Μοναχοί και προσκυνητές κατά τη διάρκεια πρωινής λειτουργίας στην Αγία
Κορυφή του όρους Χωρήβ, όπου βρίσκονται τα ερείπια της Βασιλικής που είχε
ανεγείρει ο Ιουστινιανός. Η Σιναϊτική Αδελφότητα έχει εναποθέσει τη ρύθμιση των
ζητημάτων που έχουν ανακύψει σχετικά με τις ιδιοκτησίες της Μονής στη Θεία
Πρόνοια, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για το μέλλον της. [Heba
Khamis]
Μαίνεται ο βουβός εμφύλιος στη Μονή Σινά
Δώρα Αντωνίου
Νέα δικαστικά μέτωπα, βαθύς διχασμός στις τάξεις
της μοναστικής Αδελφότητας. Και, μέσα σε αυτό το κλίμα, η επανεμφάνιση
«μεσαζόντων» από την Ελλάδα που φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο. Η κατάσταση στη
Μονή Σινά περιγράφεται ως «χάος», όπου «όλοι “σφάζονται” μεταξύ τους με τρόπο
αισχρό»
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας παπάς, λέει το
ανέκδοτο. Ταξίδευε με πλοίο που έπεσε σε φουρτούνα και βυθίστηκε. Προσπαθώντας
να κολυμπήσει μέσα στα μανιασμένα νερά, άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας από τον
Θεό να βοηθήσει ώστε να σωθεί. Μια βάρκα τον πλησίασε και του άπλωσαν χέρι για
να τον τραβήξουν από τη θάλασσα. Εκείνος αρνήθηκε, λέγοντας ότι θα τον βοηθήσει
ο Θεός και συνέχισε να προσεύχεται. Λίγη ώρα αργότερα, πλησίασε ένα ψαροκάικο.
Και πάλι ο παπάς αρνήθηκε τη βοήθεια, επαναλαμβάνοντας ότι ο Θεός θα τον σώσει.
Αρνήθηκε και τρίτη φορά, όταν του προσφέρθηκε βοήθεια από διερχόμενο εμπορικό
πλοίο. Τελικά, παρά τις προσευχές, πνίγηκε. Στην άλλη ζωή πια, ευρισκόμενος
ενώπιον του Θεού, τον ρώτησε: «Προσευχήθηκα με όλη μου την ψυχή. Γιατί δεν με
έσωσες;». Με τον Θεό να απαντά: «Εκείνους που προσφέρθηκαν να σε βοηθήσουν,
ποιος νομίζεις ότι τους έστειλε;».