ΟΤΑΝ ΣΙΩΠΑ Η ΓΡΑΦΙΔΑ, ΑΛΛΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Εἰς μνήμην τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασίμου Ζαμπέλη. - π. Σιλουανός Λ. Λάμπρου

ΟΤΑΝ ΣΙΩΠΑ Η ΓΡΑΦΙΔΑ, ΑΛΛΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ

Εἰς μνήμην τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασίμου Ζαμπέλη.

 Αρχιμανδρίτης Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η εκδημία δεν συνιστά απλώς το τέλος μιας βιολογικής διαδρομής, αλλά μία οδυνηρή ρωγμή στη συλλογική πνευματική μνήμη ενός τόπου. Ένας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο μακαριστός Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Ζαμπέλης.

Είχα την ευλογία να τον γνωρίσω προσωπικώς και να εκτιμήσω τη σπάνια γλωσσική του καλλιέργεια, την ιστορική του ευαισθησία και τη θεολογική του συγκρότηση. Δεν υπήρξε απλώς ένας πολυγραφότατος κληρικός. Υπήρξε θεράπων του λόγου, ο οποίος αντιλαμβανόταν τη συγγραφή ως πράξη ευθύνης απέναντι στην εκκλησιαστική μνήμη. Η πολυετής ιερατική του διακονία στη Λευκάδα και το εκτενές συγγραφικό του έργο αποτελούν παρακαταθήκη που υπερβαίνει τη χρονική διάρκεια της επιγείου παρουσίας του. Ιδιαίτερη συγκίνηση μου προκαλεί μία ιστορική συνάντηση των δύο εκκλησιαστικών τόπων: της Λευκάδος και της Φωκίδος, στην οποία σήμερα διακονώ. Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρος Δεδούσης είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως ιεροκήρυξ στη Φωκίδα. Ο δε πατήρ Γεράσιμος αφιέρωσε ιδιαίτερο συγγραφικό έργο στη μνήμη του.Έτσι, εκείνος που διέσωσε τη μνήμη ενός Ιεράρχου συνδεδεμένου με τη Φωκίδα παραδίδεται σήμερα ο ίδιος στην ευθύνη της μνήμης των επιγενομένων. Αλλά η θεολογική αλήθεια υπερβαίνει την ιστορική ανάμνηση.

Μια εικόνα που μας θυμίζει την πραγματική ψυχή της παιδείας

Τις τελευταίες ημέρες, το πανελλήνιο συγκλονίστηκε από τον πρόωρο χαμό της Βασιλικής Μαρίας Τζούβελη, της αγαπημένης διευθύντριας του 2ου Γυμνασίου Ηλιούπολης. Μέσα στον βαρύ πόνο της απώλειας, όμως, οι μαθητές της μας χάρισαν ένα σπάνιο μάθημα ανθρωπιάς. Σχηματίζοντας με τις τσάντες τους τη φράση «Καλό παράδεισο» και μια μεγάλη καρδιά στο προαύλιο, αποχαιρέτησαν τον άνθρωπο που τους καθοδηγούσε.

Σε μια εποχή που τα social media και τα δελτία ειδήσεων κατακλύζονται από σκοτεινές ειδήσεις για την εκπαίδευση —με περιστατικά βίας, γονείς που επιτίθενται σε καθηγητές και σχολικές αίθουσες που μετατρέπονται σε πεδία μάχης— η κίνηση αυτών των παιδιών έρχεται να μας θυμίσει κάτι πολύ σημαντικό: Το ελληνικό σχολείο δεν είναι μόνο οι κακές του στιγμές.

Η μόνη διαφορά ανάμεσα στα πρωινάδικα και στα δελτία ειδήσεων είναι …

 

ΔΙΝΩ ΕΠΕΙΔΗ ΛΥΠΑΜΑΙ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΔΙΝΩ ΕΠΕΙΔΗ ΛΥΠΑΜΑΙ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός» (Β’ Κορ. 9,7)
«Καθένας ας δώσει καθώς έχει προτιμήσει στην καρδιά του, όχι από λύπη ή από ανάγκη. Γιατί τον ιλαρό δότη αγαπά ο Θεός». 

            Συχνά βρισκόμαστε μπροστά σε καταστάσεις, στις οποίες οι άλλοι δείχνουν ότι χρειάζονται τη βοήθειά μας. Στους οικείους μας η προσφορά μοιάζει αυτονόητη. Μας ενώνουν δεσμοί αγάπης. Στους ξένους όμως πάντα υπάρχει ένας λογισμός. Να δώσω, να βοηθήσω ή όχι; Ιδίως στους καιρούς μας, οπότε έχει πλεονάσει και η οκνηρία, μαζί με την κατ’ επάγγελμα ζητιανιά, ο προβληματισμός αυξάνει. Τα κίνητρα των ανθρώπων που δείχνουν ότι έχουν ανάγκη συχνά είναι αμφίβολης αξίας. Και η ανάγκη δεν είναι πάντοτε χρηματική. Μπορεί να είναι να τους ακούσεις, γιατί δείχνουν ότι δεν μπορούνε μόνοι τους ή είναι σε αδιέξοδο. Είναι να τους βοηθήσεις με μια συμβουλή ή μια στήριξη, γιατί είναι εγκαταλελειμμένοι. Να αναλάβεις γι’ αυτούς μια εργασία που δεν έχουν διάθεση να την κάνουν. Να τους υπερασπιστεί, για να μη λερώσουν τα χέρια τους. Οι γονείς να συμμαζέψουν  το δωμάτιο του παιδιού τους, να του εκπληρώσουν κάθε επιθυμία που τη βαφτίζει ανάγκη και λειτουργεί χειριστικά έναντί τους, να μην το αφήσουν να κουραστεί, «διότι είναι παιδί».  Αυτές οι καταστάσεις και στιγμές μάς καλούν να δούμε τι έχουμε να δώσουμε μέσα από την καρδιά μας.

«Άνθρωποι. Τα δώρα του Θεού στην πορεία της ζωής μας»: Συζήτηση με τον π. Ευάγγελο Παπανικολάου στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Οι σημαντικότερες ευλογίες του Θεού δεν παρουσιάζονται ως μεγάλα γεγονότα ή εντυπωσιακά θαύματα, αλλά ως πρόσωπα που εισέρχονται στην καθημερινότητά μας για να μας διδάξουν, να μας στηρίξουν, να μας δοκιμάσουν ή να μας οδηγήσουν πιο κοντά στην αγάπη και στην αλήθεια.
 
Εκδήλωση, στο πλαίσιο της σειράς «Πνευματικοί διάλογοι», του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού.
Η συζήτηση είχε ως θέμα «Άνθρωποι. Τα δώρα του Θεού στην πορεία της ζωής μας» και συμμετείχαν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Παπανικολάου, Θεολόγος, Ιατρός, ιεραπόστολος στο Καμερούν και ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Βασιλάκος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας.
Ήταν μια ακόμη βαθιά βιωματική συζήτηση με τον π. Ευάγγελο γύρω από την αξία των ανθρώπων που συναντούμε στη ζωή μας και τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί μέσα από αυτούς.

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ

ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται, ότι, στο πλαίσιο των προεόρτιων εκδηλώσεων για την πανήγυρη του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης, μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου και με την ευκαιρία έναρξης των μαθημάτων του νέου Ακαδημαϊκού Έτους στα Πανεπιστήμια, την Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2026, και από τις 9:00 μ.μ. έως τις 00:30 τα μεσάνυχτα θα τελεστεί στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης Ιερά Αγρυπνία και Αρχιερατικό συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου, και με τη συμμετοχή Κληρικών, Καθηγητών και Φοιτητών.

Κατ’ αυτήν θα ψάλουν υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Πατρώνα, Καθηγητή του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης:

Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο 24–29 Οκτωβρίου 2026

Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο

24–29 Οκτωβρίου 2026

 
Με ιδιαίτερη χαρά και βαθιά συγκίνηση, η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου αναγγέλλει την έλευση, για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο, της ιστορικής και σεβάσμιας Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά, από το ομώνυμο Ιερό Προσκύνημα του Βερμίου, από το Σάββατο 24 έως και την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026.
 
Η έλευση της Ιεράς Εικόνας αποτελεί ένα ξεχωριστό πνευματικό και εκκλησιαστικό γεγονός για τον τόπο μας, καθώς παρέχει στο ευσεβές πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλησίας την ιδιαίτερη ευλογία να προσκυνήσει την περίπυστη Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μακραίωνη ορθόδοξη παράδοση, την πίστη και την ιστορική μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού.
 
Η επίσημη υποδοχή της Ιεράς Εικόνας θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, στις 5:30 μ.μ., στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης.

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιακώβου του Αλφαίου (9 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον ένας από τους Δώδεκα Αποστόλους, καθώς μαρτυρούσιν οι δύω Ευαγγελισταί, ο Ματθαίος και ο Μάρκος. Εστάθη δε αδελφός μεν Ματθαίου του Ευαγγελιστού, υιός δε του Αλφαίου. Ούτος λοιπόν ο του Κυρίου Απόστολος, ευγαίνωντας εις το κήρυγμα του Ευαγγελίου, κατέστρεφε τους βωμούς των ειδώλων, υπό του θείου ζήλου πυρπολούμενος. Τας νόσους ιάτρευε, και τα ακάθαρτα εδίωκε πνεύματα. Δια τούτο και τα πλήθη των εθνικών ωνόμαζον αυτόν, σπέρμα θείον. Διαπεράσας λοιπόν πολύ μέρος της οικουμένης, και τον Χριστόν κηρύξας ο εραστής του Χριστού, του οποίου και το πάθος εζήλωσε και τον θάνατον, τελευταίον εκαρφώθη εις τον σταυρόν. Και έτζι εις τον ποθούμενον Χριστόν παραδίδει το πνεύμα του.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Μνήμη των Οσίων Ανδρονίκου και Αθανασίας (9 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 9 Οκτωβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του αποστόλου Ιακώβου, υιού του Αλφαίου και αδελφού του ευαγγελιστή Ματθαίου, του Πατριάρχου Αβραάμ του δικαίου και Λωτ του ανεψιού αυτού, καθώς και του Αγίου Ανδρονίκου και της συζύγου του Αθανασίας.
Ο Ανδρόνικος, από την Αντιόχεια, πλούσιος και ευσεβής, είχε ομόζυγο την Αθανασία, σεμνή και θεοφιλή. Μετά από προσευχή αποφάσισαν να τριχοτομήσουν την περιουσία τους: ένα στους φτωχούς, ένα ως δάνειο σ’ αυτούς που είχαν ανάγκη, και τρίτο για την οικογένειά τους, αφού είχαν δύο παιδιά να αναθρέψουν.
Ξαφνικά τα παιδιά απεβίωσαν ταυτόχρονα. Ο Ανδρόνικος με πνευματικό αγώνα δέχτηκε το πλήγμα, η Αθανασία όμως συντετριμμένη ζητούσε να ταφεί με τα παιδιά της. Αναπαύθηκε, όταν άκουσε στην προσευχή της τον Άγιο Ιουλιανό να της λέει πως τα παιδιά της στερήθηκαν την επίγεια ζωή, δε θα στερηθούν όμως τα επουράνια χαρίσματα.

Σκέψεις με αφορμή τα Πορίσματα του 4ου Συνεδρίου Βιοηθικής (Ρέθυμνο, 2–4 Οκτωβρίου 2026) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριο

Σκέψεις με αφορμή τα Πορίσματα του 4ου Συνεδρίου Βιοηθικής 

(Ρέθυμνο, 2–4 Οκτωβρίου 2026)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριο

Τα πορίσματα του 4ου Συνεδρίου Βιοηθικής του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με θέμα την υπογεννητικότητα, προσφέρουν μια ουσιαστική αφορμή εκκλησιαστικού και κοινωνικού διαλόγου. Αγγίζουν ζητήματα σοβαρά: τον γάμο, την επιθυμία απόκτησης παιδιών, την εμπειρία της ατεκνίας, την ευθύνη απέναντι στη ζωή. Γι’ αυτό και η συζήτησή τους χρειάζεται επιστημονική γνώση, θεολογική διάκριση και προσεκτική ακρόαση των ανθρώπων.

Αξίζει να αναγνωρίσουμε ορισμένες σημαντικές τοποθετήσεις του κειμένου. Ο γάμος δεν εξαντλεί το νόημά του στην παιδοποιία. Το παιδί δεν αποτελεί μέσο επίτευξης εθνικών ή δημογραφικών στόχων. Η τεκνογονία δεν μπορεί να γίνεται κριτήριο πνευματικότητας, ούτε ο Πνευματικός πατέρας να υποκαθιστά την ελευθερία και την ευθύνη των συζύγων. Αντίστοιχα, η μητρότητα δεν επιτρέπεται να εργαλειοποιείται. Οι θέσεις αυτές δίνουν στον εκκλησιαστικό λόγο έναν σαφή προσανατολισμό: πριν από τους αριθμούς βρίσκονται τα πρόσωπα.

Ακριβώς επειδή αυτές οι αφετηρίες είναι ουσιαστικές, αξίζει να αναρωτηθούμε πώς μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη πρακτική εμβέλεια. Οι παρατηρήσεις που ακολουθούν αφορούν το κείμενο των πορισμάτων, όχι το σύνολο των εισηγήσεων και των συζητήσεων του Συνεδρίου. Όσα δεν αναπτύσσονται στα πορίσματα δεν σημαίνει ότι δεν συζητήθηκαν. Πρόθεσή μου είναι να ανταποκριθώ στην πρόσκληση του ίδιου του κειμένου για περαιτέρω προβληματισμό.

Αγαπάμε τα ζώα ή αγαπάμε αυτό που μας προσφέρουν; - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Αγαπάμε τα ζώα ή αγαπάμε αυτό που μας προσφέρουν;

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Από τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο, που μιλά για καρδιά γεμάτη συμπόνια προς ολόκληρη τη δημιουργία, μέχρι τον Άγιο Μόδεστο η χριστιανική παράδοση δεν δικαιολογεί τη σκληρότητα

Τα αγαπάμε. Ή τουλάχιστον αυτό λέμε. Τα φωτογραφίζουμε, τους αγοράζουμε παιχνίδια, ρούχα, ειδικές λιχουδιές, τα παίρνουμε μαζί μας στις διακοπές και πολλές φορές τα αποκαλούμε «παιδιά μας». Σε κοινωνίες ολοένα πιο μοναχικές, όπου ο γείτονας έγινε άγνωστος και η ανθρώπινη επαφή συχνά περιορίζεται σε μια οθόνη, ένα ζώο μπορεί πράγματι να προσφέρει κάτι πολύτιμο. Παρουσία, αφοσίωση, χαρά, συντροφιά.

Το ερώτημα, όμως, είναι άλλο. Τι προσφέρουμε εμείς σε εκείνο; Αφού η φιλοζωία δεν είναι μόνο συναίσθημα. Είναι ευθύνη. Ένας σκύλος δεν είναι δώρο γενεθλίων που, όταν μεγαλώσει και πάψει να είναι χαριτωμένο κουτάβι, περισσεύει. Μια γάτα δεν είναι διακοσμητικό του σπιτιού. Κάθε ζώο έχει ανάγκες, ένστικτα, όρια, απαιτεί χρόνο, φροντίδα, κτηνιατρική περίθαλψη και χρήματα. Κυρίως απαιτεί μια δέσμευση που μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια.

Επίσκοπος Αχελώου Νήφων: Η Αγία Πελαγία μας δίνει την ελπίδα

 Όλοι μας πρέπει να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας σε αυτό που ονομάζουμε πνευματική ζωή. Οι άγιοι αυτό έκαναν. Δεν διέφεραν σε τίποτα από εμάς. Όμοιοι σε όλα με εμάς, αλλά κατάφεραν να θεραπεύσουν τις ψυχές τους με τα μέσα και τα φάρμακα που δίνει η εκκλησία μας
 
Ιερά αγρυπνία τελέσθηκε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου (Πελαγίας οσίας, Πελαγίας της παρθενομάρτυρος, Ταϊσίας της πρώην πόρνης), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Θεοφιλέστατος   Επίσκοπος     Αχελώου   κ.   Νήφων, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η   αγρυπνία   και   η   ομιλία   εντάσσονται   στο   πλαίσιο   του προγράμματος   «ΕΝΟΡΙΑ   εν   δράσει».
 
Ο Θεοφιλέστατος  στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στην πορεία του ανθρώπου προς την πνευματική τελείωση με βασικό παράδειγμα τη ζωή της Αγίας Πελαγίας. Ο βίος της αποτελεί όχι μόνο ένα συγκλονιστικό γεγονός μετανοίας, αλλά και πρότυπο για κάθε χριστιανό που επιθυμεί να προχωρήσει στην πνευματική ζωή και να φτάσει στην ένωση με τον Θεό.

Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΧΟΖΟΒΙΩΤΙΣΣΑΣ» (ΕΚ ΤΗΣ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΗΡΑΣ, ΑΜΟΡΓΟΥ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ) ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ

 

Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΧΟΖΟΒΙΩΤΙΣΣΑΣ»

(ΕΚ ΤΗΣ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΗΡΑΣ, ΑΜΟΡΓΟΥ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ)

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ

 
Την προσεχή Τετάρτη, 14^η Οκτωβρίου αρχίζουν οι εορταστικές εκδηλώσεις για την εορτή του πολιούχου της Θεσσαλονίκης μας, Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου.
Το απόγευμα της ημέρας αυτής, Τετάρτης 14^ης Οκτωβρίου, στις 5:30 μ.μ., στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου – Πολιούχου, θα σχηματισθεί λιτανευτική πομπή, η οποία ακολούθως θα αναχωρήσει και θα κατευθυνθεί προς τον χώρο έμπροσθεν του «Διοικητηρίου», όπου και θα πραγματοποιηθεί, στις 6:30 μ.μ., η Υποδοχή της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας της «Χοζοβιώτισσας», εκ της ομώνυμης Ιεράς Μονής, της Ιεράς Μητροπόλεως Θήρας, Αμοργού και Νήσων.

Πώς κινούμαστε εντός της Εκκλησίας ;

 Διάβασα στην ιστοσελίδα του συλλόγου <ενωμένη ρωμιοσύνη> για τον αγιασμό έναρξης της νέας κατηχητικής χρονιάς.

Μίλησε ο π. Αθηναγόρας, οποίος τόνισε τέσσερα σημεία. 

Αντιγράφω προς ωφέλεια όλων....

1) Να γίνεται μέριμνα ώστε να αξιοποιούνται όλα τα χαρίσματα των μελών του σωματείου και έκανε αναφορά σε αρκετά από αυτά και στην αξία τους για την επίτευξη των χριστιανικών και ελληνικών σκοπών.

2) Να γίνεται πάντοτε διάλογος και όχι επιβολή απόψεων ή αποφάσεων, διότι οδηγούν στις έριδες. Τόνισε ότι χαρακτηριστικό του πνευματικά ώριμου ανθρώπου είναι η δυνατότητά του να γίνει κατανοητός και να πείσει με την απλότητα των λόγων του και την πραότητά του.

3) Να υπάρχει αληθινό ενδιαφέρον για την ενίσχυση του πιο αδύναμου αδελφού, βοήθεια προς τον πιο δύστροπο άνθρωπο ή έστω μη επιβάρυνση της κατάστασης που βιώνει. Να γίνεται καταφυγή στην προσευχή και στην ενεργή συμμετοχή σε όλες τις διαστάσεις της ζωής της εκκλησίας και στα Ιερά Μυστήρια της ως τη μέγιστη δυνατή πνευματική ενίσχυση.

Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ - Βασίλη Π. Καυκόπουλου

Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου 

Καθημερινά, ακούμε, βλέπουμε και διαπιστώνουμε ότι παγώνουν οι ανθρώπινες σχέσεις! Διάχυτη η απογοήτευση μεταξύ τών ανθρώπων, τεράστιος ο αναβρασμός ανάμεσα στις κοινωνίες... Δύσκολα οι άνθρωποι συνεννοούνται πια! Το ερώτημα, όμως, που τίθεται είναι : "Υπάρχει ελπίδα";; Η ελπίδα ανάγεται σε μιά υπέρτατη πραγματικότητα, που εδράζεται στο καθαρό άνοιγμα προς τον άλλον/την άλλην... Προς το ΕΣΥ, δηλαδή! Εκεί βρίσκεται "κρυμμένο" το μυστικό, το μυστικό τής ελπίδας! Καθώς θα τολμήσουμε το προσωπικό μας άνοιγμα, ένα είναι βέβαιο: Ότι δηλαδή, περνώντας το προσωπικό μας κατώφλι και σπάζοντας τον φλοιό τού ατομισμού ξανοιγόμαστε στο απέραντο ...γαλάζιο τού ΕΙΝΑΙ μας! Το πρώτο ξέφωτο που μάς περιμένει είναι η ΕΛΠΙΔΑ! Ελπίζουμε σ' αυτό που έρχεται. Συναντάμε την προσμονή τής αγάπης. Μιάς αγάπης που θεμελιώνεται ex officio στην Χριστοαγάπη! Αυτή την αγάπη, που εκουσίως ανέβηκε στον Σταυρό για εμάς! Άλλο, ασφαλώς, οι ελπίδες που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας και οι οποίες αφορούν μικροπράγματα τής ζωής μας και άλλο

Να είσαι καταδεχτικός

 Να είσαι καταδεχτικός

με όλους τους ανθρώπους

με καλή συμπεριφορά

και με ωραίους τρόπους.

π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

Μνήμη της Οσίας μητρός ημών Πελαγίας της από Εταιρίδων (8 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη ήτον από την πόλιν Αντιόχειαν, σχολάζουσα και καταγινομένη εις τους χορούς και εις τα θέατρα, και πόρνη ούσα δημοσία εν τη αυτή πόλει. Όθεν εκ της διαβολικής και αισχράς εργασίας ταύτης, εσυνάθροιζε πλούτον άμετρον. Αύτη λοιπόν κατηχηθείσα μίαν φοράν από τον Επίσκοπον Νόννον, άνδρα άγιον, και θερμώς μετανοήσασα δια τα πρότερα πονηρά έργα της, εβαπτίσθη. Ευθύς αποστρέφεται όλα τα εν κόσμω καλά και τερπνά, ωσάν σκύβαλα. Και ενδυθείσα τρίχινα φορέματα, ήτοι υφασμένα από γηδίσσας τρίχας, και εις σχήμα ανδρός μετασχηματισθείσα, επήγεν εις το όρος των Ελαιών, χωρίς να την ηξεύρη τινάς.

Μνήμη των Οσίων γυναικών Πελαγίας και Ταϊσίας (8 Οκτωβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Οσίων γυναικών Πελαγίας και Ταϊσίας και του Αγίου Ιερομάρτυρος Αρτέμονος, του οποίου η μνήμη εορτάζεται και στις 24 Μαρτίου.
Η Πελαγία ήταν από ένδοξη οικογένεια και ζούσε στην περίφημη και πολύβουη ιστορική πόλη της Αντιόχειας της Συρίας. Όταν ο ηγεμόνας της περιοχής έμαθε πως ήταν χριστιανή και μελετούσε το ιερό Ευαγγέλιο, έστειλε στρατιώτες να τη συλλάβουν.
Η Οσία προσευχήθηκε στο Φιλάνθρωπο Θεό να την πάρει κοντά του αγνή κι έτσι παρέδωσε στον Κύριο άσπιλο το σώμα και το πνεύμα της.
Η Αγία Ταϊσία η πόρνη, παρακινούμενη στη λανθασμένη συνήθεια των πρόσκαιρων ηδονών και τη φθορά του σώματός της, ακόμη και προτροπή της ίδιας της μητέρας της. Όταν έμαθε ότι υπάρχει σωτηρία και λύτρωση κοντά στο Χριστό, μετανόησε για τις φθοροποιές πράξεις της, μοίρασε τα υπάρχοντά της στους φτωχούς και αφοσιώθηκε στο μοναχισμό. Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της τα πέρασε οσιακά, με προσευχή, δάκρυα και στεναγμούς, έκφραση της γνήσιας μεταμέλειας.

Η «απαγορευμένη» στην Ουκρανία ελληνική γλώσσα - Όλγα Σαπολάγιεβα

Η «απαγορευμένη» στην Ουκρανία ελληνική γλώσσα

Όλγα Σαπολάγιεβα 

Παρ' όλες τις διαψεύσεις και καταρρίψεις, ακόμα υπάρχουν κάποιοι αφελείς Έλληνες που πιστεύουν ότι απ' το 2014 και μετά στην Ουκρανία απαγορευόταν η ελληνική γλώσσα. Όμως με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο ο κάθε ενδιαφερόμενος, αν επιθυμεί να μάθει την αλήθεια και όχι να πλέει σε πελάγη της ρωσικής προπαγάνδας, μπορεί να βρει άπειρα ρεπορτάζ στον ελληνικό και τον ουκρανικό τύπο για την πορεία των ελληνικών στην Ουκρανία τουλάχιστον τα τελευταία 12 χρόνια, αλλά η γνώση αυτή προφανώς θα χαλάσει το αφήγημα περί απαγόρευσης που ακούγεται ξανά και ξανά και απ΄τα πιο επίσημα στόματα.

Ας ρίξουμε μια ματιά.

Σύμφωνα λοιπόν με διαβιβαστικό της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων της Ουκρανίας, επίσημου οργανισμού που εδώ και 32 χρόνια εκπροσωπεί την ελληνική ομογένεια στην Ουκρανία, προς τον Γενικό Γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού του ελληνικού ΥΠΕΞ απ΄τις 13 Οκτωβρίου 2021, η ελληνική γλώσσα στην Ουκρανία διδασκόταν σε 3.316 μαθητές (σε 2.587 μαθητές ως υποχρεωτικό μάθημα και σε 729 ως μάθημα επιλογής) σε 40 δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ 174 ενήλικοι μάθαιναν ελληνικά σε διάφορα τμήματα υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας. Στο ίδιο διαβιβαστικό αναφέρεται ότι τα ελληνικά διδάσκονταν από 62 δασκάλους και καθηγητές τόσο ουκρανικής καταγωγής, όσο και αποσπασμένους απ΄το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος Έλληνες εκπαιδευτικούς.

Μεταπτυχιακό με... delivery!

Μεταπτυχιακό με... delivery!

Φαίνεται πως στην εποχή μας, εκτός από καφέ και φαγητό, μπορείς να παραγγείλεις έτοιμη και την επιστημονική σου κατάρτιση. 

Το να είσαι «Ειδικός Παιδαγωγός» προφανώς απαιτεί μια πολύ «ειδική» μέθοδο έρευνας: βρίσκεις το θέμα, ανοίγεις το πορτοφόλι, αναθέτεις την εργασία σε άλλον και στο τέλος παραλαμβάνεις έναν τίτλο σπουδών, ζεστό-ζεστό στο σπίτι σου. 

Όταν με το καλό αυτοί οι άνθρωποι μπουν στις σχολικές αίθουσες, ελπίζουμε να μην ζητήσουν από κάποιον αντικαταστάτη να κάνει και το μάθημα στη θέση τους 

Νέο κληρικό τον Θεολόγο Θεόδωρο Αναγνωστόπουλο χειροτονεί ο Μητροπολίτης Τρίκκης Χρυσόστομος

Πρώτα ο Θεός, θα τελεσθούν η μοναχική κουρά και οι χειροτονίες του κ. Θεοδώρου Αναγνωστόπουλου, Θεολόγου μέλους της «Αδελφότητος Θεολόγων ο Σωτήρ», με καταγωγή εκ Πατρών, υπευθύνου της ΓΕΧΑ Τρικάλων, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, στις 6:00 μ.μ.

Θα τελεσθεί η μοναχική κουρά του στον Ιερό Ναό Μεγάλου Βασιλείου Αθηνών, επί της οδού Μαυρομιχάλη 32.

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, το πρωί.

Κατά τη Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί η εις Διάκονον χειροτονία του από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομο, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών, επί της οδού Ασκληπιού.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΕ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

ΟΤΑΝ  ΤΟ  ΑΤΟΜΙΚΟ  ΑΝΑΓΕΤΑΙ  ΣΕ  ΓΕΝΙΚΟ  ΚΑΝΟΝΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

      Τότε λέμε, και λίαν επιεικώς, «χαίρε χάος αμέτρητο» ! Την παρακίνηση για όσα ακολουθούν έλαβα από την ανάρτηση. «Το φαινόμενο των «στερεοτύπων» στον εκκλησιαστικό δημόσιο λόγο», του Μητροπολίτη Χονγκ Κονγκ Νεκτάριου. Που αναφέρεται στο ανεπίτρεπτο της αναγωγής του ατομικού ή μερικού σε γενικό και καθολικό κανόνα, επί του προκειμένου, στα όρια της Εκκλησίας. Πιο απλά, όταν αρπάζεσαι από μια αδυναμία, ασυμφωνία, αστοχία ή λάθος κάποιου και υψηλά ιστάμενου ή μερικών, και φτάνεις, να αποφαίνεσαι ρηματικά και κατηγορηματικά ότι: «Έτσι είναι ή τέτοιοι είναι, ή τα ίδια κάνουν όλοι» !

       Διαβάζοντας, λοιπόν, ανάρτηση, που μέρος της ακολουθεί, έμεινα με ανοιχτό το στόμα, και όχι μόνο.  

      «Στὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς-τα 400 της στυγνής Τουρκοκρατίας-ὁ θρόνος-Επίσκοπου/Μητροπολίτη/Κορυφής-εἶχε ταρίφα. Ὄχι μεταφορικά. Ταρίφα, μὲ νούμερο. Ἤθελες ἐπαρχία; Πλήρωνες. Ἤθελες ψηλότερα; Πλήρωνες παραπάνω. Ὁ ἐπίσκοπος ἔδινε στὴν Πύλη τὸ «πεσκέσι», ἔπαιρνε τὸ ραβδί, κι ὕστερα τὸ ξεζούμιζε ἀπ' τὸν κόσμο μὲ τὸ παραπάνω. Ἐπένδυση ἦταν. Ἔβαζες κεφάλαιο, ἔβγαζες κέρδος»

     Και η συνέχεια ακόμα πιο χαμηλά, χθαμαλά. «Καὶ μόλις κούμπωνε ὁ θρόνος, ἄνοιγε καὶ κανὰ κομπόδεμα. Γιατὶ ὁ δεσπότης τῆς  σκλαβιᾶς δὲν πεινοῦσε ποτέ. Εἶχε τὴ «λογεία» του, σταθερό, μηνιάτικο, καλὸ βαρύ, βγαλμένο ἀπ' τὸν ἱδρώτα τοῦ ραγιᾶ. Ὁ ραγιᾶς νήστευε τὴ Σαρακοστή· ὁ δεσπότης μᾶλλον δὲν νήστευε ποτέ. Ὁ κόσμος μετροῦσε παράδες γιὰ τὸ χαράτσι· ὁ δεσπότης μετροῦσε τὸ βαλάντιό του καὶ τὸ ᾽βρισκε πάντα λειψό … Καὶ γύρω ἀπ' τὸν θρόνο, ἕνα σμάρι. Οἱ κοτζαμπάσηδες. Ξέρετε τί ἦταν ὁ κοτζάμπασης; Δὲν ἦταν ὁ ἄξιος. Ἦταν ὁ ἐπιδέξιος …

Σύνδρομο Ψηφιακής Ακράτειας

Στοριίτιδα, η [storítida] (ουσ.) - Ιατρικός όρος: Σύνδρομο Ψηφιακής Ακράτειας / Οξεία Ινσταγκραμική Επίδειξη

Ορισμός: Μια ραγδαία εξαπλούμενη, εκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος, η οποία πείθει τον ασθενή ότι η άχρωμη, βαρετή καθημερινότητά του έχει καίρια ιστορική σημασία για εκατοντάδες αγνώστους που σκρολάρουν την ώρα που κάθονται στη λεκάνη της τουαλέτας.

Επιδημιολογία: Ο ιός δεν κάνει διακρίσεις. Αρχικά πιστεύαμε ότι πλήττει αποκλειστικά τους "Influencers" — εκείνους τους επαγγελματίες άνεργους με τα δαχτυλίδια φωτός στο σαλόνι, που ξυπνάνε στις 11:30 και λένε στην κάμερα "Καλημέρα beauties μου, επειδή με ρωτάτε πολλοί..." (ενώ στην πραγματικότητα δεν τους έχει ρωτήσει απολύτως κανείς).

Τα Ορθόδοξα Χριστανικά Περιοδικά «Ο Σωτήρ», «Προς τη Νίκη» & «Η Δράση μας» τώρα και ΨΗΦΙΑΚΑ!

ΕΔΩ

 

"Ο W. Pannenberg και η Διαλογική Τριάδα" - Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Ο W. Pannenberg και η Διαλογική Τριάδα"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο

ΕΚΠΑ

«Λόγοι Καρδιάς απ’ την Ωραία Πύλη»: Συζήτηση για το Κυριακοδρόμιο του Κωνσταντίνου Γανωτή, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

«Λόγοι Καρδιάς απ’ την Ωραία Πύλη»: Συζήτηση για το Κυριακοδρόμιο του Κωνσταντίνου Γανωτή, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Το βιβλίο αποτελεί μια πολύτιμη μαρτυρία ενός ανθρώπου που έζησε βαθιά την ορθόδοξη πίστη και τη μετέδωσε με τρόπο απλό, ζωντανό και παρηγορητικό. Ο Κωνσταντίνος Γανωτής ήταν κήρυκας που δεν κατήγγελλε αλλά θεράπευε, δεν εκφόβιζε αλλά ενθάρρυνε, δεν ύψωνε ηθικά βάρη αλλά άνοιγε δρόμους προς την ελευθερία της αγάπης.

Μία συζήτηση, αφιερωμένη στην έκδοση του Κυριακοδρομίου του αείμνηστου  Κωνσταντίνου Γανωτή, που περιλαμβάνει 89 ομιλίες-κηρύγματα του στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Οσίας Ξένης, με τον τίτλο «Λόγοι Καρδιάς απ’ την Ωραία Πύλη», πραγματοποιήθηκε στο  «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 5 Οκτωβρίου.

Ο Γιώργος Μπάρλας, Εκπαιδευτικός, Παραγωγός του Ρ/Σ ‘‘Πειραϊκή Εκκλησία’’, συζήτησε για το βιβλίο με τον π. Γεώργιο Γανωτή, Δάσκαλο και τον Δημήτρη Μαυρόπουλο, εκδότη και Συγγραφέα.

Δεκατρία χρόνια από την κοίμηση του Θεολόγου Μουσικοδιδασκάλου και Υμνογράφου Αποστόλου Παπαχρήστου

Σαν σήμερα στις έξι Οκτωβρίου 2013 εκοιμήθη σε ηλικία 64 ετών,ο πολυτάλαντος και προικισμένος με πολλά χαρίσματα από τον Θεό, Απόστολος Παπαχρήστος, ο κατά σάρκα αδελφός του Μακαριστού Μητροπολίτου Αιτωλοακαρνανίας Κοσμά.

Άφησε ανεξίτηλο το περασμά του στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μέσα από έργα αγάπης και προσφοράς στον συνάνθρωπο. Διακόνησε ως πρωτοψάλτης για πολλά χρόνια το ιερό αναλόγιο, δίδαξε σε πολλούς νέους την βυζαντινή μουσική, συνέγραψε Ιερές Ακολουθίες Αγίων και παρακλητικούς κανόνες στην Υπεραγία Θεοτόκο. Βοήθησε τα μέγιστα στην εξωτερική ιεραποστολή και παντί τρόπω βρισκόταν κοντά σε κάθε αναγκεμένο άνθρωπο. Περιόδευε τα ορεινά χωριά της Μητρόπολης Αιτωλοακαρνανίας, ηγούμενος ομάδας ιεροψαλτών και μαζί με τον τότε Αρχιμανδρίτη Κοσμά Παπαχρήστο, τελούσαν την θ. Λειτουργία των προηγιασμένων Δώρων.

Αναπαύεται στο κοιμητήριο της Μεγάλης Χώρας, μαζί με τούς γονείς του Ευστράτιο Ιερέα και Θεοδοσία πρεσβυτέρα καθώς και την αδελφή του Ελένη.

Ενδεικτικά παραθέτουμε απόσπασμα από την τελευταία επιστολή που έλαβε ο ίδιος, όπου ο υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ιερομόναχος Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης, αποδεικνύει την προσφορά και το ορθόδοξο ήθος του κεκοιμημένου:

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - Μαθημα παρασκευής προσφόρου

 

Πάμε για το 19ο - Ένας ακόμη τόνος καπάκια αγάπης έγινε προσφορά ζωής στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Πάμε για το 19^ο - Ένας ακόμη τόνος καπάκια αγάπης έγινε προσφορά ζωής στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Η ενορία της Ευαγγελιστρίας Πειραιώς ανακοινώνει με ιδιαίτερη χαρά την ολοκλήρωση μιας ακόμη σημαντικής δράσης κοινωνικής προσφοράς, καθώς συγκεντρώθηκε ένας ακόμη τόνος πλαστικά καπάκια στο πλαίσιο της συνεργασίας με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων και Στήριξης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες «ΑΓΑΠΗ - ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΖΩΗΣ».

Χάρη στη συμμετοχή και την ευαισθησία πλήθους ανθρώπων, η προσπάθεια αυτή απέδωσε καρπούς, οδηγώντας στην απόκτηση του 18ου αναπηρικού αμαξιδίου. Το αμαξίδιο διατέθηκε ήδη σε συνάνθρωπό μας που αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες και το έχει πραγματικά ανάγκη.

Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί ένα ακόμη ζωντανό παράδειγμα ότι μικρές καθημερινές πράξεις μπορούν να μετατραπούν σε ουσιαστική βοήθεια και έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον.

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

Εξέλιξη

 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Σεργίου και Βάκχου (7 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει σϞς’ [296], εκ της παλαιάς Ρώμης καταγόμενοι και οι δύω. Και ο μεν Σέργιος, ήτον πριμμικήριος της σχολής των Κεντηλίων, ο δε Βάκχος, ήτον σεκουνδικήριος. Επειδή δε εδιαβάλθησαν εις τον βασιλέα ως Χριστιανοί, δια τούτο εφέρθησαν εις το βασιλικόν βήμα, και ωμολόγησαν παρρησία τον Χριστόν. Όθεν πρώτον μεν, υστερούνται τα σημεία οπού εφόρουν της αξίας των. Έπειτα φορέσαντες δια καταισχύνην γυναικεία φορέματα, και σιδηράς αλυσίδας λαβόντες εις τον λαιμόν, πομπεύονται με τοιούτον σχήμα δια μέσου όλου του παζαρίου. Μετά ταύτα επαραστάθησαν εις τον βασιλέα, και καταπλήξαντες αυτόν με την δύναμιν των θείων λόγων τους, πέμπονται από την Ρώμην εις την πόλιν Ευφρατησίων, προς τον δούκα της Ανατολής Αντίοχον, δια να τους βασανίση εκείνος, ως πλέον άσπλαγχνος και ωμός οπού ήτον.

Μνήμη των Αγίων Μεγαλομαρτύρων Σεργίου και Βάκχου (7 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 7 Οκτωβρίου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά τη μνήμη των Μεγαλομαρτύρων Σεργίου και Βάκχου, των μαρτύρων Ευσεβίου και Φήλικος και του Ιερομάρτυρος Πολυχρονίου και η σκέψη μας ανεβαίνει στις παρυφές της οροσειράς του τουρκοκρατούμενου Πενταδακτύλου, όπου ο ναός και το αγίασμα του Ιερομάρτυρος.
Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος κατάγονταν από τη Ρώμη και έζησαν επί Μαξιμιανού, γύρω στο 300 μ.Χ. Ανήκαν στις ανώτατες στρατιωτικές τάξεις της αυτοκρατορίας και όταν κατηγορήθηκαν ότι ασπάστηκαν το Χριστιανισμό, ομολόγησαν, με θάρρος και εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, την πίστη τους.
Ο Ιερομάρτυρας Πολυχρόνιος, έτυχε επιμελημένης χριστιανικής ανατροφής από τους γονείς του και αναδείχθηκε σε σπουδαίο διδάσκαλο της Χριστιανικής πίστεως. Μετέβη στην Κωνσταντίνου Πόλη, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και αργότερα πρεσβύτερος. Μέλημά του ήταν οι άνθρωποι της ενορίας του να γνωρίζουν την αληθινή πίστη και να ζουν με συνείδηση τα δόγματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Καταξιώθηκε ως καλός ποιμένας άριστος διαχειριστής των Μυστηρίων της Εκκλησίας.

Ο Γιάννης από του Ζωγράφου κι ο Γέροντας - π. Σπυρίδων Σκουτής

Υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια τάση να θέλουν οι πιστοί να βρουν έναν Άγιο πνευματικό, και να κάνουν υπακοή σε κάποιον «γέροντα».

Δεν τους κάνει ο πνευματικός της ενορίας ή της περιοχής τους και θέλουν κάποιον που στην ουσία θα αποθέσουν την ευθύνη και την ελευθερία τους και στην κάθε στραβή θα λένε την εξής φράση: «Δεν φταίω εγώ, το είπε ο γέροντας». Μάλιστα όταν λένε τη φράση αυτή, παίρνουν ένα υφάκι χιλίων καρδιναλίων. Άλλοι κοκορεύονται σε καφέδες και τραπέζια ότι είναι πνευματικοπαίδια του τάδε γέροντα, ώστε με αυτή την ανακοίνωση να μπορέσουν να ανέβουν στην υπόληψη του συνομιλητή τους.

Μάλιστα αυτό τον τρόπο αναζήτησης πνευματικού τον συναντάμε κι εμείς οι ιερείς: «Πάτερ, μήπως ξέρετε κάποιον που να -βλέπει- για να εξομολογηθώ, κανέναν Άγιο γέροντα;».

Αυτή η κατάσταση είναι συνήθης στα μοναστήρια και στο Άγιον Όρος ιδιαίτερα. Όταν οι άνθρωποι ακούσουν κάτι καλό για κάποιον γέροντα, γίνονται ουρές στο κελί του πνευματικού, με τα ερωτήματα να είναι κυρίως «μαγικής φύσεως» και όχι πνευματικής. Ουρές, ουρών για το πότε θα πάρουμε την Κων/πόλη, πότε θα γίνει μεγάλος σεισμός, αν έχουν ευλογία να αλλάξουν δουλειά και πολλά άλλα τραγελαφικά.

Παρασκευή (Βούλα) Κούσουλα

Παρασκευή (Βούλα) Κούσουλα

Αγαπητή κ. Κούσουλα ή για τους Αιγιώτες κ. Βούλα.

Είμαι ιδιαίτερα ευλογημένος που σας γνώρισα, που μοιράστηκα ένα μέρος της ζωής μου στην Κατασκήνωση, ως υπεύθυνη της κουζίνας εσείς, και ως αρχηγός εγώ, επί δύο καλοκαίρια και πολλές άλλες φορές ως επισκέπτης.  

Πάντα η κυρία Βούλα με καλοσύνη, χαμόγελο ειλικρινές, ευγένεια και λεπτότητα, αλλά προπαντός με ειλικρινή αγάπη, αγκάλιαζε και εξυπηρετούσε όλους τους κατασκηνωτές. Θα είστε πάντα για εμένα παράδειγμα και υπόδειγμα αγάπης.

Δουλέψατε και αγωνιστήκατε πάρα πολύ, όπου σας έταξε ο Κύριος με την παρότρυνση του π. Σωτηρίου Τσάφου, με συνέπεια, ζήλο, υπομονή και ταπείνωση, στην οικογένεια, στην Πρόνοια, παράλληλα με τους Κύκλους, ξεπερνώντας και τον ίδιο σας τον εαυτό, με τη χάρη του Χριστού, για τον Χριστό.