Τετραετές μνημόσυνο μακαριστού
Μητροπολίτου Σωτηρίου Τράμπα
Την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 το Πατριαρχικό Ίδρυμα
Ορθοδόξου Ιεραποστολής Άπω Ανατολής και η Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού
τέλεσαν μετά την Θεία Λειτουργία μνημόσυνο του Μητροπολίτου Πισιδίας, του από
Κορέας, κυρού Σωτηρίου Τράμπα στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέας Ιωνίας για την
συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από την εκδημία του.
Τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ εκπροσώπησε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως αρχιμανδρίτης π. Τιμόθεος Ηλιάκης.
Για τον μακαριστό ιεράρχη ομίλησε καταλλήλως ο πρωτοπρεσβύτερος π. Άγγελος Βακαλόπουλος, χειροτονηθείς υπό του ιδίου και συνεργάτης στη Μητρόπολη Πισιδίας, ο οποίος τόνισε τα πνευματικά χαρίσματα και τις θείες αρετές του φλογερού ιεραποστόλου και ακάματου εργάτου του αμπελώνος του Χριστού για τα οποία στη συνείδηση των πολλών κατέστη μια αγιασμένη μορφή της εκκλησίας μας. Μεταξύ άλλων ανέφερε: «…Κατάφερε να λάμψει ξανά η φλόγα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Κορέας που κινδύνευε να σβήσει μετά τον εκεί πόλεμο και σήμερα με τις καρποφόρες ενέργειες του λειτουργεί ως μια άρτια οργανωμένη Μητρόπολη ενταγμένη στους κόλπους του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου.
«Αρχιεπίσκοπος των τανκς»! Ως γράφομεν και εις το κύριον άρθρον, ούτως ωνομάσθη
ο κ. Σεραφείμ Τίκας από την ημερήσιαν εφημερίδα των Πατρών «Πελοπόννησος» (φ.
30ης Αυγούστου). Η εν λόγω εφημερίς έχει λάβει θέσιν ορθήν εις το
εκκλησιαστικόν. Διά εμπεριστατωμένων δημοσιευμάτων αυτής, εις τα κυρία άρθρα
και σχόλια, καυτηριάζει τας πρωτοφανείςς δικτακτορικάς ενεργείας του Σεραφιμικού
καθεστώτος. Η εφημερίς λοιπόν αυτή ονόμασε τον κύριον Σεραφείμ Αρχιεπίσκοπον των
τανκς. Και δεν είχεν άδικον. Διότι ο κύριος Σεραφείμ όχι μόνο να ανήλθεν επί
του πρώτου θρόνου της Ελλαδικής Εκκλησίας τη υποστηρίξει της Ιωαννιδείου διδακτορίας
των τανκς, αλλ’ ανεβιβάσθη περαιτέρω υπό της δικτατορίας ταύτης επί των τανκς
των δύο Συντακτικών Πράξεων 3 και 7/74, αι ερπύστριαι των οποίον συνέθλιψαν 12 τιμίους
και ηθικούς Μητροπολίτας. Τα τανκς ταύτα
είναι ήδη παρωπλισμένα. Αλλά τα θύματα των παραμένουν εν «εκπτώσει», ο δε επ’
αυτών επιβάς Αρχιεπίσκοπος παραμένει εισέτι εις τον αρχιεπισκοπικόν θρόνον. Έως
πότε η παρούσα Κυβέρνησις, η οποία κατέλυσε το κράτος των τανκς, θα αν έχετε
τον Αρχιεπίσκοπον των τανκς;
ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ
Παύλος Σαββίδης
Ένα
αδυσώπητο και εξόχως απογοητευτικό ερώτημα κυκλοφορεί ευρέως στα χείλη όλων
όσων έχουν τα αισθητήρια της ψυχής τους ανοιχτά και συλλαμβάνουν τα
σύγχρονα μηνύματα. Τελικά δηλαδή μήπως
όσα βλέπουμε και ακούμε είναι «σημεία των καιρών»; Εάν μάλιστα θα θέλαμε να τα
χαρακτηρίζαμε, ίσως η μόνη λέξη που θα θέταμε ως προμετωπίδα είναι μία. Αποστασία!
Το δε τραγικό σε όλη την υπόθεση είναι πως αυτή διαφημίζεται ως ο σωστός τρόπος
ζωής, και η αμαρτία στεφανώνεται και χειροκροτείται. Και δεν είναι εκτός
πραγματικότητας η προσπάθεια των εχθρών του Γένους μας για αποχριστιανοποίηση
των Ελλήνων, ώστε να είμαστε εύκολη λεία των διεθνών συμφερόντων και
ολοκληρωτικών ιδεολογιών.
Η εδώ εγχώρια άθεη κουλτούρα, οι νομιζόμενοι και ως «πνευματικοί άνθρωποι» όλων των πολιτικών αποχρώσεων και οι ετεροκίνητοι τηλεπαρουσιαστές και δημοσιογράφοι, προσπαθούν με τα γραφόμενα και λεγόμενά τους να μας αφαιρέσουν την πίστη, την ελπίδα, και την αγάπη, και ως αντίδοτο να φέρουν μια γήινη υπερβολική ευημερία, φυσικά ερήμην του Θεού, και άρνηση της αιωνιότητας. Η αυτοκτονία νέων παιδιών μας, με ηθικούς αυτουργούς όλους τους παραπάνω, βεβαιώνει του λόγου το ασφαλές! Αριστεύουμε στην αμαρτία ως λαός και ως πρόσωπα. Γίναμε πρωτοπόροι στη διαφθορά, στους φόνους των αγέννητων παιδιών, στην βλασφημία, στην αισχρολογία, από τις σχολικές αυλές, τα πεζοδρόμια, τις γειτονιές, τους εξώστες μέχρι τις θεατρικές παραστάσεις.
Έφυγε για τους ουρανούς μια σεβαστή Κυρία της Πάτρας
η Αγγελική Πολίτη-Πανταζή
συνεργάτιδα στην Χριστιανική Στέγη Πατρών.
Οι γονείς
της, άνθρωποι του Θεού, την ανέθρεψαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Ο
αείμνηστος πατέρας της Νικόλαος Πανταζής, ήταν η ψυχή που ίδρυσε την Στέγη, και
συνεργάστηκε ομαλά με τον Θεολόγο Σπύρο Αθανασίου τον αξέχαστο αγωνιστή για την
ανοικοδόμησή της.
Παράλληλα με τις σπουδές της, απόφοιτος του
Αρσακείου Πατρών, και στη συνέχεια στη Χαροκόπειο Σχολή Αθηνών, εργάσθηκε από
νέα ως τα στερνά, στο ιεραποστολικό πνευματικό έργο των Κατηχητικών και των
Κύκλων «Όλα για τη δόξα του Θεού». Ήταν πάντα δοτική, σοβαρή, υπεύθυνη, ευγενική,
καλοσυνάτη, ολιγόλογη και δραστήρια.
Παντρεύτηκε τον ευσεβή και σπουδαίο παιδίατρο της Πάτρας Παναγιώτη Πολίτη, και δημιούργησαν μια οικογένεια ευλογημένη, με εξαιρετικά παιδιά την Ιωάννα, τον Στάθη, τον Σπύρο, τον Νίκο, στους οποίους από καρδίας εύχομαι να έχουν την ευλογία της.
Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Οι
επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και
Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της
Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές
τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η
Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους
Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με
εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της
Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν
Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους
των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης
την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της
και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα.
Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.
Όταν η ευτυχία γίνεται εμμονή
Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας,
Κωνσταντίνος
Η ευτυχία δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην
καταστροφή
Υπάρχουν ειδήσεις που διαβάζονται γρήγορα και
ξεχνιούνται το ίδιο γρήγορα. Και υπάρχουν γεγονότα που μοιάζουν με καθρέφτη
μιας βαθύτερης κοινωνικής ασθένειας. Η υπόθεση της δολοφονίας του Πολωνού
πανεπιστημιακού καθηγητή στην Αγία Παρασκευή και
η πρόσφατη αυτοκτονία της πρώην συζύγου του μέσα στις φυλακές δεν είναι απλώς
ένα ακόμη αστυνομικό χρονικό. Είναι η ιστορία μιας πορείας που ξεκίνησε με την
αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας και κατέληξε σε μια αλυσίδα θανάτου, πόνου
και ανείπωτης απώλειας. Στο τέλος αυτής της διαδρομής δεν υπάρχει κανένας
νικητής. Ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε, μία γυναίκα έδωσε τέλος στη ζωή της και
δύο παιδιά βρέθηκαν να θρηνούν και τους δύο γονείς τους.
Πόσο λεπτή είναι, άραγε, η γραμμή ανάμεσα στην επιθυμία για μια καλύτερη ζωή και στην εμμονή που μετατρέπει τον άνθρωπο σε αιχμάλωτο των παθών του; Ζούμε σε μια εποχή που υμνεί διαρκώς το «δικαίωμα στην ευτυχία». Μας βομβαρδίζουν καθημερινά μηνύματα που μας λένε ότι αξίζουμε τα πάντα, ότι δεν πρέπει να ανεχόμαστε καμία δυσκολία, ότι οφείλουμε να διεκδικούμε ό,τι επιθυμούμε εδώ και τώρα. Όμως σπανίως συζητούμε για τα όρια. Σπανίως μιλούμε για τη στιγμή που η επιθυμία μετατρέπεται σε εμμονή, όταν το «θέλω» γίνεται τόσο απόλυτο ώστε εξαφανίζει τον άλλον άνθρωπο.
Όταν ενοχλούμαστε από ακάθαρτους λογισμούς, δεν
σημαίνει ότι πέσαμε ήδη στην κατηγορία όσων πράττουν τα φαύλα. Όταν όμως η ψυχή
χαλαρώσει την έντασή της και ο νους από αμελημένη και ακόλαστη δίαιτα
σχηματίζει θολές και σκοτεινές φαντασίες και λείψουν οι κόποι της αρετής από
ραθυμία για μελέτη και προσευχή, τότε και χωρίς να κάνομε τα φαύλα
κατατασσόμαστε στην περιοχή εκείνων που κυλιούνται θεληματικά μέσα στις ηδονές.
Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος
Η Κατασκήνωση «Τιβεριάδα» της Χριστιανικής Στέγης
Πατρών στη Ρίζα Αντιρρίου, θα φιλοξενήσει και φέτος αγόρια και κορίτσια, νέους και νέες σε ένα μαγευτικό ευλογημένο περιβάλλον στους πρόποδες της
Παλιοβούνας (Κλόκοβας) Αιτωλοακαρνανίας, δίπλα στην θάλασσα.
Πάνω από 400 παιδιά και νέοι θα γευτούν και φέτος τη χαρά της ομαδικής ζωής, μαθαίνουν να ζουν μαζί, ψυχαγωγούνται με τρόπο ευχάριστο και δημιουργικό, προβληματίζονται και ευαισθητοποιούνται σε σύγχρονα θέματα και εκπαιδεύονται μέσα από πρωτότυπες ομαδικές δραστηριότητες και οικολογικές πρωτοβουλίες.
.jpg)
Κυρίως όμως μαθητεύουν στην τέχνη της αληθινής
χριστιανικής επικοινωνίας μέσα στα πλαίσια της Ορθόδοξης Χριστιανικής και
Ελληνικής Παράδοσης του τόπου μας.
Στις κατασκηνώσεις «Τιβεριάδα» εργάζονται τελείως εθελοντικά έμπειρα στελέχη με επιστημονική κατάρτιση αλλά κυρίως ορθόδοξο χριστιανικό ήθος. Διακονούν το σημαντικό, πολύπλευρο και πολυσχιδές έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, με την συνεχή ευλογία και την ολοπρόθυμη στήριξη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ο Άγιος ούτος Ίσαυρος ο των μυστηρίων Διάκονος και οι συν αυτώ, Βασίλειος και Ιννοκέντιος, εκατάγοντο από τας Αθήνας κατά τους χρόνους του βασιλέως Νουμεριανού, εν έτει σπδ’ [284]. Αναχωρήσαντες δε από την πατρίδα των, επήγαν εις την Απολλωνίαν, (ίσως την εν τη Αλβανία περιεχομένην, ήτις κοινώς Πόλλινα ονομάζεται) και εκεί δι’ αποκαλύψεως θείου Αγγέλου, εμβαίνοντες μέσα εις ένα σπήλαιον, ευρήκαν τον Φίληκα και Περεγρίνον και Ερμείαν, τους όντας Χριστιανούς. Τούτους δε εδίδαξεν ο Άγιος Ίσαυρος, να μη αγαπούν τα παρόντα πρόσκαιρα πράγματα. Όθεν τρεφόμενοι παρά του Αγίου πνευματικώς, έτρεφον και αυτοί τούτον σωματικώς, φέροντες αυτώ τα προς ζωάρκειαν· δια τούτο εβεβαίωσαν με το έργον τους λόγους του.
Τα παιδιά στην προπόνηση γελάνε
και λένε συνέχεια τη λέξη @#%&.
Γελάω κι εγώ.
Αλλά δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει.
Δεν θέλω να καταλάβουν ότι δεν ξέρω.
Έχω κάνει καινούριους φίλους φέτος.
Φοβάμαι ότι αν ρωτήσω, θα με πουν μωρό.
Ακούω κάθε φορά που λένε τη λέξη
και προσπαθώ από τα συμφραζόμενα να καταλάβω.
Μπερδεύομαι περισσότερο.
Σκέφτομαι να ρωτήσω τη μαμά αλλά ντρέπομαι.
Τελικά το βράδυ τη ρωτάω:
«Μαμά, τι σημαίνει η λέξη @#%& ;»
Η μαμά σταματάει για ένα δευτερόλεπτο.
Με κοιτάζει και λέει:
«Πού την άκουσες αυτή τη λέξη;»
Και τότε το μετανιώνω.
Δεν έπρεπε να ρωτήσω.
Έκανα λάθος.
«Άσ' το, τίποτα» λέω
και αλλάζω θέμα.
ΒΙΒΛΙΑ ΔΥΟ ΣΥΝ ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
1. Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος, Ομ. Καθηγητής Ποιμαντικής, Θεολογική ΕΚΠΑ. «Ένας λόγος για το Περιβάλλον», Θεολογικά οικολογικά σημειώματα, 1986-2007, Διαδικτυακό, Αθήνα 2026. 2. Χρυσόστομος Γ΄ Μητροπολίτης Μάνης. «Προσευχητάριον», (Ευχαί και προσευχαί), Μάνη 2021. Και, στη μέση αοίδιμος Αλέξανδρος Βάμβας Σπετσιώτης Θεολόγος της «Ζωής», φλογερός πνευματικός εμπνευστής πολλαπλώς αμφοτέρων και του γράφοντος, αρκετά νωρίς συγκριτικά τους εις τα άνω κληθείς.
«Στὴν Ὀρθόδοξη πίστη, διαβάζω στον
πρόλογο, τὸ φυσικὸ περιβάλλον ἀνοίγεται καὶ ἀποκτᾶ τὶς πραγματικές του
διαστάσεις, «τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος» τοῦ Χριστοῦ (Ἐφεσίους 3,
18), ὁ Ὁποῖος καταφάσκει τὴν Κτίση, στὴν ὁποία καὶἀντανακλᾶται ὡς Κύριος τῆς Οἰκουμένης.
Ὁ κόσμος δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς τύχης καὶ τῆς ἀναγκαιότητας, ἀλλὰ πεδίο καὶ
τόπος σωτηρίας, ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ποιμαντικῆς της
γιὰ τὴ σωτηρία ὄχι μόνο τοῦ ἀνθρώπου ἀλλὰ καὶ τοῦ κόσμου, μὲ τὴ συγκρότηση μιᾶς
θεολογικῆς οἰκολογίας καὶ τὴν κατάδειξη τῶν θετικῶν συνεπειῶν της».
Ήγουν πιο απλά, στην ορθόδοξη πίστη, παράδοση, και θεολογία η Κτίση, και επί του προκειμένου το φυσικό περιβάλλον αντανακλά την αγάπη του Θεού για ό,τι πιο καλό και πιο ωφέλιμο για τον όλο άνθρωπο, βασιλιά της δημιουργίας και για την όλη δημιουργία Του ! Και, για αυτή την ίδια τη χάρη, την ομορφιά, το κάλλος, και, την περεταίρω πιο καλή, πιο σταθερή, πιο αποτελεσματική δημιουργική του συνέχεια και ωφέλεια.
-Κύριε Χατζιδάκι θα γινόσασταν
υπουργός Πολιτισμόυ;
-Θα δεχόμουν να γίνω υπουργός Πολιτισμού για δύο
μέρες, να το γκρεμίσω, να υπογράψω την κατάργησή του και να πάω σπίτι μου.
Τα υπουργεία Πολιτισμού, είναι μία κληρονομιά απολυταρχικών καθεστώτων. Παλαιότερα δεν υπήρχε υπουργείο Πολιτισμού. Υπήρχε υπουργείο Παιδείας. Από την ώρα που τα απολυταρχικά καθεστώτα ανακάλυψαν τη σημασία του πώς να καθοδηγούν και πως να επιβάλλουν πολιτισμό, έφτιαξαν και ομώνυμο υπουργείο. Με πρώτο διδάξαντα τον Γκαίμπελς. Και ναι μεν στον πόλεμο νίκησαν οι δημοκρατικοί λαοί, αλλά ο φασισμός κι ο ναζισμός μας κληρονόμησαν πολλές ανακαλύψεις τους.
Κατά φύση λογικοί έγιναν μόνον οι Άγιοι με την καθαρότητα. Κανείς από τους
σοφούς στα λόγια δεν είχε καθαρό λογικό, επειδή το διέφθειραν από την αρχή με
τους λογισμούς. Γιατί το υλικό και φλύαρο πνεύμα της σοφίας του κόσμου τούτου,
υποβάλλει λόγους στους πιο μορφωμένους, και λογισμούς στους πιο απλοϊκούς, κι
έτσι συνοικεί με αυτούς εμποδίζοντάς τους από την ενυπόστατη σοφία και θεωρία
κι από την αμέριστη και ενιαία γνώση.
Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης
Μείνε μακριά από εκείνους που σε κάνουν πάντα να νιώθεις λάθος,
εκείνους που είναι έτοιμοι να δείξουν το δάχτυλο και πάντα σε κατηγορούν.
Συχνά είναι ευκολότερο να κρίνεις τους άλλους παρά
να βρεις το κουράγιο να κοιτάξεις μέσα σου και να παραδεχτείς τα δικά σου λάθη.
Να έχεις γύρω σου εκείνους που σε βοηθούν να
μεγαλώσεις, όχι εκείνους που ζουν ψάχνοντας τα ελαττώματά σου.
Ούτος ο Άγιος ήτον επί των βασιλέων Αρκαδίου και Ονωρίου εν έτει υ’ [400]. Με το να είχε δε γονείς ευσεβείς και φιλοχρίστους, αφιερώθη από αυτούς εις τον Θεόν, και έμαθε τα ιερά γράμματα. Όθεν αφ’ ου εμελέτησεν αρκετά τας αγίας Γραφάς, πρώτον μεν, έγινεν Αναγνώστης, και ανεγίνωσκεν εν τη Εκκλησία τα θεία λόγια εις τον λαόν. Έπειτα δια την επιτηδειότητα οπού είχεν εις όλα, και δια την καθαρότητα και ακατηγόρητον ζωήν του, εχειροτονήθη Διάκονος από τον αγιώτατον Επίσκοπον Αμαθούντος, Μνημόνιον ονομαζόμενον. Αφ’ ου δε εκείνος ετελεύτησεν, ανεβιβάσθη ούτος εις τον θρόνον της επισκοπής, από τον μέγαν και Άγιον Επιφάνιον τον Κύπρου. Όθεν δια του λόγου της διδασκαλίας του, επίστρεψε μεν πολλούς, από την πλάνην των ειδώλων εις την προς Χριστόν πίστιν. Πολλούς δε ελληνικούς ναούς κατέστρεψε, και τα εν αυτοίς εσύντριψεν είδωλα.
Ἀσυγχώρητες ἁμαρτίες…
Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
.jpg)
Ὁ Μοναχός Ἰωάννης Μόσχος (543-619) παραβρέθηκε στήν ἐνθρόνιση τοῦ
θεοφοβούμενου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Ἀμώς (594-601). Περιγράφει:
Μοναχοί, Ἡγούμενοι, Ἱερεῖς Ἐπίσκοποι εἶχαν συγκεντρωθεῖ στήν αἴθουσα τοῦ
Πατριαρχείου καί εὔχονταν στόν Πατριάρχη. Καί ὁ Πατριάρχης συντετριμμένος τούς εἶπε:
«Πατέρες· προσευχηθεῖτε γιά μένα. Τό Πατριαρχικό
ἀξίωμα εἶναι δυσβάστακτο, βαρύ φορτίο. Μέ φοβίζει. Ὁ Μωυσῆς, ὁ Πέτρος καί οἱ ὅμοιοί
τους ἦταν ἄξιοι νά ποιμαίνουν λογικές ψυχές. Καί ἐγώ εἶμαι ἕνας ἐλεεινός!
Περισσότερο ἀπ'ὅλα μέ φοβίζουν οἱ χειροτονίες, πού θά κάνω.
Διάβασα, ὅτι ὁ Ἅγιος Λέων, Πάπας Ρώμης (440-461), ἐπί σαράντα μέρες παρέμενε στόν τάφο τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, μέ νηστεῖες καί δεήσεις, παρακαλώντάς τον, νά πρεσβεύει πρός τόν Κύριο, γιά νά τοῦ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες του.
Όταν οι βάρβαροι βομβαρδίζουν τα ιερά: Το
έγκλημα της Ρωσίας κατά της Λαύρας των Σπηλαίων και του ίδιου του πολιτισμού
Οι πέτρες μπορεί να ξαναχτιστούν. Το ηθικό
όμως στίγμα μένει. Η Ρωσία του Πούτιν δεν θα μείνει στην ιστορική μνήμη ως
δήθεν υπερασπιστής της πίστης και του πολιτισμού, αλλά ως η δύναμη που, εκτός
από ανθρώπους και πόλεις, βομβάρδισε ακόμη και τα ιερά μνημεία της ίδιας της
χριστιανικής κληρονομιάς. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της βαρβαρότητας.
Ένα χτύπημα εναντίον της ίδιας της
ανθρώπινης μνήμης
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που ένας πόλεμος
παύει να είναι απλώς μια στρατιωτική σύγκρουση και αποκαλύπτει το πραγματικό
πρόσωπο εκείνου που τον διεξάγει. Υπάρχουν πράξεις που ξεπερνούν ακόμη και τη
φρίκη των νεκρών, των τραυματιών και των κατεστραμμένων πόλεων. Πράξεις που
στρέφονται εναντίον της ίδιας της μνήμης της ανθρωπότητας, εναντίον της
ιστορίας, του πολιτισμού και της πνευματικής κληρονομιάς ολόκληρων λαών.
Μία τέτοια πράξη διέπραξε για ακόμη μία φορά η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, πλήττοντας τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, ένα από τα ιερότερα μνημεία της Ορθοδοξίας και τα σημαντικότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, προστατευόμενο από την UNESCO. Σύμφωνα με ουκρανικές αρχές, διεθνή μέσα ενημέρωσης και την ίδια την UNESCO, το ιστορικό μοναστηριακό συγκρότημα υπέστη σοβαρές ζημιές από ρωσική επίθεση, ενώ πυρκαγιά ξέσπασε ακόμη και στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την καρδιά της ιστορικής μονής.
«Αγάπα, και κάνε ό,τι θέλεις».
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Μία φράση η
οποία έχει κυκλοφορήσει ευρέως ως θρησκευτικό και κοσμικό meme είναι η εξής: «Αγάπα, και κάνε ό,τι
θέλεις».
Γνωρίζετε ότι αυτή η πολύπαθη από διάφορες
ερμηνείες φράση ειπώθηκε από τον Άγιο Αυγουστίνο Επίσκοπο Ιππώνος, ο οποίος
εορτάζει σήμερα;
Όταν συναντώ τέτοιου είδους φράσεις πάντοτε έχω
την περιέργεια να ερευνήσω αν όντως το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται μία φράση
την έχει πει, αν μπορώ να βρω τεκμηρίωση και να τοποθετήσω την φράση μέσα στο
αρχικό της πλαίσιο.
Το ίδιο έπραξα και με την φράση «Αγάπα, και κάνε
ό,τι θέλεις». Πράγματι, η φράση αυτή ειπώθηκε από τον Άγιο Αυγουστίνο. Στα
αγγλικά την βρίσκεις ως «Love and do what you like» και στα Λατινικά ως «Dilige, et quod vis fac».
Η φράση αυτή περιέχεται στην Έβδομη Ομιλία του Αγίου Αυγουστίνου στην Πρώτη Επιστολή του Ιωάννου. Είναι ευλογία ότι η ομιλία σώζεται ολόκληρη στα Λατινικά και έχει μεταφρασθεί στα Αγγλικά.
«Θέρος 2026»
Το νέο τεύχος της “Σύναξής” μας (αρ. 178).
Παραθέτω το ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ και στη συνέχεια τα
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ.
[Το εξώφυλλο: έργο Χριστίνας Παπαθέου Χριστίνα Παπαθέου].
……………………
Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο
Θέρος
Όταν λέμε Καλοκαίρι το Καλοκαίρι, ονοματίζουμε
μιαν εποχή απ’ αφορμής του τι αίσθηση μας κάνουν οι καιρικές συνθήκες της. Όταν
όμως την εποχή την λέμε Θέρος; Τότε χρωματίζουμε την εποχή με την ανθρώπινη
πράξη: με την κοινωνική ανθρώπινη πράξη, σε ανταπόκριση προς τις καιρικές
συνθήκες της εποχής...
Ο θερισμός είναι εμπειρία αμέτρητων γενεών και πάμπολλων τόπων. Τα πολλά του συμφραζόμενα τον έχουν ανυψώσει σε περιεκτική εικόνα και σε σύμβολο ετοιμότητας (να αδράξεις τη στιγμή), ευθύνης (να κοπιάσεις φιλόπονα) και συνεπειών (θα βρεις μπροστά σου την ποιότητα της σποράς σου). «Να σπέρνετε», λέει ο Θεός μέσω του προφητικού λόγου, «δικαιοσύνη, ώστε να θερίσετε καρπούς ανάλογους της αγάπης σας. Κάντε καινούργια αρχή, όπως ο αγρότης το καινούργιο του χωράφι ετοιμάζει. […] Αλλά εσείς σπείρατε αδικία κι έτσι τη συμφορά θερίσατε· φάγατε της κακίας σας τον καρπό. Κάνατε του κεφαλιού σας και στηριζόσασταν στο πλήθος των πολεμιστών σας» [1].
Άλλο ένα ρωσικό πολεμικό κτύπημα κατά της
ανθρωπότητας, κατά της ιστορίας, κατά του Ορθοδόξου Χριστιανισμού...
Drone χτύπησε χθες το βράδυ τη Λαύρα
Κιέβου-Πετσέρσκ μέσα σε μια νύχτα, βάζοντας φωτιά στον καθεδρικό ναό της
Κοιμήσεως, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO υπό ενισχυμένη προστασία
από το Δεύτερο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Χάγης του 1954.
Δυστυχώς ο πόλεμος δεν χαρίζει εκκλησίες, σπίτια,
σχολεία, νοσοκομεία, αλλά πάνω από όλα ζωές.
Δεν κτυπούν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα
Μοναστήρια της Ουκρανίας αλλόθρησκοι αλλά Ορθόδοξοι Ρώσσοι.
«Το 1965 δούλευα στην πλάκα στο Κάστρο του
Παπαγεωργίου. Την ώρα που βρισκόμουν στο πάλκο και τραγουδούσα, έρχεται ένας
γκαρσόνι και μου ψιθυρίζει:
– "Στο τελευταίο τραπέζι ένας φουκαράς σε
περιμένει. Θέλει να σου πει κάτι. Δεν γνωρίζω τι."
Στο πρώτο διάλειμμα άφησα το μπουζούκι μου στην
καρέκλα και πήγα κοντά του.
– "Τι με θέλεις;" τον ρώτησα.
– "Κύριε Μπιθικώτση", μου λέει, "αν
δεν το δείτε με τα μάτια σας, δε θα μπορέσετε να με βοηθήσετε. Γιατί έχω
ακούσει ότι είσαστε καλός άνθρωπος κι έχετε βοηθήσει πολύ κόσμο."
Όταν τελείωσα το πρόγραμμά μου, έβγαλε έξω
αυτοκίνητο. Τον πήρα μαζί μου στο αυτοκίνητο, ενώ είχα πει σε δυο χορευτές να
με ακολουθήσουν με άλλο αυτοκίνητο σε μικρή απόσταση, επειδή δεν ήξερα πού με
πάει.
Φτάσαμε στο Κερατσίνι και περάσαμε απέναντι, στα καταπατημένα της Κούλουρης. Με πηγαίνει στο σημείο όπου είχε στήσει μαζί με τη γυναίκα του ένα ξύλινο σπιτάκι, ένα δωμάτιο με μια κουζίνα. Η βροχή και ο αέρας το είχαν γκρεμίσει. Δεν είχε απομείνει τίποτα.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος,
την Κυριακή Β' Ματθαίου, 14 Ιουνίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου
και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία με τη συμμετοχή του Πρωτ. π. Αποστόλου Ζαφείρη,
του Εφημερίου π. Ελευθερίου Κολιαβρά και των Διακόνων Παναγιώτου Λάγιου και
Παναγιώτου Γιαννοπούλου στον Ι. Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: "Ο ιερός Ευαγγελιστής
Ματθαίος μας παρουσιάζει το κάλεσμα των τεσσάρων πρώτων μαθητών του Κυρίου.
Αυτοί ήταν ο Ανδρέας και ο Πέτρος εκ της πόλεως Βηθσαϊδά, καθώς και ο Ιάκωβος
και ο Ιωάννης, τα παιδιά του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης. Και οι τέσσαρες ήσαν
μαθηταί του Προδρόμου και είχαν ακούσει πολλές φορές τον Τίμιο Πρόδρομο να
ομιλεί περί της ελεύσεως του Μεσσία.
«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι
που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν
αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν
ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει
ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθειά αγάπη και σε κάνει να νοιάζεσαι.
Οι ωραίοι άνθρωποι δεν προκύπτουν, απλώς»
Ελίζαμπεθ Κούπμλερ-Ρος
.jpg)
