ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η λατρεία της Εκκλησίας του Χριστού ονομάζεται …. λογική Λατρεία! Δηλαδή, αυτά που η Εκκλησία κάνει και λέει, δεν είναι ακατανόητες μαγικές επικλήσεις του επιπέδου…. ζημούθ … αμπρακατάμπρα - …. μουζίθ… κ.λ.π!! Έχουν συνειρμό λογικό και περιεχόμενο θεολογικό, παρακλητικό, ευχαριστιακό, αγαπητικό, γενικώς επικοινωνιακό, ανάμεσα σε πρόσωπα και με τον Χριστό. Δεν είναι εκτός τόπου και χρόνου. Δεν τελεί η Εκκλησία του Χριστού  … Ελευσίνια Μυστήρια με κλειστά τα μάτια και τις ακοές των μετεχόντων! Δεν θεωρεί μυστικιστικά ότι η ακατανόητη γλώσσα βοηθά στην προσευχή! Το σπίτι του Πατέρα μας (ο Οίκος του Πατρός) δεν είναι πεποιημένη συνθήκη θρησκευτικής ευλαβείας. Είναι…. «κλάσις του Άρτου εν αφελότητι καρδίας»  (Πραξ. 2,46). 

Η ατμόσφαιρα «στήνεται» στη λογική της Κυριακής προσευχής, που εξαρχής με την προσφώνηση, στοιχειοθετεί διπλή σχέση. Και κάθετη… Πάτερ! Και οριζόντια …. ημών! Δηλαδή και Πατέρας όλων μας ο Χριστός και αδελφοί εξ Αυτού, όλοι μεταξύ μας. Ένα Σώμα. Αλλήλων μέλη οι πάντες.

Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Ζώντος Χριστού!!

Στην Εκκλησία του Χριστού η ιερωσύνη είναι διακονία των αδελφών όχι αρχή ανεξέταστος. Οι Χριστιανοί φροντίζουν τους ιερείς με την ελευθερία των τέκνων έναντι των πατέρων όχι των δούλων έναντι των κυρίων. Δεν έχει καμία θέση ο κληρικαλισμός στον χώρο. Ατυχώς ανατρέποντας αυτή την υγιά ατμόσφαιρα έχει κατακλύσει την Εκκλησία μας ένας διπλής έκφρασης κληρικαλισμός. Από την μία, διοίκηση απολυταρχική, χωρίς συνοδικότητα ή δημοκρατικότητα, αλλά με άπειρη νομικίστικη γραφειοκρατία, που υλοποιεί με τον δυσκολότερο τρόπο το κακό προσωνύμιο των επισκόπων που αποκτήθηκε μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως … δεσπότης!! Και από την άλλη, ένας σπιριτουαλιτίστικος φασισμός επιβολής νεοφερμένων διδασκαλιών υπακοής και γεροντισμού, που «πουλάει» πνευματικότητα και διδάσκει την «ανεγκέφαλη» πίστη και την δια του … γέροντος σωτηρία!!

Δεν αντέχεται! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Οἱ Ἀρκάδες τῆς Πάτρας τίμησαν τοὺς Νεομάρτυρες τῆς Τριπόλεως

Τὴν Κυριακή, 24 Μαΐου ἐ. ἔ. ὁ Σύλλογος τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, ἐτίμησε τὴν ἱερὰ μνήμη τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Δμητρίου καὶ Παύλου, πολιούχων Τριπόλεως, οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν «γιὰ τοῦ Χριστοῦ την πίστη τὴν ἁγία καὶ γιὰ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία», στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς. 
Ὁ ἕνας, ὁ Δημήτριος, ἀπετμήθη τὴν κεφαλὴν στὶς 14 Ἀπριλίου 1803 καὶ ὁ ἄλλος, ὁ Παῦλος, ἐπίσης στὶς 22 Μαΐου 1818. Ἑορτάζονται ἀπὸ κοινοῦ στὶς 22 Μαΐου, ἑκάστου ἔτους, πανδήμως στὴν Τρίπολη, ὡς Πολιοῦχοι της. 

Στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν, εἶναι θησαυρισμένη, Ἱερὰ Εἰκόνα τους, ἁγιογραφημένη ἀπὸ τὸ ἔτος 1860, συνδρομῇ τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, τῆςἐποχῆς ἐκείνης. 
Ὁ Ἑορτασμὸς ἐφέτος ἦτο λαμπρὸς καὶ ξεχωριστὸς μὲ τὴν συμμετοχὴ πλήθους Λαοῦ, ποὺ κατέκλυσε τὸν Ἱστορικὸ καὶ μεγάλο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν. 

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΚΥΡΙΑΚΉ 24 ΜΑΪ́ΟΥ 2026

 ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

ΚΥΡΙΑΚΉ 24 ΜΑΪ́ΟΥ 2026

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΌ ΤΟΝ  ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ  ΠΕΡΊΠΑΤΟ ΣΤΟ ΙΕΡΌ ΠΡΟΣΚΎΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΓΕΡΒΑΣΊΟΥ ΣΤΑ ΣΥΧΑΙΝΆ ΠΑΤΡΏΝ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΊΑ ΤΗΣ ΛΉΞΕΩΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΏΝ ΚΎΚΛΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΏΝ ΣΥΝΆΞΕΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΊΑΣ ΜΑΣ

Εισαγωγή στον Γιλβέρτο Πορρετανό Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Εισαγωγή στον Γιλβέρτο Πορρετανό

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Και διηγώντας τα να κλαις… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Και διηγώντας τα να κλαις…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι  της. Επλαισιούτο από  πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο.

Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να  υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).

ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: Η χαρά στη ζωή του πιστού - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης- Ιερά Αγρυπνία Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου

Ιερός Ναός Αγίου Νικοδήμου

Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης

(οδός Αχαϊκής Συμπολιτείας Ζαβλάνι)  

Ιερά Αγρυπνία

 

1)Την Τρίτην 26/5 εσπέρας επί τη εορτή του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου, Ιερά Εικών του οποίου τεθησαύρισται παλαιόθεν εις τον Ι. Ναόν, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία ώρα 9 μ.μ. – 12.15 π.μ.

Ημερίδα για την Οσία Μαρία Σκοπτσόβα στην αγιοτόκο Θεσσαλονίκη.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026 και ώρα 18:00 θα πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη αγιολογική εσπερίδα αφιερωμένη στη μεγάλη και ανατρεπτική Αγία, την Οσία Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού.

Η εσπερίδα διοργανώνεται με την ευχή και την πατρική ευλογία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου σε συνεργασία με νέες και νέους, φοιτήτριες και φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αποσκοπεί στην ανάδειξη της ζωής, της μαρτυρίας και της αγιαστικής παρουσίας της Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα, η οποία αποτελεί φωτεινό πρότυπο αγάπης, θυσίας και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Εντάσσεται στo πλαίσιο της δράσης «Κατηχητικοί και Θεολογικοί Διάλογοι» της κ. Μαρίας Ράντζου, Επίκουρης Καθηγήτριας Θεολογίας Α.Π.Θ, η οποία θα είναι και η πρόεδρος της αγιολογικής αυτής εσπερίδας με θέμα:

«Η χαρά να δίνεσαι, η ζωή και το έργο της Αγίας Μαρίας Σκομπτσόβα».

Η τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Η τιμία κεφαλή του Βαπτιστού Ιωάννου, ήτον μεν προ πολλών χρόνων κεκρυμμένη, τώρα δε ανεφάνη από τους κόλπους της γης, καθώς αναφαίνεται και το χρυσάφι μέσα από τα μέταλλα. Δεν ήτον όμως κεκλεισμένη μέσα εις στάμνον, καθώς ήτον το πρότερον, αλλά ευρίσκετο μέσα εις ένα αγγείον αργυρούν και εις τόπον ιερόν, εφανερώθη δε δια μέσου ενός Ιερέως. Αύτη λοιπόν ανεκομίσθη από τα Κόμανα της Καππαδοκίας εις την Κωνσταντινούπολιν. Όθεν ο τότε πιστότατος βασιλεύς, και Πατριάρχης, με όλον τον ορθόδοξον λαόν, εδέχθηκαν αυτήν ασμενέστατα, και πιστώς προσκυνήσαντες, απέθεσαν εις τόπον ιερόν και σεβάσμιον .

Γ΄ Εύρεσις της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (25 Μαΐου)

 
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την Γ΄ Εύρεση της Κεφαλής (της κάρας) του Τιμίου Προδρόμου και τιμά τη μνήμη του Μάρτυρος Κελεστίνου και του Οσίου Ολβιανού.
Η Τιμία Κάρα του Βαπτιστή Ιωάννου, βρέθηκε για πρώτη φορά στη Μαχαιρούντα της Παλαιστίνης, όπου βρισκόταν το παλάτι του Ηρώδη. Για δεύτερη φορά και με θαυμαστό τρόπο, βρέθηκε στην Έμεσα, φυλαγμένη μέσα σε στάμνα, το έτος 431.
Η Γ´ Εύρεση έγινε στα Κόμανα της Καππαδοκίας, όταν ένας ευλαβής ιερέας, καθοδηγούμενος από τον Θεό, τη βρήκε φυλαγμένη σε ασημένια θήκη και θαμμένη στη γη. Το γεγονός αυτό συνέβη πριν από τα τέλη του 9^ου αιώνα και το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δεκτό με θερμές εκδηλώσεις ευλάβειας από το λαό και τοποθετήθηκε στην περίφημη μονή Στουδίου.

Διαθήκη - Αλεξανδρεύς

 

Διαθήκη

 

Το ξέρω

πως θα μπουν οι λύκοι.

Σαν φύγω θα ακούω τις κραυγές σας.

Δεν είναι ότι βιάζομαι για την Πεντηκοστή

στα Ιεροσόλυμα.

Είναι που πρέπει να περάστε μόνοι

από το χωνευτήρι της ελευθερίας.

 

Και τρία χρόνια που σας βύζαινα

το γάλα της αγάπης

βουτώντας μέσα το ψωμί της πίστης

είναι μην σας πλανέψουν

τα χαρούπια της απάτης.

Αν έχεις ωραίες Κυριακές...

 

Η ενότητα της Εκκλησίας - Σάββας Αγουρίδης

Ο στιχ. 12 " όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους φύλαξα, με την δύναμη του ονόματος σου ' όσους μου έχεις δώσει τους φύλαξα, και κανείς από αυτούς δεν χάθηκε παρά μόνο ο υιός της απωλειας". (Ιω. 17,12), τονίζει την ανάγκη ενότητας της Εκκλησίας έναντι των ποικίλων αυθαίρετων διαφοροποιημένων τάσεων του κόσμου. Προκειται προφανώς για ενότητα της ψυχής της Εκκλησίας, και όχι περί εξωτερικών τύπων ενότητας. Μάλιστα στη συγκεκριμένη περικοπή (στιχ. 1-13), πρόκειται περί ενότητας του συνόλου της Εκκλησίας έναντι του κόσμου. Όλα αυτά σημαίνουν πως η Εκκλησία, όταν εξομοιώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προς τον κόσμο και τίς διαιρέσεις του, όταν ποικιλοτρόπως συμμαχεί μαζί του για τον ένα ή τον άλλο λόγο (εθνοφυλετισμοι, συμφέροντα), είναι αδύνατον να τον πολεμήσει, είναι επομένως αδύνατον να ανταποκριθεί στην αποστολή της. Όταν π.χ. τά μέλη της Εκκλησίας, όποια ονομασία κι αν έχουν αυτά, δεν διαφέρουν στο πνεύμα και στο ήθος, αυτό συνιστά έν τοις πραγμασι την ενότητα της ουσίας της Εκκλησίας, παρά τίς όποιες πολιτιστικού χαρακτήρα παραλλαγές. Η διάσταση όμως στα βασικά τής ζωής είναι χαρακτηριστικό τού κόσμου, κι όταν αυτές οι διαστάσεις μπουν μέσα στην Εκκλησία, τότε κινδυνεύει και η Εκκλησία να χαρακτηριστεί "κόσμος".

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - Ξεκίνησαν οι εργασίες ανοικοδομήσεως

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Με την βοήθεια του Θεού και τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. κ. Χρυσοστόμου, ξεκίνησαν οι εργασίες ανοικοδομήσεως του Ιερου Ναού Αγίου Αλεξίου Φιλοθέης Πατρών. (Σάββατο 23 Μαΐου 2026)

Παρακαλούμε Θερμά για τις Προσευχές σας αλλά και για την οικονομική ενίσχυση σας στο μεγάλο και ευλογημένο αυτό έργο.

Υπενθυμίζουμε ότι στον υπόγειο Ναό κάθε Κυριακή τελείται η Θεία Λειτουργία.

Πληροφορίες  -  διευκρινίσεις

Στον π. Παναγιώτη Θωμά 6932371500

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

 

Κυριακή των 318 θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

Κυριακή των 318 θεοφόρων Πατέρων της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

Την έβδομη Κυριακή από το Πάσχα εορτάζουμε την εν Νικαία Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο των τριακοσίων δεκαοκτώ θεοφόρων Πατέρων.

Την παρούσα εορτή εορτάζουμε για την ακόλουθη αιτία.

Επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έγινε σαν εμάς άνθρωπος και πραγματοποίησε με τρόπο ανείπωτο όλη τη θεία οικονομία και αποκαταστάθηκε στον πατρικό θρόνο, θέλοντας οι Άγιοι να δείξουν ότι αληθινά ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος και ως τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός ανελήφθη και κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού (Εβρ. 1:3), και ότι η Σύνοδος αυτή των αγίων πατέρων έτσι Τον ανακήρυξε και Τον ομολόγησε, ομοούσιο και ομότιμο με τον Πατέρα, γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ένδοξη Ανάληψη, θέσπισαν την παρούσα εορτή, σαν να φέρνουν μπροστά μας τη συνάθροιση των τόσων πατέρων, οι οποίοι Αυτόν τον Θεό που αναλήφθηκε με σώμα Τον ανακηρύττουν Θεό αληθινό και τέλειο άνθρωπο.

Η Σύνοδος αυτή έγινε επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου, στο εικοστό έτος της βασιλείας του (325).

Μνήμη του οσίου Κυριακού (24 Μαΐου)

 

Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Οσίων Συμεών του εν Θαυμαστώ όρει και Κυριακού, ο οποίος μόνασε στην περιοχή της Ευρύχου του Μόρφου.
Ο Συμεών έζησε επί Ιουστίνου Β’ (574 μ.Χ.). Καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας, αλλά γεννήθηκε στην περίφημη και δοκιμαζόμενη σήμερα, Αντιόχεια.
Σε ηλικία πέντε ετών έζησε τον σεισμό που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Αντιόχειας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πατέρας του Ιωάννης. Όμως η μητέρα του Μάρθα (4 Ιουλίου) διασώθηκε, διότι απουσίαζε από την πόλη, όπως και ο Συμεών, ο οποίος είχε πάει να προσκυνήσει στον ναό του Αγίου Στεφάνου. Έκτοτε, με επιμέλεια και φόβο Θεού, η Μάρθα ανέτρεφε και μεγάλωνε τον γιο της.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Αγίων Πατέρων 24/5/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή των Αγίων Πατέρων

  Αποστολικό Ανάγνωσμα Πράξεις 20: 16-18, 28-36

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ·	Εκείνες τις ημέρες, ο Παύλος αποφάσισε να παρακάμψει την Έφεσο, για να μη χρονοτριβήσει στην επαρχία της Ασίας·
ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα.	βιαζόταν να είναι στα Ιεροσόλυμα, αν του ήταν δυνατό, την ημέρα της Πεντηκοστής.
Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας.	Από τη Μίλητο ο Παύλος έστειλε στην Έφεσο και κάλεσε τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας.
Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς·	Όταν ήρθαν και τον συνάντησαν τους είπε:
ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην.	Εσείς οι ίδιοι ξέρετε πώς συμπεριφέρθηκα απέναντί σας όλον τον καιρό, από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στην επαρχία της Ασίας.
Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.	Προσέχετε, λοιπόν, τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Κυρίου και Θεού, που την έκανε δική του με το αίμα του.

Ὁ Παῦλος ἀποχαιρετᾶ τούς Ἰερεῖς του. - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ Παῦλος ἀποχαιρετᾶ τούς Ἰερεῖς του.

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἀπό τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα

τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων

    . Ὁ Παῦλος  θά ἀνέβαινε στά Ἱεροσόλυμα γιά τή γιορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Βρισκόταν στή Σάμο· πῆρε τό καράβι καί πῆγε  ἀπέναντι στή Μίλητο, Μ. Ἀσία. (Πρ. 20: 15-16), καί ἀπό ἐκεῖ  μέ ἄλλο καράβι, θά πήγαινε στά Ἱεροσόλυμα. Ὥσπου νά ἐπιβασθεῖ στό  κάραβι, εἶχε χρόνο ἐλεύθερο, καί τί ἔκανε;

   Κάλεσε τούς Ἱερεῖς τῆς Ἐφέσου, πού  χειρτόνησε κατά την τριετῆ του παραμονή στην Ἐφεσο (Πρ.20:31). Ἤθελε νά τούς ξαναδεῖ· καί νά τούς ἀπευθύνει  ἐκ νέου συμβουλές. Περιληπτικά.

     «Ἐσεῖς οἱ ἴδιοι ξέρετε, πῶς (μέ τί ἀγάπη) συ­μπεριφέρθηκα ἀπέναντί σας ὅλον τόν καιρό  ἀπό τήν πρώτη μέρα». ( Πρ. 20: 18). Τούς τό εἶπε, γιά νά τόν μι­μηθοῦν· ὥστε, ἔτσι μέ ἀγάπη, νά συμπεριφέρονται καί αὐτοί στό ποίμνιό τους. 

«Νά θυμᾶστε, ὅτι ἐπί τρία χρόνια, νύκτα-μέρα νουθετοῦσα μέ δάκρυα τόν καθένα ἀπό σᾶς».¹³⁵ Δηλαδή,  ὡς πρῶτο μέλημά του εἶχε  τούς  Ἱερεῖς του· μέρα-νύκτα!  Θά μποροῦσε νά κάνει μιά γενική «ἱερατική σύναξη», νά τούς νουθετήσει ὅλους μαζί, καί νά τέλειωνε. Ὅμως, προτίμησε νά ἔχει μαζί τους προ­σωπική  ἐπικοινωνία (Πρ.20:31), καί ἄς ἦταν  κουρασμένος (ἔφτιαχνε σκηνές) καί  ἄρρωστος. (Ὀ  Ἐπίσκοπος  ἀποκαλεῖται  ποιμενάρχης, ποιμένας τῶν ποιμένων, μέ  ὅ,τι αὐτό σημαίνει…). Καί καλοῦσε  τόν κα­θένα κατ' ἰδίαν πάλι καί πάλι, καί τόν συμβούλευε μετά δακρύων (Πρ.20:31). Ποιός ξέρει, γιατί ἔκλαιγε; Μπορεῖ νά ἔκλαιγε, ἀκούγοντας τά προβλήματα τῶν Ἱερέων του.

Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

 Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Τέσσερις ισχυροί βασιλείς από τον χώρο της αρχαίας Μεσοποταμίας (μεταξύ Ευφράτη και Βαβυλώνας) κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μικρής περιοχής με πέντε πόλεις, τη λεγόμενη Πεντάπολη. Γνωστότερες πόλεις της ήταν τα Σόδομα και Γόμορρα. Η μάχη έλαβε χώρα στην κοιλάδα ή φάραγγα «την αλυκήν». Μια περιοχή γεμάτη αλάτι. Στη θέση της θάλασσας «των αλών», τη σημερινή Νεκρά θάλασσα.

Οι πέντε βασιλείς της Πεντάπολης κατατροπώθηκαν ολοσχερώς. Οι νικητές συνέλαβαν όλο το ιππικό των Σοδόμων και των άλλων πόλεων με όλα τα εφόδιά τους. Αιχμαλώτισαν και τον Λωτ, ανεψιό του Αβραάμ, με τους δικούς του και όλα τα υπάρχοντά του.

Όταν έμαθε ο Αβραάμ τα καθέκαστα, συγκέντρωσε αμέσως «τους ιδίους οικογενείς αυτού, τριακοσίους δέκα και οκτώ, και κατεδίωξεν οπίσω αυτών έως Δαν». Οικογενείς ήταν οι έμπιστοι και γενναίοι υπηρέτες του Αβραάμ, γεννημένοι και μεγαλωμένοι στο σπίτι του, που τον ένιωθαν σαν πατέρα τους.

ΝΥΝ ΕΓΝΩΚΑΝ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΔΕΔΩΚΑΣ ΜΟΙ ΠΑΡΑ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 ΝΥΝ ΕΓΝΩΚΑΝ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΔΕΔΩΚΑΣ ΜΟΙ ΠΑΡΑ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας» (Ιωάν. 17, 7-8).
«Αὐτοὶ τώρα ξέρουν πὼς ὅλα ὅσα μοῦ ἔδωσες προέρχονται ἀπὸ σένα· γιατὶ τὶς διδαχὲς ποὺ μοῦ ἔδωσες, ἐγὼ τὶς ἔδωσα σ’ αὐτούς, κι αὐτοὶ τὶς δέχτηκαν καὶ ἀναγνώρισαν πὼς πραγματικὰ ἀπὸ σένα προέρχομαι, καὶ πίστεψαν πὼς ἐσὺ μὲ ἔστειλες στὸν κόσμο». 

            Λίγο πριν το εκούσιο Πάθος Του ο Κύριός μας προσεύχεται στον κήπο της Γεθσημανή για τους μαθητές Του και για όλους τους ανθρώπους. Αναφέρεται στον Πατέρα του και λέει χαρακτηριστικά ότι πλέον οι μαθητές Του έχουν επίγνωση πως όλα όσα ο Χριστός τους είπε προέρχονται και εκφράζουν τον Πατέρα. Έχουν επίγνωση ότι ο Χριστός είναι Θεός και ότι ήρθε στον κόσμο εκπληρώνοντας το θέλημα του Πατρός. Ήρθε στον κόσμο ως τέλειος Θεός και ως τέλειος άνθρωπος, δύο φύσεις ενωμένες σε ένα Πρόσωπο, για να δώσει στον άνθρωπο την ευκαιρία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στην κλήση του που είναι να γίνει παιδί του Θεού, να μοιάσει τον Θεό ενεργοποιώντας το κατ’ εικόνα, όχι στην πρόσκαιρη αυτοθεωμένη εκδοχή του, αλλά στην αιώνια Θεοκοινωνούμενη νέα πραγματικότητα.

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὅτι τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς,… καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας».

Παρέδωκα μέ τήν διδασκαλία μου εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, τούς ὁποίους μοῦ ἔδωκες, τήν θείαν Ἀποκάλυψιν· ὅτι ἐγεννήθην καί ἐβγῆκα ἀπό τούς κόλπους Σου καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας εἰς τόν κόσμον διά τῆς τῶν πάντων σωτηρίας.

Ἐν τούτοις, ὅπου Ἐγώ ἀντικαθίσταμαι μέ οἱονδήποτε ἄνθρωπον, ἔστω καί ἑκατό φορές ἀλάθητον, ἐκεῖ ἀποκόπτεται ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν θεανθρώπινη κεφαλή της, τόν Μεσσία καί ἐξαφανίζεται. Ἐξαφανίζεται ἡ θεανθρώπινη Ἀποστολική Ἱεραρχία καί συνεπῶς, ἡ ἴδια ἡ Ἀποστολική διαδοχή. Ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία, ἕλκει τήν καταγωγή της ἀπό τόν Ἴδιο, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Ὁποῖο, κατῆλθε στούς Ἀποστόλους.

Ἔκτοτε ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία παρατείνεται ἀδιάκοπα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μέσῳ τῆς χειροτονίας, κατά τό ἱερό μυστήριο τῆς Ἱερωσύνης. Ὑποσχόμενος στούς Ἀποστόλους ὅτι θά εἶναι μαζί τους «πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων»^[1], ὁ Σωτῆρας ἐξαγγέλει τό ὅτι ἡ διακονία τῶν Ἀποστόλων θά συνεχιστεῖ καί μετά ἀπό τούς Ἴδιους, διά τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἕως τό τέλος τοῦ κόσμου.

Κυριακή Αγίων Πατέρων της Α΄ οικουμενικής συνόδου - Δημήτριος Τσαντήλας

Κυριακή Αγίων Πατέρων της Α΄ οικουμενικής συνόδου, 24 Μαΐου 2026. Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας , ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιω. 17, 1-13)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Κορφοβούνι, στις 31/5/1998)

 
Η σημασία της ορθής πίστης
 
Κάθε άνθρωπος έχει τις γνώμες του και τις ιδέες του, τις οποίες πολλές φορές τις αλλάζει κατά τις περιστάσεις.
Αλλά η πίστη, δηλαδή η αλήθεια για το Θεό, δεν είναι «ο φούρνος του χότζα». Δεν μπορεί, άλλα να είναι σήμερα και άλλα να είναι αύριο.
Για τα επίγεια, δεν πειράζει αν κάνουμε κάποιο λάθος. Γιατί συνήθως διορθώνεται. Λίγες δεκάρες χάθηκαν, ή στερηθήκαμε κάποιο άλλο επίγειο απόκτημα.
Εάν όμως χάσουμε την πορεία μας προς τον Θεό και δεν βγούμε στη Βασιλεία Του, η ζημία είναι απροσμέτρητη. Γι’ αυτό, η αγία μας Εκκλησία επιμένει ότι πρέπει να κρατούμε την ορθή πίστη. Την μία πίστη που περιγράφει σωστά τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Τις βασικές αρχές της πίστης, τις διατύπωσε ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, που είπε: «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν».
Όποιος δεν έχει σωστή γνώμη για το ποιός είναι ο αληθινός Θεός, και όποιος δεν ξέρει σωστά τι είναι ο Χριστός, αιώνια ζωή δεν θα βρει.

Τὸ γυναικεῖο φουστάνι (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Εὐμενίου Σαριδάκη)

Τὸ γυναικεῖο φουστάνι 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Εὐμενίου Σαριδάκη)

Ἀπόρησε ἡ ὑπάλληλος τοῦ καταστήματος ρούχων σὰν εἶδε ἕναν καλόγερο μ’ ἕνα παλληκάρι νὰ μπαίνουν μέσα καὶ νὰ κατευθύνονται στὸ γυναικεῖο τμῆμα. «Αὐτὸ πῶς σοῦ φαίνεται;». Ὁ καλόγερος εἶχε ξεκρεμάσει ἕνα φλορὰλ φόρεμα καὶ τὸ ἔδειχνε στὸν νεαρό. «Καλὸ εἶναι, Γέροντα!» εἶπε τὸ παλληκάρι.

«Μήπως ἐτοῦτο ταιριάζει καλύτερα στὴν ἡλικία της;» εἶπε καὶ ἄφησε τὸ φόρεμα, γιὰ νὰ ξεκρεμάσει ἕνα μπλὲ σκοῦρο μὲ μικρὰ σχεδιάκια.

«Χμ... μάλλον ναί».

Ἡ κοπέλα διακριτικὰ πῆγε δίπλα τους. «Θὰ χρειαστεῖτε βοήθεια;» ρώτησε.

«Ὄχι, ὄχι!» ἀπάντησε ὁ καλόγερος κι ἔπιασε νὰ κοιτᾶ τὸ φουστάνι. «Νομίζω πὼς αὐτὸ θὰ τῆς εἶναι στενὸ» εἶπε. «Ἂς πάρουμε τὸ μεγαλύτερο νούμερο, κι ἂν θέλει, τὸ στενεύει».

Ἡ ὑπάλληλος εἶχε δεῖ κάμποσες παραξενιὲς νὰ γίνονται ἀπὸ ἰδιότροπους πελάτες στὰ λίγα χρόνια ποὺ ἐργαζόταν στὸ κατάστημα. Μὰ τοῦτο ἐδῶ πρώτη φορὰ τὸ ἔβλεπε. Ἕνας καλόγερος, παρέα μ’ ἕναν νεαρό –γιὰ φοιτητὴ τὸν ἔκανε– ποὺ δὲν ἦταν πάνω ἀπὸ εἴκοσι χρονῶν, ν’ ἀγοράζουν γυναικεῖο φουστάνι χωρὶς νὰ τὸ προβάρει ἡ ἐνδιαφερόμενη, πρώτη φορὰ τὸ ἔβλεπε.

Σὰν πλήρωσαν καὶ βγῆκαν ἔξω, ὁ νεαρὸς δὲν κρατήθηκε.

Δεν αρκεί μόνο η ηθική, χρειάζεται και η πίστη - Άγιος Λουκάς Κριμαίας

Λοιπόν, δεν είναι αρκετά μόνο τα καλά έργα και δεν αρκεί μόνο η ηθική, χρειάζεται και η πίστη. Διότι μόνο η Θρησκεία, μόνο η Πίστη στον Θεό και η κοινωνία μαζί Του μας δίνει τη δύναμη να κάνουμε γνήσια καλά και ευάρεστα στον Θεό έργα.
Αυτή την δύναμη δεν την δίνει η ηθική και μεγάλο λάθος κάνουν αυτοί που νομίζουν ότι μπορούμε να αντικαταστήσουμε την θρησκεία με κάποια ηθική διδασκαλία.
Πρέπει η θεία χάρη να κατοικήσει στην καρδιά μας για να γίνει αυτή ναός του Παναγίου Πνεύματος. Αμήν.

Άγιος Λουκάς, Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας  

Θέλει προσοχή η τροφή, η όποια..

 

«Η διατροφή σου δεν είναι μόνο αυτό που τρως.

Είναι αυτό που βλέπεις, αυτό που ακούς, 

αυτό που διαβάζεις, 

οι άνθρωποι που κάνεις παρέα.

Θέλει προσοχή η τροφή, η όποια..»

Michela Napolillo

Προσκυνηματική εκδρομή στην Πισιδία-Παμφυλία

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού

Κάθε χρόνο οργανώνονται προσκυνηματικές εκδρομές στη Μητρόπολη Πισιδίας στη Μικρά Ασία με αφορμή διάφορα γεγονότα. Οι επισκέψεις αυτές, για όσους μεταβαίνουν για πρώτη φορά, παρέχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής. Για όλους μας όμως έχουν και ιεραποστολικό χαρακτήρα, καθώς συμμετέχουμε στο θαύμα της αναβίωσης της Ορθοδοξίας στην επαρχία αυτή του Οικουμενικού Θρόνου. Αυτή άλλωστε ήταν και η επιθυμία του ιδρυτού της Εταιρείας μας μακαριστού μητροπολίτου π. Σωτηρίου, αφού μας παρότρυνε στο συχνό συγχρωτισμό με τους εκεί ορθόδοξους αδελφούς μας και στην πνευματική τους συμπαράσταση, αλλά και στη δημιουργία μιας βαθύτερης πνευματικής σχέσης μαζί τους εξ αφορμής του αλληλοδιαποτισμού της Ορθοδοξίας με την ελληνική παράδοση.

Άγιοι Πατέρες Εγλυκάδος

 

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών και Ομολογητού Μιχαήλ Επισκόπου Συννάδων (23 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο αγγελώνυμος Μιχαήλ ήτον κατά τους χρόνους Λέοντος του Αρμενίου, εν έτει ωιδ’ [814]. Αφιερωθείς δε ακόμη από τας μητρικάς του αγκάλας εις τον Θεόν, και καθαρίσας τον εαυτόν του δια βίου τελείου, έγινεν Ιερεύς και Αρχιερεύς του Θεού του Υψίστου, από τον οποίον δυναμούμενος, ηφάνισε την βλάσφημον αίρεσιν των εικονομάχων, και έφραξε τα άθεα αυτών στόματα, τα ανοιγόμενα εναντίον της θείας εικόνος του Χριστού. Όθεν Λέων ο θηριώνυμος, δεν υπέφερε το ρεύμα της ιεράς γλώσσης του Αγίου. Παρεστάθη γαρ έμπροσθεν του βήματος αυτού ο μακάριος ούτος, και ούτε από τους φοβερισμούς του εδειλίασεν, ούτε από τας κολακείας του εμαλακώθη, αλλά με ελευθέραν και ανδρείαν φωνήν εξεβόησε, λέγων, «Την άχραντον εικόνα ευσεβώς σέβομαι και προσκυνώ του Κυρίου και Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, και της θείας αυτού Μητρός. Το δε εδικόν σου δόγμα και τον ορισμόν, πτύω και ως ουδέν λογίζομαι».

Μνήμη του οσίου Μιχαήλ, επισκόπου Συνάδων (23 Μαΐου)

 Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του Οσίου Μιχαήλ επισκόπου Συνάδων και της Αγίας Μαρίας του Κλωπά, που ήταν μια από τις Μυροφόρες γυναίκες, που πρώτες επισκέφθηκαν πρωί-πρωί, την πρώτη ημέρα μετά το Σάββατο, τον Τάφο του Χριστού και διαπίστωσαν ότι το Μνημείο ήταν κενό, δηλ. αδειανό και ο λαμπροφόρος Άγγελος τις πληροφόρησε το ευχάριστο μήνυμα της Αναστάσεως. Η Μυροφόρος Αγία Μαρία ήταν μητέρα του Ιωσήφ και του Ιακώβου του μικρού, ενός από τους δώδεκα Αποστόλους.
Ο Όσιος Μιχαήλ ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας και καταγόταν από τα Σύναδα της Φρυγίας. Έζησε επί εποχής του αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ του Αρμένιου, ο οποίος ήταν φανατικός πολέμιος των ιερών εικόνων. Αρχικά σπούδασε θεολογία και μετέπειτα αναχώρησε για την περιοχή του Πόντου, όπου μόνασε μαζί με τον φίλο του Θεοφύλακτο.

Απάντηση σε επιστολή Αγιορειτών Πατέρων - Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος

 

 Απάντηση σε επιστολή Αγιορειτών Πατέρων

Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος

Πανοσιολογιωτάτους

Ἱερομονάχους ……………..

Εἰς Ἅγιον Ὄρος

Πρέβεζα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Πανοσιολογιώτατοι πατέρες,

Ἔλαβα τήν ἀπό 13 Ἰαν. 2010 ἐπιστολή Σας. Σᾶς εὐχαριστῶ γιά τήν φιλάδελφη ἐνέργειά Σας. Ὅ,τι γίνεται μέσα στά πλαίσια τοῦ θείου νόμου τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου εἶναι φιλάδελφο.

Εἶπε ὁ Κύριος: Ἄν (κατά τήν κρίση σου) πταίσει ὁ ἀδελφός σου, ὑπάγε καί ἔλεγξον αὐτόν μεταξύ σου καί αὐτοῦ μόνου. Ἐάν σοῦ ἀκούση ΕΚΕΡΔΗΣΑΣ τόν ἀδελφόν σου. Μπορῶ νά μή χαίρω; «Ἔλεγξον» σημαίνει: δεῖξε του τό σωστό. Εὐγνωμόνως τό δέχομαι. Καί μάλιστα ἀπό ἱερωμένους μέ τήν δική Σας ὑπόληψη.

Ὁ ἀληθινά δοῦλος τοῦ Θεοῦ μιλάει μέ ταπείνωση· καί ἀκούει μέ ταπείνωση. Καί ὅπου ταπείνωση καί ἀγάπη, ἐκεῖ πνοή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μέ μιά συζήτηση ἀμοιβαιότητας.

Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά. Ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου νά Σᾶς συνοδεύει.

Ξέροντας λοιπόν, πόσο εὔκολα ἀνάβουν τά μυαλά (καί νά ἤθελα νά τό ξεχάσω μοῦ τό θυμίζει ὁ ὁσιολογιώτατος π. Μωυσῆς στά δύο συνημμένα κείμενά του) ἐξηγῶ ἄνετα καί μέ κατανόηση τήν ὅποια ἔκφραση καί διατύπωση, καί κρατῶ τήν ἀγαθή χριστομίμητη πρόθεση καί τήν ὄντως μοναχική εὐγένεια τῆς καρδιᾶς.

Καί κατά τόν λόγο τοῦ Κυρίου, Σᾶς ἐξηγῶ:

Πολύ πρίν χρειαστεῖ νά δώσω ἀπολογία, γιατί προχώρησα στό ἔργο μετάφρασης ἱερῶν ἀκολουθιῶν, Σᾶς λέγω, ὅτι ἀπό τά πρῶτα μου βήματα στήν εὐθύνη τῆς ἱερωσύνης, αἰσθάνθηκα βαθειά μέσα μου τήν πρόκληση.

Ιησούς Χριστός και Δομές Κυριαρχίας - Δημήτρης Αρκάδας

Κυριακή του τυφλού

Ιησούς Χριστός και Δομές Κυριαρχίας:

Σχόλιο στο Ιω. 9:20-23

Δημήτρης Αρκάδας, δρ.θεολογίας-συγγραφέας

Ο Χριστός σήμερα δεν επιτελεί ένα ακόμα θαύμα. Ό,τι κάνει ξεπερνά και την συνθήκη αυτού που αποκαλούμε υπερφυσικό γεγονός: δεν θεραπεύει απλά έναν εκ γενετής τυφλό, αλλά δημιουργεί συμβολικά την κτίση ξανά.

Αν θεωρήσουμε ως ορθά τα συμπεράσματα της πατερικής ερμηνευτικής, ο Χριστός δημιουργεί μάτια σε έναν πονεμένο άνθρωπο, ο οποίος ζούσε από την επαιτεία. Αφού έφτυσε κάτω, έπλασε πηλό τον οποίο τοποθετεί στη θέση των ματιών του τυφλού και τον καλεί να πλύνει το πρόσωπό του στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, σαν να μετέχει σε ένα εσχατολογικό βάπτισμα «εξ ύδατος και πνεύματος». Ο Χριστός με αυτή του την πράξη, μια πράξη υπέρ ενός κατατρεγμένου και περιθωριοποιημένου ανθρώπου, φανερώνει την μεσσιανική του εξουσία πάνω στην φύση, την προφητική τουδυναμική πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις, το εσχατολογικό του έρεισμα πάνω στην Ιστορία.

Απελευθερώνει το πλάσμα του που υπέφερε από τα δεσμά της κοινωνικής δουλείας και της φυσικής κυριαρχίας: ο θεραπευμένος τυφλός δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένος να βρίσκεται υποταγμένος στο πλέγμα των σχέσεων κατίσχυσης και ηγεμονίας της αρρώστιας, της κοινωνικής περιφρόνησης, εν τέλει του ανθρωποκτόνου σατανά.

ΚΑΝΕΝΑΣ - ΡΑΦΑΗΛ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

 

ΚΑΝΕΝΑΣ

ΡΑΦΑΗΛ  ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Εκδόσεις:  ΕΑΡ    Σελίδες:  80 

Τρεις αναπάντητες κλήσεις.
Μια κοινωνία συνταράσσεται από το τρομερό γεγονός.
Και μαθαίνει μια «σκληρή» αλήθεια…

Μια συγκλονιστική ιστορία με μεγάλες ανατροπές.
Θυμήσου:
Ο εφιάλτης μπορεί να βρίσκεται δίπλα σου.
Ή μέσα σου…

Μια ιστορία για εφήβους και για κάθε ενήλικα που ζει ανάμεσα σε εφήβους.

Για την ΣΙΩΠΗ - Άγιος Παΐσιος

«Το να σιωπάτε παιδιά μου είναι αποτέλεσμα και καρπός αρχοντικής και ευγενικής παιδείας. Αυτός που έμαθε να σιωπά, αυτός έμαθε και να μιλάει.

 Έτσι λοιπόν αυτός που δεν ξέρει να σιωπά, ούτε να συζητάει μπορεί.

Από αυτούς πού σιωπήσαν, κάνεις δεν μετάνιωσε.»

Άγιος Παΐσιος

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

 Την Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, κατά την καθιερωμένη Ιερά Παράκληση προς τον Άγιο Νεκτάριο, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος κήρυξε τον θείο λόγο στον Ι. Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: «Εξ αφορμής των πολλών φόνων και αυτοκτονιών στις ημέρες μας, αφιερώνουμε αυτή την ομιλία στο ανεπανόρθωτο κακό του φόνου. Ο πρώτος φόνος στον κόσμο έγινε από τον Κάιν που σκότωσε τον αδελφό του Άβελ. Ο Κάιν έβαψε τα χέρια του με αδελφικό αίμα. Ο Θεός με αυστηρότητα ερωτά τον Κάιν: «Ποῦ ἐστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου; Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς».

Ο Κάιν γεμάτος ζήλια σκότωσε τον Άβελ επειδή ο Θεός ευαρεστήθηκε από τη θυσία του Άβελ και όχι από τη δική του. Αυτό τον γέμισε με  πικρία και θυμό, με αποτέλεσμα να φτάσει στον φόνο. Ο Άβελ ήταν ποιμήν και προσέφερε θυσία στον Θεό το καλύτερο πρόβατο από την ποίμνη του, ενώ ο Κάιν ήταν γεωργός και προσέφερε άχρηστη θυσία στον Θεό. Ο Κάιν τρέμει και ζει με τις τύψεις του φόνου. Έχασε την ευλογία που είχε και ζούσε μέσα στον φόβο.