Το μέγεθος ως μέτρο ισχύος - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το μέγεθος ως μέτρο ισχύος

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

«Οι οικονομικά ισχυροί συχνά ανακάμπτουν ταχύτερα. Οι λαοί βιώνουν τις στερήσεις για χρόνια»

Σε μια εποχή όπου όλα μετρώνται σε τόνους, δισεκατομμύρια και γεωπολιτικά τετραγωνικά χιλιόμετρα, ένα μικροσκοπικό χοτ ντογκ κατάφερε να γίνει παγκόσμια είδηση. Στο νέο προεδρικό αεροσκάφος των Ηνωμένων Πολιτειών, η λιλιπούτεια μερίδα πρόχειρου φαγητού που προσφέρθηκε σε δημοσιογράφους προκάλεσε ειρωνικά σχόλια και διαδικτυακή θύελλα. Όχι για τη γεύση της, αλλά για το μέγεθός της. Για την «τσιγκουνιά» της εικόνας σε έναν χώρο που έχει ταυτιστεί με υπερβολή, πολυτέλεια και ισχύ.

Η λεπτομέρεια θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Όμως δεν πέρασε. Διότι ζούμε σε μια περίοδο όπου το μέγεθος έχει μετατραπεί σε σύμβολο. Το πόσο μεγάλο είναι το αεροσκάφος, το πόσο εντυπωσιακή η αίθουσα, το πόσο φιλόδοξο το εξοπλιστικό πρόγραμμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κράτη. Η έκταση, η οικονομική επιρροή, το στρατιωτικό αποτύπωμα καθορίζουν αν θα καταγραφείς ως «ισχυρός» ή θα μείνεις στην υποσημείωση της Ιστορίας. Και ενώ οι κυβερνήσεις ανταγωνίζονται σε αριθμούς και επιδείξεις ισχύος, οι κοινωνίες μετρούν αλλιώς. Μετρούν την ακρίβεια στο ράφι, το αυξημένο κόστος ενέργειας, τις συνέπειες ενός πολέμου που δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά. Η εκεχειρία συζητείται με όρους πίεσης και στρατηγικής, συχνά με νέα όπλα στο παρασκήνιο. Οι ισχυροί διαπραγματεύονται. Οι απλοί πολίτες πληρώνουν τον λογαριασμό.

Η ανάληψη του προφήτη Ηλία στη θεολογική παράδοση του Ισραήλ - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ανάληψη του προφήτη Ηλία στη θεολογική παράδοση του Ισραήλ

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η μορφή του προφήτη Ηλία κατέχει μοναδική θέση στη βιβλική θεολογική παράδοση. Δεν είναι μόνο ένας ζηλωτής υπέρ του Θεού ούτε απλώς ένας προφήτης της εποχής του Αχαάβ. Είναι ο προφήτης που συνδέθηκε με μια από τις πιο μυστηριώδεις αφηγήσεις της Παλαιάς Διαθήκης: την αποχώρησή του από τον κόσμο με «ανεμοστρόβιλο» και με «άρμα και ίππους πυρός». Η αφήγηση αυτή, στο Δ’ Βασιλειών 2 (στο Εβραϊκό Β’ Βασιλειών 2), δεν ενδιαφέρεται μόνο να περιγράψει ένα θαυμαστό γεγονός, αλλά και να δηλώσει θεολογικά ότι ο Ηλίας δεν εισέρχεται στην κοινή μοίρα του θανάτου όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι.

Η βιβλική διήγηση

Το κρίσιμο βιβλικό σημείο είναι ότι ο Ηλίας δεν παρουσιάζεται να πεθαίνει. Αντίθετα, αποχωρίζεται τον Ελισαίο και μεταφέρεται με θεία ενέργεια. Η φράση «ως εις τον ουρανόν» πρέπει να διαβαστεί με προσοχή. Δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι ο προφήτης εγκαθίσταται με τρόπο απλό και κυριολεκτικό σε μια χωροθετημένη ουράνια περιοχή, όπως θα το φανταζόταν μια αφελής ανάγνωση. Δηλώνει περισσότερο μια μετάβαση έξω από τα όρια της κοινής ανθρώπινης κατάστασης, σε σφαίρα που ανήκει στον Θεό και όχι στον κόσμο της φθοράς.

«Η Κύπρος κείται μακράν...»

Μια φωτογραφία.
Μια λέξη.
Μια πληγή.
Μια ασπρόμαυρη εικόνα που συμπυκνώνει ολόκληρη την τραγωδία του Ελληνισμού στην Κύπρο.Ο 28χρονος έφεδρος καταδρομέας Μάκης Σεργίδης βαδίζει αιχμάλωτος. Τα μάτια του είναι δεμένα. Δύο ένοπλοι χαιρέκακοι Τουρκοκύπριοι τον συνοδεύουν επιδεικτικά, μέσα στη σκληρή πραγματικότητα της κυπριακής τραγωδίας.Εκείνος δεν μπορεί να δει τον ουρανό της Κύπρου.Δεν μπορεί να αντικρίσει τη γη που υπερασπίστηκε.Δεν γνωρίζει ποια θα είναι η μοίρα του.Γνωρίζει όμως ότι έκανε το καθήκον του.
 
Η εικόνα αυτή δεν απαθανατίζει απλώς έναν αιχμάλωτο στρατιώτη.Απαθανατίζει μια ολόκληρη πατρίδα πληγωμένη.
Έναν λαό που δοκιμάζεται.
Έναν Ελληνισμό που θρηνεί και μια ιστορία που, πενήντα και πλέον χρόνια μετά, εξακολουθεί να ζητά μνήμη και δικαιοσύνη.
Καθώς πλησιάζει η αποφράδα επέτειος της 20ής Ιουλίου, η σκέψη επιστρέφει στο καλοκαίρι του 1974.Στην ημέρα που ο «Αττίλας» έφτασε στις ακτές της Κερύνειας.Στα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου 1974, όταν τουρκικές αποβατικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην περιοχή Πέντε Μίλι, ενώ αλεξιπτωτιστές έπεσαν βόρεια της Λευκωσίας και η τουρκική αεροπορία εξαπέλυσε επιθέσεις σε στρατιωτικούς και άλλους στόχους.

Μία τολμηρή ομιλία του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου περί του Προφήτου Ηλία. - Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

Μία τολμηρή ομιλία του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου περί του Προφήτου Ηλία.

  Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

Ὑπάρχει μία σπουδαία ὅσο καί τολμηρή ὁμιλία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου περί τοῦ προφήτου Ἠλία. Τήν παραθέτω συντόμως. Κατά τήν ὁμιλία αὐτή ὁ Θεός προσπάθησε πολύ νά κάνει τόν ζηλωτή προφήτη του ἐπιεικῆ καί φιλάνθρωπο, χωρίς ὅμως… νά τό πετύχει. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει τόν Ἠλία νά ἀπορεῖ γιά τήν ἀγάπη καί τήν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ στούς ἀποστάτες Ἰσραηλῖτες, γιατί ἔβλεπε ὅτι μέ αὐτήν δέν ἐπέρχεται ἡ διόρθωσή τους.

Πίστευε δέ ὅτι ἡ διόρθωση αὐτή τοῦ λαοῦ θά ἔλθει μέ μία τιμωρία, αὐστηρή τιμωρία ἐναντίον του. Γι᾽ αὐτό – ὅπως τό παρουσιάζει ἡ ὁμιλία τοῦ ἱεροῦ Πατρός – τόλμησε νά παρουσιαστεῖ στόν Θεό καί νά τόν «δέσει» μέ ὅρκο νά δώσει τιμωρία στούς Ἰσραηλῖτες, ὅπως τήν σκεπτόταν αὐτός, καί νά μή λύσει τήν τιμωρία αὐτή, ἄν δέν τό πεῖ ὁ ἴδιος!…

«Εἰ μή διά στόματός μου», εἶπε! Ὁ προφήτης Ἠλίας ζήτησε ἀπό τόν Θεό νά δώσει ἀνομβρία στήν γῆ γιά τρία ἔτη καί ἕξι μῆνες. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει τόν Θεό νά «συνέχεται», νά συμπιέζεται· ἀπό τήν μιά μεριά ἤθελε νά ἀκούσει τόν ζηλωτή του προφήτη Ἠλία, ἀλλά καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά εὐσπλαγχνιζόταν τόν λαό γιά τό κακό τῆς ἀνομβρίας καί τῆς πείνας, πού θά τοῦ συνέβαινε.

Η όμορφη, αλλά ψεύτικη Μπεσκατούλ

  Πόσες γυναίκες με χιτζάμπ έχετε δει να εργάζονται στα Lidl, ή οπουδήποτε αλλού; 
Εγώ καμία. 
Οι ορθόδοξες μουσουλμάνες, όπως και οι ορθόδοξες εβραίες δεν εργάζονται ποτέ σε επαγγέλματα υπηρεσιών, εμπορίου, τουρισμού, εξυπηρέτησης γενικότερα, διότι πρέπει να (εξ)υπηρετούν μόνο την οικογένειά τους. 
Ιδίως δεν απασχολούνται σε ξένους εργοδότες, επειδή το θεωρούν ατιμωτικό, παρά μόνο αν πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση. 
Αυτό ισχύει τόσο στις μουσουλμανικές χώρες, όσο και στη Δύση. 
Έχω πάει σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και ισχύει παντού. 
Δεν υπάρχουν αυτοτελείς εργαζόμενες με μαντήλα και μακρύ ένδυμα, ιδίως όπου υπάρχει επαφή με ξένους άνδρες και δεν υπάρχει άρρεν συγγενής τους στο χώρο.
Επομένως αυτή η σκηνή της πολυσυζητημένης διαφήμισης της Lidl δεν θα διαδραματιστεί ποτέ.

«Η παράδοση δεν είναι το παρελθόν είναι το παρόν που αντέχει.»

Σαν σήμερα, 20 Ιουλίου 1989, πέθανε ο Γιάννης Τσαρούχης

«Η παράδοση δεν είναι το παρελθόν

 είναι το παρόν που αντέχει.»

«Οι Έλληνες δεν μπορούν να ζήσουν με την αλήθεια,

γι’ αυτό ζουν με παραμύθια».

20 Ιουλίου 1974 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - 52 χρόνια μετά η Κύπρος δεν ξεχνά, και συνεχίζει να ζητά δικαίωση

20 Ιουλίου 1974 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

Η βαριά σκιά της διχοτόμησης απλώνεται στην Κύπρο.

Τα χαλάσματα μιλούν ελληνικά...στα Βαρώσια...

«Τὸ εὖ ζῆν οὐκ ἐν τῷ ζῆν ἐστίν, ἀλλ’ ἐν τῷ καλῶς ζῆν.»

Ζήνων ο Κιτιεύς

Σήμερα, 20 Ιουλίου 2026, στις 5.30 το πρωί, στην Κύπρο ήχησαν ξανά οι σειρήνες, υπενθυμίζοντας πως τέτοια ώρα, 52 χρόνια πριν, τουρκικά στρατεύματα αποβιβάζονταν στην περιοχή Πέντε Μίλι, οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας. 52 χρόνια μετά η Κύπρος δεν ξεχνά, και συνεχίζει να ζητά δικαίωση. Η μνήμη παραμένει ζωντανή και η πληγή της κατοχής εξακολουθεί να αιμορραγεί.

 

Στο βομβαρδισμένο ξενοδοχείο «Salaminia Tower», Αμμόχωστος, 21 Ιουλίου 1974, το σώμα του Ιάκωβου Παστού.

Ένας λαός δεν πεθαίνει όταν χάνει τη γη του.

Πεθαίνει μόνο όταν χάσει τη μνήμη του.

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων; - Β. Χαραλάμπους

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων;

(Προς χάριν υποτιθέμενης επισκέψεως του Πάπα;)                   

 Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_________________

Όταν από τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, διαφάνηκε πως ενδεχομένως την κάρα του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, θα μετέφερε ο ίδιος ο Πάπας Λέων, πολλοί από εκείνους οι οποίοι αρθρογραφούσαν, προβάλλοντας επιφυλάξεις και όχι μόνο, για τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, σώπασαν εντελώς.

Το περίεργο, αλλ’ όχι όμως και ανεξήγητο, ήταν το γεγονός ότι, κάποιοι οι οποίοι πρόβαλλαν επιφυλάξεις και όχι μόνο, για τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, επέλεξαν για τη συγκεκριμένη περίπτωση, ‘’αλλαγή’’ στάσης. Οι λόγοι μάλλον ήταν προφανείς.

Ακόμα και αυτοί οι οποίοι πρόβαλλαν άρθρα με θέσεις εντελώς αντίθετες με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας περί των Αγίων Λειψάνων ή ακόμα και βλάσφημες θέσεις, σώπασαν εντελώς.  Οι ενοχλούμενοι από τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, τώρα προτίμησαν τη σιωπή.

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού - Προσκυνηματική Εκδρομή Κωνσταντινούπολη-Μ.Πισιδίας Ιούλιος 2026

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού

 Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Ακολουθώντας την παρότρυνση του ιδρυτού μας και πνευματικού πατρός μας μακαριστού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σωτηρίου για τις συχνές επισκέψεις στις αλησμόνητες πατρίδες της Μικράς Ασίας με σκοπό  την αναζωογόνηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς μας, αλλά κυρίως τον συγχρωτισμό μας με το ορθόδοξο ποίμνιο και την πνευματική του συμπαράσταση, συμμετέχοντας στο θαύμα της αναβίωσης της Ορθοδοξίας στον τόπο αυτό, οργανώθηκε και εφέτος ένα προσκύνημα στην Κωνσταντινούπολη και σε περιοχές της Μητροπόλεως Πισιδίας από 3 έως 13 Ιουλίου.

Συνοδοιπόροι των μελών της Εταιρείας μας στο ταξίδι στην Βασιλεύουσα ήταν τα μέλη του Τμήματος Αποδήμου Ελληνισμού της Ενωμένης Ρωμιοσύνης, ενός σωματείου του οποίου οι δράσεις εμπνέονται από την αγάπη για την ιστορία, τη γλώσσα μας και κυρίως την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας.

Είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε την ιστορική και σύγχρονη Κωνσταντινούπολη, να επισκεφθούμε τα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία της και να προσκυνήσουμε τα αγιάσματά της. Επισκεφθήκαμε την Πρίγκηπο και την Χάλκη, όπου ανακαινίζεται η Θεολογική Σχολή και όλοι ευχόμεθα στον Πανάγαθο Κύριο να ευοδώσει την επαναλειτουργία της.

«Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΝΙΚΗΤΕΣ»

  «Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΝΙΚΗΤΕΣ»: 

Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ ΝΤΕ ΛΑ ΦΟΥΕΝΤΕ, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ

Ομολογώ πως δεν είμαι ιδιαίτερα φίλαθλος. Ωστόσο, κάθε τέσσερα χρόνια παρακολουθώ τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, γιατί πρόκειται για ένα γεγονός που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. Έτσι και φέτος, ανάμεσα στη νύστα και την περιέργεια, έμεινα μέχρι το τέλος για να δω την Ισπανία να κατακτά δίκαια το τρόπαιο, ύστερα από μια εξαιρετική πορεία.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν γνώριζα καν το όνομα του ομοσπονδιακού προπονητή της Ισπανίας, του Λουίς ντε λα Φουέντε. Τον γνώρισα μέσα από ένα άρθρο που διάβασα λίγες ημέρες πριν από τον τελικό σε ένα διαδικτυακό περιοδικό και πραγματικά με εντυπωσίασε. Δεν ήταν τόσο οι ποδοσφαιρικές του γνώσεις όσο ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε για την πίστη του στον Θεό και για τη σημασία της προσευχής στη ζωή του.

Με αφορμή και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις που θεωρώ ιδιαίτερα όμορφες και επίκαιρες. Άλλωστε, βρισκόμαστε στην περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να ασχοληθούμε με ένα πιο ανάλαφρο θέμα, χωρίς όμως να στερείται βαθύτερων μηνυμάτων.

POV: Ζεις το Μουντιάλ μέσα από έργα της Εθνικής Πινακοθήκης

 

ο ζηλωτής Προφήτης Ηλίας - Δημήτριος Τσαντήλας

 

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία, η Εκκλησία προβάλλει ένα απόσπασμα από την Καθολική Επιστολή του Ιακώβου (5:16-20), το οποίο δίνει έμφαση στη δύναμη της προσευχής και την αξία της μετανοίας. Ο Ιάκωβος, Αδελφόθεος και πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων, μας διδάσκει: «Πολλὴ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη». Και φέρνει ως παράδειγμα τον Προφήτη Ηλία.

Ο Ηλίας, λέει, ήταν άνθρωπος «ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν» – με πάθη όπως εμείς. Δεν ήταν υπεράνθρωπος, μα ούτε και άγιος από τη φύση του. Ήταν άνθρωπος της προσευχής, της πίστης και της υπακοής στο θέλημα του Θεού. Γι’ αυτό και η προσευχή του είχε δύναμη. Όταν προσευχήθηκε να μη βρέξει, σταμάτησε η βροχή για τριάμισι χρόνια. Και όταν ξαναπροσευχήθηκε, ο ουρανός έδωσε βροχή και η γη καρποφόρησε.

Η προσευχή του δικαίου

Η ως εις ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου (20 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον υιός Σωβάκ, καταγόμενος από την Θέσβην εκ της γης των Αράβων και εκ της φυλής του Ααρών. Εκατοίκει δε εις την Γαλαάδ. Η δε Θέσβη ήτον δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε εγέννησεν αυτόν η μήτηρ του, είδεν οπτασίαν τοιαύτην ο πατήρ του Σωβάκ. Ήγουν είδεν ότι άνδρες ασπροφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν, όπερ δηλοί Θεός, ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί, Θεός. Και ότι τον εσπαργάνωναν με φωτίαν, και ότι έδιδον εις αυτόν να φάγη φωτίαν. Όθεν πηγαίνωντας εις την Ιερουσαλήμ, εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς. Οι δε ιερείς είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα. Μη φοβηθής ω άνθρωπε, ότι η κατοίκησις του παιδίου, θέλει είναι φως, και ο λόγος του, μέλλει να ήναι απόφασις, και η ζωή του, μέλλει να ήναι κατά Κύριον, και ο ζήλος του, θέλει φανή ευάρεστος εις τον Θεόν, και έχει να κρίνη τον Ισραήλ με μάχαιραν και φωτίαν.

Μνήμη του Αγίου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου (20 Ιουλίου)

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την ανάβαση του Προφήτη Ηλία στον ουρανό με πύρινο άρμα, ο οποίος δεν πέθανε και ούτε ενταφιάστηκε. Τα πολλά εξωκλήσια, που συνήθως συναντάμε σε βουνοκορφές, μαρτυρούν την ευλάβεια στον Προφήτη Ηλία. Θυμίζουν την τραχύτητα του βίου και τις συνεχείς καταδιώξεις που υπέμεινε, και ασφαλώς τη σκηνή της ανόδου του στον ουρανό.
Ο Ηλίας δεν έχει συγγράψει κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο, ανάμεσα στα 49 της Παλαιάς Διαθήκης. Ωστόσο, τα σχετικά με τη ζωή και τη δράση του, συγκεντρώνονται στα βιβλία Γ΄ και Δ΄ Βασιλειών, ενώ εγκώμια στον Προφήτη συνέγραψαν ο Ιερός Χρυσόστομος και άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας.
Καταγόμενος από τη Θέσβη, έζησε επί Αχαάβ (869–850 π.Χ.), τον οποίον, όπως και την ειδωλολάτρισσα σύζυγό του Ιεζάβελ, ήλεγξε δημόσια και με αυστηρότητα.

Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή… - π. Βασίλειος Θερμός

Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή…

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός

Πάψαμε προ πολλού να ζούμε έναν υπαρξιακό Χριστιανισμό, παρά μόνο προβάλλουμε έναν ιδρυματικό Χριστιανισμό, δέσμιο της κεκτημένης συνήθειας και του παρελθόντος. Και (με λύπη πολλή το λέω), δεν έχουμε καμία δικαιολογία γι’ αυτό.

Δεν ήμουν παιδί, ήξερα να εκμεταλλεύομαι τις ψευδαισθήσεις. (Λουίζ Γκλύκ)

Όταν μιλάς με πολιτικούς αντιλαμβάνεσαι γιατί δεν πάει μπροστά η Ελλάδα. Εσύ έχεις στο νου σου τα προβλήματα της χώρας και εκείνοι το συμφέρον του κόμματός τους. Εσύ διερωτάσαι ποιες είναι οι κατάλληλες λύσεις και πώς θα εφαρμοσθούν και εκείνοι την ίδια ώρα αναλογίζονται πώς το κόμμα τους θα βγει ζωντανό από την όποια συγκεκριμένη ‘πολεμική’ συνθήκη του δημόσιου βίου. Όσοι πολίτες αγαπούν και πονάνε τον τόπο τους, με λίγα λόγια, βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποιους που επικεντρώνονται μόνο στην πολιτική τους επιβίωση. Ασύμβατες τροχιές.

Ιδιοτέλεια, Φόβος, Ανευθυνότητα. Αυτά κατ’ εμέ απαρτίζουν το τρίπτυχο της εκκλησιαστικής μας κουλτούρας.

Η μακρόχρονη εμπειρία μου με τα εκκλησιαστικά πράγματα μέ έχει εφοδιάσει με την επίγνωση ότι συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, απλώς σε ατομικό επίπεδο. Μιλάω με αρχιμανδρίτες για αλλαγές που φρονώ ότι χρειάζεται να γίνουν και εκείνοι σκέφτονται ότι, αν τις υποστηρίξουν, δεν θα γίνουν ποτέ επίσκοποι. Συζητώ με μητροπολίτες για τα απαραίτητα ανανεωτικά βήματα και εκείνοι διστάζουν διότι η κρυφή ατζέντα τους είναι να γίνουν ο επόμενος αρχιεπίσκοπος. Άλλοι δρόμοι, είμαστε αλλού ο καθένας. Μέ έχει εκπλήξει σε ποιο βαθμό το πλάνο ζωής τους έχει καθορίσει και τον τρόπο του σκέπτεσθαι. (Φυσικά και με έγγαμους κληρικούς συμβαίνει αυτό, για άλλα μικροσυμφέροντα: πώς θα αποκτήσουν ή θα διατηρήσουν την εύνοια του επισκόπου, πώς δεν θα έλθουν σε σύγκρουση με τον προϊστάμενο της ενορίας κ.ά.).

Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός! - ΓΕΧΑ Αιγίου

Μακάρι να μας περιμένει ο Χριστός έτσι!

  "Τα καλά νέα" π. Σπυρίδων Ράπτης  

«Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...» - π. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

  «Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...»

Υπό του Αρχιμ. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

Ο Άγιος Παΐσιος δεν ήρθε στον κόσμο για να αποκτήσει θαυμαστές, αλλά μαθητές του Χριστού.

Κάθε χρόνο, με αφορμή τη μνήμη του Αγίου Παϊσίου, βλέπουμε να εκδηλώνεται μεγάλη αγάπη προς το πρόσωπό του. Αυτό είναι ευλογημένο, όταν οδηγεί τον άνθρωπο πιο κοντά στον Χριστό και στην Εκκλησία.

Χρειάζεται όμως πάντοτε διάκριση.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τιμά τους Αγίους για να καλλιεργεί τη συναισθηματική έξαρση ούτε για να τροφοδοτεί την ανθρώπινη περιέργεια. Η πίστη μας δεν οικοδομείται πάνω στο εντυπωσιακό, ούτε μετατρέπεται σε αναζήτηση διαρκώς νέων συγκινήσεων.

Ο Άγιος δεν γίνεται μεγαλύτερος επειδή είδαμε το ρούχο του, το μπαστούνι του, κάποιο προσωπικό του αντικείμενο ή ακούσαμε μία ακόμη συγκινητική διήγηση. Ο Άγιος μεγαλώνει μέσα στη ζωή μας όταν μιμηθούμε την ταπείνωσή του, τη μετάνοιά του, την προσευχή του, την υπομονή του, την αγάπη του προς τον Θεό και προς κάθε άνθρωπο.

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς Ἁγίας Μαρίνης στὴν Πάτρα

Μὲ λαμπρότητα ἑορτάσθη στὴν πόλη καὶ Μητρόπολη τῶν Πατρῶν , ἡ πανέορτος καὶ ἡ ἱερὰ μνήμη τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης τῆς θαυματουργοῦ. Ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ στὴν πόλη τῶν Πατρῶν, ὁ Ἱερὸς καὶ μεγαλοπρεπὴς Ναὸς τῆς Ἁγίας. Στὴν δὲ Δυτικὴ Ἀχαΐα ὁ ἑορτασμὸς εἶχε ἐπίκεντρο τὴν περίπυστο Μονὴ τῆς Παναγίας Μαρίτσης. Στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινό, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ἐνῷ στὴ Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης , ὅπου ἡ θαυματουργὸς εἰκῶν τῆς Ἁγίας Μαρίνης, ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. 

Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν , ἐλειτούργησε καὶ ὡμίλησε ἐνώπιον πλήθους εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐνῷ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος , ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο καὶ προέστη τῆς Ἱερᾶς Λιτανείας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης.

"Η μεταφυσική του Francisco Suárez" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Η μεταφυσική του Francisco Suárez" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή, τον θάνατο και την ανάσταση. Πρόκειται για διάλογο μεταξύ του Γρηγορίου και της αδελφής του Μακρίνας, λίγο πριν την κοίμησή της (η μνήμη της εορτάζεται στις 19 Ιουλίου).

Ο Γρηγόριος προσεγγίζει τη Μακρίνα ως μαθητής που ζητεί απαντήσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα. Η ασθένεια και η επικείμενη αναχώρηση της αδελφής του τον οδηγούν να στραφεί σε θεμελιώδη ζητήματα: τι είναι η ψυχή, ποια είναι η σχέση της με το σώμα και πώς νοείται η ανάσταση των νεκρών.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία που αναπτύσσεται στο έργο, η ψυχή δεν ταυτίζεται με το σώμα ούτε εξαρτάται απολύτως από τη φθορά του. Είναι άυλη, λογική και χαρισματική πραγματικότητα, η οποία δέχεται τη ζωή από τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν είναι ψυχή μόνον ούτε σώμα μόνον, αλλά ενότητα ψυχής και σώματος. Αυτή η ενότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ανθρωπολογίας του Γρηγορίου Νύσσης. Ο θάνατος, επομένως, δεν συνιστά απόλυτη εξάλειψη του ανθρώπου, αλλά διάσπαση αυτής της ενότητας, η οποία όμως δεν μπορεί να ακυρώσει την πρόνοια του Θεού για το ανθρώπινο πρόσωπο.

Είθε η ψυχή μου να παραδοθεί στα χέρια Σου άμωμη και ακηλίδωτη - Αγία Μακρίνα

 «Κύριε, εσύ που διέλυσες μέσα μας τον φόβο του θανάτου· Εσύ, που έκαμες το πέρας της παρούσης ζωής να είναι η απαρχή της αληθινής ζωής· Εσύ, που πρόσκαιρα, σαν από κάποιο ύπνο, αναπαύεις τα δικά μας σώματα αλλά και πάλι τα αφυπνίζεις με την έσχατη σάλπιγγα της Κρίσεως· Εσύ, που έδωσες εντολή τη γη της φύσεως να δέχεται τη γη του πήλινου σώματός μας, το οποίο Εσύ το έφτιαξες με τα ίδια τα χέρια Σου, αλλά και πάλι τούτη τη σωμάτινη γη Εσύ την παίρνεις πίσω, ανακομίζοντάς την μέσα σε χάρη και αφθαρσία, μεταμορφώνοντας έτσι τη θνητότητα και την ασχήμια μας· Εσύ, που μας γλίτωσες από την προπατορική κατάρα και την αμαρτία της παρακοής ερχόμενος εδώ στη γη για χάρη μας· Εσύ, που έσπασες τις κεφαλές του βύθιου δράκοντα, ο οποίος, με το χάσμα και το χάος που δημιουργήθηκε από την παρακοή έσερνε από τον λαιμό τον άνθρωπο·

Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο

 «Ο Ξενώνας έκλεισε. Και έκλεισε μια πολύ χρήσιμη και κρίσιμη δομή, όχι μόνο για τους άστεγους χρήστες που την είχαν ανάγκη, αλλά και για τους δημότες». Φωτ.: EUROKINISSI

Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο

Ντίνα Καράτζιου

«Οι άνθρωποι δεν κρύβονται κάτω από το χαλί», λέει η Φωτεινή Λεομπίλλα, μιλώντας για εκείνους που οι περισσότεροι προσπερνάμε βιαστικά στους δρόμους της Αθήνας. Ανθρώπους διπλά αποκλεισμένους, άστεγους και ουσιοεξαρτημένους.

Ανθρώπους που κάποιοι θεωρούν «περιττούς» και ανεπιθύμητους και τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπινα σκουπίδια, επειδή η παρουσία τους χαλάει τη βιτρίνα της πόλης και δημιουργεί «δυσάρεστες» εικόνες στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.

Για αυτούς τους ανθρώπους είχε δημιουργηθεί το 2020 ο Ξενώνας Μεταβατικής Φιλοξενίας ενεργών χρηστών. Ήταν ο πρώτος εξειδικευμένος ξενώνας στην Ελλάδα που αντιμετώπιζε μαζί την αστεγία και την εξάρτηση. 

Παρείχε ασφαλή φιλοξενία, ιατρική φροντίδα, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, με στόχο την απεξάρτηση και την κοινωνική επανένταξη. Απώτερος στόχος, να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία σε ανθρώπους οι οποίοι, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, δεν είχαν καν τα στοιχειώδη ερείσματα για να ελπίζουν σε κάτι.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΑΡΙΤΣΗΣ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος μετέβη την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026 στην ιστορική γυναικεία Ιερά Μονή Μαρίτσης, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε:"'Ένα άνθος του Παραδείσου, ένα άστρο του πνευματικού στερεώματος, μια νύμφη Χριστού, την Αγία Μεγαλομάρτυρα Μαρίνα εορτάζει σήμερα η Αγιοτόκος Ορθόδοξος Εκκλησία μας.
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαρίνα, η νύμφη του Χριστού, από νεαρή ηλικία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στον Κύριο και έμεινε σταθερή στην πίστη και στην αγάπη Του. Όταν οδηγήθηκε ενώπιον του ηγεμόνα, αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, υπέστη σκληρά μαρτύρια, βασανιστήρια και φυλακίστηκε, χωρίς όμως να λυγίσει μπροστά στις απειλές και τις δοκιμασίες.

Μέσα στη σκοτεινή φυλακή δεν εγκατέλειψε την προσευχή ούτε έχασε την ελπίδα της στον Θεό. Ο βιογράφος της Αγίας μας αναφέρει ότι αντιμετώπισε τους πειρασμούς και τις επιθέσεις του διαβόλου, που παρουσιάζονται συμβολικά με τη μορφή δράκοντα. Με τη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, με τη χάρη του Χριστού και τη δύναμη της προσευχής της, κατανίκησε τη δύναμη του πονηρού, δείχνοντας ότι η πίστη και η εμπιστοσύνη στον Θεό είναι ισχυρότερες από κάθε φόβο και κάθε σκοτάδι.

Στο ταξίδι που σε πάει ο μαύρος καβαλάρης - Κωστής Παλαμάς

Στο ταξίδι που σε πάει
ο μαύρος καβαλάρης, 
κοίταξε απ’ το χέρι του
τίποτε να μην πάρης.

Κι αν διψάσης, μην το πιης
από τον κάτου κόσμο
το νερό της αρνησιάς,
φτωχό κομμένο δυόσμο!

Μνήμη της Oσίας Μακρίνας (19 Ιουλίου)

Ο Αναστάς Χριστός διαλύει το κράτος του Άδη. Ο Θεάνθρωπος με τον δια Σταυρού οικειοθελή θάνατο ντροπιάζει τον Άδη, του αφαιρεί την κυριαρχία επί των θνητών και πλέον φωτίζονται τα πάντα με φως.
Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη των 630 Θεοφόρων Πατέρων που συγκρότησαν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, το 451 μ.Χ., στη Χαλκηδόνα. Ο Όρος Πίστεως αφορά τις δύο φύσεις του Θεανθρώπου Χριστού, τη θεία και την ανθρώπινη, οι οποίες ενώθηκαν στο πρόσωπο του Ιησού, χωρίς να διαιρούνται ή να συγχύζονται και χωρίς να μετατρέπονται ή να χωρίζονται. Να αναφέρουμε ότι η Παλαίφατος Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου ήταν παρούσα με τους Ιεράρχες Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίας Ολύμπιο, Σόλων Επιφάνιο, Θεοδοσιανής (μάλλον σημερινής Λεμεσού) Σωτήριο, Ταμασού Επαφρόδιτο, Αμαθούντος Θεοδόσιο και τον Διάκονο Διονύσιο.
Επίσης, τιμούμε τη μνήμη των Οσίων Μακρίνας και Δίου,  ο οποίος καταγόταν από την Αντιόχεια. Μορφώθηκε θεολογικά διακρίνοντας το Δόγμα από τα δευτερεύοντα στη ζωή της Εκκλησίας.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ζ´ Ματθαιου και 630 Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Δ´ Οικ. Συνόδου. , Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Αποστολικό ανάγνωσμα: Τίτον 3: 8 – 15

 

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ.	Παιδί μου Τίτε, αυτά τα λόγια είναι αξιόπιστα και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα.
Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις·	Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους.
μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο·	Από το άλλο μέρος, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου,
εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.	γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,	Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον,
εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.	με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του.
῞Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.	Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω το χειμώνα.

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο εὐαγγελικό κήρυγμα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὐ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου» (Ματθ. ε΄18)

  

          Εἶναι συγκλονιστική, ἀδελφοί μου, ἡ διαβε­βαίωση αὐτή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. Οὔ­τε ἕνα γιῶτα, μᾶς λέγει, οὔτε ἕνα κόμμα, αὐτό σημαίνει ἡ λέξη «κεραία», οὔτε τό ἐλάχιστο δη­λαδή τμῆμα, τοῦ Νόμου, τῆς ἀλήθειας τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης καί τοῦ Εὐαγγελίου, δέν πρόκειται νά παραπέσει ποτέ καί νά χάσει τό αἰώνιο κύρος του.

            Μέ ἁπλᾶ λόγια:  Οἱ ἐντολές τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, οἱ θεϊκές του ἀλήθειες δέν πρόκειται νά ἀλλάξουν ποτέ. Πολύ περισσότερο δέν πρόκειται νά ἀλλάξει ἡ ἀλήθεια γιά τόν Κύριό μας, πού εἶναι τό κέντρο καί ὁ ἐσώτατος πυρήνας τοῦ Εὐαγγε­λικοῦ κηρύγματος καί ὅλης τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

            Αὐτή τήν ἀλήθεια ὑπερασπίστηκε μέχρι κε­ραίας διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ Ἁγία μας Ἐκκλη­σία, καί γι᾽ αὐτήν ἀγωνίστηκαν ὡς ἥρωες καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Δ´Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα.

            Σ᾽ αὐτήν λοιπόν, τήν περί τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἀλήθεια, θά ἐμβαθύνουμε κι ἐμεῖς στή συνέχεια. Θά δοῦμε: πῶς τήν διέστρεφαν οἱ αἱρετικοί, πῶς τήν διαφύλαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ποιά εἶναι ἡ σημασία της στή ζωή μας. Τό θέμα εἶναι ἀρκετά δύσκολο καί θά ἀπαιτήσει τήν ἔνταση τῆς προσοχῆς μας καί λίγο περισσότερο χρόνο ἀπό τόν κανονικό.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ᾽ Οικουμενικής Συνόδου: Ματθαίος 5:14-19

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Μτθ. 5:14-19) αναφέρεται στο μυστήριο της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και αποκαλύπτει το ήθος των μαθητών του Κυρίου. Ο Ιησούς απευθύνεται στους μαθητές Του με λόγο που δεν είναι απλώς ηθικός, αλλά εκκλησιολογικός και σωτηριολογικός. «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου»· η φράση αυτή δεν δηλώνει μια ανθρώπινη αυτάρκεια, αλλά τη μετοχή των πιστών στο άκτιστο φως του Χριστού. Όπως ο Ίδιος είπε «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ιω. 8:12), έτσι τώρα καλεί τους μαθητές να γίνουν φορείς και μάρτυρες του φωτός Του στον κόσμο. Το φως του χριστιανού δεν είναι ιδιοκτησία του, αλλά χάρισμα που πηγάζει από τη χάρη του Θεού και φανερώνεται με βίο καθαρό και ταπεινό.

Η εικόνα της πόλεως επάνω στο όρος και του λύχνου που τίθεται επί την λυχνίαν παραπέμπει στη παρουσία και το έργο της Εκκλησίας μέσα στην ιστορία. Η Εκκλησία δεν είναι κρυφή πραγματικότητα, αλλά ορατό σημείο σωτηρίας. Οι Άγιοι Πατέρες έλαμψαν επειδή δεν έκρυψαν το φως της αληθείας, αλλά το διακόνησαν μέσα από την Ορθόδοξη πίστη και τη Συνοδική συνείδηση της Εκκλησίας. Στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η αλήθεια της Θεανθρώπινης υποστάσεως του Χριστού διαφυλάχθηκε από την Πατερική ομολογία· έτσι φανερώθηκε ότι το φως της Εκκλησίας είναι η αλήθεια του Χριστού, όχι ανθρώπινη ιδεολογία.

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο εχθρός γέμισε ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος αιχμαλώτων. Ο υπερασπιστής στρατηγός όμως ανασύνταξε τις δυνάμεις του. Αντεπιτέθηκε. Χτύπησε και κατανίκησε τον εχθρό στην καρδιά του βασιλείου του, στην ίδια την πρωτεύουσά του. Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους και τους επανέφερε στην πατρίδα, μαζί με τους διαρπαγέντες θησαυρούς.

Και όμως!

Οι άνθρωποι σώθηκαν, μα όχι όλοι. Ο ελευθερωτής στρατηγός δεν μπορούσε να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς, ούτε να διασώσει όσο μέρος της λείας είχε ήδη διασκορπιστεί και κατασπαταληθεί. Δεν μπορούσε να περισώσει ό,τι είχε ήδη διαφύγει οριστικά από τα χέρια του.

Υπάρχει όμως ένας στρατηγός, «βασιλεύς μέγας επί πάσαν την γην», που έχει τη δύναμη να διορθώνει τα πάντα. Που μπορεί να ξαναπάρει ό,τι έχει χαθεί, ό,τι έχει καταστραφεί, ό,τι έχει θανατωθεί. Μπορεί να ξαναφτιάξει τα πάντα όπως ήταν πριν και ακόμα καλύτερα.

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ; - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ Η’ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ;

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ» (Ματθ. 5, 14-15).
«Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρυφτεῖ πόλη, ποὺ βρίσκεται ἐπάνω σὲ ἕνα βουνό. Οὔτε ἀνάβουν λυχνάρι καὶ τὸ τοποθετοῦν κάτω ἀπὸ τὸ μόδι, ἀλλὰ ἐπάνω στὸν λυχνοστάτη καὶ ἔτσι λάμπει σέ ὅλους, ποὺ βρίσκονται στὸ σπίτι». 

            Οι χριστιανοί σήμερα καλούμαστε άραγε να δώσουμε μαρτυρία στη δημόσια ζωή ή καλό είναι να λειτουργούμε σιωπηρά και ταπεινά; Υπάρχουν κάποιοι που έχουν θάρρος, δυναμισμό, θεωρούν ότι ο χριστιανός δεν είναι για να κρύβεται, αλλά για να ομολογεί με παρρησία την πίστη του σε όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής.

Αρκετοί έχουν μία ροπή προς το απόλυτο, με επιφύλαξη αν είναι προς τον Απόλυτο. Έχοντας βάλει σε προτεραιότητα την ηθική διάσταση της χριστιανικής μαρτυρίας, βλέπουν στον κόσμο την αμαρτία, το κακό, την κυριαρχία του διαβόλου, με αποτέλεσμα να έχουν μία επικριτική διάθεση για τους πάντες και τα πάντα. Θέλουν από την πολιτική να βλέπει τον κόσμο με τη χριστιανική ματιά, με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως είναι οι πολιτικοί ηγέτες των δύο μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, οι οποίοι αιματοκυλίζουν τον κόσμο για να επιβάλουν το καλό, που είναι το συμφέρον τους, και χρησιμοποιούν την χριστιανική πίστη ως άλλοθι και βοηθό στις επιδιώξεις τους. Επειδή επικαλούνται τη χριστιανική ιδιότητά τους, θεωρούν πως κάθε έργο τους είναι δικαιολογημένο, διότι ανήκουν στην πλευρά του «καλού».