Το φαινόμενο της κριτικής, και της
συκοφαντίας εναντίον εκκλησιαστικών προσώπων είναι παμπάλαιο.
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Το φαινόμενο της κριτικής, της δυσπιστίας και
ακόμη και της συκοφαντίας εναντίον εκκλησιαστικών προσώπων είναι παμπάλαιο. Ο
Παύλος, παρά το αδιαμφισβήτητο κύρος του στην ιστορία της Εκκλησίας, δέχθηκε
σφοδρότατες κατηγορίες από χριστιανούς της εποχής του, και μάλιστα αναγκάστηκε
επανειλημμένα να απολογηθεί μέσα από τις Επιστολές του.
Αντλώντας κυρίως από τις επιστολές του, και
συμπληρωματικά από τις Πράξεις των Αποστόλων, μπορούμε να διακρίνουμε ορισμένες
βασικές αιτιάσεις που διατυπώνονταν εναντίον του.
1. Ότι δεν ήταν γνήσιος Απόστολος
Ίσως η βαρύτερη μομφή εναντίον του Παύλου ήταν η αμφισβήτηση του αποστολικού του κύρους. Εφόσον δεν ανήκε στους Δώδεκα και δεν είχε ακολουθήσει τον Χριστό κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής Του, κάποιοι αμφισβητούσαν αν είχε πράγματι αποστολική αυθεντία. Ο ίδιος απαντά στην Α΄ Κορινθίους 9,1-2: «Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; [...] εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι». Στη Β΄ Κορινθίους 11–12 αναγκάζεται να υπερασπιστεί εκτενώς την αποστολή του, συγκρινόμενος με τους «ὑπερλίαν ἀποστόλους».



.jpg)






































