Η έννοια της «αιρέσεως»
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Ένα από τα ερωτήματα που επανέρχονται διαρκώς στον
δημόσιο διάλογο γύρω από την πίστη είναι το εξής: αφού ο Θεός δεν εμφανίζεται
για να ανακοινώσει ο ίδιος ποιες διδασκαλίες εγκρίνει, πώς μπορεί κανείς να
ισχυρίζεται ότι μιλά εξ ονόματός Του; Και, κατ’ επέκτασιν, μήπως η έννοια της
«αιρέσεως» είναι απλώς ένα εργαλείο εξουσίας, ένας τρόπος με τον οποίο ο
ισχυρός ονομάζει «πλάνη» την άποψη που ιστορικά ηττήθηκε; Το ερώτημα είναι
σοβαρό και αξίζει μια απάντηση.
Η θεμελιώδης προϋπόθεση: ο Θεός φανερώθηκε
Το σημείο εκκίνησης κάθε σχετικής συζήτησης είναι μια παραδοχή που συχνά θεωρείται αυτονόητη: ότι ο Θεός παραμένει σιωπηλός και απρόσιτος, αφήνοντας τους ανθρώπους να διαφωνούν μεταξύ τους για το πρόσωπό Του. Όμως ακριβώς εδώ βρίσκεται η καρδιά της χριστιανικής μαρτυρίας, η οποία διακηρύσσει το αντίθετο: ο Θεός φανερώθηκε. Όχι ως ιδέα, αλλά ως πρόσωπο μέσα στην ιστορία: ο Ιησούς Χριστός. «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε· ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο» (Ιω. 1,18).





























.jpg)














