Τὸ ἀντίτιμον - Ἀλεξανδρεύς

Τὸ ἀντίτιμον

ΔΙΗΓΗΜΑ

Ἀλεξανδρεύς

 
Τὸ ἀντίτιμον
Ἀνηφορίζουσα ἡ κυρὰ Ἀργυρὼ πρὸς τὸ ἐπὶ τῆς κορυφῆς εὑρισκόμενον ἐκκλησίδιον, τὸ ὁποῖον ὁ πόθος καὶ ἡ ἐπιμονὴ τῶν χριστιανῶν μᾶλλον ἢ τὰ σαθρότατα ὑλικὰ (τὰ συνηγμένα ἐκ τῶν φυσικῶν παρακαταθηκῶν τοῦ λόφου: λίθοι, ξύλα, λάσπη κ.λπ.) διετήρουν ὀρθὸν καὶ ἀντιστεκόμενον εἰς τὴν φυσικὴν φθοράν, εἶχεν ἤδη ἀρχίσει διάλογον μετὰ τῆς οἰκοδεσποίνης τοῦ ναοῦ.
— Ἄχ, Παναγιά μου! Τί μὲ ηὗρε τὴν μαύρη! Ἄχ, τοῦ τὸ ἔλεγα ἐγώ. Βρέ, κόψ’ το. Κόψ’ το τὸ ἐλάττωμα, πρὶν σὲ κόψει ἐκεῖνο! Τίποτε αὐτός. Τὸ χαβά του. Καὶ μοῦ ἀγρίευε μάλιστα, νὰ τόνε φοβηθῶ! Ποὺ κακὸς χρόνος νὰ μὴν τὸν εὕρῃ!
— Ἄχ, Παναγία μου! Ἔχεις τὰ δίκια σου, Παρθένα μου, ὅ,τι καὶ νὰ σοῦ πῶ! Κανόνισέ τα ἐσύ, Παρθένα μου.
Οὕτως ἐβόα ἡ δύσμοιρος Ἀργυρὼ ταχύνουσα διαρκῶς τὸ βῆμα, οὐδόλως ἐμποδιζομένη ὑπὸ τῆς αὐξανομένης κλίσεως τοῦ ἀνηφορικοῦ δρομίσκου, τοῦ ὁδηγοῦντος εἰς τὸ ἐξωκκλήσιον τῆς Παναγίας τῆς καλουμένης «Βοηθείας».
Πλὴν τῶν ἀδόντων τεττίγων καὶ εὐαρίθμων πτηνῶν, ἅτινα ἐνθαρρυνόμενα ὑπὸ τῆς ἑσπερινῆς λήξεως τοῦ καύσωνος ἐλάλουν, οὐδεὶς ἕτερος ἀκροατὴς εὑρίσκετο τῇ ἡλικιωμένῃ ταύτῃ γυναικί. Αὕτη δέ, βεβαίαν ἔχουσα τὴν πίστιν ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων Μήτηρ μετὰ προσοχῆς ἤκουε τὸν πόνον της, ἐσυνέχιζε ἀπτόητος τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ πταίσαντος συζύγου.

Όλα είναι χαμένα ! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

24 Αυγούστου, αγίου Κοσμά του Αιτωλού (1714 – 1779):

Αν αδίκησες είτε Χριστιανό είτε Εβραίο είτε Τούρκο... (από τις Διδαχές του αγίου Κοσμά, το ανυπόφορο της αδικίας και της εκμετάλλευσης):

Ο Χριστιανός –λέει ο Κοσμάς– που αδίκησε κάποιον, όποιος κι αν είναι αυτός ο κάποιος (είτε Χριστιανός, είτε Εβραίος, είτε Τούρκος, δηλαδή ακόμα και κάποιος που ορίζεται ως ακραία διαφορετικός και αντίθετος), δεν συγχωρείται, ακόμα κι αν εξομολογηθεί και τον συγχωρέσουν όλοι οι εξομολόγοι κι όλοι οι επίσκοποι κι όλοι οι πατριάρχες. Για να συγχωρεθεί πραγματικά ο αδικητής, χρειάζεται

1. να αποκαταστήσει έμπρακτα και με το παραπάνω το δίκιο και

2. να τον συγχωρήσει αυτός που αδικήθηκε.

Με την γλώσσα και με τις παραστάσεις της εποχής εκείνης, κήρυγμα από τα σπλάχνα μιας πίστης που δεν βλέπει την Εκκλησία ως συντεχνία ούτε ως εθνικό μπιμπελό. Πανανθρώπινο κήρυγμα για το αδιάζευκτο πνευματικών και κοινωνικών: για την πνευματικότητα της κοινωνικής δικαιοσύνης και για το κοινωνικό αποτύπωμα της πνευματικής ζωής. Για την επίγνωση στην οποία καλούνται θύματα και θύτες.

ΚΑΙ... Σ' ΑΓΑΠΩ

 
ΚΑΙ... Σ' ΑΓΑΠΩ
 
Δυο αυτοβιογραφίες κατάλευκες... Μια ορφάνια μεγαλείου... Και ο δρόμος ορθάνοιχτος...
Δυο χρόνια απουσίας... Μια ορφάνια αγαπητική... Και ο δρόμος ολάνθιστος...
Δυο στιγμές αρκούν... Μια προαίρεση αποταγής... Και η κατά κεφαλήν αναζήτηση...
Δυο καρδιές σαν μία... Μια αφορμή αινίγματος... Και ο κόσμος αλλιώτικος...
Δυο ζωές σαν μία... Μια πλησμονή Παραδείσου... Και όλα αγιοβαπτισμένα στη μορφή σου...
Δυο ηλιοτρόπια κατάματα... Μια ελευθερία αβασίλευτη... Και ο καημός αειθαλής...

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΝΑΟΎ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ

 ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΝΑΟΎ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΉ ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΥΠΌ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ ΙΩΣΉΦ ΜΗΛΙΑ

 

ΔΕΥΤΈΡΑ 24 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2026

Η εύκολη συγνώμη για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη - Β. Χαραλάμπους

 

Η εύκολη συγνώμη για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη 

(Β. Χαραλάμπους)

___________________

Όπως διηγείτο ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, ο οποίος διετέλεσε Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Λογγοβάρδας στην Πάρο και ο οποίος στη νεότητά του βοηθούσε τον μεγάλο διηγηματογράφο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη στην Αθήνα, όταν έψαλλε στο μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ελισσαίου στην Πλάκα των Αθηνών, τότε που λειτουργούσε εκεί ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, όταν τύχαινε κάποιος στο ψαλτήρι, ο οποίος ήταν παράφωνος, ο Παπαδιαμάντης τον έδιωχνε. 

Μια μέρα ένας βοηθός εκεί στο αναλόγιο παραφωνούσε και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης τον έδιωξε.  ‘’Φύγε Κώστα’’, του είπε και ο Κώστας έφυγε.  Μετά τον φώναξε να επιστρέψει στο ψαλτήρι.  Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία του ζήτησε ενώπιον όλων συγνώμη. 

Αυτό το έκανε αρκετές φορές ο Παπαδιαμάντης, όταν κάποιος από τους βοηθούς ψάλτες παραφωνούσε.  Η συγνώμη στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ενώπιον όλων, έδειχνε τον πραγματικό Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. 

Είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός τον Πάπα να καταράσθε; ή ΌΧΙ; - π. Ειρηναίος Δεληδήμος

 Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (24 Αυγούστου) είναι ο πρώτος ο οποίος χρησιμοποιήθηκε και κακοποιήθηκε από ορισμένους λόγω των προφητειών του. Προφητείες του ερμηνεύονται ανάλογα με τις ιδεοληψίες ανεγκέφαλων και αρκετές φορές του αποδίδονται λόγια και προφητείες τα οποία ποτέ δεν είπε...

Ο Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Δεληδήμος μας εξηγεί αν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε τις διαβόητες φράσεις:«ο Πάπας είναι ο Αντίχριστος» και «τον Πάπα να καταράσθε».

Κανένας (βιβλιοπαρουσίαση) - Γ. Δ. Μαρκάκης

 

Κανένας

Με μια αφήγηση που ακουμπά στη γλώσσα των νέων της εποχής μας, ο Ραφαήλ Χρυσανθόπουλος μας οδηγεί στη νουβέλα του «Κανένας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Έαρ».

Χωρίς υπερβολές και φανταχτερά ευρήματα στήνει μια μικρή εφηβική περιπέτεια που πίσω της αφήνει να φανεί μια άλλη, μεγαλύτερη. Η πρώτη θα ολοκληρωθεί σύντομα, η δεύτερη θα χρειαστεί χρόνο και δύναμη και δουλειά. Η ιστορία μπορεί δυστυχώς να μοιάζει κοινότυπη σε όσους έχουν ασχοληθεί με τους εφήβους της εποχής μας, ταυτόχρονα ωστόσο στοιχειώνει τους εφιάλτες αρκετών μαμάδων και μπαμπάδων εφήβων.

Ένας σιωπηλός έφηβος εξαφανίζεται αναπάντεχα. Και τότε, ψάχνοντας να τον βρουν όλοι μα όλοι όσοι βρίσκονται κοντά του, συνειδητοποιούν πόσο λίγο τον ξέρουν. Δεν είναι που δεν ξέρουν τι ρούχα φορούσε τη μέρα που χάθηκε. Είναι κυρίως –και πρωτίστως– που δεν ξέρουν τι φορούσε η ψυχή του κάτω από το άχρωμο πανωφόρι της ύπουλης ησυχίας της. Είναι που καλούνται να μαντέψουν όχι μόνο τι θα μπορούσε να φορά, αλλά επίσης τι κουβαλάει μες την ψυχή του, τι η ψυχή του στήνει ομπρός του.

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΝΑΟΎ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΝΑΟΎ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΌ ΕΣΠΕΡΙΝΌ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΚΕΡΝΊΤΣΗΣ κ ΧΡΥΣΆΝΘΟΥ 

ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΉ ΤΩΝ ΙΕΡΏΝ ΛΕΙΨΆΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΟΝΉΣ ΟΜΠΛΟΎ ΤΗΣ ΛΙΤΑΝΕΊΑΣ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΎ ΠΡΟΓΡΆΜΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΟΡΊΕΣ : ΚΟΙΜΉΣΕΩΣ ΘΕΟΤΌΚΟΥ ΟΒΡΥΆΣ 

ΑΓΊΩΝ ΘΕΟΔΏΡΩΝ ΔΕΜΕΝΊΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΟΡΊΑΣ ΜΑΣ 

ΚΥΡΙΑΚΉ 23 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2026

"Χέγκελ: ένας διαφορετικός Θεός;" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 "Χέγκελ: ένας διαφορετικός Θεός;"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Μη γίνεις εσύ εισαγγελέας του Θεού

«Έρχονται γονείς και μου λένε:
 
«Πάτερ, το παιδί μας δεν πηγαίνει στην εκκλησία».
 
«Δεν πιστεύει».
 
«Δεν θέλει να ακούσει για Θεό».
 
Και τους ρωτάς:
 
«Εσείς, όταν ήταν μικρό, το πηγαίνατε;»
 
«Ε, όχι συχνά».
 
«Προσευχόσασταν μαζί του;»
 
«Όχι».
 
«Σας είδε ποτέ να κάνετε τον σταυρό σας με συνείδηση; Να ανάβετε το καντήλι; Να λέτε ένα “δόξα τω Θεώ” όταν ήρθε χαρά και ένα “Χριστέ μου, βοήθησέ μας” όταν ήρθε η δυσκολία;»
 
Και τότε αρχίζει μια αμηχανία.

Ι. Ν. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΧΩΡΙΟΥ - ΕΟΡΤΗ ΑΓ. ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ

 

Μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24 Αυγούστου)

Σήμερα η Εκκλησία, τιμά τη μνήμη των Ιερομαρτύρων Ευτυχούς, μαθητή του Ευαγγελιστή Ιωάννη και Κοσμά του Αιτωλού, του Ισαποστόλου και εθναποστόλου. Γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δένδρο της Αιτωλοακαρνανίας στα σκοτεινά χρόνια της Τουρκοκρατίας. Εικοσαετής σπούδασε σε σχολή του Άθωνα. Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ιερομόναχος στη Μονή Φιλοθέου.
Με την ευλογία του Πατριάρχη Σωφρονίου, ξεκίνησε τη διδαχή και αφύπνιση των υπόδουλων Ελλήνων. Από τα περίχωρα της Πόλης, επεκτάθηκε στη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου και τα Επτάνησα. Κήρυσσε προσήλωση στην Ορθόδοξη Παράδοση, συνειδητή λατρευτική ζωή και σπουδή της ελληνικής παιδείας. Σημαία του ο Ζωοποιός Σταυρός. Ίδρυσε σχολεία σε όλη σχεδόν τη σκλαβωμένη ελληνική επικράτεια.

Πόσο χρονών είμαι;

 

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - «Κ.Π.»

 

ΤΟ      ΟΝΕΙΡΟ   ΤΟΥ  ΘΕΟΥ

«Κ.Π.»

        Ὁ ἄνθρωπος- τί τιμή!- ἔχει στὸ  DNA του «γονίδια θεϊκά». Ὁ Θεός μας τὸν ἔπλασε βάζοντας στὴν ψυχὴ του δύναμη  δημιουργίας. Εἶναι ἰσχυρὸς ὁ πόθος τῆς δημιουργίας.  Δὲν παύει νὰ ὀνειρεύεται, νὰ ποθεῖ, νὰ σχεδιάζει τὸ παρόν καὶ τὸ μέλλον.  Μὲ τὰ ὄνειρα ποὺ φυτρώνουν μέσα του αἰσθάνεται ὄμορφα, τοῦ δίνουν ἐλπίδα καὶ χαρὰ καὶ ζωή. Πόσο ἀγωνίζεται νὰ πραγματοποιήσει τὰ ὄνειρά του, νὰ γίνει ἐπιτυχημένος καὶ χρήσιμος.

Ὅπως ὅλοι, ἔτσι καὶ ἡ Παναγία μας εἶχε ὄνειρα ἀνθρώπινα καὶ φυσιολογικά, ἁγνὰ ὄνειρα. Ἂς ταυτισθοῦμε μαζί της καὶ ἂς τὰ ψηλαφήσουμε:

Ὡς παιδὶ ἤθελε, ὀνειρευόταν, ὅπως ὅλα τὰ παιδιά. Νὰ μεγαλώσει μέσα στὴ στοργὴ κὰ τὴν ἀγάπη τῶν γονιῶν της. Νὰ χαίρεται τήν ἀγκαλιά, τὰ χάδια τὰ παιγνίδια μαζί τους, στὸ ὄμορφο σπιτικό τους.Ὅμως ὡς τρίχρονη παιδούλα βρέθηκε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ναοῦ. Ἡ μόνη γυναίκα ποὺ εἰσέρχεται στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων! Πόσο τὴν εἶχαν ἑτοιμάσει γὶ αὐτὴ τὴν ὥρα, γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τοῦ τάματός τους.Καταχαρούμενη τούς ἀποχωρίσθηκε, ἀνέβηκε στὰ σκαλιὰ τοῦ Ναοῦ καὶ ἔπεσε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ἀρχιερέα.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΝΟΤΕΝΩΝ ΣΚΙΑΔΑ ΑΧΑΪΑΣ

Την Κυριακή 23 Αυγούστου 2026, εορτή Αποδόσεως της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, σεπτή εντολή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος μετέβη στην ιστορική πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Νοτενών Σκιαδά Αχαΐας και ετέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, με τη συμμετοχή του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής π. Αλεξάνδρου Παναγοπούλου, των Ιερέων π. Θωμά Βαρβαρίγγου, π. Γεωργίου Πετρούτσου και των Διακόνων π. Παναγιώτου Λάγιου και π. Παναγιώτου Γιαννοπούλου.

Πλήθη πιστών με θρησκευτική κατάνυξη προσήλθαν στην Ιερά Μονή, πολλοί εξ αυτών πεζοπόροι  άνευ υποδημάτων, ξεκινώντας από το χωριό Σκιαδά, γενέτειρα του Οσίου Ιωακείμ του νέου, καθώς και από την Πάτρα, την Ηλεία και τη Γορτυνία, για να εκπληρώσουν το τάμα τους, να ευχαριστήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο και να εκκλησιαστούν.

Το «ἑνὸς ἐστι χρεία» και ο πειρασμός της αυτονόμησης του ποιμαντικού έργου - π. Χριστοφόρου Χρόνη

 

Το «ἑνὸς ἐστι χρεία» 

και ο πειρασμός της αυτονόμησης του ποιμαντικού έργου

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-

Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

1

         Στην ευαγγελική περικοπή της αποδόσεως της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Χριστός εισέρχεται σε ένα σπίτι της Βηθανίας, όπου τον υποδέχονται δύο αδελφές, η Μάρθα και η Μαρία. Η σκηνή είναι σύντομη, όμως η θεολογική της πυκνότητα είναι μεγάλη. Η Μάρθα ανοίγει την πόρτα στον Κύριο και αμέσως επιδίδεται στη φροντίδα της φιλοξενίας. Η Μαρία κάθεται στα πόδια Του και ακούει τον λόγο Του. Όταν η Μάρθα διαμαρτύρεται για την αδράνεια της αδελφής της, ο Κύριος απαντά: «Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία.»^[1] Η φράση αυτή, παρά την ερμηνευτική της δυσκολία, αποκαλύπτει το κέντρο βάρους ολόκληρης της πνευματικής ζωής. Δεν θα υπερβάλλαμε αν υποστηρίζαμε ότι ολόκληρος ο Χριστιανισμός καταλήγει τελικά σε ένα και μόνο πράγμα, στο να ρωτάει κανείς τι θέλει ο Χριστός και να το πράττει.^[2] Το «ένα» γίνεται κατανοητό αμέσως, σχεδόν διαισθητικά. Η πραγματική δοκιμασία βρίσκεται στην καθημερινή του τήρηση, τις ώρες εκείνες που υποχρεώσεις, φροντίδες και έγνοιες, διεκδικώντας η καθεμιά τη σειρά της, συνωστίζονται γύρω από την προσοχή μας.

       Από το ιερό κείμενο φαίνεται ότι η ψυχή της Μάρθας είναι μοιρασμένη. Ανήκει στον Χριστό, ανήκει όμως και στα «πολλά», και γι’ αυτό βρίσκεται σε μόνιμη ανησυχία. Γι’ αυτό και ο Χριστός αποκαλεί την Μάρθα δύο φορές με το όνομά της «Μάρθα, Μάρθα», που στην ουσία σημαίνει «καημένη Μάρθα...». Η διακονία της Μάρθας παραμένει αγαθή καθεαυτήν. Το πρόβλημα εντοπίζεται στη σειρά προτεραιότητας που δίνει η Μάρθα στα πράγματα γύρω της, μια σειρά που αφήνει τον ίδιο τον Χριστό στο περιθώριο της προσοχής της.

Ο Άγιος Ειρηναίος Λουγδούνου (Λυών) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Ο Άγιος Ειρηναίος Λουγδούνου (Λυών), ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες Αποστολικές και Πατερικές μορφές της αρχαίας Εκκλησίας και συγχρόνως πρόσωπο καθοριστικό για την ιστορία της θεολογίας. Στην Πατρολογία του, ο Καθηγητής Στυλιανός Παπαδόπουλος παρουσιάζει με πληρότητα το πρόσωπο, το έργο και τη θεολογική συμβολή του Ειρηναίου, αναδεικνύοντας τη θέση του μέσα στην εκκλησιαστική παράδοση.

Ο Ειρηναίος γεννήθηκε γύρω στο 120 μ.Χ. στη Μικρά Ασία, πιθανότατα στη Σμύρνη. Υπήρξε μαθητής του Αγίου Πολυκάρπου, ο οποίος με τη σειρά του ήταν μαθητής του Αποστόλου Ιωάννη. Η αποστολική αυτή «γενεαλογία» είναι καθοριστική για την κατανόηση του έργου του, καθώς φανερώνει τον Ειρηναίο ως κρίκο της Αποστολικής Παραδόσεως. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γαλατία, όπου και χειροτονήθηκε επίσκοπος Λουγδούνου, δηλαδή της σημερινής Λυών. Έζησε σε περίοδο έντονων διωγμών, αλλά και σοβαρής πνευματικής κρίσης, καθώς ο Γνωστικισμός απειλούσε την ενότητα και την αλήθεια της πίστεως.

Ακόμη ένας πόλεμος; Και μετά τι; - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Ακόμη ένας πόλεμος; Και μετά τι;

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η ισχύς ενός κράτους δεν αποδεικνύεται μόνο από το πόσο μακριά φθάνουν οι πύραυλοί του. Αποδεικνύεται και από το πόσο μακριά μπορεί να δει η ηγεσία του.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος μπορεί να νικήσει ποιον. Αλλά τι ακριβώς θα κερδίσουν η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή από ακόμη έναν πόλεμο; Η περιοχή πληρώνει κάθε φορά ακριβά. Πίσω από τις στρατιωτικές ανακοινώσεις μένουν πόλεις πληγωμένες, οικογένειες ξεριζωμένες, οικονομίες που χρειάζονται δεκαετίες για να ορθοποδήσουν και παιδιά που μαθαίνουν τον φόβο προτού πάνε στο σχολείο. Ο πόλεμος τελειώνει κάποτε. Στις ζωές των ανθρώπων, όμως, συνεχίζεται για γενιές. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επισημαίνει ότι οι οικονομικές πληγές των συγκρούσεων είναι βαθιές, επίμονες και συχνά βαρύτερες ακόμη και από εκείνες μεγάλων φυσικών καταστροφών.

Σήμερα, μάλιστα, το κόστος ταξιδεύει μακρύτερα από το βεληνεκές οποιουδήποτε πυραύλου. Τα Στενά του Ορμούζ αποδεικνύουν πόσο εύκολα μια φωτιά στη Μέση Ανατολή μπορεί να ζεστάνει δυσάρεστα ολόκληρο τον πλανήτη. Περιορίζεται η ναυσιπλοΐα, ακριβαίνουν τα ασφάλιστρα, αυξάνεται η ενέργεια και μαζί της παρασύρεται μια ολόκληρη αλυσίδα προϊόντων και υπηρεσιών. Έτσι, ένας πόλεμος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά φθάνει τελικά στο πρατήριο καυσίμων της Αθήνας, στο εργοστάσιο της Ασίας, στο σουπερμάρκετ της Ευρώπης, στο σακί με το αλεύρι μιας αφρικανικής οικογένειας. Δεν χρειάζεται ένας πύραυλος να πέσει στο Παρίσι ή στη Σιγκαπούρη για να αισθανθούν οι κάτοικοί τους την έκρηξη. Αρκεί να φθάσει ο λογαριασμός.

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΙΕΡΟΎ ΝΑΟΎ ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

 

ΕΟΡΤΉ ΥΠΌΓΕΙΟΥ ΙΕΡΟΎ ΝΑΟΎ 

ΑΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΎ 

 

ΚΥΡΙΑΚΉ 23 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 

ΩΡΑ 7μμ

ΥΠΟΔΟΧΉ ΙΕΡΏΝ ΛΕΙΨΆΝΩΝ ΑΓΊΟΥ ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ, ΑΓΊΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΊΑΣ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΎΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΛΟΥΚΆ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΟΜΠΛΟΎ.

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΌΣ ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ  ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΚΕΡΝΊΤΣΗΣ κ ΧΡΥΣΆΝΘΟΥ.

ΛΙΤΆΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΕΙΚΌΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΌΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΊΑΣ .

ΣΤΟΝ ΑΎΛΕΙΟ ΧΏΡΟ Ο ΘΕΟΦΙΛΈΣΤΑΤΟΣ ΘΑ ΕΥΛΟΓΉΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΤΟΥΣ.

Θ ' ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΕΙ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΌ ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ.

 

 

ΔΕΥΤΈΡΑ 24 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 

 

ΠΡΩΊ: ΩΡΑ 7πμ ΈΩΣ 10πμ 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΉ ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΥΠΌ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΟΥ π ΙΩΣΉΦ ΜΗΛΙΑΣ 

ΤΙΜΗΤΙΚΉ ΔΙΆΚΡΙΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΠΟΥ ΕΙΣΉΧΘΗΣΑΝ ΣΤΑ ΑΝΏΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΆ ΙΔΡΎΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΊΔΟΣ ΜΑΣ 

Θ ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΕΙ ΚΕΡΆΣΜΑΤΑ  ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΚΈΝΤΡΟ 

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ειρηναίου Επισκόπου Λουγδούνων (23 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήκμασε κατά τους χρόνους Μάρκου Αυρηλίου, του και Αντωνίνου καλουμένου και φιλοσόφου, εν έτει ρξ’ [160], ήτον δε παλαιός ανήρ, διάδοχος των μακαρίων Αποστόλων, χρηματίσας Επίσκοπος του εν τη Φράντζα ευρισκομένου Λουγδούνου, το οποίον την σήμερον κοινώς ονομάζεται Λιον. Ούτος, ως λέγουσί τινες, συνέγραψε βιβλία πάμπολλα, βεβαιούντα την των Χριστιανών ημών πίστιν, από τα οποία οι μεταγενέστεροι θείοι Πατέρες, εδανείσθησαν πολλάς ερμηνείας των θείων Γραφών. Δεξάμενος δε την επισκοπήν της ρηθείσης πόλεως, ύστερα από τον Επίσκοπον αυτής, Ποθεινόν ονομαζόμενον, όστις υπέρ Χριστού εμαρτύρησε, πολλούς Έλληνας ελύτρωσεν από την πλάνην των ειδώλων, με τους πολλούς λόγους και τας διδασκαλίας του. Αλλά και πολλούς Μάρτυρας επρόσφερε δια της παρακινήσεώς του εις τον Χριστόν, αθλήσαντας δια το όνομά του. Τελευταίον δε και αυτός απεκεφαλίσθη από τον βασιλέα Σεβήρον, εν έτει ρϞγ’ [193] και έλαβε τον της αθλήσεως στέφανον.

Μνήμη του Αγίου Ειρηναίου, επισκόπου Λουγδούνου (23 Αυγούστου)

Σήμερα, 23 Αυγούστου, η Εκκλησία μέσα στην αναστάσιμη χαρά, εορτάζει την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Απόδοση της εορτής σημαίνει ολοκλήρωση, από τις 15 Αυγούστου έως και σήμερα, της Θεομητορικής εορτής της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μέσω της υμνολογίας, βιώνουμε μεθεόρτια τα μεγάλα θεολογικά και πανίερα γεγονότα της Εκκλησίας που έχουν άμεση σύνδεση με την προσφορά της Θεοτόκου για τη σωτηρία μας.
Οι Χριστιανοί βιώνουν την εμπειρία ότι η αειπάρθενος Μαριάμ συνέβαλε, με την αγνότητα και την υπακοή στο θέλημα του Θεού, στη λύτρωση ολόκληρου του ανθρωπίνου γένους με την εκούσια θυσία του Θεανθρώπου Υιού της.
Αισθανόμαστε την ευλογία και συμπαράστασή της να παραμένει σταθερή και μετά την αναχώρησή της από τα επίγεια ως μητέρα της Ζωής, δηλ. του Ζωοδότου Χριστού.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23/8/26 ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ, , Θεία Λειτουργία....

Αποστολικό ανάγνωσμα εορτής Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Προς Φιλιππησίους Κεφ.  2:5 – 11

 

Ἀδελφοί, τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ,	Αδερφοί, να υπάρχει μεταξύ σας το ίδιο φρόνημα που είχε και ο Ιησούς Χριστός,
ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ,	ο οποίος, αν και ήταν Θεός, δε θεώρησε την ισότητά του με τον Θεό αποτέλεσμα αρπαγής,
ἀλλ᾿ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος,	αλλά τα απαρνήθηκε όλα, και πήρε μορφή δούλου, έγινε άνθρωπος,
καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.	Και όντας πραγματικός άνθρωπος ταπεινώθηκε θεληματικά υπακούοντας μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού.
Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα,	Για αυτό και ο Θεός τον ανέβασε πολύ ψηλά και του χάρισε το όνομα που είναι πάνω από όλα τα ονόματα.
ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων,	Έτσι, στο όνομα του Ιησού όλα τα επουράνια, τα επίγεια και τα υποχθόνια θα προσκυνήσουν,
καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός.	Και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός, για να δοξάζεται έτσι ο Θεός Πατέρας.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Σε κάθε γιορτή της Παναγίας διαβάζεται το Ευαγγέλιο για τις δύο αδελφές, Μάρθα και Μαρία, που φιλοξένησαν κάποτε τον Χριστό. Η Μάρθα είχε καταπιαστεί με την ετοιμασία του φαγητού, ενώ η Μαρία καθόταν και άκουε τον Χριστό. Στο παράπονο της Μάρθας για την απραξία της Μαρίας, ο Χριστός απάντησε ότι η Μαρία διάλεξε το σωστό και έκανε αυτό που ήταν πιο αναγκαίο από όλα. Άκουε τον λόγο του Θεού.

Μετά από αυτό και άλλα παρόμοια περιστατικά, μια γυναίκα από το πλήθος που άκουε τον Χριστό, μακάρισε τη μητέρα που τον κυοφόρησε στην κοιλιά της και τον θήλασε στο στήθος της, δηλαδή την Παναγία (Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου).

Ήδη ο Γαβριήλ είναι ο πρώτος που εξυμνεί και μακαρίζει την Παναγία κατά τη στιγμή του Ευαγγελισμού. «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξίν».

ΕΝΟΣ ΔΕ ΕΣΤΙ ΧΡΕΙΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΝΟΣ ΔΕ ΕΣΤΙ ΧΡΕΙΑ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

“Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά·  ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς” (Λουκ. 10, 42)

Αποκρίθηκε τότε ο Κύριος και της είπε: «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και αγωνιάς  για πολλά,  ενώ για ένα πράγμα υπάρχει ανάγκη. Η Μαρία, πράγματι, διάλεξε την αγαθή μερίδα, που δε θα της αφαιρεθεί»

    “Ενός δε έστι χρεία”, λέει ο Χριστός στην Μάρθα, την αδερφή του Λαζάρου, όταν εκείνη διαμαρτύρεται, διότι η αδερφή της Μαρία δεν βοηθά στην προετοιμασία της δοχής, της φιλοξενίας, της τράπεζας που η Μάρθα από την καρδιά της ήθελε να παραθέσει στον Ιησού και τους μαθητές Του. Και ο Κύριος, χωρίς να αρνείται την αγάπη της Μάρθας, της υποδεικνύει ότι δεν είναι η τροφή με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή του, αλλά το να χορτάσει η καρδιά του με τον λόγο του Θεού, επιζητώντας, αφήνοντας παραπίσω κάθε τι άλλο, ακούγοντας και ζώντας τη χαρά και τη χάρη.
    “Ενός δε έστι χρεία”. Και η χρεία είναι η κοινωνία με τον Χριστό, η σχέση μαζί Του, που κάνει τον άνθρωπο να αγαπά, να φωτίζεται, να γνωρίζει γιατί ζει, να μη φοβάται το κακό, την αμαρτία, τον θάνατο, αλλά να χαίρεται γιατί είναι παιδί του Θεού.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καί μαστοί οὕς ἐθήλασας».

«Μακαρίζομέν σε Θεοτόκε Παρθένε καί δοξάζομέν σε οἱ πιστοί κατά χρέος...». Φύλαξε ἡ Ἀειπάρθενος Θεοτόκος Μαρία, παρθενία, ἁγνότητα καί ἁγιοσύνη· μέ τέλεια ἀγάπη καί ὑπακοή παρέμεινε ἰσόβια ἁγνή καί καλή φροντίζοντας ἀπερίσπαστα τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἀφιερωμένη στήν ὑπακοή πρός τόν Θεόν, γέννησε ἐν παρθενίᾳ τόν Ἀμήτωρα ἐκ Πατρός καί Ἀπάτωρα ἐκ μητρός, τόν Χριστόν. Εὐδοκήσαντα τοῦ Πατρός μέ τήν ὑποστατική παρουσία τοῦ Υἱοῦ καί τήν ἐνέργεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού ἐκπορεύεται ἐκ μόνου τοῦ Πατρός, δώρισε στόν κόσμο, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, Ἰησοῦν, τόν Θεάνθρωπον Σωτῆρα. Γι’ αὐτό καί ἔγινε ἡ ἀγαπημένη τῶν χριστιανῶν, Κυρία τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, κατέχουσα τά δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀφοῦ γέννησε τόν Μόνον ἐκ φύσεως ἀναμάρτητον, Χριστόν.

Για απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου - από τον κ. Δημήτριο Τσαντήλα

 

Μνήμη Αιτωλών Αγίων - από τον κ. Δημήτριο Τσαντήλα

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Κήρυγμα στις 23/8/1992.

Μας λέει το σημερινό Ευαγγέλιο ότι, ενώ ο Κύριος δίδασκε τον λόγο του Θεού και εξηγούσε στους ανθρώπους, τι σημασία έχει ο λόγος του Θεού, που φωτίζει τις καρδιές και κάνει τους ανθρώπους να αγαπήσουν τον Θεό, και να αγωνιστούν για να γίνουν τέκνα του Θεού και να έχουν την ελπίδα της αιωνίου ζωής, μια απλή γυναίκα μέσα από το πλήθος των ανθρώπων που άκουγαν τα λόγια του, πετάχτηκε και είπε: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας» Ήθελε να δείξει με τα λόγια αυτά, ότι η διδασκαλία του Κυρίου είχε μπει τόσο βαθιά μέσα στην καρδιά της, την είχε συγκινήσει τόσο πολύ, που δεν ήξερε με τι λόγια να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της. Και καταλαβαίνοντας ότι, ό,τι και να έλεγε, δεν θα ήταν άξιο «ευχαριστώ» γι’ αυτή την μεγάλη δωρεά, τον λόγο του Θεού που είναι πυρ ζωής και φως, φώναξε: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Καλότυχη, μακαρία, ευτυχισμένη εκείνη η γυναίκα, η κοιλιά της οποίας Σε βάστασε, και από τους μαστούς της οποίας θήλασες γάλα για να μεγαλώσεις ως άνθρωπος και να γίνεις Αυτός που είσαι τώρα, κήρυκας του λόγου του Θεού.

Ὅ,τι εἶμαι ὀφείλεται στὸ Θεὸ - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 Ὅ,τι εἶμαι ὀφείλεται στὸ Θεὸ

 Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Χάριτι Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι» (Α ́ Κορ. 15,10)

Δὲν ζῇ, ἀγαπητοί μου, τὸ ψάρι ἔξω ἀπὸ τὴ θάλασσα, δὲν ζῇ τὸ πουλὶ ἔξω ἀπὸ τὸν ἀέρα· καὶ δὲν ζῇ ὁ ἄνθρωπος ἔξω ἀπὸ τὴ θρησκεία, ἔξω ἀπὸ τὸ Θεό. Ὁ ἄνθρωπος πεινᾷ καὶ διψᾷ τὸ Θεό. Ἡ θρησκεία εἶνε μία ἀνάγκη, ἡ πιὸ ὑψηλὴ ἀνάγκη τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς.

Καὶ ὅποιος δὲν πιστεύει στὸ Θεό, θ ̓ ἀναγκαστῇ νὰ πιστέψῃ κάτι ἄλλο· θὰ καταντήσῃ νὰ πιστεύῃ στὸν διάβολο. Θὰ κάνῃ θεὸ τὰ καπρίτσια, τὰ πάθη του· θεὸς θὰ καταντήσῃ τὸ τσιγάρο, τὸ χαρτί, ἡ μπάλλα, τὸ κρασοπότηρο, ἡ αἰσχρὴ γυναίκα· θεὸς πρὸ παντὸς θὰ γίνουν τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, ὁ μαμωνᾶς. Τέτοιους θεοὺς προσκυνάει σήμερα ὁ κόσμος.

Ἂν ὅμως ἐξαιρέσουμε αὐτὴ τὴ διαστροφὴ τῆς βαθειᾶς ψυχικῆς ἀνάγκης ποὺ λέγεται θρησκευτικὸ συναίσθημα, εἶνε γεγονὸς ὅτι ἑκατομμύρια καὶ δισεκατομμύρια λαοὶ ἔχουν τὴ θρησκεία τους.

Οἱ θρησκεῖες εἶνε πολλές. Ἀλλ ̓ ἐὰν ὑπάρχῃ μία θρησκεία ποὺ εἶνε ἀνώτερη ἀπ ̓ ὅλες τὶς θρησκεῖες… Τί εἶπα; λάθος ἔκανα. Ἀνώτερη; Εἶνε σὰν νὰ λέω, ὅτι τὸ διαμάντι εἶνε ἀνώτερο ἀπὸ τὴ σκουριά. Μὰ δὲν συγκρίνεται τὸ διαμάντι μὲ τὴ σκουριά. Διορθώνω λοιπόν·

Είναι η Παναγία της Τήνου “Holy Business”; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Είναι η Παναγία της Τήνου “Holy Business”;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κάθε χρόνο, τον Δεκαπενταύγουστο, ακούγεται η κατηγορία ότι το Προσκύνημα της Τήνου είναι δήθεν ένα είδος “holy business”, μια «ιερή επιχείρηση» που συγκεντρώνει χρήματα από την πίστη των ανθρώπων. Ποιά είναι η αλήθεια;

Το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, γνωστό ως Π.Ι.Ι.Ε.Τ., λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με κρατική εποπτεία. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται για έναν ανεξέλεγκτο οργανισμό που δρα χωρίς έλεγχο, αλλά για ίδρυμα με θεσμικό πλαίσιο, διοίκηση, οικονομικές υποχρεώσεις και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Τα έσοδά του προέρχονται από δωρεές, κληροδοσίες, αφιερώματα και τάματα των πιστών. Αυτή η πραγματικότητα είναι που προκαλεί συχνά την κριτική. Όμως η ύπαρξη εσόδων δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει κανείς ένα προσκύνημα «επιχείρηση». Κάθε μεγάλος οργανισμός που δέχεται καθημερινά πλήθος ανθρώπων χρειάζεται προσωπικό, συντήρηση, καθαριότητα, φύλαξη, υποδομές, λογιστική διαχείριση και κοινωνική ανταπόδοση.

Με άλλα λόγια, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα. Προφανώς υπάρχουν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτά τα χρήματα γίνονται ιδιωτικό κέρδος, αν τα καρπώνεται μόνο η Εκκλησία, ή αν επιστρέφουν στην κοινωνία.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΛΕΞΙΩΤΙΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας και τέλεσε Ιερά Μνημόσυνα στον Ι.Ν. Παναγίας Αλεξιωτίσσης με τη συμμετοχή των Ιερέων του Ναού π. Μιχαήλ Καραγιάννη, π. Παναγιώτου Μπαχρά και του Διακόνου Παναγιώτου Λάγιου.
Μετά την τέλεση των Ιερών Μνημοσύνων, ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: "Ευσεβείς μου αδελφοί, στον χώρο του κοιμητηρίου η Εκκλησία μάς θυμίζει μια μεγάλη αλήθεια, ότι η ζωή μας δεν τελειώνει με τον θάνατο.

Ο θάνατος είναι ένας προσωρινός χωρισμός και η ελπίδα μας βρίσκεται στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους μας, ζητώντας από τον Θεό να τους χαρίσει ανάπαυση και αιώνια ζωή.
Τα μνημόσυνα είναι μια υπενθύμιση· μας καλούν να ζούμε με πίστη, μετάνοια, αγάπη και καλά έργα, έχοντας πάντοτε μέσα στην καρδιά μας την αιωνιότητα.

Στατιστικά του Ιστολογίου

 

Για άλλη μια φορά έριξα μια ματιά 
στα στατιστικά και διαπίστωσα 
ότι χθες 21 Αυγούστου 2026 
οι θεάσεις του Ιστολογίου "Αναστάσιος" 
ήταν 271236 από πολλές χώρες.

Επιθυμώ -ξανά- να σας ευχαριστήσω,
 γιατί χωρίς εσάς το Ιστολόγιο 
δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.

Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΕΝΗΣ - Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου

Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΕΝΗΣ  

Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου 

 Σοφία και χάριτι κεκοσμημένος λαμπρώς / οσίως εβίωσας, εν εγκρατεία πολλή / σοφέ Αμβρόσιε Λενή, Μητροπολίτα Καλαβρύτων και Αιγιαλείας / όθεν τής τού Σωτήρος Εκκλησίας εδείχθης πάμφωτος λύχνος Πάτερ / αρετών ταις ακτίσι / και νυν Χριστόν δυσώπησον / υπέρ τών τιμώντων σε /!... 

Ναι, αξίζει τροπάρια και ύμνους ο πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος! Αξίζει επαίνους και τραγούδια! Αξίζει τον κότινο τής καρδιάς μας! Προ ολίγων ημερών γιορτάσαμε τα 50χρονα τού Σεβασμιωτάτου, από την εις Επίσκοπον χειροτονία του! Μα, είμαι βέβαιος, όλοι οι Ορθόδοξοι Έλληνες, Αχαιοί και μη, που γνωρίζουμε τον Σεβασμιώτατο - και, πρέπει να ομολογήσουμε, ότι όλοι εντός και εκτός Ελλάδος, σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη τής Ορθοδοξίας και τής Χριστιανωσύνης γενικώτερον, γνωρίζουν τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο - συμφωνούμε στο ότι κατά τον 20ό και 21ο αιώνα, ο κ. Αμβρόσιος ανήκει σ' εκείνες τις εκκλησιαστικές μορφές, που εκαλλιέργησαν δυναμικά το Ορθόδοξο φρόνημα τού λαού μας, έξω και πέρα από τα στενά όρια τού Αιγίου και τών μαρτυρικών Καλαβρύτων!