Ὁ ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης ἔμεινε ὀρφανὸς καὶ ἀπὸ τοὺς δύο
γονεῖς του σὰν ἦταν μόλις τριῶν χρονῶν. Πέθαναν καὶ οἱ δύο τὴν ἴδια
μέρα ἀπὸ χολέρα. Ἔμεινε τὸ πεντάρφανο ἀγοράκι μὲ τὴ γιαγιά του κι ἕναν ἀδελφό, σκληρὸ καὶ ἄκαρδο. Ἦταν δὲν ἦταν πέντε χρονῶν ὅταν ὁ ἀδελφός του τὸν ἔστειλε νὰ βόσκει τὰ πρόβατα σ’ ἕνα μέρος ποὺ ἔχει ὑψόμετρο 1.600 μέτρα καὶ οἱ ντόπιοι τὸ λένε «Σιβηρία τῆς Γεωργίας». Τόσο ψυχρὸ κλίμα ἔχει! Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτό, μόλις ἐπέστρεφε τὸν χτυποῦσε γιὰ ἀσήμαντη αἰτία καὶ τὸν ἔβαζε νὰ κοιμηθεῖ στὸν στάβλο. Ράγιζε ἡ μικρὴ καρδούλα του ἀπὸ τὴν ἀδικία καὶ τὶς τιμωρίες, μὰ ἔκανε ὑπομονὴ καὶ προσευχή. Τὶς ἀτελείωτες
ὧρες ποὺ ἔμενε μὲ τὰ
πρόβατα προσευχόταν καὶ ἔψελνε. Ἦταν ἐννιὰ χρονῶν ὅταν ἀποφάσισε
νὰ μείνει σὲ ἕνα μοναστήρι. Ἡ ἐργατικότητά του, ἡ εἰλικρίνεια, τὸ φιλότιμο καὶ κυρίως ἡ πρόοδος στὴν πνευματικὴ ζωὴ τὸν ἔκαναν πολὺ ἀγαπητὸ σὲ ὅλους
τοὺς μοναχοὺς καὶ στὸν ἡγούμενο ποὺ τὸν ἔκειρε
μοναχὸ σὰν ἔγινε δεκαεννιά.
Ὅταν ἔγινε ἡ Ὀκτωβριανὴ ἐπανάσταση, στὸ μοναστήρι ἦταν 3.000 μοναχοὶ καὶ 13 Ἐπίσκοποι. Ἐκεῖ τοὺς βρῆκε ὁ σταλινικὸς διωγμὸς ποὺ ξέσπασε ἀμέσως μετά. Ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι κρεμάστηκαν στὴν αὐλὴ τοῦ μοναστηριοῦ κι ἔμειναν ἐκεῖ γιὰ τρεῖς μέρες, μὲ σκοπὸ νὰ λυγίσουν οἱ μοναχοὶ καὶ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Κάποιους ποὺ δείλιασαν τοὺς ἄφησαν ἐλεύθερους. Τοὺς ὑπόλοιπους τοὺς πῆραν γιὰ ἐκτέλεση. Τοὺς ἔστησαν μπροστὰ στὸ χεῖλος ἑνὸς μεγάλου χαντακιοῦ καὶ τοὺς ἔδεσαν χέρι μὲ χέρι καὶ πόδι μὲ πόδι.
.jpg)


















.jpg)
.jpg)




.jpg)







.jpg)

