|
Ἀδελφοί, Χριστὸς παραγενόμενος Ἀρχιερεὺς
τῶν μελλόντων ἀγαθῶν |
Αδελφοί, αντίθετα, ο Χριστός ήρθε ως
αρχιερέας των αγαθών πραγμάτων που προσμένουμε. |
|
διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς,
οὐ χειροποιήτου, |
Η σκηνή στην οποία μπήκε είναι ανώτερη
και τελειότερη. Δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα, |
|
τοῦτ᾽ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, |
μέρος δηλαδή αυτής της
δημιουργίας. |
|
οὐδὲ δι᾽ αἵμα τος τράγων καὶ μόσχων, διὰ
δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ῞Αγια, |
Ο Χριστός μπήκε μια για πάντα στα άγια
των αγίων, για να προσφέρει αίμα όχι ταύρων και μοσχαριών, αλλά το δικό του
αίμα· |
|
αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. |
κι έτσι μας εξασφάλισε την αιώνια
σωτηρία. |
|
Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ
σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς
καθαρότητα, |
Το αίμα των ταύρων και των τράγων, και το ράντισμα με τη στάχτη του δαμαλιού εξαγνίζουν τους θρησκευτικά ακάθαρτους καθαρίζοντάς τους εξωτερικά. |
Σάββατο 28 Μαρτίου 2026
Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Αγίας Μαρίας Αιγυπτίας) 29/3/26, Θεία Λειτουργία, Κατανυκτικός Εσπερινός
Πέμπτη Κυριακή των Νηστειών: - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Πέμπτη Κυριακή των Νηστειών: Μάρκος 10:32–45
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Η πορεία του Χριστού προς τα Ιεροσόλυμα, όπως την
περιγράφει ο Μάρκος (10:32–45), δεν είναι απλώς άλλη μία ιεραποστολική
περιοδεία. Είναι η φανέρωση του δρόμου της σωτηρίας: ο δρόμος της εκούσιας
ταπείνωσης και της θυσιαστικής αγάπης. Οι μαθητές «ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες
εἰς Ἱεροσόλυμα» και ο Ιησούς προπορεύεται. Αυτό το «προπορεύεται» είναι
παρηγοριά και έλεγχος μαζί: Εκείνος μπαίνει πρώτος στη θλίψη, δεν σπρώχνει τον
άνθρωπο στο σκοτάδι, αλλά τον οδηγεί ο ίδιος μέσα από τον Σταυρό προς την
Ανάσταση.
Ο ευαγγελιστής σημειώνει ότι οι μαθητές «ἐθαμβοῦντο» και «ἐφοβοῦντο». Ο φόβος τους δείχνει ότι διαισθάνονται το βάρος των όσων έρχονται, αλλά δεν τα κατανοούν ακόμη πνευματικά. Κι ενώ ο Χριστός μιλά καθαρά για το πάθος Του—παράδοση, εμπαιγμοί, μαστίγωση, θάνατος, ανάσταση—οι Ιάκωβος και Ιωάννης ζητούν θέση δόξας: «Δὸς ἡμῖν… ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου… καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων… καθίσωμεν». Τόσο εύκολα η καρδιά, ακόμη και όταν ακολουθεί τον Χριστό, μπορεί να ζητά τον Θεό ως μέσο για αυτοεπιβεβαίωση. Η Εκκλησία δεν διαβάζει αυτή την περικοπή για να κατηγορήσει τους μαθητές, αλλά για να φωτίσει το δικό μας εσωτερικό αίτημα: «Κύριε, δώσε μου…» Πόσες φορές μέσα στη νηστεία, μέσα στις προσευχές και τις προσπάθειές μας, ζητάμε τελικά μια «δεξιά θέση», μια αναγνώριση, μια σιγουριά ότι “τα καταφέρνουμε”;
ΚΑΠΟΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ - π. Δημητρίου Μπόκου
ΚΑΠΟΙΑ
ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ
π. Δημητρίου Μπόκου
Στο εκπνοή της Μεγάλης Σαρακοστής και προ της
Μεγάλης Εβδομάδας η Εκκλησία θέτει ενώπιόν μας το τρανταχτό «υπόδειγμα
μετανοίας» της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Η πνευματική μας μάχη εν όψει
του Πάσχα πλησιάζει στο τέλος της, το αποτέλεσμα για κάποιους πιθανόν να είναι νικηφόρο,
για πολλούς ίσως αμφίρροπο, για άλλους όμως, τους περισσότερους μάλλον από μας,
απογοητευτικό, ή, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς στάσιμο (Κυριακή Ε΄
Νηστειών).
Έρχεται λοιπόν η αγία Μαρία να μας αφυπνίσει. Όχι
με χάδια και αβρότητες. Αλλά με τρόπο βίαιο, επαναστατικό, τρομερά ρηξικέλευθο.
Κόντρα σε καθετί που έχουμε συνηθίσει, κόντρα σε κάθε κατεστημένο μέσα μας,
κόντρα σε κάθε πνευματικό μας ψιλοβόλεμα, κόντρα σε κάθε κατάσταση πνευματικής ψευδοαυτάρκειας
και επανάπαυσης, με την οποία ξεγελάμε την υπνώττουσα, ρέγχουσα συνείδησή μας.
Η αγία Μαρία είναι ένας ηχηρός κόλαφος στα λιμνάζοντα ύδατα των υπαρξιακών μας ψευδαισθήσεων. Η ζωή της ξεπέρασε συνήθεις κανόνες και όρια, σε όποια φάση και αν την παρατηρήσουμε. Αν επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην εφάμαρτη βιοτή της, η εκρηκτική της αμαρτωλότητα είναι, το λιγότερο, σοκαριστική. Αν στρέψουμε το βλέμμα στη συγκλονιστική, ανατρεπτική της μετάνοια, ολόκληρος ο κόσμος, φυσικός και πνευματικός, άγγελοι και άνθρωποι, στεκόμαστε μπροστά της άφωνοι, ενεοί.
Μαρίας ὁσίας τῆς Αἰγυπτίας - Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Μαρίας ὁσίας τῆς Αἰγυπτίας
Ο βίος της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας δεν έχει
άλλο σκοπό από το να φανερώσει και να αναδείξει και να "ποιήσει
κατάδηλα" μέσα από τη ζωή τής Οσίας τα μεγαλεία του Κυρίου και Θεού και
Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού:
Το πόσο απέραντη είναι η αγάπη Του για μας τους
αδύναμους και αμαρτωλούς ανθρώπους, το πόσο αναρίθμητοι είναι οι δρόμοι που
κατασκευάζει ο Θεός για να οδηγήσει τον καθένα μας στην οδό της σωτηρίας, το με
πόση ταπείνωση, πραότητα, υπομονή και μακροθυμία ετοιμάζει και αναμένει τη
μετάνοια του καθενός μας.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Βίος Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...ὅτι ἰδού ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα».
Ἀναβαίνουμε ἀδελφοί διά τοῦ μαρτυρίου καί τῆς
μετανοίας ἀπό τή γῆ πρός τόν οὐρανό. Μποροῦμε νά ἐμβαθύνουμε στό νόημα τῶν
λόγων τοῦ Κυρίου, ὅταν ἀπομακρυνθοῦμε ἀπό τίς σκέψεις πού μᾶς ὠθοῦν νά ἀποκτήσουμε
κοσμικά μεγαλεῖα καί ἀξιώματα γιά δόξα πού δέν τήν παρέχει ὁ Θεός ἀλλά ὁ
σαρκικός κόσμος.
Ἡ ἀνάβασις πρός τά Ἱεροσόλυμα, τότε μόνον, ἔχει αἴσιον
τέλος καί βρίσκεται γιά τόν ἄνθρωπον ἐκεῖνον πού συνοδοιπορεῖ μέ τόν Χριστό·
καί στή συνάντηση αὐτή, ἀναγεννᾶται ἡ ψυχή μέσα στό Φῶς καί τήν Δόξα τῆς
Σταυρικῆς Του θυσίας.
Πρωτοκαθεδρεῖες ὑπερήφανες πού ζητοῦσαν οἱ δύο Ἀπόστολοι, καθώς καί ἀλαζονικό σαρκικό βίωμα πού ἐπέλεξε κατ’ ἀρχήν ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, δέν εἶναι ἡ σωστή προσφορά καί τό ἀρεστό στόν Θεό δῶρο πού ὀφείλουμε στόν οὐράνιο Εὐεργέτη μας. Ὁ Χριστός προσφέρει μέ θεϊκή ἀρχοντιά, εὐγένεια καί καλοσύνη, τό θεῖο Φῶς στίς πνευματεύμορφες ψυχές, ὅταν αὐτές μένουν μέ φιλότιμο ὀρθόδοξο στό αἰώνιο Φῶς τῆς διδασκαλίας Του καί ἀρνοῦνται τά σκοτάδια ἤ τά φωτάκια τοῦ διαβόλου τά πεπερασμένα.
ΔΥΝΑΜΕΘΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
ΔΥΝΑΜΕΘΑ
π. Θεμιστοκλής
Μουρτζανός
“Ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε.
Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι
βαπτισθῆναι; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· Δυνάμεθα” (Μάρκ. 10,
38-39)
Ο ᾿Ιησοῦς τότε τοὺς εἶπε· «Δὲν ξέρετε τί ζητᾶτε. Μπορεῖτε νὰ πιεῖτε τὸ ποτήρι
τοῦ πάθους ποὺ θὰ πιῶ ἐγὼ ἢ νὰ βαφτιστεῖτε μὲ τὸ βάπτισμα μὲ τὸ ὁποῖο θὰ
βαφτιστῶ ἐγώ;» «Μποροῦμε», τοῦ λένε.
Καθώς
πλησιάζουμε προς την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα η Εκκλησία ορίζει την τελευταία
Κυριακή των Νηστειών να διαβάζεται ένα απόσπασμα από το ευαγγέλιο του Μάρκου,
το οποίο αναφέρεται σε ένα παράξενο αίτημα δύο από των πρώτων μαθητών του
Κυρίου, του Ιακώβου και του Ιωάννη του ευαγγελιστή. Έρχονται, όταν ο Ιησούς
τους ενημερώνει για το τι πρόκειται να Του συμβεί, δηλαδή για τον Σταυρό, την
ταφή και την Ανάσταση, το μαρτύριο το οποίο επέρχεται, να Του ζητήσουν στη δόξα
Του να τους βάλει ως κριτές του νέου κόσμου, της βασιλείας του Θεού. Μάλιστα,
όταν ο Ιησούς τους ρωτά αν μπορούν να πιουν το ποτήρι του πάθους Του και να
βαπτιστούν στο βάπτισμα του αίματος, και εκείνοι απαντούν με έναν λόγο κοφτό,
σαφή και, ταυτόχρονα, απαιτητικά υπερήφανο: “δυνάμεθα”.
Πέμπτη Κυριακή των νηστειών - Δημήτριος Τσαντήλας
Ο Δημήτριος Τσαντήλας,
ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος ,
αναλύει τα νοήματα της πέμπτης Κυριακής των νηστειών.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
Η αμαρτία που χωρίζει από τον Θεό
Σήμερα πέμπτη Κυριακή των Νηστειών, γιορτάζουμε την μνήμη της αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
Η αγία Μαρία η Αιγυπτία ήταν μια γυναίκα που στα νιάτα της παρασύρθηκε και εξέκλινε σε πορνεία. Υποδουλώθηκε στην κατάσταση αυτή και έζησε πολλά χρόνια σε μια εξαθλιωμένη διαφθορά. Μέχρι που μετανόησε.
Ερώτημα: Καλά, γιατί ενώ η γιορτή της είναι την πρώτη Απριλίου, την εορτάζουμε σήμερα ημέρα Κυριακή; Μια γυναίκα με τέτοια συμπεριφορά; Όσο και αν αγίασε.
Γιατί μάλιστα την εορτάζουμε λίγο πριν το Πάσχα;
Τι θέλει να μας θυμίσει η αγία μας Εκκλησία;
Η Αγία Γραφή, όταν θέλει να δείξει τι σημασία έχει η κάθε αμαρτία που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό, λέει ότι είναι «πορνεία». Μιλώντας για ολόκληρο τον λαό, που αποστάτησε από τον Θεό, λέει: «Επόρνευσε ο λαός». Έπαυσε να ανήκει στο Θεό. Έπαυσε να θυμάται τον νόμο Του.
Γιατί αυτό; Ας το δούμε απλά.
Όταν μια γυναίκα παντρευτεί, πρέπει να ανήκει στον άνδρα της και κατά το σώμα και κατά την ψυχή. Ούτε το σώμα της επιτρέπεται να το πηγαίνει αλλού, ούτε η ψυχή της να αποστασιοποιείται από τον άνδρα της.
Μητροπολίτης Πατρῶν: «Καὶ εἰς τούς ἀτελευτήτους αἰῶνας – Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε – »
Μητροπολίτης Πατρῶν: «Καὶ εἰς τούς ἀτελευτήτους αἰῶνας – Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε – »
Στὸ κατάμεστο ἀπὸ κόσμο Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Εὐαγγελιστρίας
τῶν Πατρῶν, ἐψάλη ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος χοροσταστοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυστοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνεφέρθη στὴν συμπλήρωση 1400 ἐτῶν,
ἀπὸ τότε ποὺ ἐψάλη στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ 626 δηλαδή, ὁ ὑπέροχος αὐτὸς Ὕμνος,
ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Σέργιο, τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν Λαὸ τῆς Βασιλευούσης τῶν
πόλεων, προκειμένου νὰ εὐχαριστήσουν τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγὸ γιὰ τὴν σωτηρία τῆς
Πόλεως ἀπὸ τοὺς Ἀβάρους.
Τὸν Ὕμνον αὐτὸ τὸν ἔψαλαν, ὄρθιοι, ἀκάθιστοι, ἐξ΄ οὗ καὶ ἡ ὀνομασία του ἀπὸ τότε.
Ὅλοι μας, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, ὅπως ἐκεῖνοι, τότε στὴν Κωνσταντινούπολη, ψάλλομε καὶ σήμερα καὶ θὰ ψάλλωμε ἕως τελευταίας μας πνοῆς καὶ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας μαζὶ μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριὴλ καὶ τὶς Οὐράνιες Δυνάμεις τὸ «Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε».
Η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στον Ιερό Βυζαντινό Ναό Αγίου Δημητρίου Μπαδα μετόχι της Μονής Αγίας Μαρίνης Σανταμερίου.
Η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου τελέστηκε και αυτή την χρονιά από τον π. Κωνσταντίνο Δαραμούσκα στον Ιερό Βυζαντινό Ναό Αγίου Δημητρίου Μπαδα μετόχι της Μονής Αγίας Μαρίνης Σανταμερίου. Στον πιστό λαό που παραβρέθηκε ο π. Κωνσταντίνος ευχήθηκε με τις πρεσβείες της Θεοτόκου να ειρηνεύσει ο κόσμος και να εορτάσουμε πνευματικά την εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου μας.
ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος
ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
καὶ νὰ πᾶς, ἂν δὲν συνάντησες τὸν ἀναστημένο Χριστὸ μέσα στὸ Φῶς Του στὸ ἁγιοπότηρο τῆς ἐνορίας σου, τίποτα δὲν θὰ καταλαβαίνεις. Ἁπλῶς μὲ τὴν κίνηση σου ἀπὸ τόπους σὲ τόπους πᾶς νὰ διασκεδάσεις τὴν ἀκηδία ποὺ σὲ δέρνει. Καὶ στὰ Ἱεροσόλυμα νὰ πᾶς καὶ νὰ δεῖς, πάλι τίποτα δὲν κατάλαβες. Καὶ στὴν ἐνορία σου τὸ ἴδιο. Γιατὶ τὸν ἑαυτό σου παντοῦ τὸν κουβαλᾶς: μόνιμη γκρίνια, νάζια καὶ καμώματα ψευτοταπεινοφάνειας. Μόνο θεάματα ἀποζητᾶς νὰ σὲ "γεμίσουν" τάχατες. Γιὰ τοῦτο κι ἂν σοῦ λείψουν (αὐτὰ ποὺ τόσα χρόνια ἔβλεπες, ἀλλὰ μόνον ἔβλεπες) ἦρθε τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Καὶ βέβαια φταῖνε οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν καταλαβαίνουν αὐτὰ ποὺ τάχατες ἐσὺ (δὲν) ζεῖς.
ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
Πρόκειται, βέβαια, για μυθιστορία. ΟΜΩΣ αν σκεφτούμε ότι έκτοτε η Παναγία χαρακτηρίστηκε ως Υπέρμαχος Στρατηγός, ΜΑΛΛΟΝ τα
γραφέντα δεν πρέπει να αφίστανται πολύ από την πραγματικότητα...
Κώστα Κυριαζή, Ηράκλειος, Βιβλιοπωλείο της Εστίας,
3η έκδοση,
1998, σσ 256-7
[Πολιορκία της Κων/πολης από τους Αβάρους το 626
μΧ]
Κατέβηκαν στο προτείχιο στρατιώτες, μάζεψαν
λαβωμένους Αβάρους. Ο Βώνος ήθελε έναν οφφικιάλιό τους να τον ανακρίνει.
Βρέθηκαν κάμποσοι. Τους σήκωσαν και κρατώντας τους από τα μπράτσα τους οδήγησαν
μπροστά του.
Φοβόντουσαν για τη ζωή τους. Πυρετικά τα μάτια τους κοιτούσαν πέρα-δώθε. Πρόσμεναν μαρτύρια. Βρήκαν περιποίηση. Μίλησαν, είπαν για την προσπάθεια που θα συνεχιζόταν και αύριο και μεθαύριο. Δεν φαινόταν ψυχωμένοι. Σαν κάτι να τους φόβιζε, σαν κάτι να τους είχε κάνει να χάσουν την αντρειοσύνη τους. Κάποιος εξομολογήθηκε. Είπε:
Σάββατο της Πέμπτης Εβδομάδος των Νηστειών. Λουκάς 1:39-49, 56 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Σάββατο της Πέμπτης Εβδομάδος των Νηστειών. Λουκάς
1:39-49, 56
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Το ευαγγελικό ανάγνωσμα του Σαββάτου του Ακαθίστου
(Λουκ. 1:39-49, 56) μας παρουσιάζει μια συνάντηση απλή στην μορφή της, αλλά
γεμάτη θεολογικό βάθος: την επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ. Αμέσως μετά
τον Ευαγγελισμό, η Παναγία δεν μένει αδρανής. «Αναστάσα» –σηκώνεται– και
πορεύεται «μετά σπουδής» προς την ορεινή χώρα της Ιουδαίας. Αυτή η «σπουδή», η
βιασύνη της, αποκαλύπτει μια θεολογική αλήθεια: η χάρις του Θεού δεν είναι κάτι
που κρατάμε για τον εαυτό μας. Η Θεοτόκος, έχοντας δεχτεί το μέγα μυστήριο της
ενανθρώπησης του Λόγου, γίνεται αμέσως αγγελιοφόρος. Η παρουσία του Χριστού
μέσα της την ωθεί σε διακονία, σε έξοδο προς τον πλησίον. Είναι μια πρόγευση
της Εκκλησίας: η χαρά του Θεού μοιράζεται και μεταδίδεται.
Όταν η Μαρία χαιρετά την Ελισάβετ, συμβαίνει κάτι θαυμαστό. Ο Ιωάννης, το αγέννητο ακόμη παιδί στην κοιλιά της Ελισάβετ, σκιρτά από χαρά. Αυτό το σκίρτημα δεν είναι τυχαίο· είναι προφητική πράξη. Ο Ιωάννης, ο Πρόδρομος, αναγνωρίζει τον Κύριο πριν καν γεννηθεί. Εδώ βλέπουμε ότι ο Χριστός αγιάζει από την πρώτη στιγμή της σύλληψής Του. Η σωτηρία που προσφέρει δεν περιμένει την ώρα της Σταύρωσης ή της Ανάστασης· αρχίζει αμέσως, με την παρουσία Του. Είναι η χάρη που αγγίζει και μεταμορφώνει, όπως θα κάνει αργότερα με τόσους άλλους.
Μνήμη του Αγίου Ηρωδίωνα (28 Μαρτίου)
Σήμερα Σάββατο, 28 Μαρτίου, πριν την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά τη μνήμη του Αγίου Ηρωδίωνος, εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων, καθώς και του Οσίου Ιλαρίωνα του νέου, που υπήρξε ηγούμενος της Μονής Πελεκητής.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, όπως είναι γνωστό, είχε πέρα από τον στενό κύκλο των δώδεκα μαθητών, που συμβόλιζε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, και έναν ευρύτερο κύκλο, αποτελούμενο από εβδομήντα μαθητές, ανάμεσα στους οποίους διακρινόταν και ο σήμερα τιμώμενος Άγιος Ηρωδίων.
Ακολουθώντας την εντολή του Θεανθρώπου «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», ο Ηρωδίων έγινε θερμός κήρυκας του Ευαγγελίου και ακόλουθος και συνεργάτης του Αποστόλου Πέτρου. Το ιεραποστολικό του καθήκον τον έφερε στα μέρη της Ελλάδας, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος Νέων Πατρών, δηλαδή Υπάτης.
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026
27 Μαρτίου 2026: Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου
Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Ακάθιστος ύμνος επικράτησε να λέγεται ένας ύμνος
«Κοντάκιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, από την
όρθια στάση, που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας του. Οι
πιστοί έψαλλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι
εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο κατά την
ακολουθία της γιορτής του Ευαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος.
Ψάλλεται ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της
ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου, σε όλους τους Ιερούς Ναούς, τις πέντε πρώτες
Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την
πέμπτη ολόκληρος. Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους
(στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε οίκος
ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα), και είναι γραμμένος πάνω
στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας.
Θεωρείται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας, η γλώσσα του είναι σοβαρή και ποιητική και είναι εμπλουτισμένος από κοσμητικά επίθετα και πολλά σχήματα λόγου (αντιθέσεις, μεταφορές, κλπ). Το θέμα του είναι η εξύμνηση της ενανθρώπισης του Θεού μέσω της Θεοτόκου, πράγμα που γίνεται με πολλές εκφράσεις χαράς και αγαλλίασης, οι οποίες του προσδίδουν θριαμβευτικό τόνο.
Οικουμενικός Πατριάρχης: Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι μεγαλιώδης ωδή εις την ελευθερίαν
Σε ομιλία του κατά την έναρξη
Επιστημονικής Ημερίδος που διοργάνωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την
επέτειο συμπληρώσεως 1400 ετών από τότε που εψάλη για πρώτη φορά στον Ι. Ναό
Παναγίας των Βλαχερνών
“Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι μεγαλιώδης ωδή
εις την ελευθερίαν. Την ελευθερίαν του Θεού, η οποία εκφράζεται ως αγάπη προς τον άνθρωπον, και
την ελευθερίαν της Παναγίας, η οποία απαντά με το «Γενηθήτω» εις τον
ευαγγελιζόμενον την Σάρκωσιν του Λόγου του Θεού Άγγελον. Εις το πρόσωπoν της Θεοτόκου «συγκεφαλαιούται η
ανθρωπότης»”, τόνισε
η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, σήμερα, Πέμπτη,
26 Μαρτίου 2026, στην ομιλία του, κατά την έναρξη της Ημερίδας, που διοργάνωσε
το Οικουμενικό Πατριαρχείο με θέμα: «Ο Ακάθιστος Ύμνος: Δεκατέσσαρες αιώνες
ζώσης παραδόσεως», στην Πατριαρχική Αστική Σχολή Μαρασλή.
Ο Παναγιώτατος, καλωσόρισε με εγκαρδιότητα τους συνέδρους “εις την Πόλιν του Κωνσταντίνου, την Θεοτοκούπολιν, που εγέννησε, που έψαλε το πρώτον και που εβίωσε τον Ακάθιστον Ύμνον”, καθώς, επίσης, και “εις την ιστορικήν Καθέδραν της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, της «αρχούσης και πασχούσης» Εκκλησίας, η οποία, όπως έλεγεν ο μακαριστός πνευματικός ημών πατήρ Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων, είναι «και αυτή ένας πραγματικός Ακάθιστος Ύμνος, ένας ύμνος ορθός, που κρατά την εύσέβειαν της πίστεώς μας και την άξιοπρέπειαν και την τιμήν του Γένους μας»”.
Χριστιανική Ενώσις Αγρινίου - Βραδινό αφιέρωμα στα πάθη του Κυρίου
1. εκκλησιαστικούς ύμνους από χορωδία ιεροψαλτών
2. προβολή βίντεο
Είναι η Παναγία «Υπέρμαχος Στρατηγός»; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Είναι η Παναγία «Υπέρμαχος Στρατηγός»;
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Συχνά ακούγεται η απορία: Πώς η γλυκιά και ταπεινή
Μητέρα του Κυρίου, η κόρη από τη Ναζαρέτ, ονομάζεται «Υπέρμαχος Στρατηγός» στην
Ορθόδοξη Εκκλησία; Δεν φαίνεται αυτό να αντιφάσκει με το ευαγγελικό μήνυμα της
ειρήνης και της αγάπης; Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορική, λειτουργική και
θεολογική παράδοση της Εκκλησίας, η οποία αποδίδει αυτόν τον τίτλο όχι ως
πολεμική διάκριση, αλλά ως έκφραση πνευματικής προστασίας και μητρικής
πρεσβείας.
Η Ιστορική Συγκυρία: Η Σωτηρία της
Κωνσταντινούπολης
Η ονομασία «Υπέρμαχος Στρατηγός» προέρχεται από τον περίφημο Ακάθιστο Ύμνο, συγκεκριμένα από το τροπάριο «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια...», το οποίο συνετέθη τον 7ο αιώνα μ.Χ. Η ιστορική αφορμή ήταν η θαυμαστή διάσωση της Κωνσταντινούπολης από την πολιορκία των Αβάρων το 626 μ.Χ., κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Ενώ ο Ηράκλειος απουσίαζε σε εκστρατεία, η Πόλη βρέθηκε σε θανάσιμο κίνδυνο. Οι κάτοικοι, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Σέργιο, στράφηκαν σε αδιάλειπτη προσευχή προς την Θεοτόκο, θεωρώντας την ως την υπέρτατη προστάτιδα της Πόλης – μια παράδοση που χρονολογείται από τον ιδρυτή της, τον Μέγα Κωνσταντίνο, ο οποίος αφιέρωσε την Κωνσταντινούπολη στην Παναγία ως «Θεοφύλακτη Πόλη».
θεομητορικό τραγούδι 15 αιώνων - Δημήτριος Τσαντήλας
Ο ιατρός - θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας κηρύττει
τον λόγο του Θεού στην ακολουθία του ακαθίστου ύμνου , ερμηνεύοντας το τροπάριο
"την ωραιότητα της παρθενίας σου...".
Η Εκκλησία της Κύπρου δώρισε στην Ελλάδα οίκημα της πρεσβείας της στη Λευκωσία
Η Εκκλησία
της Κύπρου δώρισε στην Ελλάδα οίκημα της πρεσβείας της στη Λευκωσία
Τη δωρεά
στο ελληνικό κράτος ιδιόκτητου κτιρίου της εκκλησίας της Παναγιάς
Φανερωμένης στο οποίο στεγάζεται η ελληνική Πρεσβεία, στη Λευκωσία, ανακοίνωσε
την Τετάρτη ο Πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Ιερού Ναού,
Χρυσόστομου Χρυσοστόμου, με εισήγηση του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου.
Λαμβάνοντας τον λόγο το πρωί, προς το τέλος της Πανηγυρικής Δοξολογίας που τελέστηκε, με την ευκαιρία της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, στη Λευκωσία, στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη και άλλων επισήμων, περιλαμβανομένου του Πρέσβη της Ελλάδας στη Λευκωσία, Κωνσταντίνου Κόλλια, ο κ. Χρυσοστόμου είπε ότι η απόφαση λήφθηκε κατόπιν σχετικής εισήγησης και επιθυμίας του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και με σεβασμό προς τον θεσμικό του ρόλο και την πνευματική του καθοδήγηση θα προωθηθούν οι αναγκαίες ενέργειες.
Η Ασιατική νοοτροπία
Η Ασιατική νοοτροπία: ένας Σιγκαπουριάνος στρατιώτης φόρτωσε το σακίδιό
του στην οικιακή βοηθό για να το κουβαλήσει...
Όταν ένας τον ρώτησε γιατί το κάνει αυτό, η
απάντηση ήταν η εξής: Μέσα στο στρατόπεδο το κράτος με πληρώνει για να κουβαλάω
το σακίδιο, έξω από το στρατόπεδο είναι η προσωπική μου ζωή και πληρώνω την
οικιακή βοηθό να το κουβαλάει...
Μ ΧΚ Ν
ΠΡΟΣΟΧΗ – ΝΕΑ ΑΠΑΤΗ ΜΕ SMS (δήθεν από Fuel Pass 2026)
Αν λάβετε τέτοιο μήνυμα:
• Μην πατήσετε τον σύνδεσμο
• Μην καταχωρήσετε προσωπικά ή τραπεζικά στοιχεία
• Διαγράψτε το μήνυμα
Υπενθυμίζεται ότι δημόσιοι φορείς δεν αποστέλλουν μηνύματα με συνδέσμους για καταχώρηση τραπεζικών στοιχείων.
Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Ματρώνης της εν Θεσσαλονίκη (27 Μαρτίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Μνήμη της Αγίας Ματρώνας (27 Μαρτίου)
Σήμερα Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου, η Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Ματρώνας, του οσίου Κηρύκου και των μαρτύρων Φιλητού και Λυδίας.
Η Ματρώνα έζησε στη Θεσσαλονίκη τον 2ο μ.Χ. αιώνα και ήταν υπηρέτρια ενός Εβραίου αξιωματούχου της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η επίσης Εβραία σύζυγός του, που ονομαζόταν Πλαντίλλα, εμπιστευόταν τη Ματρώνα για την εργατικότητα και αφοσίωσή της και τη χρησιμοποιούσε ως συνοδό της κάθε φορά που μετέβαινε στη Συναγωγή, για προσευχή και μελέτη του Νόμου, της Τορά.
Η Αγία Ματρώνα εκμεταλλευόταν την ευκαιρία και εισερχόταν σε παρακείμενο προς τη Συναγωγή Χριστιανικό Ναό, όπου τιμούσε τον Χριστό με θερμή προσευχή. Όταν η Πλαντίλλα πληροφορήθηκε τη συμπεριφορά της αυτή, εξαγριώθηκε και την οδήγησε στον αξιωματούχο σύζυγό της, ο οποίος και απαίτησε από τη Ματρώνα να αρνηθεί τον Χριστό. Η μη ανταπόκρισή της στην εντολή του αφέντη της και η συνεχής ομολογία ότι είναι Χριστιανή, είχε ως συνέπεια τον βασανισμό και τον εγκλεισμό της για μεγάλο διάστημα στη φυλακή. Σ΄ αυτή τη φυλακή παρέδωσε τελικά το πνεύμα της, λαμβάνοντας ως έπαθλο το μαρτυρικό στεφάνι.
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026
«Καναρίνια στο ανθρακωρυχείο» - π. Ευάγγελος Γκανάς
Δ΄ Νηστειών
«Καναρίνια στο ανθρακωρυχείο»
π. Ευάγγελος Γκανάς
22/3/2026
Ο Χριστός έχει μόλις κατεβεί από το όρος Θαβώρ.
Εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά στον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Φανέρωσε,
δηλαδή, τη θεϊκή του δόξα. Κι αποκάλυψε πως ο Θεός θέλει και οι άνθρωποι να
μπορέσουν να γίνουν μέτοχοι αυτής της δόξας.
Όμως τώρα ο Χριστός έχει κατέβει από το Θαβώρ και
συναντά όχι δοξασμένους αλλά αμαυρωμένους ανθρώπους. Ένας πατέρας τον παρακαλεί
να κάνει καλά το γιο του που κατέχεται από πνεύμα άλαλο. Αν ο λόγος συνιστά
κατεξοχήν γνώρισμα του ανθρώπου, ο νέος αυτός το έχει χάσει. Χάνοντας το λόγο,
έχει χάσει τον εαυτό του.
Παράλληλα ο νέος, φανερώνοντας μια αυτοκαταστροφική διάθεση, πέφτει κατά καιρούς στο νερό και στη φωτιά. Οι πράξεις αυτές, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, φανερώνουν, έμμεσα, μια αξίωση δύναμης. Αυτό ο νέος, που δεν μπορεί να μιλήσει, λέει με τον τρόπο του πως δεν θέλει να τον θεωρούν ευάλωτο. Πως δεν πονάει, δεν πληγώνεται, δεν φοβάται.
Αφιερωμένη στο «Μεσολόγγι, το αλωνάκι της θυσίας» η φετινή θεατρική παράσταση της Χριστιανικής Εστίας Πατρών
Αφιερωμένη στο «Μεσολόγγι, το αλωνάκι της θυσίας»
Έντονα αισθήματα συγκίνησης προκάλεσε η θεατρική
παράσταση "Μεσολόγγι, το αλωνάκι
της θυσίας" που παρουσιάστηκε στη Χριστιανική Εστία Πατρών στον
εορτασμό της φετινής εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου που ήταν
αφιερωμένος στη θυσία των Εξοδιτών Μεσολογγιτών.
Το θεατρικό έργο παρουσιάστηκε σε τρεις παραστάσεις και παρακολούθησαν εκατοντάδες συμπολίτες μας που γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα, χειροκρότησαν με ενθουσιασμό την ερμηνεία των ρόλων αλλά και θαύμασαν τη συνειδητή θυσία των κατοίκων μιας άγνωστης, μικρής πόλης «εν τω μέσω των λιμνών» που προτίμησε τον ηρωικό θάνατο αντί της υποταγής αποδεικνύοντας ότι ο ηρωισμός δεν ήταν αυτοσκοπός αλλά χρέος. Γιατί πράγματι το Μεσολόγγι τη νύχτα των Βαγιών του 1826 κουβάλησε στην πλάτη του ολόκληρη την υπόδουλη Ελλάδα.
1821, 1981 και οι αλάνθαστοι. - Ιωάννης Δασκαρόλης
Μου αρέσει η σάτιρα με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας
και το ΠΑΣΟΚ. Γενικά το χιούμορ μας χρειάζεται στη ζωή μας σε όσο το δυνατόν
μεγαλύτερες δόσεις.
Αυτοί όμως που σοβαρά υποστηρίζουν ότι από το
γλωσσικό αυτό ολίσθημα τεκμαίρεται ότι δεν κάνει για πρόεδρος, με ξεπερνούν.
Φαντάζομαι ο Κανάκης στις μπούρδες που αραδιάζει
σε ζωντανή μετάδοση στις εκπομπές του ή οι υπόλοιποι αλάνθαστοι που από το πρωί
ξερνούν χολή δεν θα έχουν κάνει ποτέ κάποιο σαρδάμ ή λάθος.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ούτε ηθοποιός είναι
ούτε τραγουδιστής. Λάθη κάνουμε όλοι, έκανε και αυτός ένα ή δύο λάθη σε μια
τρίλεπτη δήλωση που όφειλε να αποστηθίσει και να αποδώσει live όταν τον κοιτάει όλη η Ελλάδα.
Είχαμε πρωθυπουργό οκταετίας που μας είχε διαλύσει
τα μυαλά με τέτοια λάθη, αλλά κανείς δεν σκέφτηκε τότε για αυτό το λόγο να του
πει παραιτήσου.
Έχω μιλήσει πολλές φορές δημοσίως ενώπιον κοινού ή ραδιοφωνικά για ιστορικά ζητήματα που υποτίθεται ότι γνωρίζω αρκετά καλά. Ήμουν πάντα καλά προετοιμασμένος με γραπτό ενώπιον μου, σχεδόν πάντα όμως έκανα λάθη και μάλιστα αρκετά. Κάποιες φορές και σοβαρά.
Απόφαση για αγώνα
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ
Εἶναι καιρός οἱ ἐπίσκοποι νὰ ἀφήσουν
τὰ περί διοικήσεως καὶ εἴτε να ἀναλάβουν τὸ ἀποστολικὸ τους καθήκον καὶ νὰ
προετοιμάσουν τὸ χριστεπώνυμο ποίμνιο ἐνόψει αὐτῶν πού ἔρχονται... Ἀποκαλυπτικὴ γιὰ ἄλλη μία φορά ἡ ἐκπομπή
τοῦ Διονύση Μακρῆ Δημοσιογράφου-Θεολόγου
Όταν αντιμετωπίζουμε τη ζωή με χαμόγελο - Ιερομόναχος Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
Όλα γίνονται
πιο εύκολα, όταν αντιμετωπίζουμε τη ζωή με χαμόγελο. Όταν μας βομβαρδίζουν
και μας πολεμούν να χαμογελούμε και έτσι να βγαίνουν τα δηλητήρια από
τον οργανισμό μας.
Ιερομόναχος Θαδδαίος
της Βιτόβνιτσα
«Τά ἐμά πταίσματα…» - π. Βασιλείου Μπακογιάννη
«Τά ἐμά πταίσματα…»
Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
«Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν
τά ἐμά πταίσματα», ἀκοῦμε
πάλιν καί πολλάκις τώρα τή Μ. Τεσσαρακοστή.
«Τοῦ ὁρᾶν τά ἐμά πταίσματα», δηλαδή τά ἐλαφρά ἁμαρτήματα. Καί τά βαριά;
Θέλοντας καί μή, μᾶς τά ὑπενθυμίζει ἡ
συνείδηση. «Τήν κακή
σου πράξη τήν ξέρει μόνο ὁ ἑαυτός σου· εἶναι τριβέλι στην ψυχή σου καί στην
καρδιά σου βέλος», ἔλεγε
ἐκ πεῖρας ὁ ἀρχαῖος Ἰσοκράτης.
Τά παραπτώματα, ἐπειδή δέν κεντοῦν τή
συνείδηση, γιά νά τά ἐντοπίσουμε, ‘ χρειάζεται ταπείνωση. Ἐπειδή δέν ἔχουμε
ταπείωνωση, ἀλλά ἐγωκεντρισμό, ἀδυνατοῦμε νά τά ἐνταπίσουμε.
Γιά νά καταλάβουμε πῶς λειτουργεῖ ἐντός μας ὁ ἐγωκεντρισμός, ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά ἀναφέρουμε ἕνα «ἀκαλλές» παράδειγμα. Τά κόπρανα τῶν ἀνθρώπων (καί ὄχι μόνο) ἐκπέμπουν ἀηδία· πιάνουμε τή μύτη μας· ὅμως, ὁ ἐγωκεντρισμός μᾶς κάνει, ὥστε τά κόπρανα τά δικά μας, καί ἐπειδή εἶναι δικά μας, νά τά βλέπουμε μέ ἄλλο μάτι· νά μήν τά ἀηδιάζουμε, ὅπως ἀηδιάζουμε τά τῶν ἄλλων· (σκεφθεῖτε πῶς π.χ., βλέπουμε τό σκεπτικό τό δικό μας, ἐπειδή εἶναι δικό μας, καί πῶς τό σκεπτικό τοῦ ἄλλου).
«Καὶ νὰ τοὺς τιμᾶμε καὶ συγγνώμη νὰ τοὺς ζητᾶμε»
Ἱερὰ Μνημόσυνα, κατὰ τὸ τυπικὸ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος στὸν μεθέορτο Ἑσπερινό, στὸν Μητροπολιτικὸ Ἱερὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως, πάντων τῶν Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πικρῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, εὐκλεῶς ἀγωνίστηκαν καὶ ἡρωικῶς ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν, ὑπερασπιζόμενοι τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ Γένους μας.
Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς πτώσεως τῆς Βασιλευούσης, ἄρχισε ἡ ἀντίσταση καὶ τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, ποὺ κορυφώθηκαν τὸ 1821 μὲ τὴν ἀποτίναξη τοῦ τουρκικοῦ ζυγοῦ. Βεβαίως ὁ ἀγώνας συνεχίστηκε καὶ μετὰ ταῦτα καὶ εἴχαμε συγκλονιστικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα συνεκίνησαν τὸν κόσμον ὅλον, ὅπως ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου. Ὅλους αὐτοὺς τοὺς μνημονεύσαμε καὶ τοὺς τιμᾶμε γιατί πύργωσαν μὲ τὸ αἷμα τους, τὴν λευτεριά μας καὶ μᾶς ἄφησαν κληρονομιὰ ἱερὴ καὶ μεγάλη.
Η εορτή του Ευαγγελισμού στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Με λαμπρότητα και την δέουσα
εκκλησιαστική τάξη, εορτάσθηκε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Την Τρίτη 24 Μαρτίου, παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Ακολούθησε η λιτάνευση της ιεράς εικόνος του Ευαγγελισμού και της Τιμίας Κάρας του Οσίου Σεραφείμ του Δομβοΐτου, που φιλοξενείται στο Ναό μέχρι τις 28 Μαρτίου και στη συνέχεια τελέσθηκε ιερά αγρυπνία.
Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος προς τους πιστούς, τόνισε στην αρχή του κηρύγματος του την αιώνια αλήθεια, ότι ο Θεός είναι αγάπη. Η ύπαρξή Του δεν είναι απλώς συνδεδεμένη με την αγάπη, αλλά ταυτίζεται με αυτήν. «Ο Θεός, ο αληθινός Θεός, ο πλάστης και δημιουργός της ζωής και της υπάρξεως είναι αγάπη. Ο τρόπος υπάρξεως Του είναι η αγάπη. Ο Θεός, ο ένας, ο ακατάληπτος, ο απρόσιτος, ο Κύριος της δημιουργίας έχει μία ουσία, μία φύση, αλλά τρεις υποστάσεις. Και αυτό που χαρίζει είναι η ατελεύτητη, απερινόητη αγάπη. Και αυτή την αγάπη την διακτίνισε.».
.png)





























.jpg)









