Εξόρμηση του Μητροπολίτου Κινσάσας κ. Θεοδοσίου σε Κέγκε και Κικουίτ

Για ένα διήμερο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος επισκέφθηκε τις πόλεις Κέγκε και Κικουίτ, συνοδευόμενος από τον Αρχιμανδρίτη π. Νικηφόρο, προκειμένου να ενημερωθεί από κοντά για την πορεία του ιεραποστολικού έργου και τις ανάγκες των τοπικών ενοριών.

 Στο Κέγκε

Πρώτος σταθμός της ποιμαντικής εξορμήσεως ήταν το Κέγκε, όπου βρίσκεται η ενορία του Αγίου Γερασίμου του Υμνογράφου. Εκεί ο Σεβασμιώτατος συναντήθηκε με τον εφημέριο της ενορίας, Πρωτοπρεσβύτερο π. Σπυρίδωνα, και συζήτησαν για τα ποιμαντικά και πνευματικά ζητήματα της ενορίας.

Στη συνέχεια επιθεώρησε τις εργασίες του υπό κατασκευή σχολείου, το οποίο θα φέρει το όνομα του μακαριστού μεγάλου Ιεραποστόλου και Μητροπολίτου Κινσάσας κυρού Νικηφόρου.

Οι εργασίες των δύο πρώτων αιθουσών, στις οποίες θα λειτουργήσουν τάξεις κατά τη φετινή σχολική χρονιά, έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί, ενώ προς το τέλος τους βαίνουν και οι εργασίες των γραφείων και των χώρων υγιεινής. Παράλληλα, θα συνεχιστεί η κατασκευή των υπολοίπων αιθουσών, ώστε, πρώτα ο Θεός, κατά το επόμενο έτος να λειτουργήσει ολοκληρωμένο το σχολείο, με τμήματα Δημοτικού και Γυμνασίου.

Ελένη Γκατζογιάννη: σύμβολο, όχι μίσους, αλλά μνήμης

Ελένη Γκατζογιάννη αρνήθηκε να παραδώσει τα παιδιά της.  -  78 χρόνια μετά. Η Ιστορία και η Μνήμη.
 
Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη καταδικάζεται σε θάνατο. Την επόμενη ημέρα, στις 28 Αυγούστου 1948, εκτελείται.
 
Το «έγκλημά» της; 
Αρνήθηκε να παραδώσει τα παιδιά της και προσπάθησε να τα προστατεύσει από το παιδομάζωμα. Μια μάνα προτίμησε να πεθάνει η ίδια, παρά να χάσει τα παιδιά της.
 
Η μεταφορά χιλιάδων παιδιών από τις περιοχές δράσης του Δημοκρατικού Στρατού προς χώρες της Ανατολικής Ευρώπης υπήρξε τραγική συνέπεια της ένοπλης δράσης του, με την απομάκρυνσή τους από τις οικογένειές τους να συνδέεται και με την ιδεολογική τους διαπαιδαγώγηση..
 
Ιδιαίτερη αξία έχουν οι μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα εκ των έσω και είχαν το θάρρος της ιστορικής αυτοκριτικής.
 
Ο Τάκης Λαζαρίδης, πρώην μέλος του ΚΚΕ, αναφέρθηκε αργότερα με αυτοκριτική διάθεση στις επιλογές και στους στόχους της πλευράς στην οποία ανήκε. 

᾿Απορίες Τυπικοῦ ἢ μάταιος κόπος; - Διονυσίου ᾿Ανατολικιώτου

᾿
Απορίες Τυπικοῦ ἢ μάταιος κόπος;

Διονυσίου ᾿Ανατολικιώτου

δρος φιλοσοφικῆς σχολῆς Ἀθηνῶν,

πτυχιούχου κοινωνικῆς θεολογίας

symbole@mail.com

Πρόλογος

Αὔγουστος 2026. Καλοκαιρινὲς διακοπές. Συντρέχει ἐπιπλέον καὶ Σαββατοκύριακο!  Σάββατο 22 αὐγούστου, περίπου 11 ἡ ὥρα τὸ βράδυ.  ᾿Ιδανικὲς συνθῆκες γιὰ ξεκούραση, ἠρεμία, χαλάρωσι. 

Αὔριο εἶναι ἡ ἀπόδοσι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.  Στὰ μέρη μου (Αἰτωλοακαρνανία), καὶ στὰ περισσότερα μέρη τῆς ἠπειρωτικῆς ῾Ελλάδος δηλαδή, 23 αὐγούστου εἶναι ἡ γιορτὴ τῆς Θεοτόκου τῆς Προυσιωτίσσης. ῍Αν καὶ ἀπόδοσι, ἡ ἡμέρα θεωρεῖται ἐξίσου γιορτινὴ μὲ τὶς 15 αὐγούστου. Καὶ δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ τέτοια περίπτωσι στὸ ἰσχῦον τυπικό...

Μέσα σὲ αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιρα διακοπῶν, ἠρεμίας καὶ κατανύξεως ἑτοιμάζομαι γιὰ τὴν νυκτερινὴ κατάκλισι.  Αὔριο ἔχει ἐγερτήριο νωρὶς τὸ πρωὶ λόγῳ τοῦ ἐκκλησιασμοῦ καὶ τῆς ἑορτῆς. 

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος Καντιώτης - Αἰωνία ἡ Μνήμη.

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος Καντιώτης

(Λεύκες Πάρου 20 Ἀπριλίου 1907 - Φλώρινα, 28 Αὐγούστου 2010)

«Ἂς πέσουμε στὰ γόνατα, ἂς παρακαλέσουμε τὴν Παναγιὰ καὶ τοὺς ἁγίους, νὰ μᾶς κάνῃ ἔλεος ὁ Θεός, ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν.»

 Αἰωνία ἡ Μνήμη.

Ο ἡγέτης μέ τούς συνεργάτες του. - Ἀντρέ Μορουά

Ὅπως ἕνας ἔμπειρος ὁδηγός, ἀκούγοντας τόν ἰδιότυπο θόρυβο τῆς μηχανῆς τοῦ αὐτοκινήτου του, καταλαβαίνει πώς κάτι δέν πάει καλά καί ψάχνει τήν αἰτία καί ἐπιδιορθώνει τή βλάβη, ἔτσι κάνει καί ὁ ἡγέτης μέ τούς συνεργάτες του.

Ἀντρέ Μορουά

"Τι είναι ο Γιανσενισμός;" - Παντελή Αντ. Τομάζου

"Τι είναι ο Γιανσενισμός;"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Φοβάμαι ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα με αφήσει άνεργο…

 

Ακολουθίες 29ης Αυγούστου

Αποτομή της τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Ακολουθίες 29ης Αυγούστου  ΕΔΩ

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Μωϋσέως του Αιθίοπος (28 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος Μωϋσής ήτον Αιθίοψ, και πολλά μαύρος κατά το χρώμα, δούλος ενός πολιτικού ανθρώπου, τον οποίον απέβαλεν ο αυθέντης του, δια την πολλήν κακίαν και κλεπτικήν και κακότροπον αυτού γνώμην. Ούτος λοιπόν μνησικακήσας μίαν φοράν εις ένα βοσκόν, διατί εμπόδισεν αυτόν και δεν τον άφησε να κάμη ένα κακόν, εβουλεύθη να θανατώση τον βοσκόν εκείνον. Όθεν μαθών ότι ο βοσκός ήτον αντίπερα εις τον ποταμόν Νείλον, εις καιρόν οπού ο Νείλος ήτον πλημμυρισμένος, εδάγκασε την μάχαιράν του με το στόμα του, και το επανωφόρι του τειλίξας εις την κεφαλήν του, επέρασε τον ποταμόν κολυμβώντας. Ο δε βοσκός εκατάλαβε τον ερχομόν του, όθεν αφήσας τα πρόβατά του έφυγεν. Ο δε Μωϋσής εδιάλεξε τέσσαρα κριάρια, από το μανδρί του πτωχού εκείνου, και τα έσφαξεν. Έπειτα δέσας τα κριάρια εις σχοινίον, και τούτο βαστάζων, διεπέρασε πάλιν τον ποταμόν κολυμβώντας.

Μνήμη του Οσίου Μωυσή του Αιθίοπα (28 Αυγούστου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Μωυσή του Αιθίοπα, των Μαρτύρων Διομήδους και Λαυρεντίου και της Προφήτιδος Άννης, θυγατέρας του Φανουήλ, που επιβραβεύτηκε για την πίστη και την αφοσίωσή της στη λατρεία του αληθινού Θεού, καθώς αξιώθηκε να δει τον Χριστό, όταν Αυτός μεταφέρθηκε από τη Θεοτόκο στον ναό, γεγονός που γιορτάζουμε κατά την ημέρα της Υπαπαντής.
Ο Όσιος Μωυσής έζησε στην Αίγυπτο, όπου υπηρετούσε ως δούλος στο σπίτι ενός πλουσίου. Το μελαμψό χρώμα του και η ισχυρή σωματική του διάπλαση τον έκαναν να ξεχωρίζει, ενώ η απότομη και επιθετική συμπεριφορά του ανάγκασε τον αφέντη του να τον διώξει. Για αρκετά χρόνια έζησε ως ληστής, μέχρι τη στιγμή που, συγκινημένος από την καλοσύνη ενός Χριστιανού, ήρθε σε  συναίσθηση και πνευματική κατάνυξη, και τότε αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της μετάνοιας και της γνώσης του θελήματος του αληθινού Θεού.

Η Επαρχία Ρίβνε για την επίσκεψη του Κερκύρας Νεκταρίου στη Ρωσία

«Μπροστά στο ιερό λείψανο η διπλωματία υποχωρεί και μένει η συνείδηση»: Η Επαρχία Ρίβνε για την επίσκεψη του Κερκύρας Νεκταρίου στη Ρωσία

«Η ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΙΩΠΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ»: Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΡΙΒΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Η Επαρχία Ρίβνε της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας πληροφορήθηκε με ιδιαίτερη προσοχή την είδηση για την παρουσία του Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκταρίου στη Ρωσική Ομοσπονδία, τη μεταφορά εκεί της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, καθώς και τις συναντήσεις και συλλειτουργίες του με εκπροσώπους του Πατριαρχείου Μόσχας.

Δεν θα θέλαμε ο λόγος μας να εκληφθεί ως παρέμβαση στα εσωτερικά μιας άλλης Αυτοκεφάλου Εκκλησίας ή ως απόπειρα να αποδώσουμε προθέσεις στον Έλληνα ιεράρχη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας βρίσκεται σε αδελφική ευχαριστιακή κοινωνία με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, εκτιμά βαθύτατα αυτές τις σχέσεις και διατηρεί με ευγνωμοσύνη τη μνήμη της στήριξης που λαμβάνει ο ουκρανικός λαός από πολλούς αρχιερείς, κληρικούς, μοναστήρια και πιστούς της Ελλάδας.

Ακριβώς γι’ αυτό θα θέλαμε να μιλήσουμε για αυτά τα ζητήματα όχι στη γλώσσα των κατηγοριών, αλλά στη γλώσσα της αδελφικής ειλικρίνειας.

Μνήμης εγκώμιον. Παύλου Αρχιερέως. Μητροπολίτου Βεροίας και Ναούσης. - του Παύλου Α. Κυρατσή

 

Μνήμης  εγκώμιον. 

Παύλου  Αρχιερέως. Μητροπολίτου  Βεροίας  και  Ναούσης.(+ 27. 8. 1993)

του Παύλου Α. Κυρατσή

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 1993.
Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου.

Έκλεισε τα χοικά μάτια του στη γη και εφανερώθη ενώπιον του Δικαιοκρίτου Θεού, αυτή την ημέρα, ο πολύκλαυστος Μητροπολίτης Βεροίας κυρός Παύλος. Όπως χαρακτηριστικά είχε γράψει για την ξαφνική κοίμησή του, ο τότε Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως Βεροίας, μακαριστός αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος Κυρατζής στο περιοδικό Όσιος Αντώνιος ο Νέος:

“ο αείμνηστος Μητροπολίτης μας, από νεαράς ηλικίας αφιερώθη στο έργο της Εκκλησίας και έδωσε την καλή μαρτυρία αξίου Ιεράρχου. Ενέπνεε τον λόγον του Θεού στον φιλόχριστο λαό και αποσπούσε την τιμή και τον σεβασμό όλων. Ήταν φιλακόλουθος και φιλομόναχος και έδιδε πάντα το παρόν της αγάπης του. Διήλθε μία λαμπρά εικοσιπενταετία Θεοφιλούς και τετιμημένης Αρχιερατείας, την οποία όμως δεν πρόλαβε να εορτάσει επί της γης”. Αντί άλλων βιογραφικών στοιχείων που έχουμε γράψει στο παρελθόν στο σεπτό πρόσωπο του, θα ήθελα να αναφερθούμε σε δύο περιστατικά – γεγονότα, λίγες μέρες πριν την κοίμηση του, τα οποία γράφονται για πρώτη φορά.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ ΚΑΛΑΝΙΣΤΡΑΣ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026, μετέβη στο ορεινό χωριό Καλάνιστρα του Δήμου Ερυμάνθου και τέλεσε στον Ι.Ν. του Αγίου Φανουρίου την ακολουθία του Εσπερινού και κήρυξε τον θείο λόγο.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: "Ευσεβείς μου αδελφοί, η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά την ιερά μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του Θαυματουργού.
Πολλοί αδελφοί μας με πίστη, προσευχή και ελπίδα προστρέχουν στη χάρη του Αγίου και ζητούν τη βοήθειά του, και ορθά πράττουν.
Ζητούν τη βοήθεια, την προστασία, τη μεσιτεία της Κυρίας Θεοτόκου καθώς  και πάντων των Αγίων, διότι οι Άγιοι έχουν παρρησία ενώπιον του θρόνου του Θεού.

Ο Άγιος Φανούριος δοξάζεται και τιμάται, διότι αγάπησε με όλη του την καρδιά τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό.
Η εικόνα του, η οποία βρέθηκε στη Ρόδο κατά την ανασκαφή ενός ναού, αποκαλύπτει ότι ο Άγιος Φανούριος υπέστη φρικτά μαρτύρια και βασανιστήρια, διότι έμεινε πιστός στον Ιησούν  Χριστόν μέχρι το τέλος της ζωής του.

Απαγορεύεται ο κληρικός να είναι άνθρωπος ;

 Ο παπάς είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος που, ενώ τον φωνάζουν «πάτερ», σπάνια του επιτρέπουν να είναι απλώς άνθρωπος.

Στην ενορία συμβαίνει κάτι παράξενο: ο ιερέας δεν κρίνεται μόνο για όσα κάνει αλλά και για όσα φαντάζονται οι άλλοι ότι εννοεί. 

Αν μιλήσει πολύ, θεωρείται κοσμικός, αν μιλήσει λίγο, υπερήφανος. 

Αν γελάσει, γίνεται «χαλαρός». 

Αν είναι σοβαρός, «σκληρός και απόμακρος».

 Κάποτε αναρωτιέσαι αν τελικά ο παπάς λειτουργεί ή συμμετέχει άθελά του σε μόνιμη θεατρική παράσταση, όπου όλοι κρατούν σημειώσεις για τον ρόλο του.

Το πιο κωμικό και μαζί θλιβερό είναι πως πολλές φορές η ενορία δεν αγαπά τον πραγματικό άνθρωπο, αλλά μια φανταστική εκδοχή του.

Όταν το κλίμα αδειάζει το πιάτο - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν το κλίμα αδειάζει το πιάτο

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν μειώνεται η παραγωγή, αυξάνονται οι τιμές. Όταν ακριβαίνουν τα βασικά τρόφιμα, οι φτωχότερες οικογένειες κόβουν πρώτα την ποιότητα και ύστερα την ποσότητα.

Ηπείνα δεν αρχίζει όταν αδειάσει το πιάτο. Αρχίζει μήνες νωρίτερα, όταν δεν έρχεται η βροχή, όταν ο αγρότης δεν μπορεί να σπείρει, όταν το λίπασμα ακριβαίνει και όταν μια οικογένεια ανακαλύπτει ότι το ίδιο σακί ρύζι κοστίζει περισσότερο από όσο αντέχει το εισόδημά της. Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος του ισχυρού Ελ Νίνιο που εξελίσσεται μέσα στο 2026.

Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσίευσε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, βασισμένη σε εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος, ένα ισχυρό επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει επιπλέον 49.000.000 ανθρώπους σε οξεία επισιτιστική ανασφάλεια έως το τέλος του 2027. Συνολικά, έως 274.000.000 άνθρωποι σε 45 ευάλωτες χώρες ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με πείνα επιπέδου κρίσης ή ακόμη χειρότερα. Οι αριθμοί τρομάζουν. Περισσότερο όμως πρέπει να μας ανησυχεί ο συνδυασμός των αιτιών.

Η διδακτική ιστορία του Su Wu από την Κίνα των Han - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η διδακτική ιστορία του Su Wu από την Κίνα των Han

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Γύρω στο 100 π.Χ., ο κόσμος βρισκόταν σε μια περίοδο μεταβολών. Στη Μεσόγειο, η Ρώμη ήταν ακόμα Δημοκρατία, και η δύναμή της είχε ήδη ξεπεράσει τα όρια μιας πόλης-κράτους. Η Καρχηδόνα είχε καταστραφεί, οι Ελληνικές Πόλεις είχαν υποταχθεί, το Μακεδονικό Βασίλειο είχε γίνει Ρωμαϊκή επαρχία και η Ρωμαϊκή παρουσία απλωνόταν όλο και περισσότερο στην ανατολική Μεσόγειο.

Πίσω όμως από αυτή την εξωτερική ισχύ, η Ρώμη αντιμετώπιζε σοβαρές εσωτερικές εντάσεις. Οι κοινωνικές ανισότητες, οι συγκρούσεις ανάμεσα σε αριστοκράτες και λαϊκούς ηγέτες, η άνοδος ισχυρών στρατηγών και η αυξανόμενη εξάρτηση των στρατιωτών από τους διοικητές τους προμήνυαν τις κρίσεις που θα ακολουθούσαν. Η εποχή του Γάιου Μάριου και του Σύλλα πλησίαζε. Η Δημοκρατία έδειχνε ακόμη ισχυρή, αλλά οι θεσμοί της είχαν αρχίσει να δοκιμάζονται.

Τα Ελληνιστικά Βασίλεια, από την άλλη πλευρά, ζούσαν το τέλος της παλαιάς τους ακμής. Τα κράτη που είχαν δημιουργηθεί μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχαν χάσει μεγάλο μέρος της δύναμής τους. Η Μακεδονία και η κυρίως Ελλάδα βρίσκονταν κάτω από τη Ρωμαϊκή κυριαρχία. Το βασίλειο των Σελευκιδών είχε περιοριστεί και αποδυναμωθεί από εσωτερικές διαμάχες και εξωτερικές πιέσεις. Η Πτολεμαϊκή Αίγυπτος παρέμενε ακόμη ανεξάρτητη, αλλά η πολιτική της επιβίωση εξαρτιόταν όλο και περισσότερο από τη στάση της Ρώμης. Ο Ελληνικός πολιτισμός συνέχιζε να ασκεί τεράστια επιρροή, όμως η πολιτική πρωτοβουλία είχε πλέον περάσει σε άλλα χέρια.

Ζήσε την κάθε στιγμή …

 

Ο Άγιος Όσιος, Επίσκοπος Κορδούης (27 Αυγούστου

Ο Όσιος, Επίσκοπος Κορδούης, υπήρξε εξέχουσα εκκλησιαστική μορφή του 4ου αιώνα και ένας από τους βασικούς υπερασπιστές της ορθόδοξης πίστης απέναντι στην αίρεση του Αρείου. Όπως τονίζει ο Καθηγητής Στυλιανός Παπαδόπουλος στην Πατρολογία του, παρά το γεγονός ότι δεν άφησε πίσω του εκτενές συγγραφικό έργο, η δράση του στις κρίσιμες θεολογικές αντιπαραθέσεις τον καθιστά ισάξιο με άλλους μεγάλους Πατέρες της εποχής.
Η συμβολή του Οσίου κατά του Αρείου υπήρξε άμεση και αποφασιστική. Ήδη πριν από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, ο Όσιος είχε ταχθεί υπέρ της Αποστολικής Παραδόσεως περί της θεότητας του Υιού και είχε αναγνωριστεί ως ένας από τους πιο σταθερούς υπερασπιστές της παραδοσιακής πίστης. Στη Σύνοδο της Νικαίας (325 μ.Χ.) ήταν από εκείνους που υποστήριξαν με θέρμη την προσθήκη του όρου «ὁμοούσιος» στο Σύμβολο της Πίστεως, ώστε να αποκλειστεί κάθε αμφισημία σχετικά με τη σχέση Πατρός και Υιού.

Μνήμη του Αγίου Mεγαλομάρτυρος Φανουρίου (27 Αυγούστου)

Η Εκκλησία τιμά σήμερα, 27 Αυγούστου, τη μνήμη του Οσίου Ποιμένος, ενός των μεγάλων ασκητών της αιγυπτιακής ερήμου, που υπήρξε παράδειγμα ταπείνωσης και καθοδηγητή μοναχών και λαϊκών Χριστιανών. Επίσης, τιμούμε τη μνήμη του αγίου Λιβερίου πάπα Ρώμης, που πήρε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, στη Νίκαια το 325 μ.Χ. και εξαιτίας των διώξεων που υπέστη από τους αρειανόφιλους αυτοκράτορες, πήρε επάξια τον τίτλο του Ομολογητή της Ορθοδόξου Πίστεως.
Σήμερα επίσης τιμούμε τη μνήμη του Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου, που είναι ιδιαίτερα λαοφιλής και θαυματουργός. Η συσχέτιση του Αγίου με τη φανέρωση πραγμάτων ή προσώπων δε θεμελιώνεται σε ανάλογα περιστατικά από τον βίο του, αλλά σχετίζεται με τον τρόπο εμφάνισης του ιδίου.

ΝΑ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ; - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΝΑ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ;

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Σε μία εποχή στην οποία τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης γεννούν ένα κλίμα απαιτήσεων για να εξηγούν οι άνθρωποι τι κάνουν και γιατί το κάνουν, ιδίως όταν είναι δημόσια πρόσωπα, έχει πέσει το σύνθημα: «Ζήσε χωρίς εξηγήσεις». Οι παλιοί έλεγαν «να ζεις χωρίς να σ’ ενδιαφέρει ο κόσμος τι θα πει». Αυτό θεωρούνταν σημάδι ελεύθερης ψυχής, αίσθησης ανεξαρτησίας, κάποτε και γενναιότητας. Στους έρωτες που μοιάζανε αταίριαστοι κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά το ζευγάρι που προχωρούσε, παρά τις αντιδράσεις, ήταν αυτό που πολλοί θαύμαζαν κρυφά, αλλά και άλλοι ζήλευαν και απέρριπταν. Σήμερα, ο δικαιωματισμός ως στάση ζωής έχει δικαιώσει την αντίληψη της αδιαφορίας για εξηγήσεις. Έχει όμως θέσει και στο περιθώριο την ντροπή, την αιδώ, με αποτέλεσμα να έχουμε σύγχυση στο τι είναι σωστό και τι είναι λάθος και η ηθική διάσταση του ανθρώπου να μην έχει πραξιακή πλευρά.
          Προφανώς και δεν είναι απαραίτητο να δίνουμε εξηγήσεις για τις αποφάσεις μας, εφόσον αυτές δεν βλάπτουν το σύνολο. Έχουμε όμως σκεφτεί ότι ο καθένας μας έχει εντός του τη φωνή που ονομάζεται συνείδηση; Η συνείδηση, ανεξαρτήτως αν κάποιος πιστεύει στον Θεό, ανήκει στην ψυχή και την διαμορφώνει, κάνοντάς της να λογοδοτεί, ακόμη κι αν αυτή η λογοδοσία περιορίζεται μόνο στον εαυτό.

Απαράδεκτο ιστορικό ατόπημα της Μαρίας Ευθυμίου

Μαρία Ευθυμίου, επί λέξει: "Το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη στην περίοδο της Επανάστασης ήταν ο καπετάν-λαφύρας." Ιδού το σχετικό βίντεο στο οποίο το αναφέρει: 4.2.5

Λοιπόν μελετάω επί χρόνια την σοβαρή βιβλιογραφία για την Επανάσταση: Σπηλιάδη, Φραντζή, Τρικούπη, Παπαρηγόπουλο κ.ά., συγχρόνους των γεγονότων, αλλά και την νεώτερη σοβαρή ιστοριογραφία όπως τον ακαδημαϊκό Διονύσιο Κόκκινο και τον Τάκη Σταματόπουλο (τα σχετικά έργα τους βραβεύθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών), τον ακαδημαϊκό Μιχαήλ Σακελλαρίου, την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών και πολλά άλλα, και φυσικά τις πηγές, κυρίως απομνημονεύματα αγωνιστών και επίσης των ξένων περιηγητών και φιλελλήνων που έζησαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο. Άλλοι από αυτούς διάκεινται φιλικώς προς τον Κολοκοτρώνη άλλοι όχι. Αλλά ΠΟΥΘΕΝΑ ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ τόσα χρόνια και σε τόσες κυριολεκτικά εκατοντάδες κείμενα δεν έχω συναντήσει το προσωνύμιο "καπετάν-λάφυρας".

Η Ορθόδοξη Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν φοβήθηκε ποτέ την έρευνα ούτε την κριτική σκέψη - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 

Η Ορθόδοξη Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν φοβήθηκε ποτέ την έρευνα ούτε την κριτική σκέψη

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Εκκλησία δεν φοβήθηκε ποτέ την έρευνα ούτε την κριτική σκέψη, όταν αυτές υπηρετούν την αλήθεια. Αντιθέτως, από τους πρώτους κιόλας αιώνες της ζωής της, ανέπτυξε τρόπους κριτικής, ερμηνείας και ελέγχου, ακριβώς για να διαφυλάσσει ανόθευτη την Αποστολική παράδοση. Η αγάπη προς την αλήθεια δεν είναι ξένο σώμα μέσα στην Εκκλησία. Είναι στοιχείο του εκκλησιαστικού φρονήματος.

Γι’ αυτό και είναι παράδοξο, αλλά και βαθιά λυπηρό, να βλέπει κανείς σήμερα ορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι δηλώνουν ότι υπερασπίζονται την Ορθοδοξία, να αντιδρούν με οργή, ειρωνεία, ύβρεις και προσωπικές επιθέσεις κάθε φορά που τίθεται ένα ζήτημα ιστορικής ή θεολογικής ακρίβειας. Όταν, για παράδειγμα, επισημαίνεται ότι κάποια λόγια ή κάποιες «προφητείες» δεν είναι βέβαιο ότι ειπώθηκαν από έναν Άγιο, αλλά πιθανόν του αποδόθηκαν αργότερα, η απάντηση δεν θα έπρεπε να είναι η συκοφαντία ούτε η εύκολη κατηγορία περί «οικουμενισμού», «προδοσίας» ή «αλλοίωσης της πίστεως». Η απάντηση θα έπρεπε να είναι η νηφάλια εξέταση των πηγών.

Η αλήθεια δεν βλάπτεται από την έρευνα. Βλάπτεται από το ψεύδος. Και η τιμή προς τους Αγίους δεν συνίσταται στο να τους αποδίδουμε λόγια που δεν είπαν, αλλά στο να σεβόμαστε την αλήθεια της ζωής, της διδασκαλίας και της μαρτυρίας τους.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης προς τον Ουκρανικό λαό: “O Σταυρός δεν είναι ποτέ η τελευταία λέξη της χριστιανικής ιστορίας. Η Ανάσταση είναι.”

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης προς τον Ουκρανικό λαό: 

“O Σταυρός δεν είναι ποτέ η τελευταία λέξη της χριστιανικής ιστορίας. Η Ανάσταση είναι.”

Με αφορμή την 35η επέτειο της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας

Η Α. Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, την Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2026, χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία, στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Τζιβαλίου, στον οποίο εκκλησιάζεται η Ουκρανόφωνη παροικία της Πόλεως. Μετά την Απόλυση, ο Παναγιώτατος ανέγνωσε τρισάγιο για τα θύματα του εν εξελίξει πολέμου στην Ουκρανία. 

Με αφορμή την σημερινή 35η επέτειο από την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, ο Παναγιώτατος επεσήμανε ότι αυτή την ημέρα ιδιαιτέρως θυμόμαστε τους Ουκρανούς που έχασαν τη ζωή τους από τον πόλεμο, αλλά και όλους όσοι υποφέρουν από τις συνέπειές του, όπως αυτούς που είδαν τα σπίτια και τις πόλεις τους να πλήττονται από τα πυρά του εισβολέως, αυτούς που ξεριζώθηκαν και πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, όπως τα παιδιά που πολύ νωρίς έμαθαν τί σημαίνει φόβος και αποχωρισμός. 

“Και, με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο σήμερα, η καρδιά και η προσευχή μας στρέφονται σε όσους περιμένουν. Σκεφτόμαστε τις μητέρες και τους πατέρες, τις συζύγους και τους συζύγους, τους γιους και τις κόρες, τους αδελφούς και τις αδελφές των αιχμαλώτων πολέμου. Γνωρίζουμε ότι ανάμεσά μας σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλούν αυτόν τον σταυρό κάθε μέρα – τον σταυρό της αναμονής, της αβεβαιότητας, του να ξυπνούν κάθε πρωί με την ίδια προσευχή στην καρδιά τους. Σε όλους εσάς, θέλουμε να πούμε κάτι πολύ απλό: Δεν είστε ξεχασμένοι. Και αυτοί που περιμένετε δεν είναι ξεχασμένοι. Η Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως τους θυμάται.

Πρόθεση - Πανίκος Θεοφάνους

 ΠΡΟΘΕΣΗ

 

Και Πώς

Να Συγκριθούν 

 

Οι Δικές Μας

Προθέσεις

 

Κ ύ ρ ι ε 

 

Με Τη Δική Σου

Απροϋπόθετη

Αγάπη ;

 

Πανίκος Θεοφάνους

 
Φωτογραφία : 
Πρόθεση αρχαίου Ναού . Αναστασία Φαρμακολύτρια , Λεμεσός. 

Εργάζομαι σε γραφείο τελετών

 

Το όνομα μου είναι Ιορδάνης.
 
Δεν λέω εύκολα τι δουλειά κάνω. Αν με ρωτήσουν σε κάποιο τραπέζι, λέω πως εργάζομαι σε γραφείο τελετών και κοιτάζω αμέσως αλλού, μήπως και αρκεστούν σε αυτό. Οι περισσότεροι δεν αρκούνται. Θέλουν να μάθουν. Ρωτούν αν φοβάμαι τους νεκρούς, αν τους βλέπω στον ύπνο μου, αν έχω συνηθίσει τη μυρωδιά, αν μου έχει τύχει ποτέ να σηκωθεί κανείς. Γελούν όταν το λένε. Οι ζωντανοί γελούν πολύ όταν πλησιάζουν κάτι που δεν αντέχουν. Τους αφήνω. Δεν τους εξηγώ ότι οι νεκροί δεν με φόβισαν ποτέ. Οι ζωντανοί με φοβίζουν, όταν στέκονται έξω από την πόρτα και περιμένουν να τους παραδώσω εκείνον που ακόμη το πρωί αποκαλούσαν παιδί τους.
 
Τα παιδιά τα ντύνω τελευταίa.
 
Όχι επειδή είναι πιο δύσκολο. Έπειτα από τόσα χρόνια, τα χέρια γνωρίζουν τη σειρά. Πρώτα καθαρίζεις προσεκτικά το σώμα, ύστερα τα μαλλιά, το πρόσωπο, τα νύχια. Διαλέγεις τα ρούχα που έφεραν οι γονείς. Κάποτε είναι τα καλά τους, εκείνα που φορούσαν στις γιορτές. Άλλοτε μια φόρμα, ένα μπλουζάκι με έναν ήρωα, τα αθλητικά παπούτσια που δεν πρόλαβαν να παλιώσουν. Μια μητέρα μού έφερε κάποτε δύο αλλαξιές, επειδή δεν μπορούσε να αποφασίσει.

Τιμητικὴ Ἀναφορὰ στὰ 2 ἔτη ἀπὸ τῆς κοιμήσεώς του π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Τιμητικὴ Ἀναφορὰ στὰ 2 ἔτη ἀπὸ τῆς κοιμήσεώς του

π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ (+24-8-2024)

γνώρισα τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1985 ἐκ τοῦ σύνεγγυς γιὰ πρώτη φορά, ὡς φοιτητὴς Κοινωνιολογίας τοῦ Παντείου, ἐνῶ ἐκεῖνος δίδασκε Πολιτικὴ Φιλοσοφία στὸ Πολιτικὸ Τμῆμα τῆς Σχολῆς. Τὸν γνώριζα ἤδη ἀπὸ πολλὰ κείμενά του. Τὸν συμβουλεύτηκα κατὰ τὴν πρώτη μετάβασή μου στὸ Παρίσι τὴν ἴδια χρονιά, καὶ τοῦ ζήτησα πληροφορίες περὶ τῶν δι' ἀλληλογραφίας (par correspondance) σπουδῶν στὸ ἐκεῖ Ρωσικὸ Ἰνστιτοῦτο Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ Ἁγίου Σεργίου (ὁδὸς Κριμαίας 93). Μὲ πολλὴ εὐγένεια καὶ ὑπομονὴ γεροντική, ἂν καὶ ἦταν μόλις 50 ἐτῶν τότε, μιᾶς καὶ συνειδητὰ πλέον στρεφόμουν πρὸς τὴ Θεολογία, μοῦ ἐξήγησε μὲ ἀμφιβληστροειδὴ ἀκρίβεια χειρουργοῦ τὰ ἐκεῖ τεκταινόμενα καὶ κάθισε καὶ μοῦ ἔγραψε σὲ ἕνα χαρτάκι ποιοὺς νὰ συναντήσω ἐκ μέρους του, ἂν καὶ βλεπόμασταν γιὰ πρώτη φορά! Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς μάλιστα εἶχε καὶ τίτλο πρίγκηπος: Prince Constantin Andronikoff. Μοῦ μίλησε γιὰ τὸν πατέρα Boris Bobrinskoy, μεγάλο θεολόγο καὶ φιλέλληνα, -θαυμαστὴ τοῦ καθηγητοῦ Παναγιώτη Τρεμπέλα, ὅπως μοῦ εἶπε ὁ ἴδιος ὁ p. Boris- τὸν οποίο γνώρισα διὰ ζώσης στοὺς κήπους τοῦ ἐν λόγω Ἱδρύματος το 2004, ὅπως καὶ γιὰ τὸν βαθὺ θεολόγο Olivier Clément, μιλώντας μου ἐπίσης καὶ γιὰ τοὺς Losski, Schmeman, Florovski καὶ Evdokimov μὲ τοὺς ὁποίους εἶχα ἀρχίσει σιγὰ σιγὰ νὰ ἔχω ἤδη λίγο πρωτύτερα κάποια ἐπαφή.

Τα κινητά ένωσαν ανθρώπους …

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Αδριανού και Ναταλίας (26 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο Άγιος Μάρτυς Αδριανός και η σύζυγος αυτού Ναταλία, ήτον από την πόλιν της Νικομηδείας κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού, εν έτει σϞη’ [298]. Κατά την δευτέραν δε περίοδον, οπού έκαμεν ο Μαξιμιανός εις την βασιλείαν του, διώκωντας τους Χριστιανούς, τότε λέγω, επιάσθησαν εικοσιτρείς Χριστιανοί, οι οποίοι ήτον κεκρυμμένοι μέσα εις τα σπήλαια, και ετιμωρήθησαν με διαφόρους τιμωρίας. Τούτους λοιπόν ερώτησε και ο Άγιος Αδριανός προ του να μαρτυρήση, και είπεν αυτοίς. Διατί ω αδελφοί, υπομένετε ταύτα τα ανυπόφορα βάσανα, και τας δεινάς τιμωρίας; Εκείνοι δε απεκρίθησαν. Ημείς υπομένομεν ταύτα, δια να κερδήσωμεν τα αγαθά εκείνα, οπού είναι ετοιμασμένα εις τους Ουρανούς από τον Θεόν, δια εκείνους οπού πάσχουσιν υπέρ της αγάπης του, τα οποία αγαθά, ούτε αυτί δύναται να ακούση, ούτε λόγος να παραστήση. Ταύτα δε ακούσας ο μακάριος Αδριανός, εκατανύχθη από την θείαν χάριν, και είπεν εις τους ταχυγράφους, οπού έγραφον τα ονόματα των μελλόντων μαρτυρήσαι Χριστιανών, γράψετε και το εδικόν μου όνομα μαζί με τα ονόματα των άλλων Χριστιανών.

Μνήμη των Αγίων Αδριανού και Ναταλίας (26 Αυγούστου)

Η Εκκλησία τιμά σήμερα, 26 Αυγούστου, τους ομοζύγους Αγίους Αδριανό και Ναταλία, που κατάγονταν από τη Νικομήδεια και έζησαν περί τα τέλη του 3^ου αιώνα μ.Χ.
Ο συγκινητικός βίος του ευσεβούς ζεύγους αποτελεί ζωντανή απόδειξη ότι ο γάμος και η συζυγία δεν πρέπει να θεωρούνται εμπόδια προς τη σωτηρία και την αγιότητα. Κάθε άλλο, είναι μια ελεύθερη επιλογή συμπλήρωσης της ελλειμματικότητας του Νυμφίου και της Νύμφης. Αναδεικνύεται ως ένα σωτήριο αγώνισμα τελείωσης των ομοζύγων εν Χριστώ και εντός της Εκκλησίας, ως «κατ’ οίκον Εκκλησία», όπως ο Απ. Παύλος χαρακτηρίζει την οικογένεια. Το ζεύγος Αδριανός και Ναταλία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς οι σύζυγοι, οφείλουν να συμβάλλουν στην κατά Θεό επιτυχία της συζυγίας, δηλαδή στη θέωση όλων των μελών της οικογένειας.
Ο Απ. Παύλος προτρέπει τους Χριστιανούς της Εφέσου «εὐχαριστεῖτε πάντοτε ὑπὲρ πάντων, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί, ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ». Η προτροπή δεν αφορά αποκλειστικά τα ανδρόγυνα ή τον γάμο μόνο.

Η μνήμη του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πνευματική χαρά εορτάσαμε και φέτος τη μνήμη του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή στην Ιερά Γυναικεία Μονή της Επισκοπής μας, η οποία είναι αφιερωμένη στον μεγάλο αυτό σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας.

Μέσα στην ησυχία και την απλότητα της μοναχικής ζωής, κάτω από την προστασία της Παναγίας και με τις προσευχές του Αγίου Ιωσήφ, ζήσαμε στιγμές βαθιάς κατάνυξης και πνευματικής χαράς.

Ο Άγιος Ιωσήφ μας θυμίζει πως ο δρόμος προς τον Χριστό δεν περνά μέσα από τα μεγάλα και εντυπωσιακά, αλλά μέσα από την προσευχή, την ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη. Από την ησυχία της ερήμου, η φωνή του συνεχίζει να φτάνει μέχρι τα πέρατα της γης και να διδάσκει πως η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να γίνει τόπος συναντήσεως με τον Θεό.

Στη μακρινή Νότια Μαδαγασκάρη, η παρουσία αυτού του Αγίου αποτελεί για όλους μας μια ιδιαίτερη ευλογία. Η Μονή μας γίνεται ένας μικρός φάρος προσευχής, ένας τόπος όπου η σιωπή μιλά και η καρδιά αναζητά τον Χριστό.

Ένα αφιέρωμα στην τοπική ιστορία του 1821 Στην Τερψιθέα Τριφυλίας

Ένα  αφιέρωμα στην τοπική ιστορία του 1821
Στην Τερψιθέα Τριφυλίας, στον χώρο του Δημοτικού….
 
Με μία δραματοποιημένη ταινία- ντοκιμαντέρ, αφιερωμένη σε άγνωστες πτυχές της Εθνεγερσίας του 1821, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 21 Αυγούστου 2026 στον χώρο του παλιού Δημοτικού Σχολείου Τερψιθέας Τριφυλίας ένα ειδικό αφιέρωμα στην τοπική ιστορία της Πελοποννήσου. Διοργανωτής ήταν ο Εξωραϊστικός  και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Τερψιθέας σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Λαογραφικό Σύλλογο Ωλένης από την Ηλεία (του οποίου Πρόεδρος είναι η εκ Τερψιθέας Αγγελική Δημητρακάκη-Βασιλοπούλου) και υπήρξε προσέλευση πολιτών από όλην την περιοχή.

Πρόλογοι και χαιρετισμοί
Στην εισαγωγή στην εκδήλωση χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος του Εξωρ. Συλλόγου Τερψιθέας κ. Θοδ. Δημητρακάκης και η Πρόεδρος του Συλλόγου Ωλένης κ. Αγγ. Δημητρακάκη. Κατόπιν ο δάσκαλος και συγγραφέας κ. Στάθης Παρασκευόπουλος μίλησε για το ιστορικό πλαίσιο των γεγονότων του 1821 στην Πελοπόννησο, με επίκεντρο την Τριφυλία, αναδεικνύοντας την προσφορά μορφών του Αγώνος, όπως ο Αμβρόσιος Φραντζής, ο Μέλλιος, ο Ντούφας, ο Παπαναστάσης και ο Παπαφλέσσας.

Ιεροδιάκονος Γερμανός Οδυσσ. Κουρκούτας

Ιεροδιάκονος Γερμανός Οδυσσ. Κουρκούτας (1942-1966)

 
60 έτη από την εκδημία ενός Ηλείου Ιερωμένου

Συμπληρώθηκαν αυτόν τον Αύγουστο 60 έτη από την εκδημία ενός νέου Ηλείου. Τον Αύγουστο του 1966, σε ηλικία μόλις 24 ετών, έφυγε από την ζωή ένας νέος ιερωμένος και επιστήμων της Ηλείας, ο Ιεροδιάκονος Γερμανός Οδυσ. Κουρκούτας. Έφυγε από την ζωή, μετά από σύντομη περιπέτεια της υγείας του στην Φρανκφούρτη, της  Δυτ. Γερμανίας.
ΑΠΟ ΤΟ ΓΟΥΜΕΡΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΣΥΝΗ.  Υπήρξε (με το κοσμικό του όνομα Γεώργιος) υιός του ιερέως Οδυσσέως (επί 35 έτη εφημερίου Γουμέρου, εκεί όπου γεννήθηκε ο μικρός Γιώργος το 1942) και της πρεσβυτέρας  Μαρίας και είχε άλλα 5 αδέλφια (την Χριστίνα, την Ελευθερία, τον Διονύσιο, την Ουρανία -θανούσα προ ολίγων ετών- και την Παναγιώτα). Βρισκόταν στην Γερμανία από τον Ιούλιο του 1966 με βάση ένα πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχε και η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με φοιτητές από πολλά μέρη της Ευρώπης, για να ενισχύσουν αυτοί την παρουσία και το έργο των εκεί ευρισκομένων Μεταναστών Εργατών.  

Θεός = Πατέρας - Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων

 «Ο Θεός καταχρηστικά είναι Πατέρας των πολλών, δηλαδή των ανθρώπων. Στην πραγματικότητα όμως είναι φυσικός Πατέρας μόνο του ενός Μονογενούς Υιού, του Ιησού Χριστού, του οποίου Πατέρας ήταν πάντοτε... Είναι Πατέρας τέλειος, που γέννησε τέλειο Υιό.... Οι άνθρωποι αξιώθηκαν να τον αποκαλούν Πατέρα όχι γιατί έχουν την ίδια ουσία με τον Θεό, αλλά γιατί αξιώθηκαν του χαρίσματος της υιοθεσίας λόγω της απερίγραπτης φιλανθρωπίας του Θεού. Είναι συνεπώς μεγάλη τιμή για τον φθαρτό, αδύναμο και θνητό άνθρωπο να έχει κατά χάριν υιοθετηθεί από τον άφθαρτο, αναλλοίωτο και αιώνιο Θεό.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΖΑΚΥΝΘΩ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026, προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου του εν Ζακύνθω Πατρών.

Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος ανέφερε: «Αδελφοί μου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη Μετακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου, του θαυματουργού Πολιούχου και Προστάτου της Ζακύνθου.

Ο Άγιος Διονύσιος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και προερχόταν από ευσεβή οικογένεια. Από νεαρή ηλικία αγάπησε τον Χριστό, καλλιέργησε την προσευχή, τη μελέτη του λόγου του Θεού και την ελεημοσύνη.

Έγινε μοναχός στη Μονή των Στροφάδων και αργότερα Επίσκοπος Αιγίνης. Ως Επίσκοπος υπήρξε αληθινός ποιμένας. Ήταν δάσκαλος, πατέρας και πνευματικός οδηγός. Όταν επέστρεψε στη Ζάκυνθο, συνέχισε με ταπείνωση την ασκητική και ποιμαντική του ζωή στη Μονή της Αναφωνήτριας.