απ' το πράσινο κουτί
καινούργιο
βιαστικά του ‘βαλες
δύο μπαταρίες
και παίζοντας
το 'στριψες προς την μεριά μου
να δεις αν λειτουργεί
τι απόσταση, τάχα, μάς χωρίζει.
Διάβασα κάπου αυτό το ωραίο:
Την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026, προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, τελέστηκε ο μεθέορτος Εσπερινός, εψάλησαν τα Ιερά Εγκώμια προς τον Άγιο Νεκτάριο και ακολούθησε η Λιτάνευσις των αγίων Λειψάνων και της Ιεράς Εικόνος στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος,
την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και
προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών
επί τη εορτή της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του εν Αγίοις πατρός ημών
Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: «Η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία
μας πανηγυρίζει και εφραίνεται καθώς τιμά την ιερή μνήμη της Ανακομιδής των
τιμίων και θαυματουργών Λειψάνων του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου, Επισκόπου
Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Με την ευλογία του Θεού,
πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες της 7ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ορθοδόξων Νέων με
θέμα «Δημιουργώντας Κοινότητες σε Εποχές Ναρκισσισμού», ενός θεσμού, ο οποίος με
την υποστήριξη του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου και του Γραφείου
Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, ταξιδεύει κάθε χρόνο και
φιλοξενείται σε διαφορετικές Κατασκηνώσεις Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της
Ελλάδος, παρέχοντας χώρο για την συνάντηση νέων από διαφορετικές περιοχές,
καλλιεργώντας τον διάλογο για σύγχρονα ζητήματα πάνω στο τρίπτυχο: Πίστη,
Ύπαρξη και Σχέση.
Το φετινό καλοκαίρι, 140 νέες και νέοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με την πρόνοια και την αγάπη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου και των συνεργατών του, φιλοξενήθηκαν στις Κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος στις Ροβιές Ευβοίας από την Πέμπτη 27 έως και την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026. Σημειώνεται ότι οι φετινές αιτήσεις συμμετοχής ξεπέρασαν τις 200.
Οι φιλοξενηθέντες νέες
και οι νέοι είχαν την δυνατότητα για μια ξεχωριστή και δημιουργική
κατασκηνωτική εμπειρία, υπό την ευθύνη και τον συντονισμό του ζεύγους
παιδοψυχιάτρων Αλέξη Λάππα και Ανδρονίκης Δράγου, επιστημονικών συνεργατών της
Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
Η διοργάνωση συνδύασε την δομή επιστημονικού συνεδρίου με εισηγήσεις από πρόσωπα τόσο του χώρου της Θεολογίας όσο και των επιστημών του Ψυχισμού (Ψυχιατρική, Ψυχολογία, Ψυχοθεραπεία), βιωματικής επιμόρφωσης μέσα από ομάδες αναστοχασμού και κοινοτικής κατασκηνωτικής ζωής με κοινό ομαδικό πρόγραμμα, δραστηριότητες και παιχνίδι.
Ρώτησαν τον Δαλάι Λάμα:
" Τί σας εκπλήσσει στον κόσμο;".
Και είπε:
-ο..." άνθρωπος!".
- Γιατί θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει
λεφτά.
- Ύστερα θυσιάζει τα λεφτά του για να ανακτήσει
την υγεία του.
- Και ανησυχεί για το μέλλον, ώστε δεν απολαμβάνει το παρόν, και ως αποτέλεσμα αυτός δεν ζει ούτε στο παρόν ούτε στο μέλλον.
Ούτος εγεννήθη μεν εις την Αίγυπτον, και δια τον φόβον του Φαραώ ερρίφθη εις τον βάλτον του ποταμού Νείλου, περικλεισμένος μέσα εις μίαν θήβην, ήτοι σεντούκι πλεγμένον από παπύρι, και έξωθεν αλειμμένον με άσφαλτον ήτις ήτον ομοία με πίσσαν. Επάρθη δε εκ του ποταμού από την θυγατέρα του βασιλέως Φαραώ Θέρμουθιν ονομαζομένην, και ανατρέφεται ως υιός αυτής, φιλοτίμως και βασιλικώς, και μανθάνει όλην την σοφίαν των Αιγυπτίων. Όταν δε έγινε χρόνων τεσσαράκοντα, εθανάτωσεν ένα άνθρωπον Αιγύπτιον, όστις εμάχετο και έδερνεν ένα Εβραίον. Δια τον φόνον λοιπόν τούτον φοβηθείς, έφυγε και επήγεν εις γην Μαδιάμ. Και εκεί επήρε γυναίκα Σεπφώραν την θυγατέρα του Ιοθόρ.
Ο πλούσιος νεανίσκος, η εξομολόγηση και η
τεχνητή νοημοσύνη
Την προπροηγούμενη Κυριακή βρισκόμουν σε ένα χωριό
της Β. Ελλάδας όπου και εκκλησιάστηκα. Μετά από αρκετή σκέψη αλλά και συζήτηση
με φίλους αποφάσισα να μεταφέρω εδώ την εμπειρία μου από τον εκκλησιασμό
εκείνο, όχι για άλλον λόγο, όχι για να κατηγορήσω και να καταγγείλω αλλά
προκειμένου να ανοίξω μία συζήτηση και μάλιστα για πολλαπλά θέματα που
προκύπτουν από την απλή εξιστόρηση του γεγονότος.
Στη Θεία Λειτουργία δεν διαβάστηκε ο Απόστολος και
το Ευαγγέλιο της Απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ως όφειλε,
αλλά το Ευαγγέλιο της Κυριακής, αυτό δηλαδή που θα διαβαζόταν αν δεν ήταν η
απόδοσης της μεγάλης γιορτής του Δεκαπενταυγούστου και συγκεκριμένα η περικοπή
της συνάντησης του Χριστού με τον πλούσιο νεανίσκο.
Στο κοινωνικό, ο επισκέπτης-ιερέας που προΐστατο της Θείας Λειοτυργίας βγήκε να κηρύξει. Ξεκίνησε από την ευαγγελική περικοπή αναφερόμενος στη συνάντηση του Χριστού με τον πλούσιο νεανίσκο. Με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκασε τον πλούτο χωρίς να μπει στον κόπο να εξηγήσεις στους ακροατές του αν ο πλούτος είναι κακός καθαυτός ή αν δυσκολίες δημιουργεί η μη σωστή χρήση του και ποιες. Στη συνέχεια και μετά από τρια τέσσερα λεπτά κηρύγματος Κύριος οίδε πώς έκανε ένα τεράστιο άλμα και πέρασε στο γνωστό κλισέ: στην ανάγκη για Θεία Κοινωνία, Εξομολόγηση και δεν θυμάμαι τι άλλο.
Τὸ ψηφιακὸ «εἰκόνισμα» καὶ ἡ ἀγορὰ
τῆς ματαιοδοξίας:
Ὅταν ἡ διαδικτυακὴ παρουσία τῶν κληρικῶν μετατρέπεται σὲ καρικατούρα καὶ κοσμικὴ
προπαγάνδα
Ἡ ἐποχή μας, χαρακτηριζόμενη ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τῆς εἰκόνας, τῆς
ταχύτητας καὶ τῆς ψηφιακῆς δικτύωσης, ἔχει δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα
στὴν ὁποία καλεῖται νὰ ἀρθρώσει λόγο καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἡ παρουσία στὸ διαδίκτυο, στα μέσα κοινωνικής
δικτύωσης καὶ στὶς ποικίλες πλατφόρμες streaming, φαντάζει γιὰ πολλοὺς κληρικούς ὡς μία σύγχρονη «εὐκαιρία
ἱεραποστολῆς». Ὁ ἐνθουσιασμός αὐτός, συχνά ειλικρινής καὶ καλοπροαίρετος, πηγάζει ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ «τονιστοῦν
βασικές ἀρχὲς τῆς πίστης», νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ἡ θρησκευτικὴ ἄγνοια καὶ νὰ
προσφερθεῖ μιὰ μορφὴ «online
κατήχησης» στὸ σύγχρονο, ψηφιακὸ ποίμνιο.
Ὡστόσο, ἡ πραγματικότητα ποῦ διαμορφώνεται μπρός στὰ μάτια μας εἶναι συχνὰ ἀποκαρδιωτική.
Παρατηροῦμε πὼς τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ψηφιακῆς δραστηριότητας εἶναι ἀντίθετο ἀπὸ
τὸ ἐπιθυμητό: ἀντὶ νὰ ἀκτινοβολεῖ ἡ ζωντανὴ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, ἀναδεικνύεται μία εἰκόνα θλιβερά
παρωχημένη, ἀνάγωγη, συχνά γραφικὴ καὶ ὁλοκληρωτικά «ἐκτὸς ἐποχῆς». Καὶ τὸ χειρότερο; Πίσω ἀπὸ τὴν πρόφαση τῆς
θεολογικῆς μαρτυρίας, ξεπροβάλλει ἡ αὐτοπροβολή, ἡ ἐμπορευματοποίηση, ἀκόμη
καὶ ἡ ωμὴ πολιτικὴ
προπαγάνδα, στοιχεῖα ποῦ ἀποδεικνύουν
πόσο μακριὰ βρίσκονται ορισμένοι ἐκπρόσωποι τοῦ θυσιαστηρίου ἀπὸ τὴν πραγματικὴ
ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας στον κόσμο.
Το δικαίωμα να μιλάς και το χρέος να
αγαπάς
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Υπάρχουν φράσεις που ταξιδεύουν στον χρόνο.
Επαναλαμβάνονται, γίνονται σύνθημα, αποκτούν τη δύναμη παροιμίας, και στο τέλος
συνδέονται με πρόσωπα που ίσως δεν τις είπαν ποτέ. Μία από τις πιο γνωστές
είναι η φράση που αποδίδεται συχνά στον Βολταίρο: «Διαφωνώ με αυτό που λες,
αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες».
Η φράση είναι διάσημη. Εκφράζει με απλότητα κάτι
που κάθε δημοκρατική κοινωνία οφείλει να θεωρεί πολύτιμο: ότι η διαφωνία δεν
πρέπει να οδηγεί στη φίμωση. Μόνο που, όπως φαίνεται, δεν πρόκειται για λόγια
του Βολταίρου. Η πρώτη γνωστή διατύπωση βρίσκεται στο βιβλίο The Friends of Voltaire της Evelyn Beatrice Hall, το οποίο εκδόθηκε το 1906, αρκετά χρόνια
μετά τον θάνατο του Γάλλου διαφωτιστή (1778). Η Hall δεν παρέθετε αυθεντική φράση του· προσπάθησε
μάλλον να αποδώσει με δικά της λόγια το πνεύμα που θεωρούσε ότι εξέφραζε το
έργο του.
Αυτό, βέβαια, δεν κάνει το θέμα λιγότερο ενδιαφέρον. Αν ο Βολταίρος δεν είπε τη φράση, θα μπορούσε άραγε να την είχε πει; Η απάντηση δεν είναι απλή. Ο Βολταίρος υπήρξε σφοδρός πολέμιος της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας και της αυθαίρετης εξουσίας. Η υπόθεση του Jean Calas, ενός Γάλλου Προτεστάντη που καταδικάστηκε και εκτελέστηκε άδικα το 1762, τον συγκλόνισε. Με αφορμή αυτή την υπόθεση έγραψε το περίφημο Traité sur la tolérance, ένα κείμενο υπέρ της θρησκευτικής ανεκτικότητας και κατά του φανατισμού.
«Αν καθυστερούσαμε 10 λεπτά, σήμερα δεν θα
μιλούσαμε»: Η απόφαση ενός διευθυντή που έσωσε 1.643 μαθητές στο Νεπάλ
Ένας διευθυντής σχολείου στο Νεπάλ, ο Rajendra Dawadi, βοήθησε να σωθούν 1.643 παιδιά, λίγα μόλις λεπτά πριν μια καταστροφική
πλημμύρα σαρώσει την περιοχή του σχολείου τους.
Το πρωί της 26ης Αυγούστου, ο Dawadi έλαβε προειδοποίηση ότι τα νερά της
πλημμύρας ανέβαιναν ραγδαία στην κοιλάδα του Trishuli. Αρχικά, το σχολείο φαινόταν να βρίσκεται αρκετά
ψηλά πάνω από τον ποταμό ώστε να παραμείνει ασφαλές.
Στη συνέχεια, όμως, έφτασε νέα προειδοποίηση: το
νερό ανέβαινε με μεγάλη ταχύτητα.
Ο Dawadi δεν έχασε χρόνο. Χτύπησε αμέσως το σχολικό κουδούνι και έδωσε εντολή να
εκκενωθεί ο χώρος.
Περίπου 900 μαθητές βρίσκονταν ήδη στο σχολείο, ενώ εκατοντάδες ακόμη έφταναν με λεωφορεία ή με τα πόδια. Ο διευθυντής επικοινώνησε με τους οδηγούς των σχολικών λεωφορείων και τους ζήτησε να κάνουν αναστροφή.
Ούτος ο Άγιος Άνθιμος εφέρθη δεμένος δια την πίστιν του Χριστού, έμπροσθεν του βασιλέως Μαξιμιανού, εν έτει σπη’ [288]. Ευρίσκοντο δε εκεί έμπροσθεν ερριμμένα και όλα τα βασανιστήρια όργανα δια φόβον του Μάρτυρος. Επειδή λοιπόν ερωτήθη τι πιστεύει, απεκρίθη ο Μάρτυς και εκήρυξε παρρησία, ότι ο Χριστός είναι Θεός αληθινός. Όθεν ετζάκισαν τον λαιμόν του, και ετρύπησαν αυτόν με πυρωμένα σίδηρα. Απλωθείς δε γυμνός επάνω εις τούβλα, δέρνεται με ραβδία. Και υποδεθείς με υποδήματα χάλκινα πυρωμένα, βιάζεται δια να περιπατή με αυτά. Έπειτα δένεται από ένα τροχόν. Του δε τροχού συχνά περιστρεφομένου, οι δήμιοι εζήτουν να καύσουν τον Μάρτυρα με λαμπάδας αναμμένας.
Με μια ιδιαίτερα όμορφη, λαμπρή και συγκινητική εκδήλωση ολοκληρώθηκε η
φετινή «Αυγουστιάτικη
Δημιουργία 2026» στον Αθλητικό Όμιλο Αχαΐας «Η ΓΑΛΗΝΗ», επισφραγίζοντας έναν ολόκληρο μήνα
γεμάτο δημιουργία, παιχνίδι, γνώση, πολιτισμό, αθλητισμό και όμορφες εμπειρίες
για τα παιδιά.
Η φετινή «Αυγουστιάτικη Δημιουργία» δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχαγωγία. Αποτέλεσε ένα πολύπλευρο ταξίδι για τα παιδιά, ένα ταξίδι στον αθλητισμό και τη δημιουργία, στην τέχνη και τον πολιτισμό, στην ιστορία και την Πατριδογνωσία, αλλά πάνω απ’ όλα στις ανθρώπινες αξίες. Μέσα από τις δράσεις του Αυγούστου, τα παιδιά δεν έμαθαν μόνο να δημιουργούν και να συνεργάζονται, αλλά και να γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους, τον συνάνθρωπό τους και τον τόπο στον οποίο μεγαλώνουν.
Με ιδιαίτερη έμφαση στην Πατριδογνωσία, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον τόπο τους, την ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό και τις αξίες που συνθέτουν την ελληνική μας ταυτότητα. Μέσα από βιωματικές δράσεις, αφηγήσεις, δημιουργικές εργασίες και δραστηριότητες, ήρθαν πιο κοντά στην ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά, μαθαίνοντας να γνωρίζουν, να αγαπούν και να σέβονται την πατρίδα και τον τόπο που τους περιβάλλει.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή 30
Αυγούστου 2026, χοροστατούσε στην ακολουθία του Όρθρου και προέστη της
Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας επί τη εορτή του εν Αγίοις πατρός ημών
Αλεξάνδρου Πατριάρχου της Κωνσταντινουπόλεως, στον Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου Γλαύκου
Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: "Ευσεβείς μου
αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών
Αλεξάνδρου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, ενός ποιμένος της Εκκλησίας, ενός
καλού εργάτου του αμπελώνος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.