Υλικές ανάγκες του ιεραποστολικού έργου της Εκκλησίας. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με αφορμή το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου, ένα σύντομο σχόλιο που αφορά τις υλικές ανάγκες του ιεραποστολικού έργου της Εκκλησίας.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Γράφει ο Απόστολος Παύλος στον μαθητή του και Επίσκοπο Κρήτης Τίτο:

«Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω τον χειμώνα. Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ, να τους εφοδιάσεις πλουσιοπάροχα με ό,τι χρειάζονται για το ταξίδι τους, ώστε να μην τους λείψει τίποτα. Ας μαθαίνουν οι δικοί μας να πρωτοστατούν σε καλά έργα, για να αντιμετωπίζουν τις επείγουσες υλικές ανάγκες, ώστε η ζωή τους να μην είναι άκαρπη» (Τίτ. 3:12-14).

Ο Παύλος δεν μιλά αφηρημένα. Δεν κινείται σε έναν κόσμο ευσεβών συναισθημάτων και συνθημάτων. Δεν λέει απλώς: «ας βοηθήσει ο Θεός», ούτε αρκείται σε ευχές και καλές προθέσεις. Δίνει συγκεκριμένες οδηγίες. Ζητά να καλυφθούν οι πρακτικές ανάγκες των συνεργατών του στο έργο του Ευαγγελίου. Γιατί το έργο της Εκκλησίας δεν ζει από τον ενθουσιασμό μόνο, ούτε από τα ωραία λόγια. Χρειάζεται πρόσωπα, οργάνωση, υποδομή, επιμονή, θυσία — και βεβαίως, υλική στήριξη.

Αυτό σήμερα το ξεχνούμε συχνά. Όταν μιλάμε για ιεραποστολή, πολλοί φαντάζονται κάτι απλό και συγκινητικό: ένα παιδί που πίνει γάλα, ένα πηγάδι που ανοίγει, μια μικρή πράξη φιλανθρωπίας. Όλα αυτά είναι καλά και αναγκαία. Αλλά η ιεραποστολή δεν εξαντλείται εκεί. Ιεραποστολή σημαίνει να θεμελιώσεις Αγία Τράπεζα εκεί όπου δεν υπάρχει Εκκλησία. Να στηριχθεί η μαρτυρία της Ορθοδοξίας σε τόπους όπου δεν υπάρχουν ακόμη κοινότητες, ενορίες, μητροπόλεις με έσοδα, ούτε σταθερά υλικά μέσα.

Υστεροφημία - Κώστας Καρυωτάκης

 

Υστεροφημία

Το θάνατό μας χρειάζεται η άμετρη γύρω φύση
και τον ζητούν τα πορφυρά στόματα των ανθών.
Αν έρθει πάλιν η άνοιξη, πάλι θα μας αφήσει,
κι ύστερα πια μήτε σκιές δεν είμεθα σκιών.

Το θάνατό μας καρτερεί το λαμπρό φως του ηλίου.
Τέτοια θα δούμε ακόμη μια δύση θριαμβική,
κι ύστερα φεύγουμεν από τα βράδια του Απριλίου,
στα σκοτεινά πηγαίνοντας βασίλεια πέρα κει.

ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ Η ΠΡΩΤΕΞΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

ΜΑΡΙΑ  Η  ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

 Η  ΠΡΩΤΕΞΑΓΓΕΛΟΣ  ΤΗΣ  ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ  ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

          Το πανανθρώπινης αναφοράς και δυναμικής γεγονός της Ανάστασης του Χριστού ανέδειξε υμνογραφικά τον 6^ο αιώνα Όσιος Ρωμανός ο Μελωδός στα Αναστάσιμα Κοντάκια που συνέθεσε με βάση σχετικές Ευαγγελικές περικοπές.* Σ’ αυτά μας παρουσιάζει Μαρία τη Μαγδαληνή προεξάρχουσα και άλλων γυναικών να πηγαίνουν χαράματα στο μνήμα για να τιμήσουν με αρώματα το νεκρό σώμα του Ιησού Χριστού. Εκεί βρίσκονται προ κενού μνήματος, αλλά ενώπιον αγγέλων, που τις πληροφορούν ότι Αναστήθηκε ο Χριστός, και τις ζητούν να το εξαγγείλουν στους μαθητές, στους οποίους και να πουν, να σπεύσουν στη Γαλιλαία, όπου τους καλεί και τους περιμένει να συναντηθούν Αναστημένος ο Κύριος. 

    Το σφράγισε, μια για πάντα, τον 7^ο προς 8^ο αιώνα Όσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, με τον περίφημο Κανόνα-θριαμβικό Παιάνα του Πάσχα, και το επέκτεινε τον 9^ο αιώνα Λέων Στ’ ο Σοφός, ο εν πολλοίς τραγικός αυτοκράτορας. Με σειρά όλη εξαίρετων ύμνων, και για την ποιητική τους έμπνευση, και τη μελική-μουσική-σύνθεση, των περίφημων έντεκα Εωθινών Αναστάσιμων Δοξαστικών, πέντε από τα οποία-2^ο, 3^ο, 4^ο, 7^ο και 8^ο-από σχετικές περικοπές των Ευαγγελιστών Μάρκου, Λουκά και Ιωάννη, αφιερώνει στην προεξάρχουσα εξαγγελίας του αναστάσιμου μηνύματος Μαρία τη Μαγδαληνή και τις μαζί της ευλαβείς  Μυροφόρες.

    Αυτά τα πέντε Εωθινά Αναστάσιμα Δοξαστικά Λέοντος 6^ου του Σοφού παρουσιάζονται στη συνέχεια, με παράθεσή τους στο πρωτότυπο κείμενο, και, σε νεοελληνική μεταγραφή μαζί με τις αντίστοιχες Ευαγγελικές Περικοπές. Ώστε να βοηθηθούν και οι πιο απλοί να καταλάβουν κάτι, να πάρουν έστω μια ιδέα του : Τι υπέροχους υμνογραφικούς θησαυρούς διαθέτει η Ορθόδοξη λατρευτική πράξη ! Άγνωστους όμως δυστυχώς στους πολλούς ! Και γιατί ψάλλονται στην πρωινή Ακολουθία, τον Όρθρο με παρόντες συνήθως λίγους πιστούς, και γιατί η κακόηχη συχνά ψαλτική τους εκτέλεση επικαλύπτει το υψηλό νόημα και πνεύμα τους. 

Πατρῶν Χρυσόστομος: "Ἡ πληγή καί ἡ ἀδικία ἐναντίον τῆς Κύπρου, εἶναι ἐντροπή γιά τήν «πολιτισμένη» ἀνθρωπότητα".

 Πατρῶν Χρυσόστομος: "Ἡ πληγή καί ἡ ἀδικία ἐναντίον τῆς Κύπρου, εἶναι ἐντροπή γιά τήν «πολιτισμένη» ἀνθρωπότητα".

 

Γιά τήν Κύπρο καί τό συνεχιζόμενο δρᾶμα, ἐξ’ αἰτίας τῆς βάρβαρης τουρκικῆς εἰσβολῆς, γιά τά κατεχόμενα καί τούς Ἣρωες καί Μάρτυρες Ἑλληνοκυπρίους καί Ἓλληνες ἐκ τῆς Μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος, μίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, στή Θεία Λειτουργία, στήν Ἱερά Μονή τοῦ Προφήτου Ἠλιού Πατρῶν, τήν Δευτέρα 20 Ἰουλίου ἐ.ἒ.
«Μέ τήν ἀνοχή δυστυχῶς τῶν μεγάλων, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, συνεχίζεται ἓνα δράμα γιά τήν Κύπρο, τό ὁποῖο ἂρχισε τό 1974, μέ τήν βάρβαρη τουρκική εἰσβολή. Χιλιάδες ἀγωνιστές πότισαν μέ τό αἷμα τους τά ἃγια χώματα τῆς Κύπρου, Ἑλληνοκύπριοι καί Ἓλληνες ἐκ τῆς Μητροπολιτικῆς Πατρίδος. Χιλιάδες οἱ ἀγνοούμενοι, ἀλλά καί οἱ ἐκτοπισμένοι ἀπό τίς πατρογονικές ἑστίες.

Εἶναι χρέος μας, ὂχι μόνο νά διατηροῦμε νωπές τίς μνῆμες, ἀλλά νά ὑψώνωμε τήν φωνή μας καί νά διεκδικοῦμε τήν δικαίωση τῆς Κύπρου καί τήν ἂρση τῆς μεγάλης αὐτῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία κρατεῖ διχοτομημένη τήν Μεγαλόνησο.

Κουρσεμένο ακροθαλάσσι - Β. Χαραλάμπους

ΔΙΗΓΗΜΑ

Κουρσεμένο ακροθαλάσσι

(Β. Χαραλάμπους)

  _____________

Στη μνήμη που ξεθωριάζει στην άλλη σιγαλιά, κείνο τ’ αγνάντεμα στη σκλάβα γη.  Τα μακρινά λαμπυρίσματα στ’ ακρόβραχα του Πενταδάκτυλου καταμεσής στα τόσα πουρνάρια και στο λεηλατημένο πευκώνα.  Θωριά και καημός. Θαρρείς σε τούτο το καρτέρι, απάνεμος τόπος δεν υπάρχει.  Μοσχοβολιά και τόσες θύμισες από τον ερειπιώνα κατ’ αντίκρυ από κείνου του Γιούλη τ’ αποκαΐδια. 

Το ξάγναντο κατ’ αντίκρυ αντιλαλεί  ακόμη τον καημό των τόσων αγνοουμένων.  Το διαλαλούν οι κιτρινισμένες φωτογραφίες  στην αμασχάλη των πικραμένων μανάδων, απομεινάρια και τούτα του πικραμένου Γιούλη.  Τον ίδιο καημό κουβαλά στην προσφυγιά κι η κυρά Ελένη για το μονάκριβό της τον Ανδρέα,  πού’ναι αγνοούμενος τόσα χρόνια. 

Κι η κυρά Ελένη προσμένει ακόμη.  Το ξέρουν και της γειτονιάς τα τριζόνια για τούτο πάψαν το τραγούδημα.  Ολονυχτίς στ’ Άγιο της Μεγαλόχαρης εικόνισμα, τον πόνο ακουμπά  για να’πιστρέψει το μονάκριβο παλληκάρι της.  Προσμένει ακόμη κείνο τον ερχομό, με την κιτρινισμένη φωτογραφία στη αμασχάλη, ίσαμε τη μέρα που θα λουλουδιάσει ο κάμπος. Μια ζωή σκόπελοι και μελτέμια, δίχως ξεγνοιασιά. Κάθε της βήμα και στεναγμός.  Και κάθε που λησμονεί θαρρείς, ο μαΐστρος φευγαλέα της ξετυλίγει τούτο τον καημό. Και γαληνεύει περίεργα, κάθε που συλλογιέται πως, ακόμα και στ’ ακροβράχια κατ’ αντίκρυ οι λιαχτίδες πεισματικά στριμώχνονται. 

Άρα οι Νόμοι είναι άχρηστοι

Άλλος ένας Νόμος που θα ψηφισθεί, αλλά δεν θα τηρηθεί.  Χορτάσαμε από Νόμους, που ψηφίζουν οι Βουλευτές, και μετά από λίγο παραμένουν ανεφάρμοστοι, όπως τόσοι άλλοι.

Γράφουν τα μέσα ενημέρωσης ότι τα ηλεκτρικά πατίνια τέλος για τους ανήλικους κάτω των 17 ετών. Με το νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών το οποίο εισάγεται σήμερα Τρίτη (21/7) στην Ολομέλεια της Βουλής προς ψήφιση, η κυβέρνηση βάζει τέλος στην χρήση ηλεκτρικών πατινιών από ανηλίκους κάτω των 17 ετών. Στόχος είναι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και η μείωση των ατυχημάτων οι εταιρείες να καλούνται να σταματήσουν τις ενοικιάσεις και τις πωλήσεις στις συγκεκριμένες ηλικίες.

Τα βλέπω τα πατίνια όταν είμαι Πάτρα, σταθμευμένα  στο μέσον του πεζοδρομίου, και σκέπτομαι αν κάποιος δεν προσέχει την πάτησε. Άφησε τους τυφλούς ακόμα και οι ειδικές πλάκες των πεζοδρομίων σε Γούναρη και αλλού είναι για την πραμάτεια του κάθε καταστήματος. Στην 3^ων Ναυάρχων άστα να πάνε.

Η οντολογία του προσώπου: Buber, Levinas και Ζηζιούλας - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 Η οντολογία του προσώπου: Buber, Levinas και Ζηζιούλας
Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου
Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Οι άγιοι Πατέρες: νοητοί αστέρες που αντανακλούν το Φως του Θεού - Μητρ. Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας

 

Κήρυγμα Κυριακής αγίων Πατέρων Οικουμενικών Συνόδων

(Ματθ. ε΄ 14-19)

Οι άγιοι Πατέρες: νοητοί αστέρες που αντανακλούν το Φως του Θεού

Μητρ. Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας

(19-7-2026) 

Προβολή της Ταινίας για τον ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ στο Μιντιλόγλι

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΙΝΤΙΛΟΓΛΙΟΥ

«Προβολή της πολυβραβευμένης Κινηματογραφικής Ταινίας για τον Άγιο Παΐσιο στο Μιντιλόγλι»

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026 στις 8:30 το βράδυ

Την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026 και ώρα 8:30 μ.μ., η Ενορία Αγίου Γεωργίου Μιντιλογλίου Πατρών με την ευλογία της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου και του Πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου αυτής Γέροντος Εφραίμ,  διοργανώνει μία ξεχωριστή εκδήλωση,  στο προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Μιντιλογλίου, αφιερωμένη στον Άγιο Παΐσιο, μέσα από την προβολή της πολυβραβευμένης κινηματογραφικής ταινίας η οποία άγγιξε βαθιά τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων και προκάλεσε συγκίνηση σε όλη την Ελλάδα με σκηνές που δεν είδαμε στην τηλεόραση και τα ωραιότερα αποσπάσματα της τηλεοπτικής σειράς «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Ομιλία κ. Παύλου Μυλωνά στο μνημόσυνο πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή (Καθεδρικός Ναός Αποστόλου Βαρνάβα, 20 Ιουλίου 2026)

  Ομιλία κ. Παύλου Μυλωνά στο μνημόσυνο πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή (Καθεδρικός Ναός Αποστόλου Βαρνάβα, 20 Ιουλίου 2026)

Κυρίες και κύριοι,
Υπάρχουν ημέρες που δεν περνούν.
Υπάρχουν πληγές που ο χρόνος δεν θεραπεύει.
Υπάρχουν στιγμές που χαράσσονται ανεξίτηλα στην ψυχή ενός λαού.
Η 20ή Ιουλίου 1974 είναι η πιο σκοτεινή από αυτές.
Ξημέρωσε με τον ήχο των σειρήνων, με τις εκρήξεις, με τις κραυγές του φόβου. Ξημέρωσε με μια εισβολή που άλλαξε για πάντα τη μοίρα της Κύπρου.
Άφησε πίσω της νεκρούς, αγνοουμένους, χιλιάδες πρόσφυγες και μια πατρίδα σκλαβωμενη.
Μια Πατρίδα να μοιάζει εγκλωβισμένη στα μεγαλεπήβολα σχέδια της τουρκίας για την λεγόμενη Γαλάζια Πατρίδα τους.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, παρά τις επανελλειμένες προσπάθειες της Ελληνικής Πλευράς, το τουρκικό τείχος παγίωσης των τετελεσμένων εξυφαινεται σαν ιστός αράχνης γύρω απο την Κυπριακή Δημοκρατία.

Μνήμη των Οσίων πατέρων ημών Συμεών του δια Χριστόν σαλού, και Ιωάννου (21 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι ήτον από την πόλιν Έδεσσαν την ευρισκομένην εις την Συρίαν, κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη’ [518]. Πηγαίνοντες δε εις τα Ιεροσόλυμα, είδον και επροσκύνησαν την ύψωσιν του τιμίου Σταυρού, και πλέον εις την πατρίδα των δεν εγύρισαν, αλλά φθάσαντες εις το Μοναστήριον του Οσίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, εδέχθησαν ευμενώς από τον τότε θεοφόρον Ηγούμενον, Νίκωνα ονόματι. Εκεί λοιπόν έλαβον το άγιον σχήμα των Μοναχών. Προ του δε ακόμη να τελειώσουν αι επτά ημέραι, τας οποίας είναι συνήθεια να φυλάττουν οι νεόκουροι Μοναχοί, μένοντες μέσα εις το Μοναστήριον, αυτοί ευγήκαν από το Μοναστήριον και επήγαν εις την έρημον, και εκεί διεπέρασαν τεσσαράκοντα χρόνους, κάθε άσκησιν και σκληραγωγίαν μεταχειριζόμενοι. Έπειτα, ο μεν Ιωάννης έμεινεν εις την έρημον μέχρι τέλους.

Μνήμη των οσίων Ιωάννου και Συμεών του δια Χριστόν σαλού (21 Ιουλίου)

Σήμερα, 21 Ιουλίου, η Αγία μας Εκκλησία, τιμά τη μνήμη των Οσίων Ιωάννου και Συμεών του δια Χριστόν σαλού.
Και οι δύο κατάγονταν από την Έδεσσα της Συρίας και συνδέονταν μεταξύ τους με αδελφική φιλία. Το έτος 518 μ.Χ. επισκέφθηκαν τα Ιεροσόλυμα και, μετά από προσκύνημα στους Τόπους όπου γεννήθηκε και έζησε, σταυρώθηκε, ετάφη, Ανέστη τριήμερος και Ανελήφθη στους Ουρανούς ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, αποφάσισαν να ακολουθήσουν την ασκητική οδό. Κατέφυγαν στο μοναστήρι του αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη, όπου και παρέμειναν υποτασσόμενοι, με ταπείνωση και διάκριση, στον σοφό γέροντα Νίκωνα.
Μεταγενέστερα, με τη συγκατάθεση του πνευματικού τους πατέρα, αναχώρησαν σε ερημική περιοχή της Νεκράς Θάλασσας, όπου ασκήτεψαν για σαράντα χρόνια, φθάνοντας στην ακρώρεια των αρετών. Στη συνέχεια, ο Συμεών επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα, όπου, με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος βοήθησε πολλούς Ιουδαίους και αιρετικούς χριστιανούς να μεταστραφούν και να ομολογήσουν την αληθινή Ορθόδοξο Πίστη στον Τριαδικό Θεό.

Το μέγεθος ως μέτρο ισχύος - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το μέγεθος ως μέτρο ισχύος

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

«Οι οικονομικά ισχυροί συχνά ανακάμπτουν ταχύτερα. Οι λαοί βιώνουν τις στερήσεις για χρόνια»

Σε μια εποχή όπου όλα μετρώνται σε τόνους, δισεκατομμύρια και γεωπολιτικά τετραγωνικά χιλιόμετρα, ένα μικροσκοπικό χοτ ντογκ κατάφερε να γίνει παγκόσμια είδηση. Στο νέο προεδρικό αεροσκάφος των Ηνωμένων Πολιτειών, η λιλιπούτεια μερίδα πρόχειρου φαγητού που προσφέρθηκε σε δημοσιογράφους προκάλεσε ειρωνικά σχόλια και διαδικτυακή θύελλα. Όχι για τη γεύση της, αλλά για το μέγεθός της. Για την «τσιγκουνιά» της εικόνας σε έναν χώρο που έχει ταυτιστεί με υπερβολή, πολυτέλεια και ισχύ.

Η λεπτομέρεια θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Όμως δεν πέρασε. Διότι ζούμε σε μια περίοδο όπου το μέγεθος έχει μετατραπεί σε σύμβολο. Το πόσο μεγάλο είναι το αεροσκάφος, το πόσο εντυπωσιακή η αίθουσα, το πόσο φιλόδοξο το εξοπλιστικό πρόγραμμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κράτη. Η έκταση, η οικονομική επιρροή, το στρατιωτικό αποτύπωμα καθορίζουν αν θα καταγραφείς ως «ισχυρός» ή θα μείνεις στην υποσημείωση της Ιστορίας. Και ενώ οι κυβερνήσεις ανταγωνίζονται σε αριθμούς και επιδείξεις ισχύος, οι κοινωνίες μετρούν αλλιώς. Μετρούν την ακρίβεια στο ράφι, το αυξημένο κόστος ενέργειας, τις συνέπειες ενός πολέμου που δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά. Η εκεχειρία συζητείται με όρους πίεσης και στρατηγικής, συχνά με νέα όπλα στο παρασκήνιο. Οι ισχυροί διαπραγματεύονται. Οι απλοί πολίτες πληρώνουν τον λογαριασμό.

Η ανάληψη του προφήτη Ηλία στη θεολογική παράδοση του Ισραήλ - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ανάληψη του προφήτη Ηλία στη θεολογική παράδοση του Ισραήλ

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η μορφή του προφήτη Ηλία κατέχει μοναδική θέση στη βιβλική θεολογική παράδοση. Δεν είναι μόνο ένας ζηλωτής υπέρ του Θεού ούτε απλώς ένας προφήτης της εποχής του Αχαάβ. Είναι ο προφήτης που συνδέθηκε με μια από τις πιο μυστηριώδεις αφηγήσεις της Παλαιάς Διαθήκης: την αποχώρησή του από τον κόσμο με «ανεμοστρόβιλο» και με «άρμα και ίππους πυρός». Η αφήγηση αυτή, στο Δ’ Βασιλειών 2 (στο Εβραϊκό Β’ Βασιλειών 2), δεν ενδιαφέρεται μόνο να περιγράψει ένα θαυμαστό γεγονός, αλλά και να δηλώσει θεολογικά ότι ο Ηλίας δεν εισέρχεται στην κοινή μοίρα του θανάτου όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι.

Η βιβλική διήγηση

Το κρίσιμο βιβλικό σημείο είναι ότι ο Ηλίας δεν παρουσιάζεται να πεθαίνει. Αντίθετα, αποχωρίζεται τον Ελισαίο και μεταφέρεται με θεία ενέργεια. Η φράση «ως εις τον ουρανόν» πρέπει να διαβαστεί με προσοχή. Δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι ο προφήτης εγκαθίσταται με τρόπο απλό και κυριολεκτικό σε μια χωροθετημένη ουράνια περιοχή, όπως θα το φανταζόταν μια αφελής ανάγνωση. Δηλώνει περισσότερο μια μετάβαση έξω από τα όρια της κοινής ανθρώπινης κατάστασης, σε σφαίρα που ανήκει στον Θεό και όχι στον κόσμο της φθοράς.

«Η Κύπρος κείται μακράν...»

Μια φωτογραφία.
Μια λέξη.
Μια πληγή.
Μια ασπρόμαυρη εικόνα που συμπυκνώνει ολόκληρη την τραγωδία του Ελληνισμού στην Κύπρο.Ο 28χρονος έφεδρος καταδρομέας Μάκης Σεργίδης βαδίζει αιχμάλωτος. Τα μάτια του είναι δεμένα. Δύο ένοπλοι χαιρέκακοι Τουρκοκύπριοι τον συνοδεύουν επιδεικτικά, μέσα στη σκληρή πραγματικότητα της κυπριακής τραγωδίας.Εκείνος δεν μπορεί να δει τον ουρανό της Κύπρου.Δεν μπορεί να αντικρίσει τη γη που υπερασπίστηκε.Δεν γνωρίζει ποια θα είναι η μοίρα του.Γνωρίζει όμως ότι έκανε το καθήκον του.
 
Η εικόνα αυτή δεν απαθανατίζει απλώς έναν αιχμάλωτο στρατιώτη.Απαθανατίζει μια ολόκληρη πατρίδα πληγωμένη.
Έναν λαό που δοκιμάζεται.
Έναν Ελληνισμό που θρηνεί και μια ιστορία που, πενήντα και πλέον χρόνια μετά, εξακολουθεί να ζητά μνήμη και δικαιοσύνη.
Καθώς πλησιάζει η αποφράδα επέτειος της 20ής Ιουλίου, η σκέψη επιστρέφει στο καλοκαίρι του 1974.Στην ημέρα που ο «Αττίλας» έφτασε στις ακτές της Κερύνειας.Στα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου 1974, όταν τουρκικές αποβατικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην περιοχή Πέντε Μίλι, ενώ αλεξιπτωτιστές έπεσαν βόρεια της Λευκωσίας και η τουρκική αεροπορία εξαπέλυσε επιθέσεις σε στρατιωτικούς και άλλους στόχους.

Μία τολμηρή ομιλία του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου περί του Προφήτου Ηλία. - Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

Μία τολμηρή ομιλία του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου περί του Προφήτου Ηλία.

  Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

Ὑπάρχει μία σπουδαία ὅσο καί τολμηρή ὁμιλία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου περί τοῦ προφήτου Ἠλία. Τήν παραθέτω συντόμως. Κατά τήν ὁμιλία αὐτή ὁ Θεός προσπάθησε πολύ νά κάνει τόν ζηλωτή προφήτη του ἐπιεικῆ καί φιλάνθρωπο, χωρίς ὅμως… νά τό πετύχει. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει τόν Ἠλία νά ἀπορεῖ γιά τήν ἀγάπη καί τήν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ στούς ἀποστάτες Ἰσραηλῖτες, γιατί ἔβλεπε ὅτι μέ αὐτήν δέν ἐπέρχεται ἡ διόρθωσή τους.

Πίστευε δέ ὅτι ἡ διόρθωση αὐτή τοῦ λαοῦ θά ἔλθει μέ μία τιμωρία, αὐστηρή τιμωρία ἐναντίον του. Γι᾽ αὐτό – ὅπως τό παρουσιάζει ἡ ὁμιλία τοῦ ἱεροῦ Πατρός – τόλμησε νά παρουσιαστεῖ στόν Θεό καί νά τόν «δέσει» μέ ὅρκο νά δώσει τιμωρία στούς Ἰσραηλῖτες, ὅπως τήν σκεπτόταν αὐτός, καί νά μή λύσει τήν τιμωρία αὐτή, ἄν δέν τό πεῖ ὁ ἴδιος!…

«Εἰ μή διά στόματός μου», εἶπε! Ὁ προφήτης Ἠλίας ζήτησε ἀπό τόν Θεό νά δώσει ἀνομβρία στήν γῆ γιά τρία ἔτη καί ἕξι μῆνες. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει τόν Θεό νά «συνέχεται», νά συμπιέζεται· ἀπό τήν μιά μεριά ἤθελε νά ἀκούσει τόν ζηλωτή του προφήτη Ἠλία, ἀλλά καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά εὐσπλαγχνιζόταν τόν λαό γιά τό κακό τῆς ἀνομβρίας καί τῆς πείνας, πού θά τοῦ συνέβαινε.

Η όμορφη, αλλά ψεύτικη Μπεσκατούλ

  Πόσες γυναίκες με χιτζάμπ έχετε δει να εργάζονται στα Lidl, ή οπουδήποτε αλλού; 
Εγώ καμία. 
Οι ορθόδοξες μουσουλμάνες, όπως και οι ορθόδοξες εβραίες δεν εργάζονται ποτέ σε επαγγέλματα υπηρεσιών, εμπορίου, τουρισμού, εξυπηρέτησης γενικότερα, διότι πρέπει να (εξ)υπηρετούν μόνο την οικογένειά τους. 
Ιδίως δεν απασχολούνται σε ξένους εργοδότες, επειδή το θεωρούν ατιμωτικό, παρά μόνο αν πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση. 
Αυτό ισχύει τόσο στις μουσουλμανικές χώρες, όσο και στη Δύση. 
Έχω πάει σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και ισχύει παντού. 
Δεν υπάρχουν αυτοτελείς εργαζόμενες με μαντήλα και μακρύ ένδυμα, ιδίως όπου υπάρχει επαφή με ξένους άνδρες και δεν υπάρχει άρρεν συγγενής τους στο χώρο.
Επομένως αυτή η σκηνή της πολυσυζητημένης διαφήμισης της Lidl δεν θα διαδραματιστεί ποτέ.

«Η παράδοση δεν είναι το παρελθόν είναι το παρόν που αντέχει.»

Σαν σήμερα, 20 Ιουλίου 1989, πέθανε ο Γιάννης Τσαρούχης

«Η παράδοση δεν είναι το παρελθόν

 είναι το παρόν που αντέχει.»

«Οι Έλληνες δεν μπορούν να ζήσουν με την αλήθεια,

γι’ αυτό ζουν με παραμύθια».

20 Ιουλίου 1974 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - 52 χρόνια μετά η Κύπρος δεν ξεχνά, και συνεχίζει να ζητά δικαίωση

20 Ιουλίου 1974 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

Η βαριά σκιά της διχοτόμησης απλώνεται στην Κύπρο.

Τα χαλάσματα μιλούν ελληνικά...στα Βαρώσια...

«Τὸ εὖ ζῆν οὐκ ἐν τῷ ζῆν ἐστίν, ἀλλ’ ἐν τῷ καλῶς ζῆν.»

Ζήνων ο Κιτιεύς

Σήμερα, 20 Ιουλίου 2026, στις 5.30 το πρωί, στην Κύπρο ήχησαν ξανά οι σειρήνες, υπενθυμίζοντας πως τέτοια ώρα, 52 χρόνια πριν, τουρκικά στρατεύματα αποβιβάζονταν στην περιοχή Πέντε Μίλι, οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας. 52 χρόνια μετά η Κύπρος δεν ξεχνά, και συνεχίζει να ζητά δικαίωση. Η μνήμη παραμένει ζωντανή και η πληγή της κατοχής εξακολουθεί να αιμορραγεί.

 

Στο βομβαρδισμένο ξενοδοχείο «Salaminia Tower», Αμμόχωστος, 21 Ιουλίου 1974, το σώμα του Ιάκωβου Παστού.

Ένας λαός δεν πεθαίνει όταν χάνει τη γη του.

Πεθαίνει μόνο όταν χάσει τη μνήμη του.

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων; - Β. Χαραλάμπους

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων;

(Προς χάριν υποτιθέμενης επισκέψεως του Πάπα;)                   

 Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_________________

Όταν από τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, διαφάνηκε πως ενδεχομένως την κάρα του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, θα μετέφερε ο ίδιος ο Πάπας Λέων, πολλοί από εκείνους οι οποίοι αρθρογραφούσαν, προβάλλοντας επιφυλάξεις και όχι μόνο, για τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, σώπασαν εντελώς.

Το περίεργο, αλλ’ όχι όμως και ανεξήγητο, ήταν το γεγονός ότι, κάποιοι οι οποίοι πρόβαλλαν επιφυλάξεις και όχι μόνο, για τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, επέλεξαν για τη συγκεκριμένη περίπτωση, ‘’αλλαγή’’ στάσης. Οι λόγοι μάλλον ήταν προφανείς.

Ακόμα και αυτοί οι οποίοι πρόβαλλαν άρθρα με θέσεις εντελώς αντίθετες με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας περί των Αγίων Λειψάνων ή ακόμα και βλάσφημες θέσεις, σώπασαν εντελώς.  Οι ενοχλούμενοι από τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, τώρα προτίμησαν τη σιωπή.

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού - Προσκυνηματική Εκδρομή Κωνσταντινούπολη-Μ.Πισιδίας Ιούλιος 2026

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού

 Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Ακολουθώντας την παρότρυνση του ιδρυτού μας και πνευματικού πατρός μας μακαριστού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σωτηρίου για τις συχνές επισκέψεις στις αλησμόνητες πατρίδες της Μικράς Ασίας με σκοπό  την αναζωογόνηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς μας, αλλά κυρίως τον συγχρωτισμό μας με το ορθόδοξο ποίμνιο και την πνευματική του συμπαράσταση, συμμετέχοντας στο θαύμα της αναβίωσης της Ορθοδοξίας στον τόπο αυτό, οργανώθηκε και εφέτος ένα προσκύνημα στην Κωνσταντινούπολη και σε περιοχές της Μητροπόλεως Πισιδίας από 3 έως 13 Ιουλίου.

Συνοδοιπόροι των μελών της Εταιρείας μας στο ταξίδι στην Βασιλεύουσα ήταν τα μέλη του Τμήματος Αποδήμου Ελληνισμού της Ενωμένης Ρωμιοσύνης, ενός σωματείου του οποίου οι δράσεις εμπνέονται από την αγάπη για την ιστορία, τη γλώσσα μας και κυρίως την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας.

Είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε την ιστορική και σύγχρονη Κωνσταντινούπολη, να επισκεφθούμε τα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία της και να προσκυνήσουμε τα αγιάσματά της. Επισκεφθήκαμε την Πρίγκηπο και την Χάλκη, όπου ανακαινίζεται η Θεολογική Σχολή και όλοι ευχόμεθα στον Πανάγαθο Κύριο να ευοδώσει την επαναλειτουργία της.

«Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΝΙΚΗΤΕΣ»

  «Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΝΙΚΗΤΕΣ»: 

Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ ΝΤΕ ΛΑ ΦΟΥΕΝΤΕ, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ

Ομολογώ πως δεν είμαι ιδιαίτερα φίλαθλος. Ωστόσο, κάθε τέσσερα χρόνια παρακολουθώ τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, γιατί πρόκειται για ένα γεγονός που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. Έτσι και φέτος, ανάμεσα στη νύστα και την περιέργεια, έμεινα μέχρι το τέλος για να δω την Ισπανία να κατακτά δίκαια το τρόπαιο, ύστερα από μια εξαιρετική πορεία.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν γνώριζα καν το όνομα του ομοσπονδιακού προπονητή της Ισπανίας, του Λουίς ντε λα Φουέντε. Τον γνώρισα μέσα από ένα άρθρο που διάβασα λίγες ημέρες πριν από τον τελικό σε ένα διαδικτυακό περιοδικό και πραγματικά με εντυπωσίασε. Δεν ήταν τόσο οι ποδοσφαιρικές του γνώσεις όσο ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε για την πίστη του στον Θεό και για τη σημασία της προσευχής στη ζωή του.

Με αφορμή και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις που θεωρώ ιδιαίτερα όμορφες και επίκαιρες. Άλλωστε, βρισκόμαστε στην περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να ασχοληθούμε με ένα πιο ανάλαφρο θέμα, χωρίς όμως να στερείται βαθύτερων μηνυμάτων.

POV: Ζεις το Μουντιάλ μέσα από έργα της Εθνικής Πινακοθήκης

 

ο ζηλωτής Προφήτης Ηλίας - Δημήτριος Τσαντήλας

 

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην εορτή του Προφήτη Ηλία, η Εκκλησία προβάλλει ένα απόσπασμα από την Καθολική Επιστολή του Ιακώβου (5:16-20), το οποίο δίνει έμφαση στη δύναμη της προσευχής και την αξία της μετανοίας. Ο Ιάκωβος, Αδελφόθεος και πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων, μας διδάσκει: «Πολλὴ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη». Και φέρνει ως παράδειγμα τον Προφήτη Ηλία.

Ο Ηλίας, λέει, ήταν άνθρωπος «ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν» – με πάθη όπως εμείς. Δεν ήταν υπεράνθρωπος, μα ούτε και άγιος από τη φύση του. Ήταν άνθρωπος της προσευχής, της πίστης και της υπακοής στο θέλημα του Θεού. Γι’ αυτό και η προσευχή του είχε δύναμη. Όταν προσευχήθηκε να μη βρέξει, σταμάτησε η βροχή για τριάμισι χρόνια. Και όταν ξαναπροσευχήθηκε, ο ουρανός έδωσε βροχή και η γη καρποφόρησε.

Η προσευχή του δικαίου

Η ως εις ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου (20 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον υιός Σωβάκ, καταγόμενος από την Θέσβην εκ της γης των Αράβων και εκ της φυλής του Ααρών. Εκατοίκει δε εις την Γαλαάδ. Η δε Θέσβη ήτον δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε εγέννησεν αυτόν η μήτηρ του, είδεν οπτασίαν τοιαύτην ο πατήρ του Σωβάκ. Ήγουν είδεν ότι άνδρες ασπροφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν, όπερ δηλοί Θεός, ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί, Θεός. Και ότι τον εσπαργάνωναν με φωτίαν, και ότι έδιδον εις αυτόν να φάγη φωτίαν. Όθεν πηγαίνωντας εις την Ιερουσαλήμ, εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς. Οι δε ιερείς είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα. Μη φοβηθής ω άνθρωπε, ότι η κατοίκησις του παιδίου, θέλει είναι φως, και ο λόγος του, μέλλει να ήναι απόφασις, και η ζωή του, μέλλει να ήναι κατά Κύριον, και ο ζήλος του, θέλει φανή ευάρεστος εις τον Θεόν, και έχει να κρίνη τον Ισραήλ με μάχαιραν και φωτίαν.

Μνήμη του Αγίου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου (20 Ιουλίου)

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την ανάβαση του Προφήτη Ηλία στον ουρανό με πύρινο άρμα, ο οποίος δεν πέθανε και ούτε ενταφιάστηκε. Τα πολλά εξωκλήσια, που συνήθως συναντάμε σε βουνοκορφές, μαρτυρούν την ευλάβεια στον Προφήτη Ηλία. Θυμίζουν την τραχύτητα του βίου και τις συνεχείς καταδιώξεις που υπέμεινε, και ασφαλώς τη σκηνή της ανόδου του στον ουρανό.
Ο Ηλίας δεν έχει συγγράψει κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο, ανάμεσα στα 49 της Παλαιάς Διαθήκης. Ωστόσο, τα σχετικά με τη ζωή και τη δράση του, συγκεντρώνονται στα βιβλία Γ΄ και Δ΄ Βασιλειών, ενώ εγκώμια στον Προφήτη συνέγραψαν ο Ιερός Χρυσόστομος και άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας.
Καταγόμενος από τη Θέσβη, έζησε επί Αχαάβ (869–850 π.Χ.), τον οποίον, όπως και την ειδωλολάτρισσα σύζυγό του Ιεζάβελ, ήλεγξε δημόσια και με αυστηρότητα.

Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή… - π. Βασίλειος Θερμός

Τι άλλο πια να πεις; Μόνο προσευχή…

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός

Πάψαμε προ πολλού να ζούμε έναν υπαρξιακό Χριστιανισμό, παρά μόνο προβάλλουμε έναν ιδρυματικό Χριστιανισμό, δέσμιο της κεκτημένης συνήθειας και του παρελθόντος. Και (με λύπη πολλή το λέω), δεν έχουμε καμία δικαιολογία γι’ αυτό.

Δεν ήμουν παιδί, ήξερα να εκμεταλλεύομαι τις ψευδαισθήσεις. (Λουίζ Γκλύκ)

Όταν μιλάς με πολιτικούς αντιλαμβάνεσαι γιατί δεν πάει μπροστά η Ελλάδα. Εσύ έχεις στο νου σου τα προβλήματα της χώρας και εκείνοι το συμφέρον του κόμματός τους. Εσύ διερωτάσαι ποιες είναι οι κατάλληλες λύσεις και πώς θα εφαρμοσθούν και εκείνοι την ίδια ώρα αναλογίζονται πώς το κόμμα τους θα βγει ζωντανό από την όποια συγκεκριμένη ‘πολεμική’ συνθήκη του δημόσιου βίου. Όσοι πολίτες αγαπούν και πονάνε τον τόπο τους, με λίγα λόγια, βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποιους που επικεντρώνονται μόνο στην πολιτική τους επιβίωση. Ασύμβατες τροχιές.

Ιδιοτέλεια, Φόβος, Ανευθυνότητα. Αυτά κατ’ εμέ απαρτίζουν το τρίπτυχο της εκκλησιαστικής μας κουλτούρας.

Η μακρόχρονη εμπειρία μου με τα εκκλησιαστικά πράγματα μέ έχει εφοδιάσει με την επίγνωση ότι συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, απλώς σε ατομικό επίπεδο. Μιλάω με αρχιμανδρίτες για αλλαγές που φρονώ ότι χρειάζεται να γίνουν και εκείνοι σκέφτονται ότι, αν τις υποστηρίξουν, δεν θα γίνουν ποτέ επίσκοποι. Συζητώ με μητροπολίτες για τα απαραίτητα ανανεωτικά βήματα και εκείνοι διστάζουν διότι η κρυφή ατζέντα τους είναι να γίνουν ο επόμενος αρχιεπίσκοπος. Άλλοι δρόμοι, είμαστε αλλού ο καθένας. Μέ έχει εκπλήξει σε ποιο βαθμό το πλάνο ζωής τους έχει καθορίσει και τον τρόπο του σκέπτεσθαι. (Φυσικά και με έγγαμους κληρικούς συμβαίνει αυτό, για άλλα μικροσυμφέροντα: πώς θα αποκτήσουν ή θα διατηρήσουν την εύνοια του επισκόπου, πώς δεν θα έλθουν σε σύγκρουση με τον προϊστάμενο της ενορίας κ.ά.).

Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός! - ΓΕΧΑ Αιγίου

Μακάρι να μας περιμένει ο Χριστός έτσι!

  "Τα καλά νέα" π. Σπυρίδων Ράπτης  

«Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...» - π. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

  «Όταν η ευλάβεια χάνει το κέντρο της...»

Υπό του Αρχιμ. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

Ο Άγιος Παΐσιος δεν ήρθε στον κόσμο για να αποκτήσει θαυμαστές, αλλά μαθητές του Χριστού.

Κάθε χρόνο, με αφορμή τη μνήμη του Αγίου Παϊσίου, βλέπουμε να εκδηλώνεται μεγάλη αγάπη προς το πρόσωπό του. Αυτό είναι ευλογημένο, όταν οδηγεί τον άνθρωπο πιο κοντά στον Χριστό και στην Εκκλησία.

Χρειάζεται όμως πάντοτε διάκριση.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τιμά τους Αγίους για να καλλιεργεί τη συναισθηματική έξαρση ούτε για να τροφοδοτεί την ανθρώπινη περιέργεια. Η πίστη μας δεν οικοδομείται πάνω στο εντυπωσιακό, ούτε μετατρέπεται σε αναζήτηση διαρκώς νέων συγκινήσεων.

Ο Άγιος δεν γίνεται μεγαλύτερος επειδή είδαμε το ρούχο του, το μπαστούνι του, κάποιο προσωπικό του αντικείμενο ή ακούσαμε μία ακόμη συγκινητική διήγηση. Ο Άγιος μεγαλώνει μέσα στη ζωή μας όταν μιμηθούμε την ταπείνωσή του, τη μετάνοιά του, την προσευχή του, την υπομονή του, την αγάπη του προς τον Θεό και προς κάθε άνθρωπο.

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς Ἁγίας Μαρίνης στὴν Πάτρα

Μὲ λαμπρότητα ἑορτάσθη στὴν πόλη καὶ Μητρόπολη τῶν Πατρῶν , ἡ πανέορτος καὶ ἡ ἱερὰ μνήμη τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης τῆς θαυματουργοῦ. Ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ στὴν πόλη τῶν Πατρῶν, ὁ Ἱερὸς καὶ μεγαλοπρεπὴς Ναὸς τῆς Ἁγίας. Στὴν δὲ Δυτικὴ Ἀχαΐα ὁ ἑορτασμὸς εἶχε ἐπίκεντρο τὴν περίπυστο Μονὴ τῆς Παναγίας Μαρίτσης. Στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινό, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ἐνῷ στὴ Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης , ὅπου ἡ θαυματουργὸς εἰκῶν τῆς Ἁγίας Μαρίνης, ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. 

Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν , ἐλειτούργησε καὶ ὡμίλησε ἐνώπιον πλήθους εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐνῷ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος , ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο καὶ προέστη τῆς Ἱερᾶς Λιτανείας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μαρίτσης.

"Η μεταφυσική του Francisco Suárez" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Η μεταφυσική του Francisco Suárez" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή, τον θάνατο και την ανάσταση. Πρόκειται για διάλογο μεταξύ του Γρηγορίου και της αδελφής του Μακρίνας, λίγο πριν την κοίμησή της (η μνήμη της εορτάζεται στις 19 Ιουλίου).

Ο Γρηγόριος προσεγγίζει τη Μακρίνα ως μαθητής που ζητεί απαντήσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα. Η ασθένεια και η επικείμενη αναχώρηση της αδελφής του τον οδηγούν να στραφεί σε θεμελιώδη ζητήματα: τι είναι η ψυχή, ποια είναι η σχέση της με το σώμα και πώς νοείται η ανάσταση των νεκρών.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία που αναπτύσσεται στο έργο, η ψυχή δεν ταυτίζεται με το σώμα ούτε εξαρτάται απολύτως από τη φθορά του. Είναι άυλη, λογική και χαρισματική πραγματικότητα, η οποία δέχεται τη ζωή από τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν είναι ψυχή μόνον ούτε σώμα μόνον, αλλά ενότητα ψυχής και σώματος. Αυτή η ενότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ανθρωπολογίας του Γρηγορίου Νύσσης. Ο θάνατος, επομένως, δεν συνιστά απόλυτη εξάλειψη του ανθρώπου, αλλά διάσπαση αυτής της ενότητας, η οποία όμως δεν μπορεί να ακυρώσει την πρόνοια του Θεού για το ανθρώπινο πρόσωπο.