«Είδωλα εντός των τειχών: Πώς οι κοσμικές ιδεολογίες διεισδύουν στην εκκλησιαστική κοινότητα» - π. Χριστοφόρου Χρόνη

  «Είδωλα εντός των τειχών: Πώς οι κοσμικές ιδεολογίες διεισδύουν στην εκκλησιαστική κοινότητα»

«Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων» (Α΄ Ιω. 5,21)

 

Χριστοφόρου Χρόνη

Πρωτοπρεσβυτέρου, 

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Επίκουρου Καθηγητή Ποιμαντικής Θεολογίας και Ψυχολογίας,

Θεολογική Σχολή – Τμήμα Θεολογίας, ΕΚΠΑ

        Ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχείται από ιδεολογικές συγκρούσεις. Εθνικιστές, Συντηρητικοί, Φιλελεύθεροι, Προοδευτικοί, όλοι διεκδικούν την αλήθεια, υπόσχονται λύσεις και θεωρούν τους εαυτούς τους φορείς δικαιοσύνης. Κι όμως, παρά τις διαφορές τους, μοιράζονται ένα κοινό και βαθύτατο σφάλμα: αντιμετωπίζουν μια τραυματισμένη πραγματικότητα με εργαλεία που δεν φτάνουν στη ρίζα της πληγής.

        1. Το κοινό σφάλμα των ιδεολογιών: η ειδωλολατρία του μερικού

        Κάθε ιδεολογία εκκινεί από κάτι πραγματικά καλό. Κάθε μία από αυτές λατρεύει κάτι που είναι καλό, αλλά ατελές και εκεί ακριβώς εντοπίζεται η ειδωλολατρία.

Οι Εθνικιστές λατρεύουν τον λαό και τον πολιτισμό τους, μετατρέποντας την εθνική ταυτότητα σε απόλυτη αξία. Ό,τι δεν ανήκει στον «δικό μας» κόσμο γίνεται απειλή, αντίπαλος, εχθρός. Οι Συντηρητικοί εξυψώνουν την ελεύθερη αγορά σε ρυθμιστή της ανθρώπινης ζωής, θεωρώντας ότι η οικονομική ελευθερία αρκεί για να εξασφαλίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οι Φιλελεύθεροι τοποθετούν το άτομο και τη λογική στο κέντρο του σύμπαντος, υποτάσσοντας κάθε παράδοση, κάθε κοινότητα, κάθε ηθική αρχή στην αυτονομία του υποκειμένου. Οι Προοδευτικοί τέλος, αναθέτουν στο κράτος και στις ταυτοτικές κατηγορίες (φυλή, φύλο, σεξουαλικότητα), τον φορέα της ιστορικής λύτρωσης.    

        Το ειδωλολατρικό σχήμα είναι σε όλες τις περιπτώσεις το ίδιο: ένα μερικό αγαθό αναγορεύεται σε απόλυτο, και ό,τι το απειλεί δαιμονοποιείται. Έτσι, κάθε ιδεολογία παράγει τους δικούς της «εχθρούς»: για τον Εθνικιστή είναι ο ξένος, για τον Συντηρητικό το κράτος, για τον Φιλελεύθερο η θρησκεία και η οικογένεια, για τον Προοδευτικό η ελεύθερη αγορά και η παράδοση. Και κάθε ιδεολογία παράγει τους δικούς της «σωτήρες»: ηγέτες, κόμματα, κινήματα που φέρουν την υπόσχεση της τελικής λύσης. Αυτή η ανάγκη για εχθρό και σωτήρα δεν είναι τυχαία. Είναι η αναπόφευκτη συνέπεια μιας σκέψης που αναζητά το απόλυτο μέσα στο σχετικό.

Ένας ματωμένος δεκαπεντασύλλαβος

  «Ξύπνα, ήλιε μου κι άνοιξη, πέταγμα της καρδιάς μου

Γέμισε ρόδα και φιλιά κι ανθάκια της ποδιάς μου

 

Ξύπνα λεβέντη κι εδώ να, προσμένει η λυγερή σου

Καρδιοχτυπά, πουλάκι αητέ, πού είναι η δύναμή σου;

 

Ξύπνα πετροχελίδονο, πετάρισ’ εδώ πάλι

Άφησε μύρο της αυγής, φιλί στο προσκεφάλι»

 

Μέρα Μαγιού...

και για την Κατίνα Τούση ,θέλω να πώ...

και τον διαρκή ''Επιτάφιο'' ,αυτού του τόπου.

Στιs  29 Απρίλη του 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, (στις τάξεις των οποίων βρίσκονταν αμέτρητοι εξαθλιωμένοι Μικρασιάτες πρόσφυγεs) κατέβαιναν σε απεργία διαρκείας, με κύριο αίτημα την αύξηση του ημερομισθίου από τις 75 στις 135 δραχμές(με βάση τη συμφωνία του 1924, γνωστής ως «σύμβασης Παπαναστασίου» που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, λόγω της μεγάλης  διαθεσιμότητας εργατικής δύναμης μετά την προσφυγιά και την ανταλλαγή των πληθυσμών).      

Το πρωί της 8ης Μαΐου, η Χωροφυλακή της Θεσσαλονίκης εμπόδιζε χιλιάδες διαδηλωτές να κατευθυνθούν προς το Διοικητήριο.
Οι διαδηλωτές επέμειναν, ακολούθησαν συγκρούσεις με αποτέλεσμα το τραυματισμό πολλών απεργών.
Η υπέρμετρη βία, που άσκησε η Χωροφυλακή, ευαισθητοποίησε και άλλους εργασιακούς κλάδους και το ίδιο βράδυ ξεκίνησαν 24ωρη απεργία οι σιδηροδρομικοί, οι αυτοκινητιστές, οι τροχιοδρομικοί και οι εργαζόμενοι στον ηλεκτρισμό.

Αἰσιόδοξοι καί στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης - Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Εἴμαστε αἰσιόδοξοι καί στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης. Μέσα στούς ἑπόμενους μῆνες ὁλοκληρώνονται οἱ ἐργασίες ριζικῆς ἀνακαίνισης τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος τῆς Σχολῆς, τά ἐγκαίνια τοῦ ὁποίου θά τελέσουμε, σύν Θεῷ, κατά τόν προσεχῆ Σεπτέμβριο. Ἐκφράζουμε καί ἀπό αὐτό τό βῆμα τίς εὐγνώμονες εὐχαριστίες μας πρός τόν γενναιόφρονα χορηγό τοῦ ἔργου Ἐντιμολο-γιώτατο Ἄρχοντα Ἔξαρχο καί Οἰκουμενικό Μέγα Εὐεργέτη κύριο Ἀθανάσιο Μαρτῖνο καί τήν Εὐγενεστάτη σύζυγό του κυρία Μαρίνα. 

Ο μουσικός

Ο μουσικός

 Συχνά τη νύχτα, χωρίς να το καταλάβω, έφτανα σε μια άλλη πόλη, δεν υπήρχε παρά μόνο ένας γέρος, που ονειρευόταν κάποτε να γίνει μουσικός, και τώρα καθόταν μισόγυμνος μες στη βροχή – με το σακάκι του είχε σκεπάσει πάνω στα γόνατα του ένα παλιό, φανταστικό βιολί, «το ακούς;» μου λέει, «ναι, του λέω, πάντα το άκουγα»,
ενώ στο βάθος του δρόμου το άγαλμα διηγόταν στα πουλιά το αληθινό ταξίδι.

Τάσος Λειβαδίτης

Από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972)

3ου ΓΕΛ Πύργου - PDC : Διάκριση Μπερκουτάκη Νεκτάριου

Κατά το διάστημα 3-8 Μαΐου 2026 πραγματοποιήθηκε στην όμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης η «43η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα» (Balkan Mathematical Olympiad - ΒΜΟ).

Η φιλοξενία των αποστολών, το αγωνιστικό σκέλος της διοργάνωσης και οι Τελετές Έναρξης και Λήξης πραγματοποιήθηκαν στις κτηριακές εγκαταστάσεις του «Capsis Hotel», ενώ η Ολυμπιακή Επιτροπή και οι αρχηγοί των αποστολών, απομονωμένοι από τους μαθητές προς διασφάλιση του αδιάβλητου της όλης διαδικασίας, φιλοξενήθηκαν στο «Imperial Palace Hotel».

Στην 43η ΒΜΟ συμμετείχαν συνολικά 25 εξαμελείς ομάδες, οι οποίες εκπροσώπησαν 24 χώρες (11 βαλκανικές και 13 φιλοξενούμενες από την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη).

Στο διαγωνιστικό σκέλος έλαβαν μέρος 150 επίλεκτοι μαθητές λυκείου. Η Ελλάδα, ως διοργανώτρια χώρα, συμμετείχε τιμής ένεκεν παραδοσιακά κατ᾽ εξαίρεση με 2 εξαμελείς ομάδες.

Οι δύο αυτές ομάδες συγκροτήθηκαν μέσα από μία απαιτητική εξεταστική διαδικασία που ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη της «Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας» (ΕΜΕ) σε τέσσερις (4) διαδοχικούς διαγωνιστικούς γύρους (Θαλής, Ευκλείδης, Αρχιμήδης, Προκριματικός).

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 7-10 ΜΑΪΟΥ

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

7-10 ΜΑΪΟΥ | ΔΕΘ–HELEXPO

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΪΟΥ, 11.30 π.μ.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

του Rowan Williams

Τα πάθη του ανθρώπου και οι μακαρισμοί του Θεού

• π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
Εφημέριος Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

• Σταύρος Ζουμπουλάκης
Συγγραφέας, Πρόεδρος Εφορευτικού Συμβουλίου
Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος

Τη αυτή ημέρα (8 Μαΐου) μνήμη του Οσίου πατρός ημών Αρσενίου του Μεγάλου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Όσιος ήτον γέννημα και θρέμμα της μεγαλοπόλεως παλαιάς Ρώμης, εκ νεαράς ηλικίας φυλάξας τον εαυτόν του καθαρόν ενδιαίτημα του Θεού. Όθεν επειδή ήτον γεμάτος από κάθε αρετήν και σοφίαν, τόσον την εσωτερικήν και θείαν, όσον και την εξωτερικήν και ανθρωπίνην, δια τούτο έλαβε και την χειροτονίαν του Διακόνου, κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου του Μεγάλου εν έτει τοθ’ [379]. Τω τότε δε καιρώ εζήτει με πολλήν επιμέλειαν ο ρηθείς βασιλεύς Θεοδόσιος άνδρα πνευματικόν και σοφόν, δια να διδάξη τους υιούς του, τον Ονώριον, λέγω, και τον Αρκάδιον, με τα μαθήματα της φιλοσοφίας, και μάλιστα με τα μαθήματα εκείνα, με τα οποία ο Θεός θεραπεύεται.

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, ήτοι η σύναξις της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου αυτού, ήγουν του Μάννα (8 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο πανάγαθος και φιλάνθρωπος Κύριος ημών, όχι μόνον εδόξασε τους Αγίους, οπού δια την αγάπην του αγωνίσθηκαν προθύμως, τόσον τους ιερούς μαθητάς και Αποστόλους, όσον και Προφήτας και Μάρτυρας, και όλους τους αυτώ ευαρεστήσαντας, και αξίωσεν αυτούς της Βασιλείας των Ουρανών, και των αιωνίων αγαθών, αλλά ακόμη και τους τόπους εκείνους, κατά τους οποίους εδιάτριψαν, ή ετάφησαν, και αυτούς, λέγω, αποδείχνει γεμάτους από θείας χάριτας, και λαμπρύνει τούτους με πολλά θαύματα. Όθεν ακολούθως, και τον τάφον του σήμερον εορταζομένου Ιωάννου του Θεολόγου εχαρίτωσε, και με πολλά εστόλισε θαύματα.

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου (8 Μαΐου)

 Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου και του Οσίου Αρσενίου του Μεγάλου.
Ο Ιωάννης αποκαλείται «υιός βροντής», και μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο θα αναδειχθούν φωτεινοί Απόστολοι του ευαγγελίου της Αναστάσεως.
 Θα πληροφορηθεί για τον Μεσσία από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και, μετά από υπόδειξη του Βαπτιστή, θα καταστεί μαθητής του Μεγάλου Αρχιερέως Χριστού.
Ο Ιωάννης είναι ο ηγαπημένος μαθητής. Η σύνεση και η ψυχραιμία του θα τον φέρουν κοντά στα μεγάλα γεγονότα της σωτηρίας της ανθρωπότητας. Μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τον Πέτρο, θα είναι παρών στο όρος Θαβώρ στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Το βράδυ στο Μυστικό Δείπνο θα πέσει στο στήθος του Ιησού και θα απορεί ποιος μπορεί να προβεί στην άδικη πράξη της προδοσίας.

Δεν μπορείς να αγαπάς την Ορθοδοξία και να περιφρονείς το Φανάρι - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Δεν μπορείς να αγαπάς την Ορθοδοξία και να περιφρονείς το Φανάρι

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η πρόσφατη άρνηση βουλευτών από διάφορες πολιτικές παρατάξεις να παραστούν στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν είναι ένα ασήμαντο πολιτικό περιστατικό.

Υπάρχουν στιγμές στον δημόσιο λόγο όπου η ευκολία των συνθημάτων αποκαλύπτει όχι απλώς πολιτική αμηχανία, αλλά πράξη σύγχυσης και ελλιπούς γνώσης. Ζούμε σε μια εποχή όπου η Ορθοδοξία συχνά χρησιμοποιείται όχι ως τρόπος υπάρξεως και αλήθειας ζωής, αλλά ως ιδεολογικό εργαλείο. Ως σημαία εύκολης χρήσης ταυτότητας, ως ένα πολιτικό αξεσουάρ που επιστρατεύεται όταν χρειάζεται να διεγερθούν αντανακλαστικά φοβίας, εθνικής ανασφάλειας ή θυμικού.

Η πρόσφατη άρνηση του προέδρου της Ελληνικής Λύσης, κ. Κυριάκου Βελόπουλου, όπως και άλλων βουλευτών από διάφορες πολιτικές παρατάξεις να παραστούν στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν είναι ένα ασήμαντο πολιτικό περιστατικό. Δεν αφορά απλώς μια προσωπική επιλογή παρουσίας ή απουσίας. Είναι ένα σύμπτωμα. Σύμπτωμα της παθολογίας που συγχέει την Ορθοδοξία με την ιδεολογία, την πίστη με τη φωνασκία, την εκκλησιαστική συνείδηση με την πολιτική καπηλεία. Διότι μπορεί κάποιος να διαφωνεί πολιτικά, μπορεί να έχει προσωπικές απόψεις ή ενστάσεις, αλλά όταν φτάνει στο σημείο να απαξιώνει τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τότε αγγίζει κάτι πολύ βαθύτερο. Την ίδια την ιστορική και πνευματική ταυτότητα του Ελληνισμού.

ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Η συντριπτική πλειοψηφία των θαυμάτων τα οποία και οπωσδήποτε γίνονται, πρωτίστως συμφέρουν πνευματικά στον ασθενούντα, πράγμα στο οποίο δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία: επιμήκυνση χρόνου μετανοίας του ασθενούς και ενίσχυση και της δικής μας πίστης και μετάνοιας. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπαίνουμε στη θέση του. Συνήθως παραβλέπουμε τη μετάνοια -δική μας και δική του- θριαμβολογούμε και χαιρόμαστε ανθρωπίνως που τον έχουμε μαζί μας υγιή. Να τα αποδίδουμε λοιπόν τα όποια θαύματα στο έλεος του Θεού για τον συγκεκριμένο άνθρωπο (αλλά και για εμάς) και -ό χ ι- στην προσευχή μας, πράγμα επικίνδυνο, αν και έχει ειπωθεί ότι "πολύ ισχύει δέησις -δ ι κ α ί ο υ- ενεργουμένη".

Είμαστε τόσο δίκαιοι λέτε; Όταν της έλεγαν ότι η προσευχή της θαυματουργούσε, "απλώς ο Θεός έχει υπόψη του ότι κάποια μοναχή προσεύχεται", έλεγε η Αγία Γαβριηλία (Παπαγιάννη). Αυτό ναι. Υπάρχουν επιπλέον πολλοί δικαιότεροι και ταπεινότεροι -ά γ ν ω σ τ ο ι- και σ΄ εμάς και στον ασθενή, που προσεύχονται συνεχώς για όλους, άρα - κ α ι- για τον ασθενή και για εμάς. Γιατί να μην άκουσε αυτών τις προσευχές ο Θεός και άκουσε τις δικές μας;

Πασχαλιές, πριν ξεκινήσεις κόψε...

 

Οικουμενικος Πατριάρχης Βαρθολομαίος– «Οι δημοσιογράφοι έχετε ευθύνη να υπηρετείτε την αλήθεια»

  «Είναι μεγάλη η χαρά μας που ευρισκόμεθα με την τιμία συνοδεία μας, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια, στο ιστορικό Ραδιομέγαρο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, εδώ στον Δήμο Αγίας Παρασκευής, κατόπιν ευγενικής προσκλήσεως δική σας, κύριε Πρόεδρε και των εντίμων συνεργατών σας.
Με αφορμή την 60η επέτειο από την πρώτη μετάδοση τηλεοπτικού προγράμματος, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1966, σήμερα το να ανοίγουμε την τηλεόρασή μας, τον οικιακό τηλεοπτικό μας δέκτη, όπως λέγαμε παλαιότερα, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, αποτελεί κάτι το αυτονόητο. Πραγματικά πολλές φορές δυσκολευόμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα στα πολυάριθμα κανάλια και στα πολυποίκιλα προγράμματα, ενημερωτικά, ψυχαγωγικά ή τις ζωντανές μεταδόσεις. Μετά την είσοδο της τηλεοράσεως στην ψηφιακή εποχή και πιο πρόσφατα στον κόσμο του διαδικτύου οι επιλογές μας έγιναν ακόμα περισσότερες και μάλιστα on line. Βλέπουμε ό, τι θέλουμε, όποτε και οπουδήποτε το επιθυμούμε.
Όσοι κρατούν ένα smartphone, εξαιρουμένου του ομιλούντος, ο οποίος δεν διαθέτει ούτε καν κινητό τηλέφωνο, είμαι ευτυχής γι’ αυτό, μπορούν να παρακολουθούν και από τη συσκευή τους.

Όταν ο πόνος γίνεται τραγούδι

 Όταν ο πόνος γίνεται τραγούδι 

Από τον θρήνο στη βία: Τι χάσαμε στον δρόμο;

Ήταν το 1958 όταν η Ριρίκα, ένα μικρό εφτάχρονο κοριτσάκι, έσβησε ξαφνικά. Πέντε χρόνια νωρίτερα είχε χαθεί σε ατύχημα ο πατέρας της. Η μάνα της, βουτηγμένη στον διπλό καημό, έγραψε τότε τον θρήνο της σ’ ένα χαρτί. Έσκυψε πάνω από τη σχολική τσάντα και το ’βαλε μέσα — σαν να ήθελε το παιδί να πάρει μαζί του το τελευταίο της χάδι, να μην πάει μόνο στο μακρινό του ταξίδι.

Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων κυκλοφορεί το άλμπουμ «Μοιρολόγια», στο οποίο καταγράφει θρήνους της κρητικής γης. Εκεί βρίσκονται τραγούδια που μοιάζουν με κλειστές πόρτες παλιών σπιτιών· αν τις αγγίξεις, ανοίγουν και σε οδηγούν σε ζωές που έσβησαν νωρίς, μα δεν χάθηκαν. Το «Της Ριρίκας» είναι ένα τέτοιο τραγούδι — ένα μοιρολόι γεννημένο από αληθινό πόνο, από μια ιστορία μικρή, σχεδόν ψίθυρο, κι όμως βαθιά συγκλονιστική.

Η Κρήνη Πατρών εόρτασε τον Άγιο Αθανάσιο

 Η Κρήνη φόρεσε τα καλά της και εόρτασε τον προστάτη της Άγιο Αθανάσιο τον Μέγαλο και την Αγία Ματρώνα την Ρωσίδα, ιερή εικόνα της οποίας τεθησαύρειται στον ιερό  Ναό. Τις ιερές ακολουθίες τέλεσαν ο ηγούμενος της ιεράς Μονής Ομπλού Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Κωτσάκης και ιερομόναχος π. Ιωσήφ Μήλιας, οι οποίοι παρουσίασαν με σαφήνεια τους ιερούς αγωνες του Αγίου Αθανασίου που συνέβαλαν καταλυτικά στον θρίαμβο της εκκλησίας για το Θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού απέναντι στον αιρεσιάρχη Άρειο. Αξίζει να αναφέρουμε την διαχρονική σύνδεση της ιεράς Μονής Ομπλού με την ενορία της Κρήνης. Σύμφωνα με προφορικές αλλά και γραπτές πηγές οι μοναχοί της Μονής πρωτοστάτησαν  πριν από 124 χρόνια στον σχεδιασμό και την ανέγερση του ιερού Ναου, ο οποίος κατά γενική ομολογία είναι εκπάγλου ομορφιάς.

Το εκκλησιαστικό συμβούλιο του ιερού Ναού αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει και από το βήμα του εκκλησιολόγου όλους εκείνους που συνέβαλαν στην άψογη διεξαγωγή της ιεράς πανηγύρεως.

Δεν παρέστη στην πρόσφατη ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Βουλή των Ελλήνων για θεολογικούς λόγους (είπε για δογματικούς λόγους)

Αρχηγός Πολιτικού Κόμματος και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν παρέστη στην πρόσφατη ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Βουλή των Ελλήνων για θεολογικούς λόγους (είπε για δογματικούς λόγους) και δήλωσε πως διαχωρίζει το πρόσωπο του Πατριάρχη από τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο σέβεται.

Ως Επίσκοπος της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον ευχαριστώ διότι θα μπορώ πλέον, χρησιμοποιώντας το δικό του επιχείρημα, να του κλείνω τις θύρες των ναών επικαλούμενος θεολογικούς λόγους (διαστροφή του δόγματος) και φυσικά κάνοντας τον απαραίτητο διαχωρισμό μεταξύ του ανεπιθύμητου προσώπου και της θεσμικής βουλευτικής έδρας την οποία σέβομαι.

Η λεβεντιά δεν κατοικεί στην κάννη κανενός όπλου.

Από το πρωί το τηλέφωνο δεν σταματά να χτυπά. Δημοσιογράφοι από όλα τα κανάλια ζητούν μια «ειδική» ματιά, μια σύνδεση με τον «Σασμό», μια λέξη για την πατρίδα μου. Πάλι... 

Αλλά πώς να μιλήσεις πάνω από ένα λευκό φέρετρο; 

Πάνω από το ζεστό αίμα ενός ακόμα παιδιού; 

Τι νόημα έχουν οι τηλεοπτικοί χρόνοι όταν η πραγματικότητα είναι τόσο πιο σκοτεινή από κάθε σενάριο; 

Σήμερα δεν είμαι ο συγγραφέας. 

Μήτε ο Κρητικός. 

Είμαι ένας άνθρωπος που αισθάνεται το στομάχι του να δένεται κόμπο από τη θλίψη μα και την αγανάκτηση, γιατί αυτός ο θάνατος ήταν ένα χρονικό προαναγγελθέν. 

Ήταν μια κραυγή που ούρλιαζε εδώ και τρία χρόνια. Απειλές, καταγγελίες, ασφαλιστικά μέτρα... χαρτιά που έμεναν στα συρτάρια μιας πολιτείας που απλώς παρακολουθεί το κακό να ζυγώνει. 

Στη χώρα μας, η δικαιοσύνη και η πρόνοια μοιάζουν με αφηρημένες έννοιες. Δεν έχουμε δομές να στηρίξουμε τον άνθρωπο που βυθίζεται στο σκοτάδι του πένθους, δεν έχουμε μηχανισμούς να προλάβουμε την εμμονή πριν γίνει σφαίρα. Αφήνουμε τον πόνο να σαπίσει, μέχρι να γίνει φωτιά και να μας κάψει όλους.

Πανήγυρις Ι. Ν. Αγ. Χριστοφόρου Ρίου

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΑΓ.  ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ  ΡΙΟΥ

             

Ι ε ρ ά   π α ν ή γ υ ρ ι ς

Παρασκευή  8  Μαΐου  2026

7:00 μ.μ. Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρ-τοκλασίας και θείου κηρύγματος υπό του  πανοσιολογιωτάτου αρχιμ. π. Αρτεμίου Αργυροπούλου, πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μ. Πατρών.

 

Σάββατο  9  Μαΐου  2026

7:30 π.μ. Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος υπό του Θεοφιλεστάτου επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.

 

7:00 μ.μ. Εσπερινός - Ιερά Παράκλησις.

Ανάμνησις του εν τω ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού (7 Μαΐου)

 Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία τελεί ανάμνηση του εν τω ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού και τιμά τη μνήμη των Μαρτύρων Ακακίου, Κοδράτου και Μαξίμου, καθώς και του Οσίου Νείλου του νέου, του Μυροβλύτου, ο οποίος καταγόταν από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας της Πελοποννήσου και έζησε στον Άθωνα κατά τον 17^ο αιώνα μ.Χ., στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Για λόγους ασκήσεως και πνευματικής επιμέλειας, αναχωρούσε για τα βάθη της αθωνικής ερήμου.
 Το σώμα του έμεινε για 150 χρόνια κρυμμένο στη γη, στον τόπο του σπηλαίου, όπου βίωσε την πρακτική του αναχωρητικού βίου.
Σήμερα, να σημειωθεί ότι εορτάζεται η μνήμη του Οσίου Νείλου, ένεκα της εύρεσης και ανακομιδής του ιερού λειψάνου του, ενώ η μνήμη του Οσίου τιμάται από την Εκκλησία και στις 12 Νοεμβρίου.

Ἔκλεψε τὸ παγκάρι! (ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς ἁγίας Σοφίας τῆς Κλεισούρας)

Ἔκλεψε τὸ παγκάρι! 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς ἁγίας Σοφίας τῆς Κλεισούρας)

«Ἂν εἶναι δυνατόν! Οὔτε οἱ χειρότεροι ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας δὲν τὸ κάνουν! Αὐτὸ εἶναι ἀνήκουστο!». Ὁ κυρ Παναγὴς εἶχε αναψοκοκκινίσει. Τὰ μάτια του εἶχαν πεταχτεῖ ἀπὸ τὶς κόγχες. Οἱ φλέβες στὸν λαιμό του φαίνονταν ἔντονα. Ἡ φωνή του ἔτρεμε ἀπὸ «ἱερὴ» ἀγανάκτηση. Τὸν εἶχε καλέσει στὸ μοναστήρι τῆς Κλεισούρας ὁ πρόεδρος καὶ τὰ ἄλλα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, γιατὶ ἐκεῖνος, λέει, εἶχε σαφεῖς ἐνδείξεις γιὰ τὸ ποιός ἄδειασε τὸ παγκάρι τῆς Παναγίας.

Ἦταν σίγουρος ὁ κυρ Παναγὴς πὼς ὁ δράστης ἦταν ὁ Κυριάκος, αὐτὸ τὸ σιγανὸ ποταμάκι, ποὺ ὅλο μετάνοιες κάνει μπρὸς τὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας. Τὸν εἶδε σὰν ἔφευγε ἀπὸ τὸ μοναστήρι ἐκείνη τὴ βροχερὴ μέρα, ποὺ τὸν εἶχαν φωνάξει γιὰ δουλειά. Τὴν ἴδια ἀκριβῶς μέρα ἀνακαλύψανε πὼς στὸ παγκάρι δὲν ὑπῆρχε οὔτε δεκάρα! Στὴν εἴδηση τῆς κλοπῆς ἀναστατώθηκαν ὅλοι στὴν ἐπιτροπὴ τοῦ μοναστηριοῦ. Ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ βρεθεῖ ὁ δράστης καὶ νὰ τιμωρηθεῖ.

Κι ἐνῶ ὁ κυρ Παναγὴς ἦταν ἕτοιμος νὰ ἐκθέσει τὰ γεγονότα –μαζὶ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ δράστη– ἄξαφνα ἐμφανίστηκε μπροστά τους ἀκάλεστη ἡ γερόντισσα Σοφία. Σηκώθηκαν ὅλοι ὄρθιοι ἀπὸ σεβασμὸ καὶ πρὶν προλάβουν νὰ καθίσουν, ἐκείνη ἀπευθύνθηκε στὸν κυρ Παναγή: «Χάσ’ον ἀπ’ ἀδακά!^[1] Τὸν φτωχὸ τὸν ἄνθρωπο κυνηγᾶς; Δὲν φοβᾶσαι τὸν Θεὸ καὶ τὴν Παναγία; Πάψε! Ξέρει ἡ Παναγία τί ἔγινε! Πάψε! Νὰ σηκωθεῖς νὰ φύγεις».

Υπομονή! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Εἰρήνης στὴν Πάτρα

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Ἐνδόξου, Μεγαλομάρτυρος Εἰρήνης στὴνἹερὰ Μητρόπολη Πατρῶν.

Ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ ἦτο ὁ Ἱερὸς Ναὸς τῆςἉγίας, στὸν Ριγανόκαμπο Πατρῶν, ὅπου εἶναιθησαυρισμένη ἡ πανσεβάσμια Κάρα της Μεγαλομάρτυρος, ἐπανακοσμισθεῖσα ἀπὸ τὴν Δύση τὸ2002.

Τὴν παραμονὴ τῆς Ἑορτῆς, ἐτελέσθη ὁ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός, στὸν ὁποῖο προέστη καὶὡμίλησε ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀνδρέας Θεοδωρᾶτος.

Ἀνήμερα ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο, προέστη τῆςΘείας Λειτουργίας καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπσίκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.

Στὸν μεθέορτο Ἑσπερινὸ ἐχοροστάτησε καὶ ἐκήρυξετὸν θεῖο λόγο, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος, τὸν ὁποῖο εὐγενῶς καλωσόρισε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας ἀνεφέρθη, στὴν ζωὴ τῆς Ἁγίας καὶ στὸ ὄνομά της, ποὺ παραπέμπει στὴν εἰρήνη τὴν ἐσωτερικὴ καὶ γενικώτερη, ποὺ εἶναιδῶρο τοῦ Θεοῦ.

Μετά την Ε᾽ Οικουμενική Σύνοδο - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μετά την Ε᾽ Οικουμενική Σύνοδο

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μετά την Ε᾽ Οικουμενική Σύνοδο (5 Μαΐου-21 Ιουνίου 553) η χρεωκοπία της ενωτικής πολιτικής του Ιουστινιανού και η θερμή υποστήριξη της Θεοδώρας προς τους μονοφυσίτες οδήγησαν στην δημιουργία ανεξάρτητων οργανωμένων αντιχαλκηδονικών κοινοτήτων.

Ο Καθηγητής Βλάσιος Φειδάς στην Εκκλησιαστική Ιστορία του περιγράφει τα γεγονότα:

Οι αποφάσεις της Ε᾽ Οικουμενικής συνόδου κατοχύρωσαν μεν την πίστη της Εκκλησίας, αλλά δεν ικανοποίησαν και τις ενωτικές αναζητήσεις του Ιουστινιανού. Η καταδίκη των «Τριών Κεφαλαίων» και η διασάφηση της «δυο-φυσιτικής» ορολογίας της συνόδου της Χαλκηδόνας με τη σύγχρονη επιβολή του Όρου της δεν ικανοποιούσαν τους μετριοπαθείς μονοφυσίτες, οι οποίοι αναζητούσαν επίμονα πλέον μία αυτοδύναμη μορφοποίηση του εκκλησιαστικού τους σώματος.

Η αυτοκρατορική πολιτική στην Αίγυπτο και στη Συρία είχε εξουδετερώσει μετά το 536 την παρουσία των μονοφυσιτών στην ιεραρχία των θρόνων Αλεξανδρείας και Αντιοχείας. Ο σεβηριανός πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεοδόσιος Α᾽ (535-566) είχε απομονωθεί από το 536 στα Δέρκα της περιοχής της Κωνσταντινουπόλεως και συντόνιζε τους αγώνες των μονοφυσιτών με τη συνεχή υποστήριξη της Θεοδώρας.

"Σ. Κίρκεγκορ: Η αγωνία, η αμαρτία και το μοναδικό άτομο" - Παντελή Αντ. Τομάζου

"Σ. Κίρκεγκορ: Η αγωνία, η αμαρτία και το μοναδικό άτομο"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Αρνήθηκε την εκλογή του

Εδώ ο Ρωμαιοκαθολικός ιερέας Gerardo Saco εξελέγη από τον Πάπα Λέοντα Επίσκοπος για την Επισκοπή του Tagbilaran (Φιλιππίνες) και ορίστηκε η χειροτονία του για τις 26 Μαΐου. Εχθές αρνήθηκε την εκλογή του και δήλωσε πως επιθυμεί να διακονεί την Εκκλησία ως απλούς ιερεύς. Ο π.Gerardo είναι 60 ετών, είναι Πρωτοσύγκελλος της Επισκοπής Tagbilaran, και τον τελευταίο χρόνο ήταν τοποτηρητής της Επισκοπής.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πάει κι ο θρυλικός παπα Τσάκαλος

Ο αγαπημένος μου πατέρας. ο θρυλικός παπά-Τσάκαλος, ο ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας δεν είναι πια μαζί μας. 

Έκλεισε τον κύκλο του αγώνα της ζωής του με τον τρόπο που ήθελε ο ίδιος, όρθιος, δυνατός. 

Έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία. 

Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων. 

Εργάστηκε από 12 χρονών παιδάκι, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας. 

Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες..

Όταν τελειώσει η μέρα σου, τελείωσε κι εσύ μαζί της...

Ποτέ μην κρατάς τα φορτία της για την επόμενη μέρα...

Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες..

 Ογκ. Μαντίνο

Στην Χριστιανική Εστία Πατρών ο π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης

 

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Μαΐου 2026 τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Μαΐου 2026 τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

Μνήμη του Αγίου δικαίου πολυάθλου και Προφήτου Ιώβ (6 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από την χώραν την καλουμένην Αυσίτιδα, εκ των συνόρων της Ιδουμαίας και Αραβίας, απόγονος των υιών του Ησαύ, του πρωτοτόκου υιού του Ισαάκ, ώστε οπού αυτός είναι πέμπτος από τον Αβραάμ. Και ο μεν πατήρ του, ωνομάζετο Ζαρέθ, η δε μήτηρ του, Βοσόρρα. Ωνομάζετο δε πρότερον Ιωβάβ, και επροφήτευσε χρόνους τεσσαράκοντα πέντε. Ήτον δε προ της ελεύσεως του Χριστού χρόνους χιλίους εννεακοσίους εικοσιπέντε (1). Τούτον τον δίκαιον εζήτησεν ο Διάβολος από τον Θεόν δια να τον παιδεύση, και εκ της παιδείας να τον κάμη να αδημονήση και να βλασφημήση κατά του Θεού, επειδή και ήκουσε να τον μαρτυρή ο ίδιος Θεός, πως είναι δίκαιος και ακατηγόρητος και υπερέχει όλους τους τότε δικαίους. Όθεν ο Θεός εσυγχώρησε να δοθή ο δίκαιος εις τας χείρας του. Ο δε Διάβολος λαβών την συγχώρησιν και άδειαν ταύτην, εγύμνωσε τον δίκαιον από όλα του τα υπάρχοντα.

Μνήμη του δικαίου Ιώβ, του πολυάθλου (6 Μαΐου)

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του δικαίου Ιώβ, των Οσίων Σεραφείμ Δομβούς και Σοφίας της Κλεισούρας του Πόντου.
Επίσης, εορτάζεται η Μεσοπεντηκοστή, δηλαδή το μέσον της εκκλησιαστικής περιόδου από το Πάσχα προς τη μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής.
Η Μεσοπεντηκοστή είναι Δεσποτική εορτή και αναφέρεται στην του Θεού Σοφία, δηλ. τον Σωτήρα Χριστό. Συνδυάζει τις εορτές του Πάσχα και της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος και προετοιμάζει τη δόξα της Αναλήψεως του Κυρίου, που θα εορτασθεί μετά από 15 ημέρες. Αυτό το μέσον των δύο μεγάλων εορτών, φέρνει στη σκέψη του Χριστιανού το εβραϊκό επίθετο του Κυρίου, «Μεσσίας», το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται Χριστός.
«Μεσούσης τῆς ἑορτῆς, διψῶσάν μου τὴν ψυχήν, εὐσεβείας πότισον νάματα ὅτι πᾶσι Σωτὴρ ἐβόησας· ὁ διψῶν, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω· Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεὸς δόξα σοι» (Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ‘).

Εὐχές τῆς Θ.Λειτουργίας καί Θ. Κοινωνία - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Εὐχές τῆς Θ.Λειτουργίας καί Θ. Κοινωνία

       ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

     Μέ ἀφορμή τό ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ κ. Παν. Δ. Παπαδημητρίου «τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν…» (Μυστικές εὐχές)  (anastasios 29.4.26)  καί ἄλλα  σχετικά, δημοσιεύουμε τό παρόν,  πρός προβληματισμό.

        Ὅσο καί νά μᾶς παραξενεύει, ὁ τρόπος ἀναγνώσεως τῶν εὐχῶν τῆς Θ. Λειτουργίας (μυστικῶς ἤ ἐκφώνως), ἔχει σχέση μέ τή συμμετοχή τοῦ ἐκκλησιάσματος στή Θ. Κοινωνία. Περιληπτικά.

Μέχρι καί τόν 4^ον αἰ., ὅσοι   δέν κοινωνοῦσαν,  ἔφευγαν ἀπό τή Λειτουργία· δέν  τούς ἐπιτρέπονταν οὔτε νά βλέπουν τό Μυστήριο, οὔτε νά  ἀκοῦνε τίς εὐχές του. Τίς ἄκουγαν ὅσοι ἦταν ἄξιοι πρός Θ. Κοινωνία, ἀλλά καί ὅσοι  βρίσκονταν στό τελευταῖο,  δίχρονο  στάδιο τῆς μετανοίας(ΙΑ΄τῆς Α)

           Καί κάποιος  εἶχε  ὡς κανόνα  νά  κοινωνήσει  στό τέλος τῆς ζωῆς του· ἀρρώσταινε·  ἔφθανε στό θάνατο, καί  ἐξ ἀνάγκης  κοινωνοῦσε· στή συνέχεια γινόταν καλά. Τί γινόταν; Συνέχιζε νά κοινωνεῖ;

Ὁμιλία τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν ἀπονομήν εἰς Αυτόν τοῦ Χρυσοῦ Μεταλλίου τῆς Βουλῆς τῶν Ελλήνων (5 Μαΐου 2026)

Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,
Ἐξοχώτατοι κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καί μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου,
Ιερώτατε Μητροπολίτα Χαλκίδος κ. Χρυσόστομε, εκπρόσωπε του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος,
Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι,
Ἐκλεκτή ὁμήγυρις, 
Χριστός Ἀνέστη!

Εὐγνωμόνως ἀποδεχόμεθα τήν προσγινομένην πρός τό ταπεινόν πρόσωπόν μας τιμήν τῆς ἀπονομῆς τοῦ Χρυσοῦ Μεταλλίου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, διακηρύσσοντες ὅτι ἡ τιμή αὐτή διαβαίνει ἐπί τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τήν ὁποίαν διακονοῦμεν, θείᾳ εὐδοκίᾳ καί χάριτι, ὡς Προκαθήμενος αὐτῆς, ἐπί 35 συναπτά ἔτη. Ὅσα θά ἀκούσετε ἐν συνεχείᾳ, ἀπηχοῦν καί ἐκφράζουν τό πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τήν ἀκλόνητον πιστότητά του εἰς τήν Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν ἀνύστακτον μέριμνάν του διά τόν ἄνθρωπον καί τήν δημιουργίαν. 

Θαυμάζομεν τό ἀρχαῖον Ἑλληνικόν πνεῦμα, τό ὁποῖον ἐδώρισεν εἰς τήν ἀνθρωπότητα τήν ἐλευθερίαν καί τήν δημοκρατίαν, τόν «λόγον» ὡς διάλογον, τήν ἐπιστήμην, τήν παιδείαν καί τόν ἀνθρωπισμόν, τάς βάσεις δηλαδή τοῦ πολιτισμοῦ. Καί χαίρομεν ὅταν ἀκούωμεν, καί δή ἀπό ξένους, ὅτι ἡ ἐμφάνισις τοῦ φιλοσοφικοῦ στοχασμοῦ εἰς τήν Ἀρχαίαν Ἑλλάδα εἶναι διά τόν πολιτισμόν ὅ,τι ἡ Μεγάλη Ἔκρηξις διά τήν γέννησιν τοῦ σύμπαντος. Συγκλονισμόν αἰσθανόμεθα καί ἀπέναντι εἰς τήν χαρακτηρισθεῖσαν ὡς «θαῦμα», σύζευξιν ἑλληνικοῦ καί χριστιανικοῦ πνεύματος. Ὅ,τι ὑψηλότερον καί πολυτιμότερον εἶχεν ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικός πολιτισμός ἐνεσωματώθη εἰς τόν κορμόν τῆς Θεολογίας καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἀποτελεῖ βαθεῖαν ἐμπειρίαν καί ἀκλόνητον πεποίθησίν μας, ὅτι ἡ ἀνεκτίμητος παρακαταθήκη τῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιότητος ἐνεπλουτίσθη, ἀπέκτησε βαθύτερον κοινωνικόν περιεχόμενον, παγκοσμιότητα καί πνοήν αἰωνιότητος ἐντός τοῦ χριστιανικοῦ πνευματικοῦ πλαισίου. 

ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ βαρύγδουπες φράσεις τοῦ τύπου "Ὀρθοδοξία ἢ Θάνατος"

ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ

βαρύγδουπες φράσεις τοῦ τύπου "Ὀρθοδοξία ἢ Θάνατος", "Ὑπακοὴ = ζωή, παρακοὴ = θάνατος", "ὁ ἐπάρατος Οἰκουμενισμός" κλπ ποὺ θυμίζουν στρατόπεδα καὶ ὄχι πιστούς, νὰ κρατᾶτε μικρὸ καλάθι. Αὐτὰ εἶναι τὰ σημαίνοντα. Τὰ σημαινόμενα (ἐννοούμενα) εἶναι "μὴν πειράζετε τὰ εἴδωλά μας", ὅπως θὰ ἔλεγε ἡ Ἁγία Μαρία Σκομπτσόβα τῶν Παρισίων. Καμία σχέση μὲ Χριστὸ καὶ ταπείνωση. Ἀερολογίες ἀπὸ τὸν ἐλάχιστα κατοικούμενον ἐξώστη τοῦ μυαλοῦ τους. "Τρομοκρατικὲς θεολογία ἰδιωτικοῦ τύπου" τὶς ὀνόμαζε ὁ μακαριστὸς Σιατίστης Παύλος. Όχετὸς ὕβρεων καὶ ἀγραμματοσύνη, ὅπως καὶ ὀργὴ πρὸς τοὺς ἐπιμελεῖς καὶ μελετηρούς. Καὶ τὸ ἀκόμη πιὸ σημαντικό, καμία σχέση μὲ βίωση τῶν ἐσχάτων. Εἶναι οἱ μόνοι ποὺ δὲν δικαιοῦνται (διὰ ροπάλου) νὰ μιλοῦν γιὰ τὰ ἔσχατα.

«Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης»: Από τον Ησαΐα στον Ντοστογιέφσκι και από την τιμωρία στην αλήθεια - π. Ιουστινος-Ιωάννης Κεφαλούρος

«Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης»: Από τον Ησαΐα στον Ντοστογιέφσκι και από την τιμωρία στην αλήθεια «Ίσως γι’ αυτό ο λόγος του προφήτη Ησαΐα παραμένει τόσο ανατρεπτικός –

Δεν λέει απλώς ζητήστε δικαιοσύνη, αλλά μάθετέ τη»

Γράφει ο π. Ιουστινος-Ιωάννης Κεφαλούρος

Ζούμε σε μια εποχή που μιλά ασταμάτητα για δικαιοσύνη. Τη ζητά στις αίθουσες των δικαστηρίων, στα τηλεοπτικά πάνελ, στα κοινωνικά δίκτυα, στην πολιτική αντιπαράθεση, στην καθημερινή αγανάκτηση. Κι όμως, όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται η λέξη, τόσο πιο θολό μοιάζει το περιεχόμενό της. Κι αυτό γιατί άλλοτε, πίσω από την επίκληση της δικαιοσύνης, κρύβεται η ανάγκη αποκατάστασης, άλλοτε η απαίτηση για ηθική ισορροπία, κι άλλοτε, πολύ πιο σκοτεινά, η δίψα να πληρώσει ο άλλος. Ίσως γι’ αυτό ο λόγος του προφήτη Ησαΐα παραμένει τόσο ανατρεπτικός: «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης». Δεν λέει απλώς ζητήστε δικαιοσύνη, αλλά μάθετέ τη. Να τη μάθουμε

Και μόνο αυτό το ρήμα αρκεί για να μετακινήσει ολόκληρη τη συζήτηση. Γιατί αν η δικαιοσύνη είναι κάτι που πρέπει να μαθευτεί, τότε δεν είναι ένα αυτόματο ένστικτο, δεν είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι. Άρα δεν μπορεί να είναι η αυθόρμητη οργή μας, ούτε η επιθυμία μας για ανταπόδοση. Δεν είναι καν αποκλειστικά η εφαρμογή ενός νόμου. Είναι μια δύσκολη παιδεία. Μια άσκηση στην αλήθεια, στο μέτρο, στην ευθύνη, στην αποκατάσταση του άλλου και, τελικά, στην αποκατάσταση της ίδιας της σχέσης που έχει τραυματιστεί από το άδικο.