Ο τραυματισμένος Θωμάς μπροστά στον Μέγα Θεραπευτή Συνέβη η ψηλάφηση ή όχι; - π. Χριστοφόρου Χρόνη

Ο τραυματισμένος Θωμάς μπροστά στον Μέγα Θεραπευτή

Συνέβη η ψηλάφηση ή όχι;

 

Χριστοφόρου Χρόνη

Πρωτοπρεσβυτέρου, 

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Επίκουρου Καθηγητή Ποιμαντικής Θεολογίας και Ψυχολογίας,

Θεολογική Σχολή – Τμήμα Θεολογίας, ΕΚΠΑ

 christchronis@theol.uoa.gr 

        Τα ευαγγελικά κείμενα μας προσφέρουν ελάχιστες πληροφορίες για τον Θωμά. Τον συναντούμε σε τρεις μόνο σκηνές του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου, και κάθε φορά αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος πιστός αλλά επιφυλακτικός, αφοσιωμένος στον Διδάσκαλο αλλά με μια κρυφή μοιρολατρία,^[1] βαθύς αλλά αργός στη διανοητική σύλληψη των μυστηρίων.^[2] Παρά τη λιτή αυτή παρουσία, κανείς άλλος μαθητής δεν αποτυπώθηκε τόσο ανεξίτηλα στη συλλογική συνείδηση της Εκκλησίας και του κόσμου. Ο Θωμάς έγινε το αρχετυπικό πρόσωπο του αμφιβάλλοντα, και μαζί του, ένας απρόσμενος σύντροφος για κάθε σύγχρονο άνθρωπο που παλεύει με την πίστη. Ο Θωμάς είναι ο διασημότερος αμφισβητίας της αρχαίας εποχής και μπορεί να χαρακτηριστεί ως τύπος των σύγχρονων σκεπτικιστών.

        Η αμφιβολία του Θωμά δεν ήταν απλώς διανοητική. Είχε τουλάχιστον τρεις διαστάσεις, οι οποίες συγκροτούν και σήμερα το έδαφος από το οποίο αναδύεται ο σκεπτικισμός. Πρώτον, η κοσμοθεωρητική: οι νεκροί δεν επιστρέφουν. Ο Θωμάς, ως ιουδαίος του πρώτου αιώνα, γνώριζε ότι η ανάσταση ανήκε στα έσχατα, όχι στο μέσον της ιστορίας. Δεύτερον, η ιδιοσυγκρασιακή: υπάρχουν άνθρωποι ταγμένοι στα αισθητά, στο απτό, στο ελεγχόμενο δεδομένο. Ο Θωμάς ανήκει σε αυτούς, και έχει εκατομμύρια απογόνους στον σύγχρονο κόσμο. Τρίτον, η πιο παραγνωρισμένη αλλά και η βαθύτερη: ο φόβος της επαναλαμβανόμενης απώλειας. Η ψυχή που έχει πενθήσει σπαραχτικά μαθαίνει ένα παράδοξο μάθημα: η πρόωρη χαρά μπορεί να πληγώσει βαθύτερα από την ίδια την οδύνη. Ο Θωμάς ίσως δεν αρνείται να πιστέψει επειδή δεν αγαπά. Αρνείται επειδή αγάπησε, και δεν αντέχει την ιδέα να χάσει για δεύτερη φορά το πρόσωπο που χάραξε τη ζωή του.

ΠΑΣΧΑ 2026 - ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ "ΑΓΑΠΗΣ" ΣΤΟΝ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΕΟΥΛ ΚΟΡΕΑΣ

Agape Vespers | 사랑의 대만과

성 니콜라스 대성당, 서울

St. Nicholas Orthodox Cathedral, Seoul, South Korea

Orthodox Metropolis of Korea 2026

 
Το Μεγάλο Σάββατο τελέσθηκε η Ακολουθία της Αναστάσεως στον Ορθόδοξο καθεδρικό ναό Αγίου Νικολάου, Σεούλ, Νότιας Κορέας, και η Θεία Λειτουργία από τον Μητροπολίτη Κορέας κ. Αμβρόσιο, με την πλήρη συμμέτοχή των Κορεατών Ορθοδόξων εώς τέλους.
Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, τελέσθηκε η ακολουθία του της δεύτερης Ανάστασης ή αλλιώς «της αγάπης». Εκατοντάδες Ορθοδόξων Χριστιανών παραβρέθηκαν. Στο τέλος έλαβαν ένα καλαίσθητο καλαθάκι με το κόκκινο αυγό και άλλα πασχαλινά είδη από τον Μητροπολίτη Κορέας στην συνέχεια έξω από τον Ναό υπήρχε πλούσιος μπουφές για όλους τους πιστούς και παρουσιάστηκε πρόγραμμα από Κορεάτικούς χορούς.

Το ιεραποστολικό έργο που ξεκίνησε ο π. Ανδρέας Χαλκιόπουλος και εδραίωσε ο από Κορέας Μητροπολίτης Πισιδίας κυρός Σωτήριος Τράμπας, έχει συνέχεια.

Χριστός Ανέστη! 

Πασχαλινό γεύμα στο γηροκομείο Αγρινίου

Αγρίνιο, Πέμπτη Διακαινησίμου 16 Απριλίου 2026 – Με σύμμαχο τον ανοιξιάτικο καιρό και μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη ζεστασιά, χαμόγελα και παραδοσιακά χρώματα προσφέρθηκε στον υπαίθριο χώρο της δομής εορταστικό γεύμα.

Οι ηλικιωμένοι της μονάδας μας, έχοντας στο πλευρό τους το προσωπικό, μέλη του Δ.Σ., εθελοντές της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου και αγαπημένα πρόσωπα, απόλαυσαν το πασχαλινό γεύμα στον καταπράσινο κήπο μας. Μοιράστηκαν αναμνήσεις, στιγμές αγάπης και γιόρτασαν την ελπίδα που φέρνει η Ανάσταση του Κυρίου.

Τα Highlights της Γιορτής:

• Παραδοσιακό Τραπέζι: Στρώθηκε μεγάλο εορταστικό τραπέζι με παραδοσιακό οβελία, κόκκινα αυγά και άλλα πασχαλινά εδέσματα, τα οποία ετοίμασε η κουζίνα του ιδρύματος.

Ο Άγιος Τούνομ ο εμίρης, o xότζας που έγινε Μάρτυρας του Θαύματος του Αγίου Φωτός (18 Απριλίου 1579)

Το Πάσχα του 1579 μ.Χ. οι Αρμένιοι (σημείωση: η αρμενική Εκκλησία είναι μονοφυσιτικών αποκλίσεων, ανήκει δηλαδή στους λεγόμενους «αντιχαλκηδόνιους») κατόρθωσαν να δωροδοκήσουν τον Τούρκο Διοικητή, και να εκδώσει απαγορευτική διαταγή προς τον Έλληνα Ορθόδοξο Πατριάρχη Σωφρόνιο Δ’, ώστε να μην έχει πρόσβαση εντός του Ναού της Αναστάσεως για την τελετή του Αγίου Φωτός. Οι φρουροί έκλεισαν την Αγία Πόρτα και ο Πατριάρχης Σωφρόνιος Δ’ με το ιερατείο και τους πιστούς του παρέμειναν έξω προσευχόμενοι, αναμένοντες την έκβαση των γεγονότων.

Πράγματι η απάντηση του Κυρίου μας ήταν άμεσος. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του Αρμενίου Πατριάρχου, το Άγιο Φως δεν έλαμψε στο ιερό Κουβούκλιο ή σε άλλο σημείο εντός του Ναού. Το Άγιο Φως εξήλθε διαπερνόν την Κολόνα, η οποία μέχρι σήμερον φαίνεται σχισμένη και μαυρισμένη, και προς μεγάλη κατάπληξιν άναψαν τα κεριά, τα οποία κρατούσε στα χέρια του ο Ορθόδοξος Πατριάρχης. Στην συνέχεια ο Πατριάρχης έδωσε το Άγιο Φως στους Ορθοδόξους, οι οποίοι βρίσκονταν στην αυλή, ενώ ο Αρμένιος έφυγε ντροπιασμένος.

Κυριακή του Θωμά (19 Απριλίου 2026)

 Σὲ τὸν χοϊκῇ παλάμῃ, ψηλαφώμενον πλευράν, καὶ μὴ φλέξαντα ταύτην, πυρὶ τῷ τῆς ἀΰλου θείας οὐσίας, ἐν ὕμνοις μεγαλύνομεν.
Χριστός Ανέστη!
Η σημερινή Κυριακή ονομάζεται Κυριακή του Θωμά ή ακόμη ονομάζεται Αντίπασχα ή Καινή (καινούρια) Κυριακή. Από σήμερα εορτάζουμε την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, την Κυριακή, ως ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου. Η ονομασία Κυριακή του Θωμά οφείλεται στην εορτή του ιστορικού γεγονότος της ψηλάφησης του Θωμά, οκτώ ημέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού.
Εορτάζουμε, σήμερα 19 Απριλίου, τη μνήμη του Ιερομάρτυρος Παφνουτίου, των Μαρτύρων Θεοδώρου (2ος αιώνας μ.Χ.), της μητέρας του Φιλίππας, των στρατιωτών Διοσκόρου, Σωκράτους και Διονυσίου ιερέως των ειδώλων που πίστεψε μετά από θαυμαστά γεγονότα του ιερού Λειψάνου του Αγίου Θεοδώρου. Επίσης εορτάζουμε τους νεομάρτυρες στη Μάκρη Αλεξανδρουπόλεως Μιχαήλ από την Κύπρο, Μανουήλ, Θεόδωρο, και δύο Γεώργιους από τη Σαμοθράκη.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΟΥ ΘΩΜΑ 19/4/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή του Θωμά

Αποστ. ανάγνωσμα: Πράξεις των Αποστόλων 5: 12-20

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, διὰ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλὰ ·	Εκείνες τις ημέρες, μέσω των αποστόλων γίνονταν πολλά εκπληκτικά θαύματα στο λαό.
καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ Στοᾷ Σολομῶντος.	Οι πιστοί συνήθιζαν να συγκεντρώνονται όλοι μαζί στη Στοά του Σολομώντα.
Τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ΄ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός·	Aπό τους άλλους που ήταν στο ναό κανείς δεν τολμούσε να προσκολληθεί σ’ αυτούς, όμως ο λαός τους είχε σε μεγάλη υπόληψη.
μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν·	Όλο και περισσότερα πλήθη από άντρες και γυναίκες πίστευαν στον Κύριο και γίνονταν μέλη της Εκκλησίας.
ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν.	Ακόμη και στις πλατείες έφερναν τους ασθενείς και τους ξάπλωναν σε κρεβάτια και σε φορεία, για να πέσει πάνω σε κάποιον απ΄ αυτούς έστω και η σκιά του Πέτρου όταν περνούσε.
Συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων Ἰερουσαλήμ, φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες.	Κι από τις πόλεις που ήταν γύρω στην Ιερουσαλήμ συνέρρεε το πλήθος, φέρνοντας αρρώστους κι άλλους που τους βασάνιζαν πνεύματα πονηρά• κι όλοι αυτοί γιατρεύονταν.

«Τό θαῦμα τοῦ Θεοῦ καί τό χρέος τοῦ ἀνθρώπου» - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τοῦ Θωμᾶ

Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

«Τό θαῦμα τοῦ Θεοῦ καί τό χρέος τοῦ ἀνθρώπου»

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Πορευθέντες, καί σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τά ρήματα τῆς ζωῆς ταύτης» (Πράξ. ε΄20)

            Αὐτά τά λόγια εἶπεν ὁ Ἄγγελος τοῦ Κυρίου στόν Πέτρο καί τόν Ἰωάννη,ὅταν τούς ἀπελευθέ­ρωσε ἀπό τήν φυλακή. Τούς ἔδωσε τήν ἐντολή νά ἐπκιστρέψουν στόν περίβολο τοῦ Ναοῦ τῶν Ἱεροσολύμων καί νά συνεχίσουν τό κήρυγμα πρός τόν λαό. Μέ λόγια ἀπλᾶ ὅ,τι δέν μποροῦσαν νά ἐπιτύχουν οἱ Ἀπόστολοι μόνοι τους, τούς τό ἔδωκεν ὁ Θεός μέ θαῦμα. Τούς ἀπελευθέρωσεν ἐκεῖνος μέ τόν Ἄγγελό του. Καί τώρα τούς δίνει τήν ἐντολή νά κάμουν καί αὐτοί ἐκεῖνο πού μποροῦσαν νά κάνουν. Ὅμως, ἀδελφοί μου, αὐτό ἰσχύει πάντοτε. Ἐκεῖ πού ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀνίσχυρος, θαυματουργεῖ ὁ Θεός. Ζητεῖ ὅμως καί ἀπό τόν ἄνθρωπο νά κάμει τό χρέος του ἐκεῖ πού μπορεῖ. Ἄς δοῦμε τίς ἀλήθειες αὐτές πιό ἀναλυτικά.

****

«Πορευθέντες, καί σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τά ρήματα τῆς ζωῆς ταύτης»

            Ἡ ἱστορία, ἰδιαίτερα μάλιστα τῆς πρώτης Ἐκκλησίας εἶναι γεμάτη ἀπό θαυμαστές ἐπεμβά­σεις τοῦ Θεοῦ. Μήν ἀμφιβάλλουμε δέ ὅτι οἱ ἐμεμ­βάσεις αὐτές ἦταν ἀπαραίτητες. Καί ἦταν ἀπαραί­τητες, γιά τούς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον διότι οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι καί Σαδδουκαῖοι προσπαθοῦσαν μέ ξυλοδαρμούς, μέ φυλακίσεις καί θάνατο ἀκόμη τῶν χριστιανῶν νά ματαιώσουν τήν πρόοδο καί τήν ἐξάπλωση τῆς Πίστεως στόν Χριστό.  Δεύτερον, διότι οἱ Ἀπό­στο­λοι, καί οἱ πρῶτοι χριστιανοί γενικά, ἦταν μιά μικρή καί κατά τά ἀνθρώπινα μέτρα, ἀδύνατη κοινότητα.

Κυριακή του Θωμά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή του Θωμά: Ιωάννης 20:19–31

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Ιωάννης 20:19–31, που διαβάζεται στην θεία Λειτουργία της Κυριακής του Θωμά, δεν είναι απλώς μία «ιστορία αμφιβολίας», αλλά μια συνοπτική αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο ο Αναστημένος Χριστός συγκροτεί την Εκκλησία ως σώμα ζωντανής κοινωνίας, πίστεως και αποστολής. Η Ορθόδοξη παράδοση βλέπει εδώ την έξοδο από τον φόβο, τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, τη θεραπεία της ανθρώπινης δυσπιστίας και τη μαρτυρία ότι ο Ιησούς είναι αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος.

Το κείμενο αρχίζει «τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων» και «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων». Οι μαθητές έχουν ακούσει την είδηση της Αναστάσεως, αλλά ο εσωτερικός τους κόσμος παραμένει τραυματισμένος: φόβος, αμηχανία, ανασφάλεια. Ο Χριστός, όμως, έρχεται «καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον». Στη λειτουργική εμπειρία της Εκκλησίας, Αυτός που «στέκεται στο μέσον» είναι ο Κύριος που καθιστά την κοινότητα εκκλησιαστική σύναξη: δεν είναι ιδεολογία που ενώνει, αλλά Πρόσωπο που παρίσταται. Η είσοδός Του, παρά τις κλειστές θύρες, δείχνει ότι το αναστημένο σώμα Του είναι αληθινό σώμα, αλλά πλέον ελευθερωμένο από τους περιορισμούς της φθοράς· δεν πρόκειται για φάντασμα, αλλά για τον ίδιο Ιησού σε νέα, αφθαρτοποιημένη κατάσταση ζωής.

ΚΥΡΙΑΚΗ, ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ -- π. Δημητρίου Μπόκου

ΚΥΡΙΑΚΗ, ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός αναστήθηκε «διαγενομένου του σαββάτου», αφού πέρασε δηλαδή το Σάββατο. Η Ανάστασή του έγινε αντιληπτή από τις Μυροφόρες (και πρώτα-πρώτα από την Παναγία) «οψέ σαββάτων, τη επιφωσκούση εις μίαν σαββάτων», αργά τη νύχτα του Σαββάτου, την ώρα που ξημέρωνε η πρώτη μέρα της εβδομάδας, «όρθρου βαθέος», βαθιά χαράματα, «λίαν πρωί», «σκοτίας έτι ούσης», «τη μιά των σαββάτων», κατά τις μαρτυρίες των ευαγγελιστών.

Δηλαδή ο Κύριος αναστήθηκε τη νύχτα της Κυριακής. Την ίδια μέρα, προς το βράδυ της Κυριακής, «ούσης οψίας», κάνει την πρώτη του εμφάνιση στους μαθητές του. «Μεθ’ ημέρας οκτώ», την άλλη Κυριακή, εμφανίζεται ξανά για να βεβαιώσει και τον Θωμά για την Ανάστασή του (Κυριακή του Θωμά).

Η Κυριακή είναι «η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος», η μέρα του Κυρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε πάντοτε το Πάσχα. Όλες τις Κυριακές, όλο τον χρόνο. Ακόμα και μέσα στην πένθιμη Σαρακοστή, τις Κυριακές ψάλλουμε αναστάσιμους ύμνους, γιορτάζουμε την Ανάσταση.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΩΜA (ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ) - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ  ΘΩΜA (ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...καί μή γίνου ἄπιστος, ἀλλά πιστός».

Ἡ Εὐαγγελική περικοπή τῆς ἡμέρας εἶναι τελικῶς μία αἰσιόδοξη παρακαταθήκη γιά τόν ἄνθρωπο, γιά τήν ὑπαρξιακή του προοπτική. Ἀρκεῖ νά βρίσκεται ἐκεῖνος πάντοτε ἕτοιμος νά ἐξέλθει ἀπό τόν ἑαυτό του γιά νά συναντήσει τόν Ἀναστάντα Κύριον καί Θεόν, πού ἦλθε νά τόν ἀναγεννήσει, διά τῆς ἀληθοῦς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ὁμολογίας.

Εἰσῆλθε «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων» ὁ ἀναστάς Θεάνθρωπος ὥστε νά πλουτίσει αὐτόν πού Τόν λαμβάνει καί Τόν ὁμολογεῖ ὡς τόν γνήσιον Υἱόν τοῦ Πατρός, πού ἐνηνθρώπησε, ἔπαθε καί ἀνέστη, διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν. «Τῇ γάρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι»^[1]. Ὡστόσο, γιά νά μήν ἀκυρώσει καί τό ἀνθρώπινο μέρος στό κατόρθωμα, προσθέτει ἐκεῖνο πού ἀπαιτεῖται ἀπό ἐμᾶς: «διά τῆς πίστεως»^[2].

Ἐν τούτοις, οὔτε ἡ πίστη εἶναι ἀπό ἐμᾶς· γιατί, ἄν ὁ Χριστός, δέν ἔδειχνε θεϊκή συγκατάβαση καί δέν μᾶς προσκαλοῦσε νά ἀκουμπήσουμε «ἐπί τόν τύπον τῶν ἥλων», πῶς θά πιστεύαμε; Λένε οἱ Πατέρες: «· ὁ Θεός γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καί τό θέλειν καί τό ἐνεργεῖν ὑπέρ τῆς εὐδοκίας».^[3] Ὅμως, γιά νά μή μᾶς σώζει χωρίς τήν δική μας συμμετοχή, ὁ Θεός ἀπαιτεῖ τήν πίστη μας τελειωμένη διά τῶν ἔργων. Ὁ Θεός θέλει καί ἡ πίστη σώζει.

ΚΑΘΩΣ ΑΠΕΣΤΑΛΚΕ ΜΕ Ο ΠΑΤΗΡ, ΚΑΓΩ ΠΕΜΠΩ ΥΜΑΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΚΑΘΩΣ ΑΠΕΣΤΑΛΚΕ ΜΕ Ο ΠΑΤΗΡ, ΚΑΓΩ ΠΕΜΠΩ ΥΜΑΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

“Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς” (Ιωάν. 20, 21)

Ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε καὶ πάλι, «Εἰρήνη νὰ εἶναι μαζί σας. Καθὼς ἔστειλε ἐμὲνα ὁ Πατέρας καὶ ἐγὼ στέλνω ἐσᾶς».

    Η Κυριακή του Θωμά, η πρώτη μετά το Πάσχα, με αφόρμηση το ευαγγέλιο της ψηλάφησης του Κυρίου από τον Θωμά, είναι μία υπενθύμιση σε όλους μας της αναστάσιμης αποστολής μας. Ο Χριστός εμφανίζεται στους δέκα μαθητές Του (πλην του Θωμά που έλειπε και του Ιούδα που έδωσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του, μη μπορώντας να μετανοήσει και να ταπεινωθεί μετά την προδοσία), τους λέει να έχουν ειρήνη, τους λέει ότι όπως έστειλε ο Πατέρας Του τον Ίδιο στον κόσμο να νικήσει για λογαριασμό όλων μας τον θάνατο και να μας δώσει την ανάσταση και τη ζωή, έτσι κι Εκείνος μάς στέλνει  στον κόσμο, για να διακηρύξουμε τη νίκη κατά του θανάτου, την συγχώρεση των αμαρτιών και την ανάσταση στο πρόσωπο του Χριστού.

    Αυτή είναι η αποστολή μας. Να ειρηνεύσουμε, όντας βέβαιοι ότι ο Θεός στον Οποίο πιστεύουμε  δεν μας εγκαταλείπει. Είναι Θεός ζωής και όχι θανάτου, Θεός ζώντων και όχι νεκρών. Είναι Θεός ο Οποίος στέκεται δίπλα μας και μας προτρέπει η καρδιά μας να μην ταράζεται ούτε από τη δειλία για το εξουσιαστικό πνεύμα του κόσμου τούτου, ούτε από την απόγνωση διότι είμαστε λίγοι, κάποτε και κεκρυμμένοι διά τον φόβον των αντιθέων δυνάμεων.

Πίστη και απιστία στην Ανάσταση του Χριστού - Δημητρίου Τσαντήλα

Κήρυγμα του ιατρού - θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα, αναφερόμενο στην Ανάσταση του Χριστού και στην καλή απιστία του αποστόλου Θωμά.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Ιωάν. 20, 19-31)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Λυγιά, στις 18/4/2004)

 
Ο χειρότερος ιός
 
Την σημερινή Κυριακή την ονομάζουμε «Κυριακή του Θωμά». Και πολλές φορές την λέμε «η ανάσταση του Θωμά». Γιατί για ένα χρονικό διάστημα, ο απόστολος Θωμάς είχε πεθάνει. Όχι σωματικά. Είχε πεθάνει πνευματικά, ψυχικά. Πώς πέθανε ο απόστολος Θωμάς;
Λέει το Ευαγγέλιο: «Όποιος πιστεύει στον Χριστό, έχει ζωή αιώνιο. Όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό, έχει θάνατο μέσα του, στην ψυχή του». Και ο θάνατος αυτός σιγά-σιγά προχωρεί όλο και περισσότερο και διαλύει τον άνθρωπο πρώτα ψυχικά, μετά πνευματικά και μετά και σωματικά. Ή και ανάποδα καμιά φορά.
Όταν οι Εβραίοι έπιασαν τον Χριστό και τον σταύρωσαν, οι απόστολοι τα έχασαν. Και είπαν: «Αυτός που δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό του, θα σώσει εμάς;». Και έκλαιγαν την τύχη τους που συνδέθηκαν μαζί του. «Ελπίζαμε», έλεγαν, «είχαμε την μάταιη σκέψη, ότι αυτός θα σώσει τον Ισραήλ».

ΚΥΡΙΕ ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ … ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

ΚΥΡΙΕ  ΚΑΝΕ  ΚΑΤΙ  … ΔΕΝ  ΠΑΕΙ  ΑΛΛΟ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

     «Το γαρ μυστήριον της ανομίας» μας πήρε από κάτω για τα καλά ! Σήμερα, λέει, ένα 17χρονο κορίτσι βρέθηκε στης Διώρυγας της Κορίνθου τα νερά να επιπλέει άψυχο. Παραπλήσια πριν δυο μέρες μια 19χρονη κοπέλα αφέθηκε από … «συντρόφους» της να σβήσει σε δωμάτιο ξενοδοχείου μόνη και έρημη. Και πόσα άλλα πιο μικρά, το ίδιο ή πιο μεγάλα αγόρια και κορίτσια από την αρχή του χρόνου τρεις μήνες και, μόνο Εσύ ξέρεις και το πώς και τι, πολύ καλά …

    Κατά τα άλλα σύγχρονη, πολιτισμένη ελληνική κοινωνία-πολιτεία, οργανωμένη άριστα,  τελευταία και Διαδικτυακά ! Ένα κουμπί και αυτόματα έχεις ό,τι θέλεις, ό,τι η καρδιά σου επιθυμεί. Κατά τα άλλα όλοι, άρχοντες και αρχόμενοι, πολίτες και πολιτευόμενοι σε συναγωνισμό για το ποιοι οι πιο … «προοδευτικοί», με την ψευδαίσθηση, βέβαια, του πιο «πολιτισμένοι», από τους ως τώρα μύθους μακριά, ρουτίνα, καθείς καταλαβαίνει τι υπονοείται απ’ αυτό και μ’ αυτό, πιο … «ελευθερωμένοι», «ελεύθεροι», «χαλαροί», «άνετοι».

     Πάμε και στην Εκκλησία Σου, Κύριε, και τι να πω; Διονυσιασμός περί Ορθοδοξίας και Ορθόδοξης Ελλάδας στο κατακόρυφο, ως τον ουρανό ! Και Μητροπόλεις, όχι λίγες, και όχι λίγο οργανωμένες. Και Μητροπολίτες στα απαστράπτοντα αυτοκρατορικά τους, ογδόντα τόσους κοντά, και τελευταία σε συναγωνισμό, με ένα, και δυο, και τρία, και τέσσερα μεταπτυχιακά-διδακτορικά. Και περίλαμπρες Μονές, ανδρικές και γυναικείες και σε μέλη πολυάριθμες.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΛΕΗΛΑΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ - Πάπας Λέων ΙΔ΄

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΛΕΗΛΑΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΠΑΜΕΝΤΑ

Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωσήφ (Μπαμέντα) – Καμερούν

Πάπας Λέων ΙΔ΄

_____________________________________

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφοί,
Είναι χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας σε αυτήν την περιοχή, μια περιοχή  που έχει υποφέρει τόσο πολύ! Όπως μόλις απέδειξαν οι μαρτυρίες σας, η βιωμένη εμπειρία των δεινών της κοινότητάς σας, έχει ενισχύσει την πεποίθησή σας ότι ο Θεός δεν σας εγκατέλειψε ποτέ! Εν Θεώ, εν τη ειρήνη Του, μπορούμε πάντα να ξεκινήσουμε από την αρχή!

Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος ανέφερε την προφητεία που αναφωνεί: «Πόσο όμορφα είναι τα πόδια του αγγελιοφόρου που αναγγέλλει την ειρήνη!» (Ησ. 52:7). Με καλωσόρισε με αυτά τα λόγια, και τώρα θα ήθελα να απαντήσω: πόσο όμορφα είναι και τα δικά σας πόδια, σκονισμένα από αυτή την αιματοβαμμένη αλλά εύφορη γη που την έχουν «κάποιοι» κακομεταχειριστεί, αλλά είναι πλούσια σε βλάστηση και καρπούς. Τα πόδια σας σας έφεραν ως εδώ, και παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, παρέμειναν στο δρόμο της καλοσύνης. Είθε όλοι να συνεχίσουμε στο μονοπάτι της καλοσύνης που οδηγεί στην ειρήνη. Είμαι ευγνώμων για τα λόγια καλωσορίσματος σας, γιατί είναι αλήθεια: Είμαι εδώ για να διακηρύξω την ειρήνη. Ωστόσο, διαπιστώνω ότι εσείς είστε αυτοί που διακηρύττετε την ειρήνη σε μένα και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σάββατο της Διακαινησίμου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο της Διακαινησίμου: Ιωάννης 3:22–33

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Ιωάννης 3:22–33, που διαβάζεται το Σάββατο της Διακαινησίμου, μας μεταφέρει από το θαύμα της Αναστάσεως στην καθημερινή ζωή της Εκκλησίας: εκεί όπου η Ανάσταση γίνεται τρόπος υπάρξεως και όχι απλώς εορταστικό γεγονός. Ο Ιησούς βρίσκεται με τους μαθητές Του και «ἐβάπτιζεν», ενώ ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βαπτίζει επίσης «ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ» (Ιω. 3:23). Η παράλληλη αυτή παρουσία δύο βαπτισματικών δράσεων δεν αποσκοπεί στο να στηθεί μια αντιπαράθεση, αλλά στο να φανερωθεί η μετάβαση από την προπαρασκευαστική διακονία του Προδρόμου στην πλήρωση που φέρει ο Χριστός. Γι’ αυτό το κέντρο της περικοπής δεν είναι η «στατιστική» των βαπτίσεων, αλλά η αποκάλυψη του ποιος είναι ο Χριστός και ποια είναι η θέση του ανθρώπου απέναντί Του—και έτσι η περικοπή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τους νεοβαπτισμένους της Διακαινησίμου.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ανακύπτει μία «ζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου μετὰ Ἰουδαίου περὶ καθαρισμοῦ» (3:25), που δεν αφορά μόνο εξωτερικές τελετουργικές πλύσεις, αλλά το ίδιο το νόημα της καθάρσεως ενώπιον του Θεού: αν πρόκειται για κάτι που κατοχυρώνεται με πράξεις και σχήματα, ή για δωρεά που πηγάζει από τη Μεσσιανική παρουσία και τη χάρη.

Μεγάλη Εβδομάδα και Πάσχα στην Σιγκαπούρη 2026

 

Πως περάσαμε τις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα στην Σιγκαπούρη και στην Νότιο Ασία.

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ "ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ"

«Έχουμε και προσκεκλημένο»

 «Έχουμε και προσκεκλημένο» είπε με χιούμορ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων κι Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος όταν ένας συμπαθέστατος αλλά και αναστατωμένος αδέσποτος σκύλος ανέβηκε στην εξέδρα όπου βρισκόταν οι Μητροπολίτες για τη Δέηση που αναπέμφθηκε προς τιμήν της Παναγίας Τρυπητής στην πλατεία Αγίας Λαύρας στο Αίγιο. Ο σκύλος γενικώς τριγύριζε τρομαγμένος στην πλατεία και από ό,τι φάνηκε, τον φόβιζε ο θόρυβος από ένα drone που τραβούσε πλάνα των εορτασμών. Γενικά η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με χαμόγελο και ο σκύλος, που είναι γνωστός «θαμώνας» της πλατείας, επέστρεψε μετά από λίγο στη ρουτίνα του και στην καθημερινή του ησυχία…

Πηγή: Εφημερίδα Φιλόδημος

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ Ι.Ν. ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΓΙΩΝ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΓΙΩΝ

ΥΠΟΔΟΧΗ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ

ΑΓΙΑΣ ΜΑΤΡΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Β´ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ»

«Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΜΑΤΡΩΝΑ Η ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ»

ΣΑΒΒΑΤΟ, 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 – 10:00 π.μ.

ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΕΚ.Π.Ι.

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ 65 - ΧΑΡΙΛΑΟΥ

Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης υπενθυμίζεται, ότι η εορτή της Συνάξεως πάντων των εν Θεσσαλονίκη Αγίων, έχει ορισθεί να τελείται την Γ’ Κυριακή από το Πάσχα, δηλαδή την Κυριακή των Μυροφόρων.

Κατόπιν τούτου και μετά πολλής της χαράς, ανακοινώνεται, ότι κατά το διήμερο Σάββατο 25 και Κυριακή, 26 Απριλίου 2026, πανηγυρίζει επί τη εορτή της Συνάξεως πάντων των εν Θεσσαλονίκη Αγίων, ο σε αυτούς αφιερωμένος και τιμώμενος Ιερός Ναός, που ευρίσκεται εντός του χώρου του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς» (Νικολάου Πλαστήρα 65 – Χαριλάου).

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Σάββα του Στρατηλάτου και Γότθου (18 Απριλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουαλεντινιανού του μεγάλου και Ουάλεντος εν έτει τξς’ [366]. Διέτριβε δε εις την Γοτθίαν, την ευρισκομένην κατά το Κρίμι πλησίον του Κάφα. Ώντας δε ακόμη παιδίον μικρόν, επροτίμησε την πίστιν του Χριστού, και επεριγέλα τους λατρευτάς των ειδώλων, και όχι μόνον δεν εδέχετο να φάγη τας θυσίας, οπού επρόσφερον εις τα είδωλα, αλλά προς τούτοις εμπόδιζε και τους Έλληνας εκείνους, οπού ήθελον να τας τρώγουν, διδάσκωντας αυτούς την εις Χριστόν πίστιν, όθεν και έγινεν εις πολλούς πρόξενος σωτηρίας. Δια τούτο εσηκώθησαν κατ’ επάνω του οι των ειδώλων λατρευταί Έλληνες, και εδίωξαν αυτόν έξω από την πόλιν τους.

Σάββατο προ της Κυριακής του Θωμά (18 Απριλίου 2026)

 Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, 18 Απριλίου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη των αγίων Σάββα του Στρατηλάτου (του Γότθου), του Κυρίλλου Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννου του Νεομάρτυρος του εξ Ιωαννίνων  (1526), Κοσμά Χαλκηδόνος, των Οσίων Ευθυμίου «Φωτιστού της Καρελίας» (Φινλανδίας) τον 15ο αιώνα και Ιωάννου, μαθητή του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου, τον οποίο η Εκκλησία τιμά στις 20 Νοεμβρίου.
Ο Όσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ. και από νεαρή ηλικία αγάπησε την Εκκλησία. Εντρύφησε στα κείμενα της Αγίας Γραφής και με ένθεο ζήλο αποφάσισε να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό. Ο Ιωάννης, μιμούμενος την πορεία που υπέδειξε ο Αναστημένος Ιησούς Χριστός σε εκείνους που θέλουν να αγωνιστούν στην παρούσα ζωή με θέληση σταθερή και με αυταπάρνηση υποδειγματική, παραιτούμενος από όλα τα τερπνά του βίου τούτου, αφιερώθηκε ως καιόμενη λαμπάδα στον Θεό και τον συνάνθρωπό του.

Η γλώσσα της λατρείας και η σύγχρονη πραγματικότητα - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

  π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η γλώσσα της λατρείας και η σύγχρονη πραγματικότητα

Η «Αίρεση του Αμερικανισμού» - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η «Αίρεση του Αμερικανισμού»

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο όρος «Αμερικανισμός» (Americanism) συνδέεται με μια συγκεκριμένη κρίση στο τέλος του 19ου αιώνα μέσα στον Ρωμαιοκαθολικό χώρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν επρόκειτο για ένα ενιαίο, συστηματικό δόγμα, αλλά για μια τάση προσαρμογής του Ρωμαιοκαθολικού ήθους και της εκκλησιαστικής ζωής στις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της Αμερικανικής δημοκρατίας. Σε ορισμένες εκδοχές του, αυτή η προσαρμογή έτεινε να παρουσιάζει τις «αμερικανικές αξίες»—πρακτικότητα, πρωτοβουλία, ατομική ελευθερία, και κοινωνική κινητικότητα—ως κριτήριο ανώτερο από την παραδοσιακή εκκλησιαστική πειθαρχία, την ασκητική ζωή και την ιεραρχική δομή της Εκκλησίας.

Η συζήτηση οξύνθηκε όταν στη Γαλλία μεταφράστηκε βιογραφία του Αμερικανού ιερέα Isaac Hecker, όπου κάποιοι αναγνώστες διέκριναν (ή απέδωσαν) μια θεολογική «προτίμηση» σε έναν τύπο χριστιανισμού περισσότερο εξωστρεφή και προσαρμοστικό στον μοντέρνο κόσμο. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Πάπας Λέων XIII εξέδωσε το 1899 την εγκύκλιο Testem Benevolentiae Nostrae, απευθυνόμενος στον καρδινάλιο James Gibbons. Η εγκύκλιος δεν καταδίκαζε συλλήβδην την Αμερικανική Ρωμαιοκαθολική κοινότητα, ούτε αρνιόταν τη νομιμότητα ορισμένων πολιτισμικών προσαρμογών. Στόχευε, όμως, σε συγκεκριμένες ιδέες που, αν υιοθετούνταν ως αρχές, θα αλλοίωναν την Ρωμαιοκαθολική κατανόηση της πνευματικής ζωής και της εκκλησιαστικής αυθεντίας.

"Σέλλινγκ και Μάξιμος Ομολογητής: Το κακό και η ελευθερία" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 "Σέλλινγκ και Μάξιμος Ομολογητής: Το κακό και η ελευθερία"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Αυτός που θέλει να ζει ήρεμα και ειρηνικά

 Αυτός που θέλει να ζει ήρεμα και ειρηνικά, 

δεν πρέπει να λέει όσα ξέρει 

ούτε να κριτικάρει ό,τι βλέπει.

Βενιαμίν Φραγκλίνος

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ

 

Θα σας αγαπούν ακόμα και τα θηρία! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Γιατί δε φτιάχνουμε και λίγη Αγάπη;;

 

Αφού φτιάξαμε τόσα

γιατί δε φτιάχνουμε και λίγη Αγάπη;;

έτσι να λέμε…

θέλω ένα… κιλό Αγάπη…

να’χουμε να βάζουμε και στις τσέπες μας…

Νίκος Καρούζος

 Καλή ημέρα σε όλους μας με αγάπη…

Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ ενάντια στους «αρχόντες του πολέμου»

Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́προειδοποιεί από την Μπαμέντα του Καμερούν ενάντια στους «αρχόντες του πολέμου»

«Οι ενορχηστρωτές του πολέμου προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν πως αρκεί μόλις μια στιγμή για να καταστρέψεις, όμως μια ολόκληρη ζωή δεν φθάνει συχνά για να ξαναχτίσεις», δήλωσε ο Ποντίφικας.

Στη συνέχεια, υπογράμμισε πως «Κάνουν τα στραβά μάτια στο γεγονός ότι δισεκατομμύρια δολάρια δαπανώνται για δολοφονίες και καταστροφές, ωστόσο οι πόροι που χρειάζονται για την εκπαίδευση δεν βρίσκονται πουθενά»

Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής (17 Απριλίου 2026)

 Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, Παρασκευή της Διακαινησίμου, δεσπόζει η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Εορτάζει η Εκκλησία μας τα εγκαίνια του ναού της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της Ζωοδόχου Πηγής και τελείται πανήγυρις προς τιμήν της Θεοτόκου.
Με το όνομα Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί υπάρχει ιερό χριστιανικό προσκύνημα με αγίασμα, κτίσμα του 5ου αιώνα μ.Χ. και βρίσκεται στην περιοχή Επταπυργίου στην Κωνσταντινούπολη, έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών». Πήρε την ονομασία του από το τουρκικό όνομα Balık, που σημαίνει ψάρι, και περιλαμβάνει το μοναστήρι, την εκκλησία και το αγίασμα. Οι προσκυνητές ασπάζονται ευλαβικά το εικόνισμα της Παναγίας και λαμβάνουν ευλογία από το Αγίασμα της Μονής.

Ὁ καταδότης μοναχός - Ἀπό τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τῆς Πάτμου

 Ὁ καταδότης μοναχός

Ἀπό τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τῆς Πάτμου

«Γέροντα τὰ ἔμαθες; Ἐκεῖνος ὁ μοναχός, ξέρεις ποιός, ζητᾶ νὰ πᾶς στὴν ψυχιατρικὴ κλινικὴ τοῦ Δ. Σαμέλλα στὴν Ἀθήνα ὅπου νοσηλεύεται. Εἶναι χάλια…». Ὁ μοναχὸς μὲ μιὰ ἀνάσα βιάστηκε νὰ μεταφέρει τὰ νέα ποὺ ἔμαθε στὸν ἅγιο Ἀμφιλόχιο.

«Τὸν τιμώρησε ὁ Θεός!» εἶπε μὲ περισσὴ σιγουριὰ καὶ κρυφὴ ἱκανοποίηση ἕνας ἄλλος μοναχός.

Τὰ μάτια ὅλων ὅσοι ἄκουγαν τὴ στιχομυθία ἔγιναν μὲ μιᾶς σκοτεινά. Στὸν νοῦ τους ἦρθαν σκηνὲς καὶ περιστατικὰ ποὺ οὔτε ἤθελαν νὰ θυμοῦνται οὔτε νὰ συζητοῦν.

Ἦταν Αὔγουστος τοῦ 1937. Μιὰ μέρα μετὰ τῆς Παναγίας. Ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου Πάτμου ἦταν σὲ ἀναστάτωση. Ἔπρεπε νὰ πάρουν ἀποφάσεις, καθοριστικὲς τόσο γιὰ τὸ μέλλον τῆς Μονῆς ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους. Σὲ τρεῖς μῆνες ἔληγε ἡ θητεία τοῦ γέροντα στὸν ἡγουμενικὸ θῶκο. Κανονικὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσουν ἄδεια ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, ὥστε νὰ διενεργήσουν ἐκλογές. Αὐτό, ὅμως, θὰ τοὺς ἔβαζε σὲ μεγάλους μπελάδες. Οἱ ἰταλικὲς ἀρχὲς ἐφάρμοζαν ἐδῶ καὶ καιρὸ τὸ ὕπουλο σχέδιο ἀφελληνισμοῦ τῶν Δωδεκανήσων, μὲ ἀπαγόρευση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, μὲ προσπάθεια ἀνακήρυξης αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄλλα πολλά. Ὅλα μὲ τὴ βοήθεια καὶ τὴ στήριξη τῶν Οὐνιτῶν. Καὶ ὁ Ἅγιος ἦταν ἐξαρχῆς σοβαρὸ ἐμπόδιο στὰ σχέδιά τους.

‘’Χριστός Ανέστη: Η Πιο Επαναστατική Φράση Στην Ιστορία’’ - π. Γεώργιος Τσελαλίδης

‘’Χριστός Ανέστη: Η Πιο Επαναστατική  Φράση Στην Ιστορία’’

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσελαλίδης.

Κάθε φορά που ο Εκκλησιαστικός Λόγος φτάνει στο κατώφλι της Ανάστασης, σταματά. Όχι γιατί δεν έχει τι να πει, αλλά γιατί το γεγονός τον υπερβαίνει. Κι όμως, οι Πατέρες της Εκκλησίας τόλμησαν να μιλήσουν με ζέση, με δέος, με ακρίβεια. Δογματικοί και Νηπτικοί, Καππαδόκες και Ασκητές, Αντιοχείς και Αθωνίτες, όλοι συγκλίνουν σε μία και μόνη βεβαιότητα: Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι ένα ιστορικό γεγονός που πέρασε, αλλά η αιώνια, παρούσα πραγματικότητα που αναδιατάσσει τα πάντα.

Ο Ιερός Χρυσόστομος, στον περίφημο Κατηχητικό Λόγο του, δεν ερμηνεύει απλώς, αλλά θριαμβολογεί. Με τη ρητορική δεινότητα που τον χαρακτηρίζει, απευθύνεται κατά πρόσωπο στον θάνατο και τον ρωτά: ‘’Πού σου, θάνατε, το κέντρον; Πού σού, άδη, το νίκος; Ανέστη Χριστός και συ κατεβέβλησαι’’.  Η ρύση αυτή δεν είναι ποιητική υπερβολή. Είναι οντολογική δήλωση ότι ο θάνατος έχει χάσει τη δύναμή του, όχι ως ιδέα, αλλά ως πραγματικότητα. Ο Χρυσόστομος βλέπει στην Ανάσταση τη μεγαλύτερη ανατροπή της ιστορίας. Νικήθηκε η φθορά, όχι με δύναμη, αλλά με αγάπη.

Ο θάνατος της 19χρονης Μυρτούς στην Κεφαλονιά δεν είναι απλά μια “είδηση”.

Δεν είναι η ώρα για κατηγορίες. Είναι η ώρα για ανθρωπιά.
Ο θάνατος της 19χρονης Μυρτούς στην Κεφαλονιά δεν είναι απλά μια “είδηση”.
Είναι μια τραγωδία. Ένα παιδί χάθηκε. Μια οικογένεια διαλύθηκε.
Και όμως…
μέσα σε λίγες ώρες, το διαδίκτυο γέμισε από σχόλια.
Κατηγορίες. Χαρακτηρισμούς. Εύκολα συμπεράσματα.
«Φταίει αυτή».
«Φταίνε οι γονείς».
«Τα ήθελε».
Ας σταματήσουμε για λίγο.
Ας σταματήσουμε να κουνάμε το δάχτυλο σαν να ξέρουμε τα πάντα.
Η ψυχολογία πίσω από τις επιλογές ενός νέου ανθρώπου
Στα 19, δεν είσαι “πλήρως ενήλικας”.

ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ - π. π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου

(πρὸς μέλλοντα ἱερέα)

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ

ἡ ἀδυναμία σου φαίνεται καθαρὰ χωρὶς περιθώριο να τὴν καλύψεις;

-Παιδί μου ἂν ὁ Θεὸς ἤθελε νὰ μᾶς ὀδηγήσει στὴν τελειότητα μέσα ἀπὸ τὴν ἀπουσία τῆς ἀποτυχίας, θὰ εἶχε φτιάξει ἕναν κόσμο ἀπὸ τέλειους ἀνθρώπους. Ἀλλὰ Ἐκεῖνος ἦρθε γιὰ ἀδύναμους, κουρασμένους, ἁμαρτωλούς. Καὶ γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία Τὸν δοξάζουμε στοὺς αἰῶνες, διότι Ἐκεῖνος κατοικεῖ μέσα στὴν ἀδυναμία μας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Ὁ δρόμος Του εἶναι αὐτὸς τῆς ταπείνωσης. Ὁ φόβος νὰ μὴ χάσουμε τὸ "κύρος" μας, νὰ μὴν εἴμαστε "παραδείγματα" εἶναι μέγας πειρασμός. Μπορεῖ εὔκολα νὰ σὲ παγιδέψει. Τὸ παράδειγμα ποὺ χρειάζονται οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἡ τελειότητα, ἀλλὰ ἡ μετάνοια. Νὰ βλέπουν ἄνθρωπο ποὺ δὲν προσποιεῖται ὅτι εἶναι σωστὸς κ τέλειος, ἀλλὰ ποὺ ἀφήνεται μὲ εἰλικρίνεια στὸ Θεό μὲ ὅλες τὶς ἀτέλειές του. Τὸ πραγματικό σου κῦρος Νικόλαε, δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ τὴν τελειότητά σου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀδυναμία σου... ὁ σκόλοπας τοῦ Παύλου δὲν ἦταν ἡ ντροπή του, ἀλλὰ τὸ χάρισμά του ποὺ τὸν κρατοῦσε ταπεινό. ...

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

 ΜΗNΙ ΑΠΡΙΛΙOΥ ΙΣΤ´ ΜNΗΜΗ TOΥ ΕΝ ΑΓΙOΙΣ ΠΑTΡOΣ ΗΜΩΝ ΑΜΦΙΛOΧΙOΥ TOΥ ΠΑTΜΙOΥ

 

Tῶν Πατµίων τὸ κλέος, Ἐκκλησίας ἀγλάϊσµα,

καὶ τῶν µονοτρόπων ἀλείπτην,

τὸν σεπτὸν Ἀµφιλόχιον τιµήσωµεν συµφώνως οἱ πιστοί,

τὸν κήρυκα ἀγάπης τῆς διττῆς πρὸς Θεόν τε καὶ πλησίον,

ὡς µιµητὴν τοῦ Θεολόγου κράζοντες 

χαίροις ὁ φερωνύµως οὐρανῷ στρέψας ψυχῆς τὰ ὄµµατα.

Χαίροις ὁ ἐπιβλέπων καὶ ἡµᾶς θείαις πρεσβείαις σου.

«Θέλω παιδί μου, νὰ ζεῖς γιὰ τὸ Χριστό, 

ὁλόκληρος νὰ δοθεῖς σ᾿ αὐτόν. 

Θέλω ὅταν τύχει ν᾿ ἀνοίξει κανεὶς τὴν καρδιά σου 

τίποτε ἄλλο νὰ μὴ βρεῖ, μόνο τὸ Χριστό.»

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής