ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ - π. Δημητρίου Μπόκου

  

 ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο γερο-βοσκός ανακάθισε στο ψηλό κοτρόνι που είχε για κάθισμα, αγκάλιασε με το βλέμμα του το κοπάδι που έβοσκε απλωμένο στην καταπράσινη πλαγιά, έβγαλε να φάει κι αυτός το λιτό του κολατσιό.

Ο περαστικός στάθηκε μπροστά του απορημένος και ρώτησε:

-  Ψωμί κι ελιές μονάχα; Στην εποχή μας με τόσα καλά; Και με τόσο κοπάδι που βλέπω εδώ; Πώς και τη βγάζεις τόσο φτωχικά;

-  Μέρα Παρασκευή σήμερα, παιδί μου, απάντησε ήσυχα ο βοσκός. Δεν χάλασα τη νηστεία μου ποτέ, ούτε και τον καιρό του ’40, στις παγωνιές, στην πείνα, στην κακουχία, στον πόλεμο. Θα τη χαλάσω τώρα που δεν μας λείπει τίποτε;

Αυτή ήταν η ανίκητη ψυχή του Έλληνα, η ψυχή του ’40, τότε που ο χειρότερος εχθρός του δεν ήταν οι σφαίρες, αλλά το κρύο και η πείνα. «Ο χειμώνας ήταν πολύ βαρύς εκείνη τη χρονιά. Δυστυχώς ήταν πάρα πολύ κρύο, ήταν πάρα πολλά χιόνια και οι στρατιώτες, ζώντας μέσα σε τόσο χιόνι συνέχεια, πάθαιναν κρυοπαγήματα».

Η Ελληνική σημαία γιορτάζει

 Η Ελληνική σημαία γιορτάζει και τιμάται στις 27 Οκτωβρίου, παραμονή της επετείου του Όχι. Την τιμούμε και την ασπαζόμαστε με άπειρη αγάπη και σεβασμό. Υψώστε την παντού να σκεπάζει περήφανα την Πατρίδα μας

«Αντιλήψεις για την εκκλησιαστική πρόταση» με τον Καθηγητή Πέτρο Παναγιωτόπουλο και τον π. Σπυρίδωνα Τσιμούρη στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Η Εκκλησία μπορεί να αποκαλύψει το βάθος της σε εκείνον που την προσεγγίζει με ειλικρίνεια και διάθεση αναζήτησης. Ακόμη και μέσα στις ατέλειες της σύγχρονης εκκλησιαστικής ζωής, παραμένει δυνατή η συνάντηση με τον Χριστό, αρκεί να μην χαθεί η κοινωνία με τον συνάνθρωπο.
 
Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Εκπαιδευτικός, φιλοξένησε τον κ. Πέτρο Παναγιωτόπουλο, Αναπληρωτή Καθηγητή στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., σε μία συζήτηση με θέμα: «Αντιλήψεις για την εκκλησιαστική πρόταση».
Κεντρικό θέμα της συζήτησης ήταν η ουσία της Εκκλησίας, η σχέση της με τους πιστούς και τον σύγχρονο κόσμο, οι εσωτερικές διαφωνίες, ο ρόλος του κλήρου και των λαϊκών, καθώς και η δυνατότητά της να προσφέρει απαντήσεις στους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια. Η Εκκλησία δεν μπορεί να περιοριστεί στους θεσμούς, στους κανόνες και στις εξωτερικές εκδηλώσεις της, αλλά πρέπει να νοηθεί πρωτίστως ως βίωμα κοινωνίας, αγάπης, διακονίας και συνάντησης με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Υποδοχή της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου στα Ανώγεια

Η Παναγία του Πόντου στον ιστορικό και μαρτυρικό Δήμο Ανωγείων

 
Το απόγευμα της Δευτέρας, 26ης Οκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του Δημαρχείου του ιστορικού και μαρτυρικού Δήμου Ανωγείων, στα υψώματα του Ψηλορείτη, λαμπρή υποδοχή της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου.
 
Την Ιερά Εικόνα κόμισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συνοδευόμενος από τον Καθηγούμενο του Ιερού Προσκυνήματος, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ, τον Αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας π. Κοσμά Καραγιάννη, τον Πρόεδρο του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιο Τανιμανίδη και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιερού Ιδρύματος.

Μπροστά στο Δημαρχείο Ανωγείων καλωσόρισε τους προσκεκλημένους ο Δήμαρχος Ανωγείων κ. Σωκράτης Κεφαλογιάννης.
 
Ακολούθησε λιτανευτική πομπή προς τον ιστορικό Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου (13ου αιώνα). Κατά τη διάρκεια της πομπής, ο Πόντιος λυράρης και τραγουδιστής κ. Γεώργιος Στεφανίδης, μαζί με τον γνωστό Ανωγειανό καλλιτέχνη κ. Βασίλη Σκουλά, ερμήνευσαν τα ποντιακά τραγούδια «Την πατρίδα μ’ έχασα» και «Σουμέλα λεν’ την Παναγιάν».

Αρχιερατικό Συλλείτουργο στο Πέραμα για την εορτή του Αγίου Δημητρίου

Η Παναγία Σουμελά και Ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Περάματος

 
Το πρωί της Δευτέρας, 26ης Οκτωβρίου 2026, εορτή του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Περάματος Μυλοποτάμου, Αρχιερατικό Συλλείτουργο, με την ευκαιρία και της προσκυνητής ελεύσεως της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου.
 
Κατά τον Όρθρο χοροστάτησε, του Αρχιερατικού Συλλείτουργου προεξήρχε και τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου.

Παρέστησαν οι τοπικές Αρχές, μεταξύ των οποίων ο Δήμαρχος Μυλοποτάμου κ. Γεώργιος Κλάδος, ο Βουλευτής Ρεθύμνου κ. Μανώλης Χνάρης, καθώς και ο επιχειρηματίας και ευεργέτης του τόπου και της τοπικής μας Εκκλησίας κ. Γεώργιος Σιγανός, ο οποίος δραστηριοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
 
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Πρόδρομος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα και τον Πρόεδρο του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιο Τανιμανίδη για τη μεγάλη ευλογία της μεταφοράς της Ιεράς Εικόνας στην έδρα του Δήμου Μυλοποτάμου, ώστε να έχουν όλοι οι κάτοικοι την ευκαιρία να προσκυνήσουν την Παναγία του Πόντου.
 

Έτοιμος να σηκωθεί - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ο γλύπτης του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη

έχει αποδώσει τον νεκρό πολεμιστή ξαπλωμένο

σε μια έξαρση του εδάφους, ώστε να δίνει την εντύπωση στον θεατή

ότι είναι έτοιμος να σηκωθεί, όταν χρειαστεί.

Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο θυμούμαστε την κρίση που κάνει ο Θεός στον λαό μας - Κωνσταντίνος Γανωτής

Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο θυμούμαστε την κρίση που κάνει ο Θεός στον λαό μας.
Ο λαός μας είναι ένας αδικημένος λαός από όλον τον κόσμο. Όλα τα έθνη πολεμούν να φάνε από 'μας. Τρώνε και μένει και μαγιά όπως λέει ο Μακρυγιάννης.
 
Έτσι συνέβη και με 'μας ακόμα μια φορά τέτοιον μήνα του '40 που πέρασε. Τότε που όρμησαν εναντίον μας δυό μεγάλες δυνάμεις. Η Ιταλία με τη συμπαράσταση και των Αλβανών, και η Γερμανία. Και οι δυο μαζί ήταν δεκαπέντε φορές περισσότεροι από τον ελληνικό λαό των έξι εκατομμυρίων. Όλος ο κόσμος ελύγισε τότε μπροστά στη μεγάλη δύναμή τους, εκτός από την Ελλάδα.
Οι Έλληνες επολέμησαν χωρίς να λογαριάζουν το θάνατο.
Είναι η διαπίστωση που έκανε ο ίδιος ο Χίτλερ στη Γερμανική Βουλή. Και ο Τσώρτσιλ εκείνη την εποχή διετυμπάνιζε από το BBC ότι μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες · τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Ας χειροκροτήσουμε τον γείτονα

 «28-10-1940: 

Ξυπνώ με τις καμπάνες που σημαίνουν την κήρυξη του πολέμου και τον πρώτο συναγερμό. O ωραιότατος καιρός, οι καμπανοκρουσίες, κάποια κίνηση ιδιαίτερη, κάποια έξαψη που αισθάνουμαι αμέσως τριγύρω μου, στο σπίτι, στο δρόμο, στα άλλα σπίτια και στους κήπους, όλα αυτά προσδίδουν, από την πρώτη στιγμή, στην ημέρα που αρχίζει, μια όψη εορτάσιμη, πανηγυρική. […]
»Σιγά σιγά η Αθήνα παίρνει το ύφος των μεγάλων εθνικών εορτών, κάτι που θυμίζει λ.χ. τα Εκατόχρονα της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά πιο αυθόρμητα και πιο νεανικά. Καιρός θαυμάσιος, καταγάλανος ουρανός. Πλήθη νέων [...] έχουν χυθεί στους κεντρικούς δρόμους, με λάβαρα, σημαίες, δάφνες, μουσικές. [...] O κόσμος συμμετέχει σ’ αυτές τις εκδηλώσεις, χειροκροτεί, ζητωκραυγάζει. Είχα πολλά, πάρα πολλά χρόνια να δω τέτοιον ενθουσιασμό στην Αθήνα. Αισθάνεται κανείς ένα πάθος μες στον αέρα, ένα φανατισμό, μια λεβεντιά. Ξύπνησε το ελληνικό φιλότιμο, είναι κάτι ωραίο. Και μια τέλεια εθνική ενότητα. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που αισθάνουμαι τέτοιαν ομόνοια να βασιλεύει στον τόπο».
Γιώργος Θεοτοκάς, Τετράδια Ημερολογίου 1939-1953, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Αναπαράσταση παραδοσιακού Κυπριακού Γάμου στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Ο παραδοσιακός κυπριακός γάμος αναδεικνύεται ως μια συλλογική γιορτή που ενώνει τις οικογένειες και την κοινότητα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη, την πίστη, τις ευχές για μια ευτυχισμένη ζωή και τη βαθιά σύνδεση του κυπριακού λαού με την πολιτιστική του κληρονομιά.

Ο Λαογράφος - Ερευνητής Στέλιος Χρυσηλίου και η Πολιτιστική του ομάδα «Η Μυριανθούσα Κύπρος» παρουσίασαν αναπαράσταση παραδοσιακού Κυπριακού Γάμου στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου. Την επιμέλεια των χορών είχε ο Βασίλης Γεωργόπουλος.
Η αναπαράσταση του παραδοσιακού κυπριακού γάμου από την ομάδα «Μυριανθούσα Κύπρος» έχει ως στόχο τη διατήρηση και τη διάδοση των εθίμων και των παραδόσεων της Κύπρου. Τα έθιμα αυτά αποτελούν σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς και μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ζωντανές τις ρίζες και την ταυτότητα του κυπριακού ελληνισμού. Στο παρελθόν, οι γαμήλιες εκδηλώσεις διαρκούσαν περισσότερο από μία εβδομάδα και περιλάμβαναν πολλές τελετουργίες, από τις οποίες αρκετές έχουν εγκαταλειφθεί με την πάροδο του χρόνου.

Αλβανοί στρατιώτες στο πλευρό του Μουσολίνι: Ο άγνωστος ρόλος τους στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940

Ιταλοί στρατιώτες στο Σκραπάρ της Αλβανίας το 1941 (Πηγή, αρχείο Dr Pierluigi Zamperini, Wikipedia

Αλβανοί στρατιώτες στο πλευρό του Μουσολίνι: Ο άγνωστος ρόλος τους στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940

Ωρα 5.30 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, μέσα στο σκοτάδι και υπό καταρρακτώδη βροχή, οι πρώτες ιταλικές φάλαγγες άρχισαν να κατηφορίζουν από τα βουνά της νότιας Αλβανίας με κατεύθυνση προς την ελληνική συνοριογραμμή

Γιώργος Βενιέρης

Ωρα 5.30 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, μέσα στο σκοτάδι και υπό καταρρακτώδη βροχή, οι πρώτες ιταλικές φάλαγγες άρχισαν να κατηφορίζουν από τα βουνά της νότιας Αλβανίας με κατεύθυνση προς την ελληνική συνοριογραμμή. Στρατιώτες, πυροβόλα, οχήματα και μουλάρια πασχίζουν να προχωρήσουν μέσα στη λάσπη, ενώ βορειότερα, από τα κακοτράχαλα ορεινά περάσματα της Πίνδου, οι άνδρες της Μεραρχίας Αλπινιστών «Τζούλια» επιχειρούν να διασπάσουν την ελληνική άμυνα και να κινηθούν προς το Μέτσοβο.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι πως ανάμεσα στις μονάδες που εξαπέλυε εκείνο το πρωί εναντίον της χώρας μας ο δικτάτορας πρωθυπουργός της γείτονος Μπενίτο Μουσολίνι βρίσκονταν και Αλβανοί. Υπηρετούσαν σε τάγματα πεζικού, στη φασιστική πολιτοφυλακή και σε μικρότερους σχηματισμούς, ενώ άλλοι είχαν επιλεγεί για αναγνωρίσεις, συλλογή πληροφοριών ή επιχειρήσεις στα μετόπισθεν των ελληνικών δυνάμεων. Πόσοι όμως ήταν αυτοί, υπό ποίες συνθήκες πολέμησαν εναντίον μας και για ποιο λόγο;

Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

(ΕΚ ΤΗΣ ΟΜΟΝΥΜΟΥ Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ  ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΑΜΟΥ)

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

4 – 11 Νοεμβρίου 2026

Με ιδιαίτερη χαρά και πνευματική συγκίνηση ανακοινώνεται ότι την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 6:00 το απόγευμα, ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Θεσσαλονίκης (Δελφών και Μιαούλη) θα έχει την ξεχωριστή ευλογία να υποδεχθεί τεμάχιο της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας, το οποίο θα μεταφερθεί από την Ιερά Μονή Παναγίας της Τιμίας Ζώνης της Ιεράς Μητροπόλεως Σάμου.

Η Τιμία Ζώνη, ένα από τα πολυτιμότερα ιερά κειμήλια που συνδέονται με το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, θα παραμείνει στον Ιερό Ναό έως και την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026, προκειμένου οι πιστοί να έχουν την ευκαιρία να την προσκυνήσουν, να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη μητρική προστασία και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής της Τιμίας Ζώνης θα τελούνται καθημερινά ιερές ακολουθίες, σύμφωνα με το πρόγραμμα που θα ανακοινωθεί.

Ο Ιερός Ναός θα παραμένει ανοικτός καθημερινά από τις 6:00 το πρωί έως τις 00:30 μετά τα μεσάνυχτα, για την εξυπηρέτηση των προσκυνητών.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Νέστορος (27 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος Νέστωρ ήτον πολλά νέος κατά την ηλικίαν εκείνην, κατά την οποίαν αρχίζουν να φυτρόνουν αι τρίχες των γενείων, ήτον δε γλυκύς εις την θεωρίαν. Ωραίος εις το κάλλος, και γνώριμος του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Δημητρίου. Ούτος λοιπόν βλέπωντας, πως ο βασιλεύς Μαξιμιανός έχαιρε και ηγάπα ένα βάρβαρον, Λυαίον ονομαζόμενον· και πως εκαυχάτο μεγάλως εις την ανδρίαν του βαρβάρου εκείνου, και εις τας νίκας οπού έκαμνε με όσους επάλευε· ταύτα, λέγω, βλέπων ο μακάριος Νέστωρ, εμίσησε την τοιαύτην υπερηφάνειαν του Λυαίου. Βλέπων δε και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, έλαβε θάρρος, ότι αν μόνον αρματωθή με τας ευχάς εκείνου, και πολεμήση τον βάρβαρον Λυαίον, έχει βέβαια δια να τον νικήση. Όθεν προστρέχει εις τον μέγαν Δημήτριον. Και πεσών εις τους πόδας αυτού, δούλε του Θεού Δημήτριε, λέγει, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με τον Λυαίον. Δια τούτο εύξαι δια λόγου μου, επικαλεσάμενος το όνομα του Χριστού. Ο δε Άγιος σφραγίσας αυτόν με το σημείον του τιμίου Σταυρού, και τον Λυαίον, του είπε, θέλεις νικήσεις, και δια τον Χριστόν θέλεις μαρτυρήσεις. Τότε λοιπόν ο γενναίος Νέστωρ εμβήκεν εις το στάδιον χωρίς φόβον. Και αφ’ ου έκαμε τον Μαξιμιανόν να θαυμάση δια την ωραίαν του θεωρίαν, ο Θεός Δημητρίου, είπε, βοήθει μοι.

Mνήμη του Αγίου Μάρτυρος Νέστορα (27 Οκτωβρίου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία σήμερα, 27 Οκτωβρίου, τιμά τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Νέστορα, μαθητή του μεγαλομάρτυρα Δημητρίου, που εορτάσαμε χθες, καθώς και της Αγίας Πρόκλης, της συζύγου του Ποντίου Πιλάτου.
Ο έφηβος Νέστορας, καταγόμενος από τη Θεσσαλονίκη, έμεινε μέχρι τέλους πιστός στο Σωτήρα Χριστό και στις υποθήκες του διδασκάλου του και δεν άντεχε να βλέπει και να ακούει τους ειδωλολάτρες, και μάλιστα το γιγαντόσωμο Λυαίο, να υβρίζουν το Ευαγγέλιο και να χλευάζουν τους Χριστιανούς.
Έτσι, ζήτησε την ευχή του φυλακισμένου Αγίου Δημητρίου και επικαλούμενος τη δύναμη του Τριαδικού Θεού, μονομάχησε με το Λυαίο και τον κατατρόπωσε, με αποτέλεσμα προσωρινά να οδηγηθεί στο θάνατο με λόγχη, αλλά αιώνια να στεφανωθεί ως άξιος στρατιώτης του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού - π. Βασίλειος Θερμός

Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού

π. Βασίλειος Θερμός

Το σώμα των άγαμων κληρικών έχει αποκρυσταλλωθεί σε γραφειοκρατία της Εκκλησίας. Αυτό κατέστη δυνατό επειδή αλλοιώθηκε η έννοια «Εκκλησία» και περιορίσθηκε στο ιδρυματικό περιεχόμενό της.

Ενώ Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού, δηλαδή άνθρωποι βαπτισμένοι και χρισμένοι, η αλλοτριωμένη αντίληψη κάθε φορά που προφέρει τη λέξη Εκκλησία φέρνει κατά νού τη δομή, το ίδρυμα. Αντί να ερευνάται λοιπόν η διακονία κάποιου κληρικού που πρόκειται να γίνει επίσκοπος αν απετέλεσε προσφορά προς πραγματικούς ανθρώπους, αξιολογείται (όταν γίνεται και αυτό) ως προσφορά προς τον απρόσωπο οργανισμό. Έτσι η δομή αυτονομείται και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, απαιτώντας και τα ανάλογης νοοτροπίας στελέχη που θα τον επανδρώσουν.

Η διαστρέβλωση αυτή του νοήματος της Εκκλησίας προκαλεί σύγχυση στα χαλαρά συνδεδεμένα μέλη και απογοήτευση στα στελέχη της. Στους πρώτους, η Εκκλησία δίνει την εντύπωση ενός γιγάντιου οργανισμού που τον χαρακτηρίζουν συγκεκριμένα μέσα και συγκεχυμένοι σκοποί. (Ποιοί σκοποί εκφράζονται από την τόσο συνηθισμένη σκηνή της Λατρείας κατά την οποία ο ψάλτης, με πολύ χειροπιαστά μέσα, τα μικρόφωνα, βασανίζει την ακοή των πιστών με κάτι που κάποτε αποτελούσε επιστολή του απόστολου Παύλου; Τέτοια στιγμιότυπα είναι ακατανόητα για όσους κατά καιρούς παίρνουν το θάρρος να κάμουν το πρώτο βήμα προς την Εκκλησία). [...]

Τους αφοπλίζει συλλειτουργώντας μαζί τους

Ο Μητροπολίτης  Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης κυρός Ιερόθεος (Τσαντίλης) εκ Πατρών. Ήτο πνευματικό ανάστημα του σύγχρονου Αγίου των Πατρών Γερβασίου του Παρασκευοπούλου.

«Κληρικός παλαιός της περιοχής (της Μητροπόλεώς του) μας έλεγε ότι όσες φορές είχε διαφωνία διοικητική με τους κληρικούς του, τους αφοπλίζει συλλειτουργώντας μαζί τους. Κάθε διοικητική διαφωνία εγένετο παρελθόν, αν και ήτο ανυποχώρητος εις τας αρχάς και το ήθος του.

Μακάρι να είχαμε τέτοια πρότυπα.

Στείλε Θεέ μου, τοιούτους ιεράρχες να ζήσουμε εκκλησιαστικώς καλυτέρας ημέρας.»

Από το fb

Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν,ἐπί Διοκλητιανοῦ, ἀξιωματικός τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ. Ἕδρα του ἦταν ἡ Θεσσαλονίκη. Ὡς χριστιανός προσπαθοῦσε  μέ τρόπο νά ὁδηγεῖ τούς εἰδωλολάτρες στρατιῶτες στό Χριστό. Λέγεται ὅτι κάθε μέρα ὁδηγοῦσε στό Χριστό καί ἕναν στρατιώτη. Αὐτό μαθεύθηκε, καί ὁ Γαλέριος ὁ διοικητής τῆς Θεσσαλονίκης, «ἀντιπρόσωπος» τοῦ Διοκλητιανοῦ, τόν φυλάκισε. Καί ὁ Δημήτριος ἀπό ἐκεῖ στή φυλακή ἔδωσε εὐχή στό μαθητή του Νέστορα νά νικήσει- θανατώσει τόν εἰδωλολάτρη παλαιστή Λυαῖο, καί ὁ Νέστορας  τόν θανάτωσε.

      Ὅμως,  ὁ  Δημήτριος ὡς χριστιανός  θα ἔπρεπε νά ἐμποδίσει τόν Νέστορα  να σκοτώσει τόν Λυαῖο, καί ὄχι νά τοῦ δώσει την εὐχή του. Ἡ ἀπορία μας  θα λυθεῖ ὅταν λάβουμε ὑπόψη μας τήν νίκη τοῦ Δαβίδ ἐπί τοῦ Γολιάθ.

      Οἱ Φιλισταῖοι ἦταν ἐχθροί τῶν Ἰσραηλιτῶν  καί στρατοπέδευσαν ἀπέναντί τους.   Οἱ πρῶτοι πίστευαν σέ εἴδωλα, σέ ψεύτικους θεούς, οἱ δεύτεροι πίστευαν στόν ἕναν ἀληθινό Θεό.

π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Σαν σήμερα, ανήμερα της εορτής του  26 Οκτωβρίου 2013, έφυγε για την αιωνιότητα ένας σπουδαίος ιερέας της Πάτρας, 

ο πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εις τον χαρακτήρα του, συγκέντρωνε όπως θα έλεγε ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, για τον Μελέτιο Αντιοχείας τηρουμένων των αναλογιών, «Δαβίδ την πραότητα, Σολομώντος την σύνεσιν, Μωϋσέως την αγαθότητα, Σαμουήλ την ακρίβειαν, Ιωσήφ την σωφροσύνην, Δανιήλ την σοφίαν, Ηλιού τον ζήλον της πίστεως».

Από τους τελευταίους για τους οποίους ο πιστός λαός μπορεί να λέει «ήταν ο δικός μας παπάς» και να εννοεί αυτόν που βρισκόταν στο πλευρό του στα εύκολα μα περισσότερο στα δύσκολα.

Ο καλός μας πατήρ Δημήτριος, ήταν σεμνός, ιεροπρεπής, μετρημένος σε όλα του, ταπεινός, καταδεχτικός με πλούσιες γνώσεις κι εμπειρίες που συζητώντας τις μετέδιδε με μια απλότητα παραδειγματική. Ήταν σταθερός στις αρχές του, αυστηρός στο ήθος, ώστε να εμπνέει σεβασμό. Ως λειτουργός στον Ναό του Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος Πατρών, ήταν αληθινός μυσταγωγός. Η ώρα της λατρείας και ιδιαίτερα η τέλεση της Θείας Λειτουργίας ήταν προσωπική επικοινωνία με τον Θεό. Ήταν ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος που απεκάλυπταν την ιδιαίτερη σχέση του με το μυστήριο των μυστηρίων που τον διέκρινε και την πνευματικότητα από την οποία ενεφορείτο. Είχε ακρίβεια, ιεροπρέπεια, σεμνότητα, προσοχή, προσήλωση, συναίσθηση ήταν τα εμφανή χαρακτηριστικά του ως λειτουργού του Υψίστου.

Περιμένοντας να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία (προς το χειρότερο; )

 Ένα κείμενο που προάγει τη δειλία, την ηττοπάθεια, την αφιλοπατρία και το ψεύδος, ενώ παράλληλα διακωμωδεί μια κορυφαία εθνική επέτειο, βρίσκεται στο βιβλίο της Ε' Δημοτικού των παιδιών μας!
«Μετά γύρισε (ο μπαμπάς) στη μαμά και της είπε πώς θα τρέξει στην τράπεζα να σηκώσει λεφτά. “Δεν έχουμε δραχμή”, είπε κι έφυγε τρέχοντας στη σκάλα…». Όταν ο «προκομμένος» ο μπαμπάς γύρισε από την τράπεζα απογοητευμένος, γιατί η τράπεζα ήταν κλειστή και δεν μπόρεσε «να σηκώσει λεφτά», πήγαν σ’ ένα υπόγειο, «στης κυρίας Γιαννοπούλου, γιατί το σπίτι της έχει υπόγειο και το λιακωτό της είναι τσιμεντένιο και δεν μπορούν να το τρυπήσουν οι μπόμπες». Και ο μπαμπάς – πρότυπο ήρωα – πήρε στην αγκαλιά του τον αφηγητή, παιδί μικρό, και του είπε: «Άκη, από σήμερα θα γίνεις άντρας». Και ο Άκης, εμπνεόμενος από την «γενναιότητα» του πατέρα του, απάντησε: «Εγώ τότε φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήθελα να γίνω σήμερα άντρας…».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στον Ι. Ναό του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος στη Ρώμη

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, κατά την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ρώμη, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης απευθύνθηκε στην ελληνική και στην ιταλική γλώσσα προς το εκκλησίασμα και αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στην σημερινή εορτή της Συνάξεως πάντων των Αγίων Ιατρών.

“Η εορτή αυτή είναι νέα στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Την καθιέρωσε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά τη διάρκεια της ιδιαιτέρως δύσκολης περιόδου της προσφάτου πανδημίας του κορωνοιού, εορτάσθηκε δε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2021 στον εν Φαναρίω Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Ορίσθηκε να τιμάται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά τις μνήμες των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (17 Οκτωβρίου) και του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά (18 Οκτωβρίου), τον οποίον ο Απόστολος Παύλος ονομάζει «Λουκάν τον ιατρόν τον αγαπητόν» (Κολ. δ´, 14). 

Η πανδημία ταλαιπώρησε ολόκληρη την ανθρωπότητα απ᾽ άκρου εις άκρον της γης, αλλά χτύπησε με ιδιαίτερη σκληρότητα εδώ, στην Ιταλία, η οποία υπήρξε από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης όπου εξαπλώθηκε ο φονικός ιός. Θυμόμαστε τις άδειες πλατείες και τους σιωπηλούς δρόμους, τα γεμάτα νοσοκομεία, τις πόλεις της Λομβαρδίας που πενθούσαν, τους ανθρώπους που έφυγαν από αυτή τη ζωή χωρίς να μπορούν να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους. Τότε, μέσα στον φόβο και στην αβεβαιότητα, οι ιατροί και οι νοσηλευτές στάθηκαν στην πρώτη γραμμή. Πολλοί αρρώστησαν, και αρκετοί θυσίασαν ακόμη και την ίδια τη ζωή τους, παραμένοντας στις επάλξεις του καθήκοντος για να σώσουν τη ζωή των συνανθρώπων τους. Τους θυμόμαστε σήμερα με ιδιαίτερη συγκίνηση και ευγνωμοσύνη και προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών τους.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν; - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

               Στις 28 Οκτωβρίου του 1957 και στην πανηγυρική συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του έπους του ΟΧΙ των Ελλήνων και του θριάμβου τους κατά των ανάνδρων φασιστών εισβολέων, ομιλητής ήταν ο κατά το 1946 Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας και προσωρινός πρωθυπουργός Παναγιώτης Πουλίτσας. Θέμα του ήταν το «Τί ανταπέδωκαν ημίν;» οι σύμμαχοι.

               Μεταξύ των διδαγμάτων, που θα έπρεπε να συναγάγουν οι Έλληνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παν. Πουλίτσας σημείωσε ότι ήταν η μετά τον πόλεμο προς αυτούς διαγωγή των ισχυρών της Γης. Και εξήγησε (Σημ. μεταφορά στην καθομιλουμένη): « Ενώ από της ενάρξεως και καθ΄ όλη τη διάρκειά του εξυμνούσαν μέχρις εβδόμου ουρανού την προβληθείσα αντίσταση και τα περίλαμπρα πολεμικά κατορθώματα της Ελλάδος και ομολογούσαν την από την προβληθείσα αντίστασή Της επελθούσα ευνοϊκή υπέρ τους τροπή του πολέμου, αναγνώριζαν τις βαρύτατες θυσίες Της και με μελιστάλακτους και πομπώδεις λόγους υπόσχονταν την μετά τη λήξη του πολέμου πλήρη ικανοποίηση των δικαίων εθνικών αξιώσεών Της, μετά τον πόλεμο οι ύμνοι εσίγησαν και οι υποσχέσεις λησμονήθηκαν τελείως».

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ

 

Άγιος Δημήτριος ο νικητής - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

Τελέστηκε το Μνημόσυνο στην Χαβαρόβρυση

Η μνήμη μιας θυσίας σε χρόνους δύσκολους

Τιμήθηκε και φέτος η Χαβαρόβρυση

Με συμμετοχή δεκάδων πολιτών από όλη την Ηλεία έγινε το πρωί της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2026 στην θέση Χαβαρόβρυση του Δήμου Ήλιδας η τελετή μνήμης για τους 32 άνδρες του Αποσπάσματος Παπανικολόπουλου, που αποτελεί ένα τραγικό γεγονός της μετακατοχικής περιόδου της Ηλείας. Παρουσία πολλών ιερέων, με επικεφαλής τον Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης π. Φιλάρετο Σπανόπουλο, που μετέφερε και τις ευλογίες του Σεβασμ. Μητροπολίτου κ. Αθανασίου, μαζί με τους εφημερίους Χαβαρίου π. Γ. Ξένο, π. Διονύσιο Ράλλη και π. Δημήτριο Αστερή, αλλά και τον π. Αντώνιο Σκουτέρη τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες.

Επισημάνθηκε και στηλιτεύτηκε από όλους ο βανδαλισμός και η καταστροφή του μαρμάρινου σταυρού που βρισκόταν στο Εικονοστάσι-Ηρώο, ως δείγμα ασέβειας προς την Ιστορία και τις Παραδόσεις του Λαού μας.  Με δικό του χαιρετισμό εκ μέρους των συγγενών των πεσόντων ο κ. Θεόδωρος Παπανικολόπουλος, που για μία ακόμη χρονιά ήρθε από το Αίγιο, ευχαρίστησε όλους τους παρόντες που τιμούν την μνήμη των παλληκαριών που με επικεφαλής τον θείο του, τον 27χρονο τότε Ανθυπολοχαγό Ελευθέριο Παπανικολόπουλο, υπηρετούσαν τον Νόμο και διαφύλασσαν την Ηρεμία της πεδινής Ηλείας,

Ἐκκλησία «σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις»

 Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας διδάσκει ὅτι ἡ Ἐκκλησία «σημαίνεται (=φανερώνεται) ἐν τοῖς μυστηρίοις». «Τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, εἴ τις Ἐκεῖ ὅπου γίνεται ὁλοφάνερη ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου ἰδεῖν δυνηθείη … οὐδὲν ἕτερον ἢ μόνον τὸ Κυριακὸν ὄψεται σῶμα» (Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου).  

Νικολάου Καβάσιλα, Ἑρμηνεία θείας Λειτουργίας, ΛΗ’ (SC 4bis, 230, PG 150, 452- 453).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΟΥΠΕΛ - 85 χρόνια μετά - Εθνική Γιορτή - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

Η Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή» (Γ.Ε.Χ.Α.) τμήμα Αιγίου, διοργανώνει Εκδήλωση - Αφιέρωμα στο Ρούπελ με αφορμή τα 85 χρόνια από την ηρωική μάχη του Ρούπελ και την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 6:30 μ.μ. στην αίθουσα της Γ.Ε.Χ.Α. Αιγίου, Ανδρονοπούλου 26, Αίγιο.

«Και η πενιά σου ψιθυρίζει… Είμαι εδώ...»: Αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Γνήσιος άνθρωπος, αυθόρμητος, λαϊκός. Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το μεγαλύτερο χάρισμα του. Δεν έπαιζε απλώς μπουζούκι. Έπαιζε με την καρδιά του. και ζούσε όπως ακριβώς δημιουργούσε.
 
Μουσικό αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, παρουσιάστηκε από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Στη διδασκαλία, διεύθυνση, χορωδιακή επεξεργασία και επιμέλεια κειμένων ήταν η μαέστρος Μαρία Κάτσαρη και συνόδευσαν οι Δημήτρης Τσούνης στην αφήγηση και το τραγούδι, Λευτέρης Συμιανάκης στην κιθάρα, Λάμπρος Πανταζόπουλος στο μπουζούκι και η μαέστρος στο πιάνο.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Ένας δημιουργός που συνέδεσε το όνομά του με τη γνήσια λαϊκή ψυχή, το μπουζούκι και το αυθεντικό χιούμορ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ - Εκδήλωση 28ης Οκτωβρίου

«Μέχρι να έρθει η άνοιξη»

Μια ιστορία αγάπης για την πατρίδα (1939 – 1944)

 

Όταν ο πόλεμος χωρίζει τους ανθρώπους,

η αγάπη γίνεται η πιο δυνατή υπόσχεση επιστροφής.

 

Το Ίδρυμα Πολιτισμού της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Μέχρι να έρθει η άνοιξη», ένα καλλιτεχνικό αφιέρωμα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, που ζωντανεύει στη σκηνή μια εποχή όπου τίποτα δεν ήταν αυτονόητο και κάθε αποχαιρετισμός μπορούσε να είναι ο τελευταίος.
Στα χρόνια του πολέμου, οι ζωές αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή. Οι δρόμοι αδειάζουν, τα σπίτια γεμίζουν αγωνία, τα γράμματα γίνονται πολύτιμα και οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν με την απουσία. Ανάμεσα σε αποχωρισμούς και σιωπηλές προσευχές, γεννιούνται ιστορίες αγάπης, πίστης και προσμονής, ιστορίες ανθρώπων που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανό ό,τι έχει πραγματική αξία.

Μνήμη του Αγίου και Πανενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Θαυματουργού Δημητρίου του Μυροβλύτου (26 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων, εν έτει σϞς’ [296], εκατάγετο δε από την πόλιν Θεσσαλονίκην, ευσεβής ων άνωθεν από τους γονείς του, και διδάσκαλος της εις τον Χριστόν πίστεως. Όταν δε επήγεν εις την Θεσσαλονίκην ο Μαξιμιανός, τότε επιάσθη ο μέγας ούτος Δημήτριος και εβάλθη εις την φυλακήν. Διατί ήτον κατά την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν περιβόητος. Επειδή δε ο βασιλεύς εκαυχάτο δια ένα άνθρωπον, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλε τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρίαν· και επειδή επαρακίνει τους Θεσσαλονικείς να έμβουν εις το στάδιον, και να πολεμήσουν με αυτόν· δια τούτο ένας νέος Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ, επήγεν εις τον Άγιον Δημήτριον ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπεν εις αυτόν. Δούλε του Θεού, θέλω να πολεμήσω με τον Λυαίον. Όθεν παρακάλεσαι τον Κύριον δια λόγου μου. Ο δε Άγιος εσφράγισε το μέτωπον αυτού και είπε. Και τον Λυαίον θέλεις νικήσεις, και δια τον Χριστόν θέλεις μαρτυρήσεις. Όθεν από τον λόγον τούτον του Αγίου, λαβών θάρρος ο Νέστωρ και δύναμιν εις την ψυχήν του, ευθύς επήδησεν εις το στάδιον. Και πολεμήσας με τον Λυαίον, εθανάτωσεν αυτόν. Και ούτω κατέβαλε και την υπερηφάνειαν εκείνου, και το καύχημα του βασιλέως.

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου (26 Οκτωβρίου)

Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου, τιμά σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Είναι ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης, της νύμφης του Θερμαϊκού και τιμάται ιδιαίτερα στην Κύπρο μας.
Ο Δημήτριος υπήρξε αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού και για το λόγο αυτό πολλές φορές εικονίζεται στρατιωτικός καβαλάρης, να υποτάσσει ένα μεγαλόσωμο άνδρα: πρόκειται για το Βούλγαρο τσάρο Ιωαννίτζη, ο οποίος ασθένησε και πέθανε, όταν ετοιμαζόταν να επιτεθεί και να καταλάβει τη Θεσσαολονίκη το 13^ο αιώνα.
Γόνος ευλαβούς οικογένειας της Θεσσαλονίκης, διέπρεψε στη μόρφωση, στη στρατιωτική τέχνη, αλλά κυρίως στο ήθος και στην ακεραιότητα του χαρακτήρα. Ως χριστιανός, αναδείχθηκε σε θερμό κήρυκα του Ευαγγελίου, που με το λόγο και το έργο του προσείλκυε τα πλήθη στο Χριστό. Η δράση του προκάλεσε την αντίδραση του Μαξιμιανού Γαλέριου, ο οποίος, το έτος 305 μ.Χ., διέταξε βασανισμό, φυλάκιση και τη θανάτωσή του με λογχισμό. Το σώμα του τάφηκε στον τόπο που βρίσκεται σήμερα ο βυζαντινός Ναός του και από τότε αποτελεί πηγή ιαμάτων για τους πιστούς, αλλά και πηγή Ιερού Μύρου, χάρη στο οποίο ο Άγιος έλαβε την ονομασία Μυροβλήτης.