Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή… - π. Βασίλειος Θερμός

Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή…

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός

Πάψαμε προ πολλού να ζούμε έναν υπαρξιακό Χριστιανισμό, παρά μόνο προβάλλουμε έναν ιδρυματικό Χριστιανισμό, δέσμιο της κεκτημένης συνήθειας και του παρελθόντος. Και (με λύπη πολλή το λέω), δεν έχουμε καμία δικαιολογία γι’ αυτό.

Δεν ήμουν παιδί, ήξερα να εκμεταλλεύομαι τις ψευδαισθήσεις. (Λουίζ Γκλύκ)

Όταν μιλάς με πολιτικούς αντιλαμβάνεσαι γιατί δεν πάει μπροστά η Ελλάδα. Εσύ έχεις στο νου σου τα προβλήματα της χώρας και εκείνοι το συμφέρον του κόμματός τους. Εσύ διερωτάσαι ποιες είναι οι κατάλληλες λύσεις και πώς θα εφαρμοσθούν και εκείνοι την ίδια ώρα αναλογίζονται πώς το κόμμα τους θα βγει ζωντανό από την όποια συγκεκριμένη ‘πολεμική’ συνθήκη του δημόσιου βίου. Όσοι πολίτες αγαπούν και πονάνε τον τόπο τους, με λίγα λόγια, βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποιους που επικεντρώνονται μόνο στην πολιτική τους επιβίωση. Ασύμβατες τροχιές.

Ιδιοτέλεια, Φόβος, Ανευθυνότητα. Αυτά κατ’ εμέ απαρτίζουν το τρίπτυχο της εκκλησιαστικής μας κουλτούρας.

Η μακρόχρονη εμπειρία μου με τα εκκλησιαστικά πράγματα μέ έχει εφοδιάσει με την επίγνωση ότι συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, απλώς σε ατομικό επίπεδο. Μιλάω με αρχιμανδρίτες για αλλαγές που φρονώ ότι χρειάζεται να γίνουν και εκείνοι σκέφτονται ότι, αν τις υποστηρίξουν, δεν θα γίνουν ποτέ επίσκοποι. Συζητώ με μητροπολίτες για τα απαραίτητα ανανεωτικά βήματα και εκείνοι διστάζουν διότι η κρυφή ατζέντα τους είναι να γίνουν ο επόμενος αρχιεπίσκοπος. Άλλοι δρόμοι, είμαστε αλλού ο καθένας. Μέ έχει εκπλήξει σε ποιο βαθμό το πλάνο ζωής τους έχει καθορίσει και τον τρόπο του σκέπτεσθαι. (Φυσικά και με έγγαμους κληρικούς συμβαίνει αυτό, για άλλα μικροσυμφέροντα: πώς θα αποκτήσουν ή θα διατηρήσουν την εύνοια του επισκόπου, πώς δεν θα έλθουν σε σύγκρουση με τον προϊστάμενο της ενορίας κ.ά.).

Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός! - ΓΕΧΑ Αιγίου

Μακάρι να μας περιμένει ο Χριστός έτσι!

  "Τα καλά νέα" π. Σπυρίδων Ράπτης  

«Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...» - π. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

  «Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...»

Υπό του Αρχιμ. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

Ο Άγιος Παΐσιος δεν ήρθε στον κόσμο για να αποκτήσει θαυμαστές, αλλά μαθητές του Χριστού.

Κάθε χρόνο, με αφορμή τη μνήμη του Αγίου Παϊσίου, βλέπουμε να εκδηλώνεται μεγάλη αγάπη προς το πρόσωπό του. Αυτό είναι ευλογημένο, όταν οδηγεί τον άνθρωπο πιο κοντά στον Χριστό και στην Εκκλησία.

Χρειάζεται όμως πάντοτε διάκριση.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τιμά τους Αγίους για να καλλιεργεί τη συναισθηματική έξαρση ούτε για να τροφοδοτεί την ανθρώπινη περιέργεια. Η πίστη μας δεν οικοδομείται πάνω στο εντυπωσιακό, ούτε μετατρέπεται σε αναζήτηση διαρκώς νέων συγκινήσεων.

Ο Άγιος δεν γίνεται μεγαλύτερος επειδή είδαμε το ρούχο του, το μπαστούνι του, κάποιο προσωπικό του αντικείμενο ή ακούσαμε μία ακόμη συγκινητική διήγηση. Ο Άγιος μεγαλώνει μέσα στη ζωή μας όταν μιμηθούμε την ταπείνωσή του, τη μετάνοιά του, την προσευχή του, την υπομονή του, την αγάπη του προς τον Θεό και προς κάθε άνθρωπο.

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς Ἁγίας Μαρίνης στὴν Πάτρα

Μὲ λαμπρότητα ἑορτάσθη στὴν πόλη καὶ Μητρόπολη τῶν Πατρῶν , ἡ πανέορτος καὶ ἡ ἱερὰ μνήμη τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης τῆς θαυματουργοῦ. Ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ στὴν πόλη τῶν Πατρῶν, ὁ Ἱερὸς καὶ μεγαλοπρεπὴς Ναὸς τῆς Ἁγίας. Στὴν δὲ Δυτικὴ Ἀχαΐα ὁ ἑορτασμὸς εἶχε ἐπίκεντρο τὴν περίπυστο Μονὴ τῆς Παναγίας Μαρίτσης. Στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινό, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ἐνῷ στὴ Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης , ὅπου ἡ θαυματουργὸς εἰκῶν τῆς Ἁγίας Μαρίνης, ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. 

Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν , ἐλειτούργησε καὶ ὡμίλησε ἐνώπιον πλήθους εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐνῷ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος , ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο καὶ προέστη τῆς Ἱερᾶς Λιτανείας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης.

"Η μεταφυσική του Francisco Suárez" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Η μεταφυσική του Francisco Suárez" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή, τον θάνατο και την ανάσταση. Πρόκειται για διάλογο μεταξύ του Γρηγορίου και της αδελφής του Μακρίνας, λίγο πριν την κοίμησή της (η μνήμη της εορτάζεται στις 19 Ιουλίου).

Ο Γρηγόριος προσεγγίζει τη Μακρίνα ως μαθητής που ζητεί απαντήσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα. Η ασθένεια και η επικείμενη αναχώρηση της αδελφής του τον οδηγούν να στραφεί σε θεμελιώδη ζητήματα: τι είναι η ψυχή, ποια είναι η σχέση της με το σώμα και πώς νοείται η ανάσταση των νεκρών.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία που αναπτύσσεται στο έργο, η ψυχή δεν ταυτίζεται με το σώμα ούτε εξαρτάται απολύτως από τη φθορά του. Είναι άυλη, λογική και χαρισματική πραγματικότητα, η οποία δέχεται τη ζωή από τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν είναι ψυχή μόνον ούτε σώμα μόνον, αλλά ενότητα ψυχής και σώματος. Αυτή η ενότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ανθρωπολογίας του Γρηγορίου Νύσσης. Ο θάνατος, επομένως, δεν συνιστά απόλυτη εξάλειψη του ανθρώπου, αλλά διάσπαση αυτής της ενότητας, η οποία όμως δεν μπορεί να ακυρώσει την πρόνοια του Θεού για το ανθρώπινο πρόσωπο.

Είθε η ψυχή μου να παραδοθεί στα χέρια Σου άμωμη και ακηλίδωτη - Αγία Μακρίνα

 «Κύριε, εσύ που διέλυσες μέσα μας τον φόβο του θανάτου· Εσύ, που έκαμες το πέρας της παρούσης ζωής να είναι η απαρχή της αληθινής ζωής· Εσύ, που πρόσκαιρα, σαν από κάποιο ύπνο, αναπαύεις τα δικά μας σώματα αλλά και πάλι τα αφυπνίζεις με την έσχατη σάλπιγγα της Κρίσεως· Εσύ, που έδωσες εντολή τη γη της φύσεως να δέχεται τη γη του πήλινου σώματός μας, το οποίο Εσύ το έφτιαξες με τα ίδια τα χέρια Σου, αλλά και πάλι τούτη τη σωμάτινη γη Εσύ την παίρνεις πίσω, ανακομίζοντάς την μέσα σε χάρη και αφθαρσία, μεταμορφώνοντας έτσι τη θνητότητα και την ασχήμια μας· Εσύ, που μας γλίτωσες από την προπατορική κατάρα και την αμαρτία της παρακοής ερχόμενος εδώ στη γη για χάρη μας· Εσύ, που έσπασες τις κεφαλές του βύθιου δράκοντα, ο οποίος, με το χάσμα και το χάος που δημιουργήθηκε από την παρακοή έσερνε από τον λαιμό τον άνθρωπο·

Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο

 «Ο Ξενώνας έκλεισε. Και έκλεισε μια πολύ χρήσιμη και κρίσιμη δομή, όχι μόνο για τους άστεγους χρήστες που την είχαν ανάγκη, αλλά και για τους δημότες». Φωτ.: EUROKINISSI

Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο

Ντίνα Καράτζιου

«Οι άνθρωποι δεν κρύβονται κάτω από το χαλί», λέει η Φωτεινή Λεομπίλλα, μιλώντας για εκείνους που οι περισσότεροι προσπερνάμε βιαστικά στους δρόμους της Αθήνας. Ανθρώπους διπλά αποκλεισμένους, άστεγους και ουσιοεξαρτημένους.

Ανθρώπους που κάποιοι θεωρούν «περιττούς» και ανεπιθύμητους και τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπινα σκουπίδια, επειδή η παρουσία τους χαλάει τη βιτρίνα της πόλης και δημιουργεί «δυσάρεστες» εικόνες στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.

Για αυτούς τους ανθρώπους είχε δημιουργηθεί το 2020 ο Ξενώνας Μεταβατικής Φιλοξενίας ενεργών χρηστών. Ήταν ο πρώτος εξειδικευμένος ξενώνας στην Ελλάδα που αντιμετώπιζε μαζί την αστεγία και την εξάρτηση. 

Παρείχε ασφαλή φιλοξενία, ιατρική φροντίδα, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, με στόχο την απεξάρτηση και την κοινωνική επανένταξη. Απώτερος στόχος, να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία σε ανθρώπους οι οποίοι, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, δεν είχαν καν τα στοιχειώδη ερείσματα για να ελπίζουν σε κάτι.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΑΡΙΤΣΗΣ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος μετέβη την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026 στην ιστορική γυναικεία Ιερά Μονή Μαρίτσης, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε:"'Ένα άνθος του Παραδείσου, ένα άστρο του πνευματικού στερεώματος, μια νύμφη Χριστού, την Αγία Μεγαλομάρτυρα Μαρίνα εορτάζει σήμερα η Αγιοτόκος Ορθόδοξος Εκκλησία μας.
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαρίνα, η νύμφη του Χριστού, από νεαρή ηλικία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στον Κύριο και έμεινε σταθερή στην πίστη και στην αγάπη Του. Όταν οδηγήθηκε ενώπιον του ηγεμόνα, αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, υπέστη σκληρά μαρτύρια, βασανιστήρια και φυλακίστηκε, χωρίς όμως να λυγίσει μπροστά στις απειλές και τις δοκιμασίες.

Μέσα στη σκοτεινή φυλακή δεν εγκατέλειψε την προσευχή ούτε έχασε την ελπίδα της στον Θεό. Ο βιογράφος της Αγίας μας αναφέρει ότι αντιμετώπισε τους πειρασμούς και τις επιθέσεις του διαβόλου, που παρουσιάζονται συμβολικά με τη μορφή δράκοντα. Με τη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, με τη χάρη του Χριστού και τη δύναμη της προσευχής της, κατανίκησε τη δύναμη του πονηρού, δείχνοντας ότι η πίστη και η εμπιστοσύνη στον Θεό είναι ισχυρότερες από κάθε φόβο και κάθε σκοτάδι.

Στο ταξίδι που σε πάει ο μαύρος καβαλάρης - Κωστής Παλαμάς

Στο ταξίδι που σε πάει
ο μαύρος καβαλάρης, 
κοίταξε απ’ το χέρι του
τίποτε να μην πάρης.

Κι αν διψάσης, μην το πιης
από τον κάτου κόσμο
το νερό της αρνησιάς,
φτωχό κομμένο δυόσμο!

Μνήμη της Oσίας Μακρίνας (19 Ιουλίου)

Ο Αναστάς Χριστός διαλύει το κράτος του Άδη. Ο Θεάνθρωπος με τον δια Σταυρού οικειοθελή θάνατο ντροπιάζει τον Άδη, του αφαιρεί την κυριαρχία επί των θνητών και πλέον φωτίζονται τα πάντα με φως.
Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη των 630 Θεοφόρων Πατέρων που συγκρότησαν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, το 451 μ.Χ., στη Χαλκηδόνα. Ο Όρος Πίστεως αφορά τις δύο φύσεις του Θεανθρώπου Χριστού, τη θεία και την ανθρώπινη, οι οποίες ενώθηκαν στο πρόσωπο του Ιησού, χωρίς να διαιρούνται ή να συγχύζονται και χωρίς να μετατρέπονται ή να χωρίζονται. Να αναφέρουμε ότι η Παλαίφατος Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου ήταν παρούσα με τους Ιεράρχες Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίας Ολύμπιο, Σόλων Επιφάνιο, Θεοδοσιανής (μάλλον σημερινής Λεμεσού) Σωτήριο, Ταμασού Επαφρόδιτο, Αμαθούντος Θεοδόσιο και τον Διάκονο Διονύσιο.
Επίσης, τιμούμε τη μνήμη των Οσίων Μακρίνας και Δίου,  ο οποίος καταγόταν από την Αντιόχεια. Μορφώθηκε θεολογικά διακρίνοντας το Δόγμα από τα δευτερεύοντα στη ζωή της Εκκλησίας.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ζ´ Ματθαιου και 630 Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Δ´ Οικ. Συνόδου. , Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Αποστολικό ανάγνωσμα: Τίτον 3: 8 – 15

 

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ.	Παιδί μου Τίτε, αυτά τα λόγια είναι αξιόπιστα και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα.
Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις·	Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους.
μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο·	Από το άλλο μέρος, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου,
εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.	γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,	Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον,
εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.	με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του.
῞Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.	Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω το χειμώνα.

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὐ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου» (Ματθ. ε΄18)

  

          Εἶναι συγκλονιστική, ἀδελφοί μου, ἡ διαβε­βαίωση αὐτή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. Οὔ­τε ἕνα γιῶτα, μᾶς λέγει, οὔτε ἕνα κόμμα, αὐτό σημαίνει ἡ λέξη «κεραία», οὔτε τό ἐλάχιστο δη­λαδή τμῆμα, τοῦ Νόμου, τῆς ἀλήθειας τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης καί τοῦ Εὐαγγελίου, δέν πρόκειται νά παραπέσει ποτέ καί νά χάσει τό αἰώνιο κύρος του.

            Μέ ἁπλᾶ λόγια:  Οἱ ἐντολές τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, οἱ θεϊκές του ἀλήθειες δέν πρόκειται νά ἀλλάξουν ποτέ. Πολύ περισσότερο δέν πρόκειται νά ἀλλάξει ἡ ἀλήθεια γιά τόν Κύριό μας, πού εἶναι τό κέντρο καί ὁ ἐσώτατος πυρήνας τοῦ Εὐαγγε­λικοῦ κηρύγματος καί ὅλης τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

            Αὐτή τήν ἀλήθεια ὑπερασπίστηκε μέχρι κε­ραίας διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ Ἁγία μας Ἐκκλη­σία, καί γι᾽ αὐτήν ἀγωνίστηκαν ὡς ἥρωες καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα.

            Σ᾽ αὐτήν λοιπόν, τήν περί τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἀλήθεια, θά ἐμβαθύνουμε κι ἐμεῖς στή συνέχεια. Θά δοῦμε: πῶς τήν διέστρεφαν οἱ αἱρετικοί, πῶς τήν διαφύλαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ποιά εἶναι ἡ σημασία της στή ζωή μας. Τό θέμα εἶναι ἀρκετά δύσκολο καί θά ἀπαιτήσει τήν ἔνταση τῆς προσοχῆς μας καί λίγο περισσότερο χρόνο ἀπό τόν κανονικό.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου: Ματθαίος 5:14-19

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μτθ. 5:14-19) αναφέρεται στο μυστήριο της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και αποκαλύπτει το ήθος των μαθητών του Κυρίου. Ο Ιησούς απευθύνεται στους μαθητές Του με λόγο που δεν είναι απλώς ηθικός, αλλά εκκλησιολογικός και σωτηριολογικός. «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου»· η φράση αυτή δεν δηλώνει μια ανθρώπινη αυτάρκεια, αλλά τη μετοχή των πιστών στο άκτιστο φως του Χριστού. Όπως ο Ίδιος είπε «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ιω. 8:12), έτσι τώρα καλεί τους μαθητές να γίνουν φορείς και μάρτυρες του φωτός Του στον κόσμο. Το φως του χριστιανού δεν είναι ιδιοκτησία του, αλλά χάρισμα που πηγάζει από τη χάρη του Θεού και φανερώνεται με βίο καθαρό και ταπεινό.

Η εικόνα της πόλεως επάνω στο όρος και του λύχνου που τίθεται επί την λυχνίαν παραπέμπει στη παρουσία και το έργο της Εκκλησίας μέσα στην ιστορία. Η Εκκλησία δεν είναι κρυφή πραγματικότητα, αλλά ορατό σημείο σωτηρίας. Οι Άγιοι Πατέρες έλαμψαν επειδή δεν έκρυψαν το φως της αληθείας, αλλά το διακόνησαν μέσα από την Ορθόδοξη πίστη και τη Συνοδική συνείδηση της Εκκλησίας. Στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η αλήθεια της Θεανθρώπινης υποστάσεως του Χριστού διαφυλάχθηκε από την Πατερική ομολογία· έτσι φανερώθηκε ότι το φως της Εκκλησίας είναι η αλήθεια του Χριστού, όχι ανθρώπινη ιδεολογία.

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο εχθρός γέμισε ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος αιχμαλώτων. Ο υπερασπιστής στρατηγός όμως ανασύνταξε τις δυνάμεις του. Αντεπιτέθηκε. Χτύπησε και κατανίκησε τον εχθρό στην καρδιά του βασιλείου του, στην ίδια την πρωτεύουσά του. Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους και τους επανέφερε στην πατρίδα, μαζί με τους διαρπαγέντες θησαυρούς.

Και όμως!

Οι άνθρωποι σώθηκαν, μα όχι όλοι. Ο ελευθερωτής στρατηγός δεν μπορούσε να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς, ούτε να διασώσει όσο μέρος της λείας είχε ήδη διασκορπιστεί και κατασπαταληθεί. Δεν μπορούσε να περισώσει ό,τι είχε ήδη διαφύγει οριστικά από τα χέρια του.

Υπάρχει όμως ένας στρατηγός, «βασιλεύς μέγας επί πάσαν την γην», που έχει τη δύναμη να διορθώνει τα πάντα. Που μπορεί να ξαναπάρει ό,τι έχει χαθεί, ό,τι έχει καταστραφεί, ό,τι έχει θανατωθεί. Μπορεί να ξαναφτιάξει τα πάντα όπως ήταν πριν και ακόμα καλύτερα.

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ; - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ;

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ» (Ματθ. 5, 14-15).
«Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρυφτεῖ πόλη, ποὺ βρίσκεται ἐπάνω σὲ ἕνα βουνό. Οὔτε ἀνάβουν λυχνάρι καὶ τὸ τοποθετοῦν κάτω ἀπὸ τὸ μόδι, ἀλλὰ ἐπάνω στὸν λυχνοστάτη καὶ ἔτσι λάμπει σέ ὅλους, ποὺ βρίσκονται στὸ σπίτι». 

            Οι χριστιανοί σήμερα καλούμαστε άραγε να δώσουμε μαρτυρία στη δημόσια ζωή ή καλό είναι να λειτουργούμε σιωπηρά και ταπεινά; Υπάρχουν κάποιοι που έχουν θάρρος, δυναμισμό, θεωρούν ότι ο χριστιανός δεν είναι για να κρύβεται, αλλά για να ομολογεί με παρρησία την πίστη του σε όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής.

Αρκετοί έχουν μία ροπή προς το απόλυτο, με επιφύλαξη αν είναι προς τον Απόλυτο. Έχοντας βάλει σε προτεραιότητα την ηθική διάσταση της χριστιανικής μαρτυρίας, βλέπουν στον κόσμο την αμαρτία, το κακό, την κυριαρχία του διαβόλου, με αποτέλεσμα να έχουν μία επικριτική διάθεση για τους πάντες και τα πάντα. Θέλουν από την πολιτική να βλέπει τον κόσμο με τη χριστιανική ματιά, με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως είναι οι πολιτικοί ηγέτες των δύο μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, οι οποίοι αιματοκυλίζουν τον κόσμο για να επιβάλουν το καλό, που είναι το συμφέρον τους, και χρησιμοποιούν την χριστιανική πίστη ως άλλοθι και βοηθό στις επιδιώξεις τους. Επειδή επικαλούνται τη χριστιανική ιδιότητά τους, θεωρούν πως κάθε έργο τους είναι δικαιολογημένο, διότι ανήκουν στην πλευρά του «καλού».

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΩΝ ΤΗΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΩΝ ΤΗΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου»

Οἱ προφῆτες ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν· οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον τήν ἄκτιστον Χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τήν μετέδωσαν στούς Ἁγίους Πατέρας, τούς συγκροτήσαντας τήν Ἁγίαν Δ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τό φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔλαμψε στίς καρδιές τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί ἐδογμάτισαν καί ὁμολόγησαν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν περί τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ Οἰκονομίας. Ἑπίσης, διετράνωσαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καί πίστιν τήν Ὀρθόδοξον γιά τό πανάγιον πρόσωπον τῆς Ἀειπαρθένου  καί Θεοτόκου Μαρίας, γράψαντες καί κηρύττοντας τό :«οὔτω παρθένος ἔτεκες καί παρθένος ἔμεινας...δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἥλιος...».

Οἱ ἱερότατοι θεοφόροι Πατέρες ἐδείχθησαν, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι περικείμενοι, μυρίπνοα δοχεῖα τοῦ Παρακλήτου διδάσκοντες στόν κόσμο τά θεόπνευστα τῶν  Ἀποστόλων σωτηριώδη μηνύματα. Ἀνεδείχθησαν φῶς Χριστοῦ διότι μέ τό φωτεινό παράδειγμά τους μετέδωσαν τό φῶς τῆς ἀληθείας καί φώτισαν καί φωτίζουν ὅλους ὅσους εὑρίσκονταν καί εὑρίσκονται εἰς τό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης.

Νόμος Παλαιάς και Καινής Διαθήκης - Δημήτριος Τσαντήλας

Με αφορμή την εορτή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ οικουμενικής συνόδου και της Αγίας Ευφημίας, ο ιατρός - θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας αναπτύσσει το θέμα περί του νόμου του Θεού.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ματθ. 5, 14-19)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Μυρσίνη στις 17/7/2005)

 
Η αληθινή μεγαλωσύνη
 
Συνήθως δεν θέλουμε να ακούμε και δεν μας αρέσει να μας προβάλουν ήρωες, αγίους και σοφούς. Όταν ακούμε να γίνεται λόγος για ήρωες, για αγίους και για σοφούς νευριάζουμε λίγο.
Νευριάζουμε γιατί είμαστε μικροί. Και εμείς μικροί, και τα έργα μας μικρά και τιποτένια. Και σκεπτόμαστε: Τι σχέση μπορούμε να έχουμε εμείς με αυτούς τους μεγάλους ανθρώπους;
Μπορούμε όμως και εμείς να αποκτήσουμε μία μεγαλωσύνη, η οποία δεν είναι δική μας. Είναι η μεγαλωσύνη του Χριστού. Μας την δίνει ο Χριστός. Γι’ αυτή τη μεγαλωσύνη μάς μιλάει ο Χριστός με το ίδιο Του το στόμα και μας λέει: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου.
Εκείνα που λέει ο Χριστός είναι αλήθεια πάντοτε. Και ισχύουν για πάντα. Ο Πλάτωνας δεν ήταν «το φως του κόσμου». Ο μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν «το φως του κόσμου». Και πολλοί άλλοι μεγάλοι δεν ήταν «το φως του κόσμου». Εκείνος όμως, για τον οποίο λέει ο Χριστός ότι είναι φως, πρέπει να είναι φως. Και πρέπει να μένει και να γίνεται συνεχώς περισσότερο, «φως του κόσμου».

Ὑλικὸ καὶ πνευματικὸ φῶς - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ὑλικὸ καὶ πνευματικὸ φῶς

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5,14)

Τὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, σήμερα (βλ. Ματθ. 5,14-19) μιλάει γιὰ τὸ φῶς. Ὑπάρχει ἄλλο πρᾶ­γμα γλυκύτερο, πιὸ εὐχάριστο ἀπὸ τὸ φῶς; Μᾶς λέει, ὅτι κάθε Χριστιανός, εἴτε μεγάλος καὶ ἀσπρομάλλης γέρος εἴτε μικρὸ παιδί, πρέπει μέσα στὸν κόσμο νὰ εἶνε φῶς.
Ἀλλὰ τί ἐννοεῖ ὅταν λέῃ, ὅτι ὁ καθένας μας πρέπει νὰ εἶνε φῶς;

* * *

Ὑπάρχουν δύο εἰδῶν φῶτα· τὸ ἕνα φῶς φω­τίζει τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ἄλλο φῶς φωτίζει τὴν ψυχή του.
Τὸ ἕνα φῶς εἶνε τὸ ὑλικὸ φῶς. Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ παρουσιάστηκε ὁ ἄνθρωπος πάνω στὴ γῆ, δὲν ὑπῆρχε φῶς. Ὅπου ἔπεφταν κεραυνοὶ κι ἀστροπελέκια καὶ καίγονταν τὰ δέντρα καὶ τὰ χορτάρια, ἔτρεχαν οἱ ἄνθρωποι κ᾿ ἔπαιρναν ἀπὸ ᾿κεῖ φωτιὰ καὶ φῶς. Πρῶτο φῶς λοιπὸν ὁ κεραυνός, τὸ ἀστροπελέκι. Ἄλ­λο φῶς κατόπιν ἦταν τὰ δᾳδιά. Καὶ μέχρι σήμε­ρα σὲ ἀπομακρυσμένα μέρη χωρικοὶ καὶ βοσκοὶ φωτίζονται μὲ δᾳδιά. Φῶς ἔπειτα ἔδινε τὸ λάδι, μὲ τὸ ὁποῖο τροφοδοτοῦνται οἱ λυ­χνί­ες καὶ καντῆλες τῶν ἐκκλησιῶν. Φῶς κατόπιν ἔγινε τὸ πετρέλαιο, ποὺ ἀναβλύζει μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς γῆς. Φῶς ἀκόμη ἡ βενζίνη.

Έγινε σαν σήμερα και δεν επαναλήφθηκε ποτέ, από κανέναν

Ο πίνακας έγραφε «1.00».
Στην αρχή όλοι νόμιζαν πως έγινε λάθος.
Μετά κατάλαβαν:
έβλεπαν την τελειότητα για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
 
Ήταν 18 Ιουλίου 1976.
Το στάδιο του Μόντρεαλ ήταν γεμάτο 18.000 άνθρωποι για τον αγώνα ενόργανης γυμναστικής γυναικών.
Η Ρουμανία είχε φέρει μια ομάδα μέσα στην οποία υπήρχε κι ένα κοριτσάκι 14 χρονών, μικροκαμωμένο, ούτε 1.50 ύψος, ούτε 40 κιλά βάρος.
 
Το όνομά της: Nadia Comăneci.
Και σχεδόν κανείς δεν την ήξερε.
 
Αυτό θα άλλαζε σε λίγα λεπτά.
 
Η Νάντια πλησίασε τα ασύμμετρα δίζυγα με ένα βλέμμα ήρεμο.
Χωρίς χαμόγελα.
Χωρίς άγχος.
Μόνο συγκέντρωση.

Είμαι ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και γεννήθηκα στο Αρεταίειο. Η χώρα μου δεν είναι η Αμερική αλλά η Ελλάδα

«Καλημέρα. Είμαι ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και γεννήθηκα στο Αρεταίειο. Το λέω για να μη νομίζει κανείς ότι από κάπου μας έφεραν ή ότι ήρθαμε από το φεγγάρι. Εδώ γεννήθηκα, εδώ πήγα νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο.

Δεν είχα πλούσιους γονείς. Αν κάτι άλλαξε στη ζωή μου, αυτό έγινε με τη σκληρή δουλειά.

Βρήκα κάτι που αγάπησα και το ακολουθώ σαν θρησκεία, μέχρι να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Όλοι ξεκινάμε από την ίδια αφετηρία.

Είχα δίπλα μου ανθρώπους που με βοήθησαν, όπως την κυρία Μαριέττα Σγουρδαίου, που την αποκαλώ “νονά”. Φιλόλογος στο Αρσάκειο και ηθοποιός. Μας πήγε, παιδιά 12-13 ετών, να ακούσουμε συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Μας σύστησε την κυρία Μαρία Χορς, που ντύνει τις ιέρειες.

Μυήθηκα στην ελληνική κουλτούρα, στο αρχαίο δράμα. Διάβασα βιβλία. “Θανάση, θα πάθεις σοκ αν διαβάσεις τους Αδελφούς Καραμαζώφ”, μου είπαν κάποτε. “Θα σου ανοίξουν τα μάτια”.

Αυτές οι εμπειρίες με άλλαξαν, χωρίς να το καταλαβαίνω. Με βοήθησαν και στον αθλητισμό, εμένα, που ήμουν ένα παιδί μεταναστών χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτε. Δεν χρειάζεται να έχει λεφτά κάποιος για να αισθανθεί πλούσιος.

Αργυροκάστρου Ναθαναήλ: Η Αγία Μαρίνα είχε ακλόνητη πίστη και ανδρεία

Κατά την εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, τελέσθηκαν ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό που είναι αφιερωμένος στην Αγία, στο χωριό Κουλουρίτσα του Δήμου Φοινίκης, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου ευχαρίστησε τους πιστούς για τη συμμετοχή και την ευλαβική παρουσία τους, ευχόμενος οι πρεσβείες της Αγίας Μαρίνης να χαρίζουν ειρήνη, πνευματική δύναμη και πλούσιες ευλογίες στις οικογένειές τους.

Η κοινή λογική είναι η κακιά τρέλα της μάζας

Νίκος Καρούζος. Σαν σήμερα γεννήθηκε, πριν 100 χρόνια. Ένας σπουδαίος άνθρωπος της ποίησης στην οικία του με ενοίκιο και χωρίς ανέσεις. Κάπου στην κεντρική Αθήνα σε ένα υπόγειο με ένα μικρό παραθυράκι...και χαμόγελο ευτυχίας και πληρότητας.
«Ο ποιητής είναι σαλός, που σημαίνει παράφρων, αλλά με την έννοια του εν Χριστώ, εν Θεώ. Δεν πρόκειται δηλαδή για κοινή παραφροσύνη. Ο Χριστός δεν είναι μονάχα του χριστιανισμού, είναι η ενσάρκωση της μεγάλης πνευματικής αθωότητας. Είναι κιόλας η ενσάρκωση μιας τεράστιας πνευματικής οδύνης.

Ετήσια Γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη Κινσάσας

 Ετήσια Γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη Κινσάσας

Με την Χάρη του Θεού πραγματοποιήθηκε την εβδομάδα αυτή από Δευτέρα 13/7 πρωί μέχρι Παρασκευή 17/7  βράδυ η ετήσια γενική Ιερατική Σύναξη στην Μητρόπολη της Κινσάσας. Άπαντες οι κληρικοί της Μητροπόλεως προσήλθαν στην Ιερά Μονή (Θεολογική Σχολή) Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου και εγκαταβιούντες σε αυτή προκειμένου να συμμετέχουν στις εργασίες της Συνάξεως. 

Καθημερινά τελούνταν Θείες Λειτουργίες αλλά και οι υπόλοιπες ακολουθίες του ημερονυκτίου της Εκκλησίας μας. Ο Μητροπολίτης κατά τη διάρκεια των Θ. Λειτουργιών  προεχείρησε κάποιους εκ των κληρικών σε πνευματικούς,  οικονόμους και  πρωτοπρεσβυτέρους. 

Καθημερινά πρωί έως το βράδυ παρουσιάστηκε σειρά εισηγήσεων με το γενικό θέμα όλης της Συνάξεως «ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ» και σκοπό την αναζωπύρωση της Ιερατικής κλήσεως σε όλους τους συμμετέχοντες, τον εμπλουτισμό και την καλλιέργεια των θεολογικών και ποιμαντικών τους γνώσεων. Τις εισηγήσεις παρουσίασαν διάφοροι εισηγητές εξ Ελλάδος αλλά και από το Κονγκό. Ο Μητροπολίτης τόσο στην έναρξη όσο και στην λήξη  της Συνάξεως μετέφερε προς τους ιερείς της Μητροπόλεως Κινσάσας την χαρά καθώς και τις πατρικές ευλογίες του Προκαθημένου της εν Αφρική Εκκλησίας Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ Θεοδώρου του Β΄. 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ.

ΥΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ κκ ΙΑΚΩΒΟΥ  ΤΗ ΣΕΠΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ κκ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ.

ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

Αν δεν πεθαίνει κάτι είν’ η μοναξιά μας.

Αν δεν πεθαίνει κάτι

είν’ η μοναξιά μας.

Νίκος Καρούζος

Ζούμε σε έναν κόσμο

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η κηδεία 

έχει μεγαλύτερη σημασία από τον νεκρό…

Ο γάμος έχει μεγαλύτερη σημασία από την αγάπη…

Η εμφάνιση έχει μεγαλύτερη σημασία από το νου.

Ζούμε στην κουλτούρα του "δοχείου" 

που υποτιμάει το "περιεχόμενο".

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού 18 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εκατάγετο από το Δορόστολον, η οποία είναι πόλις Μοισίας της εν τη Θράκη, και ήτον δούλος ενός Έλληνος, κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, και Καπετωλίνου Βικαρίου εν έτει τξα’ [361]. Εσέβετο δε και επίστευεν εις τον Χριστόν, τα δε είδωλα απεστρέφετο. Όθεν εμβαίνωντας μίαν φοράν μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, εσύντριψεν όλα τα είδωλα με το σφυρί οπού είχεν εις χείρας του. Επειδή δε ετραβίζοντο πολλοί εις καταδίκην δια το συμβεβηκός τούτο, και εδέρνοντο, με το να μην ήτον φανερός ο το έργον τούτο ποιήσας, τούτου χάριν ο Άγιος επήγε μόνος και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι αυτός τούτο εποίησεν. Όθεν πιασθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του Βικαρίου, διότι είχε την ελπίδα του εις τα μάταια είδωλα.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού (18 Ιουλίου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία σήμερα, 18 Ιουλίου, τιμά τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αιμιλιανού, που καταγόταν από το Δορύστολο της Θράκης και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη. Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Οσίου Ονησιφόρου, ο οποίος ασκήτεψε πλησίον της Αναρίτας της Πάφου, καθώς επίσης τη μνήμη του Οσίου Φωτίου, που ασκήτεψε κοντά στην Αθηένου, όπου στην κατεχόμενη πλευρά της κοινότητας υπάρχει ναός του Αγίου, ο οποίος καταστράφηκε μετά την τουρκική εισβολή το 1974.
Ο Μάρτυρας Αιμιλιανός, υπηρετούσε ως δούλος στο σπίτι ενός επιφανούς ειδωλολάτρη, ο οποίος, όταν πληροφορήθηκε τη χριστιανική του ιδιότητα, τον κακοποίησε βάναυσα και τον απείλησε με χειρότερα, αν δεν άλλαζε την πίστη του.