Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

Ένα θαύμα κοντά μας - Ευτυχία Γερ. Μάστορα

 
Ένα θαύμα κοντά μας
  
Ευτυχία Γερ. Μάστορα
 

Η ασκητική ζωή που βιώνουν και οι πνευματικοί αγώνες που καταβάλλουν οι μοναχοί και οι μοναχές, που  εγκαταβιώνουν στα ορθόδοξα μοναστήρια της πατρίδας μας, έχουν και την πρακτική τους έκφραση και εφαρμογή. Αυτής ακριβώς της δεύτερης πλευράς της μοναστικής ζωής αποκτούμε την εμπειρία , όταν επισκεπτόμαστε κάποιο μοναστήρι για να λειτουργηθούμε και να προσευχηθούμε, να ειρηνεύσουμε και να αναπαυθούμε ή να παρηγορηθούμε, λησμονώντας προσωρινά όλα τα δεινά που μας ταλανίζουν, καθώς πορευόμαστε μέσα στην άνυδρη και καυτή έρημο του καθημερινού μας βίου. Σε κάθε τέτοιο αγιασμένο τόπο βρίσκουμε εγκάρδια υποδοχή, ολοπρόθυμη φιλοξενία, γνήσια και ουσιαστική εν Χριστώ αγάπη, που ανταποκρίνεται με ειλικρίνεια στις ψυχικές αλλά και στις υλικές μας ανάγκες.

Όλα αυτά και πολύ περισσότερα, τα γνωρίσαμε και τα βιώσαμε, όταν πρό τετραμήνου επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά μαζί με τον κ. Χαράλαμπο Μαντέλη, τον γνωστό και
αξιόλογο κωφό αγιογράφο της πόλης μας, την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στο Βερίνο Αιγίου. Η επίσκεψή μας πραγματοποιήθηκε μετά από τηλεφώνημα που μας έκανε μια από τις αδελφές της Μονής. Μας μίλησε για τον Τζίμη, ένα νεαρό κωφάλαλο από την βόρειο Αλβανία, ο οποίος κατοικεί στο γειτονικό χωριό Γρηγόρι μαζί με τον εξάδελφό του και τον θείο του. Και οι τρεις εξοικονομούν τα προς το ζην κάνοντας διάφορες αγροτικές εργασίες στην περιοχή, αλλά και στο Μοναστήρι.

Ίσως η ωραιότερη στιγμή του τελικού!

Ο μικρός Γιάννης Παπαστεφανάκης βρέθηκε στον τελικό του Conference League, μεταξύ του Ολυμπιακού και της Φιορεντίνας το βράδυ της Τετάρτης, και η ευχή του, βγήκε αληθινή. 

Ο γνωστός μικρός φίλαθλος του ΠΑΟΚ, που έχει μεγάλη αγάπη γενικά για το ποδόσφαιρο, ήταν προσκεκλημένος του Βαγγέλη Μαρινάκη, για να παρακολουθήσει από κοντά στο τέλος σήκωσε και αυτός το βαρύτιμο τρόπαιο..  

Ίσως η ωραιότερη στιγμή του τελικού!

Το αθέατον της Αγίας Τράπεζας (+Το Καταπέτασμα στα Ιερατικά της Α.Δ.) [β' έκδοση] - Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου

Το αθέατον της Αγίας Τράπεζας 
(+Το Καταπέτασμα στα Ιερατικά της Α.Δ.) [β' έκδοση]   

Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου

   Τὴν ἔκδοση αὐτή, τὴν δημοσίευσα λίγο πρὶν τὶς τελευταίες Προηγιασμένες Λειτουργίες τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς (2024), καθότι ἀκόμη στὴν Προηγιασμένη, στὶς Ἐνορίες, στὴν Ἑλλάδα, τηρεῖται τὸ ἀθέατον τῆς Ἁγίας Τράπεζας ἀπὸ τὴν Μ. Εἴσοδον μέχρι τὴν Κοινωνία τῶν Πιστῶν.
Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς αʹ ἐκδόσεως, ἕνας Κληρικός μᾶς εἶπε ὅτι οὐδένα Ἱερατικόν τοῦ 20οῦ αἰ. καὶ μέχρι σήμερα, ἀναφέρεται σὲ ἄνοιγμα ἢ κλείσιμο τῆς Ὡραίας Πύλης στήν Θεία Λειτουργία. Μὲ ἐτούτη τὴν ἀφορμήν, μελετήσαμε, ἐρευνήσαμε τὰ Ἱερατικά τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου 1895, καὶ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας 1951-2007, καὶ ὁ καρπὸς αὐτῆς τῆς ἔρευνας εἶναι τὸ νέον κεφάλαιον «Τό κλείσιμο τῆς Ὡραίας Πύλης τοῦ Ἱεροῦ (τά Βημόθυρα καί τό Καταπέτασμα) στά Ἱερατικά τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας — Σύγκριση, σχόλια», §19. Τελικά, ἀποδείχθηκε, ὅτι ὁ Κληρικὸς δὲν ἔχει δίκαιο.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΙΟΚΕΦΑΛΩΝ

Το απόγευμα της Κυριακής, 26ης Μαΐου 2024, στον προαύλειο χώρο του Ιερού Θεομητορικού Προσκυνήματος Παναγίας Αντιφωνητρίας Μυριοκεφάλων της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, και με τη στήριξη του Δήμου Ρεθύμνης, της Τοπικής Κοινότητος Μυριοκεφάλων και του Πολιτιστικού Συλλόγου Μυριοκεφάλων «Η Παναγία», μία ακόμη επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση 200 ετών από τη μαρτυρική τελείωση των εν Ρεθύμνη Αγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων, Μανουήλ, Αγγελή, Γεωργίου και Νικολάου.

Στην εκδήλωση αυτή παρουσιάστηκε πλούσιο πρόγραμμα από δύο έγκριτα μουσικά σχήματα, αφενός από τη χανιώτικη Χορωδία «ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΕΛΩΔΩΝ», με αναστάσιμους εκκλησιαστικούς ύμνους και ψαλτοτράγουδα αφιερωμένα στην Κωνσταντινούπολη, ενόψει και της Επετείου της Αλώσεως (29ης Μαΐου), υπό τη διεύθυνση του εντιμολογιωτάτου κ. Κωνσταντίνου Στεφανάκη, Άρχοντος Υμνωδού της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και Πρωτοψάλτου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Χανίων, και αφετέρου από την «Παραδοσιακή Παρέα Μυριοκεφάλων», με ριζίτικα τραγούδια, αναφερόμενα στην Κωνσταντινούπολη και στην Κρήτη, υπό τη διεύθυνση του κ. Γεωργίου Μαράκη.

Ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Α’ Παγκόσμιον Συνάντησιν τῶν Ἀρχόντων Ὀφφικιαλίων τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας

 
Ὁμιλία τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Α’ Παγκόσμιον Συνάντησιν τῶν Ἀρχόντων Ὀφφικιαλίων τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας 
(Ἀθῆναι, 29 Μαΐου 2024)

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐντιμολογιώτατοι Πρόεδροι τῶν τριῶν Σωματείων τῶν Ἀρχόντων τοῦ Θρόνου,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε, ἐπίσημε ὁμιλητά εἰς τήν ἐκδήλωσιν,
Ἐκλεκτοί προσκεκλημένοι,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Χριστός Ἀνέστη!

Ἐν πασχαλίῳ ἀνατάσει καί πνευματικῇ εὐφροσύνῃ, δοξολογοῦντες τόν Ἀναστάντα Κύριον διά τά σωτήρια δωρήματα Αὐτοῦ, ἀπευθύνομεν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν τιμῆς καί ἀγάπης πρός πάντας ὑμᾶς, τούς Ἐντιμoλογιωτάτους Ἄρχοντας Ὀφφικιαλίους τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τούς συναχθέντας ἐν τῷ κλεινῷ Ἄστει εἰς τήν Α’ Παγκόσμιον Συνάντησίν των, μεταφέροντες τήν εὐλογίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριαρχείου. 

Ἐπί μακρούς αἰῶνας, οἱ Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν, ἐξακολουθοῦν δέ καί σήμερον νά στηρίζουν τάς πρωτοβουλίας της, νά συμβάλλουν ποικιλοτρόπως εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν ὡς ἀρωγοί εἰς τό λατρευτικόν, διοικητικόν καί κοινωνικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν χριστιανικήν μαρτυρίαν ἐν τῷ κόσμῳ, ὡς σύνδεσμος μέ τούς θύραθεν θεσμούς καί ὡς ὑποστηρικταί τῶν δικαίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Χαιρόμεθα, διότι ἐσεῖς, οἱ σύγχρονοι Ἄρχοντες, συνεχίζετε τήν εὐλογημένην παράδοσιν τῶν φιλογενῶν λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι πάμπολλα καί ἀνεκτίμητα εἰργάσαντο διά τήν Ἐκκλησίαν καί τό Γένος.

Μνήμη του οσίου Ισαακίου του ομολογητού (30 Μαΐου)


Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Εμμέλειας, της μητέρας του Μεγάλου Βασιλείου, που κοιμήθηκε οσιακά σε μονή, όπου συμμόναζε με τη θυγατέρα της Μακρίνα. Επίσης, γιορτάζουμε τη μνήμη του οσίου Ισαακίου του ομολογητή, ηγουμένου της μονής Δαλμάτων.
Ο Ισαάκιος καταγόταν από τη Συρία και έζησε επί βασιλιά Ουάλη, ο οποίος υποστήριζε τους οπαδούς του Αρείου. Μια σκληρή αυτοκρατορική απόφαση ήταν η  απαγόρευση να χρησιμοποιούν οι ορθόδοξοι τους ναούς τους.
Κατά την εποχή εκείνη, γύρω στο 364 μ.Χ., ο Ουάλης ετοιμαζόταν για εκστρατεία εναντίον των Γότθων, που απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη. Φωτισμένος από τον Πανάγιο Θεό ο Ισαάκιος, πήγε και ζήτησε από το βασιλιά να αποδώσει τους ναούς, για να έχει την ευλογία του Θεού και να επιστρέψει νικητής από τον πόλεμο.

Τετάρτη 29 Μαΐου 2024

Λήξις - Αλεξανδρεύς

 
Λήξις

Διά τους λόγους των χειλέων Σου
φύλαξα ως τα τώρα
Θερμοπύλες
και οδούς σκληράς.

Μα νιώθω πλέον
πως κινδυνεύω να ανατραπώ
στο πρώτο θρόισμα του ανέμου
ή να με ισοπεδώσει
μια σύγκρουση
έστω και μ' αγριολούλουδο.

Το βλέπω ότι η ώρα
της ήττας πλησιάζει.
Πρέπει σαν δίκαιος
τη λήξη της μάχης να ορίσεις.

Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑΣ «Ο ΠΡΥΤΑΝΙΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ» - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ


 Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑΣ
«Ο  ΠΡΥΤΑΝΙΣ  ΤΩΝ  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΘΕΟΛΟΓΩΝ»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 
 

 Ακόμα και σήμερα αποτελεί πολύ μεγάλη τιμή, και προκαλεί εκ προοιμίου ισοδύναμη συγκινησιακή φόρτιση, η ανάληψη μιας εισήγησης για την «εκπληκτική πνευματική και επιστημονική διαδρομή» του αείμνηστου Π. Ν. Τρεμπέλα, όπως λιτά επιγράφεται σε όλα τα βιβλία του, ο «Ωριγενείων διαστάσεων συγγραφέας», και λίαν αγαπημένος ευρύτατα Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο πριν και πάνω απ’ όλα, συνιδρυτής με το Μεγαλοσπηλιώτη Ιερομόναχο π. Ευσέβιο Ματθόπουλο κι ακόμα πέντε, της Αδελφότητας Θεολόγων «Ζωή», της οποίας διετέλεσε εξέχον μέλος πενήντα τρία χρόνια, όπως άλλα δεκαεπτά της αντίστοιχης, του «Σωτήρα», που επίσης συν-ίδρυσε σε κρίσιμη ως μαρτυρική ώρα με άλλους.  
 
     Κατά το «εκ βαθέων» του Καθηγητή Γ. Γαλίτη, «είμαι ευτυχής που έζησα εις την γενεάν Τρεμπέλα, και υπήρξα μαθητής του», μάλιστα στην τελευταία Ακαδημαϊκή τετραετία του -1953-1957- μα και θήτευσα στον ευλογημένο χώρο της πνευματικής διακονίας του. Διό, παρότι δε διαθέτω «κάλαμον γραμματέως οξυγράφου … εξερεύξεται η καρδία μου λόγον αγαθόν» για μια μορφή, που τη σφραγίζει άριστα ο Ψαλμικός στίχος: «Εξεχύθη χάρις εν χείλεσί σου. 

Δια τούτο ευλόγησέ σε ο Θεός». Για τον άνδρα, που και τώρα, όπως τότε θωρώ να ξεπροβάλει στο πεζοδρόμιο του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου ψηλός, ευθυτενής στα εβδομήντα του, πληθωρικός, επιβλητικός, βλέμμα αετίσιο, απλός στην αμφίεση, πλην γοητευτικός με το λευκό του υπογένειο και τη μαύρη ρεπούμπλικα, στοιχεία που του έδιναν άλλη χάρη. Να βηματίζει ως την κεντρική είσοδο ακουμπώντας το χέρι με πατρική τρυφερότητα στον ώμο κάποιου φοιτητή, που τον είχε προϋπαντήσει.

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Τά κάστρα ἒμειναν ἂπαρτα».

Μνήμη καί θλιβερά ἐπέτειος τῆς ἁλώσεως τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, τῆς Κωνσταντινουπόλεως στίς 29 Μαΐου καί στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Εὐαγγελιστρίας τῶν Πατρῶν, Κλῆρος καί Λαός, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ .Χρυσόστομο, ἐτίμησαν  τόν ἀοίδιμο καί μαρτυρικόν Αὐτοκράτορα, Κωνσταντῖνο τόν Παλαιολόγο καί τούς συμπολεμιστάς του ἣρωας καί μάρτυρας τῆς ἁλώσεως καί γιά μιά ἀκόμη φορά, ὑπεκλίθησαν στήν θυσία τους καί στήν προσφορά τῆς ἲδιας  τῆς ζωῆς τους, ὑπέρ τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων τοῦ Γένους.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί ἂλλων Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐτελέσθη τό ἱερό Μνημόσυνο, τοῦ τελευταίου Αὐτοκράτορος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Κωνσταντίνου τοῦ Παλαιολόγου καί ὃλων ὃσοι ἒπεσαν στίς ἐπάλξεις τῆς Βασιλευούσης ἢ μαρτυρικῶς, μετά ταῦτα, ὑπό τῶν βαρβάρων Τούρκων, ἐτελειώθησαν.

ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΙΟΚΕΦΑΛΩΝ

Το απόγευμα του Σαββάτου, 25ης Μαΐου 2024, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος, πλαισιούμενος υπό κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεώς μας και άλλων Εκκλησιαστικών Επαρχιών, υποδέχθηκε, στο Ιερό Θεομητορικό Προσκύνημα Παναγίας Αντιφωνητρίας Μυριοκεφάλων, απότμημα εκ του Ιερού Λειψάνου και Ιερά Εικόνα του εν Αγίοις Πατρός ημών Επιφανίου, Επισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου, τα οποία εκόμισε ο Αιδεσιμολ. π. Χριστοφόρος Βύρωνος, Εφημέριος της Ενορίας Αγίου Επιφανίου Αψιούς Λεμεσού, συνοδευόμενος από όμιλο της Εκκλησιαστικής Επιτροπής της εν λόγω Ενορίας.

Η υποδοχή πραγματοποιήθηκε στην πλατεία των Μυριοκεφάλων και ακολούθησε λιτανευτική πομπή προς το Ιερό Θεομητορικό Προσκύνημα της Παναγίας Αντιφωνητρίας, με τη συμμετοχή στρατιωτικού αγήματος του 547 Α/Μ Τάγματος Πεζικού Ρεθύμνου, υπό την ηγεσία του Ανώτατου Διοικητού Φρουράς Ρεθύμνου, Αντισυνταγματάρχου κ. Ιωάννου Καλυβιώτη, και με την παρουσία του Δημάρχου Ρεθύμνης κ. Γεωργίου Μαρινάκη, του Αντιδημάρχου Ρεθύμνης κ. Δημητρίου Λελεδάκη, του Αστυνομικού Διευθυντού Νομού Ρεθύμνης, Ταξιάρχου κ. Εμμανουήλ Παπαδάκη, των Προέδρων της Τοπικής Κοινότητας και του Πολιτιστικού Συλλόγου Μυριοκεφάλων και πλήθους προσκυνητών.

«Ἔρχονται…οἱ βάρβαροι» - «Κ.Π.»

 

 «Ἔρχονται…οἱ βάρβαροι» 

«Κ.Π.»

 Δὲν εἶναι ἕνας, δὲν εἶναι χίλιοι, μιλιούνια ἀμέτρητα εἶναι, καὶ τῆς πατρίδας μας καί τῆς ψυχῆς μας οἱ ἐχθροὶ. Καθόλου δὲν τοὺς φαίνεται πὼς εἶναι βάρβαροι.

-Βάρβαροι αὐτοί; Λαμποκοπᾶ ὁ πολιτισμὸς στὰ πρόσωπά τους, τὰ δάχτυλά τους κρινοδάχτυλα. Εὐγένεια ὁλοφάνερη ἡ μορφή τους…

-Μὰ εἶναι ὄντως βάρβαροι! Μὲ τὰ ἁπλὰ λευκά τους κρινοδάχτυλα, θὰ στραγγαλίσουν ὅλα ὅσα μᾶς ἔχουν ἀπομείνει ἰδανικά! Θὰ σφάξουν, κι ἂς μὴν κρατᾶνε γιαταγάνια, τὶς ἀξίες μας! Ποὺ μεσ’ τὸν κόρφο μας φυλᾶμε, αἰῶνες τώρα, ἀπ’ τῶν ἀλλόφυλων τὰ λεφούσια. Καὶ τὰ ἱερά μας! Καὶ τὰ ἱερά μας καὶ τὰ ὅσια, ἀπ’ τῶν ψυχῶν τὸ εἰκονοστάσι κατεβάζοντας, θὰ τὰ ποδοπατήσουνε μὲ λύσσα!Εἶναι ὁπωσδήποτε βάρβαροι ὅλοι αὐτοί, μὰ πολὺ βάρβαροι!

-Καὶ ἐσὺ τί θὰ κάνεις;Τὰ καριοφίλια σου ἑτοιμάζεις νὰ ἀμυνθεῖς; Ἄσκοπο εἶναι νὰ σκάβεις χαρακώματα, ἄχρηστο εἶναι νὰ στήνεις, πολεμίστρες. Ἀπὸ τὶς πόρτες σου θὰ ’ρθουν καὶ θὰ μποῦν ἀνενόχλητοι τοῦτοι, οἱ νέοι βάρβαροι! Ναι! Ἀλήθεια!

Πρέπει να τελούνται μνημόσυνα για τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ΄ τον Παλαιολόγο σε Ορθόδοξους Ναούς;

Πρέπει να τελούνται μνημόσυνα για τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ΄ τον Παλαιολόγο σε Ορθόδοξους Ναούς;


Είχα πάντα την απορία διαβάζοντας ιστορικά κείμενα, και με προβλημάτιζε «η αθάνατη Μνήμη του Ήρωα Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄» όχι ως προς την θυσία του, αλλά προς την ορθή του πίστη στην Ορθοδοξία.
Γνωρίζουν οι επισκέπτες πως δεν είμαι από τους λεγόμενους «φανατικούς». Όμως πάντα βλέπω με μια καχυποψία, όλους αυτούς που σήμερα τελούν μνημόσυνα για τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ΄. Τα τελούν αυτοί, που ομνύουνε στην Ορθοδοξία, στηλιτεύοντας πολλούς πως βάζουν νερό στην πίστη τους, και τους κοσμούν με πανέμορφους προσδιορισμούς.
Προτού συνεχίσω ξαναλέω ότι δεν αμφισβητώ την αγωνιστικότητα, και το ότι έπεσε μαχόμενος για τον λαό και την Πόλη του Βυζαντίου ο Αυτοκράτορας μας Κωνσταντίνος ΙΑ΄, αλλά την αμφίβολη πίστη του στην Ορθοδοξία.
Για κάποιους «ο Παλαιολόγος ήταν ο «αιρετικός», ο «ουνίτης», ο «δούρειος ίππος» του καθολικισμού, ο άνθρωπος που θα… φράγκευε τον Ελληνισμό (!) και άλλα παρόμοια προερχόμενα από μύωπες ταγούς («βέρους» Ελληνορθόδοξους).» εδώ ο συντάκτης μιλάει για όσους σήμερα τελούν μνημόσυνα.
Ο Παλαιολόγος για κάποιον που γνωρίζει ιστορία ήταν «ενωτικός» με τη Δύση. Να αναφέρθούν και οι «δυο του γάμοι με τις κόρες Λατίνων αρχόντων (και οι δυο σύζυγοί του πέθαναν, η πρώτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της η δε δεύτερη λίγο μετά την αποβολή του παιδιού τους).

Χθες διάβασα στην «Κατάνυξη» μεταξύ άλλων τα παρακάτω του κ. Χαράλαμπου Βουρουτζίδη

«Μέσα στην αγωνία του, για τη σωτηρία της Αυτοκρατορίας, αυτός ο Έλληνας «…ο κύρης Κωνσταντίνος, ο φρένιμος, ο δυνατός, ο περισσά ανδρειωμένος, ο πράγος, ο καλόλογος, η φήμη των Ρωμαίων…»iv πήρε μια απόφαση, που ξεπέρασε τα όρια του δόγματος της Οικονομίας,

Μνήμη Αλώσεως 29 Μαΐου 1453 - Γεώργιος Διον. Κουρκούτας

Μνήμη Αλώσεως 29 Μαΐου 1453
Μερικές σκέψεις για ένα τραγικό για τον Πολιτισμό γεγονός
 
Στις 29 Μαΐου 1453 έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια των Οθωμανών του Μωάμεθ Β΄. Από τα γεγονότα της Αλώσεως του 1453 μπορούμε να εξαγάγουμε χρήσιμα για όλους συμπεράσματα.
 
1.Η αγωνία και ο αγώνας των Ελλήνων μέσα στην Ιστορία είναι διαχρονικοί στο να λένε τα μεγάλα ΟΧΙ στους εισβολείς, αλλά και να διασώζουν όχι μόνο τον Ελληνισμό αλλά και τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.
Αυτοί που χαρακτήρισαν τον Κωνσταντίνο ως τον νέο Λεωνίδα του Ελληνισμού δεν είχαν άδικο. Το αιώνιο μήνυμα του Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β΄ «….κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα και ου φεισόμεθα της ζωής ημών» δεν είναι μία νέα εκδοχή του «Μολών λαβέ» των Θερμοπυλών;
Πιο πριν, όταν ο αυτοκράτωρ Λέων Γ΄ απέκρουε τους Άραβες μουσουλμάνους στην Μικρά Ασία, χαρακτηριζόταν ως νέος Μιλτιάδης. Από την αρχαιότητα ο Θεός και η Ιστορία μάς τοποθέτησαν σε αυτήν την μεριά του Κόσμου για να δημιουργούμε Πολιτισμό και με τις θυσίες μας να τον υπερασπιζόμαστε.

ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
 
«Όλα τα πνευματικά αγαθά γεννιούνται από τη γνώση εκείνη που διακρίνει το καλό απ’ το κακό, η οποία μάλιστα βρίσκεται μέσα στη φύση μας» (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)
Ο σκοπός της ανατροφής του ανθρώπου, όπως και της παιδείας, είναι να τον βοηθήσει να παλεύει στη ζωή του για το καλό. Κι όμως αυτό είναι που δεν γίνεται στους καιρούς μας ή, τουλάχιστον, δεν φαίνεται να έχει ορατά αποτελέσματα. Μπορεί η πλειονοψηφία των παιδιών και των νέων να ακολουθούν έναν δρόμο πνευματικά, κοινωνικά και ηθικά υγιή, όμως ο θόρυβος γίνεται από την πλευρά εκείνων που δεν εννοούν να διακρίνουν το καλό απ’ το κακό ή, ακόμη κι αν δείχνουν ότι το αντιλαμβάνονται, δεν είναι σε θέση να το εφαρμόσουν έμπρακτα.
 
Έχει πλεονάσει ο εγωκεντρισμός στους καιρούς μας. Η αίσθηση ότι έχω δίκιο ή, ακόμη κι όταν δεν έχω, εντούτοις πιο πολύ άδικο έχουν οι άλλοι. Μερίδα πολιτικών, που τους ακολουθούν και πολίτες, σπεύδουν να αποδώσουν το κακό, το οποίο κάνει θόρυβο στην κοινωνία, στην κοινωνική και οικονομική ανισότητα. Στην πάλη των τάξεων που γεννά αδικίες.

«κρειττότερόν εστιν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν».

 Θα γνωρίζετε το διαβόητο λόγιο: «κρειττότερόν εστιν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν».

Η φράση αυτή θεωρείται από πολλούς ότι ήταν το σύνθημα των Ανθενωτικών στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο της πολιορκίας της από τους Οθωμανούς.

Τι θα λέγατε όμως αν μαθαίνατε πως η φράση αυτή ουδέποτε ειπώθηκε αλλά αποτελεί ένα άθλιο κατασκεύασμα;

Την φράση αυτή την αναφέρει στο Χρονικό του ο Μιχαήλ Δούκας, ο ιστορικός της Αλώσεως.

Ουσιαστικά κατασυκοφαντεί τον Λουκά Νοταρά, τον Μέγα Δούκα, και του αποδίδει το λόγιο διότι ο Νοταράς ήταν Ανθενωτικός.

Ο Μιχαήλ Δούκας όμως πέφτει σε μία μεγάλη αντίφαση. Από την μία πλευρά αποδίδει αυτό το λόγιο στον Νοταρά και ουσιαστικά τον χαρακτηρίζει ως φιλότουρκο. Από την άλλη πλευρά όμως αναφέρει στο χρονικό του ότι ο Μέγας Δούκας δαπάνησε ένα μεγάλο μέρος από την περιουσία του για την ενίσχυση της άμυνας, πολέμησε στην πρώτη γραμμή επικεφαλής 500 στρατιωτών και τελικά πέθανε αυτός και οι γιοί του με τρόπο μαρτυρικό με διαταγή του Μωάμεθ.

Υποδοχή Ιερού Λειψάνου Αγίου Εφραίμ Κατουνακιώτου

 

(περὶ καλής επιτυχίας ή καλής... αποτυχίας!) - Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ 
(περὶ καλής επιτυχίας ή καλής... αποτυχίας!)

Όταν κάνω τη Λειτουργία για τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες λέω:
Παιδιά σήμερα δεν προσευχηθηκαμε για να πετύχετε αλλά προσευχηθηκαμε και για να αποτύχετε.
Εσείς αγωνιστήκατε κουραστήκατε... και εμείς τώρα ερχόμαστε και παίρνουμε τον δικό σας κόπο και τον προσφέρουμε στον Θεό και Τον παρακαλούμε να δώσει στον καθένα σας αυτό που πραγματικά σας χρειάζεται και όχι αυτό που νομίζετε ότι σας χρειάζεται.
Υπάρχουν επιτυχίες στην ζωή που κατέληξαν σε τραγωδίες και υπάρχουν επιτυχίες που έγιναν επιτυχίες, όπως και αποτυχίες που κατέληξαν σε επιτυχίες.
Επομένως ποιός από εσάς ξέρει τι πραγματικά σας χρειάζεται; Κανένας.

«Φωτισθέντες, ἀδελφοί, τῇ Ἀναστάσει τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ

 

«Φωτισθέντες, ἀδελφοί, 
τῇ Ἀναστάσει τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ 
καί φθάσαντες τό μέσον τῆς ἑορτῆς τῆς δεσποτικῆς,
 γνησίως φυλάξωμεν τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ∙ 
ἵνα ἄξιοι γενώμεθα καί τήν Ἀνάληψιν ἑορτάσαι 
καί τῆς παρουσίας τυχεῖν τοῦ ἀγίου Πνεύματος»

Δοξαστικό αίνων Μεσοπεντηκοστής

Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής (29 Μαΐου 2024)

 
Χριστός Ανέστη!
Σήμερα 29 Μαΐου η Εκκλησία εορτάζει την Μεσοπεντηκοστή, δηλαδή το μέσον της εκκλησιαστικής περιόδου από το Πάσχα προς τη εορτή της Πεντηκοστής.
Είναι Δεσποτική εορτή και αναφέρεται στην του Θεού Σοφία, δηλ. τον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Η ημέρα αυτή συνδυάζει τις εορτές του Πάσχα αφ’ ενός και της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος αφ’ ετέρου και προετοιμάζει τη δόξα του θαύματος της Αναλήψεως του Κυρίου, που θα εορτασθεί μετά από 15 ημέρες. Αυτό το μέσον των δύο μεγάλων εορτών, φέρνει στη σκέψη του Χριστιανού το εβραϊκό επίθετο του Κυρίου, «Μεσσίας», το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται Χριστός.
Μεσούσης της εορτής του Ιουδαϊκού Πάσχα, ο Χριστός ανεβαίνει στο ιερό και διδάσκει. Αυτός που ενώ δεν έμαθε γράμματα, κατέχει το πλήρωμα της σοφίας, γιατί είναι η Σοφία του Θεού, που δημιούργησε τον κόσμο.

Τρίτη 28 Μαΐου 2024

ΡΗΤΑ ΡΗΜΑΤΙΚΑ ΤΕΛΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

ΡΗΤΑ  ΡΗΜΑΤΙΚΑ  ΤΕΛΙΚΑ
 
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
 
       Μέρες 2014, και ανάρτηση για το μικρό, αλλά λίαν ενδιαφέρον βιβλίο του μακαριστού π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου, «Η Δύση ανακαλύπτει την Ανατολή» ! Και σχόλια επιθετικά υπεραρκετά, ιδιαίτερα από όσους θεωρούν μαύρο πρόβατο κι επικατάρατο την πέρα απ’ την Ορθοδοξία Χριστιανοσύνη, με πρώτη τη Ρωμαιοκαθολική, Λατίνων, Παπική, συν η καραμέλα «οικουμενιστής» κλπ. Το αυτό και νυν σε πολύ πιο μικρό βαθμό για την ανάρτηση, «Γιορτή του Πάσχα την ίδια Κυριακή». Παρών βέβαια ψευδωνύμως ωσεί «όπου γάμος και χαρά …», ο γνωστός μεταπράτης φοβικού παλαιό-λογισμού, με ευγένεια γαλατική-«Ευχαριστούμε τον αξιότιμο κ. Καθηγητή …. Με εκτίμηση».
   Επειδή όμως τα γραφόμενα αμφοτέρωθεν διαβάζονται ευρύτερα, ώρα είναι, και κόπος δεν είναι, να επισημανθούν μερικά πράγματα, από την αρχή-αρχή, ρητά, ρηματικά, αλλά τελικά πια.
******   ***   ******
Ι.  α. «Τη διάταξη καθορισμού ενιαίας ημέρας γιορτασμού του Πάσχα-«την πρώτη Κυριακή μετά την Πανσέληνο της εαρινής ισημερίας»-από την Α’ Οικουμενική γνωρίζουμε εκ διαφόρων ιστορικών πηγών, διότι το σχετικό κείμενο της Συνόδου δεν διεσώθη μέχρις ημών. Η δε απόφαση απέβλεπε, «ως μηδέν μετά των πατροκτόνων και κυριοκτόνων εκείνων είναι κοινόν» ! Ήτοι, όχι την ίδια μέρα με το Ιουδαϊκό»-Ιωάννη Καρμίρη, «Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τ. 1ος, σ.125.  Και η προσθήκη, γνωστό ποιους αφορούσε και έπιανε η διάταξη !

Ευχαριστώ


ΛΗΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΜΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΤΡΙΚΟΡΦΟΥ ΦΩΚΙΔΟΣ

 Το Σαββάτο 18 Μαΐου 2024 πραγματοποιήθηκε η λήξη των κατηχητικών μαθημάτων των Κατηχητικών Ομάδων του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Πατρών με την καθιερωμένη, ετήσια εκδρομή  σε Ιερές Μονές της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος. Την εκδρομή συνόδευσαν ο εφημέριος του Ιερού Ναού π. Ελευθέριος Κολιαβράς, ο διάκονος Κασσιανός Ιατρός, οι κατηχήτριες, οι κατηχητές καθώς και γονείς των παιδιών. 



Πρώτος σταθμός, η Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ στο Τρίκορφο Φωκίδος. Εκεί  έτυχαν θερμής υποδοχής από τους πατέρες της Ιεράς Μονής αρχιμανδρίτες π. Αυγουστίνο Σύρο και π. Ιωακείμ Σταματόπουλο, οι οποίοι ξενάγησαν τους προσκυνητές σε όλους τους χώρους της Ιεράς Μονής και μίλησαν για το ιστορικό της, τους βίους των  εφόρων Αγίων της και το πνευματικό έργο που επιτελείται εκεί.  Προσφέρθηκε πλούσιο μοναστηριακό κέρασμα και οι προσκυνητές είχαν την ευκαιρία να ακούσουν να χτυπά το ιστορικό καμπαναριό, με τα " 400 σήμαντρα και τις 62 καμπάνες" κατά το πρότυπο του θρυλικού καμπαναριού της Αγιάς Σοφιάς στην βασιλίδα των πόλεων. 

Στο κάθε χτύπημα πρέπει ν’ ανοίγουμε την πόρτα - Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

 

 Ακούστε,
στο κάθε χτύπημα πρέπει ν’ ανοίγουμε την πόρτα.
Στοιχειώνει και μένει ακατοίκητο το σπίτι αλλιώς.
Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

Γιώργος Μαρτζάκλης: Νεκρός ήρωας θ΄ «αντικρίσει» το χωριό του μετά από 50 χρόνια!

Η σορός του Γιώργου Μαρτζάκλη έρχεται στο Μάνεσι της Τριταίας

 Γιώργος Αναστασόπουλος

Μετά από 50 ολόκληρα χρόνια, φθάνει η ώρα που τα οστά ενός Αχαιού ήρωα πρόκειται να μεταφερθούν από την Κύπρο στην Ελλάδα και να ενταφιασθούν στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μάνεσι Τριταίας.

Ο Γιώργος Μαρτζάκλης σκοτώθηκε πάνω στο άνθος της ηλικίας του και συγκεκριμένα στα 22 του χρόνια, ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην ΕΛΔΥΚ της Κύπρου, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εισβολής του «Αττίλα» στη Μεγαλόνησο, στις 16 Αυγούστου 1974.

Οπως όλοι σχεδόν οι νεκροί ήρωες, έτσι και αυτός ενταφιάσθηκε σε ομαδικό τάφο και χρειάστηκε να περάσουν 26 έτη για να ταυτοποιηθεί η σορός του με δείγμα DNA των αδελφών του και άλλα 24 μέχρις ότου τα οστά του μεταφερθούν στην Ελλάδα για ν’ αναπαυθεί στη γενέτειρά του! Η «επιστροφή» στο χωριό του επιτεύχθηκε χάρη στο πείσμα και την επιμονή του αντιστράτηγου εα -ανιψιού του, Απόστολου Μαρτζάκλη, ο οποίος από το 2001 μέχρι σήμερα κίνησε κάθε πρόσφορη διαδικασία για να έχει αίσια έκβαση αυτό το ιερό εγχείρημα.

Πώς θα μιλήσουμε στα παιδιά μας για κινδύνους | Νίκη Κατσιάπη | Σοφία Χατζή


Συνέντευξη της Σοφίας Χατζή με την παιδαγωγό και συγγραφέα Νίκη Κατσιάπη.
 
Πώς να μιλήσεις σήμερα στα παιδιά για θέματα κρίσιμα και ταυτόχρονα να μην τα πληγώσεις;
– τι να πεις για τον εκφοβισμό (bullying);
– την σεξουαλική παρενόχληση/κακοποίηση,
– τις απαγωγές;
– τις διαδικτυακές απάτες κ.ά.
 
Ο λόγος μας πρέπει να ξεσκεπάζει, αλλά και να σκεπάζει! Να φανερώνει, χωρίς να αποκαλύπτει τη χυδαιότητα του κακού! Να προφυλάσσει, χωρίς να τρομάζει!
Έναν τέτοια λόγο αναλαμβάνει να διατυπώσει η συγγραφέας του βιβλίου και ζητά ως βοηθούς τους φύλακες αγγέλους μας.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου  Πατρῶν, τήν Δευτέρα 27 Μαΐου 2024, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐτέλεσε τήν Ἱεράν Παράκληση πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καί τόν Ἀπόστολον Ἀνδρέαν, ὑπέρ ἐνισχύσεως καί φωτισμοῦ πάντων τῶν μαθητῶν τῶν διαγωνιζομένων εἰς τάς Πανελληνίους Ἐξετάσεις.
Ἀπευθυνόμενος στά παιδιά, ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε νά ἔχουν πίστη στόν Θεό, ὑγιεία, θάρρος καί αὐτοπεποίθηση ὥστε νά ἀνταποκριθοῦν, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, στίς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν καί νά εἰσαχθοῦν στίς Σχολές τῆς ἐπιθυμίας τους, ἐκπληρώνοντας τούς βαθυτάτους πόθους τῆς καρδιᾶς τους.

Τούς διεβεβαίωσε ἐπίσης ὅτι θά τούς συνοδεύῃ ἡ ἀγάπη καί ἡ προσευχή του, ὅπως πάντοτε, ἰδιατέρως ὅμως κατ' αὐτάς τάς ἡμέρας.

Ομιλία εις την πρεσβύτερο χειροτονία του FLORIANPLETSCHER - Varden Erik Επίσκοπος του Trondheim

 Ομιλία εις την πρεσβύτερο χειροτονία του FLORIANPLETSCHER

Varden Erik Επίσκοπος του Trondheim

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ 2024


Γένεση 11.1-9: Εκεί ο Κύριος μπέρδεψε τις γλώσσες της γης.
Προς Ρωμαίους 8.22-27: Μεσολάβηση με στεναγμούς πολύ βαθύς για λόγια.
Ιωάννης 7.37-39: Αυτός που διψά ας έρθει σε μένα.

Αγαπητέ Florian!

Την παραμονή της Πεντηκοστής σκέφτομαι πάντα μια σκηνή προς το τέλος του έργου Peer Gynt του Ίψεν[1], στην οποία η Solveig, αυτή η εξαιρετική Μαριανή παρουσία στο Νορβηγικό-Προτεσταντικό λογοτεχνικό μας κανόνα, κινείται ήσυχα γύρω απ’ την απλή καλύβα της τραγουδώντας: “Όλα είναι έτοιμα, τώρα, για την Πεντηκοστή. Αγαπητό μου αγόρι από μακριά, θα έρθεις; Αν έχεις ακόμα δύσκολα πράγματα να πετύχεις, δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Να είσαι σίγουρος ότι θα σε περιμένω· το υποσχέθηκα όταν συναντηθήκαμε τελευταία φορά”.

Σε απόσταση αναπνοής το “αγόρι”, τώρα ένας ηλικιωμένος άνδρας, στέκεται και ακούει.

Ο Peer έχει επιστρέψει στο σπίτι του αφού γύρισε όλο τον κόσμο σε αναζήτηση εμπειριών, περιπέτειας, έκστασης, σε αναζήτηση του εαυτού του. Λίγο πριν ακούσει τη Solveig να τραγουδάει, στεκόταν σε ένα ξέφωτο στο δάσος και ξεφλούδιζε ένα άγριο κρεμμύδι που είχε βρει. Αφαιρώντας το ένα στρώμα μετά το άλλο, είδε σ’ αυτό μια εικόνα της επεισοδιακής, ασυνάρτητης ζωής του. “Δεν θα εμφανιστεί σύντομα ο πυρήνας;”, αναρωτήθηκε.

Για να χαίρεται κανείς αληθινά - Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

 Για να χαίρεται κανείς αληθινά, πνευματικά, πρέπει να αγαπάει και για να αγαπάει, πρέπει να πιστεύει.

Δεν πιστεύουν οι άνθρωποι και γι' αυτό δεν αγαπούν, δεν θυσιάζονται και δεν χαίρονται. Αν πίστευαν, θα αγαπούσαν, θα θυσιάζονταν και θα χαίρονταν.

Από την θυσία βγαίνει η μεγαλύτερη χαρά. Η αγάπη υπάρχει από μόνη της, ενώ η χαρά πηγάζει από την αγάπη.

Όταν δίνεις την αγάπη, τότε έρχεται η χαρά. Δίνει αγάπη ο άνθρωπος και δέχεται χαρά· ανταμείβεται δηλαδή με την χαρά που νιώθει.

Βλέπεις, κάποιος παίρνει ένα πράγμα που του δίνουν και χαίρεται με αυτό το ένα. Άλλος τα δίνει όλα και χαίρεται για όλα.

Χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου… ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ομιλία Επισκόπου Άσου κ.κ. Τιμοθέου στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης.

 


Η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα

Η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα 
στο οποίο περνάει κανείς τη μισή του ζωή 
μιλώντας για πράγματα που δεν ξέρει 
και την άλλη μισή σωπαίνοντας γι’ αυτά που ξέρει.
Henri Béraud

ΟΜΙΛΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ

Υπό την ηγεσία του Πανοσιολογιωτάτου Μεγάλου Ιεροκήρυκος κ. Παναρέτου (Ψαραύτη), συνοδευομένου υπό του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως κ. Βίκτωρος Kopucu και του Οσιολογιωτάτου Γέροντος του Κελλίου των Αρχαγγέλων της Κουτλουμουσιανής Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος κ. Χρυσοστόμου, φιλοξενήθηκε για μία εβδομάδα, στους φιλόξενους χώρους του Κέντρου Πολιτισμικής και Κοινωνικής Διακονίας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου «ΘΕΟΜΗΤΩΡ», τριακονταμελής όμιλος προσκυνητών, με καταγωγή από διάφορες χώρες (Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Γαγκαουζία, Μολδαβία), από την Ενορία Αγίου Ανδρέου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου της Ρωσόφωνης Παροικίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο εν λόγω προσκυνηματικός όμιλος, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον τόπο μας, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί όλες τις Εκκλησιαστικές Επαρχίες της Εκκλησίας Κρήτης.


Στην Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, επισκέφθηκαν προσκυνηματικά τις Ιερές Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές Μονές Αρκαδίου και Αρσανίου, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Ατάλης-Μπαλή, καθώς και το Επισκοπείο της Ιεράς Μητροπόλεως, δέχθηκαν δε και τη φιλόφρονα φιλοξενία του ζεύγους των ιατρών Εμμανουήλ και Άννας Ραπτάκη.