Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού 17/5/26, Θεία Λειτουργία....

 

Κυριακή του Τυφλού

Αποστολικό ανάγνωσμα: Πράξεις  16: 16-34

 

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐγένετο πορευομένων ἡμῶν εἰς τὴν προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνα ἀπαντῆσαι ἡμῖν͵ ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχεν τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη.	Μια μέρα, καθώς πηγαίναμε στον τόπο της προσευχής, συνέβη να συναντήσουμε μια δούλη που είχε μαντικό πνεύμα και με τις μαντείες της απέφερε πολλά κέρδη στους κυρίους της.
Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ ἔκραζε λέγουσα΄ Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν͵ οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας. Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας.	Αυτή ακολουθούσε τον Παύλο και το Σίλα και φώναζε: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του ύψιστου Θεού, που μας κηρύττουν την οδό της σωτηρίας!» Αυτό το έκανε πολλές μέρες.
Διαπονηθεὶς δὲ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπεν΄ Παραγγέλλω σοι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ΄ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ.	Ο Παύλος αγανάκτησε· γύρισε πίσω και είπε στο πνεύμα: «Σε διατάζω στο όνομα του Ιησού Χριστού να βγεις απ’ αυτήν». Την ίδια στιγμή βγήκε το πνεύμα.
Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας͵	Όταν είδαν τ’ αφεντικά της ότι μαζί με το πνεύμα χάθηκε κι η ελπίδα του κέρδους που είχαν από την εργασία της, έπιασαν τον Παύλο και το Σίλα και τους έσυραν στην αγορά για να τους παρουσιάσουν στις αρχές.
καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον΄	Τους οδήγησαν μπροστά στους ανώτατους άρχοντες της πόλης και είπαν:

Κυριακή του Τυφλού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή του Τυφλού: Ιωάννης 9:1-38

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή του εκ γενετής τυφλού φανερώνει με σαφήνεια ότι ο Χριστός δεν είναι απλώς ένας θαυματουργός διδάσκαλος, αλλά το Φως του κόσμου, εκείνος που χαρίζει όχι μόνο τη σωματική όραση, αλλά κυρίως την πνευματική γνώση και τη δυνατότητα αληθινής κοινωνίας με τον Θεό. Το θαύμα δεν περιορίζεται στην αποκατάσταση μιας φυσικής αδυναμίας· γίνεται σημείο αποκαλύψεως της θεότητος του Χριστού και συγχρόνως κριτήριο για τη στάση του ανθρώπου απέναντι στην αλήθεια.

Στην αρχή της διήγησης τίθεται ένα διαχρονικό ερώτημα: ποια είναι η σχέση της αμαρτίας με τον ανθρώπινο πόνο; Ο Χριστός απορρίπτει την απλοϊκή και σκληρή αντίληψη ότι κάθε δοκιμασία είναι άμεση τιμωρία για συγκεκριμένη αμαρτία. Δεν εγκλωβίζει τον άνθρωπο σε μια ηθική λογική, αλλά μετατοπίζει το βλέμμα στο έργο του Θεού. Έτσι δείχνει ότι ο πόνος, χωρίς να παύει να είναι οδυνηρός και ξένος προς την αρχική αγαθότητα της δημιουργίας, μπορεί να γίνει τόπος φανερώσεως της θείας χάριτος. Ο Θεός δεν θέλει το κακό, αλλά μέσα στην πεπτωκυία κατάσταση του κόσμου ενεργεί σωτηριωδώς, μεταμορφώνοντας ακόμη και την ανθρώπινη οδύνη σε ευκαιρία θεϊκής αποκαλύψεως.

Η θεραπεία του τυφλού - π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

 Η θεραπεία του τυφλού

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Η εκτεταμένη περικοπή από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο της θεραπείας του Τυφλού θαρρείς και θέλει να προκαλέσει με την έκτασή της για το πώς μπορείς να δεις το φως και για το πώς μπορείς να χάσεις το φως. Και να σημειώσω τρία σημεία μέσα από την περικοπή, τα οποία τα υπομνηματίζουν και [στα οποία] στέκονται πολύ οι ερμηνευτές Πατέρες, για να καταλάβουμε το γιατί της τόσο μεγάλης εκτάσεως και τι σημασία έχει αυτή η περικοπή για τη δική μας ζωή. 

Το πρώτο σημείο είναι, στην αρχή της περικοπής, όπως ακούστηκε, η αναζήτηση των ενόχων από εκείνους που βρίσκονται γύρω από τον Χριστό. «Τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ;». Και ο Χριστός με τον δικό Του τρόπο και με τον δικό Του λόγο καταργεί την διαδικασία αναζητήσεως ενόχων. «Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ». Αντί να ψάχνεις ενόχους για το ποιος φταίει, για το ένα ή για το άλλο πράγμα, και τότε χάνεις το φως και δεν μπορείς να το δεις και σκοτίζεται ο νου σου και ταράζεσαι πάρα πολύ, και η καρδιά σου ταράζεται και ξέρεις ότι κάποιος φταίει και δεν μπορείς να το βρεις ποιος είναι αυτός που φταίει, και η καρδιά σου ταράζεται περισσότερο, αντί να το κάνεις αυτό, το πρώτο στοιχείο είναι να δώσεις δόξα τω Θεώ και να ξέρεις πως, ας φαίνονται τα πράγματα πως είναι άσχημα γύρω, και αυτή η ευκαιρία είναι μια ευκαιρία δική σου και μοναδική ευκαιρία αγιασμού. 

ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Περπατώντας ο Χριστός στο μέσον της Ιερουσαλήμ, ανάμεσα σε πλήθος ανθρώπων, βλέπει μπροστά του (όχι βέβαια τυχαία) έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί τυφλός. Οι μαθητές του εξέφρασαν την απορία, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί έτσι. Και ο Χριστός απάντησε ότι δεν αμάρτησε κανένας, αλλά γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθούν, με όσα θα γίνουν σ’ αυτόν, τα έργα του Θεού. Να γίνει δηλαδή φανερή στα μάτια των ανθρώπων η σωτηρία που απεργάζεται ο Θεός με την άπειρη δύναμη και αγαθότητά του, ούτως ώστε, ερχόμενοι «εις επίγνωσιν αληθείας» οι άνθρωποι, να δοξάσουν με ευγνωμοσύνη τον Θεό (Κυριακή του Τυφλού).

Προκαλεί εντύπωση η απάντηση του Χριστού, γιατί υπήρχε παγιωμένη η αντίληψη, ότι όταν ασθενεί και υποφέρει κάποιος, αυτό οφείλεται στις αμαρτίες του. Ο προφήτης Ησαΐας προφητεύει ότι έτσι θα σκεφτούν οι άνθρωποι και για τον Μεσσία. Όταν τον δουν να βρίσκεται σε μέγιστο πόνο και μαρτύρια, με αποκορύφωση τον ατιμωτικό σταυρικό θάνατο, δεν θα πουν ότι είναι άδικο αυτό για έναν τέτοιο αναμάρτητο και αθώο άνθρωπο. Αντιθέτως, θα νομίσουν σφαλερά ότι με τον τρόπο αυτό τιμωρείται από τον Θεό για δικές του αμαρτίες. «Και ημείς ελογισάμεθα αυτόν είναι εν πόνω και εν πληγή υπό Θεού (ως τιμωρία του από τον Θεό) και εν κακώσει» (Ησ. 53, 4).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«· ἔρχεται νύξ, ὅτε οὐδείς δύναται ἐργάζεσθαι»

Ἔρχεται ὁ μέλλων βίος, ὁπότε καταπαύουν τά ἔργα τῆς μετανοίας καί τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν πού ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ καί ἡ προαίρεσις τοῦ ἀνθρώπου, ἐργάζονται.

Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔρχεται στήν πεσμένη ψυχή γιά νά ἀναστήσει τόν νοῦ· τότε ἡ φρόνηση καί ἡ δικαιοσύνη προϋπαντοῦν τόν Θεάνθρωπο καί Τόν ὁμολογοῦν ἐνώπιον πάντων ὅτι εἶναι τό Φῶς τό ἀληθινόν πού φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. Πόσο μεγάλοι εἶναι οἱ οἰκτιρμοί τοῦ Θεοῦ! Πόσο κοντά εἶναι ἡ χάρη Του σέ ἐκείνους πού ἀγωνίζονται γιά τήν δόξα τοῦ ὀνόματός Του καί ὑπομένουν μέ χαρά τίς θλίψεις καί τόν σταυρό τους!

Σέ κάθε ἀγωνιστή ὁ ὁποῖος ἀθλεῖ-ἐργάζεται σύμφωνα μέ τούς κανόνες^[1] καί προχωρεῖ πρός τό μέσο καί φθάνει στήν ὡριμότητα καί τελειότητα πού μέτρο της εἶναι ὁ Χριστός· ἡ ἀποκατάσταση στή μέλλουσα ζωή μετά τήν ἀπόθεση τοῦ σώματος, γίνεται γνωστή καί φανερή μέ πληροφορία καί ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ χαρά πού ἀρχίζει ἀπ’ αὐτήν τήν ζωή, εἶναι αἰώνια μέσα σέ αἰώνιο φῶς· ἡ μακαριότητα δηλαδή τῆς οὐράνιας κατοικίας.

Κυριακή 17 Μαΐου 2026 {Τυφλού} - Δημήτριος Τσαντήλας

 

Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας , ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Γυμνότοπο, 1.6.2003)

 

Το δράμα του σκοταδιού
 
Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για έναν «τυφλό εκ γενετής».
Τυφλός εκ γενετής, σημαίνει: δεν είδε ποτέ το φως. Δεν είδε ποτέ τα δένδρα, τα βουνά, τις θάλασσες, τα αστέρια. Δεν είδε ποτέ το πρόσωπο της μητέρας του. Δεν είδε ποτέ τίποτε. Τι ταλαιπωρία!
Το άγιο Ευαγγέλιο μας λέγει, ότι σκότος βαθύ και εξώτερο είναι η κόλαση. Άμα θέλαμε λοιπόν να πούμε τι ήταν η ζωή αυτού του ανθρώπου, του εκ γενετής τυφλού, πρέπει να πούμε: ήταν μία κόλαση. Στην κόλαση οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτε. Δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο. Το να βλέπει ο ένας τον άλλο, είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά στον κόσμο αυτό.
 
Το ομορφότερο και το μεγαλύτερο πράγμα
 
Όμως από τον τόπο που ζητιάνευε ο εκ γενετής τυφλός, πέρασε ο Χριστός. Και πήγε κοντά του. Έφτυσε κάτω, έφτιαξε λάσπη με το σάλιο Του, την έβαλε στα μάτια του τυφλού και του είπε: «Πήγαινε πλύσου τώρα». Πήγε και πλύθηκε ο τυφλός και άνοιξαν τα μάτια του και έβλεπε.

Δευτέρα Συνάντησις της 19ης Ολομελείας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παγκοσμίου Λουθηρανικής Ομοσπονδίας

Δευτέρα Συνάντησις της 19ης Ολομελείας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παγκοσμίου Λουθηρανικής Ομοσπονδίας

«Συνοδικότης καί Πρωτεῖον»

Σέτ, Γαλλία, 10-16 Μαΐου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ δευτέρα Συνάντησις τῆς 19^ης Ὁλομελείας τῆς Διεθνοῦς Μικτῆς  Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξὺ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας  ἐπραγματοποιήθη μεταξὺ 10^ης καὶ 16^ης Μαΐου 2026 ἐν Σὲτ Γαλλίας. Ἡ συνάντησις ὠργανώθη ὑπὸ τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας, καὶ ἐπραγματοποιήθη δὲ ὑπὸ τὴν εὐγενῆ φιλοξενίαν τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τῆς Ἡνωμένης Προτεσταντικῆς Ἐκκλησίας τῆς Γαλλίας εἰς τὸ Domaine Le Lazaret, ἐν Σέτ. 

Εἰς τήν Συνάντησιν ἦσαν συμπροεδρεύοντες οἱ Σεβ. Μητροπολίτης Κρήνης Kαθ. κ. Κύριλλος (Οἰκ. Πατριαρχεῖον) ἐκ μέρους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὁ Ἐπίσκοπος Dr. Johann Schneider (Εὐαγγελική Ἐκκλησία ἐν Κεντρ. Γερμανίᾳ) ἐκ μέρους τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἡ Ὁλομέλεια ἠσχολήθη μέ τήν θεματική: «Συνοδικότης καὶ Πρωτεῖον». Αἱ συζητήσεις διερεύνησαν τὴν δυναμικὴν σχέσιν μεταξὺ τῆς συνοδικότητος, νοουμένης ὡς συλλογικῆς συμμετοχῆς τῶν πιστῶν εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ πρωτείου, νοουμένου ὡς διακονίας τῆς ἑνότητος καὶ ἀσκουμένης εἰς διάφορα ἐπίπεδα ἐντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος καὶ ἡ Γενικὴ Γραμματεὺς τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας, Αἰδεσιμωτάτη Δρ. Anne Burghardt, ἀπέστειλαν μηνύματα χαιρετισμοῦ καὶ ἐνθαρρύνσεως.

Εκδήλωση στα σχολεία "ΆΓΙΟΣ ΜΆΡΚΟΣ" της Ι.Μ.Κινσάσας.

"Εγώ ειμί το Φώς τού κόσμου"

Αυτή η μεγάλη αλήθεια τονίστηκε με τη σημερινή εκδήλωση στα σχολεία "ΆΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ" της Ι.Μ.Κινσάσας. 

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ.κ. Θεοδοσίου, τα παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου παρουσίασαν την αναζήτηση της κάθε ανθρώπινης ψυχής, που διψά για Φώς, για Αλήθεια, για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το Αληθινό Φώς είναι ο ΧΡΙΣΤΌΣ, ο Κύριος και ΘΕΌΣ μας. Ο Πρωτοσύγκελος της Ι.Μητροπόλεως π.Γεράσσιμος έκλεισε την εκδήλωση με τη συμβουλή εκπαιδευτικοί και μαθητές ν' ακολουθήσουν τον δρόμο του Φωτός, που χάραξε ο Χριστός. Η εικόνα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού από τον Κύριο δόθηκε σε όλους ως ευλογία του Σεβασμιωτάτου.

ΚΟΥΡΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΡΙΤΑΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Σέ κλῖμα ἱερᾶς κατανύξεως καί συγκινήσεως, ἐτελέσθη ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, στήν Ἱερά Μονή Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν, ἡ μοναχική κουρά τοῦ εὐλαβεστάτου δοκίμου Μοναχοῦ τῆς Μονῆς, Παναγιώτου Γεραρῆ, τελειοφοίτου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Στόν νέο μοναχό, ὁ Σεβασμιώτατος, ἔδωσε τό μοναχικόν ὄνομα Νεόφυτος, πρός τιμήν τοῦ Ὁσίου Νεοφύτου, τοῦ Ἐγκλείστου, ὁ ὁποῖος ἀσκήτευσε στήν Κύπρο, τόν 12ο αἰῶνα καί πρός τιμήν τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Πατρῶν Νεοφύτου, ὁ ὁποῖος ἡγήθη Ἐπαναστατικοῦ Κινήματος ἐναντίον τῶν Τούρκων, τό 1466, μόλις λίγα χρόνια μετά τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Εἶναι ὁ πρῶτος Ἀρχιερεύς πού μαρτύρησε, σουβλισθείς ἀπό Τούρκους, ὑπέρ Πίστεως και Πατρίδος.  

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΕΥΚΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Την Κυριακή 10 Μαΐου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος προεξήρχε της Ιεράς Παρακλήσεως και της Ιεράς Λιτανείας στον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Λεύκας Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του είπε: "Ο Άγιος Νικόλαος Επίσκοπος Μύρων της Λυκίας είναι ένας  από τους λαοφιλείς Αγίους της Ορθοδοξίας μας. Ο Κύριος τον ανέδειξε ποιμένα, πατέρα και διδάσκαλο της Εκκλησίας των Μύρων. Εργάστηκε θεοφιλώς και θεαρέστως προς δόξαν Θεού και σωτηρία ψυχών αθανάτων. Συμμετείχε στην Α' Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. όπου υπερασπίστηκε την Ορθόδοξο πίστη. Διά πρεσβειών του επιτελούνται άπειρα θαύματα όπως η ανακούφιση των ναυαγών, η θεραπεία των αρρώστων, η γαλήνη και η ηρεμία στις οικογένειες.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα σύμβολο της ανιδιοτελούς αγάπης. Η Αγία ζωή του θα εμπνέει τους χριστιανούς μέχρι συντελείας των αιώνων. Aς γίνουμε μιμηταί του".

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή της Σαμαρείτιδος 10 Μαΐου 2026, λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον ιστορικό Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του  είπε: "Ο Ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης μας ανέφερε διά της Ευαγγελικής περικοπής που ανεγνώσθη σήμερα στην ευχαριστιακή μας σύναξη, τη συνάντηση του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα γυναίκα στο Φρέαρ του Ιακώβ. Ενώ εκείνη πηγαίνει να πάρει από το φρέαρ νερό, ο Κύριος της προσφέρει το αθάνατο νερό. Συνομιλεί μαζί της, της αποκαλύπτει τη ζωή της και αυτή κατανοεί ότι ενώπιον της έχει τον Ιησούν Χριστόν. Η συνάντηση της με τον Χριστό άλλαξε τη ζωή της, έφυγε από το σκοτάδι της αμαρτίας και οδηγήθηκε στο φως που είναι ο Ιησούς Χριστός. Μετανόησε, βαπτίσθηκε, κήρυξε τον Χριστό και υπέστη μαρτύρια και βασανιστήρια διά τον Ιησούν Χριστόν, γι' αυτό η Εκκλησία μας την τιμά ως Ισαπόστολο.

Ο Κύριος προσφέρει σε όλους μας ευκαιρίες για να τον συναντήσουμε και να αλλάξει η ζωή μας. Η ουσιαστική συνάντηση γίνεται στο χώρο της Αγίας μας Εκκλησίας που είναι ο Ιησούς Χριστός παρατεινόμενος εις στους αιώνας.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

 

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Θεοδώρου του Ηγιασμένου (16 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

 Ούτος ο μακάριος Θεόδωρος ήκμασεν εν έτει τξ’ [360], επί Ιουλιανού του παραβάτου. Επειδή δε εμελέτησε τον Νόμον του Θεού, και όλος καθαρισθείς δια της απαθείας, έγινε σκεύος εύχρηστον του Αγίου Πνεύματος, δια τούτο και της μεγίστης κλήσεως ηξιώθη, ηγιασμένος γαρ ωνομάσθη. Μαθητής δε χρηματίσας του μεγάλου πατρός Παχωμίου, ομότροπος και των αρετών εκείνου μιμητής και ζηλωτής ανεδείχθη. Όθεν το του Αββακούμ ειπείν, αφ’ ου κατεπτόησεν ούτος τα σκηνώματα των νοητών Αιθιόπων, ήτοι των ζοφερών δαιμόνων, και διέκοψεν ως εν εκστάσει τας κεφαλάς αυτών, απήλθε προς Θεόν, ίνα απολαύση τους στεφάνους δια τους κόπους και ιδρώτας, οπού έχυσεν υπέρ της αρετής. Προ του δε να αναπαυθή, ιάτρευσε κάθε νόσον, ήτοι πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι ολιγοχρόνιον ασθένειαν.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Μνήμη του οσίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου (16 Μαΐου)

 

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου, Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, και του Οσίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου, ο οποίος έζησε στην Αίγυπτο, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, επί Ιουλιανού του Παραβάτη.
Εμβάθυνε στην άσκηση και την εφαρμογή του λόγου του Θεού.
Μιμούμενος τον πνευματικό του πατέρα Όσιο Παχώμιο, ακολούθησε τη μοναστική οδό. Μετά από σκληρούς αγώνες και αγάπη προς όλους, ο Θεός αποκάλυψε τον ενάρετο άνθρωπο στο πρόσωπο του Οσίου Θεοδώρου. 
Μόλις 34 ετών, ο Μέγας Παχώμιος τον όρισε οικονόμο και διδάσκαλο της μονής.
Αναγνωρίζοντας οι πατέρες το αυθεντικό ταπεινό του φρόνημα, τον ανέδειξαν ηγούμενο, στην οποία και διέπρεψε μέχρι την οσιακή κοίμησή του το έτος 368 μ.Χ., παραμένοντας προσηλωμένος στον Αναστημένο Χριστό.
Ανάμεσα στους συγγραφείς, που εκθείασαν την προσωπικότητα και τις αρετές του Οσίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου, ήταν και ο Μέγας Αθανάσιος, ο οποίος βίωσε τη μοναστική πολιτεία κοντά στον Καθηγητή της ερήμου Μέγα Αντώνιο.

«Η εις επήκοον ανάγνωση των ευχών της Θείας Λειτουργίας: Όρος ποιμαντικής αρτιότητας, όχι όρος σωτηρίας» - π. Χριστοφόρου Χρόνη

«Η εις επήκοον ανάγνωση των ευχών της Θείας Λειτουργίας: Όρος ποιμαντικής αρτιότητας, όχι όρος σωτηρίας»

Πρωτοπρ. Χριστοφόρου Χρόνη

Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-

Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ 

        Η εν εξελίξει συζήτηση περί της εις επήκοον (χαμηλοφώνως) ή μυστικής ανάγνωσης των ευχών της Θείας Λειτουργίας έχει αναδείξει μια διάσταση απόψεων η οποία μάλλον δεν ωφελεί το ποίμνιο. Οι σκέψεις που ακολουθούν επιθυμούν να τονίσουν την ποιμαντική διάσταση του ζητήματος, η οποία συχνά παραμένει στη σκιά της λειτουργιολογικής και κανονικής επιχειρηματολογίας. Από ιστορικής απόψεως, η εις επήκοον ανάγνωση δεν συνιστά καινοτομία αλλά ευκαιρία επανόδου της Εκκλησίας στη ζωντάνια των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όταν η ευχαριστιακή σύναξη αποτελούσε πράξη ολόκληρου του πληρώματος.

        Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η εμμονή στην εις επήκοον ανάγνωση των ευχών συνιστά «επιστημονισμό», δηλαδή υποκατάσταση της ασκητικής εμπειρίας από την ακαδημαϊκή έρευνα. Προβάλλουν επίσης το επιχείρημα ότι οι σύγχρονοι Όσιοι (Πορφύριος, Ιάκωβος, Εφραίμ Κατουνακιώτης, Ευμένιος, Δανιήλ Κατουνακιώτης) λειτουργούσαν διαβάζοντας μυστικά τις ευχές και αξιώθηκαν αγιασμού. Αν λοιπόν η μυστική ανάγνωση οδηγούσε σε λάθος, πώς ο Θεός αγίασε αυτούς που τη χρησιμοποίησαν; Το επιχείρημα περιέχει μια αλήθεια και μια σύγχυση που χρειάζονται διάκριση.

        Η αλήθεια έγκειται στο εξής. Η αγιότητα των συγχρόνων αγίων αποτελεί αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ότι η μυστική ανάγνωση των ευχών δεν εμποδίζει τον αγιασμό. Σε επίπεδο προσωπικής σωτηρίας και αγιοπνευματικής εμπειρίας, το ζήτημα δεν είναι ουσιώδες. Ένας πιστός που εκκλησιάζεται σε ναό όπου οι ευχές διαβάζονται μυστικά, ασφαλώς μπορεί να σωθεί και να αγιάσει.

Εκδόσεις Έαρ: Μια γιορτή φιλαναγνωσίας και παιχνιδιού στην εκδήλωση «Αγαπώ την Οικογένεια»

Εκδόσεις Έαρ: Μια γιορτή φιλαναγνωσίας και παιχνιδιού

στην εκδήλωση «Αγαπώ την Οικογένεια»

Με μεγάλη επιτυχία και με πρωτοφανή κοσμοσυρροή ολοκληρώθηκε η παρουσία των Εκδόσεων Έαρ στην εκδήλωση «ΦΥΣΗ-κά Αγαπώ την Οικογένεια!» που έγινε στο Άλσος Βεΐκου την Κυριακή 10 Μαΐου 2026. Το περίπτερο των Εκδόσεων μεταμορφώθηκε σε έναν ζωντανό πολυχώρο δράσεων φιλαναγνωσίας, όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν, να δημιουργήσουν και να γνωρίσουν τον μαγευτικό κόσμο του βιβλίου.

«ΦΥΣΗ-κά», λοιπόν, ως κεντρικός άξονας των δραστηριοτήτων επιλέχθηκε το εικονογραφημένο βιβλίο «Η λίμνη που τους χωρούσε όλους», καθώς το περιεχόμενό του εναρμονίζεται πλήρως με τα μηνύματα της εκδήλωσης.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε μια ποικιλία από διαδραστικά παιχνίδια για κάθε ηλικία:

●      Ψηφιακή αφήγηση & παιχνίδι quiz: Προβολή βίντεο της ιστορίας και συμμετοχή σε ένα πρωτότυπο ηλεκτρονικό παιχνίδι ερωτήσεων

●      Παιχνίδια λογικής: Σειροθέτηση εικόνων από το βιβλίο και κατασκευή παζλ με μεγάλους κύβους στο έδαφος

●      Ψάρεμα: Παιχνίδια ταχύτητας με το ψάρεμα βατράχων και ψαριών από πισίνες, για τους πολύ μικρούς μας φίλους

Γνώρισε τον εαυτό σου.

Γνώρισε τον εαυτό σου. Αυτό είναι η όντως αληθινή ταπείνωση, που διδάσκει την ταπεινοφροσύνη και συντρίβει την καρδιά. Και να εργάζεσαι γι' αυτό το πράγμα και να το φυλάγεις. Αν όμως δε γνώρισες ακόμη τον εαυτό σου, τότε ούτε τι είναι ταπείνωση γνωρίζεις, ούτε άρχισες την αληθινή πνευματική εργασία και φύλαξη. Γιατί το να γνωρίσεις καλά τον εαυτό σου είναι ο σκοπός της εργασίας των αρετών.

Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών

Να ελπίζεις να ελπίζεις πάντα

Να ελπίζεις 

να ελπίζεις πάντα 

πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους 

 που τους ρημάζει η τρομερή “ευκολία” 

θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλοσύνη 

πόθος ευγένειας 

 ηρεμία…

Νίκος Εγγονόπουλος

Φυσικά και ονειρεύομαι

 

Πήγαν κάποτε στο μοναστήρι του αγίου Παχωμίου μερικοί αιρετικοί ασκητές,

Πήγαν κάποτε στο μοναστήρι του αγίου Παχωμίου μερικοί αιρετικοί ασκητές, που έκρυβαν μέσα τους τον λύκο κάτω από τρίχινα ενδύματα. Φτάνοντας στην πύλη, είπαν στους αδελφούς ότι τους έστελνε ο γέροντάς τους στον μέγα Παχώμιο, και πρόσθεσαν: «Πηγαίνετε λοιπόν να του πείτε· αν είσαι αληθινά άνθρωπος του Θεού και πιστεύεις ότι σε εισακούει ο Θεός, έλα να περάσουμε μαζί αυτόν τον ποταμό με τα πόδια, για να μάθουν όλοι ποιος από εμάς έχει μεγαλύτερη παρρησία προς τον Θεό».

Όταν οι αδελφοί τα είπαν αυτά στον Παχώμιο, εκείνος αγανάκτησε και τους είπε: «Πέστε μου, καταδεχτήκατε ακόμη και να τους ακούσετε; Δεν ξέρετε ότι τέτοιου είδους προτάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τον Θεό και είναι εντελώς ανάρμοστες όχι μόνο στη μοναχική ζωή, αλλά και σε κοσμικούς που σκέφτονται λογικά και είναι αληθινοί χριστιανοί; Ποιος νόμος δηλαδή μας επιτρέπει να προτείνουμε και να κάνουμε τέτοια πράγματα; Και τι είναι πράγματι πιο αξιοθρήνητο από αυτή την ανοησία, από το να αφήσω δηλαδή το πένθος για τις αμαρτίες μου και τη φροντίδα πώς να αποφύγω την αιώνια κόλαση και να παιδιαρίζω και να ασχολούμαι με τέτοιες προτάσεις;»

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ — ΕΝΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ - π. Ιωάννης Σπιτέρης

 ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ — ΕΝΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

π. Ιωάννης Σπιτέρης

Ένας από τους πιο ανησυχητικούς πίνακες του Hieronymus Bosch (1450–1516) είναι το «Το Πλοίο των Τρελών». Βέβαια, σχεδόν όλα τα έργα αυτού του ζωγράφου χαρακτηρίζονται από μια σουρεαλιστική και βαθιά ανησυχητική ατμόσφαιρα· ωστόσο, αυτός ο πίνακας με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρισα.

Πρόσφατα, το έργο αυτό ήρθε ξανά στην αντίληψη μου και, σχεδόν αυθόρμητα, γεννήθηκαν κάποιες σκέψεις για την εποχή μας — σκέψεις σχεδόν εξίσου ανησυχητικές.

Το έργο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σατιρικά δείγματα της ύστερης μεσαιωνικής ζωγραφικής. Δημιουργήθηκε περίπου μεταξύ 1490 και 1500 και σήμερα φυλάσσεται στο Μουσείο του Λούβρου.

«Το Πλοίο των Τρελών» παρουσιάζει μια μικρή βάρκα γεμάτη ανθρώπους χαμένους μέσα στη λαιμαργία, τη ματαιοδοξία και την ανοησία. Δεν υπάρχει πραγματικός προορισμός· το πλοίο πλέει άσκοπα, σαν αλληγορία μιας κοινωνίας που έχει χάσει την ηθική και πνευματική της κατεύθυνση.

Στο κέντρο της σκηνής βλέπουμε:

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος στρέψει τό πρόσωπόν του πρός τόν Θεό,

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος 

στρέψει τό πρόσωπόν του πρός τόν Θεό, 

ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στό Θεό. 

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος 

ἀποστρέψει τό πρόσωπό του ἀπό τόν Θεό, 

ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στήν ἀπώλεια.

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Ομιλία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων

Ομιλία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων

Είναι με αισθήματα βαθύτατου σεβασμού και απεριόριστης εκτίμησης που έχω την ιδιαίτερη τιμή, αλλά και το προνόμιο να απευθύνομαι εκ μέρους του κυπριακού λαού στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, παρουσία του Πρωθυπουργού και του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.

Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, δεχθείτε τις θερμότατες ευχαριστίες μου για την πρόσκληση που μού απευθύνατε να προσφωνήσω την ειδική αυτή συνεδρίαση. Μεταφέρω μηνύματα αδελφικής αγάπης και παντοτινής ευγνωμοσύνης προς κάθε Ελληνίδα και Έλληνα, τόσο στον μητροπολιτικό ελληνισμό όσο και στην ομογένεια σε όλο τον κόσμο.

Η παρουσία μου εδώ, στον Ναό της Δημοκρατίας, στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία πριν από χιλιάδες χρόνια, συνοδεύεται από το ιστορικό χρέος να αρχίσω την ομιλία μου, μνημονεύοντας τους Έλληνες της Κύπρου που πήραν μέρος σε όλους τους εθνικούς αγώνες.

Σε κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας, αλλά και πέραν αυτής, υπάρχουν τα οστά αγωνιστών από τη Μεγαλόνησο που θυσιάστηκαν για την ελευθερία, για την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Στην Χριστιανική Ένωση Αγρινίου ομιλία από τον π. Λαυρέντιο Καρανάσιο

 Την Κυριακή 17 Μαΐου 2026 και ώρα 7:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου η τελευταία απογευματινή ομιλία για το τρέχον ιεραποστολικό έτος.

«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στον 20ο και 21ο αιώνα. Η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου».

 Στο πλαίσιο του έργου του εν Αθήναις Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου και με τη συνεργασία επιστημονικής επιτροπής καθηγητών της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ προβαίνουμε στην έναρξη σειράς ακαδημαικών διαλέξεων με γενικό θέμα «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στον σύγχρονο κόσμο».

Η σειρά των διαλέξεων αυτών τελεί υπό την υψηλή αιγίδα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και θα επιχειρήσει να φωτίσει τη θέση και τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στον κόσμο άλλοτε και ιδιαίτερα στην εποχή μας.

Η σχέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου με τη Ρωμηοσύνη της Πόλης και την Ορθόδοξη Διασπορά ανά τον κόσμο, η ευθύνη και ο συντονισμός των θεολογικών διαλόγων με τις άλλες Εκκλησίες και Ομολογίες, η προετοιμασία και διεξαγωγή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου το 2016 στην Κρήτη, η συνοδικότητα της Εκκλησίας σήμερα, οι πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, το ζήτημα της αποδοχής και προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ορθόδοξη Εκκλησία,

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Παχωμίου (15 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Όσιος πατήρ ημών Παχώμιος εκατάγετο από την Αίγυπτον της κάτω Θηβαΐδος, ζων κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου εν έτει τκγ’ [323], ήτον δε υιός γονέων ασεβών και προσκυνούντων τα είδωλα. Με τους οποίους πηγαίνωντας ο Άγιος μίαν φοράν εις τον ναόν των ειδώλων, ήκουσε του υπηρέτου του ναού να λέγη εις τους γονείς του, οπού επρόσφεραν θυσίαν εις τα είδωλα. Σηκώσατε από εδώ τον εχθρόν των θεών και διώξατε, έλεγε δε τούτο δια τον Παχώμιον. Εφοβείτο γαρ ως φαίνεται το δαιμόνιον, οπού εκατοίκει εις τον ναόν, την μέλλουσαν του Αγίου αρετήν. Πιών δε ο Άγιος από το κρασί, οπού επροσφέρθη εις τον δαίμονα, ευθύς το εξέρασεν. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις ηλικίαν, συνηριθμήθη με τα βασιλικά στρατεύματα, και μετά ολίγον καιρόν αφήσας την στρατιωτικήν τάξιν, επήγεν εις την ανωτέραν Θηβαΐδα, και εν τω άμα έλαβε το Άγιον Βάπτισμα.

Μνήμη του Οσίου Παχωμίου του Μεγάλου (15 Μαΐου)

 
Χριστός Ανέστη!

Τη μνήμη του Αγίου Αχιλλίου επισκόπου Λαρίσης, των Οσίων Παχωμίου του Μεγάλου, Πανηγυρίου του Κυπρίου, Καλής της φιλανθρώπου και του Δουκός της Μόσχας Δημητρίου εορτάζει σήμερα Εκκλησία.

Ο Παχώμιος  γεννήθηκε στην άνω Θηβαΐδα της Αιγύπτου το 290 μ.Χ. από ειδωλολάτρες γονείς. Νεαρό, τον στρατολόγησαν, μαζί με άλλους, και για να μη δραπετεύσουν, τους είχαν ως φυλακισμένους. Εκεί γνωρίζει την αγάπη και την αγαθοεργία των χριστιανών και βαπτίζεται. Αργότερα, γίνεται μοναχός, μαθητής του ασκητή Παλάμονα. Είχε την πεποίθηση ότι η πνευματική πορεία των μοναχών μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα στο κοινόβιο.

Κατόπιν, ο Παχώμιος έκτισε μοναστήρι και σ’ αυτό εφάρμοσε τον μοναχικό κανόνα του. Ίδρυσε Λαύρα, όπου πέριξ αυτής δημιουργήθηκαν κι άλλες εννέα μοναστικές κοινότητες.

Γιατί είναι τόσο μεγάλη η απόσταση μεταξύ θεωρίας και πράξης στη Λατρεία; - π. Βασιλείου Θερμού

Γιατί είναι τόσο μεγάλη η απόσταση

μεταξύ θεωρίας και πράξης στη Λατρεία;

π. Βασιλείου Θερμού

Σκέφτομαι πως οι λειτουργιολόγοι θα έχουν δίκιο να καμαρώνουν, διότι τελικά η Λειτουργική είναι ο κλάδος εκείνος των θεολογικών μαθημάτων που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον θεολόγων από άλλους κλάδους, οι οποίοι ερασιτεχνικά κατά κάποιον τρόπο καταπιάνονται και με την Λειτουργική. Και αυτό κάτι λέει.

Η Ψυχολογία της Λατρείας δεν έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα, είναι φτωχή η παρουσία της μέχρι τώρα στον ελλαδικό χώρο. Όμως, είναι μια περιοχή, κατά τη γνώμη μου, η οποία μπορεί να προσφέρει πολλά σε αυτό που ονομάζουμε «Ποιμαντική της Λατρείας». Αν το ποιμαντικό κριτήριο είναι το έσχατο, πέρα και από την Ιστορία της Λατρείας, ούτε και αυτό νομίζω ότι μπορεί να ορθοποδήσει από μόνο του σήμερα, στον νεωτερικό και μετανεωτερικό άνθρωπο, χωρίς τη βοήθεια της Ψυχολογίας της Λατρείας. Μια τέτοια μικρή απόπειρα θα προσπαθήσω να καταθέσω και παρακαλώ τους σοφότερους εμού στα λειτουργικά θέματα να μέ διορθώσουν για ό,τι δεν ισχύει.

Όπως γνωρίζουμε, η λειτουργική έρευνα έχει οδηγήσει σε αναθεώρηση πολλών παλαιών αυτονοήτων, ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες κατά τις οποίες κινητοποιήθηκε ευρύτερα η θεολογική σκέψη και έβγαλε την Εκκλησία από μια μακρά περίοδο αδράνειας. Όπως παρατηρούμε, σήμερα δεν κηρύσσουμε, δεν ποιμαίνουμε, και δεν εξομολογούμε ακριβώς όπως την δεκαετία του ’50 και του ’60, πολλώ μάλλον όπως του ‘30. Υπάρχουν τεράστιες αλλαγές. Αντίστοιχα, υφίστανται πλέον και λειτουργικά πορίσματα με τις αντίστοιχες αλλαγές.

Θα προσπαθήσω να διερευνήσω, λοιπόν, γιατί οι αλλαγές στην λειτουργική πράξη δεν συγχρονίζονται με τα πορίσματα, γιατί μένουν τόσο πίσω.