση του αναγνωστη, τις δύο αιτίες πού επικαλούνται οι εγκαλούντες τους 12 για αντικανονική εκλογή. Ισχυρίζονται ως αντικανονικότητα:

α) την εκλογή τους από Αριστίνδην Σύνοδο.

β) την εκλογή τους σε δήθεν μη κανονικώς κενωθείσες μητροπόλεις.

Ήδη απαντήσαμε δι’ ολίγων στα δύο προηγούμενα άρθρα ότι δεν αποτελεί αντικανονικότητα η εκλογή από Αριστίνδην Σύνοδο. Έχουν συμβεί πολλές φορές πλείστες εκλογές επισκόπων από Αριστίνδην Συνόδους. Ποτέ δεν αμφισβητήθηκε η κανονικότητά τους.

Θα απαντήσουμε τώρα και στη δεύτερη αιτίαση:

Δήθεν η εκλογή κάποιων απ’  αυτούς (τους 12) σε μη κανονικώς κενωθείσες μητροπόλεις.

Το υπονοούμενο είναι σαφές. Έδιωξε ο Ιερώνυμος παλαιότερους μητροπολίτες και έβαλε στη θέση τους δικούς του. Μετά λοιπόν το ίδιο έκανε και ο Σεραφείμ. Έβγαλε τους μητροπολίτες του Ιερώνυμου και έβαλε τους δικούς του. Ισοπεδωτική τοποθέτηση που δεν εκφράζει ούτε στο παραμικρό τα πραγματικά γεγονότα.

Να δούμε όμως τις επί μέρους περιπτώσεις σε σχέση με την κανονική κένωση της μητροπόλεώς τους για τις περιπτώσεις των 12 μητροπολιτών:

Τζόρτζια Μελόνι: Η φωνή της ευρωπαϊκής αξιοπρέπειας απέναντι στην αλαζονεία της ισχύος

Τζόρτζια Μελόνι: Η φωνή της ευρωπαϊκής αξιοπρέπειας απέναντι στην αλαζονεία της ισχύος

Σε μία εποχή κατά την οποία οι διεθνείς σχέσεις δοκιμάζονται από την επιστροφή του κυνισμού, του προσωπικού ναρκισσισμού και της πολιτικής του εξευτελισμού, η πρόσφατη στάση της Ιταλίδας Πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι, απέναντι στις προσβλητικές δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί ένα γεγονός με σημασία πολύ μεγαλύτερη από ένα απλό διπλωματικό επεισόδιο. Αποτελεί μια στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη, έστω και μέσω μίας μόνο ηγέτιδας, ύψωσε το ανάστημά της και υπενθύμισε ότι η αξιοπρέπεια των εθνών δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

Η προσβολή που ξεπέρασε κάθε όριο

Οι δηλώσεις του Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες η Μελόνι δήθεν «τον παρακαλούσε» για μία κοινή φωτογραφία κατά τη διάρκεια της συνόδου των G7, δεν συνιστούσαν απλώς μία προσωπική προσβολή προς την Ιταλίδα Πρωθυπουργό. Συνιστούσαν προσβολή προς την Ιταλία ως κράτος και προς κάθε ευρωπαϊκό λαό που θεωρεί ότι οι διατλαντικές σχέσεις πρέπει να στηρίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και όχι στην υποτέλεια. Η Μελόνι αντέδρασε άμεσα, κατηγορηματικά και χωρίς περιστροφές, δηλώνοντας ότι οι ισχυρισμοί αυτοί ήταν κατασκευασμένοι και υπογραμμίζοντας ότι «ούτε η ίδια ούτε η Ιταλία επαιτούν».

«πολιτική κηδεία» - Χρῆστος Γιανναρᾶς

«Εἶχε προηγηθεῖἡ «πολιτική κηδεία» κορυφαίου τῆς ἐπαγγελματικῆς πο λιτικῆς. Καί στήν τηλεόραση φίλος ὁμοϊδεάτης τοῦτεθνεῶτος ἐκθειάζει τήν προσωπικότητα καί τό ἔργο του, γιά νά καταλήξει στήν κοινότατη κορῶνα: «ἐκεῖπού εἶναι τώρα ὁ σύντροφος, θά κουβεντιάζει μέ τούς παλαιούς του συντρόφους, τόν (τάδε) καί τόν (τάδε), γιά τούς κοινούς τους ἀγῶνες καί γιά στόχους πού περιμένουν τήν πραγμάτωσή τους».

Ἐκφραστική ἀμηχανία, διολίσθηση στήν κοινοτοπία; Πάντως ἡ ρητορική εἰκόνα ἐπέτρεπε στόν τηλεθεατή τό ἐρώτημα. Ἄν εἶναι ἔτσι, τότε πρός τί ἡ«πολιτική κηδεία»;

Η Χάλκη, η Halkbank, η Ευρώπη και οι νέες προειδοποιήσεις Ερντογάν - Δημήτρη Σταθακόπουλου

Πηγή: Bloomerg

 Η Χάλκη, η Halkbank, η Ευρώπη και οι νέες προειδοποιήσεις Ερντογάν 

 Ανάλυση του Δημήτρη Σταθακόπουλου

Το άρθρο του Δημήτρη Σταθακόπουλου αναλύει την επαναφορά του ζητήματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από τον Τούρκο Πρόεδρο, συνδέοντάς την με την υπόθεση της Halkbank, την ευρωπαϊκή κριτική και τις προειδοποιήσεις Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η πρόσφατη επαναφορά στο προσκήνιο του ζητήματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από τον Τούρκο Πρόεδρο δεν αποτελεί μια αποσπασματική πρωτοβουλία καλής θέλησης. Αντίθετα, εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο γεωπολιτικό και διπλωματικό πλαίσιο, στο οποίο η Άγκυρα επιχειρεί να βελτιώσει τη διεθνή εικόνα της, να αποσπάσει πολιτικά και οικονομικά οφέλη και να αναβαθμίσει τη διαπραγματευτική της θέση έναντι της Δύσης.

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή από το 1971. Κατά καιρούς έχουν υπάρξει εξαγγελίες επαναλειτουργίας της, χωρίς όμως ναυλοποιηθούν. Σήμερα, οι πληροφορίες που διακινούνται στην Τουρκία συγκλίνουν στο ότι η Άγκυρα εξετάζει ένα μοντέλο επαναλειτουργίας υπό μορφή ανώτατου εκπαιδευτικού ή μεταπτυχιακού θεολογικού ιδρύματος, το οποίο θα υπάγεται σε ειδικό νομικό καθεστώς συμβατό με την τουρκική νομοθεσία περί πανεπιστημίων. Το κρίσιμο σημείο δεν είναι εάν θα ανοίξει, αλλά υπό ποιους όρους θα λειτουργήσει και ποιος θα ελέγχει το ακαδημαϊκό και διοικητικό της πλαίσιο ;

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Μεθοδίου, Επισκόπου Πατάρων (20 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος παιδιόθεν αφιέρωσε τον εαυτόν του εις τον Θεόν, όθεν έγινε σκεύος τίμιον και δοχείον του Παναγίου Πνεύματος. Δια τούτο και την Αρχιερωσύνην με θείαν ψήφον λαβών, καλώς και θεοφιλώς εποίμανε το εμπιστευθέν αυτώ ποίμνιον, και με τους λαμπρούς και γλυκείς του λόγους εφώτισε και εγλύκανε τα των Ορθοδόξων πληρώματα. Βλέπωντας δε την κακοδοξίαν και απάτην των του Ωριγένους οπαδών, οι οποίοι τότε ευρίσκοντο, ως άριστος ποιμήν κατέφλεξεν αυτήν με το θείον πυρ της διδασκαλίας του, ολιγοστεύσας το σκότος αυτής με την θείαν χάριν, και με την εδικήν του σοφίαν. Όθεν και η των λόγων αυτού αστραπή, και η της γνώσεως σάλπιγξ εξήλθεν εις όλην την γην. Δια τούτο ο μισόκαλος εχθρός μη υποφέρωντας την αντίστασιν και παρρησίαν του θείου τούτου πατρός, αρμάτωσε τους εδικούς του υπηρέτας, δια να θανατώσουν τον Άγιον.

Μνήμη του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα (20 Ιουνίου)

Σήμερα, 20 Ιουνίου, τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Μεθοδίου επισκόπου Πατάρων, που έζησε κατά τον 6ο αιώνα και υπήρξε γόνιμος συγγραφέας και υπερασπιστής της Ορθοδοξίας έναντι των αιρέσεων. Τιμούμε επίσης τη μνήμη ενός από τους κορυφαίους εκφραστές του ορθόδοξου φρονήματος και συνεχιστή της ησυχαστικής παράδοσης, τον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα, η αγιοκατάταξη του οποίου έγινε το 1983.
Γεννήθηκε το έτος 1322 και ήταν ανιψιός του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Νείλου. Σπούδασε θεολογία, ρητορική και φυσικές επιστήμες στη Θεσσαλονίκη και στην Κωνσταντινούπολη, όπου και υπηρέτησε ως αυτοκρατορικός σύμβουλος.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ - Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

Σας μεταφέρω τις αναμνήσεις του Άγιου Γερβασίου των Πατρών από τον π. Σεραφείμ Παπακώστα, με την παράκληση να διαβασθούν από τους αρχιερείς για να πράξουν τα δέοντα, από υποψηφίους αρχιερείς, αλλά και υπό των αδελφοτήτων, για να δουν το πνεύμα του μεγάλου αυτού εκκλησιαστικού ηγέτη. Καθώς και τις απόψεις της αδελφότητας για το αρχιερατικό αξίωμα των μελών της.  

Α.Κ.Κ. 

Μετά βαθείας συγκινήσεως ανέγνων το κύριον άρθρον της «Αναπλάσεως» εις μνημόσυνον του μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός πατρός Σεραφείμ Παπακώστα. Σας συγχαίρω και εύχομαι να αναστήση ο Κύριος της Εκκλησίας μας και άλλους μιμητάς του παραδείγματός του

Σκοπός της παρούσης μου είναι να διασώσω δια της «Αναπλάσεως» δύο περιστατικά αναγόμενα εις τα εκκλησιαστικά του ανδρός φρονήματα, εις ευλαβές μνημόσυνον Αυτού, και προς παραδειγματισμόν των νεωτέρων κληρικών μας οι οποίοι πρέπει να εννοήσουν ότι δεν είναι το αρχιερατικόν να αξίωμα αλλ’ η πνευματική αξία εκείνη που αναδεικνύει και επιβάλλει εις την κοινωνίαν και την ιστορίαν τους μεγάλους εκκλησιαστικούς άντρας.

Ιδού λοιπόν το πρώτο περιστατικόν. Ότε κατά τω 1922 συνεστήθη η Παγκληρική Ένωσις με σκοπούς, σχέδια, προγράμματα προς ανόρθωσιν της Εκκλησίας μας, εκλήθη εν τη πρώτη συνεδρία αυτής και ο νεαρός τότε Σεραφείμ Παπακώστας ως αντιπρόσωπος των θεολόγων της «Ζωής».

Ήρξατο η συνεδρίασις, εξεφωνήθησαν λόγοι, ανεπτύχθησαν προγράμματα σωτηριώδη δια την Έκκλησία μας και τέλος ήρθε η σειρά να ωμιλήση και ο πατήρ Σεραφείμ. Αυτός ανέβηκε στο βήμα, γαλήνιος όπως πάντα και με την ολυμπίαν φωνήν του εξέφρασεν την χαράν του διότι επιτέλους είναι οι νέοι κληρικοί θέτουν την χείρα επί το άροτρον της εκχερσώσεως του εκκλησιαστικού αγρού.

"Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Οι 5 τρόποι του όντος και του μη όντος" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Οι 5 τρόποι του όντος και του μη όντος" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Αλβανίας Αναστάσιος και Αθανάσιος Κοτταδάκης

Κάποιος αναγνώστης του Ιστολογίου, διαβάζοντας το άρθρο στου σπουδαίου Θεολόγου κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη με θέμα τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο: «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ  ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΡΕΥΤΗΚΕ ΖΩΝΤΑΝΗ  ΣΕ ΑΦΡΙΚΗ  ΚΑΙ  ΑΛΒΑΝΙΑ»

Διάβασε όπως μου έγραψε το κλείσιμο του άρθρου "Τέλος «τελευταίου ασπασμού» προσωπικό. Όλο το γραπτό υπό την κοινή στη Μονή Αγίων Πάντων Σπετσών φωτογραφία μας, στο Γραφείο πάνω απ’ τον υπολογιστή, κάτω απ’ το Εικονοστάσι, θέα και συνάντηση στο εξής ζωντανή !"

Είχε την φωτογραφία αυτή την οποία και μου έστειλε στο mail. Ζητώ συγνώμη από τον κ. Κοτταδάκη, που γνωρίζω την σεμνότητά του, αλλά έκρινα ότι έπρεπε να την δημοσιεύσω. 

ΣΤΑ 63 ΤΗΣ…!! - Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Στα 63 της, μπήκε στη μεγαλύτερη χωματερή της Αιγύπτου.

Και έμεινε για δύο δεκαετίες.

Κάιρο, 1971. Η μυρωδιά σε έπνιγε από ένα μίλι μακριά στη φτωχογειτονιά του Μοκάταμ. Εκεί, όπου η πρωτεύουσα της Αιγύπτου στοίβαζε όλα όσα πετούσε. Εκεί, όπου ζούσαν 40.000 άνθρωποι. Τους αποκαλούσαν Ζαμπαλίν, “ανθρώπους των σκουπιδιών”. Ταξινομούσαν τα σκουπίδια του Καΐρου με το χέρι. Ό,τι πέταγαν επτά εκατομμύρια άνθρωποι κάθε μέρα: πλαστικά, γυαλιά, μέταλλα, υπολείμματα φαγητών. Χωρίς σχολεία, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς ηλεκτρισμό. Η πόλη προσποιείτο ότι δεν υπήρχαν.

Η αδελφή Emmanuelle ήταν 63 ετών. Μια Γαλλίδα καλόγρια, που είχε ξοδέψει 40 χρόνια, διδάσκοντας λογοτεχνία στις κόρες των διπλωματών.  Σαράντα χρόνια αξιοσέβαστης δουλειάς, σε επιφανή σχολεία, που της εξασφάλιζαν μια καλή συνταξιοδότηση. Αποφάσισε να φύγει μακριά από όλα αυτά. (Ίσως επαναξιολόγησε… επί το ορθόν την ζωή της!)

Έκανε μια ερώτηση: «Πού είναι οι φτωχότεροι άνθρωποι στην Αίγυπτο;» 

Όλοι έδειχναν τη χωματερή.

Πήγε εκεί. Ρώτησε αν μπορούσε να μετακομίσει.

Οι Ζαμπαλίν την κοίταξαν επίμονα. Κανείς δεν είχε ζητήσει ποτέ να ζήσει εκεί.

Η ψυχή δεν κουράζεται επειδή δίνει… - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Η ψυχή δεν κουράζεται επειδή δίνει…
κουράζεται όταν δίνει χωρίς Θεό.
Όταν αγαπάς χωρίς να προσεύχεσαι, αδειάζεις.
Όταν προσφέρεις χωρίς να στηρίζεσαι στη Χάρη, εξαντλείσαι.
Όταν περιμένεις ανταπόδοση από ανθρώπους, πληγώνεσαι.
Μα όταν ακουμπήσεις την καρδιά σου στον Θεό,
τότε όλα αλλάζουν…
Δίνεις και δεν πονάς,αγαπάς και δεν φοβάσαι,προσφέρεις και δεν ζητάς.

Την εκδίκηση μας την παίρνουμε μόνοι μας

Ένας αδελφός αδικήθηκε από άλλο αδελφό και πήγε στον αββά Σισώη και του λέει:
– Αδικήθηκα από κάποιον αδελφό και θέλω να εκδικηθώ.

Ο γέροντας τον παρακαλούσε λέγοντας:
– Όχι, παιδί μου,  άφησε καλύτερα την εκδίκηση στο Θεό.

Αυτός όμως έλεγε:
– Δεν θα ησυχάσω ώσπου να πάρω εκδίκηση.

Τότε ο γέροντας είπε:
– Ας προσευχηθούμε αδελφέ.

Και αφού σηκώθηκε ο γέροντας είπε:
Θεέ μου, δεν έχουμε ανάγκη να φροντίζεις εσύ για μας, γιατί εμείς την εκδίκηση μας την παίρνουμε μόνοι μας.

Οι εκδόσεις «Ο Σωτήρ» στην 38η Έκθεση Βιβλίου στο Πασαλιμάνι

 

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΚΙΛΚΙΣ-ΛΑΧΑΝΑ - Διονύσιου Βουλγαρόπουλου

19-21 Ιουνίου 1913

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΚΙΛΚΙΣ-ΛΑΧΑΝΑ

Του Διονύσιου Βουλγαρόπουλου, 

δημοσιογράφου,

- Τέως υπαξιωματικού Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής

-        Προέδρου  της Π.Α.Ο. Μακεδονίας/

Το θέρος του 1913 η Ελλάς ζούσε  ένδοξες  στιγμές, ήταν ημέρες θριάμβων και τροπαίων που άνοιγαν τον δρόμο προς την πραγματοποίηση των εθνικών ονείρων της ελληνικής φυλής. Η ελληνική ψυχή και η λόγχη ήταν τα όπλα του Ελληνικού Στρατού που χάραζαν τον δρόμο των εθνικών ονείρων για την ολοκλήρωση της Μεγάλης Ιδέας.

Οι Βούλγαροι είχαν την εντύπωση ότι λόγω του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου ήταν ανίκητοι και είχαν στόχο την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Οι βουλγαρικές δυνάμεις αρχικά κινήθηκαν, με την υποστήριξη του πυροβολικού τους, κατά των ελληνικών στρατευμάτων νότια του Παγγαίου όρους. Την 16^η Ιουνίου 1913 οι Βούλγαροι επιτέθηκαν κατά των Ελληνικών και σερβικών δυνάμεων. Τότε ο Βασιλεύς Κωνσταντίνου Α (ΙΒ’) με τον Ελληνικό Στρατό, έδωσε απάντηση στις βουλγαρικές επιθέσεις. Ο Κωνσταντίνος έδωσε επιθετική διαταγή με σύνθημα: «Καταδιώξατε τους Βουλγάρους οπουδήποτε και αγρίως». 

    Στις δύο λέξεις  περικλείετε η όλη ψυχολογία του ελληνικού λαού. Η ορμή του έθνους το απαύγασμα μιας ιστορίας πενήντα αιώνων είχε τούτο το ιδιαίτερο μήνυμα εκείνο του Βασιλέως κατά την στιγμή της ενάρξεως του Β’ Βαλκανικού Πόλεμου.

Ας ζήσουμε την παρούσα στιγμή με σύνεση.

«Μην αφήνετε τον χρόνο να γυρίσει πίσω, δεν μπορούμε να οπισθοδρομήσουμε... ίσως μπορούμε να πληγώσουμε τον εαυτό μας με κάποιες επιλογές που κάναμε στο παρελθόν.

Αφήστε τις παλιές πληγές να επουλωθούν και να ωριμάσουν στο παρόν. Οι ουλές είναι αυτές που μας δυναμώνουν. Ας ζήσουμε την παρούσα στιγμή με σύνεση.

Ο χρόνος ξέρει τι κάνει... δεν θα σταματήσει.. αν ακούει τα μοιρολόγια μας.»

Μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Μεγάλου (19 Ιουνίου)

 Σήμερα, 19 Ιουνίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ιούδα του Αδελφοθέου, του Μάρτυρα Ζωσίμου, των Οσίων Ζήνωνος και Παϊσίου του Μεγάλου.
Ο Ιούδας ο Θαδδαίος ή Λεββαίος, είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη. Ήταν γιος του Ιωσήφ του μνήστορος της Θεοτόκου και αδελφός του Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων. Ανήκε στον ευρύτερο κύκλο των μαθητών του Κυρίου. Ο Απόστολος Θαδδαίος εκ των δώδεκα Αποστόλων εορτάζει στις 21 Αυγούστου.
Ο Απόστολος κήρυξε το ιερό Ευαγγέλιο της Αναστάσεως στην Παλαιστίνη και τη Μεσοποταμία. Υπέστη πολλούς διωγμούς και τελικά μαρτύρησε στην πόλη Έδεσσα της Συρίας, καταλείποντας παράδειγμα σταθερότητας και αγωνιστικότητας.
Ανάμεσα στις καθολικές επιστολές της Καινής Διαθήκης περιλαμβάνεται και μια δική του η οποία διακρίνεται για την πυκνότητα και το θεολογικό βάθος των μηνυμάτων της.

Η έννοια της «αιρέσεως» - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η έννοια της «αιρέσεως»

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένα από τα ερωτήματα που επανέρχονται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο γύρω από την πίστη είναι το εξής: αφού ο Θεός δεν εμφανίζεται για να ανακοινώσει ο ίδιος ποιες διδασκαλίες εγκρίνει, πώς μπορεί κανείς να ισχυρίζεται ότι μιλά εξ ονόματός Του; Και, κατ’ επέκτασιν, μήπως η έννοια της «αιρέσεως» είναι απλώς ένα εργαλείο εξουσίας, ένας τρόπος με τον οποίο ο ισχυρός ονομάζει «πλάνη» την άποψη που ιστορικά ηττήθηκε; Το ερώτημα είναι σοβαρό και αξίζει μια απάντηση.

Η θεμελιώδης προϋπόθεση: ο Θεός φανερώθηκε

Το σημείο εκκίνησης κάθε σχετικής συζήτησης είναι μια παραδοχή που συχνά θεωρείται αυτονόητη: ότι ο Θεός παραμένει σιωπηλός και απρόσιτος, αφήνοντας τους ανθρώπους να διαφωνούν μεταξύ τους για το πρόσωπό Του. Όμως ακριβώς εδώ βρίσκεται η καρδιά της χριστιανικής μαρτυρίας, η οποία διακηρύσσει το αντίθετο: ο Θεός φανερώθηκε. Όχι ως ιδέα, αλλά ως πρόσωπο μέσα στην ιστορία: ο Ιησούς Χριστός. «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε· ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο» (Ιω. 1,18).

Ποιος είναι άραγε απ’ τους δυο μεγαλύτερος; ο κόσμος ή ο άνθρωπος;

 

Ποιος είναι άραγε

απ’ τους δυο μεγαλύτερος; ο κόσμος ή ο άνθρωπος;

Σε λίγο, βαδίζαμε μόνοι, κοιτάζοντας

πέρα στο βάθος. Είχεν απ’ ώρα

δύσει ο ήλιος. Πρίν να προφτάσει

γλυκός σαν μετέωρο μάτι παιδιού,

ν’ ανατείλει ο έσπερος, πήραν να γίνονται

πράγματα άλλα μες στον ορίζοντα.

Μέσα στο ημίφως σηκωνόνταν αυλαίες.

Ρωσική επίθεση στη Λαύρα των Σπηλαίων Κιέβου - Του Β. Β.

 

 Ρωσική επίθεση στη Λαύρα των Σπηλαίων Κιέβου. 

Μήπως διαβάσατε κάποια δήλωση, 

καταδίκη, 

κάποια ανακοίνωση έστω 

από τον Μακαριότατο Σερβίας Κ. κ. ΠΟΡΦΥΡΙΟ; 

Η επόμενη μέρα στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου

Χθες, Πρέσβεις από αρκετά έθνη, μεταξύ των οποίων και ο Πρέσβης της Ελλάδας, επισκέφθηκαν τη Λαύρα του Κιέβου-Πετσέρσκ μετά από έναν ακόμα φρικιαστικό νυχτερινό βομβαρδισμό του Κιέβου. Είδαν από πρώτο χέρι τη ζημιά που προκλήθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά και πολιτιστικά ορόσημα της Ουκρανίας από δύο ρωσικά drones.

Ο καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως, κεντρικό κομμάτι του συγκροτήματος Λαύρας που καταγράφεται στην UNESCO Παγκόσμιας Κληρονομιάς, υπέστη σοβαρές ζημιές που θα απαιτήσουν περίπου δύο χρόνια για την αποκατάσταση.

Καταδικάζουμε απερίφραστα αυτή τη νέα ρωσική επίθεση στο Κίεβο και εκφράζουμε τον έντονο σεβασμό μας για το έργο της Κρατικής Υπηρεσίας Έκτακτης Ανάγκης της Ουκρανίας. Όπως πληροφορηθήκαμε, τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης ανταποκρίθηκαν ταυτόχρονα σε 28 ξεχωριστές τοποθεσίες σε όλο το Κίεβο χθες το βράδυ! Η γρήγορη παρέμβασή τους βοήθησε στον περιορισμό των ζημιών στη Λαύρα και στη διατήρηση πολύτιμων πολιτιστικών και θρησκευτικών τεχνουργημάτων, συμπεριλαμβανομένου του εικονοστάσιου του καθεδρικού.

ΑΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΝ ΝΕΣΤΟΡΙΟΝ - π. Ἐπιφάνιος Ἰ. Θεοδωρόπουλος,

ΑΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΝ ΝΕΣΤΟΡΙΟΝ

«Θαυμάζει τις τὴν χριστιανικὴν εὐγένειαν τῆς ἐπιστολῆς. Ἐν αὐτῇ ὁμιλοῦν δύο Πατριάρχαι καὶ δύο ολόκληροι Σύνοδοι (διότι, ὡς εἴδομεν, ὁ Ἅγιος Κύριλλος, "διαμαρτύρεται τρίτῳ τούτῳ γράμματι", ὁμοῦ τῇ ἁγίᾳ Συνόδῳ, ... προεδρεύοντος Καιλεστίνου τοῦ Ἐπισκόπου). Δὲν ὁμιλεῖ οὔτε Πρεσβύτερός τις ὀνόματι Ἐπιφάνιος, οὔτε Μοναχός τις ὀνόματι Θεοδώρητος. Καὶ ὅμως! Ἐπανειλημμένως λέγει περὶ τοῦ αἱρεσιάρχου: "Ἡ σὴ εὐλάβεια"! Καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις δὲ ἐπιστολαῖς τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου ὁ αἱρετικὸς Νεστόριος προσφωνεῖται συνεχῶς διὰ τῶν φράσεων: "Ἡ σὴ εὐλάβεια" καὶ ἡ "σὴ θεοσέβεια"!!! Βεβαίως ταῦτα δὲν ἦσαν ἐκφραστικὰ πραγματικότητος, ἀλλ᾿ ἁπλαὶ φράσεις εὐγενείας. 

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: "Μπήκε το νερό στο αυλάκι" - Τι αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ στο parapolitika.gr για το "πράσινο φως" Ερντογάν

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: "Μπήκε το νερό στο αυλάκι" - Τι αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ στο parapolitika.gr για το "πράσινο φως" Ερντογάν

Χρύσα Μακρή

Τι αναφέρεται

Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ αποκαλύπτει στο parapolitika.gr όλο το παρασκήνιο της ιστορικής απόφασης για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης

Έπειτα από 55 χρόνια, το αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης βαίνει σε αίσια κατάληξη και, όπως δήλωσε αποκλειστικά στο parapolitika.gr, ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ «μπήκε το νερό στο αυλάκι». Ο Γέρων Χαλκηδόνος είναι ο δεύτερος τη τάξει αρχιερέας του Οικουμενικού Θρόνου και ο πιο στενός και έμπιστος συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη. Εξ αυτού του λόγου, τον συνόδευσε στη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο Προεδρικό Μέγαρο.

Πότε αναμένεται να ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης

Μιλώντας στο parapolitika.gr ο κ. Εμμανουήλ δεν κρύβει την ικανοποίησή του για την ευμενή κατάληξη του ζητήματος όσο μας διευκρινίζει τις διαδικασίες επαναλειτουργίας της Σχολής, που τροφοδοτούσε με κλήρο όχι μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες και έμεινε κλειστή για μισό αιώνα. Όπως τονίζει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος, «έδωσε εντολή ο Τούρκος πρόεδρος στον πρόεδρο του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Τουρκίας, το λεγόμενο YÖK (γιοκ), για να προχωρήσει η διαδικασία και ο διάλογος που υπάρχει με την αρμόδια Επιτροπή του Πατριαρχείου.