Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

 

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

«Παναγιώτη, πεινάω! Δὲν ἀντέχω σοῦ λέω.»

«Κι ἐγὼ πεινάω, βρὲ Κοσμά, ἀλλὰ δὲν κάνω ἔτσι!»

«Μὰ δὲν πεινάω γιὰ φαγητό!»

Ἂν κάποιος στεκόταν καὶ ἄκουγε τὸν διάλογο δύο μικροπωλητῶν στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20οῦ αἰώνα σὲ κάποιον μεγάλο δρόμο τῆς Πάτρας, σίγουρα θὰ ἀποροῦσε. Κι ὅμως, ὁ μικρὸς Κοσμὰς δὲν πεινοῦσε γιὰ φαγητό. Ἢ μάλλον, δὲν πεινοῦσε τόσο γιὰ φαγητό. Γιατὶ καὶ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ ποὺ σέρβιρε ἡ μάνα του σὲ πέντε στόματα ποὺ περίμεναν μὲ ἀγωνία καὶ σὲ πέντε ζευγάρια μάτια ποὺ ἀδημονοῦσαν, ἦταν ἀδύνατον νὰ τοὺς χορτάσει. Ἀναγκάστηκε ὁ Κοσμὰς νὰ βγεῖ στὴ βιοπάλη.

Κάθε πρωὶ ἔπαιρνε τὸν μεγάλο δίσκο μὲ λογῆς-λογῆς μικροπράγματα καὶ διαλαλοῦσε τὴν πραμάτεια του στὸν μεγάλο δρόμο. «Τσατσάρες, κουβαρίστρες, καρφίτσες, παραμάνες, ξυράφια, πάρε κόσμε!» φώναζε μὲ τὴν ἀδύναμη φωνούλα του καὶ πάσχιζε θαρρεῖς νὰ διαπεράσει τὶς σκληρὲς καρδιὲς τῶν περαστικῶν ποὺ τὸν προσπερνοῦσαν ἀδιάφορα.

Τότε ἦταν ποὺ γνώρισε τὸν Παναγιώτη, ἕνα παιδὶ στὴν ἡλικία του. Εἶχε κι αὐτὸς πονεμένη ἱστορία. Μάζεψαν καὶ οἱ δύο τοὺς καημούς τους μαζὶ μὲ τὴν πραμάτεια τους. Μῆνες ὁλόκληρους, μὲ ζέστη καὶ κρύο, μὲ ἀνεμόβροχα καὶ ἀέρηδες πάλευαν γιὰ νὰ βγεῖ τὸ πενιχρὸ μεροκάματο. Νά ’ρθει τὸ ἀπόγιομα καὶ νὰ τρέξει ὁ καθεὶς στὴ μανούλα του νὰ τὸ ἀπιθώσει στὴν ποδιά της. Νὰ ξεχωρίσουν ἐκεῖνες τὸ κέρδος ἀπὸ τὸ κεφάλαιο ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ ἀγοράσουν νέα πραμάτεια καὶ νὰ τρέξουν νὰ ξοφλήσουν: τὴ μιὰ μέρα τὸν μπακάλη, τὴν ἄλλη τὸν μανάβη, τὴν ἄλλη τὸν φούρναρη. Ποτὲ δὲν εἶχαν καταφέρει νὰ τοὺς ξοφλήσουν ὅλους.

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

«Ο αλτρουισμός που έλαμψε, να γίνει όραμα για την κοινωνία» σχολίασε κάποιος

Γιώργος Τσαγκόζης

Το μεσημέρι της Κυριακής (28/6) στην Καλλιθέα, εκτυλίχθηκε μια σκηνή που συγκλόνισε. Μια ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε εγκλωβισμένη στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σπιτιού της μετά από φωτιά που ξέσπασε εκεί. Κατευθείαν, πριν ακόμα έρθει η πυροσβεστική, κόσμος μαζεύτηκε από κάτω για να την βοηθήσει.

Καθώς η γυναίκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει από τους καπνούς, ένας διανομέας την φώναξε “Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω” μετά από λίγες στιγμές, η γιαγιά πήδηξε από ύψος περίπου 5 μέτρα και αψηφώντας τον κίνδυνο για τη δική του σωματική ακεραιότητα και έκανε την υπόσχεση του πραγματικότητα και έπιασε την 75χρονη η οποία τραυματίστηκε ελαφριά και σήμερα βγήκε από το νοσοκομείο.

Αυτή η κίνηση ανθρωπιάς συγκίνησε το ελληνικό ίντερνετ.

«Ομολογώ συγκινήθηκα, υπάρχει ελπίδα!».

«Ευτυχώς κυκλοφορούν ακόμα άνθρωποι στους δρόμους».

«Μπράβο σας ρε μάγκες, να είσαστε καλά…!!».

«Τέτοιες στιγμές με κάνουν να πιστέψω ότι υπάρχει ελπίδα για την ανθρωπότητα!».

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα Ηλείας

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα

Για 3η συνεχή χρονιά τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του ήρωα και επικεφαλής των Γορτυνιακών δυνάμεων κατά την Πολιορκία του Λάλα Γεωργάκη Πλαπούτα. Η εκδήλωση μνήμης και τιμής έλαβε χώρα το απόγευμα της Παρασκευής 26 Ιουνίου 2026 στην παραδοσιακή βρύση μεταξύ Λάλα και Νεμούτας, όπου ο Πλαπούτας άφησε την τελευταία του πνοή, ύστερα από σύγκρουση με τους Τουρκαλβανούς του Λάλα, λίγες ημέρες πριν την απελευθέρωση του Λάλα από τις ενωμένες δυνάμεις των Ελλήνων μαχητών. Την επιμνημόσυνη δέηση τέλεσε ο εφημέριος του χωριού π. Χρίστος Αργυρόπουλος.

Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος η κ. Βάλια Μπερτσάτου, που μετέφερε και μήνυμα του Προέδρου του Ομίλου κ. Κων. Πλαπούτα. Για το χρονικό της προσφοράς της οικογενείας Πλαπούτα στον Ελληνικό Αγώνα πριν και κατά το 1821, αλλά και τις δραματικές στιγμές που οδήγησαν στον θάνατο τον Γεωργάκη Πλαπούτα μίλησε ο συγγραφέας και Γραμματέας του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης» κ. Γ. Κουρκούτας.

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ ΑΥΤΟΝ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ

ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ  ΑΥΤΟΝ  ΦΩΣ  ΑΠΟ  ΤΟΥ  ΟΥΡΑΝΟΥ      

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

      Είναι κάτι χρόνια που τέτοιες μέρες γυρίζω και στέκω σιωπηλός μπρος σ’ αυτό το απροσδόκητο, το ανεξήγητο, το ανυπέρβλητο που συνέβη, «εν τω εγγίζειν αυτόν τη Δαμασκώ». Όπου επικεφαλής αποσπάσματος, έφιππος όλος καμάρι για την αρχιερατική εξουσιοδότηση έφτανε Σαούλ : «Όπως εάν τινας εύρη της οδού όντας-χριστιανούς-άνδρας τε και γυναίκας δεδεμένους αγάγη εις Ιερουσαλήμ». Αυτός ο «εβραίος εξ εβραίων»-της Διασποράς, Ταρσός της Κιλικίας σημαντικό κέντρο στα χρόνια τα ρωμαϊκά-«και κατά νόμον Φαρισαίος»-του ακραίου Ιουδαϊσμού-διαπρεπής νομοδιδάσκαλος, «παρά τους πόδας Γαμαλιήλ», με ελληνική παιδεία όχι μικρή, νέος στα τριάντα όλος ορμή !

     Μέρες πριν, έξω απ’ την Ιερουσαλήμ, φύλαγε τα ρούχα όσων λιθοβολούσαν συνομήλικο, Στέφανο Διάκονο της νεαρής Εκκλησίας, διαπρύσιο κήρυκα της Αλήθειας του Χριστού, συμφωνών μέσα του με το απαίσιο θανατικό. «Σαύλος δε ην συνευδοκών τη αναιρέσει». Άλλωστε πρότερες ενέργειες οιονεί … «εξετάσεις του επιτυχείς»-«Σαύλος δε ελυμαίνετο την εκκλησίαν εισπορευόμενος κατά τους οίκους, σύρων τε άνδρας και γυναίκας παρεδίδου εις φυλακήν»-τον είχαν κρίνει άξιο για τη θέση αυτή. Και τώρα με εξουσιοδοτικές επιστολές, που είχε ζητήσει και λάβει από του Αρχιερέα, «ώστε μετά πλείονος εξουσίας ενταύθα τα της τιμωρίας ποιήσαι», γράφει ιερός Χρυσόστομος, έσπευδε στη Δαμασκό ολοταχώς, «εμπνέων απειλής και φόνου εις τους μαθητάς».

Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Μέρα που είναι (γιορτή των αποστόλων Πέτρου και Παύλου), μια υπόμνηση από την Καινή Διαθήκη: Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού (στο προκείμενο, διαχωρισμός γινόταν μεταξύ ανθρώπων που προσέρχονταν στην Εκκλησία από τον ιουδαϊκό κόσμο αφενός και από τον εθνικό κόσμο αφετέρου). Ο Παύλος τα στυλώνει αποφασιστικά υπέρ της οικουμενικότητας και της αποδοχής, και «τα χώνει» στον Πέτρο, ο οποίος είχε κάνει πίσω, όχι από άποψη, αλλά επειδή σκιάχτηκε την τρομοκρατία που ασκούσαν (όπως πάντα) οι μισαλλόδοξοι θρησκευόμενοι:

«Όταν ήρθε ο Πέτρος στην Αντιόχεια, του αντιμίλησα κατά πρόσωπο, γιατί ήταν αξιοκατάκριτος. Γιατί πριν έρθουν μερικοί άνθρωποι του Ιακώβου, έτρωγε στα κοινά δείπνα μαζί με τους εθνικούς· όταν όμως ήρθαν, υποχωρούσε και διαχώριζε τη θέση του, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους. Μαζί του άρχισαν να υποκρίνονται και οι υπόλοιποι Ιουδαίοι, σε σημείο που παρασύρθηκε στην υποκρισία τους ακόμα κι ο Βαρνάβας! Εγώ όμως όταν είδα πως δεν βαδίζουν σύμφωνα με την αλήθεια του ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σ’ όλους: “Εάν εσύ που είσαι Ιουδαίος συμπεριφέρεσαι σαν εθνικός κι όχι ως πιστός στο νόμο Ιουδαίος, τότε γιατί εξαναγκάζεις τους εθνικούς να συμπεριφέρονται σαν Ιουδαίοι;”».

Λίγο πριν ο Παύλος είχε σκιαγραφήσει τα καλόπαιδα που ασκούσαν την εν λόγω τρομοκρατία:

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Τιμητική διάκριση του κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλου

Με ιδιαίτερη χαρά και αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, η Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών τίμησε τον εκλεκτό ενορίτη της, κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλο, για τη σπουδαία αθλητική του διάκριση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης 2026, όπου αναδείχθηκε διακριθείς στο Διπλό Ανδρών.

Στο πλαίσιο της τιμητικής αυτής αναγνώρισης απονεμήθηκε στον αθλητή Έπαινος, ως ελάχιστη έκφραση εκτίμησης και αγάπης  για την προσπάθεια, την επιμονή και το ήθος που τον διακρίνουν.

Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί μόνο μία σημαντική αθλητική επιτυχία, αλλά και μια ζωντανή μαρτυρία ότι οι αξίες της εργατικότητας, της ταπεινοφροσύνης και της ευγενούς άμιλλας οδηγούν σε καρπούς που τιμούν τόσο τον ίδιο τον αθλητή όσο και την τοπική κοινωνία.

Όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται στον απονεμηθέντα Έπαινο:

«Ἄξιος ἐπαινεῖσθαι οὐ τοὺς πλεῖστα κατορθώσαντας, ἀλλὰ τοὺς μετ' ἀρετῆς πράξαντας.»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής

Σεμνά και ταπεινά χωρίς κωδωνοκρουσίες

εόρταζε την ονομαστική εορτή του

ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής  († 24-1- 2009)

Η ενορία της Αγίας Παρασκευής Άνω Πόλεως Πατρών, που τόσο αγάπησες σε στερείται. Όμως η  Εκκλησία δεν σε έχασε. Σε έχει πρεσβευτή στον θρόνο της χάριτος του Θεού, στον ουρανό και κοσμείς τον χορό των αγγελικών δυνάμεων, της αιωνίας δόξης  του «Εσφαγμένου Αρνίου». Εκεί απερίσπαστος παρακαλείς τον Κύριο, και προσεύχεσαι για όλους, την οικογένειά σου, και τους ενορίτες σου.   

Υπήρξες αυστηρός αλλά υπέροχος, απλός αλλά και πολύ σοφός, ζούσες με τα νάματα της πίστεως μας, και τις παραδόσεις της Αγίας μας Εκκλησίας, θυμάμαι πολλά από τα λόγια σου και λέω «όπως είχε πει ο π. Παύλος». Διέθετες βαθιά πίστη στο Θεό, έδωσες την μαρτυρία σου ψυχή και σώματι για το σταυρό του ράσου που τίμησες. Στα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζες εύρισκες καταφύγιο, παρηγοριά, ελπίδα και στήριγμα στον Θεό και την Εκκλησία. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης εργάσθηκες άοκνα για το ποιμαντικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Ενορίας, προσεγγίζοντας υποδειγματικά τους ενορίτες όλων των ηλικιών.    

Στον Άγιο Γεώργιο Πατρών (Λάγγουρα) με τον π. Νικόλαο Κούζιο († 10-1- 2021)

Υπήρξες άκακος και αμνησίκακος. Ποτέ δεν κακολόγησες όποιον σε πίκρανε. Η εκδίκηση, ούτε ως λέξη δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο της καρδιάς σου. Υπήρξες αφιλοχρήματος. Ποτέ σου δε ζήτησες. Χέρι δεν άπλωσες. Δεν αγάπησες τα χρήματα. Γι’ αυτό και γεύτηκες πλούσια την αγάπη των ενοριτών σου. Εξάλλου, πολλοί είναι κι εκείνοι που γεύτηκαν τη δική σου αγάπη. Έκανες το καλό και το ξεχνούσες. Σου έφτανε που το γνωρίζει ο Κύριος. Ήσουν φιλότιμος. Είχες πνεύμα νοικοκυροσύνης.

Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας..... - π. Ιωάννου Γκιάφη

Η "αποστολική" φιλία σε καιρούς αφιλίας.....

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου 

«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος". Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση. Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του. Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας. Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.

Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου; Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης." Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται πως ο Πέτρος και ο Παύλος είχαν μία έντονη διαφωνία.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το περιστατικό καταγράφεται στην Προς Γαλάτας επιστολή του Παύλου (Γαλ. 2:11-14), όπου ο Παύλος περιγράφει πώς «αντέστη κατά πρόσωπον» στον Πέτρο στην Αντιόχεια, επειδή θεωρούσε ότι ο Πέτρος υποκρινόταν, αποσυρόμενος από την κοινωνία με τους Εθνικούς χριστιανούς όταν ήρθαν Ιουδαίοι χριστιανοί από τα Ιεροσόλυμα.

Όσον αφορά το αν οι δύο συναντήθηκαν ποτέ στη Ρώμη, τα στοιχεία είναι λιγότερο σαφή. Η Καινή Διαθήκη δεν αναφέρει ρητά συνάντηση του Πέτρου και του Παύλου στη Ρώμη. Ωστόσο, η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι και οι δύο Απόστολοι μαρτύρησαν στη Ρώμη κατά την περίοδο των διωγμών του Νέρωνα, γύρω στο 64-67 μ.Χ. Ο Ιερώνυμος γράφει ότι «ο Πέτρος και ο Παύλος ήταν θεμέλια της Εκκλησίας της Ρώμης».

Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα! - Δημήτριος Παναγόπουλος

 Πρὸ ἡμερῶν, ἕνας ἀνεξομολόγητος γιὰ 93 χρόνια, πέθανε καὶ ζητοῦσε ἐπίμονα παπᾶ τὴν τελευταία στιγμή γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ, ἀλλὰ δὲν βρέθηκε...καὶ ἔφυγε ἀνεξομολόγητος...

Ποῦ νὰ βρεθεῖ παπᾶς τελευταία στιγμή, ἐφόσον δὲν βρέθηκε στὰ 93 χρόνια; Ἐφόσον γιὰ 93 χρόνια, ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ τὸν περίμενε, αὐτὸς τὴν ἔκλεινε ἔξω καὶ τὴν ἐμπορευόταν καὶ τὴν καπηλευόταν, θὰ τοῦ εἶχε ἡ Χάρη καὶ παπᾶ; Ἐκεῖνος γιὰ 93 χρόνια ἀδιαφοροῦσε καὶ ἀσυστόλως ἁμάρτανε, πῶς περίμενε τώρα, νὰ τοῦ φέρουν «ποῦπουλο», γιὰ νὰ τὸν σκουπίσουν; Ἔχουν ὅρια, ὅλα τὰ πράγματα!

Δημήτριος Παναγόπουλος

Ἕνα ἐρώτημα. - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἕνα ἐρώτημα.

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;» (Ματθ. 16,13)

Ἑορτάζει, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τὴ μνήμη τῶν κορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου. Στὴν ὁμιλία αὐτὴ θὰ στρέψουμε τὴν προσοχή μας στὸν ἀπόστολο Πέτρο, τὸν ψαρᾶ τῆς Γαλιλαίας, τὸν υἱὸ τοῦ Ἰωνᾶ καὶ ἀδελφὸ τοῦ Ἀνδρέα ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά.

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος, παρ ̓ ὅλο ὅτι ἦταν ἔγγαμος, αὐτὸ δὲν τὸν ἐμπόδισε ν ̓ ἀκολουθήσῃ τὸ Χριστό. Ἡ ἀγάπη του τὸν ἔκανε ν ̓ ἀψηφήσῃ θυσίες καὶ κινδύνους, νὰ κηρύξῃ τὸ εὐαγγέλιο σὲ Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς, καὶ τέλος νὰ μαρτυρήσῃ γιὰ τὸν Κύριο.

Εἶχε χαρακτῆρα θαρραλέο καὶ αὐθόρμητο. Ἦταν ὁμιλητικὸς καὶ ἐκφραστικὸς περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Γι ̓ αὐτὸ τὸν χαρακτήρισαν ὡς «τὸ στόμα τῶν ἀποστόλων». Διότι πράγματι μὲ τὰ λόγια του πολλὲς φορὲς ἐξέφραζε καὶ τοὺς ἄλλους μαθητάς. Αὐτὸ βλέπουμε καὶ στὴν περικοπὴ τοῦ εὐαγγελίου ποὺ διαβάζεται σήμερα (βλ. Ματθ. 16,13-19).

Σύγκριση Αποστόλων Πέτρου και Παύλου - Δημητρίου Τσαντήλα

Επίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

  

«και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών»

Ω Παράδεισε! Μπορούμε να σε κερδίσουμε αλλά δεν μπορούμε να σε καταλάβουμε.

Είναι δυνατόν, να τον κερδίσουμε; Ναι, η σωτηρία βρίσκεται στα χέρια μας.

Αλλά ακούστε: Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για τους Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε στους Αποστόλους Του, στο πρόσωπο του Πέτρου: «και δώσω σοι τας κλεις της Βασιλείας των Ουρανών» (Ματθ. ις’, 19). Ενώ λοιπόν τα κλειδιά του άδη, βρίσκονται στα χέρια του Ίδιου του Θεού, τα κλειδιά του Παραδείσου, τα εμπιστεύτηκε στα χέρια των ανθρώπων…

Ω! φιλανθρωποτάτη οικονομία! Αμέτρητη Αγάπη του Κυρίου μας!

Μνήμη των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων και Κορυφαίων Πέτρου και Παύλου 29 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Εις τούτους τους Κορυφαίους Αποστόλους, ποίαν υπόθεσιν εγκωμίων ημπορή τινας να επινοήση μεγαλιτέραν, από την μαρτυρίαν και ανακήρυξιν, οπού ο Κύριος εις αυτούς εποίησε; Τον μεν γαρ Κορυφαίον Πέτρον εμακάρισε, και πέτραν αυτόν ωνόμασεν, επάνω εις την οποίαν απεφάσισεν, ότι θέλει οικοδομήσει την Εκκλησίαν του (Ματθ. ις’, 18). Τον δε Παύλον ο αυτός προείπεν, ότι θέλει γένη σκεύος εκλογής, δια να βαστάση το όνομά του έμπροσθεν εις βασιλείς και τυράννους (Πραξ. θ’, 15). Ήτον δε, ο μεν Άγιος Πέτρος, αδελφός Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, καταγόμενος από πόλιν ευτελή και ποταπήν, ήτοι από την Βηθσαϊδά, υιός Ιωνά, εκ της φυλής του Πατριάρχου Σιμεών, κατά τους χρόνους Υρκανού Αρχιερέως των Ιουδαίων, ζων με πενίαν εσχάτην, και με τα ίδιά του χέρια ποριζόμενος τα προς το ζην αναγκαία. Αφ’ ου δε ο πατήρ του Ιωνάς ετελεύτησε, τότε ο μεν Πέτρος, επήρεν εις γυναίκα την θυγατέρα Αριστοβούλου, αδελφού Βαρνάβα του Αποστόλου, και εγέννησε παιδία, ο δε Ανδρέας έμεινεν εν παρθενία.

Μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)

«Τοὺς Μαθητὰς τοῦ Χριστοῦ, καὶ θεμελίους τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἀληθεῖς στύλους καὶ βάσεις, καὶ σάλπιγγας ἐνθέους, τῶν τοῦ Χριστοῦ δογμάτων καὶ παθημάτων, τοὺς κορυφαίους Πέτρον καὶ Παῦλον, ἅπας ὁ κόσμος ὡς προστάτας εὐφημήσωμεν»
Σήμερα, τιμούμε τους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Ο Πέτρος, από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, είχαν ως περιουσία τα αλιευτικά εργαλεία. Η αγνότητα, η ευθύτητα, η αποφασιστικότητα και η αφοσίωσή του στην πατρική πίστη ήταν οι προϋποθέσεις για να γίνει εκλεκτός Απόστολος. «Ευθέως», εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον πατέρα τους, για να ακολουθήσουν τον Χριστό (Ματθ. 4,20), γινόμενοι «αλιείς ανθρώπων».
Τολμά να περπατήσει πάνω στα κύματα. Εμποδίζει τους στρατιώτες που έρχονται να συλλάβουν τον Χριστό. Τον αρνείται τρις, αλλά μετανοεί  και κλαίει πικρά (Λουκ. 22,62). Όταν πληροφορείται την Ανάσταση, σπεύδει μαζί με τον Ιωάννη και εισέρχεται πρώτος στον τάφο. Κηρύττει στα πλήθη την ημέρα της Πεντηκοστής. Ξεκίνησε τη δράση από την Ιουδαία και επεκτάθηκε στην Αντιόχεια και ευρύτερα στην Ασία. Έγραψε δύο από τις επτά καθολικές επιστολές της Καινής Διαθήκης.

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου - Παναγιώτης Λιάκος

Κτηνολατρεία: Το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου

Παναγιώτης Λιάκος

«Οταν ο Καίσαρας είδε κάποτε στη Ρώμη κάποιους πλούσιους ξένους να περιφέρουν στην αγκαλιά τους και να χαϊδεύουν μικρά σκυλάκια και μαϊμούδες, ρώτησε αν οι γυναίκες στη χώρα τους δεν γεννούν παιδιά. Τους νουθέτησε έτσι με τρόπο πολύ αρχοντικό, επειδή σπαταλούν στα ζώα την έμφυτη τάση μας για αγάπη και στοργή, η οποία οφείλεται στους ανθρώπους».

Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Περικλής, κεφ. 1, στ. 1-5

Το απόσπασμα από τον Περικλή του Πλουτάρχου είναι συγκλονιστικό. Στην ακμάζουσα Ρώμη της ύστερης Δημοκρατίας και των πρώτων αυτοκρατορικών χρόνων, η εισροή τεράστιου πλούτου από τις κατακτημένες επαρχίες συνδυάστηκε με μια σταδιακή αποδόμηση του πολιτικού ιστού. Ο πολίτης έπαυε να είναι ενεργό υποκείμενο της πόλεως, το οποίο αυτοθεσμίζεται και συμμετέχει στο κοινό γίγνεσθαι, και μετατρεπόταν σε ιδιώτη (idiot), σε έναν υπήκοο αποκομμένο από το κοινό αγαθό, παραδομένο στην καταναλωτική ευμάρεια και την ατομική εξασφάλιση.

Σ’ αυτό το πλαίσιο της υλικής αφθονίας και του υπαρξιακού κενού, εμφανίζονται οι «πλούσιοι ξένοι» που περιφέρουν επιδεικτικά σκυλάκια και πιθήκους. Ο Καίσαρας παρεμβαίνει με μια ερώτηση που συνιστά ηγεμονική νουθεσία. Η ερώτησή του, αν οι γυναίκες τους δεν γεννούν πλέον παιδιά, αναδεικνύει την τρομακτική μετάθεση του «φιλοστόργου» και του «φιλητικού» (όπως αναφέρει το αρχαίο κείμενο) προς τα άλογα όντα. Η στοργή και η αγάπη είναι δυνάμεις εγγενώς προορισμένες για την ανθρώπινη κοινωνία και την αναπαραγωγή του κοινού βίου και οφείλονται πρώτα στους ανθρώπους.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΠΕΡΙΒΟΛΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή Δ΄ Ματθαίου, 28 Ιουνίου 2026, τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, εν πληθούση εκκλησία, στον Ι.Ν. Αγίων Πάντων Περιβόλας Πατρών.Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στην ευγένεια, την πίστη, στο ψυχικό μεγαλείο και την ταπείνωση του εκατοντάρχου της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής.

Ο εκατόνταρχος έχει το γνώθι σαυτόν, γι' αυτό λέει στον Κύριο: «Δεν είμαι άξιος να έρθεις στο σπίτι μου, αλλά μπορείς και εξ αποστάσεως να θεραπεύσεις το παιδί μου». Μας διδάσκει ότι πρέπει να ασχολούμεθα με τα δικά μας σφάλματα και αμαρτήματα και όχι με τα λάθη των αδελφών μας. Με πολύ άνεση ασχολούμεθα με τα λάθη των αδελφών μας και δεν αναγνωρίζουμε τις δικές μας πτώσεις. Η επιείκεια στους αδελφούς μας είναι αρετή, στον εαυτό μας αδίκημα. Η αυτογνωσία οδηγεί στη μετάνοια, στη σωτηρία, στον Θεό.

Ο εκατόνταρχος έχει αγάπη για τον συνάνθρωπο. Αυτό αποδεικνύεται, ότι ζητά από τον Κύριο να θεραπεύσει τον δούλο του.Έτσι και εμείς καλούμεθα, στα πρόσωπα των αδελφών μας, να βλέπουμε τον ίδιο τον Χριστό. Ό,τι καλό κάνουμε, στον Χριστό το προσφέρουμε, καθώς και ό,τι κακό κάνουμε, στον Χριστό το κάνουμε. Ο Κύριος είπε: «ἐμοὶ ἐποιήσατε».

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ

Με λαμπρότητα εορτάσθη η εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου στον Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Κάτω Αχαΐας.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026, μετέβη στον Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Κάτω Αχαΐας και τέλεσε τον Μεθέορτο Εσπερινό επί τη εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Επίσης, προεξήρχε της Ιεράς Λιτανείας της Ιεράς Εικόνος στους δρόμους της ενορίας της πόλεως.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: "Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει σήμερα το Γενέσιον του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, που είναι ο πολιούχος και ο έφορος της ενορίας και της πόλεως της Κάτω Αχαΐας.

Οι γονείς του Τιμίου Προδρόμου ήταν ο ιερεύς Ζαχαρίας και η σύζυγός του Ελισάβετ. Ήσαν άτεκνοι και διά της προσευχής καταφεύγουν στον Πανάγιον Θεόν να τους λύσει την ατεκνία. Ενώ τα χρόνια είχαν περάσει και οι νόμοι της φύσεως δεν επέτρεπαν τεκνογονία, ο Κύριος λύνει την ατεκνία τους και τους εχάρισε υιόν, ο οποίος θα ετοιμάσει τον δρόμο του Κυρίου.

Ο Πατέρας μας τρέφει μοιχούς και πόρνους - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΖΙΤΖΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ κκ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΤΖΙΤΖΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ κκ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΥ

Πέτρου και Παύλου ακολουθίες με ερμηνεία

 

Πέτρου και Παύλου ακολουθίες με ερμηνεία

https://www.ymnologia.gr/files/minologia/06-29.pdf

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης στο τραπέζι της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν - Γιώργος Νόκος

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης στο τραπέζι της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν

Γιώργος Νόκος

Η επαναφορά της δημόσιας συζήτησης για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης ταυτίζεται χρονικά με τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, με τον Ντόναλντ Τραμπ να αναμένεται στην τουρκική πρωτεύουσα και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να προετοιμάζει το έδαφος για μια πιθανή διμερή συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο. 

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Χάλκη παύει να είναι αποκλειστικά ένα παλαιό εκκλησιαστικό αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και μετατρέπεται σε θέμα υψηλής διπλωματίας, σε σημείο επαφής ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ουάσιγκτον η οποία θεωρεί την επαναλειτουργία της Χάλκης ως μείζον θέμα θρησκευτικής ελευθερίας.

Το Reuters είχε μεταδώσει την αρχική είδηση ότι ο Ερντογάν έδωσε εντολή σε αξιωματούχους να συνεχίσουν τις συνομιλίες για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής, η οποία παραμένει κλειστή από το 1971. Το ίδιο ρεπορτάζ σημείωνε ότι το ζήτημα είχε τεθεί από τον Τραμπ και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος αναμένεται στην Άγκυρα για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αυτή η σύνδεση δίνει στην υπόθεση τη βασική της πολιτική διάσταση καθώς η Χάλκη δεν συζητείται μόνο ως θέμα θρησκευτικής ελευθερίας αλλά και ως μέρος της αμερικανοτουρκικής διαπραγμάτευσης. 

Η Συμβολή του Αποστόλου Παύλου στη διαμόρφωση του Ποινικού Δικαίου. - . Πέτρου Ρηγάτου,

Η Συμβολή του Αποστόλου Παύλου στη διαμόρφωση του Ποινικού Δικαίου.

Άρθρον υπό του κ. Πέτρου Ρηγάτου,

Δικηγόρου παρ΄ Αρείω Πάγω

Μ.Δ.Ε.

Νομικού Συμβούλου Ι. Μητροπόλεως Πατρών

      Ο Απόστολος Παύλος ήταν αδιαμφισβήτητα έγκριτος νομικός.Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτόν του «κατά νόμον Φαρισαίον» γεγονός που σημαίνει ότι ανήκε στην τάξη των διδασκάλων και  ερμηνευτών του νόμου, που ήταν οι Φαρισαίοι.Σπούδασε στο φημισμένο για την εποχή του Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, στο οποίο ξεχώριζε η προσωπικότητα του μεγάλου νομοδιδασκάλου Γαμαλιήλ.Αυτόν τον εγνωσμένου κύρους και υψηλής περιωπής διδάσκαλο είχε στο Δίκαιο ο Παύλος για τον οποίο διαβάζομε στις Πράξεις των Αποστόλων «Φαρισαίος ονόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος τίμιος παντί τω λαώ».Η οικογένεια του Παύλου ήταν πολιτογραφημένη στην Ταρσό και είχε λάβει την Ρωμαϊκή ιθαγένεια.Ο Απόστολος Παύλος συνεπώς ήταν Ρωμαίος πολίτης.Ο πατέρας του Σαύλου ως Φαρισαίος, ήταν άνθρωπος των αυστηρών εθνικών και θρησκευτικών κατευθύνσεων και γι΄αυτό εμύησε τον υιό του στην γλώσσα του πρωτοτύπου της Βίβλου, την οποία στο σχολείο είχε γνωρίσει και από την μετάφραση των εβδομήκοντα.Οι Εβραίοι είχαν ένα αξιόλογο εκπαιδευτικό σύστημα.

    Ο Παύλος ησχολήθη επιστημονικά σε βάθος με πολλά και μεγάλα νομικά προβλήματα μέσα στα πλαίσια του σημαντικού Αποστολικού Του έργου.Στα πλαίσια φυσικά αυτού του μικρού άρθρου - αφιερώματος στην αγιασμένη μεγάλη Αποστολική μορφή του Παύλου επί τη επαιτείω της ετησίας μνήμης του δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν εκείνα για τα οποία απαιτείται κάλαμος γραμματέως οξυγράφου, προκειμένου να καταγράψει εις ικανούς βίβλους τας δυναστείας του μεγάλου Νομικού Παύλου.Ενδεικτικώς μόνον επιχειρούμε να αναφέρωμεν :

ΡΩΜΑΙΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΡΩΜΑΙΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

ἦταν καὶ ἐπαίνεσε τὴν πίστη του ὁ Χριστός. Εἰδωλολάτρης ἦταν καὶ εἶχε ἐνεργούμενη τὴν ταπείνωση, αἰσθανόμενος ἀνάξιος μπροστὰ στὸν Κύριο, ὁμολογώντας το δημόσια. Πίστευε πέρα ἀπὸ τὴ λογικὴ καὶ τοὺς νόμους τῆς φύσης, καὶ αὐτὸ ἐπίσης τὸ διακήρυξε δημόσια.

Ἀλλὰ δημόσια καὶ ὁ Κύριος τὸν ἐπαίνεσε ἀπορώντας καὶ ἔψεξε ἀμέσως τὴν ἐλαττωματικὴ πίστη τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο Του πρόβλεψε καὶ πολλοὺς θερμόαιμους τωρινοὺς Χριστιανούς, μὲ πίστη ἐλαττωματική. Δὲν φτάνει νὰ παραδέχεσαι τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ πεῖς ὅτι πιστεύεις. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη οἱ δαίμονες ὑπερτεροῦν διότι ὑπῆρξαν κάποτε σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ὡς ἄγγελοι. Ἀλλὰ φρίττουν! Πιστεύω σημαίνει ἀγαπῶ.

Ο περσοναλισμός του Μ. Nédoncelle - Παντελή Αντ. Τομάζου

Ο περσοναλισμός του Μ. Nédoncelle

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι

 

 «Και σας λέω πως θα ’ρθουν πολλοί από ανατολή και δύση και θα καθίσουν μαζί με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στο τραπέζι της βασιλείας των ουρανών, ενώ οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι· εκεί θα κλαίνε, και θα τρίζουν τα δόντια τους». 

Ματθαίου η΄, 11

Εύρεση των Λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου (28 Ιουνίου)

Σήμερα Κυριακή, μέσα στον αναστάσιμο χαρακτήρα της ημέρας, η Εκκλησία εορτάζει την εύρεση των λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, που περιλαμβάνονται στη χορεία των είκοσι Ιατρών Αγίων, που με τη δύναμη του Θεού χάριζαν στους ανθρώπους τη σωματική και πνευματική θεραπεία κι έτσι ονομάστηκαν Ανάργυροι.
Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ο Ιωάννης από την Έδεσσα της Συρίας. Έζησαν περί τα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., επί Διοκλητιανού. Ασκούσαν το ανθρωπιστικό έργο του ιατρού, με επιστημοσύνη και φιλανθρωπία.
Δεν αρκούντο στη θεραπεία των σωματικών πόνων, αλλά αισθανόμενοι την αξία του ανθρώπου ως ψυχοσωματικής οντότητας, παρακινούσαν τους ασθενείς οικειοθελώς, με διάκριση και μέτρο, να πιστέψουν στον Χριστό και με συνείδηση να τον ομολογήσουν ως αληθινό Θεό. Για το έργο τους αυτό οι Άγιοι Ιατροί συνελήφθησαν και μετά από διάφορα βασανιστήρια, μαρτύρησαν με αποκεφαλισμό.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 28/6/26, Θεία Λειτουργία....

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ  
Ρωμαίους 6, 18-23

᾿Αδελφοί, ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ.	Αδελφοί, είστε, λοιπόν, ελεύθεροι πια από το ζυγό της αμαρτίας κι υπηρετείτε το καλό και το δίκαιο.
᾿Ανθρώπινον λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν.	Χρησιμοποιώ την ανθρώπινη εικόνα της δουλείας, γιατί δεν μπορείτε αλλιώτικα να με καταλάβετε.
῞Ωσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν,	Παλιότερα είχατε υποδουλώσει όλο το είναι σας σε πάθη και πράξεις αντίθετες στο θεϊκό θέλημα, με αποτέλεσμα να ζείτε αντίθετα προς τις εντολές του Θεού.
οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν.	Έτσι πρέπει και τώρα να υποδουλώσετε όλο το είναι σας στο θεϊκό θέλημα, για να βρεθείτε κοντά στο Θεό.
῞Οτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ.	Μην ξεχνάτε πως, όσον καιρό ήσασταν υπόδουλοι στην αμαρτία, ήσασταν μακριά από το θέλημα του Θεού.

Τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 8:5-13

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή του εκατοντάρχου (Ματθ. 8:5-13) φανερώνει δύο μεγάλες αλήθειες της πίστεως: την απεριόριστη δύναμη του Χριστού και την αληθινή ποιότητα της ανθρώπινης πίστης. Ο Κύριος εισέρχεται στην Καπερναούμ και εκεί Τον πλησιάζει ένας εκατόνταρχος, δηλαδή ένας ειδωλολάτρης αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Το γεγονός αυτό από μόνο του είναι εντυπωσιακό, διότι ένας άνθρωπος ξένος προς τον λαό της Διαθήκης πλησιάζει τον Χριστό με συντριβή, ευγένεια και βεβαιότητα ότι Εκείνος μπορεί να θεραπεύσει τον δούλο του.

Η πρώτη μεγάλη αρετή του εκατοντάρχου είναι η αγάπη. Δεν ζητεί για τον εαυτό του, αλλά για τον πάσχοντα δούλο του, ο οποίος βρίσκεται «δεινῶς βασανιζόμενος». Μέσα σε μια κοινωνία όπου ο δούλος συχνά θεωρούνταν απλό εργαλείο, ο εκατόνταρχος φανερώνει σπλάχνα ελέους και ενδιαφέρον προσωπικό. Η αγάπη του αυτή γίνεται ο δρόμος που τον οδηγεί στον Χριστό. Έτσι η περικοπή μάς διδάσκει ότι η αληθινή πίστη δεν είναι ατομική αυτάρκεια, αλλά καρπός καρδιάς που πονά για τον άλλον.

ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΗΣ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο δούλος ενός Ρωμαίου εκατοντάρχου ασθένησε βαριά. Ο εκατόνταρχος, αν και ειδωλολάτρης, προσέφυγε στον Χριστό. Προσέκειτο ευνοϊκά προς τη θρησκεία των Ιουδαίων, ήταν μάλλον προσανατολισμένος προς την αναζήτηση του ενός αληθινού Θεού. Φαίνεται πως λόγω της κλίσης του αυτής παρακολουθούσε και γνώριζε τα σχετικά με τον Χριστό, πράγμα που δημιούργησε μέσα του τις προϋποθέσεις για μια αληθινή σχέση μαζί του. Και ο Χριστός ομολόγησε γι’ αυτόν εμμέσως ότι είναι μέτοχος και τέκνο της Βασιλείας του Θεού (Κυριακή Δ΄ Ματθαίου).

Η αληθινή σχέση με τον Θεό περνάει πάντα μέσα από τη σχέση προς τον συνάνθρωπο. Και ο εκατόνταρχος έδειξε ότι είχε φτάσει στη σωστή σχέση με τον συνάνθρωπο. Αγαπούσε τον δούλο του. Σε μια εποχή που οι δούλοι νομικά δεν είχαν ανθρώπινη υπόσταση, που συγκαταλέγονταν στα πράγματα, στα υπάρχοντα των αφεντικών τους, ο εκατόνταρχος έδωσε αξία στον δούλο του. Δεν τον θεωρούσε πράγμα, που μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει χωρίς να οφείλει λογαριασμό σε κανένα. Τον θεώρησε όμοιό του. Ήταν γι’ αυτόν αγαπητός, πολύτιμος άνθρωπος.

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΤΕΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΤΕΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Ἀκούσας δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ᾿Αμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον» (Ματθ. 8,10)

῞Οταν τὸν ἄκουσε ὁ ᾿Ιησοῦς, θαύμασε καὶ εἶπε σ᾿ ὅσους τὸν ἀκολουθοῦσαν· «Σᾶς βεβαιώνω πὼς τόση πίστη οὔτε ἀνάμεσα στοὺς ᾿Ισραηλίτες δὲν βρῆκα». 

            Συχνά στο Ευαγγέλιο βρίσκουμε παραδείγματα πίστης από ανθρώπους που δεν φαίνονται υποδείγματα ηθικής, ούτε δείχνουν ότι η καρδιά τους νοσταλγεί τον Θεό. Γι’ αυτό και ο Χριστός, απευθυνόμενος προς τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, αλλά και όσους Ισραηλίτες θεωρούσαν τον εαυτό τους υπόδειγμα πίστης και ηθικής, αναφέρει: « οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού» (Ματθ. 21, 31). Αυτή τη διαπίστωση κάνει ο Κύριος, όταν Τον συναντά ένας εκατόνταρχος, ένας ειδωλολάτρης αξιωματικός, ο οποίος εκ της θέσεώς του ούτε ανθρωπιά απέναντι στους κατακτημένους επιτρεπόταν να δείξει, ενώ η πίστη του ήταν στα είδωλα, στους ψεύτικους θεούς της παράδοσής του. Κι όμως, η αγάπη του προς τους ανθρώπους που ήταν στην υπηρεσία του, τον κάνει να αναζητήσει στο πρόσωπο του Χριστού τον ιατρό, για έναν από αυτούς που είχε παραλύσει από κάποια φοβερή ασθένεια. Και στη συζήτηση με τον Χριστό, ο Κύριος διαπιστώνει ότι δεν βρήκε τόση πίστη όση είχε ο ειδωλολάτρης εκατόνταρχος ούτε ανάμεσα στους Ισραηλίτες.