Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται μια παράξενη
κατηγορία «ιστορικών», που όχι μόνο δεν προσφέρει νέα τεκμήρια, αλλά επιχειρεί
να «διορθώσει» την ιστορία με μια μέθοδο παλιά όσο και επικίνδυνη το ρητορικό
θόλωμα. Η τακτική τους είναι απλή αλλά αποτελεσματική (ειδικότερα στις εποχές
που διανύουμε της απαξίωσης των αξιών, των υψηλών ιδανικών και της
απαχαύνωσης) αν δεν μπορείς να αμφισβητήσεις την ουσία ενός γεγονότος, επίλεξε
τα δευτερεύοντα στοιχεία, υπερτόνισέ τα, και δημιούργησε την ψευδαίσθηση της
αμφιβολίας.
Από το Κρυφό Σχολειό ως τον Χορό του Ζαλόγγου το Βυζάντιο και τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η στρατηγική είναι ίδια το πραγματικό γεγονός απογυμνώνεται από τη σημασία του, η συλλογική ηρωική διάσταση υποβαθμίζεται, και η ιστορική αφήγηση αντικαθίσταται από μια θολή, μονοδιάστατη εκδοχή.


.jpg)

.jpg)

















.png)












