Αποτείχιση σημαίνει πολιορκία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Αποτείχιση σημαίνει πολιορκία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένα τείχος δεν χτίζεται πάντοτε για να προστατεύσει εκείνον που το υψώνει. Μπορεί να χτίζεται για να αποκλείσει εκείνον που βρίσκεται απέναντι. Στον Θουκυδίδη, η «ἀποτείχισις» της Ποτείδαιας ανήκει ακριβώς σε αυτή τη δεύτερη περίπτωση: οι Αθηναίοι κατασκευάζουν οχυρωματικά έργα για να αποκόψουν την πόλη, συμπληρώνοντας τον χερσαίο αποκλεισμό με τον στόλο τους. Δεν οχυρώνουν το σπίτι τους· πολιορκούν το σπίτι του άλλου. Σκοπός τους είναι η απομόνωση και η εξάντληση των πολιορκημένων, ώστε να εξαναγκαστούν σε παράδοση.

Η εικόνα αυτή προσφέρει μια αφετηρία προβληματισμού για τη σύγχρονη εκκλησιαστική χρήση της λέξης. Όχι επειδή η αρχαία σημασία καθορίζει υποχρεωτικά τη μεταγενέστερη ούτε επειδή ένα γλωσσικό επιχείρημα μπορεί να υποκαταστήσει την Κανονική εξέταση. Μας επιτρέπει, όμως, να θέσουμε ένα ουσιαστικό ερώτημα: μήπως εκείνος που διακηρύσσει ότι υψώνει τείχος προστασίας της πίστεως χτίζει, στην πράξη, τείχος πολιορκίας της εκκλησιαστικής κοινότητας;

Η απάντηση απαιτεί πρώτα εντιμότητα απέναντι στην Κανονική παράδοση. Ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου προβλέπει τη διακοπή κοινωνίας πριν από συνοδική κρίση υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις: όταν ο προϊστάμενος κηρύσσει δημόσια αίρεση ήδη καταδικασμένη από Συνόδους ή Πατέρες. Δεν πρόκειται, επομένως, για μια ανύπαρκτη Κανονική πρόβλεψη. Άλλο, όμως, αυτή η ειδική περίπτωση και άλλο ένα απεριόριστο δικαίωμα κάθε κληρικού να ανακηρύσσει τον επίσκοπό του αιρετικό, επειδή διαφωνεί μαζί του, υποψιάζεται τις προθέσεις του ή ερμηνεύει αυθαίρετα τα λόγια και τις ενέργειές του.

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος 35 χρόνια Πατριαρχικής διακονίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

35 χρόνια Πατριαρχικής διακονίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι ο 270ός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εξελέγη στον πατριαρχικό θρόνο στις 22 Οκτωβρίου 1991

Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός τον Παναγιώτατον και Θειότατον ημών Αυθέντην και Δεσπότην, τον Οικουμενικόν Πατριάρχην ,Κύριον Κύριον Βαρθολομαίον.

Κύριε, φύλαττε Αυτόν εις πολλά έτη!

Η αγάπη άργησε… έναν αλγόριθμο - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η αγάπη άργησε… έναν αλγόριθμο

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Ένας μαθηματικός αλγόριθμος αναλαμβάνει να προτείνει συμβατούς συντρόφους

Η Σιγκαπούρη ξέρει να εντυπωσιάζει. Ουρανοξύστες που αγγίζουν τα σύννεφα, τεχνολογία που προβλέπει τις ανάγκες της καθημερινότητας, υποδειγματικές υποδομές και μια οικονομία που αποτελεί αντικείμενο διεθνούς θαυμασμού. Μια πόλη όπου σχεδόν τα πάντα λειτουργούν με ακρίβεια. Εκτός, φαίνεται, από κάτι που καμία μηχανή δεν μπορεί να προγραμματίσει. Την ανθρώπινη καρδιά.

Η τελευταία πρωτοβουλία της είναι αποκαλυπτική. Μια ψηφιακή εφαρμογή γνωριμιών, σχεδιασμένη αρχικά για δημόσιους υπαλλήλους ηλικίας από 21 έως 35 ετών, επιχειρεί να φέρει κοντά ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και αξίες. Ένας μαθηματικός αλγόριθμος αναλαμβάνει να προτείνει συμβατούς συντρόφους. Πρόκειται για πιλοτικό πρόγραμμα και όχι για καθολική κυβερνητική υπηρεσία συνοικεσίων. Το πρόβλημα πίσω από την πρωτοβουλία είναι πραγματικό. Το 2025 ο δείκτης γονιμότητας της Σιγκαπούρης υποχώρησε στο 0,87 παιδί ανά γυναίκα. Ένα ανησυχητικό μέγεθος για μια κοινωνία που γερνά και αναζητά τρόπους να εξασφαλίσει το μέλλον της.

Μπορεί σήμερα να σηκώνεις έναν σταυρό που κανείς δεν βλέπει

Εκείνο το απόγευμα στον Γολγοθά υπήρχαν τρεις σταυροί.
Τρεις άνθρωποι πονούσαν.
Τρία σώματα μάτωναν
κάτω από τον ίδιο ουρανό.
Κι όμως, επάνω σε εκείνον τον λόφο συνέβαιναν τρεις εντελώς διαφορετικές ιστορίες.
 
Στον έναν σταυρό ένας άνθρωπος πονούσε και ο πόνος του έγινε θυμός.
«Εάν είσαι ο Χριστός, σώσε τον εαυτό σου και εμάς».
Δεν ζητούσε τον Θεό.
Ζητούσε να τελειώσει ο πόνος.
Ήθελε ένα θαύμα,
όχι μια συνάντηση.
 
Στον άλλο σταυρό βρισκόταν ένας άνθρωπος που πονούσε ακριβώς το ίδιο.
Τα ίδια καρφιά.
Η ίδια αγωνία.
Ο ίδιος επερχόμενος θάνατος.
Κι όμως, μέσα στον πόνο του κατάφερε να κοιτάξει δίπλα του.
Και εκεί, μέσα στο αίμα και στη σκόνη, αναγνώρισε έναν Βασιλιά.

Ἀντιφώνησις τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τό ἐπίσημον δεῖπνον ἐπί τῇ 35ῃ ἐπετείῳ τῆς ἐκλογῆς Του (Πόλη, Τετάρτη 21 Ὀκτωβρίου 2026)

 Μέ πολλή συστολή καί συγκίνηση ἀκούσαμε ὅσα ἀνέφεραν γιά τό ταπεινό μας πρόσωπο ὁ Ἱερώτατος ἀδελφός ἅγιος Χαλκηδόνος, ἐκ προσώπου τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Θρόνου, καί ὁ Ἐντιμολογιώτατος Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΚΙ Άρχων κύριος Γεώργιος Παπαλιάρης ἐκ μέρους τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας. Ὅπως σέ ὅλες τίς παρόμοιες ἐκδηλώσεις, ἔτσι καί ἀπόψε, μετριάζει τήν ἀμηχανία μας ἡ βεβαιότης ὅτι ὁ ἔπαινος καί ἡ τιμή ἀπευθύνονται πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ὡς ἀναγνώριση τῆς μαρτυρίας καί τῆς προσφορᾶς του. Ὄντως, ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀξίζει τόν σεβασμό καί τίς τιμές. Διακονεῖ τόν λαόν τοῦ Θεοῦ, τον ἁγιάζει, τόν διαποιμαίνει, παράγει πνευματικό πολιτισμό μέ πανανθρώπινη ἐμβέλεια. Σφράγισε τήν ἱστορία μας καί τήν ἱστορία τῆς οἰκουμένης, καί ἐξακολουθεῖ νά φωτίζῃ, νά οἰκοδομῇ, νά πρωτοπορῇ, πάντοτε ἀκλόνητα προσηλωμένη στήν Παράδοση τῆς Ἀληθείας καί ἐμπνεόμενη ἀπό αὐτή. Χάρη στήν Ἐκκλησία ἐπεβίωσε τό Γένος στά πέτρινα χρόνια, διέσωσε τήν πίστη του, τή γλῶσσα του, τήν ἰδιοπροσωπία του. Καί σήμερα, ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία συμβάλλει στή διάδοση καί ἐφαρμογή τῶν ἀξιῶν τῆς εἰρήνης, τῆς ἀλληλεγγύης, τοῦ διαλόγου, τῆς ἑνότητας, τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῶν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων του. 

Στό πνεῦμα αὐτό, ἀπευθύνουμε πρός ὅλους σας χαιρετισμό τιμῆς, ἀγάπης καί εἰλικρινοῦς εὐχαριστίας γιά τήν παρουσία σας στό ἑόρτιο αὐτό δεῖπνο, τό ὁποῖο παραθέτει, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ἡ περί ἡμᾶς σεβασμία Ἱεραρχία ἐν συνεργασίᾳ μέ τό ΣΥΡΚΙ, γιά τήν ἐπέτειο τῆς ἐκλογῆς μας στόν Ἀποστολικό, Πατριαρχικό καί Οἰκουμενικό Θρόνο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρίν ἀπό τριάντα πέντε χρόνια. 

Βρείτε τον εαυτό σας...

 

Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου το Μνημόσυνο στην Χαβαρόβρυση

Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου
 
Το Μνημόσυνο στην Χαβαρόβρυση
 
Την ερχόμενη Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 θα τελεστεί το Μνημόσυνο των 32 πεσόντων ανδρών του Αποσπάσματος του Ανθυπολοχαγού Ελευθερίου Παπανικολόπουλου στην θέση Χαβαρόβρυση του Δήμου Ήλιδας. Φέτος συμπληρώνονται 79 χρόνια  από το τραγικό αυτό γεγονός του Οκτωβρίου του 1947, που είχε συγκλονίσει την Κοινωνία της Ηλείας στα δύσκολα και δραματικά μεταπολεμικά χρόνια.
 
Η εκδήλωση πραγματοποιείται από συγγενείς και φίλους των πεσόντων, αλλά και την συνδρομή πολλών πολιτών από όλην την Ηλεία, αλλά και την γειτονική Αχαΐα, τόπο καταγωγής πολλών πεσόντων. 

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν καὶ Ἰσαποστόλου Ἀβερκίου, Ἐπισκόπου Ἱεραπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ. (22 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Οὗτος ἦτον Ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως Φρυγίας Σαλουταρίας, κατὰ τοὺς χρόνους Μάρκου Ἀντωνίνου, ἐν ἔτει ρπς΄ [186], ἰατρείας πολλὰς καὶ θαύματα διάφορα ἐργαζόμενος. Ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ τὰ ἀκόλουθα. Καλεσθεὶς γὰρ οὗτος νὰ ὑπάγῃ εἰς Ῥώμην, ἰάτρευσε τὴν θυγατέρα τοῦ βασιλέως, ἡ ὁποία ἐν ᾧ καιρῷ ἔμελλε νὰ ὑπανδρευθῇ, ἐνωχλήθη ἀπὸ πονηρὸν δαιμόνιον. Ταύτην οὖν ἠλευθέρωσεν ἀπὸ τὸ πάθος ὁ Ἅγιος, καὶ ἐδίωξε τὸ δαιμόνιον μακρὰν εἰς τὸν τόπον, ὁποῦ πρότερον ἐκατοίκει. Ἀφ’ οὗ πρότερον αὐτὸ ἀναγκάσθη ὑπὸ τοῦ Ὁσίου νὰ ὁμολογήσῃ τὴν κακίαν του ἐνώπιον πάντων. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐπήγαινεν εἰς τὴν Ῥώμην, ἐβάλθησαν ὁμοῦ εἰς ἕνα ἀγγεῖον κρασὶ καὶ λάδι. Καὶ διὰ προσευχῆς τοῦ Ἁγίου ἐφυλάχθησαν αὐτὰ ἀσύγχυτα, καὶ εὔγαιναν ἀπὸ τὸ ἀγγεῖον χωριστὰ χωριστὰ τὸ καθ’ ἕνα. Ὅταν δὲ ἔμελλε νὰ γυρίσῃ ἀπὸ τὴν Ῥώμην, ἠνάγκασεν ἕνα δαίμονα νὰ σηκώσῃ μίαν μεγαλωτάτην πέτραν. Τὴν ὁποίαν βαστάζωντας ὁ δαίμων ἔμπροσθεν εἰς ὅλους, τὴν ἐπῆγεν ἀπὸ τὴν Ῥώμην εἰς τὴν Ἱεράπολιν. Ταύτην δὲ τὴν πέτραν ἐπρόσταξεν ὁ Ἅγιος καὶ τὴν ἔβαλον ἐπάνω εἰς τὸν τάφον του, ὡσὰν μίαν νικητικὴν κολόναν.

Μνήμη του Αγίου Ευλαλίου, Επισκόπου Λαμπούσης (22 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 22 Οκτωβρίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ευλαλίου Λαμπούσης, της επαρχίας της Κερύνειας, και των Αγίων Μαρτύρων Αλεξάνδρου, Ηρακλείου, Άννας, Ελισάβετ, Θεοδότης και Γλυκερίας, που ομολόγησαν έως θανάτου πίστη στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Τιμώνται, ακόμη σήμερα, οι Όσιοι Λωτ και Ρούφος, που έζησαν ασκητικά και τελειώθηκαν ειρηνικά καθώς και ο Ισαπόστολος Αβέρκιος, Ιεραπόλεως της Φρυγίας.
Ο Ευλάλιος παιδιόθεν εκδήλωσε την αγάπη του στον Πανάγιο Θεό και την μητέρα Εκκλησία. Γεννήθηκε στη Λάμπουσα πλησίον της σημερινής Λαπήθου. Οι θεοσεβείς γονείς του εμφύσησαν στην ψυχή την αγάπη προς τα ιερά Γράμματα και την αρετή.
Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και ξεκίνησε το ποιμαντικό έργο με υπακοή στο γέρο Επίσκοπο Λαμπούσης. Το πλήρωμα του χρόνου έφερε την εκδημία από τα εγκόσμια του προκατόχου του Επισκόπου. Τότε κλήρος και λαός με μια φωνή καλούν το φιλόθεο ιερέα Ευλάλιο να αποδεχθεί το περίοπτο υπούργημα του επισκόπου. Με ταπείνωση και δέος, ο ευλαβής κληρικός κύπτει τον αυχένα και μ’ ευγνωμοσύνη αποδέχεται το θείο χάρισμα της Αρχιεροσύνης, διατηρώντας πάντοτε τις υποθήκες των προγενεστέρων ως ιερά παρακαταθήκη.

ΜΗΠΩΣ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ; - π. Σιλουανοῦ Λ. Λάμπρου

ΜΗΠΩΣ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ;

Ἡ τραγικὴ ἀντίφασις μεταξὺ τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀπουσίας τῆς ἀγάπης.

 

Ἀρχιμανδρίτου Σιλουανοῦ Λ. Λάμπρου.

Ἐφημερίου – Ἱεροκήρυκος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φωκίδος.

 
Υπάρχει ένα ερώτημα που με απασχολεί βαθιά. Ένα ερώτημα που δεν απευθύνεται στους άλλους, αλλά πρωτίστως σε εμάς, τους ανθρώπους της Εκκλησίας.
Μήπως γίναμε τόσο επιδέξιοι στο να υπερασπιζόμαστε τον Θεό, ώστε ξεχάσαμε να αγαπάμε εκείνους για τους οποίους ο Θεός σταυρώθηκε;
Μιλούμε για την Ορθοδοξία. Υπερασπιζόμαστε τα δόγματα. Επικαλούμαστε τους Ιερούς Κανόνες. Διαφωνούμε για λειτουργικές λεπτομέρειες, για εκκλησιαστικές παραδόσεις, για την ακρίβεια της πίστεως.
Και ορθώς ενδιαφερόμαστε για όλα αυτά.
Αλλά αναρωτιέμαι:
Πόσες φορές υπερασπιστήκαμε με το ίδιο πάθος έναν άνθρωπο που αδικήθηκε;
Πόσες φορές σταθήκαμε δίπλα σε κάποιον που η κοινωνία περιφρόνησε;
Πόσες φορές εγκαταλείψαμε την ασφάλεια της θρησκευτικής μας βεβαιότητας για να συναντήσουμε τον πόνο ενός ανθρώπου;
Δεν υποστηρίζω ότι η αλήθεια της πίστεως πρέπει να υποχωρήσει μπροστά στις απαιτήσεις της εποχής.

Έχουμε χιλιάδες followers και κανέναν να πάρουμε στις 3 το πρωί

  Σήμερα έχουμε περισσότερους τρόπους από ποτέ να γνωρίσουμε ανθρώπους και, ταυτόχρονα, μοιάζει να δυσκολευόμαστε όλο και περισσότερο να τους πλησιάσουμε. Τα dating apps υπόσχονται ατελείωτες επιλογές, τα social media μάς προσφέρουν τη δυνατότητα να κατασκευάζουμε την εικόνα μας και η τεχνητή νοημοσύνη αρχίζει να παρεμβάλλεται ακόμη και στις πιο προσωπικές μας συνομιλίες. Κι όμως, η μοναξιά επιμένει.

Για τον Στέλιο Στυλιανίδη, καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το πρόβλημα δεν είναι ότι μας λείπουν οι επιλογές, αλλά ότι δυσκολευόμαστε να αναλάβουμε το ρίσκο μιας πραγματικής σχέσης. Να εκτεθούμε, να απογοητευτούμε, να αναγνωρίσουμε τις ατέλειές μας και να αποδεχτούμε ότι ο άλλος δεν θα ανταποκριθεί απαραίτητα στις προσδοκίες μας. «Για να έχει νόημα οποιαδήποτε σχέση, πρέπει να τολμήσεις», λέει στη συζήτησή μας.

Τα λάθη...

 

Halloween στα Δημοτικά Σχολεία: Ένας προβληματισμός για την ορθόδοξη αγωγή των παιδιών και την ευθύνη της Εκκλησίας - ΣΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΗΣ

Halloween στα Δημοτικά Σχολεία: Ένας προβληματισμός για την ορθόδοξη αγωγή των παιδιών και την ευθύνη της Εκκλησίας

ΣΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΗΣ

Η εισαγωγή της θεματολογίας του Halloween σε σχολικές δραστηριότητες μικρών μαθητών γεννά εύλογα ερωτήματα για τα μηνύματα που μεταδίδονται στα παιδιά, τη διαμόρφωση της συνείδησής τους και τη θέση των Xριστιανικών αξιών στη σύγχρονη παιδεία.

Ένα περιστατικό που γεννά σοβαρούς προβληματισμούς

Η παιδική ηλικία είναι μια περίοδος κατά την οποία διαμορφώνονται σταδιακά ο χαρακτήρας, οι αντιλήψεις και οι αξίες του ανθρώπου. Όσα προσλαμβάνει το παιδί από την οικογένεια, το σχολείο και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Γι’ αυτό και το περιεχόμενο των σχολικών δραστηριοτήτων δεν αποτελεί αδιάφορη υπόθεση, αλλά ζήτημα που αξίζει την προσοχή γονέων και εκπαιδευτικών.

Αφορμή για τον παρόντα προβληματισμό στάθηκε ένα συγκεκριμένο περιστατικό σε Δημοτικό Σχολείο της περιοχής μας. Στο πλαίσιο αναφοράς της εκπαιδευτικού στο Halloween, ανατέθηκε σε μαθητές της Γ΄ Δημοτικού έκθεση με τίτλο «Το ξύπνημα των τεράτων».

Περί θλίψεων

 Ἡ πορεία πρός τήν ἀληθινή γνώση τοῦ Θεοῦ χρειάζεται τήν συνδρομή τῶν θλίψεων. Γιά νά μπορέσει ἡ καρδιά νά στραφεῖ ὁλοκληρωτικά στήν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, πρέπει, μέ τήν βοήθεια τῶν θλίψεων, νά νεκρωθεῖ ὡς πρός τόν κόσμο. Ὁ Θεός στέλνει θλίψεις σ’ ὅποιους ξεχωρίζει ὡς ἄξιους διακόνους Του καί σκεύη τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων Του (*).
...Μήν παραδίνεστε στή λύπη, στή λιποψυχία, στήν ἀπελπισία.
...Ἄς σηκώνουμε μέ χαρά τόν σταυρό, τό σημάδι τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ κάθε μαθητή Του στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

"ἐσὺ "Ὀρθόδοξε" ποὺ τὸ λὲς αὐτό, σὲ ποιά τερατώδη αἵρεση ἀνήκεις;" - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΟΤΑΝ ΛΕΣ ὅτι ἔπεσε ὁ Ἐσταυρωμένος ἀπὸ ψηλά καὶ σκότωσε τὸν ἱερέα ἐπειδὴ δὲν ἦταν Ὀρθόδοξος, ἐσὺ "Ὀρθόδοξε" ποὺ τὸ λὲς αὐτό, σὲ ποιά τερατώδη αἵρεση ἀνήκεις; Γιά σκέψου καὶ πές μας! Δὲν θυμᾶσαι πῶς σκοτώθηκε στὸ ναὸ μέσα τῆς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας στὸ Ἅγιον Ὄρος ὁ ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης, πέφτοντας ἀπὸ τὴ σκαλωσιὰ τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν; Αὐτὸ εἶναι ἄλλο;

Ἀνήκεις στὴ φρικτὴ αἵρεση τῆς δημιουργίας ἰδιωτικῶν θεολογιῶν τρομοκρατικοῦ τύπου καὶ τῆς ἔλλειψης στοιχειώδους σεβασμοῦ στὸ συνάνθρωπο καὶ ἐπιπλέον νομίζω ὅτι χρειάζεσαι γιατρό.

Ὅπως τότε στὸ Παρίσι ποὺ κάηκε ἡ Παναγία τῶν Παρισίων, ἔλεγες ὅτι ἐπειδὴ ὑπῆρχαν δαιμονικὲς παραστάσεις στὰ ἀετώματα τῆς ἐκκλησίας παραχώρησε ὁ Θεὸς νὰ καεῖ ὁ ναός. Ἄρα καὶ ὅπου σὲ Ὀρθόδοξο ναὸ ὑπάρχουν παραστάσεις τοῦ σατανᾶ σὲ εἰκόνες πρέπει νὰ καεῖ ἢ νὰ πέσει μὲ σεισμό, ἢ δὲν πιάνεται αὐτό;

Καταλαβαίνεις τελικὰ τί λὲς κακόδοξε;

21 Οκτωβρίου 1912: Η απελευθέρωση της Πρέβεζας από τους Οθωμανούς - Κωνσταντίνου Χασόγια,

21 Οκτωβρίου 1912: Η απελευθέρωση της Πρέβεζας από τους Οθωμανούς

του Κωνσταντίνου Χασόγια,

φοιτητή Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας Ε.Κ.Π.Α.

Η 21η Οκτωβρίου 1912 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στην ιστορία της πόλεως της Πρέβεζας, καθώς σηματοδοτεί την απελευθέρωσή της από τον οθωμανικό ζυγό και την ένταξή της στο -τότε- Βασίλειον της Ελλάδος. Το γεγονός εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, όταν η Ελλάδα και οι σύμμαχοί της (Σερβία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο)  επιχείρησαν να απελευθερώσουν τους σκλαβωμένους αδελφούς τους που ζούσαν στα ευρωπαϊκά εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ήπειρος παρέμενε υπό οθωμανική διοίκηση, παρά τους ισχυρούς ιστορικούς, πολιτισμικούς και εθνικούς δεσμούς του ελληνικού πληθυσμού της με την Ελλάδα. Η απελευθέρωση των περιοχών της αποτελούσε σημαντικό στόχο της ελληνικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.  Το πνεύμα της «Μεγάλης Ιδέας» ήταν χαραγμένο στο νου και την καρδιά των Ελλήνων.

Και τώρα μόνος σου! - Σοφία Κατάρα

Το παράθυρο του γραφείου των δασκάλων είναι μεν ορθάνοιχτο, αλλά η ζέστη του Σεπτέμβρη δεν αφήνει να πάρεις ανάσα. Κάθομαι πίσω από μια στοίβα χαρτιά, ως συνήθως, φέτος λίγο μεγαλύτερη, καθώς τα καθήκοντά μου αυξήθηκαν. Υποδιευθυντής, βλέπεις… Προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά έγγραφα όλων των ειδών, για το σχολείο, τους μαθητές, τους συναδέλφους. Ένας κυκεώνας γραφειοκρατικός, που προς στιγμή με αποσπά από το κύριο έργο μου: τον προγραμματισμό της φετινής ύλης. Φέτος επιστρέφω στη Γ’ Τάξη, την αγαπημένη μου. Και εκεί που αρχίζω να σημειώνω κάποιες πρώτες σκέψεις, εμφανίζεται μια κυρία.

-Συγγνώμη, για μια μετεγγραφή, παρακαλώ;

- Περάστε, την καλωσορίζω και της δείχνω μια καρέκλα, να καθίσει.

-Ωραίο το σχολείο σας, φωτεινό, καθαρό… αρχίζει εκείνη με ολοφάνερη διάθεση να μου πει κάτι άλλο, πιο σοβαρό από τέτοια ανώδυνα σχόλια. Φαίνεται ολοκάθαρα από το ανήσυχο βλέμμα της.

-Πράγματι, το σχολείο είναι φροντισμένο, γιατί όλοι εδώ το αγαπάμε, της απαντώ χαμογελαστά. Εκείνη παίρνει θάρρος και με κοιτά ίσια στα μάτια.

-Είστε ο κύριος Αντωνίου, σωστά;

Ξαφνιάζομαι, αλλά πάλι σκέφτομαι πως είναι μικρή η κοινωνία της περιοχής, εγώ χρόνια και ζαμάνια στο ίδιο σχολείο, προφανώς με έχει ακουστά.

Από την Ίμβρο στην Οικουμένη: Η διακονία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ως μαρτυρία πίστεως, διαλόγου και ελπίδας - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Από την Ίμβρο στην Οικουμένη: Η διακονία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ως μαρτυρία πίστεως, διαλόγου και ελπίδας

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η διαδρομή από έναν μικρό τόπο προς τον ευρύ ορίζοντα της οικουμένης δεν μετριέται μόνο με αποστάσεις. Μετριέται με την ικανότητα του ανθρώπου να διαφυλάσσει τις ρίζες του, αγκαλιάζοντας συγχρόνως την οικουμένη. Στην πορεία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, η σχέση ανάμεσα στην καταγωγή και στην εκκλησιαστική αποστολή προσφέρει ένα γόνιμο κλειδί ερμηνείας: η οικουμενικότητα δεν απαιτεί τη λήθη της ιδιαίτερης πατρίδας, αλλά τη μεταμόρφωση της αγάπης προς αυτήν σε ευθύνη για κάθε άνθρωπο.

Στις 22 Οκτωβρίου 2026 συμπληρώνονται τριάντα πέντε χρόνια από την παμψηφεί εκλογή Του στον Οικουμενικό Θρόνο, στις 22 Οκτωβρίου 1991. Η επέτειος αποτελεί αφορμή ευγνωμοσύνης και ουσιαστικής γνωριμίας με μια μακρά καλλίκαρπη Πατριαρχική διακονία.

Η αποτίμησή της δεν χρειάζεται να εξαντληθεί σε τιμητικούς χαρακτηρισμούς. Περισσότερη σημασία έχει να αναζητήσουμε το πνευματικό νήμα που συνδέει τις επιμέρους πρωτοβουλίες: την πίστη ως ευθύνη, την παράδοση ως ζωντανή μαρτυρία, τον διάλογο ως άσκηση αληθείας και την ελπίδα ως έμπρακτη αντίσταση στην παραίτηση. Υπό αυτό το πρίσμα, ο έπαινος αποκτά περιεχόμενο· γίνεται αναγνώριση συγκεκριμένης προσφοράς και πρόσκληση συμμετοχής στο ήθος που αυτή εκφράζει. Δεν απομακρύνει το τιμώμενο πρόσωπο από την ιστορία, αλλά ερμηνεύει τον τρόπο με τον οποίο ανέλαβε τις απαιτήσεις της.

"Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Περί θείου προορισμού" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Περί θείου προορισμού"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ Αγρυπνία επί τη μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Μονεμβασιώτου

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ιερά Αγρυπνία επί τη μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Μονεμβασιώτου την Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026, τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Μονεμβασιώτου. Κατά τη διάρκεια της ιεράς ακολουθίας, οι πιστοί είχαν την ευλογία να προσκυνήσουν το ιερό λείψανο του Αγίου και να τιμήσουν τη μνήμη του, ζητώντας τις πρεσβείες του. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026 το βράδυ, στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης, τελέστηκε Αγρυπνία με Αρχιερατικό Συλλείτουργο, στο πλαίσιο των προεόρτιων εκδηλώσεων για την πανήγυρη του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης και με την ευκαιρία έναρξης των Πανεπιστημιακών μαθημάτων του νέου Ακαδημαϊκού Έτους με την παρουσία πλήθους νέων και νεανίδων, όπως και Καθηγητών και Φοιτητών, μεταξύ των οποίων Υπευθύνων Νεότητας και Ιεραποστολικών Φορέων.

Η Φοιτητική Αγρυπνία εφέτος συνέπεσε με την εορτή της Ανακομιδής του ιερού Λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου, Αρχιεπισκόπου Ηρακλείας και Ραιδεστού (Καλλίδη), το οποίο φυλάσσεται στον Ιερό Ναό.

Στην ιερά Αγρυπνία προεξήρχε ο Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με την συλλειτουργία του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου και αρκετών κληρικών.

«Η συμβολή της τέχνης στον εκκλησιασμό της ζωής μέσα από προσωπικά βιώματα και μαρτυρίες»: Συζήτηση με τον Γιώργο Φραντζολά στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Ο εκκλησιασμός αποτελεί μια ευρύτερη διαδικασία, μέσα από την οποία ο άνθρωπος προσπαθεί να εντάξει στην εκκλησιαστική ζωή το σύνολο της εμπειρίας του: τις χαρές και τις λύπες, τις αποτυχίες και τις επιτυχίες, τις σχέσεις, τις μνήμες, τις δημιουργικές αναζητήσεις και τις προσωπικές του αδυναμίες.
 
Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Εκπαιδευτικός, φιλοξένησε τον κ. Γιώργο Φραντζολά, Μουσικό, Φιλόλογο, σε μία συζήτηση με θέμα: «Προς Εκκλησιασμόν: Η συμβολή της τέχνης στον εκκλησιασμό της ζωής μέσα από προσωπικά βιώματα και μαρτυρίες».
 
Η συζήτηση με τον κ. Φραντζολά, περιστρέφεται γύρω από τη σχέση της τέχνης με την πίστη και τη δυνατότητά της να συμβάλει στον εκκλησιασμό ολόκληρης της ανθρώπινης ζωής. Ο τίτλος «Προς Εκκλησιασμόν» προέρχεται από το ομότιτλο βιβλίο του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, ενός δημιουργού που επηρέασε καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο ο κ. Φραντζολάς αντιλαμβάνεται την τέχνη, τη γλώσσα, τη σκέψη και την πνευματική αναζήτηση.

Αρχιμανδρίτης π. Συμεών Βενετσιάνος: Είμαστε υποψήφιοι άγιοι

Η πορεία μας, είναι πορεία προς την αγιότητα. Είναι πορεία προς την θέωση. Σε αυτό μας έχει καλέσει ο Θεός, όπως κάλεσε τους αγίους. Έτσι ακριβώς καλεί σε όλους μας να γευτούμε τα ιερά μυστήρια, να γευτούμε τη ζωή της εκκλησίας, να πλημμυρίσει ο Θεός με τη χάρη και την παρουσία του όλη τη βιωτή μας.
 
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου ((Αρτεμίου μεγαλομάρτυρος, Ματρώνης οσίας της Χιοπολίτιδος, Γερασίμου οσίου του εν Κεφαλληνία), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Συμεών Βενετσιάνος, κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Η   αγρυπνία   και   η   ομιλία   εντάσσονται   στο   πλαίσιο   του προγράμματος   «ΕΝΟΡΙΑ   εν   δράσει».
 
Ο π. Συμεών στο κήρυγμα του, με αφορμή την μνήμη της ανακομιδής του ιερού άφθαρτου λειψάνου του Οσίου Γερασίμου του εν Κεφαλληνία, αλλά και γενικότερα την παρουσία των ιερών λειψάνων στη ζωή της εκκλησίας μας, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και την ακεραιότητα του ανθρώπου, πόσο μεγάλος και πόσο σπουδαίος είναι ο άνθρωπος, το τελειότερο δημιούργημα, η κορωνίδα της δημιουργίας. του Θεού.

Στην Διακίδειο ο κ. Ευάγγελος Κυριακουλόπουλος

 

Στην ΧΕΠ Αφιέρωμα στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα

 

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΖΩΗΣ» ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης αναγγέλλει τη διεξαγωγή Επιμορφωτικής Διημερίδας με θέμα «Υπέρ της του κόσμου ζωής». Η Επιμορφωτική Διημερίδα θα επιχειρήσει την πρόσληψη και αξιοποίηση του συνοδικού αυτού κειμένου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας στο εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και κατηχητικό έργο της Εκκλησίας.
Η Επιμορφωτική Διημερίδα απευθύνεται στους κατηχητές και στους υπευθύνους ιερείς και αφορά το νεανικό και κατηχητικό έργο στις κατά τόπους ενορίες καθώς και στους Εκπαιδευτικούς Θεολόγους που υπηρετούν σε σχολεία της πνευματικής δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
Η Επιμορφωτική Διημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 6 και το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, στο Εκπαιδευτικό και Πολιτιστικό Ίδρυμα «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς», Ν. Πλαστήρα 65, Πυλαία-Θεσσαλονίκη.

3ος Αγώνας Δρόμου Υγείας «Άγιος Δημήτριος» Προς τιμήν του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης

Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται, ότι υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης, θα διεξαχθεί ο «3^ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ “ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ”» προς τιμή του Πολιούχου της πόλης μας, μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου.
Πρόκειται για μία δράση, που φιλοδοξεί να καταστεί θεσμός για την πόλη μας και έχει ως στόχο, αφενός μεν, την ευαισθητοποίηση όλων σε θέματα σωματικής και ψυχικής υγείας, αποδοχής «εν Χριστώ» και ευγενούς άμιλλας στο πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι», συμμετοχικής επι-κοινωνίας και αλληλογνωριμίας, αφετέρου δε, την οφειλόμενη απόδοσης τιμής και την έκφραση ευγνωμοσύνης στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου για το πρότυπο ζωής που προσφέρει σε όλους μας και ιδιαίτερα στους νέους.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιλαρίωνος του Μεγάλου (21 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος Ιλαρίων ήτον κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τλγ’ [333], γεννηθείς και ανατραφείς εις την πόλιν των Γαζαίων από γονείς απίστους. Δια την αγάπην δε των μαθημάτων, επήγεν εις Αλεξάνδρειαν. Και εκεί παιδευθείς και διδαχθείς την εις τον Χριστόν πίστιν, γίνεται μιμητής Αντωνίου του μεγάλου, και μένει κοντά εις αυτόν όχι ολίγον καιρόν. Αφ’ ου δε απέθανον οι γονείς του, εγύρισεν εις την πατρίδα του, και διεμοίρασεν εις τους πτωχούς όλα του τα υπάρχοντα. Έπειτα επήγεν εις την έρημον. Και επειδή εμεταχειρίσθη άκραν και υπερβάλλουσαν άσκησιν, δια τούτο έλαβε την χάριν παρά Θεού να ενεργή πολλά θαύματα. Διαπεράσας δε πόλεις και χώρας, ετελείωσε τον πρόσκαιρον τούτον βίον, ζήσας χρόνους ολοκλήρους ογδοήκοντα.

Μνήμη των οσίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος (21 Οκτωβρίου)

 

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα, 21 Οκτωβρίου, τη μνήμη του Οσίου Ιλαρίωνα του Μεγάλου, πνευματικού τέκνου του Μεγάλου Αντωνίου, αλλά και πνευματικού πατέρα του Αγίου Επιφανίου, Αρχιεπισκόπου Κύπρου. Τιμούμε επίσης τη μνήμη του Ιερομάρτυρος Σωκράτους πρεσβυτέρου Αγκύρας, καθώς και τη μνήμη των Οσίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος. Πανηγυρίζει η κοινότητα Περιστερώνας Μόρφου, όπου βρίσκεται και ο περικαλλής βυζαντινός ναός του 11^ου αιώνα, που φέρει το όνομά τους και στον οποίο βρίσκονται θησαυρισμένα ιερά λείψανά τους.
Οι Όσιοι Βαρνάβας και Ιλαρίωνας κατάγονταν από την Καππαδοκία και έζησαν τον 5^ο αιώνα μ.Χ. Κοιμήθηκαν οσιακά στην πατρίδα τους, αφού προηγουμένως είχαν ευεργετήσει το λαό της Μικράς Ασίας με τη διδασκαλία, την ελεημοσύνη και όλο τον ενάρετο χαρακτήρα τους, καθώς και τα χαρίσματα ιαμάτων με τα οποία τους είχε προικίσει ο Θεός.

Ἡ Θ.Κοινωνία δέν εἶναι ντόπινγκ - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἡ Θ.Κοινωνία δέν εἶναι ντόπινγκ

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου  Μπακογιάννη

Στήν πατρίδα μας  ἡ συμμετοχή  τῶν πιστῶν στα Ἄχραντα Μυστήρια ἐξελίσσεται τελευταῖα σέ  μεγάλο, ποιμαντικό πρόβλημα, «θρησκευτικό παραλήρημα» τό ἀποκάλεσε κάποιος. Εἶναι τό ἀποτέλεσμα κάποιων «κύκλων» πού προσπάθησαν καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τό ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ λαοῦ μας, ἔχοντας ὡς σημαία τήν  «μισή ἀλήθεια», τουτέστιν τήν πλάνη 

   Τό σύνθημά τους-μισή ἀλήθεια:  «Νά κοινωνᾶτε συνέχεια· ἡ Θ. Κοινωνία εἶναι δύναμη· ἀνεβαίνεις πνευματικά»· (ἡ ἄλλη μισή ἀλήθεα εἶναι νά κοινωνᾶτε μέ καθαρή ψυχή καί σῶμα καθαρό).  Καί μέ τό σύνθημα αὐτό πολλοί  σπεύδουν  καί μεταλαμβάνουν  μέ τήν ἴδια «συντριβή» πού λαμβάνουν καί τό ἀντίδωρο. Καί μετά τούς ἀκοῦμε νά λένε: «εἶχα κατάθλιψη, κοινώνησα, ἀλλά πάλι τά ἴδια», «κοινώνησα, ἀλλά δέν κατάλαβα τίποτε», καί πολλά παρόμοια.

Οἱ πρῶτοι πού κοινώνησαν ἦταν οἱ Μαθητές τοῦ Χριστοῦ· κατά τό Μυστικό Δεῖπνο. Ἀμέσως μετά  συνόδευσαν τόν Χριστό στόν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ. Καί ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἦρθαν  καί Τόν συνέλαβαν, ὅλοι οἱ μαθητές Τόν  ἐγκατέλειψαν. (Μτ.26:56). Καί ὄχι μόνο αὐτό· ὁ  Πέτρος ἔβγαλε μαχαίρι νά σφάξει τόν δοῦλο τοῦ Ἀρχιερέα· καί ἀπό τό φόβο του, ἀρνήθηκε  τό Χριστό. Ἐνῶ   Ἰούδας  Τόν παρέδωσε  στούς Ἰουδαίους!