Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23/8/26 ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ, , Θεία Λειτουργία....

Αποστολικό ανάγνωσμα εορτής Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Προς Φιλιππησίους Κεφ.  2:5 – 11

 

Ἀδελφοί, τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ,	Αδερφοί, να υπάρχει μεταξύ σας το ίδιο φρόνημα που είχε και ο Ιησούς Χριστός,
ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ,	ο οποίος, αν και ήταν Θεός, δε θεώρησε την ισότητά του με τον Θεό αποτέλεσμα αρπαγής,
ἀλλ᾿ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος,	αλλά τα απαρνήθηκε όλα, και πήρε μορφή δούλου, έγινε άνθρωπος,
καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.	Και όντας πραγματικός άνθρωπος ταπεινώθηκε θεληματικά υπακούοντας μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού.
Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα,	Για αυτό και ο Θεός τον ανέβασε πολύ ψηλά και του χάρισε το όνομα που είναι πάνω από όλα τα ονόματα.
ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων,	Έτσι, στο όνομα του Ιησού όλα τα επουράνια, τα επίγεια και τα υποχθόνια θα προσκυνήσουν,
καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός.	Και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός, για να δοξάζεται έτσι ο Θεός Πατέρας.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Σε κάθε γιορτή της Παναγίας διαβάζεται το Ευαγγέλιο για τις δύο αδελφές, Μάρθα και Μαρία, που φιλοξένησαν κάποτε τον Χριστό. Η Μάρθα είχε καταπιαστεί με την ετοιμασία του φαγητού, ενώ η Μαρία καθόταν και άκουε τον Χριστό. Στο παράπονο της Μάρθας για την απραξία της Μαρίας, ο Χριστός απάντησε ότι η Μαρία διάλεξε το σωστό και έκανε αυτό που ήταν πιο αναγκαίο από όλα. Άκουε τον λόγο του Θεού.

Μετά από αυτό και άλλα παρόμοια περιστατικά, μια γυναίκα από το πλήθος που άκουε τον Χριστό, μακάρισε τη μητέρα που τον κυοφόρησε στην κοιλιά της και τον θήλασε στο στήθος της, δηλαδή την Παναγία (Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου).

Ήδη ο Γαβριήλ είναι ο πρώτος που εξυμνεί και μακαρίζει την Παναγία κατά τη στιγμή του Ευαγγελισμού. «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξίν».

ΕΝΟΣ ΔΕ ΕΣΤΙ ΧΡΕΙΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΝΟΣ ΔΕ ΕΣΤΙ ΧΡΕΙΑ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

“Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά·  ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς” (Λουκ. 10, 42)

Αποκρίθηκε τότε ο Κύριος και της είπε: «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και αγωνιάς  για πολλά,  ενώ για ένα πράγμα υπάρχει ανάγκη. Η Μαρία, πράγματι, διάλεξε την αγαθή μερίδα, που δε θα της αφαιρεθεί»

    “Ενός δε έστι χρεία”, λέει ο Χριστός στην Μάρθα, την αδερφή του Λαζάρου, όταν εκείνη διαμαρτύρεται, διότι η αδερφή της Μαρία δεν βοηθά στην προετοιμασία της δοχής, της φιλοξενίας, της τράπεζας που η Μάρθα από την καρδιά της ήθελε να παραθέσει στον Ιησού και τους μαθητές Του. Και ο Κύριος, χωρίς να αρνείται την αγάπη της Μάρθας, της υποδεικνύει ότι δεν είναι η τροφή με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή του, αλλά το να χορτάσει η καρδιά του με τον λόγο του Θεού, επιζητώντας, αφήνοντας παραπίσω κάθε τι άλλο, ακούγοντας και ζώντας τη χαρά και τη χάρη.
    “Ενός δε έστι χρεία”. Και η χρεία είναι η κοινωνία με τον Χριστό, η σχέση μαζί Του, που κάνει τον άνθρωπο να αγαπά, να φωτίζεται, να γνωρίζει γιατί ζει, να μη φοβάται το κακό, την αμαρτία, τον θάνατο, αλλά να χαίρεται γιατί είναι παιδί του Θεού.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καί μαστοί οὕς ἐθήλασας».

«Μακαρίζομέν σε Θεοτόκε Παρθένε καί δοξάζομέν σε οἱ πιστοί κατά χρέος...». Φύλαξε ἡ Ἀειπάρθενος Θεοτόκος Μαρία, παρθενία, ἁγνότητα καί ἁγιοσύνη· μέ τέλεια ἀγάπη καί ὑπακοή παρέμεινε ἰσόβια ἁγνή καί καλή φροντίζοντας ἀπερίσπαστα τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἀφιερωμένη στήν ὑπακοή πρός τόν Θεόν, γέννησε ἐν παρθενίᾳ τόν Ἀμήτωρα ἐκ Πατρός καί Ἀπάτωρα ἐκ μητρός, τόν Χριστόν. Εὐδοκήσαντα τοῦ Πατρός μέ τήν ὑποστατική παρουσία τοῦ Υἱοῦ καί τήν ἐνέργεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού ἐκπορεύεται ἐκ μόνου τοῦ Πατρός, δώρισε στόν κόσμο, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, Ἰησοῦν, τόν Θεάνθρωπον Σωτῆρα. Γι’ αὐτό καί ἔγινε ἡ ἀγαπημένη τῶν χριστιανῶν, Κυρία τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, κατέχουσα τά δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀφοῦ γέννησε τόν Μόνον ἐκ φύσεως ἀναμάρτητον, Χριστόν.

Για απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου - από τον κ. Δημήτριο Τσαντήλα

 

Μνήμη Αιτωλών Αγίων - από τον κ. Δημήτριο Τσαντήλα

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Κήρυγμα στις 23/8/1992.

Μας λέει το σημερινό Ευαγγέλιο ότι, ενώ ο Κύριος δίδασκε τον λόγο του Θεού και εξηγούσε στους ανθρώπους, τι σημασία έχει ο λόγος του Θεού, που φωτίζει τις καρδιές και κάνει τους ανθρώπους να αγαπήσουν τον Θεό, και να αγωνιστούν για να γίνουν τέκνα του Θεού και να έχουν την ελπίδα της αιωνίου ζωής, μια απλή γυναίκα μέσα από το πλήθος των ανθρώπων που άκουγαν τα λόγια του, πετάχτηκε και είπε: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας» Ήθελε να δείξει με τα λόγια αυτά, ότι η διδασκαλία του Κυρίου είχε μπει τόσο βαθιά μέσα στην καρδιά της, την είχε συγκινήσει τόσο πολύ, που δεν ήξερε με τι λόγια να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της. Και καταλαβαίνοντας ότι, ό,τι και να έλεγε, δεν θα ήταν άξιο «ευχαριστώ» γι’ αυτή την μεγάλη δωρεά, τον λόγο του Θεού που είναι πυρ ζωής και φως, φώναξε: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Καλότυχη, μακαρία, ευτυχισμένη εκείνη η γυναίκα, η κοιλιά της οποίας Σε βάστασε, και από τους μαστούς της οποίας θήλασες γάλα για να μεγαλώσεις ως άνθρωπος και να γίνεις Αυτός που είσαι τώρα, κήρυκας του λόγου του Θεού.

Είναι η Παναγία της Τήνου “Holy Business”; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Είναι η Παναγία της Τήνου “Holy Business”;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κάθε χρόνο, τον Δεκαπενταύγουστο, ακούγεται η κατηγορία ότι το Προσκύνημα της Τήνου είναι δήθεν ένα είδος “holy business”, μια «ιερή επιχείρηση» που συγκεντρώνει χρήματα από την πίστη των ανθρώπων. Ποιά είναι η αλήθεια;

Το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, γνωστό ως Π.Ι.Ι.Ε.Τ., λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με κρατική εποπτεία. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται για έναν ανεξέλεγκτο οργανισμό που δρα χωρίς έλεγχο, αλλά για ίδρυμα με θεσμικό πλαίσιο, διοίκηση, οικονομικές υποχρεώσεις και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Τα έσοδά του προέρχονται από δωρεές, κληροδοσίες, αφιερώματα και τάματα των πιστών. Αυτή η πραγματικότητα είναι που προκαλεί συχνά την κριτική. Όμως η ύπαρξη εσόδων δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει κανείς ένα προσκύνημα «επιχείρηση». Κάθε μεγάλος οργανισμός που δέχεται καθημερινά πλήθος ανθρώπων χρειάζεται προσωπικό, συντήρηση, καθαριότητα, φύλαξη, υποδομές, λογιστική διαχείριση και κοινωνική ανταπόδοση.

Με άλλα λόγια, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα. Προφανώς υπάρχουν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτά τα χρήματα γίνονται ιδιωτικό κέρδος, αν τα καρπώνεται μόνο η Εκκλησία, ή αν επιστρέφουν στην κοινωνία.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΛΕΞΙΩΤΙΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας και τέλεσε Ιερά Μνημόσυνα στον Ι.Ν. Παναγίας Αλεξιωτίσσης με τη συμμετοχή των Ιερέων του Ναού π. Μιχαήλ Καραγιάννη, π. Παναγιώτου Μπαχρά και του Διακόνου Παναγιώτου Λάγιου.
Μετά την τέλεση των Ιερών Μνημοσύνων, ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: "Ευσεβείς μου αδελφοί, στον χώρο του κοιμητηρίου η Εκκλησία μάς θυμίζει μια μεγάλη αλήθεια, ότι η ζωή μας δεν τελειώνει με τον θάνατο.

Ο θάνατος είναι ένας προσωρινός χωρισμός και η ελπίδα μας βρίσκεται στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους μας, ζητώντας από τον Θεό να τους χαρίσει ανάπαυση και αιώνια ζωή.
Τα μνημόσυνα είναι μια υπενθύμιση· μας καλούν να ζούμε με πίστη, μετάνοια, αγάπη και καλά έργα, έχοντας πάντοτε μέσα στην καρδιά μας την αιωνιότητα.

Στατιστικά του Ιστολογίου

 

Για άλλη μια φορά έριξα μια ματιά 
στα στατιστικά και διαπίστωσα 
ότι χθες 21 Αυγούστου 2026 
οι θεάσεις του Ιστολογίου "Αναστάσιος" 
ήταν 271236 από πολλές χώρες.

Επιθυμώ -ξανά- να σας ευχαριστήσω,
 γιατί χωρίς εσάς το Ιστολόγιο 
δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.

Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΕΝΗΣ - Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου

Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΕΝΗΣ  

Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου 

 Σοφία και χάριτι κεκοσμημένος λαμπρώς / οσίως εβίωσας, εν εγκρατεία πολλή / σοφέ Αμβρόσιε Λενή, Μητροπολίτα Καλαβρύτων και Αιγιαλείας / όθεν τής τού Σωτήρος Εκκλησίας εδείχθης πάμφωτος λύχνος Πάτερ / αρετών ταις ακτίσι / και νυν Χριστόν δυσώπησον / υπέρ τών τιμώντων σε /!... 

Ναι, αξίζει τροπάρια και ύμνους ο πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος! Αξίζει επαίνους και τραγούδια! Αξίζει τον κότινο τής καρδιάς μας! Προ ολίγων ημερών γιορτάσαμε τα 50χρονα τού Σεβασμιωτάτου, από την εις Επίσκοπον χειροτονία του! Μα, είμαι βέβαιος, όλοι οι Ορθόδοξοι Έλληνες, Αχαιοί και μη, που γνωρίζουμε τον Σεβασμιώτατο - και, πρέπει να ομολογήσουμε, ότι όλοι εντός και εκτός Ελλάδος, σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη τής Ορθοδοξίας και τής Χριστιανωσύνης γενικώτερον, γνωρίζουν τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο - συμφωνούμε στο ότι κατά τον 20ό και 21ο αιώνα, ο κ. Αμβρόσιος ανήκει σ' εκείνες τις εκκλησιαστικές μορφές, που εκαλλιέργησαν δυναμικά το Ορθόδοξο φρόνημα τού λαού μας, έξω και πέρα από τα στενά όρια τού Αιγίου και τών μαρτυρικών Καλαβρύτων!

Ναι, οκ. Στείλε μου μνμ

 ✌

"Θεολογία και Εξέλιξη: Teilhard de Chardin" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Θεολογία και Εξέλιξη: Teilhard de Chardin"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Βουλώνεις τά ἀφτιά σου μέ τή φιλαργυρία σου; - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 Ὁ πεινασμένος λειώνει, 

ὁ γυμνός παγώνει, 

αὐτός πού ἔχει ἀνάγκη πνίγεται 

καί σύ ἀναβάλλεις γιά αὔριο τήν ἐλεημοσύνη; 

Περιφρονεῖς τόσες ἐντολές τοῦ Θεοῦ. 

Βουλώνεις τά ἀφτιά σου μέ τή φιλαργυρία σου;

 Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Μπορεῖ πάντα νά ὑπολογίζει στήν ὑποστήριξη

 Μιά κυβέρνηση πού ληστεύει τόν Πέτρο, 

γιά νά πληρώσει τόν Παῦλο, 

μπορεῖ πάντα νά ὑπολογίζει 

στήν ὑποστήριξη τοῦ Παύλου.

Τζώρτζ Μπέρναρντ Σώ

Τα προβλήματα σταματάνε...

 

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αγαθονίκου, και των συν αυτώ Ζωτικού, Ζήνωνος, Θεοπρεπίου, Ακινδύνου, και Σεβηριανού (22 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο Μάρτυς του Χριστού Αγαθόνικος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει σϞη’ [298]. Επιάσθη δε από τον κόμητα, Ευτόλμιον ονομαζόμενον, ο οποίος εστάλθη από την Νικομήδειαν υπό του βασιλέως, εις τα μέρη της Μαύρης Θαλάσσης, δια να θανατώση τους εκεί ευρισκομένους Χριστιανούς. Πλέωντας δε με καΐκιον, επήγεν εις το εμπόριον, το λεγόμενον Κάρπην, και εκεί ευρήκε τον Άγιον Ζωτικόν με τους μαθητάς του, ομολογούντας τον Χριστόν. Όθεν εκαταδίκασεν αυτόν να αποθάνη με θάνατον του σταυρού. Έπειτα εγύρισεν εις την Νικομήδειαν, και μαθών, ότι ο λεγόμενος Πρίγκιψ επίστευσεν εις τον Χριστόν, δια μέσου ενός Αγαθονίκου, όστις εχώριζε τους Έλληνας από τα είδωλα, και επρόσφερεν αυτούς εις τον Χριστόν, τούτο λέγω μαθών, έστειλε και επίασε και τους δύω. Και τον μεν Αγαθόνικον, έδειρε δυνατά, τον δε Πρίγκιπα, ομοίως και άλλους Χριστιανούς, οπού ήτον δεδεμένοι, επήρε μαζί του και τους επήγεν εις την Θράκην, οπού ήτον ο βασιλεύς, ίνα παρά του βασιλέως κριθώσιν.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αγαθονίκου και των συν αυτώ μαρτυρησάντων (22 Αυγούστου)

Σήμερα, 22 Αυγούστου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Μάρτυρος Αγαθονίκου και των συν αυτώ Ζωτικού, Ζήνωνα, Θεοπρέπιου, Ακίνδυνου και Σεβηριανού.
Ο Αγαθόνικος και οι συναθλητές του έζησαν στον Πόντο, επί Μαξιμιανού. Είχαν αναπτύξει πολύπλευρη δράση, με αποτέλεσμα πλήθος ειδωλολατρών να ομολογήσουν Χριστό βαπτιζόμενοι στο όνομα της Αγίας Τριάδας.
Με την έναρξη των διωγμών, μετέβη στην περιοχή του Πόντου ο ηγεμόνας της Νικομήδειας, ο οποίος, αφού προχώρησε στη σύλληψη των Αγίων, τους μετέφερε στην περιοχή της Θράκης, για να τιμωρηθούν από τον ίδιο τον αυτοκράτορα. Οι Ζωτικός, Ζήνωνας, Ακίνδυνος και Σεβηριανός εκτελέστηκαν καθ’ οδόν, γιατί λόγω των πολλών βασανιστηρίων, δεν μπορούσαν να συνεχίσουν την οδοιπορία και τα απάνθρωπα μαρτύρια.

ΟΤΑΝ Η ΔΕΞΙΑ ΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ «ΙΕΡΗ» ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ…

ΟΤΑΝ Η ΔΕΞΙΑ ΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ «ΙΕΡΗ» ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ…

Η δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος, Επισκόπου Τριμυθούντος, μεταφέρθηκε στη Μόσχα και έγινε δεκτή με τιμές από τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο στον Ναό του Σωτήρος Χριστού.

Σεβασμός στο ιερό λείψανο. Απόλυτος.

Αλλά ακριβώς γι’ αυτό γεννιέται ένα πολύ σοβαρό ερώτημα:

Τι μήνυμα εκπέμπουμε όταν η δεξιά χείρα ενός Αγίου που δίδαξε την αγάπη, τη συγχώρεση και την ειρήνη βρίσκεται δίπλα σε έναν εκκλησιαστικό ηγέτη που έχει ταυτιστεί πολιτικά και ρητορικά με έναν πόλεμο στον οποίο σκοτώνονται καθημερινά άνθρωποι και παιδιά;

Ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει επανειλημμένα στηρίξει τη ρωσική πολεμική προσπάθεια, ενώ η Ρωσική Εκκλησία έχει συνδεθεί με τη ρητορική περί «ιερού πολέμου».

Και την ίδια ώρα, το Πατριαρχείο Μόσχας συνεχίζει τη σφοδρή αντιπαράθεσή του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ακριβώς για το ζήτημα της Ουκρανίας και της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της.

Περί ηθικής αίρεσης - Γεώργιος Μαντζαρίδης

«Η ορθόδοξη ηθική είναι εφαρμοσμένη δογματική. Ο Θεός δεν αποκάλυψε στους ανθρώπους θεολογικές αλήθειες για να ικανοποιήσει την περιέργειά τους ή για να πλουτίσει τις γνώσεις τους, αλλά για να φανερώσει το είναι Του, που πρέπει να το μιμηθούν στη ζωή τους. Δεν υπάρχει δόγμα χωρίς ηθικό περιεχόμενο. Γι’ αυτό δεν υπάρχει δογματική αίρεση χωρίς επιπτώσεις στην ηθική. Η ηθική όμως αίρεση διαφέρει από την δογματική κατά το ότι δεν αμφισβητεί το δόγμα, αλλά το αποσυνδέει από τη ζωή. Το βλέπει ως θεωρητική διδασκαλία και όχι ως δείκτη ζωής. Έτσι, η ηθική αίρεση δεν παρουσιάζεται να παραχαράσσει ευθέως το δόγμα, αλλά το αδρανοποιεί και ανοίγει την οδό προς την εκκοσμίκευση. 

(απόσπασμα άρθρου του Γεωργίου Μαντζαρίδη, ομότιμου καθηγητή θεολογικής σχολής ΑΠΘ, στο περιοδικό ΕΡΩ, τεύχος 67, σελίδα 39).

ΕΝ ΑΓΡΥΠΝΙΑΙΣ - Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

  Με κατάνυξη τελέστηκε την Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026 η καθιερωμένη Ιερά Αγρυπνία στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών. Η Ιερά Αγρυπνία τελέστηκε προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, με τη συμμετοχή του Εφημερίου π. Ελευθερίου Κολιαβρά και του Διακόνου Κασσιανού Ιατρού.
Ο Θεοφιλέστατος, στη σύντομη ομιλία του, μεταξύ άλλων είπε: "Ευσεβείς μου αδελφοί, ας στρέψουμε τον νου και την καρδιά μας σε ένα θέμα θεμελιώδες για την πνευματική ζωή και την καθημερινότητά μας. Είναι η εσωτερική ειρήνη και ο τρόπος με τον οποίο η χριστιανική μας πίστη μάς καλεί να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και τις τρικυμίες του κόσμου τούτου.

Ο σύγχρονος άνθρωπος βομβαρδίζεται καθημερινά από πληροφορίες, απαιτήσεις και αγωνίες για το αύριο. Συχνά αισθανόμαστε ότι χάνουμε τον έλεγχο, ότι τα κύματα της καθημερινότητας μάς παρασέρνουν και ότι η ψυχική μας ηρεμία είναι εύθραυστη.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

 
 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026, τέλεσε Εσπερινό και Ιερά Παράκληση προς την Παναγία την Ιεροσολυμίτισσα στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πατρών.

Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε:"Ευσεβείς μου αδελφοί, ο Θεός μάς δημιούργησε για να ζήσουμε κοντά Του και να αξιωθούμε της χαράς της Βασιλείας των Ουρανών.

Ο Παράδεισος δεν είναι απλώς ένας τόπος· είναι η αιώνια ζωή μαζί με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Πώς, λοιπόν, πρέπει να ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, προκειμένου να αξιωθούμε της Βασιλείας των Ουρανών; Το βασικότερο είναι η πίστη στον Κύριό μας ότι είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος και Θεός αληθινός. Να ζούμε με πίστη που θα μεταφράζεται σε τρόπο ζωής: «Δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου».

Φορέστε ποδιές και ετοιμαστείτε...

 Καταθέτω ιδέα: αφού καθιερώθηκαν οι πίτες προς τιμήν των Αγίων Φανουρίου και Θαδδαίου (διαφορετικές συνταγές βεβαίως βεβαίως), και επειδή όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «συνταγή λαού, μπαίνει στο μενού του ουρανού», προτείνω την καθιέρωση Φεστιβάλ Πίτας το οποίο θα πραγματοποιείται κάθε Αύγουστο...

Θα δοκιμάζουμε νέες συνταγές, θα βαθμολογούμε την καλύτερη, και μπορούμε να προσθέσουμε συνταγές για άρτους και κόλλυβα...

Φορέστε ποδιές και ετοιμαστείτε...

Μ. ΧΚ. Ν.

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Βάσσης και των τέκνων αυτής Θεογνίου, Αγαπίου, και Πιστού (21 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη η Αγία Μάρτυς Βάσσα ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει σϞ’ [290], εκατάγετο δε από την πόλιν Έδεσσαν. Συζευχθείσα δε με κάποιον Ουαλλέριον, όστις ήτον ιερεύς των ειδώλων, εγέννησεν από αυτόν τρεις υιούς, Θεόγνιον, Αγάπιον, και Πιστόν, τους οποίους ανέτρεφε με την εις Θεόν ευσέβειαν, επειδή και αυτή ήτον από τους προγόνους της Χριστιανή και πιστή. Αύτη λοιπόν διαβαλθείσα από τον ίδιον άνδρα της, παρεστάθη μαζί με τους τρεις υιούς της, έμπροσθεν εις τον ανθύπατον και βικάριον, και ωμολόγησε πως είναι Χριστιανή. Όθεν αυτή και οι δύω της υιοί, εβάλθησαν εις την φυλακήν. Θεόγνιος δε ο πρώτος υιός της κρεμασθείς, εξεσχίσθη. Ύστερον δε από τούτον εφέρθη και ο δεύτερος αυτής υιός Αγάπιος, και εδάρθη. Η δε μήτηρ του έδιδε θάρρος εις αυτόν, και τον επαρακίνει εις το μαρτύριον.

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Θαδδαίου (21 Αυγούστου)

Τη μνήμη του Αποστόλου Ιούδα Θαδδαίου ή Λεββαίου, εκ των εβδομήκοντα μαθητών τιμά σήμερα η Εκκλησία. Θαδδαίος σημαίνει μεγάθυμος και Λεββαίος σημαίνει θαρραλέος. Ο Άγιος Ιερώνυμος τον ονομάζει «τριώνυμο». Υπήρξε αδελφός του Αγίου Ιακώβου του επονομαζόμενου «μικρού», και ήταν παιδιά του Αλφαίου.
Στα συναξάρια γίνεται σύγχυση του σημερινού τιμώμενου Αποστόλου με τον Απόστολο Ιούδα τον Θεάδελφο, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 19 Ιουνίου, και ήταν αδελφός του Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων.
Ο Θαδδαίος ήταν Ιουδαίος, ο οποίος καταγόταν από την Έδεσσα της μαρτυρικής Συρίας, ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα, όπου άκουσε συγκλονισμένος το κήρυγμα του Τιμίου Προδρόμου. Δέχθηκε το βάπτισμα στον Ιορδάνη και εντάχθηκε αρχικά στους μαθητές του Βαπτιστή.

Οι γυναίκες πίσω από τις κλειστές πόρτες της δυτικής συνείδησης - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Οι γυναίκες πίσω από τις κλειστές πόρτες της δυτικής συνείδησης

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το Αφγανιστάν παραμένει η μοναδική χώρα όπου απαγορεύεται στις γυναίκες η φοίτηση μετά την πρωτοβάθμια βαθμίδα.

Στο Αφγανιστάν, εκατομμύρια γυναίκες δεν ζουν απλώς περιορισμένες. Σβήνουν αργά από τον δημόσιο χώρο. Δεν επιτρέπεται να σπουδάσουν, δυσκολεύονται να εργαστούν, εμποδίζονται να μετακινηθούν ελεύθερα και μαθαίνουν να χαμηλώνουν ακόμη και τη φωνή τους. Πέντε χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, τα μισά πρόσωπα μιας χώρας έχουν σχεδόν εξαφανιστεί πίσω από τοίχους, υφάσματα και απαγορεύσεις. Τα νεότερα στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τις γυναίκες είναι σοκαριστικά. Οι Αρχές έχουν εκδώσει περισσότερα από εκατό διατάγματα που περιορίζουν κορίτσια και γυναίκες, ενώ οι μισές από όσες ερωτήθηκαν δηλώνουν ότι βγαίνουν από το σπίτι μόλις μία ή δύο φορές τον μήνα. Δεν πρόκειται για αυστηρό έθιμο ούτε για πολιτισμική ιδιαιτερότητα. Είναι συστηματική αφαίρεση της ανθρώπινης υπόστασης.

Η εκπαίδευση υπήρξε από τους πρώτους στόχους. Το Αφγανιστάν παραμένει η μοναδική χώρα όπου απαγορεύεται στις γυναίκες η φοίτηση μετά την πρωτοβάθμια βαθμίδα. Περίπου 2.200.000 κορίτσια στερούνται το σχολείο, ενώ περισσότερες από 100.000 νέες αποκλείστηκαν από τα πανεπιστήμια, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Περί ήθους εκκλησιαστικού - Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

«Οι χριστιανοί δεν έχουν το δικαίωμα να πραγματοποιούν στο όνομα του Χριστού εκβιαστικές πράξεις, ακόμα και επάνω στους ίδιους τους εκβιαστές τους. Μπορούν όμως ή και οφείλουν να ελέγχουν με παρρησία και αυτοθυσία την αδικία, για να υπερασπίζονται την δικαιοσύνη προς όλους, όταν βλέπουν όφελος από τον λόγο και την μαρτυρία τους».
 

Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

(Το μυστήριο της χριστιανικής ζωής, Έσσεξ Αγγλίας 2011, σελίδες 235-236)

Διαλέξτε πλευρά !

Σε μια χώρα που μετράει -για ένα ακόμα καλοκαίρι- καμένες εκτάσεις ξεκινά αύριο η κυνηγετική περίοδος. Περιλαμβάνει είδη όπως ο λαγός, η αλεπού, το πετροκούναβο, το ορτύκι, το τρυγόνι, η μπεκάτσα. 

Όσα από αυτά τα πλάσματα κατάφεραν να επιβιώσουν από τις φωτιές, αλλά και άλλα, σε άλλες περιοχές, εξαντλημένα από τους καύσωνες και τη λειψυδρία και πεινασμένα, θα κυνηγηθούν ανηλεώς. 

Στον αντίποδα, μια αλεπουδίτσα, με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από τροχαίο, δέχεται τη φροντίδα των εθελοντών στις εγκαταστάσεις της ΑΝΙΜΑ. 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - Μετόχιον Ιεράς Μονής Μαρίτσης

 

Κληρικοί, πανηγύρεις και χορός: τι λένε πραγματικά οι ιεροί Κανόνες - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

  Κληρικοί, πανηγύρεις και χορός: 

τι λένε πραγματικά οι ιεροί Κανόνες

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η συζήτηση για τη συμμετοχή κληρικών σε πανηγύρεις, ιδίως κατά τους θερινούς μήνες, όταν τιμώνται άγιοι ή η Υπεραγία Θεοτόκος, χρειάζεται σοβαρότητα, ορθή ερμηνεία των ιερών Κανόνων και ποιμαντική διάκριση. Συχνά προβάλλεται η άποψη ότι «οι ιεροί Κανόνες απαγορεύουν γενικώς στους κληρικούς να χορεύουν σε κάθε πανηγύρι». Άλλοτε μάλιστα γίνεται επίκληση Αποστολικών Κανόνων, Κανόνων της Συνόδου της Λαοδικείας και Κανόνων της Καρθαγένης με τρόπο γενικό, χωρίς να εξετάζεται το ακριβές περιεχόμενό τους.

Το θέμα, όμως, δεν λύνεται με αφοριστικά συνθήματα. Οι Κανόνες της Εκκλησίας δεν είναι απλές απαγορευτικές διατάξεις αποκομμένες από το εκκλησιαστικό ήθος. Είναι ποιμαντικοί κανόνες θεραπείας, ευταξίας και προστασίας του εκκλησιαστικού σώματος. Γι’ αυτό πρέπει να διαβάζονται κυρίως σύμφωνα με το πνεύμα των Πατέρων που τους θέσπισαν.

Το Kανονικό πλαίσιο

Οι βασικοί Κανόνες που σχετίζονται με το θέμα είναι κυρίως οι 53ος, 54ος και 55ος της Συνόδου της Λαοδικείας, καθώς και οι συγγενείς διατάξεις της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου.

Ο 53ος Κανών της Λαοδικείας λέγει:

«Οὐ δεῖ Χριστιανοὺς εἰς γάμους ἀπερχομένους βαλλίζειν ἢ ὀρχεῖσθαι, ἀλλὰ σεμνῶς δειπνεῖν ἢ ἀριστᾷν, ὡς πρέπει Χριστιανοῖς».

Θεόδωρος Κ. Γραμματικόπουλος, - Γεώργιος Διον. Κουρκούτας

Θεόδωρος Κ. Γραμματικόπουλος, 1937-2026

 
Ένας ακούραστος πνευματικός δημιουργός της Ηλείας
Στις 13 Ιουλίου 2026 έφυγε από την ζωή ένας ακούραστος πνευματικός δημιουργός της Ηλείας, ο Θεόδωρος Κων. Γραμματικόπουλος, σε ηλικία 89 ετών. Η εξόδιος ακολουθία του έλαβε χώρα στον κοιμητηριακό Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Πύργου, το απόγευμα της Τρίτης 14 Ιουλίου 2026, όπου συγγενείς, γείτονες και φίλοι τον αποχαιρέτησαν. Η σύντροφος της ζωής του κ. Χριστίνα Αργυρίου, με λόγια βγαλμένα από την καρδιά, διατύπωσε τον δικό της αποχαιρετισμό, λιτό και γεμάτο ειλικρίνεια,  για την μορφή και την κοινωνική παρουσία του εκλιπόντος, μέσα σε κλίμα συγκίνησης.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε στον Πύργο, επί της οδού Παπαφλέσσα, συνεχίζοντας να διαβάζει, να ενημερώνεται και να παρεμβαίνει με την γραφίδα του.

Ποτέ μήν προσεύχεσθε βιαστικά. - Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Ποτέ μήν προσεύχεσθε βιαστικά. 

Νά προσεύχεσθε μέ ἔντονη συμμετοχή τοῦνοῦ 

καί τῆς καρδιᾶς στά νοήματα τῆς προσευχῆς.

Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Παραμένει ευγενής και έντιμος άνθρωπος - Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

Αν και δεν υπάρχει νομικό δικαίωμα εδώ,
Υπάρχει, ωστόσο, ένα φυσικό, ανθρώπινο δικαίωμα,
Το δικαίωμα της κοινής λογικής και η φωνή της συνείδησης,
Και παρόλο που αυτό το δικαίωμά μας δεν προβλέπεται από κανέναν άθλιο αστικό κώδικα,
Ένας ευγενής και έντιμος άνθρωπος, δηλαδή ένας λογικός άνθρωπος,
Έχει την υποχρέωση να παραμένει ευγενής και έντιμος άνθρωπος ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από τους κώδικες.

 Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

Ο Ηλίθιος

Και γενικότερα στο Ίντερνετ !

 

Μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου Σαμουήλ (20 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εκατάγετο από την Αρμαθαίμ Σιφά, εκ του βουνού του Εφραίμ, υιός Ελκανά και Άννης της Προφήτιδος. Ο δε Ελκανά είχε δύω γυναίκας, από τας οποίας η μεν μία, ωνομάζετο Άννα, η δε άλλη, Φενάνα. Και η μεν Φενάνα είχε παιδίον, η δε Άννα δεν είχεν. Ανέβη δε ο Ελκανά μαζί με την γυναίκα του Άνναν εις τον τόπον Σηλώμ, οπού ήτον τότε η Σκηνή και η Κιβωτός. Εκεί δε ήτον και ο ιερεύς Ηλεί, και οι δύω υιοί του, ο Οφνεί και ο Φινεές. Ο δε Κύριος απέκλεισε την μήτραν της Άννας, και δεν εγέννα παιδίον. Όθεν δια την αιτίαν ταύτην ελυπούσεν αυτήν η αντίζηλός της Φενάνα. Η δε Άννα επροσευχήθη εις τον Θεόν μετά πόνου καρδίας, και δια τούτο ενθυμήθη αυτήν ο Θεός, και εγέννησεν υιόν τον μέγαν τούτον Προφήτην Σαμουήλ, (το οποίον ερμηνεύεται Θεαίτητος) αφιέρωσε δε αυτόν εις τον Θεόν η μητέρα του. Όθεν όταν αυξήνθη κατά την ηλικίαν, ελειτούργει εις τον Θεόν, και έγινε Προφήτης μεγάλος. Ο δε Ηλεί και οι υιοί του, εσυντρίφθησαν από την οργήν του Κυρίου και ηφανίσθησαν, διατί επαρώργιζον τον Θεόν. Έκρινε δε Σαμουήλ τον λαόν του Ισραήλ εις όλας τας ημέρας της ζωής του, και δώρα από κανένα δεν επήρεν.

Μνήμη του Προφήτου Σαμουήλ (20 Αυγούστου)

Σήμερα η Αγία μας Ορθοδόξου Εκκλησία, 20 Αυγούστου, τιμά τη μνήμη των Αγίων Ρηγίνου και Ορέστου, από τη Χαλκηδόνα. Τους συνέδεε βαθιά αδελφική φιλία. Η ομολογία της χριστιανικής τους ταυτότητας ήταν η αιτία να βρεθούν στη φυλακή. Αργότερα, μετά την αποφυλάκισή τους, ήρθαν στη νήσο μας και έζησαν στην περιοχή της Λεμεσού, όπου και τελικά μαρτύρησαν για χάρη του αναστημένου Χριστού.
Στο όνομα των Αγίων Ρηγίνου και Ορέστου έχουν αφιερωθεί ναοί στις κοινότητες Φασούλα Λεμεσού, Απλίκι στην Ορεινή Λευκωσία και Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου.
Ο προφήτης Σαμουήλ, ήταν ο τελευταίος από τους Κριτές του Ισραήλ και αυτός που έχρισε ως βασιλείς τον Σαούλ και κατόπιν τον Δαυίδ. Καταγόταν από τη φυλή του Λευί και η γέννησή του έγινε με θαυμαστό τρόπο, αφού οι γονείς του Ελκανά και Άννα ήσαν άτεκνοι. Υπηρέτησε τον Θεό και τον λαό Του για σαράντα χρόνια και πέθανε σε βαθιά γεράματα, προσμένοντας την έλευση του Μεσσία.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ Ο ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Δέκα χρόνια μετά το του αοίδιμου Παναγιώτη Μαρτίνη, φίλε κ. Αναστάσιε, και εντελώς ανίδεα σε σχέση μ' αυτό-τώρα το βλέπω πρώτη φορά- δεν είναι άσχετο και το ακόλουθο δικό μου με ιδιαίτερο τόνο  στα "Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ Ο ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ" ο  Όσιος Παϊσιος.

ΜΟΝΑΧΟΣ  ΕΡΗΜΙΤΗΣ  ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΠΑΪΣΙΟΣ  

Ο  ΤΑΠΕΙΝΟΣ  Ο  ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

     Επιστολή 23.01.1969, ήτοι πώς ένας απλός «μοναχός ερημίτης γέροντας», άγιος πριν αγιοκαταταχθεί,  εκφράζει και απηχεί λόγω και έργω «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»-ταπείνωση, συν «μακάριοι οι ειρηνονοποιοι ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται». Μερικά ενδιαφέροντα από παλιά ανάρτηση.

Για την συνέχεια του άρθρου διάβασε ΕΔΩ

Ένας χρόνος χωρίς τον Χρυσόστομο

Ένας χρόνος.

Κι ακόμη δυσκολεύομαι να γράψω για σένα στον παρελθοντικό χρόνο.

Πέρυσι τέτοιες μέρες γράφαμε για τον πιο ζωντανό άνθρωπο που έφυγε ξαφνικά. Για τον Χρυσόστομο που δεν χωρούσε εύκολα σε καμία περιγραφή: θεολόγο, δάσκαλο, μουσικό, συγγραφέα, μα πάνω απ’ όλα άνθρωπο με μια απίστευτη δύναμη ζωής.

Ένα χρόνο μετά, δεν θέλω να ξαναπώ ποιος ήσουν.

Τα είπαμε τότε.

Θέλω μόνο να πω πόσο παράξενο είναι να συνηθίζει ο κόσμος την απουσία ενός ανθρώπου που δεν ήταν φτιαγμένος για να λείπει.

Υπάρχουν άνθρωποι που, όταν φεύγουν, αφήνουν πίσω τους ένα κενό.

Κι υπάρχουν κι εκείνοι που αφήνουν έναν ολόκληρο τρόπο να βλέπεις τον κόσμο.

Όταν η αγένεια περισσεύει

Επιστροφή για λίγο στην Αθήνα.
Και μαζί με τις βαλίτσες, τα ρούχα και όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που κουβαλάς επιστρέφοντας από λίγες μέρες μακριά, με περίμενε κι ένα δέμα στο ταχυδρομείο. 
Πήγα λοιπόν να το παραλάβω, με χαρά και με εκείνη τη διάθεση του τουρίστα που ανακαλύπτει την άδεια πόλη του σαν να τη βλέπει για πρώτη φορά. Μάλλον όμως η επιστροφή στη μεγάλη πόλη και η σκληρότητά της μού κάθισαν αυτή τη φορά κάπως βαριά.
 
Μπροστά μου στην ουρά στεκόταν ένας ηλικιωμένος κύριος. Ένας γλυκός παππούς, γύρω στα ογδόντα με ενενήντα. Ευγενικός, περιποιημένος, περήφανος. Με λευκά μαλλιά και ακουστικά βαρηκοΐας και στα δύο του αυτιά.
Προσπαθούσε να στείλει ένα δέμα.
Μιλούσε με ευγένεια και σεβασμό. Προσπαθούσε να εξηγήσει τι ήθελε, έδειχνε τα χαρτιά του, επαναλάμβανε ότι είχε στείλει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά.
Απέναντί του, όμως, συναντούσε έναν τρόπο απότομο. Ψυχρό. Απαξιωτικό. Σχεδόν χωρίς ένα βλέμμα. 

Η εθνική μας σταρ κι ο άγιος Αθανάσιος Χαμακιώτης

Το 1934, στο Μαρούσι, όταν η νεογέννητη Αλίκη Βουγιουκλάκη αρρώστησε βαριά από πνευμονία και οι γονείς της έσπευσαν να τη βαπτίσουν, ο ιερέας που τη βάπτισε ήταν ο Αθανάσιος Χαμακιώτης, ο μετέπειτα Όσιος Αθανάσιος ο εν Αμαρουσίω και Ροδοπόλει ασκήσας. 
Δεν χρειάζεται να φορτώσουμε τη σύμπτωση με συμβολισμούς που δεν της ανήκουν. 
Αρκεί η εικόνα. 
Ένας άγνωστος ακόμη ιερομόναχος σκύβει επάνω από ένα άρρωστο βρέφος και προφέρει το όνομά του μέσα στο νερό του βαπτίσματος. 
Το παιδί θα γίνει αργότερα η διασημότερη ίσως εικόνα της μεταπολεμικής Ελλάδας. 
Ο ιερέας θα περάσει τη ζωή του ακολουθώντας σχεδόν την αντίθετη πορεία: μαθαίνοντας να αποσύρεται από την εικόνα του.

Ο κατά κόσμον Γεώργιος Χαμακιώτης γεννήθηκε το 1891 στην Τουρλάδα των Καλαβρύτων και μπήκε δεκαπέντε ετών στην Αγία Λαύρα. Το 1913 έγινε μοναχός Αθανάσιος, σπούδασε στην Ιερατική Σχολή της Άρτας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1916 και πρεσβύτερος το 1921. Το 1931 κατέβηκε στην Αθήνα και λίγα χρόνια αργότερα, το 1936, ανέλαβε τη Νερατζιώτισσα στο Μαρούσι. 
Εκεί αρχίζει ουσιαστικά η μεγάλη, αφανής περίοδος της ζωής του.