“ὅστις θέλει...” - γ. χ. γ.

“ὅστις θέλει...”

Εξόδου το ανάγνωσμα

(Μάρκ. η΄34 – θ΄ 1)

 

γ. χ.  γ.

 
               Μέσα στη διακριτική συστολή του ευαγγελικού λόγου, ο Χριστός απευθύνει μια πρόσκληση που ξεχωρίζει για τον απόλυτο σεβασμό της: «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν». Δεν εξαναγκάζει, δεν απειλεί, δεν επιστρατεύει νόμους ή συναισθηματικούς εκβιασμούς. Στέκεται ενώπιον του ανθρώπου και του προτείνει μια ελεύθερη συμπόρευση.

               Όμως, ο δρόμος στον οποίο καλεί δεν είναι μια απλή ηθική βελτίωση, ούτε μια επιφανειακή συμμόρφωση σε κανόνες. Είναι ένας δρόμος ριζικής αναθεώρησης: η έξοδος από την αμείλικτη αναγκαιότητα της φύσης μας. Η μετάβαση από τους νόμους της επιβίωσης στην ελευθερία της αγάπης.

               Πριν ζητήσει από εμάς να βαδίσουμε αυτό το μονοπάτι, ο ίδιος ο Χριστός το χάραξε πρώτος. Η παρουσία Του στην ιστορία είναι μια διπλή, συγκλονιστική έξοδος. Μια έξοδος, πρώτα, από τη θεότητα. Όχι βέβαια ως αποχώρηση από το θείο Είναι, αλλά ως έξοδος από την απρόσιτη αυτάρκεια της θείας δόξας προς την κένωση της αγάπης. Ο Άκτιστος κενώνει τον εαυτό Του. Απογυμνώνεται από τα προνόμια της θεϊκής Του δόξας και προσλαμβάνει την εύθραυστη μορφή δούλου — την κτιστή ανθρώπινη φύση.

Επέστρεψα και στην Ελλάδα και με ρώταγαν

 

«Πήγα στην Αφρική, με ρώταγαν 

τι είναι τα υποστατικά ιδιώματα της Αγίας Τριάδος!

Πήγα στην Ασία, με ρώταγαν 

αν μπορούμε όντως να μετέχουμε εμείς οι κοινοί θνητοί 

στις Άκτιστες ενέργειες του Αγίου Πνεύματος!

Επέστρεψα και στην Ελλάδα και με ρώταγαν 

αν η γυναίκα στην Εκκλησία κάνει να φορά παντελόνι…!»

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

Το δικαστήριο, της Κοινωνίας

 

Το δικαστήριο,

της Κοινωνίας,

είναι το καλύτερο,

και το μεγαλύτερο.

π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

Μαργαρίτα Παπανδρέου: Η ιστορική αντίδραση του Ανδρέα όταν του ανακοίνωσε πως «θα διαδηλώσω για τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων»

Μαργαρίτα Παπανδρέου: Η ιστορική αντίδραση του Ανδρέα όταν του ανακοίνωσε πως «θα διαδηλώσω για τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων»

Στέφανος Κρίκκης

 Τον αγώνα της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ) για τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων, μέχρι την τελική νομοθετική ρύθμιση του 1986, περιέγραφε  η Μαργαρίτα Παπανδρέου στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «Έρωτας και Εξουσία».

Η ίδια, υπό την ιδιότητα της προέδρου της ΕΓΕ, αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η οργάνωση, στις επαφές με την πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία, αλλά και στις δημόσιες κινητοποιήσεις των γυναικείων οργανώσεων.

Ιδιαίτερο και διαχρονικό ενδιαφέρον έχουν όσα έγραφε  για τη συνάντηση με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ, καθώς και για τη δική της συζήτηση με τον Ανδρέα Παπανδρέου πριν από τη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας.

Η συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου περιέγραφε την απόφαση της ΕΓΕ να συναντηθεί με την ηγεσία της Εκκλησίας, την οποία θεωρούσαν «φυσικό αντίπαλο» στο ζήτημα της νομιμοποίησης των εκτρώσεων.

Δεν είναι η εξουσία που διαφθείρει,

"Η εξουσία δεν αλλάζει τους ανθρώπους, 

απλώς αφαιρεί την ανάγκη τους να προσποιούνται.

Οι δίκαιοι προστατεύουν, οι φιλόδοξοι καταχρώνται, 

οι ανασφαλείς γίνονται τύραννοι.

Δεν είναι η εξουσία που διαφθείρει, 

είναι το αληθινό πρόσωπο του κάθε ανθρώπου 

που αναδύεται όταν δεν φοβάται πια τις συνέπειες."

Άντονι Χόπκινς

Η «ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ» ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ - Ιωάννης Σπιτέρης

Η «ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ» ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ

Ιωάννης Σπιτέρης

Ο διεθνής Τύπος -και, πιο σπάνια, ο ελληνικός- αναφέρεται σε γιατρούς, πανεπιστημιακούς, επιστήμονες, δικηγόρους και άλλους καταξιωμένους επαγγελματίες που αποφασίζουν να γίνουν ιερείς ή μοναχοί. Αντίστοιχη δημοσιότητα λαμβάνουν και γνωστές γυναίκες, ηθοποιοί, τραγουδίστριες ή επαγγελματίες άλλων κλάδων, οι οποίες επιλέγουν τη μοναστική ζωή. Η περιέργεια του κοινού, μάλιστα, φαίνεται να εντείνεται όταν πρόκειται για γυναίκες.

Είναι κατανοητό ότι γεγονότα αυτού του είδους προκαλούν το ενδιαφέρον και γεννούν το ερώτημα: τι είναι άραγε αυτό που ωθεί έναν άνθρωπο να κάνει ένα τόσο ριζικό βήμα; Ωστόσο, το ουσιώδες ζήτημα δεν βρίσκεται τόσο στην απόφαση αυτή καθαυτή όσο στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη σχέση ανάμεσα στη λεγόμενη κοσμική και τη θρησκευτική σφαίρα.

Όταν ζητάς από το κράτος να γίνει μεγάλος πατέρας …

 

Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Λάγγουρα Πατρών - Αγρυπνία ΑΓΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ

Κόνιτσα: Ζημιά ενός αιώνα από τη φωτιά που έκαιγε εννέα ημέρες – Στάχτη 8.000 στρέμματα

 Η πυρκαγιά εξελίχθηκε μέσα σε προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000 και στη Ζώνη ΙΙ του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου

Κατερίνα Ροββά

 Περισσότερα από 100 χρόνια θα χρειαστούν για να αναγεννηθεί το δάσος που κάηκε στο όρος Τραπεζίτσα της Κόνιτσας. Η πυρκαγιά συνέχιζε χθες (8/9) το καταστροφικό της έργο για ένατη συνεχόμενη ημέρα, σε μία από τις πιο δύσβατες αλλά και οικολογικά σημαντικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Περίπου 8.000 στρέμματα είχαν καεί έως χθες, σύμφωνα με στοιχεία του FireHUB της Επιχειρησιακής Μονάδας BEYOND του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Η δασική πυρκαγιά στην Κόνιτσα εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα σε προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000, στη Ζώνη ΙΙ του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, η οποία υπάγεται σε καθεστώς αυξημένης προστασίας. Πρόκειται για περιοχή με ιδιαίτερα δύσκολο ανάγλυφο, πυκνή δασική βλάστηση και περιορισμένο οδικό δίκτυο. Είναι χαρακτηριστικό ότι χθες ελικόπτερα μετέφεραν φορητές υδατοδεξαμενές στους δασοκομάντος που επιχειρούσαν στο βουνό.

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΟΥ ΑΛΕΞΊΟΥ ΦΙΛΟΘΈΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΉ ΙΕΡΆ ΑΓΡΥΠΝΊΑ

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΟΥ ΑΛΕΞΊΟΥ ΦΙΛΟΘΈΗΣ ΠΑΤΡΏΝ 

6932371500  (Πατήρ Παναγιώτης Θωμάς) 

 

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΉ ΙΕΡΆ ΑΓΡΥΠΝΊΑ 

 

ΤΗΝ ΤΡΊΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ ΤΟ ΒΡΆΔΥ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΊΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΉΣ ΤΗΣ ΣΥΛΛΉΨΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΊΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΉΜΗΣ ΤΟΥ ΟΣΊΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΎ ΠΑΤΡΌΣ ΤΟΥ ΟΣΊΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ ΣΤΟΝ ΙΕΡΌ ΝΑΌ ΜΑΣ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΊ ΙΕΡΆ ΑΓΡΥΠΝΊΑ ΤΗΣ ΟΠΟΊΑΣ ΘΑ ΠΡΟΣΤΕΙ Ο ΘΕΟΦΙΛΈΣΤΑΤΟΣ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΊΤΣΗΣ κ ΧΡΎΣΑΝΘΟΣ 

ΩΡΑ 9μμ έως 12.30μμεσον

 

Απολυτίκιο Αγίου Ευσταθίου και της Συνοδείας Αυτού

 Απολυτίκιο Αγίου Ευσταθίου και της Συνοδείας Αυτού

Ἦχος α'. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς εὐσέβειαν ἔνδοξε, τὴ τοῦ σοὶ ὀφθέντος δυνάμει, δι' ἐλάφου Εὐστάθιε, ποικίλους καθυπέστης πειρασμούς, καὶ ἤστραψας ἐν ἄθλοις ἱεροίς, σὺν τὴ θεία σου συμβίω καὶ τοὶς υἱοίς, φαιδρύνων τοὺς βοώντας σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δείξαντι σὲ ἐν παντί, Ἰὼβ παμμάκαρ δεύτερον.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ευσταθίου και της συνοδίας αυτού, Θεοπίστης της αυτού συζύγου, Αγαπίου τε και Θεοπίστου των υιών αυτών (20 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μεγαλομάρτυς του Χριστού Ευστάθιος, ήτον στρατηλάτης εν τη Ρώμη περιφανέστατος, κατά τους χρόνους Τραϊανού του βασιλέως, εν έτει ρ’ [100], εγνωρίζετο δε ο πλέον περιβόητος από τους άλλους κατά την αρετήν, και κατά τους τρόπους και γνώμην, και κατά την προς τους πτωχούς ελεημοσύνην τε και συμπάθειαν. Εκαλείτο δε πρότερον, αυτός μεν, Πλακίδας· η δε γυνή αυτού, Τατιανή. Ούτος λοιπόν ο αοίδιμος, επειδή και ήτον κρατημένος από την πλάνην των ειδώλων, δια την πολλήν αυτού ευλάβειαν και καλοκαγαθίαν, ηξιώθη να λάβη το εις την πίστιν κάλεσμα άνωθεν παρά Θεού, καθώς έλαβεν αυτό και ο Απόστολος Παύλος. Διότι μίαν φοράν, εις καιρόν οπού αυτός εκυνήγα και εδίωκεν ένα μεγάλον ελάφι, και ήτον κοντά δια να πλησιάση εις αυτό, ω του θαύματος! βλέπει ανάμεσα εις τα δύω κέρατα του ελαφίου, ιστάμενον τον τίμιον Σταυρόν του Χριστού, όστις έλαμπεν υπέρ τον ήλιον. Και μεταξύ, βλέπει και τον δι’ ημάς σταυρωθέντα Χριστόν. Από εκεί δε ακούει και μίαν φωνήν, ήτις έλεγε ταύτα· «Πλακίδα, τι με διώκεις; εγώ ειμι ο Χριστός».

Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου (20 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, Κυριακή μετά την Ύψωση του Σταυρού και διαρκούσης της εορτής του Τιμίου και Ζωοποιού Ξύλου της Οικουμένης ο φύλακας, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά τη μνήμη του Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, της συζύγου του Θεοπίστης και των δύο υιών τους, Αγαπίου και Θεοπίστου, καθώς και του Αγίου Μελετίου, επισκόπου Κύπρου.
Μόλις έμαθε ο ειδωλολάτρης αυτοκράτορας Τραϊανός ότι ο Πλακίδης – αυτό ήταν το όνομα του αγίου Ευσταθίου προτού βαπτισθεί – έγινε Χριστιανός, τον καθαίρεσε από το στρατιωτικό του αξίωμα και τον εξόρισε μαζί με την οικογένειά του. Ακολούθως τον απομόνωσαν από τη σύζυγό του και τους δύο γιούς του. Όταν, όμως, ο Τραϊανός συνάντησε δυσκολίες στους πολέμους, κάλεσε στο στράτευμα τον έμπειρο και γενναίο Ευστάθιο, ο οποίος συνετέλεσε τα μέγιστα στη νίκη.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 20/9/2026 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή Μετά την Ύψωση

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Γαλάτας 2: 16-20

 

Αδελφοί, εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ,	Αδελφοί, ξέρουμε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί με την τήρηση των διατάξεων του νόμου. Αυτό γίνεται μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό.
καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου,	Γι’ αυτό κι εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να δικαιωθούμε με την πίστη στο Χριστό κι όχι με την τήρηση του νόμου
διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.	γιατί με τα έργα του νόμου δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος.
Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο.	Αν όμως, ζητώντας να σωθούμε από τον Χριστό, βρεθήκαμε να είμαστε και μείς αμαρτωλοί όπως οι εθνικοί, σημαίνει τάχα πως ο Χριστός οδηγεί στην αμαρτία; Όχι βέβαια!
Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.	Γιατί, αν ό,τι γκρέμισα το ξαναχτίζω, είναι σαν να ομολογώ πως έκανα λάθος όταν το γκρέμιζα.

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού — Μάρκος 8:34–38, 9:1

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Την Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, το Ευαγγέλιο μας καλεί να περάσουμε από την προσκύνηση του Σταυρού στην ζωή του Σταυρού. Ο Χριστός δεν ζητά απλώς να τιμήσουμε τη θυσία Του, αλλά να Τον ακολουθήσουμε. Η πρόσκλησή Του αφορά τις επιλογές μας, τις σχέσεις μας και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ίδια τη ζωή: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μάρκος 8:34).

Η αρχή είναι καθοριστική: «Εἴ τις θέλει». Ο Χριστός προσκαλεί, δεν εξαναγκάζει. Η μαθητεία προϋποθέτει την ελεύθερη ανταπόκριση του ανθρώπου. Ωστόσο, το ελεύθερο αυτό «ναι» δεν μένει μια καλή πρόθεση· ζητά αλλαγή προσανατολισμού.

Το «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν» δεν σημαίνει να μισήσουμε τον εαυτό μας ή να περιφρονήσουμε την αξία μας. Σημαίνει να πάψουμε να θεωρούμε το εγώ μας κέντρο των πάντων. Να αρνηθούμε την απαίτηση να επιβαλλόμαστε, να δικαιωνόμαστε πάντοτε, να υπηρετούν όλοι τις επιθυμίες μας. Δεν καταργείται το πρόσωπο· ελευθερώνεται από τον εγωισμό για να αγαπήσει. Αυτή η αυταπάρνηση εκφράζεται ως ταπεινή διακονία, χωρίς απαίτηση αναγνώρισης και ανταπόδοσης.

Ας σκεφτούμε πόση ελευθερία χρειάζεται για να ζητήσουμε συγγνώμη χωρίς δικαιολογίες, να ακούσουμε χωρίς να διακόπτουμε, να προσφέρουμε χρόνο χωρίς να υπολογίζουμε τι θα κερδίσουμε.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Όταν ο Χριστός αποκάλυψε στους μαθητές του ότι επρόκειτο «πολλά παθείν από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων» και ότι θα φονευόταν από αυτούς, αλλά και θα ανασταινόταν «τη τρίτη ημέρα», ο Πέτρος αναστατώθηκε πολύ. Πήρε τον Χριστό ιδιαιτέρως και τον παρακινούσε με έντονο ύφος να το αποφύγει αυτό. Ήταν αδιανόητο κατά τη γνώμη του, σκάνδαλο μέγα, να συμβεί κάτι τέτοιο στον Μεσσία.

Τότε ο Χριστός είπε, ότι όποιος τον αποτρέπει από τον σταυρικό θάνατο δεν έχει θεϊκό φρόνημα, αλλά σατανικό. Φρονεί αυτά που αρέσουν στους ανθρώπους. Όχι μόνο ο Χριστός θα σήκωνε τον σταυρό του, αλλά και κάθε αληθινός ακόλουθός του θα έπρεπε στο εξής να σηκώνει καθημερινά τον σταυρό του (Κυριακή μετά την Ύψωσιν).

Καθημερινή άρση του σταυρού σημαίνει να ενεργούμε τηρώντας επακριβώς τις θείες εντολές, πράγμα που προϋποθέτει συνεχή συμμόρφωση στο θέλημα του Θεού και σταύρωμα των δικών μας θελημάτων, αλλά και όλων των κακών εσωτερικών μας κινήσεων. Πράγμα πολύ δύσκολο, έως και ακατόρθωτο. Σκεφθήκαμε π. χ. πόσο εύκολα και πόσες φορές γκρινιάζουμε για κάτι; Για σοβαρά, αλλά, το συνηθέστερο, για εντελώς ασήμαντα πράγματα; Πόση ζημιά όμως γίνεται από αυτό μεταξύ μας; Και ιδίως στις ψυχές των παιδιών;

ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός  

«Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο» (Γαλ. 2,17)

«῍Αν ὅμως, ζητώντας νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὸν Χριστό, βρεθήκαμε νὰ εἴμαστε κι ἐμεῖς ἁμαρτωλοὶ ὅπως οἱ ἐθνικοί, σημαίνει τάχα πὼς ὁ Χριστὸς ὁδηγεῖ στὴν ἁμαρτία; ῎Οχι βέβαια!» 

            Πολλοί άνθρωποι, θέλοντας να δικαιολογήσουν την αδιαφορία τους ή την άρνησή τους απέναντι στην πίστη, επικαλούνται ως επιχείρημα το ότι  οι χριστιανοί είμαστε αμαρτωλοί. Δεν τηρούμε τις εντολές του Χριστού και του Ευαγγελίου. Δίνουμε συχνά ένα κάκιστο παράδειγμα στον κόσμο. Επομένως, ισχυρίζονται, γιατί να πιστέψουμε σε μια θρησκεία, οι πιστοί της οποίας δείχνουν ότι δεν τους αλλάζει καθόλου εντός τους, ούτε αυτή η αλλαγή φαίνεται στη συμπεριφορά τους;

            Το επιχείρημα έρχεται να συναντήσει την πρώτη Εκκλησία, αυτή της Γαλατίας στην Μικρά Ασία, και το αντιμετωπίζει ο απόστολος Παύλος. Κάνει διάκριση ανάμεσα στον Χριστό και στους ανθρώπους. Αυτός που θέλει να πιστέψει στον Χριστό, δεν μένει στο ανθρώπινο παράδειγμα, το οποίο μπορεί να σκανδαλίζει. Όμως δεν πιστεύουμε σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό. Οι άνθρωποι φέρουμε την ευθύνη για όσα πράττουμε. Για το ότι είμαστε ανακόλουθοι έναντι της πίστης μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὅς γάρ ἄν ἐπαισχυνθῇ με καί τούς ἐμούς λόγους...».

Παιδί: ὁποιοσδήποτε ἐντραπῇ Ἐμέ καί τήν διδασκαλία μου ἐπηρεαζόμενος ἀπό τήν «πτωχεία» -τήν ταπεινή παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο- ὁ Μεσσίας, θά τόν ἀποκηρύξει ὡς μή ἰδικόν Του. Μή ξεχνᾶς λοιπόν, χριστιανέ, τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ἀφήνοντας τόν νοῦ σου νά τρέχει καί νά ἀσχολεῖται μέ τά μάταια πράγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, γιά νά μή σέ ξεχάσει κι Ἐκεῖνος καί σέ ἐγκαταλείψει στόν καιρό τῶν πειρασμῶν σου. Σέ ἐκείνους πού ζοῦν μέ σωματικές ἀνέσεις, δέν κατοικεῖ τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τό πνεῦμα τοῦ διαβόλου· σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων πού ἀγάπησαν πολύ τόν Χριστόν.

Σέ τοῦτον τόν κόσμον ὁ ἄνθρωπος, βρίσκεται πάντοτε μεταξύ τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ καί τοῦ πονηροῦ Σατανᾶ· συμφιλιώνεται εἴτε μέ τόν Ἕνα εἴτε μέ τόν ἄλλον. Εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, καί ζεῖ μέ Αὐτόν, ὅταν πορεύεται μέ τίς ἅγιες ἐντολές τοῦ Κυρίου, ὅταν γίνεται σύσσωμος τοῦ θεανθρωπίνου σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἀντίθετα, γίνεται φίλος τοῦ διαβόλου καί ζεῖ μέ αὐτόν, ὅταν βαδίζει στίς ἁμαρτίες καί στά πάθη, ἐπειδή  αὐτά εἶναι ἡ ψυχή, ἡ καρδιά τοῦ διαβόλου.

Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 20 Σεπτεμβρίου 2026. επίκαιρο κήρυγμα του κ. Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ (Μαρκ. 8, 34 – 9, 1)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Χανόπουλο, στις 19/9/1999)

 
Το πιο σοβαρό ερώτημα
 
 Το Ευαγγέλιο βάζει σήμερα μπροστά μας το πιο ουσιαστικό ερώτημα της ζωής μας. «Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει τον κόσμο όλο και ζημιωθεί την ψυχή του;». Πρόκειται για πολύ σοβαρό ερώτημα, γιατί ο καθένας μας από μικρό παιδί προβληματίζεται με τι κριτήρια θα κάνει τις διάφορες επιλογές του και πώς θα αξιοποιήσει την ζωή του καλύτερα.
Σύμφωνα με το κοσμικό φρόνημα, ο άνθρωπος αξιοποιεί τη ζωή του, όταν μπορεί να την «χορτάσει», να κερδίσει περισσότερα, να απολαύσει περισσότερα, να αποκτήσει υλικά αγαθά που θα του εγγυώνται μακρόχρονη ευτυχία. Και οπωσδήποτε, όταν αποκτήσει τιμές, δόξες, υπόληψη.
 Βέβαια είναι πολύ φυσικό να εργάζεται κανείς για το καλύτερο και να το αναζητεί. Αλλά μερικές φορές, υπάρχει ο κίνδυνος σ’ αυτή την αναζήτησή του, να πάρει λάθος δρόμο. Και τότε, όλα πάνε στραβά.
Στην εποχή μας, επικρατεί η εξής τοποθέτηση: «Έτσι το ήθελε, έτσι το διάλεξε, έτσι του άρεσε να ζει. Καλά κάνει». Σου αρέσει να πας στην Εκκλησία; Καλά κάνεις. Αφού σε ευχαριστεί, καλά κάνεις. Σε άλλον αρέσει ο υπόκοσμος; Καλά κάνει και μπλέκεται εκεί μέσα. Όμως, δεν είναι όλοι οι δρόμοι σωστοί.

Τὰ πάθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Τὰ πάθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μᾶρκ. 8,34)

Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Μᾶρκ. 8,34 – 9,1), ἀγαπητοί μου; Φωνάζει ὄχι εἰρήνη, ἀλλὰ πόλεμο! αὐτὸ λέει. Ὅσοι πιστεύουν στὸ Χριστό, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, στὰ ὅπλα!

–Μὰ τί λόγος εἶν ̓ αὐτός;… Καὶ ποιοί εἶνε λοιπὸν οἱ ἐχθροὶ ποὺ ἔχουμε ἀπέναντί μας; εἶνε Βούλγαροι, Ἀλβανοί, ̔Ρῶσοι, Τοῦρκοι;

√ Ὄχι αὐτοί. Καὶ ὅμως, ἂν θέλουμε νὰ ζήσουμε, καὶ ὡς οἰκογένεια καὶ ὡς κοινωνία καὶ ὡς ἔθνος, στὰ ὅπλα! Εἶνε ἀνάγκη νὰ χτυπήσουμε ἀλύπητα, μέχρι ἐξοντώσεως, ἕναν ἐχθρό, προαιώνιο ἐχθρὸ τοῦ γένους μας. Κι αὐτός, ὁ ὑπ ̓ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸς εἶνε κοντά, πολὺ κοντά μας· εἶνε ὁ ἑαυτός μας, ὁ κακὸς ἑαυτός μας· οἱ κακίες, τὰ πάθη μας. Νά λοιπὸν τί λέει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο· Χριστιανοί, ἐμπρὸς νὰ χτυπήσουμε τὸν διεφθαρμένο ἑαυτό μας!

Φαίνονται δύσκολα αὐτά; χρειάζεται νὰ τὰ κάνω λειανά; Θὰ φέρω λοιπὸν δύο – τρία παραδείγματα, γιὰ νὰ φανῇ ὅτι αὐτὸ ποὺ λέει τὸ εὐαγγέλιο εἶνε μία μεγάλη ἀλήθεια.

Πρὸ ἡμερῶν ἦρθε στὴ μητρόπολι ὡς τουρίστρια ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη μιὰ γυναίκα καλῆς οἰκογενείας. Ἦταν μάνα. –Συμφορὰ μεγάλη, μοῦ λέει, στὸ σπίτι μου. –Τί συμφορά; –Εἶχα ἕνα παιδὶ ἔξυπνο, ἄριστο στὰ μαθήματα· καὶ χεροδύναμο, πέτρα ἔπιανε καὶ τὴν ἐσποῦσε. Τώρα… κι ἄρχισε νὰ κλαίῃ. –Τί; –Ἔμπλεξε μὲ κακὲς παρέες, ποὺ γέμισε ἡ Θεσσαλονίκη… (Κλάψτε, ἀδέρφια μου, γονεῖς ποὺ στέλνετε τὰ παιδιά σας νὰ σπουδάσουν στὰ πανεπιστήμια καὶ χάνουν ὅ,τι ἱερὸ παρθενικὸ καὶ ἅγιο ἔχει ὁ Χριστιανὸς Ἕλληνας).

Αικατερίνη (Νίνα) Μπιλάλη

Αικατερίνη (Νίνα) Μπιλάλη

Προ ολίγου πληροφορήθηκα ότι η αγαπητή και σεβαστή μου κ. Νίνα (Αικατερίνη) Μπιλάλη έφυγε για την επουράνια Βασιλεία να συναντήσει τον αγαπητό της σύζυγο Αθανάσιο.

Η κ. Νίνα  εκτός από την κόρη της Ελένη και τον γαμπρό της Δημήτρη που συλλυπούμαι εγκάρδια, θα λείψει πολύ σε πολλούς ανθρώπους της Πάτρας, και σε εμένα που τόσο την εκτιμούσα, διότι η δυναμική παρουσία της με ανέπνεε και με βοηθούσε.

Μια δυναμική γυναικεία προσωπικότητα, που ξεχώρισε με την παρουσία της και τη δράση της στον εκκλησιαστικό χώρο,  μια ακούραστη γυναίκα προσφοράς, προπάντων με τη συνεπή πίστη και ζωή της μέσα στην Εκκλησία. Αφήνει  σε όλους ζωντανό πρότυπο συζύγου, μητέρας, και θείας. Μία από τις «ανδρείες γυναίκες», κατά τη φράση της Αγίας Γραφής, που συνδύασε αρμονικά στο πρόσωπό της τον δυναμισμό της αγάπης, το ψυχικό σθένος, την υπομονετική αντοχή και τον ηρωισμό της αρετής.

Ήταν πάντα συνεπής και ειλικρινής, ακούραστη, με ευαισθησία συναισθημάτων, αθόρυβη, διακριτική πάντα, σεμνή και φιλακόλουθη γυναίκα, πάντα σε ιερές ακολουθίες ήταν παρούσα.. Υπήρξε πραγματικά, από την νεανική της ηλικία, μια ακούραστη αγωνίστρια προσφοράς και μεγίστης αγάπης για τον πλησίον.

Ο π. Ευάγγελος Αρώνης, ο καλός ιερεύς του Μεγανησίου

«Ἐκ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς».

(Ματθ. 7,16)

25 Χρόνια προσφοράς στην Εκκλησία, στην Κοινωνία και στον συνάνθρωπο διαγράφονται μονοκονδυλιά.

Ο π. Ευάγγελος Αρώνης,

ο καλός ιερεύς του Μεγανησίου μας,

τούτες τις ώρες δοκιμάζεται σκληρά.

Αν και η εκκλησιαστική του δράση θα μπορούσε χωρίς υπερβολή και να διδάσκεται ως πρακτικό εγχειρίδιο εφαρμοσμένης ενοριακής ποιμαντικής στις θεολογικές μας σχολές:

πώς παραλαμβάνεις έναν τόπο,

πώς οργανώνεις τις ενορίες του,

πώς ανακαινίζεις τους ναούς του,

πώς αξιοποιείς τις δυνατότητες του

και πάνω απ’ όλα

πώς στέκεσαι επί ένα τέταρτο του αιώνος

δίπλα στους ανθρώπους του,

πάρα ταύτα καλείται να αντιμετωπίσει

μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση.