ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΕΞΟΡΙΑ Α΄ ΕΞΟΡΙΑ Β΄ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΑ
ΚΟΙΜΗΣΗ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
Έτος 404, από αδίστακτη συμπαιγνία της
αυτοκράτειρας Ευδοξίας και της Επισκοπικής της ξυνωρίδας, ο Κωνσταντινουπόλεως
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παίρνει το δρόμο της πρώτης εξορίας στη μακρινή Κουκουσό της Αρμενίας, «χωρίον πάσης
της οικουμένης ερημότατον», όπου φτάνει μετά από εβδομήντα ημέρες οδυνηρή
οδοιπορία υπό στρατιωτική συνοδεία …
Το ταξίδι έχει στιγμές αρκετά καλές … Σε
πολλά σημεία της πορείας κληρικοί, μοναχοί, και λαϊκοί, ανώνυμοι κι επώνυμοι
υποδέχονται τον ιερό δέσμιο με τιμές Μάρτυρα και Αγίου και προσφέρονται να τον
ανακουφίσουν με κάθε τρόπο… «Όσοι σπεύδουν να με συναντήσουν συνεχίζοντα την
οδοιπορία στον τόπο της εξορίας, άλλοι από την Ανατολή, άλλοι από την Αρμενία,
άλλοι από διάφορα μέρη της οικουμένης, με το που με αντικρίζουν, λύνονται σε
ποτάμια δάκρυα, και θρήνους απανωτούς, καθώς αυτοί που με συνοδεύουν, με
παραδίδουν στους επόμενους, που αρχίζουν με τη σειρά τους να οδύρονται δεινώς.
Αυτά σας τα γράφω για να μάθετε ότι πολλοί άνθρωποι με συμπονούν, πράγμα που
αποτελεί για μένα όχι μικρή παραμυθία»-5η Επιστολή στην
Ολυμπιάδα.
Έχει όμως και στιγμές πόνου και εξάντλησης … Οι εναλλαγές των κλιματολογικών συνθηκών, ο καύσωνας την ημέρα, το ψύχος κι η υγρασία τη νύχτα, η κούραση απ’ την πεζοπορία, η απουσία στοιχειώδους ιατρικής βοήθειας, η έλλειψη των αναγκαίων προμηθειών, ανακαλούν πονοκεφάλους του, βασανιστικά στομαχικά προβλήματα, κάνουν μαρτυρικό το μακρύ οδοιπορικό.
.jpg)
.png)











.jpg)















.jpg)





