Ὑποδοχή τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Παντανάσσης, στήν Πάτρα.

 Μέ ἱερά κατάνυξη σύμπας ὁ Ἱερός Κλῆρος καί πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομον, τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην πρ. Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιον, τόν Θεοφιλέστατον Ἐπίσκοπον Κερνίτσης κ. Χρύσανθον καί τούς τοπικούς Ἂρχοντας, ὑπεδέχθησαν τήν Δευτέρα τό ἀπόγευμα, 3.11.2026, πλησίον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας τῆς Παντανάσσης Πατρῶν, τήν ἱεράν Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Παντανάσσης, τήν ὁποίαν συνόδευσε ἀπό τό Ἃγιον Ὂρος, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς καί Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου, Γέροντας Ἐφραίμ, μετ’ ἂλλων Μοναχῶν, ἐκ τῆς Ἀδελφότητός του. Πρόκειται γιά πιστό ἀντίγραφο τῆς Εἰκόνος τῆς Παντανάσσης Παναγίας, ἡ ὁποία φυλάσσεται ἐντός τοῦ Καθολικοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου.

Μετά τήν λαμπράν ὑποδοχή, ἡ Ἱερά Εἰκών τῆς Παναγίας ἐτοποθετήθη στό κέντρο τοῦ μεγαλοπρεποῦς καί ἐμβληματικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας τῆς Παντανάσσης καί ἐτελέσθη Δοξολογία.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, μίλησε ἐκ βάθους καρδίας, γιά τό πάνσεπτον Πρόσωπον τῆς Κυρίας Θεοτόκου, γιά τήν μοναστική πολιτεία τοῦ Ἁγίου Ὂρους, στήν εὐλάβεια τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ πρός τήν Ἀειπάρθενον Μαρίαν. Ἐπίσης εὐχαρίστησε θερμῶς τόν Καθηγούμενον Ἐφραίμ, γιά τήν εὐλογίαν πού ἐκόμισε στήν Ἀποστολική πόλη καί Μητρόπολη Πατρῶν, δηλαδή τήν πανσεβάσμια εἰκόνα τῆς Παναγίας μας.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΙΝΤΙΛΟΓΛΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026, χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας επί τη εορτή της Ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου   με τη συμμετοχή Ιερέων και Διακόνων της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: « Αδελφοί μου αγαπητοί, η Αγιοτόκος Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά και εορτάζει την Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, ενός από τους πιο αγαπητούς Αγίους της Ορθοδοξίας μας.

Ο Μεγαλομάρτυς Άγιος Γεώργιος υπήρξε ένας γενναίος στρατιωτικός, ένας νέος άνθρωπος που είχε μπροστά του μια λαμπρή σταδιοδρομία. Όμως, όταν κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στην επίγεια δόξα και την πίστη στον Ιησού Χριστό, δεν εδίστασε. Προτίμησε να χάσει τα πάντα για να μη χάσει τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου.

Κρύφτηκε από τον αδελφό του (από τη ζωή του αγίου Γεωργίου Καρσλίδη)

Ὁ ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης ἔμεινε ὀρφανὸς καὶ ἀπὸ τοὺς δύο γονεῖς του σὰν ἦταν μόλις τριῶν χρονῶν. Πέθαναν καὶ οἱ δύο τὴν ἴδια μέρα ἀπὸ χολέρα. Ἔμεινε τὸ πεντάρφανο ἀγοράκι μὲ τὴ γιαγιά του κι ἕναν ἀδελφό, σκληρὸ καὶ ἄκαρδο. Ἦταν δὲν ἦταν πέντε χρονῶν ὅταν ὁ ἀδελφός του τὸν ἔστειλε νὰ βόσκει τὰ πρόβατα σ’ ἕνα μέρος ποὺ ἔχει ὑψόμετρο 1.600 μέτρα καὶ οἱ ντόπιοι τὸ λένε «Σιβηρία τῆς Γεωργίας». Τόσο ψυχρὸ κλίμα ἔχει! Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτό, μόλις ἐπέστρεφε τὸν χτυποῦσε γιὰ ἀσήμαντη αἰτία καὶ τὸν ἔβαζε νὰ κοιμηθεῖ στὸν στάβλο. Ράγιζε ἡ μικρὴ καρδούλα του ἀπὸ τὴν ἀδικία καὶ τὶς τιμωρίες, μὰ ἔκανε ὑπομονὴ καὶ προσευχή. Τὶς ἀτελείωτες ὧρες ποὺ ἔμενε μὲ τὰ πρόβατα προσευχόταν καὶ ἔψελνε. Ἦταν ἐννιὰ χρονῶν ὅταν ἀποφάσισε νὰ μείνει σὲ ἕνα μοναστήρι. Ἡ ἐργατικότητά του, ἡ εἰλικρίνεια, τὸ φιλότιμο καὶ κυρίως ἡ πρόοδος στὴν πνευματικὴ ζωὴ τὸν ἔκαναν πολὺ ἀγαπητὸ σὲ ὅλους τοὺς μοναχοὺς καὶ στὸν ἡγούμενο ποὺ τὸν ἔκειρε μοναχὸ σὰν ἔγινε δεκαεννιά.

Ὅταν ἔγινε ἡ Ὀκτωβριανὴ ἐπανάσταση, στὸ μοναστήρι ἦταν 3.000 μοναχοὶ καὶ 13 Ἐπίσκοποι. Ἐκεῖ τοὺς βρῆκε ὁ σταλινικὸς διωγμὸς ποὺ ξέσπασε ἀμέσως μετά. Ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι κρεμάστηκαν στὴν αὐλὴ τοῦ μοναστηριοῦ κι ἔμειναν ἐκεῖ γιὰ τρεῖς μέρες, μὲ σκοπὸ νὰ λυγίσουν οἱ μοναχοὶ καὶ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Κάποιους ποὺ δείλιασαν τοὺς ἄφησαν ἐλεύθερους. Τοὺς ὑπόλοιπους τοὺς πῆραν γιὰ ἐκτέλεση. Τοὺς ἔστησαν μπροστὰ στὸ χεῖλος ἑνὸς μεγάλου χαντακιοῦ καὶ τοὺς ἔδεσαν χέρι μὲ χέρι καὶ πόδι μὲ πόδι.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν κοντά στήν Ἱεραποστολική Μητρόπολη Κινσάσας.

«ΔΕΙΠΝΟ ΑΓΑΠΗΣ» μὲ σκοπὸ τὴν ἐνίσχυση τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κινσάσας πραγματοποιήθηκε στὸ πλαίσιο τῶν Πρωτοκλητείων 2026, τὸ βράδυ τῆς Δευτέρας, 2 Νοεμβρίου 2026 στὸ κέντρο «Ἰφιγένεια» τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν.

Τὴν τράπεζα εὐλόγησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ὁ ὁποῖος στὴν σύντομη προσλαλιά του ἐξῆρε τὸ θαυμάσιο ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος στὴν ἱεραποστολική του Ἱερὰ Μητρόπολη καὶ ἐξέφρασε τὴν ἀγάπη, τὴν στήριξη καὶ ἐνίσχυση τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν στὸ ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων στὴν μακρυνὴ Ἤπειρο τῆς Ἀφρικῆς.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ Θεοδόσιος εὐχαρίστησε ἀπὸ καρδίας τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο γιὰ τὴν πολλή του ἀγάπη καὶ συμπαράστηση στὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τῆς Μητροπόλεως Κινσάσας, τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κερνίτσης κ. Χρύσανθο, τοὺς Ἱερεῖς καὶ ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς ποὺ συμμετεῖχαν στὸ Δεῖπνο τῆς Ἀγάπης.

Ομιλία στο Φραγκοπήδημα για τους Ηλείους Ήρωες του 1940 - Γεώργιος Διον. Κουρκούτας

Ομιλία στο Φραγκοπήδημα για τους Ηλείους Ήρωες του 1940

Γεώργιος Διον. Κουρκούτας

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Οι Ήρωες που πολέμησαν για τις Αξίες του Πολιτισμού μας….

Σεβαστέ μας πάτερ, Αγία Ηγουμένη,

σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει τους Αγίους Αναργύρους, μία ημέρα προς τιμήν των ιατρών. Στους Ύμνους τους υπάρχει η φράση «Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε», σαν παρότρυνση για κάτι αγαθό. Κάθε αγαθό δώρημα προέρχεται από τον Θεό. Το ίδιο ισχύει και για άλλα αγαθά, όπως η Ελευθερία.

Για να παραμείνει ένα αγαθό στον άνθρωπο ή σε έναν Λαό απαιτούνται αγώνες, ακόμη και θυσίες. Αυτό έγινε πολλές φορές στην Ελληνική Ιστορία, όποτε ο Ελληνισμός απειλήθηκε από εχθρούς. Το ίδιο έγινε κι εκείνο το πρωινό της Δευτέρας 28^ης Οκτωβρίου  1940, όταν ο Ιταλός Πρέσβης Εμμανουέλε Γκράτσι απαίτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό να τσαλακώσει την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια των Ελλήνων. Για να εισπράξει ένα περήφανο ΟΧΙ. Και ο Ελληνικός Λαός να βρεθεί στο Μέτωπο υπό την καθοδήγηση των Ηγετών του.

Κι εδώ στην Ηλεία βρέθηκαν οι ντόπιοι, οι πατέρες και οι παππούδες μας, κατά εκατοντάδες ή και χιλιάδες, να επιστρατεύονται και να κινούνται προς το 9^ο Σύνταγμα Πεζικού Καλαμών, όσοι ήταν από την νότια Ηλεία, ή το 12^ο Σύνταγμα Πεζικού Πατρών, από όπου βρέθηκε σύντομα στο Μέτωπο. Να πολεμά σε Θεσπρωτία στην Ήπειρο, μαζί με το 2/39 Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου, το 24^ο  Σύνταγμα Πρεβέζης, το 6^ο Σύνταγμα Κορίνθου και, φυσικά, τις Μονάδες της 8^ης Μεραρχίας,  και να φθάνει ως την δοξασμένη Χειμάρρα ως τον Δεκέμβριο του 1940.

Ο Ratzinger νουθετεί τον Διαμαντή Κούτουλα - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Ο Ratzinger νουθετεί τον Διαμαντή Κούτουλα
Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου
Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

«Από το Σούλι στις νεότερες γενιές: Μια παρακαταθήκη ελευθερίας και ευθύνης»: Συζήτηση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» με τον Κωνσταντίνο Λ. Τζαβέλλα

Η ιστορική κληρονομιά δεν αποτελεί απλώς ένα σύνολο αναμνήσεων, αλλά ευθύνη που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Οι Τζαβελλαίοι και οι Σουλιώτες αποτελούν παραδείγματα αυτοθυσίας, ελευθερίας, ενότητας και αξιοπρέπειας.
 
Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, ο κ. Στέφανος Μίλεσης, Συγγραφέας, Πρόεδρος της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς, φιλοξένησε τον κ. Κωνσταντίνο Λ. Τζαβέλλα, Έφεδρο Λοχαγό Πεζικού, Απόγονο 8ης γενεάς του Καπετάν Λάμπρου Τζαβέλλα., σε μία συζήτηση με θέμα: «Οι Τζαβελλαίοι, το Σούλι και οι Σουλιώτες. Το Χρέος και η διαχείριση σήμερα αυτής της κληρονομιάς των Ελλήνων».
Ο κ. Τζαβέλλας, παρουσίασε την ιστορία της οικογένειάς του, τη συμβολή της στους εθνικούς αγώνες και τη διαχρονική σημασία του Σουλίου και των Σουλιωτών για την ελληνική ιστορία. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, οικογενειακά κειμήλια και ιστορικές αφηγήσεις αναδεικνύεται η έννοια της ιστορικής μνήμης, της πατριωτικής συνείδησης και της ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.

"Η αιώνια φωτιά στον Ιωάννη Σκώτο Εριγένη" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 "Η αιώνια φωτιά στον Ιωάννη Σκώτο Εριγένη"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Η Εκδήλωση Μνήμης των Ηλείων Ηρώων του 1940 στο Φραγκοπήδημα

Τιμήθηκε για 28^η συνεχή χρονιά  η Μνήμη των Ηλείων πεσόντων του 1940

Στο Φραγκοπήδημα τιμήθηκαν οι υπερασπιστές των Αξιών μας

 
Μέσα σε κλίμα εθνικής συγκίνησης και με την συμμετοχή δεκάδων πολιτών τιμήθηκε και φέτος, την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026, η μνήμη των 351 Ηλείων Πεσόντων στον Ελληνοϊταλικό και τον Ελληνογερμανικό Πόλεμο του 1940-1941 στο Φραγκοπήδημα. Διοργανωτής του Εθνικού Μνημοσύνου, όπως κάθε χρόνο, ήταν ο Σύνδεσμος Οπλιτών Νομού Ηλείας σε συνεργασία με την Αδελφότητα της Μονής.

Το Μνημόσυνο τέλεσε ο Αρχιμανδρίτης π. Ρωμανός Καββαθάς, ενώ σύντομη αναφορά στην σημασία της εκδηλώσεως έκανε ο καθηγητής και συγγραφέας κ. Γεώργιος Κουρκούτας, ο οποίος παρουσίασε μορφές αυτοθυσίας από την Ηλεία, που αξίζει να θυμόμαστε και να τιμάμε, για να διατηρήσουμε τις Αξίες του Πολιτισμού μας. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο ετήσιο προσκύνημα που γίνεται με συμμετοχή δεκάδων Ηλείων στα χώματα της Θεσπρωτίας, όπου πολέμησαν εκατοντάδες Ηλείοι στις τάξεις του 12^ου Συντάγματος Πεζικού Πατρών, αλλά και στην θυσία του στρατιώτη Ευσταθίου Γιαννόπουλου από την Αμαλιάδα, του οποίου πρόσφατα ευρέθησαν τα οστά του στην Μακεδονία. 

Αρχιμανδρίτης π. Διονύσιος Κατερίνας: Οι άγιοι μας είναι το Ευαγγέλιο εφαρμοσμένο και αυτό κατέδειξε και ο Άγιος Γεώργιος με τη ζωή του

Οι άγιοι μας δείχνουν ότι αυτή η στενή και τεθλιμμένη οδός οδηγεί στη σωτηρία. Μας δείχνουν τον εαυτό τους και μας λένε ότι πρέπει να καταφρονήσουμε τα του κόσμου, να φρονήσουμε τα άνω προκειμένου να ζήσουμε στην αιώνια ζωή ατελευτήτως
 
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε τη Δευτέρα 2 Οκτωβρίου (Ακεψιμά, Ιωσήφ, Αειθαλά μαρτύρων, ανακομιδή λειψάνων Γεωργίου του τροπαιοφόρου, Γεωργίου νέου ιερομάρτυρος του Νεαπολίτου), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Διονύσιος Κατερίνας, κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Η   αγρυπνία   και   η   ομιλία   εντάσσονται   στο   πλαίσιο   του προγράμματος   «ΕΝΟΡΙΑ   εν   δράσει...».
 
Ο π. Διονύσιος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στη σημασία της πίστης, της θυσίας και της έμπρακτης αφοσίωσης στον Χριστό, με αφορμή την εορτή της ανακομιδής των τιμίων λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Κεντρικό μήνυμα ήταν ότι ο θάνατος για χάρη του Χριστού αποτελεί πραγματική ζωή, ενώ η ζωή χωρίς τον Χριστό ισοδυναμεί με πνευματικό θάνατο.

Φρίττουν με αυτά που οι ίδιοι προβάλλουν

 

Προσκυνηματική εκδρομή στην Ιερά Μονή προφήτη Ηλιού Πρεβέζης

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ

 

Θεατρική παράσταση - αφιέρωμα στις γυναίκες του Μεσολογγίου στα πλαίσια των Πρωτοκλητείων

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ 2026

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Ιερά Μητρόπολις Πατρών συνδιοργανώνει με τη Χριστιανική Εστία Πατρών στο πλαίσιο των «ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΩΝ» και των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου και σας παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση – αφιέρωμα στις γυναίκες του Μεσολογγιού 

«Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ΄ όνομά τους μνέω».

Κυριακή 8.11.2026 ώρα 6.30 μ.μ.
Κανάρη 58
Είσοδος ελεύθερη

Ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Χολέβας στον Ρ/Σ της Πειραϊκής Εκκλησίας

Tην Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026 στις 12 μ.,

ο κ. Κωνσταντίνος Χολέβας θα φιλοξενηθεί στην εκπομπή «Ραδιο-Παραμυθία» της κ. Σοφίας Χατζή στην Πειραϊκή Εκκλησία,

όπου θα συζητήσουν σχετικά με το βιβλίο του 

«Τα σύγχρονα εθνικά θέματα του Ελληνισμού».

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΜΟΝΗΣ ΑΡΚΑΔΙΟΥ

Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 στον ιερό ναό αγίας σοφίας Πατρών θα πραγματοποιηθεί επιμνημόσυνη δέηση για την 160η επέτειο του Ολοκαυτώματος της Ιεράς Μονής Αρκαδίου.

Ο Σύλλογός Κρητών Πάτρας το Αρκαδι μαζί με τον σύλλογο Κρητών Φοιτητών ο Ψηλορείτης θα τελέσουν επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Πατρών, υπέρ των πεσόντων στο Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 στις 9:30 περίπου.

Μετά την εκκλησία θα προσφερθεί καφές και τσικουδιά στην αίθουσα του συλλόγου. 

Εκ του ιερού ναού 

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιωαννικίου του μεγάλου του εν τω Ολύμπω (4 Νοεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος Ιωαννίκιος εγεννήθη κατά τον εικοστόν τέταρτον χρόνον της τυραννίδος του θηριωνύμου και εικονομάχου Λέοντος του Ισαύρου, εν έτει ψμ’ [740], από πατέρα μεν, καλούμενον Μυριτρίκην, από μητέρα δε, ονομαζομένην Αναστασώ, πατρίδα έχων την Βιθυνίαν. Ούτος λοιπόν όταν έφθασεν εις μέτρον ανδρικής ηλικίας, επήγε μαζί με τον βασιλέα εις τον πόλεμον τον κατά των Βουλγάρων, και μεγάλας ανδραγαθίας και νίκας εποίησε, κατακόψας μεν πολλούς από τους Βουλγάρους, λυτρώσας δε πολλούς από τους ομοφύλους Γραικούς.
Έπειτα καταφρονήσας ως ουδέν, την δόξαν και τιμήν, οπού εμελέτα ο βασιλεύς να δώση εις αυτόν δια τας ανδραγαθίας του, πηγαίνει εις το βουνόν του Ολύμπου. Και εκεί ακούσας με τα αυτία του θείαν φωνήν, ανέβη εις τα υψηλότερα μέρη του βουνού. Εκεί δε ευρίσκει δύω Μοναχούς, οι οποίοι, ποτέ μεν δεν εθεωρήθησαν από άνθρωπον, εφορούσαν δε τρίχινα φορέματα, ήτοι υφασμένα από γηδίσσας τρίχας, και ετρέφοντο από αγρίας βοτάνας.

Μνήμη του οσίου Γεωργίου του Καρσλίδη (4 Νοεμβρίου)

Η Εκκλησία τιμά σήμερα, 4 Νοεμβρίου, τη μνήμη του Οσίου Ιωαννικίου του εν Ολύμπω, των Αγίων Νικάνδρου επισκόπου Μύρων και Ερμαίου πρεσβυτέρου, του Βασιλέως Ιωάννου Βατάτζη, του ελεήμονος, και του Οσίου Γεωργίου του Καρσλίδη.
Ο Ιωαννίκιος γεννήθηκε στη Βιθυνία από γονείς ευσεβείς. Συστρατεύτηκε στους αγώνες των Βυζαντινών αυτοκρατόρων κατά των Βουλγάρων και δε δέχτηκε τις τιμές ως άριστος στρατιωτικός, αλλά προτίμησε να ακολουθήσει το μοναστικό βίο, ζώντας με άσκηση και υπομονή.
Στο όρος Όλυμπος προχώρησε στην απόλυτη αφοσίωση στο Νυμφίο της Εκκλησίας Χριστό. Συνήθιζε να ψέλνει το δικό του ύμνο, που συνέθεσε μέσα από τη μοναχική του εμπειρία: «Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Χριστός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον».

Ζητούνται χέρια...

 

Ὁ Ἀρχιερέας Ἠλί… - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ Ἀρχιερέας  Ἠλί…

(Α΄Βασιλειῶν 2.3.4)

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

    Ὁ Ἠλὶ ἦταν Ἀρχιερέας τῆς Π. Διαθήκης (11^ος αἰ, π.Χ.). Εἶχε δυό υἱούς Ἱερεῖς, τόν Φινεέ καί τόν Ὀφνεί, πού σκανδάλιζαν τόν κόσμο.  Πρίν ἀκόμα ὁ λαός προσφέρει κρέατα- θυσία στόν Κύριο, οἱ Ἱερεῖς τ’  ἅρπαζαν  καί τά ἔτρωγαν· «καί ἦν ἡ ἁμαρτία ἐνώπιον Κυρίου τῶν παιδαρῖων μεγάλη σφόδρα, ὅτι ἠθέτουν τήν θυσίαν τοῦ Κυρίου» (Α΄ Βασ. 2:17). Κατά τό ἑβραϊκό κείμενο διέπρατταν καί μοιχεία.

Ὁ Ἀρχιερέας Ἠλί μάθαινε τά «νέα». Τούς ἔλεγε: «ὄχι, παιδιά μου, μήν κάνετε τέτοια πράγματα· γίνεστε ἐμπόδιο στό λαό να πλησιάσει τό Θεό». Καί  οἱ Ἱερεῖς  ἐκμεταλλευόμενοι  τήν ἐπιεικειά του,  συνέχιζαν νά ἁμαρτάνουν. Μέ ἀποτέλεσμα νά ἐξοργίσουν τόν Κύριο, καί νά θανατωθοῦν ὅλοι· καί ὁ Ἀρχιερέας Ἠλι καί οἱ Ἱερεῖς του καί ἡ πρεσβυτέρα τοῦ Φινεές! (Βασιλειῶν.Κεφ.2.3.4).

Ὁ Μ. Βασίλειος ὡς Ἐπίσκοπος ἀντιμετώπισε παρόμοια περίπτωση σκανδάλου (ἀλλά πιό ἐλαφρό). Καί ἅρπαξε τή ράβδο!  Ποιό ἦταν τό σκάνδαλο;

Ἕνας γέρος Ἱερέας, ὀνόματι Γρηγόριος, λόγῳ γήρατος, συγκατοικοῦσε μέ  καλογριά. Αὐτό ἀπό μόνο του ἦταν  γιά τόν Ἅγιο Βασίλειο ἁμαρτία· προκαλοῦσε σκάνδαλο, πού τραυμάτιζε τήν ἀδύνατη  συνείδηση τῶν χριστιανῶν (Α΄Κορ.8:12) .

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ. 

ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

«Όσα δεν λέγονται… τραγουδιούνται και χορεύονται» με τη Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Κερατσινίου «ΘΥΜΑΙΤΑΔΑΙ», στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Το λαϊκό τραγούδι είναι η φωνή του λαού μας. Είναι η μνήμη μας, η ιστορία μας, η καθημερινότητά μας, η χαρά και ο καημός μας. Είναι όλα όσα δεν μπορέσαμε να πούμε με λόγια. Είναι ένα κομμάτι απ’ την ψυχή μας. Και όσο θα υπάρχει ένας άνθρωπος να τραγουδάει, ένα μπουζούκι να παίζει και μια καρδιά να συγκινείται, το λαϊκό τραγούδι θα παραμένει ζωντανό.
 
Η Μικτή Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Κερατσινίου «ΘΥΜΑΙΤΑΔΑΙ» παρουσίασε ένα μουσικό αφιέρωμα στο λαϊκό τραγούδι, την Κυριακή 1 Νοεμβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».

Τη διδασκαλία, διεύθυνση, χορωδιακή επεξεργασία και επιμέλεια κειμένων έκανε η Μαέστρος  Μαρία Κάτσαρη και συνόδευαν οι μουσικοί Λάμπρος Πανταζόπουλος στο Μπουζούκι, Λευτέρης Συμιανάκης στην Κιθάρα και η μαέστρος στο πιάνο. Συμμετείχε χορευτική ομάδα του Συλλόγου.     
 Το αφιέρωμα, περιελάμβανε ένα ταξίδι στις μελωδίες που μίλησαν στην καρδιά του λαού, στις μεγάλες αγάπες, στους καημούς, στις χαρές και στις αναμνήσεις μιας ολόκληρης εποχής. Το λαϊκό τραγούδι δεν γεννήθηκε μέσα σε πολυτελείς αίθουσες. Γεννήθηκε μέσα από τον μόχθο, τη φτώχια, τον έρωτα, την ξενιτιά, την προδοσία και την ανάγκη του ανθρώπου να βρει μια φωνή για όσα έκρυβε μέσα του.

Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο

 

Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, 

είναι αυτοί που σηκώνονται, 

αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, 

κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους.

George Bernard Shaw

Να μη σου λείπει τίποτα και τίποτα να μη σου φτάνει

 

Τιμητική Εκδήλωση Μνήμης: «Ο Ιπποκράτης στην Πολιτεία του Θεού»

Στη μνήμη του Καθηγητή Παναγιώτη Δημακάκου, μετέπειτα Μοναχού Λουκά Βατοπαιδινού

 

Ο Καθηγητής και Διευθυντής της Β΄ Χειρουργικής Κλινικής του Αρεταιείου Νοσοκομείου, Μανούσος Κωνσταντουλάκης, και ο Επ. Καθηγητής Ανατομίας–Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Ευάγγελος Δημακάκος, σας προσκαλούν στην τιμητική εκδήλωση μνήμης «Ο Ιπποκράτης στην Πολιτεία του Θεού», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026, στο Μαγγίνειο Αμφιθέατρο του Αρεταιείου Νοσοκομείου Αθηνών, με ώρα προσέλευσης 17:00.

Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη ζωή, στο έργο και στην πνευματική παρακαταθήκη του αείμνηστου Καθηγητή Αγγειοχειρουργικής Παναγιώτη Δημακάκου, ο οποίος, μετά την αφυπηρέτησή του από το Πανεπιστήμιο, εκάρη μοναχός στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, λαμβάνοντας το όνομα Λουκάς.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Εκδήλωση μνήμης για τα 160 χρόνια της Αρκαδικής Εθελοθυσίας με λόγο και μουσική

«Αρκάδι – Αθάνατη κορυφή της ανθρώπινης ιστορίας»

 

Εκδήλωση μνήμης για τα 160 χρόνια της Αρκαδικής Εθελοθυσίας

με λόγο και μουσική

 
Με αφορμή τη συμπλήρωση 160 ετών από την Αρκαδική Εθελοθυσία, ο «Μουσικός Καρπός» και η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ρεθύμνης, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, την Περιφέρεια Κρήτης–Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης και τον Δήμο Ρεθύμνης, διοργανώνουν εκδήλωση τιμής και μνήμης αφιερωμένη σε ένα από τα κορυφαία γεγονότα της κρητικής ιστορίας.
 
Η εκδήλωση, με τίτλο «Αρκάδι – Αθάνατη κορυφή της ανθρώπινης ιστορίας», θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 19:00, στην Αίθουσα «Παντελής Πρεβελάκης» (Ωδείο Ρεθύμνου, Βερνάδου 1).

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Ακεψιμά, Ιωσήφ, και Αειθαλά (3 Νοεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι ήτον κατά τους χρόνους Σαβωρίου βασιλέως Περσών, εν έτει τλ’ [330], πιασθέντες δε ως Χριστιανοί, παρεστάθησαν έμπροσθεν εις τον αρχιμάγειρον του βασιλέως Αδραχοσχάρ, και επειδή εξετασθέντες, δεν επείσθησαν να αρνηθούν τον Χριστόν, δια τούτο, ο μεν Άγιος Ακεψιμάς, εδάρθη με ραβδία ακανθωτά της ροδίας, ο δε Άγιος Ιωσήφ, τεντόνεται τόσον πολλά και δέρνεται, ώστε οπού εχωρίσθησαν η σάρκες του έως εις τα κόκκαλα. Και έπειτα ερρίφθη δεμένος εις την φυλακήν. Του δε Αγίου Αειθαλά έδεσαν τας χείρας και τους πόδας υποκάτω εις τα γόνατά του. Και τόσον πολλά τον έδειραν, ώστε οπού αι αρμονίαι του σώματός του ευγήκαν από τον τόπον αυτών. Και ούτως έρριψαν αυτόν εις την φυλακήν. Μετά ταύτα πάλιν, ο μεν Άγιος Ακεψιμάς εδάρθη από τριάντα στρατιώτας.

Ανακομιδή των ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (3 Νοεμβρίου)

Την ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εορτάζει η Εκκλησία σήμερα και τιμούμε τη μνήμη των Μαρτύρων Ακεψιμά, Αειθαλά και Ιωσήφ.
Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, με την παύση των διωγμών και την επικράτηση του Χριστιανισμού σ’ όλο το Ρωμαϊκό κράτος, οι χριστιανοί ανήγειραν μεγαλοπρεπή Ναό στη Λύδδα της Ιόππης, στην Παλαιστίνη, όπου μετέφεραν το Λείψανο του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου. Την ίδια ημέρα έγιναν και τα εγκαίνια του Ναού και από τότε η Εκκλησία εορτάζει την ανακομιδή του λειψάνου του.
Οι πιστοί προσκυνούν τον τάφο του Αγίου Γεωργίου, κάτω από το ιερό Βήμα του ναού στη Λύδδα, επικαλούμενοι τη χάρη και την ευλογία του Θεού, με τις πρεσβείες του Μεγαλομάρτυρα.

Άλλο συμβουλή και άλλο εντολή: Ο γεροντισμός και τα όρια της πνευματικής εξουσίας - π. Χριστοφόρου Χρόνη

Άλλο συμβουλή και άλλο εντολή: 

Ο γεροντισμός και τα όρια της πνευματικής εξουσίας

   Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

   Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-

Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

 Η Ελένη, εκπαιδευτικός γύρω στα τριάντα πέντε, ζήτησε να μιλήσει με τον εφημέριο της ενορίας της αφού είχε περάσει οκτώ χρόνια υπό την καθοδήγηση ενός πολύ γνωστού πνευματικού. Όλα αυτά τα χρόνια εκείνος αποφάσιζε αν θα δεχθεί διορισμό σε άλλη πόλη, της ζήτησε να απομακρυνθεί από την αδελφή της, επειδή, όπως έλεγε, «δεν καταλάβαινε την πνευματική ζωή», και ήθελε να παίρνει ευλογία πριν από κάθε σημαντική αγορά που θα πραγματοποιούσε (σπίτι, αυτοκίνητο κ.α.). Όταν κάποτε δίστασε, της είπε ότι όποιος αμφιβάλλει για τον πνευματικό του αμφιβάλλει για τον Θεό. Σήμερα η προσευχή τη φοβίζει, και νιώθει ενοχή κάθε φορά που αποφασίζει μόνη της. Τη λέξη κακοποίηση δεν τη χρησιμοποιεί. Λέει μόνο: «Δεν έκανα αρκετή υπακοή».

 Η μορφή της Ελένης έχει συντεθεί από πολλές ποιμαντικές συναντήσεις, ώστε να μην αναγνωρίζεται κανένα πραγματικό πρόσωπο. Όσοι διακονούν το ιερό μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως γνωρίζουν ότι ανθρώπους σαν αυτήν τους συναντούν συχνά, και ότι η φράση της, «δεν έκανα αρκετή υπακοή», ακούγεται στο εξομολογητήριο πολύ συχνότερα απ' όσο θα περίμενε κανείς. Με τον όρο «γεροντισμό» δεν εννοούμε τη γνήσια γεροντική πατρότητα, η οποία χάρισε στην Εκκλησία τους αγίους της, αλλά την παραμόρφωσή της που οδηγεί στον εκφυλισμό της. Ο πνευματικός, κληρικός ή μοναχός, παύει να οδηγεί τον άνθρωπο προς τον Χριστό και τον δένει με τον εαυτό του, ενώ ο πιστός μεταθέτει σε εκείνον αποφάσεις που ανήκουν στη δική του ευθύνη. Η υπακοή, την οποία η ασκητική παράδοση τοποθετεί κοντά στην κορυφή της πνευματικής ζωής, γίνεται τότε μηχανισμός ελέγχου. Η σύγχρονη έρευνα, που άκουσε με προσοχή τις μαρτυρίες όσων πληγώθηκαν, περιγράφει την πνευματική κακοποίηση ως εξαναγκασμό και έλεγχο ενός προσώπου από ένα άλλο μέσα σε πνευματικό πλαίσιο, και στις μορφές της συγκαταλέγει την απαίτηση υπακοής προς τον καθοδηγητή και την απομόνωση του πιστού από όσους βρίσκονται έξω από τη σχέση.^[1]