Ο άνθρωπος αλλάζει; (Μεταμόρφωση του Χριστού) π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ο άνθρωπος αλλάζει; (Μεταμόρφωση του Χριστού)

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
6 Αυγούστου 2026
Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Η σημερινή γιορτή προσδιορίζει τον σκοπό-λόγο και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Όπως φωνάζει ο Ντοστογιέφσκι, του ανθρώπου δεν του φτάνει να ζει θέλει και να ξέρει γιατί ζει. Έτσι κάθε άνθρωπος πέραν από τον καθημερινό διάκοσμο του βίου θέλει να ξέρει αν όλα αυτά έχουν νόημα και σκοπό. Αν αξίζουν. Αν χρειάζονται. 

Η ανάγκη για αλήθεια (και όχι για ειλικρίνεια, δεν αναπληρώνει η πραγματική παρουσίαση του θέματος, τον λόγο ύπαρξης του θέματος) είναι αναπόδραστη. Είναι ο λόγος, που δε μου φτάνει μονάχα το ψωμί, που δεν χορταίνω με λίγα, που συνειδητοποιώ ότι η ύπαρξή μου είναι υπόθεση απείρως μεγαλύτερη από ένα καλοκουρδισμένο θηλαστικό, που καταλαβαίνω ότι το σώμα είναι στην πραγματικότητα ένα είδος εργαλείου της θέλησης η οποία το χρησιμοποιεί προς άντληση ψυχαγωγίας και ικανοποίησης.

Λίγες μέρες προ της θυσίας του Χριστού, μετά από μια τριετία με πλείστα όσα σκαμπανεβάσματα της αποστολικής παρέας, ο Χριστός, που δεν τον αγγίζει η πλήξη και η απογοήτευση από αυτούς και αυτά που έπλασε “παραλαμβάνει” τους τρεις μαθητές Πέτρο, Ιάκωβο, και Ιωάννη, για να τους δείξει, σε κείνους και σε μας, το… πως ο άνθρωπος αλλάζει! Τον ήξεραν, Τον έβλεπαν, Τον ζούσαν. Οι εκδηλώσεις και οι ενέργειες του χαρακτήρα Του τους ήταν πολλές φορές αφορμή έκπληξης και απορίας. Ρωτούσαν και αυτοί… πόθεν ἡ σοφία αὕτη και τώρα ξαφνικά ενώ προσεύχονται συμβαίνει μια… σοκ θεραπεία! Τον βλέπουν πλημμυρισμένο φως. Το πρόσωπό Του. Το σώμα Του. Τα ρούχα Του. ΟΛΟΣ ΦΩΣ. Τον είχαν ακούσει να τους λέει: Ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου…

Κουβαλούσε στην πλάτη το νεκρό αδελφάκι του

Μετά την ρίψη των ατομικών βομβών το 1945 στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι  οι Αμερικανοί είχαν διατάξει οι νεκροί να μεταφέρονται σε διάφορα σημεία έξω από τις δύο πόλεις και να αποτεφρώνονται σε ομαδικές πυρές. 

Στο Ναγκασάκι, ανάμεσα στους ανθρώπους που περίμεναν υπομονετικά στη σειρά για να τοποθετήσουν κάποιο νεκρό τους στην πυρά, ήταν και ένα ξυπόλυτο και ταλαιπωρημένο αγόρι, περίπου 10 χρόνων. Στην πλάτη του κουβαλούσε ένα νεκρό μωρό που ήταν το αδελφάκι του.Το αγόρι είχε χάσει στην έκρηξη της ατομικής βόμβας όλη την οικογένειά του και έτσι όταν λίγες ημέρες αργότερα πέθανε και το αδελφάκι του, δεν υπήρχε κανένας ενήλικας συγγενής να το μεταφέρει στην πυρά. Ο μικρός στεκόταν προσοχή καθώς οι Αμερικανοί ξεκρεμούσαν τη σορό του αδελφού του από την πλάτη του. Συνέχιζε, όμως, να στέκει προσοχή και μπροστά στην πυρά που έκαιγε το αδελφάκι του. 

Ο Αμερικανός πολεμικός ανταποκριτής Joe O’Donnell, που είδε τη σκηνή και τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία, ανέφερε σε συνέντευξή του πολλά χρόνια αργότερα ότι, "το παιδί κοιτούσε τις φλόγες με σοβαρό ύφος, δεν είπε τίποτα και δεν έτρεξε ούτε ένα δάκρυ από τα μάτιά του. Όμως, δάγκωνε δυνατά το κάτω χείλος του απ΄όπου έτρεχε αίμα. Λίγα λεπτά αργότερα, έκανε μεταβολή και αποχώρησε με στρατιωτικό βήμα. 

Είχε εκτελέσει το τελευταίο καθήκον προς τον αδελφό του... "

Το τελευταίο ανθρώπινο προνόμιο Να βλέπεις τον άνθρωπο. - γ.χ.γ.

ΕΟΡΤΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Μτθ. ιζ΄ 1 – 9
6 Αυγούστου 2026

Το τελευταίο ανθρώπινο προνόμιο

Να βλέπεις τον άνθρωπο.

γ.χ.γ.

(Στον Επίσκοπο Erik)

            Η Μεταμόρφωση είναι από εκείνες τις ευαγγελικές στιγμές που κινδυνεύουμε να τις θαυμάζουμε χωρίς να τις ακούμε. Ανεβαίνουμε νοερά στο Θαβώρ, βλέπουμε το άκτιστο φως, ακούμε τα τροπάρια, προσκυνούμε την εικόνα. Κι όμως, ίσως φύγουμε χωρίς να έχουμε καταλάβει το καίριο, το μόνο αληθινό μυστικό της ημέρας: ότι το κέντρο της εορτής δεν είναι το φως. Είμαστε εμείς. Δεν είναι ένα γεγονός λαμπρότητας· είναι ένα γεγονός ματιών.

            Οι τρεις μαθητές στο Όρος Θαβώρ δεν γίνονται μάρτυρες μιας θεατρικής αλλαγής. Ο Χριστός δεν γίνεται κάτι που δεν ήταν πριν. Εκείνο που αλλάζει, εκείνο που σπάει και ανοίγει, είναι τα δικά τους μάτια. Για μια στιγμή, η χάρη καθαρίζει τις αισθήσεις τους και τους χαρίζει μια όραση ικανή να δει αυτό που ήταν πάντοτε εκεί, αλλά έμενε κρυμμένο πίσω από την ομίχλη της συνήθειας. Το φως δεν γεννιέται στο Θαβώρ· αποκαλύπτεται. Δεν μεταμορφώνεται ο Θεός· μεταμορφώνεται ο τρόπος που ο άνθρωπος κοιτάζει.

            Κι εδώ ακριβώς εμφανίζεται ο Πέτρος. Δεν είναι ένας θεολόγος που σημειώνει παρατηρήσεις. Είναι ένας άνθρωπος που ζαλίζεται, που θαμπώνεται, που νιώθει τα γόνατά του να λυγίζουν. Κοιτάζει, και μέσα από αυτή την καινούργια όραση βιώνει μια τέτοια πληρότητα, ώστε δεν βρίσκει ούτε επιχειρήματα ούτε υψηλές έννοιες. Βρίσκει μόνο μια αυθόρμητη, σχεδόν παιδική κραυγή: «Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς». Θέλει να στήσει σκηνές, να ακινητοποιήσει τον χρόνο, να μείνει εκεί για πάντα. Γιατί για πρώτη φορά βλέπει τον Δάσκαλό του, τον κόσμο, τον ίδιο του τον εαυτό, όχι μέσα από τον φόβο ή την ανάγκη, αλλά μέσα από την ομορφιά μιας ολοκληρωμένης σχέσης.

6 Αυγούστου, η συγκλονιστική γιορτή της Μεταμόρφωσης, η οποία ρίχνει φως σε δύο θρησκευτικούς πειρασμούς: - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

6 Αυγούστου, η συγκλονιστική γιορτή της Μεταμόρφωσης,

η οποία ρίχνει φως σε δύο θρησκευτικούς πειρασμούς:

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

1) Πειρασμός πρώτος: Οι πιστοί να αποσυρθούν από τη λάσπη και τα ζόρικα της ιστορίας, και να αγκυροβολήσουν (να «αναπαυτούν») σε κάποια υπέροχη θεοτική εμπειρία.

2) Πειρασμός δεύτερος: Οι πιστοί να εισέλθουν στην ιστορία και στον δημόσιο βίο, αλλά ως κατακτητές που ονειρεύονται να καθυποτάξουν τον κόσμο.

Στην ευαγγελική αφήγηση της Μεταμόρφωσης, ο Χριστός πήρε μαζί του τρεις μαθητές, ανέβηκαν σε μια βουνοκορφή κι εκεί τους φανέρωσε τον πλήρη εαυτό του – την θεανθρωπότητά του. Μέσα στο αποκαλυπτικό φως ένας από τους μαθητές –ο Πέτρος– εκστασιασμένος, ζήτησε από τον Χριστό να μείνουν εκεί για πάντα...

Πολλοί κήρυκες λοιπόν επαινούν τον Πέτρο ως παράδειγμα προς μίμηση και παροτρύνουν τους εκκλησιαζόμενους να τον μιμηθούν – να επιθυμήσουν δηλαδή να μείνουν «εκεί» για πάντα.

Έλα όμως που άλλα πράγματα μας λέει το ευαγγέλιο και η υμνολογία! Τον Πέτρο τον παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς αποφυγή, ως υποκύπτοντα στον πειρασμό της δικής του τακτοποίησης, ερήμην του κόσμου! Ο Χριστός λοιπόν απάντησε στο αίτημα του Πέτρου (απέρριψε το αίτημα του Πέτρου) με σιωπή και με π ρ ά ξ η: Κατέβηκε από το βουνό της θεοτικής εμπειρίας για να συνεχίσει την πορεία του με τους τεθραυσμένους της ιστορίας. Μόλις κατέβηκε συνάντησε –λέει το ευαγγέλιο– και συνέδραμε δυστυχισμένους που ζητούσαν γλυτωμό.

«Δὲν γεννηθήκαμε γιὰ νὰ σέρνουμε τὴ ζωή· γεννηθήκαμε γιὰ νὰ λάμψουμε». - π. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

6 Αὐγούστου – Θεία Λειτουργία.

«Δὲν γεννηθήκαμε γιὰ νὰ σέρνουμε τὴ ζωή· γεννηθήκαμε γιὰ νὰ λάμψουμε».

Υπό του Αρχιμ. Σιλουανού Λ. Λάμπρου

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
σήμερα στεκόμαστε μπροστὰ σὲ μία ἀπὸ τὶς πλέον μεγαλειώδεις στιγμὲς τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Χριστὸς ἀνεβαίνει στὸ Ὄρος Θαβώρ μαζί μὲ τὸν Πέτρο, τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη. Καὶ ἐκεῖ, μπροστὰ στὰ μάτια τους, μεταμορφώνεται.
Τὸ πρόσωπό Του λάμπει ὡς ὁ ἥλιος. Τὰ ἱμάτιά Του γίνονται λευκὰ ὡς τὸ φῶς. Καὶ ἡ φωνὴ τοῦ Πατρὸς ἀκούγεται:
«Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε.» (Ματθ. 17,5)
Σήμερα, ὅμως, ἡ Ἐκκλησία δὲν μᾶς καλεί μόνο νὰ θαυμάσουμε τὸ γεγονός.
Μᾶς καλεί νὰ καταλάβουμε κάτι συγκλονιστικό:
Ὁ Χριστὸς δὲν μεταμορφώθηκε γιὰ τὸν ἑαυτό Του. Μεταμορφώθηκε γιὰ ἐμᾶς.
Ἔδειξε τί μπορεῖ νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἀνοίξει τὴν καρδιά του στὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.
Ὁ προορισμός μας δὲν εἶναι ἡ μιζέρια. Δὲν εἶναι ἡ μετριότητα. Δὲν εἶναι ἡ πνευματικὴ παραίτηση.
Ὁ προορισμός μας εἶναι ἡ θέωση.

Ας ενώσουμε όσοι τον γνωρίζουμε τις προσευχές μας

Ο πολυσέβαστος  π. Σωτήριος Τσάφος 

έχει σήμερα την ονομαστική του εορτή, 

τα προηγούμενα χρόνια του ευχόμουν προσωπικά. 

Τώρα οι ευχές και οι προσευχές μου, τον συνοδεύουν καθημερινά για τις δύσκολες στιγμές της ασθένειας,  που αυτό το διάστημα περνά.

Ας ενώσουμε όσοι τον γνωρίζουμε τις προσευχές μας:

"Δέσποτα παντοκράτορ, ιατρέ ψυχών και σωμάτων, 

ο ταπεινών και ανυψών, παιδεύων και πάλιν ιώμενος, 

τον ασθενούντα π. Σωτήριον επίσκεψαι εν τω ελέει σου.»

Δεν μπορώ να σας ξεχάσω, είστε μέρος της ζωής μου από την εποχή των νιάτων μου.

Α.Κ.Κ. 

Στο Θαβώρ ή στον Γολγοθά; - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Μην υποτιμάτε, τα μικρά, τα ανθρώπινα, τα καθημερινά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μην υποτιμάτε, τα μικρά, τα ανθρώπινα, τα καθημερινά

 Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Μας αρέσει να διαβάζουμε για αποκαλύψεις. Μιλούμε για νοερά προσευχή, ησυχία και ουράνιες θεωρίες. Με ευχαρίστηση ακούμε ιστορίες για αόρατους ασκητές ή για το πως έλαμψε το πρόσωπο του δείνα ή του τάδε οσίου. Μας διαφεύγει όμως ότι όλα αυτά τα θαυμάσια προϋποθέτουν μία μαρτυρική χριστιανική ζωή.

Όλοι αυτοί που θαυμάζουμε πάλεψαν με τον εαυτό τους για να ακολουθήσουν τις εντολές του Θεού. Το θαυμαστό δεν είναι τα χαρίσματα που έλαβαν από το Θεό αλλά ο αγώνας τους. Η προσευχή τους. Η ταπείνωσή τους. Η διακονία του πλησίον.

Συνηθίζουμε να δημιουργούμε εξωπραγματικές εικόνες για τους αγίους. Ξεχνούμε πως και αυτοί υπήρξαν άνθρωποι. Ο γίγαντας της Θεολογίας Γρηγόριος, για παράδειγμα, εκφωνούσε τους περίφημους θεολογικούς του λόγους περί της Αγίας Τριάδος στην Κωνσταντινούπολη και παράλληλα με απλότητα και ειλικρίνεια παραπονιόταν στο Θεό για τις ατελείωτες βασανιστικές ασθένειές του. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά παραδείγματα. Ο μέγας Απόστολος Παύλος, που με τα φτερά του Πνεύματος γινόταν θεατής αρρήτων αποκαλύψεων, καθημερινά έραβε τεντόπανα και τα εμπορευόταν.

"Περί θείων ονομάτων: Κεφάλαιο Β'" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

  "Περί θείων ονομάτων: Κεφάλαιο Β'"

 Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

πρώτη και δεύτερη Μεταμόρφωση - Δημήτριος Τσαντήλας

 

 Κατά τον επίγειο βίο του ο Κύριος Ιησούς Χριστός μεταμορφώθηκε δύο φορές. Αυτό εξηγεί με ενάργεια στο παρόν κήρυγμα ο ιατρός - θεολόγος κ. Δημήτριος Τσαντήλας. Επίσης αναφέρεται στα τρία λάθη του αποστόλου Πέτρου, αλλά και σε άλλα επίκαιρα διδάγματα με αφορμή την εορτή της Μεταμορφώσεως [6 Αυγούστου].

Η Μεταμόρφωσις του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού (6 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Κατά την έκτην του Αυγούστου μηνός την ανάμνησιν της θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού η Αγία του Θεού Εκκλησία περιχαρώς εορτάζει. Η δε αιτία της εορτής ταύτης είναι η εφεξής. Ο Δεσπότης ημών Χριστός πολλαίς φοραίς προείπεν εις τους Αγίους του μαθητάς, δια τους κινδύνους και πάθη και θάνατον, οπού αυτός έμελλε να λάβη. Ομοίως και δια τας σφαγάς και τον θάνατον των μαθητών του. Επειδή δε οι μεν κίνδυνοι και τα δεινά, ήτον πρόχειρα και εν τη παρούση ζωή, τα δε αγαθά, οπού έμελλον να λάβουν, ήτον μετά ταύτα και ελπιζόμενα, τούτου χάριν ηθέλησεν ο Κύριος να πληροφορήση τους μαθητάς του και με τους ιδίους των οφθαλμούς, τις, και ποταπή είναι η δόξα εκείνη, με την οποίαν μέλλει να έλθη εν τη κοινή αναστάσει, την οποίαν έχουν και αυτοί να απολαύσουν.

Η Μεταμόρφωσις του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού (6 Αυγούστου)

 
«Δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου, …, καὶ θεασώμεθα τὴν δόξαν τῆς Μεταμορφώσεως αὐτοῦ, …». (Εἰς τὴν Λιτήν, Δόξα… Ἦχος πλ. α’)
Σήμερα, 6 Αυγούστου εορτάζουμε την ανάμνηση της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στο Θαβώριο Όρος.
Ο Ιησούς, μιλώντας στους μαθητές για τα επικείμενα: προδοσία, σταύρωση, θεληματικό θάνατο, τους αποκάλυψε το πάθος, τον θάνατο, αλλά και την τριήμερη Ανάστασή Του. Προετοιμάζονται τι πρόκειται να βιώσουν και οι ίδιοι, και οι χριστιανοί ανά στους αιώνες, από τους αντιδρώντες στη διδασκαλία του Ευαγγελίου.
Ο Σωτήρας Χριστός, θέλοντας να δώσει τεκμήριο της αιώνιας ζωής λίγες ημέρες πριν το πάθος, παρέλαβε τρεις από τούς μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, και ανέβηκαν στο Θαβώρ. Εκεί μεταμορφώθηκε και έλαμψε το πρόσωπό Του και φανερώθηκε όλος ανέσπερο φως. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκαν οι προφήτες Μωυσής και Ηλίας, οι οποίοι συνομίλησαν μαζί Του.

Αψηλά στο Θαβώρ - Β. Χαραλάμπους

Αψηλά στο Θαβώρ

(Β. Χαραλάμπους)

___________

Αργοανεβαίνουμε αψηλά στο Θαβώρ

στο Υψηλόν εκείνον Όρος

στης Μεταμόρφωσης το βυζαντινό το μοναστήρι.

 

Τα κυπαρίσσια πανύψηλα

παραστέκουν στον χονδροκόκκινο μικρό θόλο

και στ’ολάσπρο καμπαναριό

βιγλίζοντας την πλατωσιά ιεσραέλ.

 

Στο παρεκκλήσιο του Μελχισεδέκ

τα κεριά σιγοκαίνε στη βραχώδη κρύπτη

χρωτίζοντας αλλοτρόπως

το στερνό εσπερινό αντιφέγγισμα

την ικεσία κουβαλώντας.

«Ὅταν τὸ φῶς γίνεται ἀπάντηση στὸ σκοτάδι». - π. . Σιλουανού Λ. Λάμπρου.

5 Αὐγούστου – Ἑσπερινός.
 

«Ὅταν τὸ φῶς γίνεται ἀπάντηση στὸ σκοτάδι».

Υπό του Αρχιμ. Σιλουανού Λ. Λάμπρου.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
ἀπόψε ἡ Ἐκκλησία μᾶς προσκαλεῖ νὰ ἀνεβοῦμε ἕνα βουνό. Ὄχι μὲ τὰ πόδια, ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιά. Νὰ ἀφήσουμε γιὰ λίγο τὸν θόρυβο τῆς καθημερινότητας, τὴν ταχύτητα τῶν γεγονότων, τὴν τυραννία τῶν ἐιδήσεων, καὶ νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν Χριστὸ στὸ Θαβώρ.
Διότι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ζεῖ μέσα σὲ μία παράξενη ἀντίφαση. Ἔχει περισσότερο φῶς ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐποχή, ἀλλὰ λιγότερη φωταγώγηση. Ὅλες οἱ πόλεις λάμπουν, οἱ ὀθόνες δὲν σβήνουν ποτέ, καὶ ὅμως οἱ ψυχὲς συχνὰ βυθίζονται στὸ σκοτάδι τῆς ἀγωνίας, τῆς μοναξιᾶς, τῆς ἀνασφάλειας.
Καὶ τότε ἀκούγεται ἡ πρόσκληση τοῦ Θαβώρ:
«Ἔλα νὰ δεῖς ποῦ βρίσκεται τὸ ἀληθινὸ φῶς.»
«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος» (Ματθ. 17,2).
Ἡ Μεταμόρφωση δὲν ἦταν ἐπίδειξη δυνάμεως. Δὲν ἦταν ἕνα θεαματικὸ θαῦμα γιὰ νὰ ἐντυπωσιάσει. Ἦταν ἡ ἀποκάλυψη τοῦ ποῖος πραγματικὰ εἶναι ὁ Χριστός: ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ Φῶς τοῦ κόσμου.

Θάνατος από πληξη - T.S Eliot

 Οι κάτοικοι του δυστυχισμένου αυτού αρχιπελάγους "γράφει ο Έλιοτ στα 1923 για τον πληθυσμό της Μελανησιας "πεθαίνουν κυρίως γιατί ο "Πολιτισμός"  που τούς ανάγκασαν να δεχθούν, τους στέρησε από κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή. Πεθαίνουν από καθαρή πλήξη. Όταν το κάθε θέατρο αντικατασταθεί από 100 κινηματογράφους, όταν το κάθε μουσικό έργο αντικατασταθεί από 100 γραμμόφωνα, όταν το κάθε άλογο αντικατασταθεί από 100 φτηνά αυτοκίνητα, όταν γίνει βολετό για το κάθε παιδάκι, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών εφευρέσεων, ν' ακούει τα παραμύθια της γιαγιάς του από ένα μεγάφωνο...

Ρέθυμνο: Συγκλονίζει ο αποχαιρετισμός στον Παντελή Διαμαντάκη από τον Ιερέα Πατέρα του

Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής: 

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

    Παντελή μας πολυαγαπημένε,

    Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Υπόθεση περί ζωής - Π.Ν. ΠΑΝΙΚ

 

 Σκέφτομαι τελευταία πως στα 66 χρόνια  τρομάζω για την εικόνα μου, που έχει σμιλέψει ο χρόνος και για αυτό στέκομαι άδικα και επικριτικά απέναντι του. Ο σπουδαιότερος λόγος για αυτό είναι η φθορά και οι αρρώστιες του σώματος μα και η βεβαία ταύτιση του με το τέλος και τον θάνατο, ξεχνώντας ότι ο χρόνος είναι ταυτισμένος απόλυτα με τη ζωή και εκτός αυτού υπάρχει μόνο ο Θεός και ό,τι Εκείνος προσλαμβάνει, ο Θεός, ο Δημιουργός και η αιτία ύπαρξης των πάντων. Ένα απέραντο φως δημιουργίας σε κάθε στοιχείο, σε κάθε κύτταρο σε όλο το σύμπαν. Ένα φως όπως μπόρεσαν να αντικρίσουν οι μαθητές Του στην Μεταμόρφωση. Ένα φως απέραντης Αγάπης και χαράς. Κάποιος γέροντας είχε πει πως όλες τις λύπες και τους πόνους των ανθρώπων αν μάζευες θα ήταν σαν μια σταγόνα που πέφτει στους ατέλειωτους ωκεανούς της αγάπης του.

Ίσως έχει τύχει κανείς να δει κάποιο αντικείμενο νύχτα να το σημαδεύει προβολέας. Αν το φως του είναι υπερβολικό και έντονο, το αντικείμενο μπορεί να χάνει τον όγκο, τη μορφή του και το σχήμα του και να αποκτά μία διαύγεια αντανακλώντας το φως που δέχεται. Και αν το φως αυτό είναι το φως του Θεού ? Κανένα σκοτάδι δεν θα σταθεί μέσα του, καμία παραμόρφωση από τα γηρατειά και την αρρώστια καμία ρυτίδα και πόνος, όλα γίνονται στο φως  διάφανα και χάνονται μέσα στην απέραντη θάλασσα του ελέους και της αγάπης Του. Σε αυτό δεν υπάρχουν γηρατειά, φόβος για το αύριο και πόνος, παρά μόνο η χαρά της παρουσίας Του και της ζωής μαζί Του. Όλα γίνονται τόσο διάφανα και λαμπερά σαν την ανάσταση.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τρίτη 4 Αυγούστου 2026, προέστη του τρίτου Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος είπε: "Η σκέψη μας σήμερα στρέφεται με ευλάβεια στο Άγιον Όρος, στο Περιβόλι της Υπεραγίας Θεοτόκου και ιδιαίτερα στην Ιερά Μονή Ιβήρων, όπου φυλάσσεται μία από τις πιο γνωστές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας μας, η Παναγία η Πορταΐτισσα.

Η παράδοση της Εκκλησίας μας διηγείται ότι η εικόνα βρέθηκε θαυματουργικά στη θάλασσα, όρθια επάνω στα κύματα, με έναν φωτεινό στύλο να ανεβαίνει από αυτήν προς τον ουρανό.
Οι μοναχοί την παρέλαβαν με μεγάλη ευλάβεια και την τοποθέτησαν στον ναό. Όμως, η εικόνα, κατά τρόπο θαυμαστό, βρέθηκε την επόμενη ημέρα στην πύλη της Μονής. Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές.

Μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις

 «Στο μεταξύ, μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις, πολύ ταχτικά, πολύ σιωπηλά, πολύ σοφά.
Κάθε μέρα γυρίζουμε στο σπίτι μας για να θάψουμε ένα νεκρό: μια σκέψη, ένα αίσθημα.
Σε λίγο δε θα χουμε τίποτε άλλο να κάνουμε παρά να κοιτάζουμε πως να βρούμε το ταΐνι μας,
σαν τα σκυλιά και σαν τις γάτες, με μόνη τη διαφορά, το χειρότερο,
πως θα κουβαλούμε μαζί μας τα υπολείμματα των ανθρώπων που ήμασταν.»

Γιώργος Σεφέρης

Συλλογή Μέρες Γ 

Αν μιλούσε η σιωπή

Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.

Υπάρχουνε βάθη που δεν τ’ ανιχνεύει

ο ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.

Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε.

Δεν υπάρχουνε σκάλες τόσο μεγάλες

να κατέβει κανείς ως εκεί που ταράζεται

του ανθρώπου ο πυρήνα. Αν μιλούσε η σιωπή,

αν φυσούσε, αν ξέσπαγε – θα ξερίζωνεν όλα τα δέντρα του κόσμου.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Συλλογή Το βάθος του κόσμου

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΕΟΡΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

 

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΕΟΡΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

ΕΔΩ

Ιερά Πανήγυρη Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πάρκου Αγρινίου

Την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026 εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, πανηγυρίζει το Ιερό Παρεκκλήσιο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρίσκεται εντός του Δημοτικού Πάρκου της πόλεως του Αγρινίου, κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:

ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

20:00’  Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.

ΠΕΜΠΤΗ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

07:00’  Όρθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά θείου κηρύγματος

20:30’   Μεθέορτος Εσπερινός και Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ευσιγνίου (5 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος εκατάγετο από την Αντιόχειαν, ήτον δε στρατιώτης επί της βασιλείας Κώσταντος του Χλωρού, του πατρός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τδ’ [304]. Έγινε δε χρόνων εκατόν δέκα, και έφθασεν έως εις τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα’ [361]. Διεπέρασε δε εις την στρατιωτικήν ζωήν χρόνους εξήκοντα. Ούτος λοιπόν παρασταθείς εις τον Ιουλιανόν, ήλεγξεν αυτόν, διατί επαρέβη την πάτριον ευσέβειαν και πίστιν του Χριστού, και την τιμήν και δόξαν, οπού έπρεπε να αποδώση εις τον Θεόν την εμετάθεσεν εις τα είδωλα. Ενθύμησε δε εις αυτόν και την αρετήν του Μεγάλου Κωνσταντίνου, και πώς δια θείας οπτασίας και αποκαλύψεως μετεβλήθη εκείνος εις την πίστιν του Χριστού.

Μνήμη της Αγίας Νόννας (5 Αυγούστου)

Τα Προεόρτια της Μεταμορφώσεως εορτάζουμε σήμερα, 5 Αυγούστου, και τιμούμε τη μνήμη των Αγίων Ιερομάρτυρος Φαβίου (Φαβιανού) Ρώμης, Νόννας, μητέρας του Γρηγορίου του Θεολόγου, και Οσίου Ευγενίου του Αιτωλού (†1682).
Η Αγία Νόννα υπήρξε πρότυπο εξαίρετης συζύγου και μητέρας. Ο σύζυγός της, Γρηγόριος επίσκοπος Ναζιανζού, ήταν μέλος της θρησκευτικής ομάδας των Υψισταρίων, που δεχόταν τον Ύψιστο μονοπρόσωπο Θεό. Δεν πίστευε στην Τριαδικότητα του αληθινού Θεού. Η Νόννα, με τις προσευχές και την υπομονή της, όχι μόνο επανέφερε τον σύζυγό της στον δρόμο της Χριστιανικής Πίστης, αλλά διακρίθηκε ως ένας από τούς πιο λαμπρούς Ιεράρχες της Εκκλησίας.

Αυτόν που σ' άρπαξε το τελευταίο σου ψωμί

«ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ» ΣΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ!! - Επίσκοπος Erik Varden

 

«ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ» ΣΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ!!

 Επίσκοπος Erik Varden

Βρήκα τροφή για σκέψη στο δοκίμιο της Arianna Huffington, με αφορμή την πρώτη Εγκύκλιο Magnifica humanitas (Μεγαλειώδης ανθρωπότητα) του Πάπα Λέοντα 14^ου. Μιλώντας ο Πάπας για το «ευαγγέλιο της Σίλικον Βάλεϊ», γράφει: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι θεϊκή. Αλλά μπορεί παραδόξως να μας αναγκάσει να κάνουμε τη συζήτηση που έχουμε παραμελήσει από την εποχή του Διαφωτισμού: Ποιοι είμαστε και τι μας ορίζει πραγματικά; 

Μόλις ξεκινήσει αυτή η συζήτηση, η πραγματική υπερδύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης – η εξατομίκευση – μπορεί να μας βοηθήσει  να αξιοποιήσουμε τις μοναδικές ιδιότητες που μας κάνουν ανθρώπους.

Είμαι λιγότερο αισιόδοξος από την Huffington σχετικά με τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης από αυτή την άποψη. Συμφωνώ, ωστόσο, με αυτό: «Η τεχνητή νοημοσύνη, που μας ξεπερνά στη νοημοσύνη, αποκαλύπτει το τεράστιο σφάλμα κατηγορίας που έχουμε κάνει, ορίζοντας όλο και περισσότερο τον εαυτό μας, από τη νοημοσύνη μας»! 

Παραλειπόμενα - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Παραλειπόμενα

 Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

   Μέ ἀφορμή τό ἐνδιαφέρον  ἄρθρο τοῦ κ. Παναγιώτου  Παπαδημητρίου PhD,  «οἱ Κοινές Εὐχές στόν Ἅγιο Ἰουστῖνο τόν Φιλόσοφο» (anastasios 31.7.26), ἀλλά καί τίς πρόσφατες σχετικές ἀναρτήσεις μας (Eὐχές τῆς Θ. Λειτουργίας καί Θ. Κοινωνία 5.5.26 ‘anastasios & καί «οὐ μή γάρ τό Μυστήριο εἴπω«18.5.26 anastasios), προσθέτουμε τά ἀκόλουθα.     Ἄλλωστε, ἕνας εἰρηνικός διάλογος βοηθᾶ τούς καλοπροαίρετους καί συνετούς εἴτε στήν  εὕρεση τῆς  ἀληθείας (οὐδείς παντογνώστης), εἴτε τούς ὁδηγεῖ στή φιλοσοφία· κατά τό λόγο τῆς Γραφῆς:  «δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται.» (Παρ. 9:9). Καί μακάρι οἱ ἀναγνῶστες  μας νά ἀνήκουν σέ αὐτές  τίς κατηγορίες. Ὑπάρχει καί ἄλλη, τρίτη κατηγορία,  ἀλλά ἀνεπίτρεπτη γιά χρισταινούς

   Λοιπόν. Ὅλοι οἱ κληρικοί τίς εὐχές   τοῦ λυχνικοῦ (ἑσπερινοῦ), τήν εὐχή τῆς εἰσόδου τοῦ Ἑσπερινοῦ, τίς εὐχές  τοῦ ὄρθρου, τίς λένε  μυστικῶς· καί τό «Βασιλεῦ οὐράνιε», πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς Θ. Λειτουργίας,  τό λένε  μυστικῶς· καί τίς  Ἀκολουθίες τοῦ «καιροῦ» καί τῆς Προσκομιδῆς πού ἀνήκουν στή Λειτουργία τῶν Πιστῶν, τίς λένε μυστικῶς.

    Αὐτό τυπικό παρέλαβαν ἀπό τούς προγενεστέρους.

    Τό ἴδιο τυπικό ὁρίζει νά λέγονται μυστικῶς καί οἱ εὐχές τῆς Λετουργίας. (Μυστικῶς· ἀπό τό μύω, κλείνω τά μάτια. Λεξικό Liddel & Scott).

Οι πρὀσφυγες και μετανάστες είναι εγκήματίες ή καλοδεχούμενοι;

Από σόσιαλ, εκτός από το Facebook, παρακολουθώ το ΤικΤοκ, το οποίο έχει πολύ μεγαλύτερη δυναμική, περισσότερο κόσμο (κυρίως νέους ανθρώπους) και φυσικά την τεράστια δύναμη του βίντεο έναντι των κειμένων.
Το screen που παραθέτω είναι από βίντεο 1 λεπτού, φτιαγμένο με τεχνητή νοημοσύνη. Κυκλοφόρησε την επόμενη ημέρα από το πέρασμα 60.000 ανθρώπων στη Θέουτα.
Σε 1 λεπτό παρουσιάζει την εικόνα της Ισπανίας στα 4 επόμενα χρόνια: τον 1ο χρόνο τούς καλοδέχεσαι, τον 2ο χρόνο σού παίρνουν τα όπλα, τον 3ο χρόνο σού παίρνουν τη γυναίκα και τον 4ο χρόνο καταστρέφουν ολοκληρωτικά εσένα και τη χώρα σου.
Είναι τρομακτικά τα νούμερα των like, των σχολίων που συμφωνούν, των αποθηκεύσεων και των κοινοποιήσεων του βίντεο. Το screen έγινε το πρωί και μέχρι το βράδυ οι αριθμοί που βλέπετε ήταν διπλάσιοι!
Αυτό και άλλα βίντεο κυκλοφορούν πλέον στην παγκόσμια κοινότητα με τεράστια απήχηση.
Στη χώρα μας, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, υπάρχουν δύο γραφικότητες, που θα ήταν απλά αφελείς, αν δεν ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες.
Η μία είναι "όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι, είναι όλοι τους μια χαρά άνθρωποι και έρχονται για να εμπλουτίσουν τις κοινωνίες μας".
Η άλλη είναι "όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες είναι εγκληματίες, έρχονται για να μάς κλέψουν και να μάς αφανίσουν".

Μετέδωσαν 180 φορές τη σύγκρουση των ελικοπτέρων!

20 δευτερόλεπτα. Τόσο διαρκεί το βίντεο με τη σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων στη Δυτική Αττική. Ύστερα αρχίζει πάλι από την αρχή. Τρεις τραγωδίες το λεπτό. Εκατόν ογδόντα την ώρα. Η σύγκρουση έγινε μία φορά. Οι δημοσιογράφοι αποφάσισαν ότι δεν ήταν αρκετή και το έκαναν επαναλήψιμο, μπαίνει στη λούπα, συγκρούεται, συντρίβεται, τελειώνει, ξαναρχίζει. Μέσα σε μία ώρα, το κανάλι έβαλε το βίντεο να παίξει 180 φορές. Πόσες φορές σε 3 ώρες; Δε θέλει και μαθηματικό μυαλό να είσαι, για να πάρεις καλό βαθμό στο τεστ. 
 
Για το κανάλι πρόκειται για «πλάνο». 
Για τον πατέρα ενός νεκρού είναι η τελευταία στιγμή του παιδιού του. 
Για το παιδί του είναι η στιγμή που έπαψε να έχει πατέρα. 
Για τη σύζυγο είναι εκείνο το σύνορο που υπήρχε ακόμη ο άνθρωπός της και εκείνη που δεν θα υπάρχει ποτέ ξανά. 
Μην ακούσω τη βλακεία ότι «το κοινό πρέπει να δει». Το κοινό είδε. Στη δεύτερη προβολή σοκαρίστηκε. Στην πέμπτη κατάλαβε. Στην εκατοστή ογδοηκοστή, το κανάλι δεν μεταδίδει πλέον ένα γεγονός· εκπαιδεύει τον θεατή να αντέχει τον θάνατο σαν διαφημιστικό διάλειμμα. Καμία πληροφορία δεν προστίθεται στη λούπα. Δεν μαθαίνω περισσότερα για τις συνθήκες της σύγκρουσης. Δεν καταλαβαίνω καλύτερα τι συνέβη. Δεν ενημερώνομαι για τα αίτια, τις ευθύνες, την κατάσταση των εναέριων μέσων ή τους κανόνες ασφαλείας. Απλώς βλέπω ανθρώπους να πεθαίνουν ξανά.

Όταν θυμόμαστε τα δάση μόνο όταν καίγονται - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν θυμόμαστε τα δάση μόνο όταν καίγονται

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όσο δυσκολότερες γίνονται οι συνθήκες τόσο αυστηρότερη πρέπει να είναι η προετοιμασία

Κάθε καλοκαίρι οι φλόγες αποκαλύπτουν όχι μόνο την αγριότητα του καιρού αλλά και τις χρόνιες αδυναμίες ενός κράτους που εξακολουθεί να επενδύει περισσότερο στην κατάσβεση παρά στην πρόληψη. Πρώτα υψώνεται ο καπνός. Έπειτα έρχονται οι σειρήνες, οι εντολές απομάκρυνσης, τα σπίτια που παραδίδονται στη φωτιά, οι κάτοικοι που κοιτούν ανήμποροι μια ολόκληρη ζωή να γίνεται στάχτη. Και όταν το μέτωπο σβήσει, αρχίζει η γνώριμη τελετουργία. Απολογισμοί, καταγγελίες, υποσχέσεις και, λίγο αργότερα, σιωπή. Μέχρι την επόμενη πυρκαγιά.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να καταργήσει τον καύσωνα, τον άνεμο ή την ξηρασία. Οφείλει όμως να περιορίζει τις συνθήκες που μετατρέπουν μια σπίθα σε εθνική συμφορά. Η ανθρώπινη απροσεξία βρίσκεται πίσω από πολλές ενάρξεις. Ένα μηχάνημα που χρησιμοποιήθηκε ακατάλληλη ώρα, ένα καλώδιο, ένα ξερόχορτο που κάηκε επιπόλαια, ακόμη και ένας εμπρησμός. Η ευθύνη, ωστόσο, δεν τελειώνει στο χέρι που άναψε τη φλόγα. Συνεχίζεται στις ακαθάριστες εκτάσεις, στη συσσωρευμένη καύσιμη ύλη, στους δασικούς δρόμους που εγκαταλείφθηκαν και στις αντιπυρικές ζώνες που υπάρχουν μόνο στα σχέδια. Κρύβεται στην άναρχη δόμηση, όπου κατοικίες μπλέκονται με πευκοδάση, συχνά χωρίς ασφαλή πρόσβαση ή σαφή διαδρομή διαφυγής. Φανερώνεται, τέλος, στην απουσία σταθερής συνεργασίας ανάμεσα σε δασικές υπηρεσίες, δήμους, πυροσβεστικές δυνάμεις και τοπικές κοινότητες.

"Η θεολογία του θανάτου του Θεού" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Η θεολογία του θανάτου του Θεού" 

 Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Ι. Ν. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΨΑΘΟΠΥΡΓΟΥ ΠΑΤΡΩΝ - Πανήγυρις

 

Ορισμένοι φέρνουν την ευτυχία ...

Ορισμένοι φέρνουν την ευτυχία όπου πάνε,

άλλοι όποτε φεύγουν.

Όσκαρ Ουάιλντ

Μνήμη των Αγίων επτά Παίδων των εν Εφέσω, Μαξιμιλιανού, Εξακουστωδιανού, Ιαμβλίχου, Μαρτινιανού, Διονυσίου, Αντωνίνου, και Κωνσταντίνου (4 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ’ [252], οίτινες αφ’ ου διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα των τα υπάρχοντα, εμβήκαν μέσα εις ένα σπήλαιον και εκρύφθησαν. Παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθούν από τον δεσμόν του σώματος, και να μη παραδοθούν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος εγύρισεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς δια να έλθουν να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μαθών, ότι απέθανον μέσα εις το σπήλαιον, επρόσταξε να φράξουν την πόρταν του σπηλαίου. Από τότε λοιπόν επέρασαν τριακόσιοι εβδομηνταδύω χρόνοι, έως εις τους τριανταοκτώ χρόνους της βασιλείας του μικρού Θεοδοσίου, ήτοι εν έτει υμς’ [446]. Τότε γαρ εβλάστησε μία αίρεσις, η λέγουσα, ότι δεν είναι ανάστασις νεκρών. Ο δε βασιλεύς Θεοδόσιος βλέπωντας τεταραγμένην την Εκκλησίαν του Θεού, με το να επλανήθησαν από την αίρεσιν αυτήν πολλοί Επίσκοποι, απορούσε τι να κάμη.

Μνήμη των εν Εφέσω Αγίων Επτά Παίδων (4 Αυγούστου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα,  4 Αυγούστου, τη μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Νέου, της Αγίας Ίας και των συν αυτή 9.000 μαρτύρων, καθώς και των εν Εφέσω αγίων Επτά Παίδων (Αντωνίνου, Διονυσίου, Εξακουστιδιανού, Ιαμβλίχου, Κωνσταντίνου, Μαξιμιλιανού και Μαρτινιανού), οι οποίοι ξύπνησαν από πολυχρόνιο ύπνο. Επίσης, εορτάζουμε την ανακομιδή των λειψάνων της Μάρτυρος Ευδοκίας (της οποίας η μνήμη τιμάται την 1η Μαρτίου).
Η Μάρτυς Ία έζησε τη ζωή της με άσκηση και υπομονή πολλή, παραμένοντας αφοσιωμένη στο θέλημα του Θεού, στην περιοχή Κάστρο το λεγόμενο Βιζάλης. Σε βαθιά γεράματα αιχμαλωτίσθηκε από τους Πέρσες μαζί με 9.000 χριστιανούς, τους οποίους βασάνισαν ποικιλοτρόπως. Μπροστά στους αρχιμάγους του Πέρση βασιλιά στάθηκε η Αγία και μαζί της όλοι οι διωκόμενοι Χριστιανοί και με θάρρος ομολόγησαν τον αληθινό Τριαδικό Θεό, μη δεχόμενοι να θυσιάσουν στα είδωλα. Τελικά, μετά από απερίγραπτα  βασανιστήρια, τα οποία δεχόταν με καρτερία, την αποκεφάλισαν.

Το μεγαλύτερο κοπλιμέντο που μπορείτε να κάνετε...

 

Αυτό είναι παράδοση - Ζήσιμος Λορεντζάτος

"Στα γράμματα (αλλά και σέ άλλες εκδηλώσεις καθα πολιτισμού ανθρωπινου) δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε πεθαμένους και ζωντανούς: και αυτό είναι παράδοση. Έχουμε πεθαμένους που κατευθύνουν τη ζωή μας, τη ζωή του σήμερα ή κάθε νιοκοπης γενιάς, όπως έχομε ζωντανούς που όσο περισσότερο φωνάζουν, τόσο περισσότερο βλέπομε πως είναι πρωθύστερα πεθαμένοι: και αυτό είναι παράδοση- να ζουν μονάχα οι ζωντανοί (και ας έχουν, καμμιά φορά, μερικοί από αυτούς πεθάνει χρόνους πρωτύτερα). Από την άποψη αυτή, εκείνο που λέμε ή ονομάζουμε πρωτοποριακό δεν υπάρχει. Είναι μια άπλετη φαντασία μας.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΣΑΝΤΟΜΕΡΙΟΥ.

ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ Η ΕΝΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΟΠΟΥ ΤΕΛΕΣΤΗΚΕ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ.

Όταν ξεσπά μια πυρκαγιά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Όταν ξεσπά μια πυρκαγιά

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Όταν ξεσπά μια πυρκαγιά και χάνονται ζωές και περιουσίες, η πρέπουσα αντίδραση είναι η σιωπή του σεβασμού. Χάνονται άνθρωποι, σπίτια, κόποι μιας ζωής, ζώα, δάση, μνήμες, τόποι αγαπημένοι. Κανένα εξωκκλήσι που σώθηκε, καμία εικόνα που έμεινε άθικτη, κανένας τοίχος που δεν κάηκε δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχολιάσει τον πόνο εκείνων που έχασαν τα πάντα. Ο ανθρώπινος πόνος προηγείται κάθε πικρόχολου ή άστοχου σχολιασμού.

Είναι αλήθεια ότι σε τέτοιες καταστροφές, συμβαίνει συχνά κάτι που προκαλεί συζητήσεις. Κάποιος ναός, ένα μικρό εξωκκλήσι, ή μια εικόνα μένει ανέπαφη από τις φλόγες. Κάποιοι πιστοί το βλέπουν ως σημείο παρηγοριάς. Άλλοι το ειρωνεύονται. Και τότε ακούγεται η φράση: «Ο Θεός ενδιαφέρθηκε για τα ντουβάρια Του και όχι για τους ανθρώπους ή τις περιουσίες τους».

Η φράση αυτή ακούγεται ως κατηγορία, αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια. Περισσότερο εκφράζει πίκρα, θυμό ή προκατάληψη. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να πούμε το αυτονόητο: δεν έβαλε ο Θεός τη φωτιά. Δεν ήταν ο Θεός που άφησε ακαθάριστα τα δάση. Δεν ήταν ο Θεός που έκτισε άναρχα. Δεν ήταν ο Θεός που αμέλησε την πρόληψη. Δεν ήταν ο Θεός που δεν φρόντισε για δρόμους διαφυγής, αντιπυρικές ζώνες, καθαρισμούς, έλεγχο και σωστό σχεδιασμό. Δεν ήταν ο Θεός που έβαλε πάνω από την ανθρώπινη ζωή το κέρδος, την αδιαφορία, την προχειρότητα ή την εγκληματική σκοπιμότητα.