Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
Σπάνιες γαίες - Αλεξανδρεύς
Η επιστήμη στοιχηματίζει σε στυλό και χαρτί
Η επιστήμη στοιχηματίζει σε στυλό και χαρτί.
Το ίδιο κι εγώ!
Ας σταματήσουμε την ολοκληρωμένη ψηφιοποίηση και
να επαναφέρουμε τα βιβλία και το γραφικό χαρακτήρα.
Αυτό το ρεαλιστικό εύρημα υποστηρίζεται από
πολυάριθμες νευροεπιστημονικές και παιδαγωγικές έρευνες και δεν έχει καμία
σχέση με την απόρριψη της τεχνολογίας: η φυσική υποστήριξη προσφέρει πραγματικά
γνωστικά οφέλη που οι οθόνες δεν μπορούν να αναπαράγουν.
Έρευνα (ως μελέτες του ευρωπαϊκού δικτύου E-READ) δείχνει ότι η ανάγνωση στο χαρτί εγγυάται
υψηλότερα επίπεδα κατανόησης και μνήμης κειμένου από την ψηφιακή, ειδικά όταν
πρόκειται για μακρά και πολύπλοκα κείμενα.
Το χαρτί εγχειρίδιο διατηρεί αξεπέραστα δομικά πλεονεκτήματα: ο «γνωστικός χάρτης» του κειμένου βοηθά τον εγκέφαλό μας να χτίσει μια τρισδιάστατη, γεωμετρική αναπαράσταση της σελίδας. Υποσυνείδητα θυμόμαστε αν μια πληροφορία βρισκόταν πάνω αριστερά, προς την αρχή ή το τέλος του τόμου και συνδέει την έννοια με το πάχος των σελίδων που ομαδοποιούνται ανάμεσα στα δάχτυλα μας. Η συνεχής κύλιση σε μια οθόνη καταστρέφει αυτά τα χωρικά ορόσημα, καθιστώντας δυσκολότερη την άγκυρωση εννοιών στη μακροπρόθεσμη μνήμη.
Χρήστος Γιανναράς και θεσμικός θεολογικός λόγος - Δ. .Αρκάδας
Δημήτρης Αρκάδας: Χρήστος Γιανναράς και θεσμικός θεολογικός λόγος
Τιμή για εμάς - Όσιος Νίκων της Όπτινα
Οι άνθρωποι της εποχής μας, μας αντιμετωπίζουν εμάς τους πιστούς, ως ''πτωχούς τω πνεύματι'', ως ανόητους. Δεν τους αρέσει η Ορθόδοξη πίστη μας. Γελούν κοροϊδευτικά, με ο,τιδήποτε εμείς θεωρούμε ιερό. Συχνά τυχαίνει να ακούμε από πιστούς, αναγκασμένους να ζουν εν μέσω ενός εχθρικού κόσμου, πόσο δύσκολο τους είναι, να υφίστανται τις διαρκείς κοροϊδίες, τους χλευασμούς. Τέτοια συμπεριφορά, θα πρέπει να την θεωρούμε τιμή για εμάς. ''Ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστού, μακάριοι, ότι το της δόξης και δυνάμεως και το του Θεού Πνεύμα εφ' υμάς αναπαύεται'' (Α' Πέτρου 4,14).
Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Ελικωνίδος (28 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Αύτη η Αγία ήτον κατά τους χρόνους Γορδιανού και Φιλίππου των βασιλέων, εν έτει σλη’ [238], καταγομένη από την Θεσσαλονίκην. Πιασθείσα δε ως Χριστιανή, εφέρθη προς τον δούκα της Κορίνθου Περίνιον ονόματι, και επειδή δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, αλλ’ εκήρυξε τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, τούτου χάριν, πρώτον μεν έδεσαν τους πόδας της με το λουρί του ζυγού των βοών, και έρριψαν αυτήν κατά γης, έπειτα αναλύσαντες μολύβι και άσφαλτον (το οποίον ομοιάζει ωσάν το τιάφι) και πίσσαν, έβαλον μέσα εις αυτά την Αγίαν, ευγήκεν όμως έξω χωρίς να βλαβή. Μετά ταύτα εξύρισαν την κεφαλήν της δια καταισχύνην, και έβαλον φωτίαν εις όλον το σώμα της. Ύστερον εμβήκεν η Αγία μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, και δια προσευχής της εκρήμνισεν εις την γην το είδωλον της Αθηνάς, και του Διος, και του Ασκληπιού.
Μνήμη του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σαλού (28 Μαΐου)
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των μαρτύρων Ευτυχίου, Ελικωνίδας, του Νεομάρτυρος Ζαχαρία από την Προύσα της Μ. Ασίας και του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σαλού.
Ο Άγιος Ανδρέας καταγόταν από τη Σκυθία και βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα μ.Χ., ως υπηρέτης κάποιου ευλαβούς και εύπορου Χριστιανού, του Θεόγνωστου. Με τη βοήθεια του αφέντη του, πήγε σε σχολείο και διακρινόταν μάλιστα για την επίδοσή του.
Μελετούσε τους βίους των Αγίων και βαθμιαία άναβε μέσα του η επιθυμία να τους μιμηθεί. Μετά από καθοδήγηση του πνευματικού του, αποφάσισε να ακολουθήσει την παρεξηγημένη οδό της σαλότητας. Μέχρι την κοίμησή του, σε ηλικία 66 ετών, υπέμεινε ταπεινώσεις και πολλές ταλαιπωρίες, χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί, αφού ο Κύριος τον ενίσχυε με τη διαρκή παρουσία και προστασία Του.
Τετάρτη 27 Μαΐου 2026
Η γενιά της σιωπηλής απόγνωσης - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος
Η γενιά της σιωπηλής απόγνωσης
Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας,
Κωνσταντίνος
Η εικόνα ενός εφήβου που χαμογελά σε μια οθόνη,
συμμετέχει σε παρέες, ανεβάζει φωτογραφίες και μοιάζει «καλά» πολλές φορές
κρύβει έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο φόβο, μοναξιά και σιωπηλή απόγνωση. Τα
πρόσφατα περιστατικά αυτοκτονιών νέων ανθρώπων στη χώρα μας συγκλόνισαν την
κοινωνία όχι μόνο λόγω της τραγικότητάς τους, αλλά και γιατί μας έφεραν
αντιμέτωπους με μια αλήθεια που συχνά αποφεύγουμε να δούμε. Πολλοί έφηβοι
μεγαλώνουν χωρίς σταθερό έδαφος κάτω από τα πόδια τους.
Η εφηβεία είναι πάντοτε μια δύσκολη περίοδος.
Είναι η ηλικία των ερωτημάτων, της αναζήτησης ταυτότητας, των εντάσεων, της
ανάγκης αποδοχής και της σύγκρουσης με τον κόσμο των μεγάλων. Σήμερα όμως όλα
αυτά μοιάζουν πιο οξυμένα. Ο σύγχρονος νέος ζει μέσα σε μια καθημερινότητα
γεμάτη πίεση, συγκρίσεις, ανασφάλεια και συνεχή έκθεση. Από πολύ μικρή ηλικία
μαθαίνει ότι πρέπει να αποδείξει την αξία του, να πετύχει, να ξεχωρίσει, να
είναι αποδεκτός. Κι αν δεν τα καταφέρει, νιώθει ότι αποτυγχάνει ως άνθρωπος.
Παλιότερες γενιές μπορεί να στερούνταν υλικά αγαθά, είχαν όμως πιο σταθερές αναφορές. Η οικογένεια, η γειτονιά, η κοινότητα, ακόμη και οι ανθρώπινες σχέσεις λειτουργούσαν ως δίχτυ προστασίας. Σήμερα πολλοί έφηβοι μεγαλώνουν μέσα σε σπίτια όπου οι γονείς είναι εξαντλημένοι, αγχωμένοι ή συναισθηματικά απόντες.
Ἡ Θεολογία μας… - π. Βασιλείου Μπακογιάννη
Ἡ Θεολογία μας…
Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
«Ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἀπό τήν καλή ἀποθήκη , βγάζει καλό, καί ὁ κακός ἄνθρωπος ἀπό τήν κακή ἀποθήκη βγάζει κακό» (Μτ.12:35).
Ἔχουμε μιά δεξαμενή γεμάτη λάσπη καί νερό· ἡ κάνουλα βγάζει ἀναγκαστικά
μαῦρο, μολυσμένο νερό, ἀκατάλληλο πρός πόση. Ὅταν, ὅμως, ἡ δεξαμενή εἶναι
πεντακάθαρη, ἡ κάνουλα βγάζει ἀναγκαστικά καθαρό νερό, κατάλληλο πρός πόση.
Ὅλοι φέρνουμε ἐντός μας μιά (τέτοια)
πνευματική δεξαμενή· ὅταν εἶναι καθαρή, ἡ «κάνουλα», τό στόμα βγάζει λόγια καθαρά, θεολογικά πού ἀγγίζουν καί ἁγιάζουν τίς ψυχές. Ὅταν
εἶναι γεμάτη λάσπη, ἡ «κάνουλα» βγάζει νερό μέ «λάσπη»· λόγια ἐμπαθῆ.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Δέν εἶναι δουλειά τοῦ καθενός, νά ὁμιλεῖ περί Θεοῦ. Δέν εἶναι τόσο φθηνό πρᾶγμα ἡ θεολογία· δέν μποροῦν νά τό κάνουν ὅσοι σύρονται ἐπί γῆς, παρά μόνο, ὅσοι ἔχουν καθαρισθεῖ στήν ψυχή καί στό σῶμα ἤ τουλάχιστον βρίσκονται στό στάδιο τῆς καθάρσεως. Διαφορετικά,εἶναι σάν νά «ἀνακατεύουμε» τή δυσωδία με την εὐωδία τοῦ μύρου». (Λόγος Θεολογικός Α΄, 3 P.G. 36: 13).
Ξέρω ότι δεν υπάρχει ίσιος δρόμος
Δεν υπάρχει ίσιος δρόμος σ’ αυτόν τον κόσμο.
Μόνο ένας γιγάντιος λαβύρινθος
Ο Άνθρωπος μέσα στον Αλγόριθμο
Ο Άνθρωπος μέσα στον Αλγόριθμο
Ελευθερία, πρόσωπο, επιθυμία και πίστη
στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης
Ένα σεμινάριο για όσους θέλουν να
κατανοήσουν τι αλλάζει στη ζωή μας με την Τεχνητή Νοημοσύνη και πώς μπορεί η
Εκκλησία να σταθεί απέναντι στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα με διάκριση,
ελευθερία και πνευματική ευθύνη.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πια ένα μακρινό
τεχνολογικό θέμα. Βρίσκεται ήδη μέσα στην καθημερινότητά μας: στον τρόπο που
αναζητούμε πληροφορίες, εργαζόμαστε, επικοινωνούμε, μαθαίνουμε, επιθυμούμε και
σχετιζόμαστε.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι μπορεί να κάνει η AI, αλλά και τι κάνει σε εμάς. Πώς επηρεάζει την προσοχή μας; Πώς διαμορφώνει τις επιλογές μας; Πώς αλλάζει την εικόνα που έχουμε για τον άνθρωπο, την ελευθερία, τη σχέση και το πρόσωπο;
Μνήμη του οσίου Ιωάννη του Ρώσου (27 Μαΐου)
Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου και του Ιερομάρτυρος Ελλαδίου. Επίσης, σήμερα εορτάζουμε τη μετακομιδή των λειψάνων του Ιερομάρτυρος Θεράποντος από την Κύπρο στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα στην Ουκρανία. Γαλουχημένος από τους γονείς του με τα νάματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αγωνίστηκε να υπερασπιστεί την πατρίδα του κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου. Αιχμαλωτίστηκε, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και από κει στο Προκόπι της Μικράς Ασίας, όπου δέχθηκε σκληρά βασανιστήρια με σκοπό να αρνηθεί την πίστη στον Χριστό. Ο Ιωάννης τα άντεξε όλα με γενναιότητα και εμπιστοσύνη στην αιωνιότητα, που χάρισε στον πεπερασμένο άνθρωπο ο αρχηγός της ζωής με τον θεληματικό θάνατο και την τριήμερη Ανάσταση.
Τρίτη 26 Μαΐου 2026
ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
Σπεύδω -φίλε και αγαπητέ μου κ, Αναστάσιε- ως κατά
ένα τρόπο αναμειχθείς στο θέμα και στέλνω πρωτότυπο κείμενο, απλό σε
γενικές γραμμές, παρά ταύτα με ερμηνευτικές παρεμβολές. Από τα πιο παλιά, και
πολύ γνωστό Απόσπασμα
από την Α΄
Απολογία-65/67- του Αγίου Ιουστίνου του
φιλόσοφου και Μάρτυρα,
100-165 μΧ. όπου
φαίνεται καθαρά, από όσους
έχουν μάτια καθαρά,
αν και πώς
γινόταν η Κυριακάτικη Λειτουργία
παλιά, πολύ παλιά.
Αν, δηλαδή, ήταν περιορισμένος σε σιωπή ή μετείχε άμεσα
και εις επήκοον και ο λαός του Θεού- «Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς
πέμπομεν», «Καὶ ὁ λαὸς ἐπευφημεῖ λέγων τὸ «᾿Αμήν».
«Καὶ τῇ
τοῦ ἡλίου λεγομένῃ
ἡμέρᾳ-Sunday-Αγγλικά,
Sonntag-Γερμανικά μέχρι σήμερα,
Κυριακή για μας-πάντων κατὰ
πόλεις ἢ ἀγροὺς μενόντων-όσοι
μένουν στις πόλεις
ή στα χωριά- ἐπὶ
τὸ αὐτὸ συνέλευσις γίνεται-Εκκλησιάζονται. Καὶ τὰ ἀπομνημονεύματα τῶν ἀποστόλων-Απόστολος-Ευαγγέλιο-ἢ τὰ
συγγράμματα τῶν προφητῶν ἀναγινώσκεται, μέχρις ἐγχωρεῖ-όσο
χρόνο χρειάζεται.
Εἶτα παυσαμένου τοῦ ἀναγινώσκοντος ὁ προεστὼς διὰ λόγου τὴν νουθεσίαν καὶ πρόκλησιν τῆς τῶν καλῶν τούτων μιμήσεως ποιεῖται-ο ιερέας κάνει κήρυγμα. Έπειτα ἀνιστάμεθα κοινῇ πάντες καὶ εὐχὰς πέμπομεν·-ο ιερέας και όλο το εκκλησίασμα προσεύχεται, δεν υπάρχουν ακόμα συγκροτημένοι ύμνοι.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ π. Γεώργιος Φλωρόφσκι
π. Γεώργιος Φλωρόφσκι
Ἡ προσωπική προσευχή εἶναι μύησις, μιά εἰσαγωγή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας. Τό μυστήριο ἀποκαλύπτεται στή συλλογική καί μυστηριακή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Τό κέντρο τῆς κοινῆς προσευχῆς εἶναι ἡ Εὐχαριστία. Εἶναι τό μυστήριο, ἤ, γιά νά χρησιμοποιήσω τόν αὐθεντικό ἀνατολικό ὅρο, τά «ἅγια μυστήρια». Εἶναι ἕνα μυστήριο διπλό, τό μυστήριο τοῦ «ὅλου Χριστοῦ», τῆς κεφαλῆς δηλ. ἀλλά καί τοῦ σώματος, τό μυστήριο τοῦ Κυρίου καί τῆς κοινότητος - ὁ ὅρος χρησιμοποιεῖται π.χ. ἀπό τό Νικ. Καβάσιλα στό ὑπόμνημα, πού ἔχει γράψει γιά τή θ. Λειτουργία. Ἡ ἀρχαία συνήθεια τῆς καθημερινῆς τελέσεως τῆς Θ. Εὐχαριστίας - πρᾶγμα πού μαρτυρεῖται π.χ. ἀπό τόν ἅγιο Βασίλειο - κρατιέται ἀκόμη σέ πολλές ἐνοριακές ἐκκλησίες καί μοναστήρια, καί κρατήθηκε ἀκόμη καί σέ περιόδους προσωρινῆς, πνευματικῆς φθορᾶς καί ἀποτελματώσεως, ὅπως εἶναι ἡ ἐποχή ἀπό τά μέσα τοῦ 18ου αἰ. (ἐποχή τοῦ Διαφωτισμοῦ μέχρι καί τίς τελευταῖες δεκαετηρίδες τοῦ 19ου). Ὅμως οἱ πιστοί δέν κοινωνοῦσαν συχνά, μάλιστα ὄχι συχνότερα ἀπό τρεῖς φορές τό χρόνο. Ἄσχετα ἀπ’ αὐτό ἡ παρουσία στήν τέλεσι τῆς λειτουργίας κάθε Κυριακή ἐθεωρεῖτο σχεδόν ὑποχρεωτική. Ἀλλά ἡ παρουσία μονάχη, χωρίς τήν κοινωνία, δέν ἐπιτρέπει βέβαια ἐπαρκῆ κατάληψη τοῦ νοήματος τοῦ Μυστηρίου. Δέν εἶναι ὑπερβολή νά ποῦμε ὅτι στή ζωή τῶν πιστῶν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας χάθηκε σέ κάποια ἔκτασι τό πραγματικό της κέντρο, πού εἶναι ἡ Θ. Εὐχαριστία.
Ἡ δική σας συμμετοχή - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)
Ἡ δική σας συμμετοχή
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)
Συνεχίζοντας τις παραινέσεις του προς ...μαθητές,
ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει ότι...
Πρώτα-πρώτα, λέγοντας εργασία για τη Βασιλεία του
Θεού, δεν πρέπει να νομίσουμε πως πρόκειται για κάποια προσπάθεια, που θα μας
κάμη απόκοσμους και ασκητικούς. Μια τέτοια αντίληψη θα ήταν ολότελα λανθασμένη
και για άλλους πολλούς λόγους, αλλά για τον ένα και σπουδαιότερο: Είπαμε, ότι
εμείς θα έχουμε ως πρότυπό μας τον Κύριο. Ε, ο Κύριός μας δεν ήταν ούτε
απόκοσμος ούτε ασκητικός. Ίσα-ίσα μάς θέλει μέσα στην κοινωνία, τόσο μάλιστα
στενά δεμένους μαζύ της, ώστε να μοιάζουμε με το προζύμι μέσα στο υπόλοιπο ζυμάρι.
Μπορεί κανείς να ξεχωρήση το μικρό προζύμι απ’ το υπόλοιπο ζυμάρι; Ε, άλλο τόσο πρέπει και μπορεί να ξεχωρίζουν οι άνθρωποι της Βασιλείας των Ουρανών απ’ την υπόλοιπη κοινωνία.
Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου (26 Μαΐου 2026)
Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, συνῆλθε σήμερα Τρίτη, 26 Μαΐου 2026, σὲ ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:
1) Ἐνέκρινε τὸν κατάλογο τῶν ὑποψηφίων πρὸς ἐκλογὴ νέου Μητροπολίτη Πάφου, μετὰ τὴν ἔγκριση ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ νέου Κατασταστικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Δηλώσεις ἐνδιαφέροντος κατέθεσαν οἱ:
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἰωάννης Ἰωάννου,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ἰωαννίδης,
Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Θεοχάρους
καὶ Ἱερομόναχος Σωφρόνιος Στασῖνος.
Τὸ Μήνυμα τῆς Ἐκλογῆς τοῦ νέου Μητροπολίτη Πάφου θὰ γίνει τὴν Τετάρτη, 10 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥραν 18:00, πρὸ τοῦ ἑσπερινοῦ, εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Ἀποστόλου Βαρνάβα στὴ Λευκωσία. Θὰ ἀκολουθήσει ὁ ἑσπερινός.
Γίνε για κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ
Γίνε για
κάποιον η αγκαλιά που δεν είχε ποτέ.
Δεν μας άγγιξε
ο Punch επειδή είναι χαριτωμένος.
Μας άγγιξε
γιατί δεν υπάρχει πιο δυνατό, πιο πρωτόγονο συναίσθημα από εκείνο που νιώθεις
όταν είσαι μωρό και ψάχνεις την αγκαλιά της μαμάς σου. Όχι από συνήθεια. Από
ανάγκη. Από επιβίωση.
Η αγκαλιά της
μάνας δεν είναι ρομαντισμός. Είναι ρύθμιση του νευρικού συστήματος. Είναι «ο
κόσμος είναι ασφαλής». Είναι «αν κλάψω, κάποιος θα έρθει». Είναι το πρώτο
μάθημα αγάπης χωρίς όρους.
Και όταν αυτό
λείπει, το σώμα δεν το ξεχνά ποτέ.
Μας άγγιξε
γιατί ξέρουμε, ακόμη κι αν δεν το λέμε, ότι υπάρχουν μωρά που δεν ένιωσαν ποτέ
αυτή τη ζεστασιά. Παιδιά που μεγάλωσαν με φόβο αντί για χάδι. Που
κακοποιούνται. Που παραμελούνται. Που κοιμούνται χωρίς να τα σκεπάσει κανείς.
Που έμαθαν από πολύ νωρίς ότι αν απλώσεις τα χέρια σου, μπορεί να μην έρθει
κανείς.
Και τότε ένα
λούτρινο γίνεται μαμά.
Μια κουβέρτα
γίνεται παρηγοριά.
Ένα αντικείμενο γίνεται ολόκληρος κόσμος.
ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος στὰ παιδιά τους μίλησε μὲ θερμὰ λόγια καὶ μὲ πατρικὴ ἀγάπη, γιὰ τὸ στάδιο τῆς ζωῆς ποὺ ἀνοίγεται μπροστά τους, γιὰ τὴν ὡραιότητα καὶ μεγάλη σημασία τῆς νεότητος καὶ τῶν προσπαθειῶν τους γιὰ τὸ μέλλον τὸ δικό τους ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας ὁλόκληρης καὶ γιὰ τὴν χαρὰ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν, γιατί ἦλθε ἡ ὥρα νὰ διεκδικήσουν μιὰ θέση ποὺ τοὺς ἀνήκει γιατί τὸ ἀξίζουν.
Η διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. - Πάπας Λέων ΙΔ
1. Το βασικό ερώτημα της εγκυκλίου
Ο Πάπας θέτει ένα κεντρικό ερώτημα: πώς θα παραμείνει ο άνθρωπος πραγματικά άνθρωπος σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη, η ψηφιοποίηση και η ρομποτική επηρεάζουν όλο και περισσότερο τη ζωή, την εργασία, την πολιτική, την επικοινωνία και ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας.
Η εγκύκλιος δεν απορρίπτει την τεχνολογία. Αντίθετα, αναγνωρίζει ότι μπορεί να προσφέρει πολλά αγαθά. Όμως επιμένει ότι η τεχνολογία δεν είναι ποτέ ουδέτερη, γιατί ενσωματώνει επιλογές, αξίες, συμφέροντα και σχέσεις εξουσίας.
Θύμωνα με τους δρόμους
Ποιος όμως είναι ο Αλφαίος; Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Στις 26 Μαΐου ο Συναξαριστής αναφέρει, μαζί με τη
μνήμη του Αποστόλου Κάρπου, και τη μνήμη του Αποστόλου Αλφαίου. Ποιος όμως
είναι αυτός ο Αλφαίος;
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Το ερώτημα δεν είναι απλό. Το όνομα Αλφαίος
εμφανίζεται σε διάφορα σημεία της Καινής Διαθήκης: ως πατέρας του Ευαγγελιστή
Ματθαίου-Λευί (Μκ. 2,14), ως πατέρας του Αποστόλου Ιακώβου του Μικρού (Μκ.
3,18· Ματθ. 10,3· Λκ. 6,15· Πρξ. 1,13), ενώ η μεταγενέστερη παράδοση τον
συνδέει και με τον Κλωπά που μνημονεύεται από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (Ιω.
19,25). Αυτή η πολλαπλή παρουσία του ονόματος έχει προκαλέσει σύγχυση από τα
πρώτα χριστιανικά χρόνια, και φαίνεται δύσκολο να δωθεί μία οριστικά πειστική
απάντηση.
Παραθέτω τις κυρίαρχες εκδοχές που έχουν
διατυπωθεί:
Πρώτη εκδοχή: Ο Αλφαίος εκ των Εβδομήκοντα,
πατέρας του Ιακώβου και του Ματθαίου
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, που υιοθετεί και ο Συναξαριστής Κωνσταντινουπόλεως, ο Απόστολος Αλφαίος ανήκε στους Εβδομήκοντα, ήταν πατέρας του Ιακώβου του Μικρού και του Ματθαίου, και «εκοιμήθη εν ειρήνη» — δηλαδή πέθανε ειρηνικά, χωρίς μαρτύριο.
Μνήμη του Αγίου και ενδόξου Αποστόλου Κάρπου, ενός των Εβδομήκοντα Αποστόλων (26 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Ούτος ο του Κυρίου Απόστολος Κάρπος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Νέρωνος, εν έτει νθ’ [59], συνηριθμείτο δε με τους εβδομήκοντα μαθητάς και Αποστόλους του Κυρίου, διακονών εις τον Απόστολον Παύλον εν τω κηρύγματι του Ευαγγελίου, και διακομίζων τας επιστολάς εκείνου εις τους ανθρώπους, οπού τας έστελλε. Πολλούς δε Έλληνας εδίδαξε να σέβωνται τον Χριστόν, ύστερον δε, έγινεν Επίσκοπος εν τη Βάρνη της Θράκης. Όθεν φωτισθείς την διάνοιαν με τον φωτισμόν και έλλαμψιν του Αγίου Πνεύματος, έγινεν ωσάν ένας αστήρ αβασίλευτος, ανατέλλων μεν από τας ανατολάς, πάσαν δε την οικουμένην φωτίζων με τας θείας διδασκαλίας του.
Μνήμη του αγίου Συνεσίου, Επισκόπου Καρπασίας (26 Μαΐου)
Σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει, 26 Μαΐου, τη μνήμη των Αποστόλων Κάρπου και Αλφαίου (εκ των Ο΄ Αποστόλων), καθώς και του Αγίου Συνεσίου, Επισκόπου Καρπασίας της Κύπρου.
Ο Άγιος Κάρπος περιλαμβάνεται στον κύκλο των εβδομήντα μαθητών του Χριστού και, σύμφωνα με τη Β´ προς Τιμόθεο Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, ήταν συνοδός και συνεργάτης του Αποστόλου των Εθνών και ανέπτυξε σπουδαία ιεραποστολική δράση στην Τρωάδα.
Έγινε επίσκοπος σε επαρχία της Θράκης και διακρίθηκε ως σοφός διδάσκαλος, ικανός πνευματικός ηγέτης και μαχητικός υπερασπιστής της αλήθειας. Όπως και ο διδάσκαλός του Απόστολος Παύλος, έτσι και ο Κάρπος υπέστη πολλές δοκιμασίες και φυλακίσεις, τις οποίες και υπέμεινε με χαρά, δίδοντας παράδειγμα πίστης και αυταπάρνησης για τους πιστούς. Πέθανε ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία.
Δευτέρα 25 Μαΐου 2026
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ
π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
Η ατμόσφαιρα «στήνεται» στη λογική της Κυριακής
προσευχής, που εξαρχής με την προσφώνηση, στοιχειοθετεί διπλή σχέση. Και
κάθετη… Πάτερ! Και οριζόντια …. ημών! Δηλαδή και Πατέρας όλων μας ο Χριστός και
αδελφοί εξ Αυτού, όλοι μεταξύ μας. Ένα Σώμα. Αλλήλων μέλη οι πάντες.
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Ζώντος Χριστού!!
Στην Εκκλησία του Χριστού η ιερωσύνη είναι διακονία των αδελφών όχι αρχή ανεξέταστος. Οι Χριστιανοί φροντίζουν τους ιερείς με την ελευθερία των τέκνων έναντι των πατέρων όχι των δούλων έναντι των κυρίων. Δεν έχει καμία θέση ο κληρικαλισμός στον χώρο. Ατυχώς ανατρέποντας αυτή την υγιά ατμόσφαιρα έχει κατακλύσει την Εκκλησία μας ένας διπλής έκφρασης κληρικαλισμός. Από την μία, διοίκηση απολυταρχική, χωρίς συνοδικότητα ή δημοκρατικότητα, αλλά με άπειρη νομικίστικη γραφειοκρατία, που υλοποιεί με τον δυσκολότερο τρόπο το κακό προσωνύμιο των επισκόπων που αποκτήθηκε μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως … δεσπότης!! Και από την άλλη, ένας σπιριτουαλιτίστικος φασισμός επιβολής νεοφερμένων διδασκαλιών υπακοής και γεροντισμού, που «πουλάει» πνευματικότητα και διδάσκει την «ανεγκέφαλη» πίστη και την δια του … γέροντος σωτηρία!!
Οἱ Ἀρκάδες τῆς Πάτρας τίμησαν τοὺς Νεομάρτυρες τῆς Τριπόλεως
Ὁ ἕνας, ὁ Δημήτριος, ἀπετμήθη τὴν κεφαλὴν στὶς 14 Ἀπριλίου 1803 καὶ ὁ ἄλλος, ὁ Παῦλος, ἐπίσης στὶς 22 Μαΐου 1818. Ἑορτάζονται ἀπὸ κοινοῦ στὶς 22 Μαΐου, ἑκάστου ἔτους, πανδήμως στὴν Τρίπολη, ὡς Πολιοῦχοι της.
Ὁ Ἑορτασμὸς ἐφέτος ἦτο λαμπρὸς καὶ ξεχωριστὸς μὲ τὴν συμμετοχὴ πλήθους Λαοῦ, ποὺ κατέκλυσε τὸν Ἱστορικὸ καὶ μεγάλο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν.
Εισαγωγή στον Γιλβέρτο Πορρετανό Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου
Και διηγώντας τα να κλαις… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Και διηγώντας τα να κλαις…
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Η
χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά
είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο
κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η
Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα
(στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι της. Επλαισιούτο από πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα
και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία
κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς
μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο.
Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).
Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης- Ιερά Αγρυπνία Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου
Ημερίδα για την Οσία Μαρία Σκοπτσόβα στην αγιοτόκο Θεσσαλονίκη.
Την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026 και ώρα 18:00 θα
πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη αγιολογική εσπερίδα αφιερωμένη στη μεγάλη και
ανατρεπτική Αγία, την Οσία Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού.
Η εσπερίδα διοργανώνεται με την ευχή και την
πατρική ευλογία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου σε
συνεργασία με νέες και νέους, φοιτήτριες και φοιτητές του Αριστοτέλειου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αποσκοπεί στην ανάδειξη της ζωής, της μαρτυρίας
και της αγιαστικής παρουσίας της Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα, η οποία αποτελεί
φωτεινό πρότυπο αγάπης, θυσίας και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.
Εντάσσεται στo πλαίσιο της δράσης «Κατηχητικοί και
Θεολογικοί Διάλογοι» της κ. Μαρίας Ράντζου, Επίκουρης Καθηγήτριας Θεολογίας
Α.Π.Θ, η οποία θα είναι και η πρόεδρος της αγιολογικής αυτής εσπερίδας με θέμα:
«Η χαρά να δίνεσαι, η ζωή και το έργο της Αγίας Μαρίας Σκομπτσόβα».
Η τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Η τιμία κεφαλή του Βαπτιστού Ιωάννου, ήτον μεν προ πολλών χρόνων κεκρυμμένη, τώρα δε ανεφάνη από τους κόλπους της γης, καθώς αναφαίνεται και το χρυσάφι μέσα από τα μέταλλα. Δεν ήτον όμως κεκλεισμένη μέσα εις στάμνον, καθώς ήτον το πρότερον, αλλά ευρίσκετο μέσα εις ένα αγγείον αργυρούν και εις τόπον ιερόν, εφανερώθη δε δια μέσου ενός Ιερέως. Αύτη λοιπόν ανεκομίσθη από τα Κόμανα της Καππαδοκίας εις την Κωνσταντινούπολιν. Όθεν ο τότε πιστότατος βασιλεύς, και Πατριάρχης, με όλον τον ορθόδοξον λαόν, εδέχθηκαν αυτήν ασμενέστατα, και πιστώς προσκυνήσαντες, απέθεσαν εις τόπον ιερόν και σεβάσμιον .
Γ΄ Εύρεσις της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου)
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την Γ΄ Εύρεση της Κεφαλής (της κάρας) του Τιμίου Προδρόμου και τιμά τη μνήμη του Μάρτυρος Κελεστίνου και του Οσίου Ολβιανού.
Η Τιμία Κάρα του Βαπτιστή Ιωάννου, βρέθηκε για πρώτη φορά στη Μαχαιρούντα της Παλαιστίνης, όπου βρισκόταν το παλάτι του Ηρώδη. Για δεύτερη φορά και με θαυμαστό τρόπο, βρέθηκε στην Έμεσα, φυλαγμένη μέσα σε στάμνα, το έτος 431.
Η Γ´ Εύρεση έγινε στα Κόμανα της Καππαδοκίας, όταν ένας ευλαβής ιερέας, καθοδηγούμενος από τον Θεό, τη βρήκε φυλαγμένη σε ασημένια θήκη και θαμμένη στη γη. Το γεγονός αυτό συνέβη πριν από τα τέλη του 9ου αιώνα και το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δεκτό με θερμές εκδηλώσεις ευλάβειας από το λαό και τοποθετήθηκε στην περίφημη μονή Στουδίου.






.jpg)










.jpg)


.jpg)







.gif)




.jpg)







