Λάζαρος καί Κυριακή τῶν Βαϊων - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Λάζαρος καί Κυριακή τῶν Βαϊων

Ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Παραμονή τῶν Βαϊων, γιορτάζεται ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου· ὄχι γιατί  ἡ ἀνάστασή του ἔγινε τέτοια μέρα,  ἀλλά ἐπειδή ἔχει σχέση μέ τή θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Ἰησοῦ στά Ἱεροσόλυμα. Περιληπτικῶς.

    Δεκέμβριο μῆνα ἦταν ή γιορτή τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῶν Ἰουδαίων. Ὁ Χριστός βρισκόταν στά Ἱεροσόλυμα, στό Ναό, γιά τή γιορτή. Μίλησε στούς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι  ἐξαγριώθηκαν καί ἅρπαξαν πέτρες γιά νά Τόν λιθοβολήσουν· ὁ Χριστός ἔφυγε, καί πῆγε στήν Περραία, πέραν τοῦ Ἰορδάνου (Ἰω.10:31,39)

        Ἐκεῖ ἦρθαν καί  Τοῦ εἶπαν,  ὅτι ὁ  Λάζαρος ἀρρώστησε. Ἀντί νά βιασθεῖ, «ἔμεινε στόν τόπο πού βρισκόταν δύο ἡμέρες» (Ἰω. 11:6). Περίμενε πρῶτα νά πεθάνει ὁ Λάζαρος, καί νά ἐνταφιασθεῖ. Ἦταν  σίγουρος ὅτι θά τόν ἀνέσταινε, ἀλλιῶς δέν θά τό ἐπιχειροῦσε.  Φώναξε  στόν νεκρό:  «Λάζαρε, ἔλα  ἔξω!» (Ἰω.11:43). Καί ὁ  νεκρός Τόν ἄκουσε, ζωντάνψε,  καί βγῆκε ἀπό τόν  τάφο. Φαντασθεῖτε νά μήν  Τόν ἄκουγε…!Ἦταν ἀδύνατο νά μήν Τόν ἄκουγε, γιατί μιλοῦσε ὁ παντοδύναμος  Θεός!

    «Ραββί, μόλις τώρα προσπάθησαν νά Σέ λιθοβολήσουν, καί θέλεις νά ξαναπᾶς ἐκεῖ;» (Ἰω.11:8),Τοῦ εἶπαν οἱ μαθητές,  ὅταν τούς ἀνήγγελε ὅτι θά  πάει στή Βηθανία· δηλαδή,  πῆγε στή Βηθανία ἀμέσως μετά ἡ γιορτή τῶν Ἐγκαινίων· «μόλις τώρα προσπάθησαν νά Σέ λιθοβολήσουν»· καί τότε  ἀνέστησε τόν Λάζαρο· πιθανόν τέλη Δεκέμβρη  ἤ ἀρχές Γενάρη.

Οι πόνοι γεννάνε δόξα - Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

Κάποτε ο Νήφων άκουσε ένα σοφό γέροντα να λέει, πως οι πόνοι γεννάνε δόξα. Σκίρτησε η ψυχή του την ώρα εκείνη, και θέλησε ν’ ασκηθεί στην υπομονή του πόνου.

Αποσυρόταν λοιπόν κάπου κι έβγαζε τα παπούτσια του. Ύστερα γονάτιζε καταγής, διπλωνόταν στα δυό κι έριχνε όλο το βάρος του σώματός του πάνω στα πόδια του.

Σ’ αυτή τη στάση προσευχόταν ώρα πολλή, υπομένοντας τον αφόρητο πόνο που του προξενούσε. Έβαζε μάλιστα κάτω απ’ τα πόδια του μια πλατειά και ομαλή πέτρα.

Πάνω σ’ αυτή στριφογύριζε, πληγώνοντας τα πόδια του, για να θερίσει τον καρπό του πόνου.

Σάββατο του Λαζάρου: Ιωάννης 11:1–45 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο του Λαζάρου: Ιωάννης 11:1–45

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Σάββατο του Λαζάρου η Εκκλησία παρουσιάζει ένα γεγονός που μοιάζει να ραγίζει το σκοτάδι του θανάτου πριν ακόμη φανεί το φως της Αναστάσεως: την ανάσταση του φίλου του Χριστού, του Λαζάρου. Η περικοπή (Ιω. 11:1–45) δεν είναι απλώς μια αφήγηση θαύματος. Είναι φανέρωση του ποιός είναι ο Ιησούς και τι σημαίνει να Τον εμπιστεύεται κανείς, όταν όλα δείχνουν τελειωμένα.

Από την αρχή ακούγεται κάτι που μοιάζει παράδοξο: «Ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ» — ο φίλος σου ασθενεί. Η αγάπη του Θεού δεν μας υπόσχεται πως δεν θα περάσουμε πόνο. Μας βεβαιώνει όμως ότι ο πόνος δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Ο Χριστός λέει: «αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ». Δεν ωραιοποιεί την οδύνη· την ερμηνεύει με άλλη προοπτική: μπορεί να γίνει τόπος φανέρωσης της δόξας, δηλαδή της ζωοποιού παρουσίας του Θεού.

Εξίσου σκανδαλώδες είναι ότι ο Ιησούς καθυστερεί. Ενώ γνωρίζει τι συμβαίνει, μένει μακριά ακόμη δύο μέρες. Εδώ δοκιμάζεται η καρδιά: όταν ο Θεός δεν «απαντά» σύμφωνα με το δικό μας χρονοδιάγραμμα, νομίζουμε πως απουσιάζει. Κι όμως, η καθυστέρηση δεν είναι αδιαφορία· είναι παιδαγωγία εμπιστοσύνης. Ο Χριστός οδηγεί τους μαθητές, αλλά και τις αδελφές του Λαζάρου, από την προσδοκία ενός θαύματος σε κάτι πιό σημαντικό: στην εμπιστοσύνη προς Εκείνον που είναι η Ζωή.

Γιατί έπεσε το Μεσολόγγι ;

Γιατί επέλεξε ο Αλ. Μαυροκορδάτος το Μεσολόγγι (1821)?
---------------------------------------------------------------
Η επιλογή του Μεσολογγίου από τον φαναριώτη Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο δεν ήταν τυχαία, αλλά μια κίνηση που του επέτρεψε να χτίσει τη δική του πολιτική βάση μακριά από τον έλεγχο των οπλαρχηγών της Πελοποννήσου (όπως ο Κολοκοτρώνης). Επιλέγοντας τη Δυτική Στερεά Ελλάδα, δημιούργησε ένα ανεξάρτητο κέντρο εξουσίας, τη λεγόμενη «Οργανισμόν της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος», όπου ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος.
 
Κατά δεύτερον, το Μεσολόγγι ήταν το πλησιέστερο λιμάνι στα Ιόνια Νησιά, τα οποία βρίσκονταν υπό βρετανική κυριαρχία. Ήταν πολύ πιο εύκολο να λαμβάνει αλληλογραφία, εφημερίδες και εφόδια από την Ευρώπη μέσω Κεφαλονιάς και Ζακύνθου. Και ήταν το μόνο κέντρο που μπορούσε να ελέγξει την πληροφορία (εφημερίδες) προς το εξωτερικό. Σε περίπτωση αποτυχίας, η διαφυγή προς τα Επτάνησα ήταν ζήτημα ωρών.
 
Στρατιωτικά, το Μεσολόγγι ήταν ένα από τα πιο δυσπρόσιτα σημεία. Τα ρηχά νερά της λιμνοθάλασσας («μπάρες») καθιστούσαν αδύνατη την προσέγγιση από μεγάλα οθωμανικά πολεμικά πλοία, ενώ οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν τις γαΐτες (επίπεδες βάρκες) για να κινούνται με ευκολία. Αυτό έδινε στον Μαυροκορδάτο μια ασφαλή έδρα που δεν χρειαζόταν τεράστιο στρατό για να προστατευτεί.

Σάββατο Λαζάρου - Κυριακή Βαΐων - Δημητρίου Τσαντήλα

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

3η Βιωματική Δράση «ΝΙΩΣΕ, ΜΙΛΑ, ΔΡΑΣΕ», με τη συμμετοχή 13 σχολείων και 600 μαθητών

Tην Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε η βιωματική δράση  «Νιώσε, Μίλα, Δράσε» για 3η συνεχόμενη χρονιά. Πρόκειται για μια συνεργασία της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης και της Περιφερειακής Διεύθυνσης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, που έδωσε την δυνατότητα σε περισσότερες από 600 μαθήτριες και μαθητές από 13 σχολεία να συμμετέχουν σε βιωματικά εργαστήρια και διαδραστικές εισηγήσεις με θεματική: 

«ΌΧΙ στη βία, ΝΑΙ στη σχέση!».

Η πρωτοβουλία ανήκει στην σταθερή υποστήριξη του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου για ουσιαστικές  παρεμβάσεις στο ζήτημα της Βίας μεταξύ των Νέων. Η βιωμένη εμπειρία της εκκλησίας είναι το γεγονός ότι η Αγάπη αποτελεί την απάντηση που πραγματικά ακυρώνει τη βία,  όπως το φως εξαφανίζει το σκοτάδι! Κιναισθητικές δράσεις και ομαδικό παιχνίδι, εισηγήσεις που προσκαλούν σε βαθειά υπαρξιακά ερωτήματα και μια ολομέλεια συνύπαρξης μαθητών και ενηλίκων, προτείνουν την μετακίνηση των σχέσεων  από την σύγκρουση με το άγνωστο και τον φόβο, σε ένα ειρηνικό μοντέλο σχέσεων δημιουργικότητας και διαλόγου.  

Η παρουσία του Διευθυντή Περιφερειακής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Κόπτση και των συνεργατών του, πλαισίωσε την ομάδα εθελοντών του Open School Days, των νέων από το Χριστιανικό Φοιτητικό Στέκι και των επιστημονικών συνεργατών του τομέα νεότητας της Ιεράς Μητρόπολης. 

Μεγάλη Παρασκευή στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου

 Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ χοροστάτησε της πανηγυρικής λειτουργίας των Παθών του Κυρίου τη Μεγάλη Παρασκευή στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, και ο π. Ρομπέρτο Πασολίνι, Ιεροκήρυκας της Ποντιφικής Οικουμένης, υπογράμμισε στο κήρυγμά του ότι περπατώντας στον Σταυρό, ο Κύριος έμαθε την πιο δύσκολη υπακοή: εκείνη της αγάπης για τον άλλον, ακόμα και όταν ο άλλος εμφανίζεται ως εχθρός.

Ι. Ν. ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2026 - Ι. Μονής Νέου Στουδίου Αυλώνος Αττικής

 Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2026 

Ι. Μονής Νέου Στουδίου Αυλώνος Αττικής 

Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα

Την Παρασκευή Εσπέρας, 3 Απριλίου 2026 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αρσινόης κ. Παγκράτιος χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Πανηγυρικού Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Καθεδρικό Ναό Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα. Τον πανηγυρικό Εσπερινό τίμησε με την παρουσία του η Α. Ε. ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης.

Μεγαλυνάριον Αναστάσεως Λαζάρου

 Μεγαλυνάριον Αναστάσεως Λαζάρου

Ἤγειρας Σωτήρ μου ἐκ τῶν νεκρῶν, 

Λάζαρον σὸν φίλον, 

τετραήμερον ὡς Θεός· 

ὅθεν Ἰουδαίων, ἐξέστησαν οἱ δῆμοι, 

τῆς δόξης σου Σωτήρ μου, τὸ μεγαλούργημα.

Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου

Η Ανάσταση του Λαζάρου

 Σήμερα, η ημέρα είναι αφιερωμένη στην τετραήμερη Ανάσταση του Αγίου και δικαίου φίλου του Χριστού Λαζάρου και πρώτου Επισκόπου Κιτίου.
Λίγες μέρες προ του πάθους του Θεανθρώπου, ο Λάζαρος ασθένησε και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία πληροφόρησαν τον Διδάσκαλο, για να τον επισκεφθεί. Ο Χριστός όμως, παιδαγωγικά προς τους μαθητές του και όλους τους μετέπειτα πιστούς, καθυστέρησε να μεταβεί στη Βηθανία και ο Λάζαρος απεβίωσε.
Μόλις έφθασε, ήταν ήδη ενταφιασμένος τέσσερις μέρες. Ο Αρχηγός της Ζωής ζήτησε να τον επισκεφθεί. Αν και Του εξήγησαν ότι μετά από τέσσερις ημέρες ίσως ήταν αργά, εντούτοις ο Χριστός έδωσε την ευκαιρία να ομολογήσουν ότι πιστεύουν στην πρόνοια του Θεού, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι Εκείνος είναι η Ανάστασις.

ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 ΜΕ  ΤΟ  ΧΡΙΣΤΟ  ΠΡΙΝ  ΚΑΙ  ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  ΤΟΥ  ΛΑΖΑΡΟΥ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 Α.  Ευαγγέλιο του Λουκά, κ.11,38-42.  Ο Χριστός ανηφορίζει προς τα Ιεροσόλυμα για το Πάθος, το Σταυρό, το Θάνατο … Τον βρίσκουμε να κάνει μια στάση στη λίγο πριν Βηθανία για μια επίσκεψη ανάπαυλας, στη ζεστή ατμόσφαιρα αγάπης του φίλου του Λάζαρου, Μάρθας και Μαρίας των αδελφών του. Γνωρίζει πολύ καλά και πού και γιατί πάει, και ως άνθρωπο αναμάρτητο, ήτοι,  άγευστο από πόνο, το όλο πράγμα φοβίζει πολύ, τον τρομάζει. Όπως λίγες μέρες μετά στον κήπο της Γεθσημανής μαρτυρεί το ακόλουθο αίτημα του. «Πατέρα αν το ήθελες εσύ, θα ήθελα να μην πιω το ποτήρι αυτό»-Λ.22,42-το επικυρώνει de facto, «o ιδρώτας του που έφτασε να κατεβαίνει ως  σταγόνες αίματος»-Λ,22,44.

     Βάζω πλάι, μα δεν αφήνω τα σχετικά με την ύψιστη θεία ευλογία, χάρη, τιμή, που ήταν για την τριάδα των αδελφών αυτή η επίσκεψη, δε βρίσκει κανείς λόγο ισοδύναμο να την πει. Προσθέτω, και πολύ ζηλότυπα μάλιστα, ποιος δε θα ήθελε να είχε βρεθεί στη θέση τους. Ιδιαίτερα αφού από την πλευρά ο Χριστός εκείνη την κρίσιμη ώρα ένιωθε την επίσκεψη αυτή σαν μια ευχάριστη ανάπαυλα, πριν τη φοβερή θύελλα που έμελλε «ου μετά πολλάς ταύτας ημέρας» να τον βρει !

Εικοστὴ πρώτη επέτειος ενθρονίσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου - Του Επισκόπου Κερνίτσης Χρυσάνθου

Εικοστὴ πρώτη επέτειος ενθρονίσεως 

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών

 κ.κ. Χρυσοστόμου

Του Επισκόπου Κερνίτσης Χρυσάνθου 

Βοηθού Επισκόπου της Ι.Μ. Πατρών

Με αισθήματα βαθύτατου σεβασμού, υιικής αγάπης και ευγνωμοσύνης προς τον Τριαδικό Θεό, η τοπική Εκκλησία των Πατρών αναπέμπειδοξολογία και ευχαριστία επί τη συμπληρώσει είκοσι ενός ετών αρχιερατικής ποιμαντορίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, από της εις τον Αποστολικό και Πρωτοκλήτου Θρόνον των Πατρών ενθρονίσεώς Του (02/04/2005).

Η επέτειος αυτή δεν αποτελεί απλώς μία χρονική υπενθύμιση ενός σημαντικού εκκλησιαστικού γεγονότος, αλλά μία ιερά ευκαιρία πνευματικής αναφοράς, τιμής και μαρτυρίας προς ένα πρόσωπο, το οποίο επί δύο και πλέον δεκαετίες διακονεί με ακατάβλητο ζήλο, εκκλησιαστικό φρόνημα και αυθεντική ποιμαντική ευθύνη την ιστορική και μαρτυρική Μητρόπολη των Πατρών. Η διακονία του Σεβασμιωτάτου εγγράφεται στη ζώσα παράδοση της Εκκλησίας, όχι ως απλή διοικητική παρουσία, αλλά ως σταυρική και αναστάσιμη πορεία προσφοράς, θυσίας και αγρύπνου μέριμνας υπέρ του πιστού λαού του Θεού.

Ανταπόκριση από την παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς»

 Ανταπόκριση από την παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς»

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη προσέλευση κοινού πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026, στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, η παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς – Απομαγνητοφώνηση και καταγραφή μουσικών ερμηνειών των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Κωνσταντίνου Πρίγγου και Θρασύβουλου Στανίτσα, εν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ (1955-1963)» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έαρ.

Η εκδήλωση ανέδειξε τη σημασία της απομαγνητοφώνησης και καταγραφής των μουσικών ερμηνειών των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, συμβάλοντας ουσιαστικά στη διάσωση και διάδοση της πολύτιμης ψαλτικής παράδοσής τους.

Εκ μέρους του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ.Ιερωνύμου απηύθυνε χαιρετισμό ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Χριστουπόλεως κ.κ. Βαρνάβας, ενώ εκ μέρους των Εκδόσεων Έαρ χαιρέτισε ο Πρωτοδίκης και ιεροψάλτης κ. Ιωάννης Κουτρίκης, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Δράσης «Ο Μέγας Βασίλειος», στον οποίο ανήκουν οι Εκδόσεις. Ευγενικό χαιρετισμό απηύθυνε ο κ. Φώτιος Γιαννακάκης, Άρχων Πρωτοψάλτης της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Υπηκόων Απελαθέντων εκ Τουρκίας.

Ποιος ήταν ο εγκέφαλος της δολοφονίας του Καποδίστρια;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας δούμε μερικά στοιχεία.
- Το Σύνταγμα της Τροιζήνας συνετάχθη από Α. Πολυζωίδη, Γ. Γλαράκη, Σ. Τρικούπη και έδινε την εξουσία στη Βουλή όχι στον Κυβερνήτη (άρθρα 73, 103). Δηλαδή, είχε υπονομευτεί η εξουσία του πριν έρθει στη χώρα. Ο Α. Πολυζωίδης και ο Τρικούπης είχαν στενότατες σχέσεις με τον Μαυροκορδάτο.
 
- Ο Μαυροκορδάτος είχε στενότατες σχέσεις με τους Μαυρομιχαλαίους, τους Αγγλογάλλους, τους Υδραίους.
 
- Με τους Μαυρομιχαλαίους οι ιστορικοί (Ευαγγελίδης, Κουτσιλιέρης, Φωτιάδης) σημειώνουν μαρτυρία για τη συνάντηση στην Ύδρα, όπου ο Μαυροκορδάτος, παρουσία του Αντώνιου Μαυρομιχάλη (αδελφού του Πετρόμπεη), φέρεται να δήλωσε «εν όσω ζη ο Καποδίστριας, η Ελλάς δεν αναπνέει. Η σωτηρία της πατρίδος απαιτεί την απομάκρυνσή του με κάθε τρόπο» και "η ελευθερία απαιτεί θυσίες". Επίσης το ίδιο και ο Τερτσέτης.
 
- Ο Α. Πολυζωίδης που εξέδιδε τον Απόλλωνα ήταν δεξί χέρι του Μαυροκορδάτου και 29 χρονών όταν ζητούσε τη δολοφονία του Καποδίστρια μέσα από την εφημερίδα του.

''ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ'' ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - Γεώργιος Λουκάκης

Επειδή το θέμα της επικεφαλίδας αποτελεί παράγωγο και έκφανση-ολοένα εξαπλούμενη δυστυχώς- του βλάσφημου φαινομένου των τελευταίων ετών, της καταλήψεως δηλαδή των ιερών αναλογίων από γυναίκες και συμμετοχής αυτών στην Θεία Λατρεία ομού μετά των ανδρών ''συναδέλφων'' τους, κρίνεται σκόπιμο να υπομνησθούν εν προκειμένω αλήθειες και παραδοχές έως πρόσφατα αυτονόητες των οποίων σήμερα το κύρος σχετικοποιείται, αν δεν χλευάζονται από εξωεκκλησιαστικούς διώκτες και ενδοεκκλησιαστικούς συμβιβασμένους.

Αρχίζουμε λοιπόν:

1.- Oι Ιεροψάλτες-Αναγνώστες υπάγονται στον λεγόμενο κατώτερο κλήρο μαζί με τους Υποδιακόνους και Νεωκόρους και γι΄ αυτό άλλωστε όσοι ασκούν στους Ιερούς Ναούς επισήμως τα καθήκοντά τους έχουν χειροθετηθεί υπό Αρχιερέως (ειδική Ακολουθία) και ρασοφορούν. Συνεπώς οι γυναίκες επειδή λόγω φύλου έχουν κώλυμα ιεροσύνης ΔΕΝ μπορούν να ασκούν τα καθήκοντα αυτά.

Τι Εκκλησία θέλουμε; - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Τι Εκκλησία θέλουμε;

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Πώς θα περάσουμε, στην πράξη,

από την κληρονομημένη πίστη στην επιλεγόμενη πίστη;

«Η Λειτουργία με βοήθησε να καταλάβω τον παγκόσμιο χαρακτήρα της Εκκλησίας μου, πέρα από τα σύνορα και τους ωκεανούς. Ανέπνεα βαθιά. Αισθανόμουν τον δεσμό-ομφάλιο λώρο ανάμεσα στη ζωή μου και την Ευχαριστία της Κυριακής.

Μέσω της Λειτουργίας μπήκα στη μελέτη της Βίβλου. Η μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Χριστού με έκανε να καταλάβω την ενσάρκωσή Του, την ταπείνωσή Του, αυτόν τον Θεό, Άρτο και Οίνο, “φίλο” των ανθρώπων, καθώς και το “πώς” της σύνδεσής Του μαζί μας!»

Τα παραπάνω τα γράφει μια γυναίκα, η οποία ομολογεί ότι βοηθήθηκε να μπει στην Εκκλησία από την Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο!! Ελπίζω το κείμενο, που σχολιάζεται στο διήμερο του εορτασμού των 80 χρόνων της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, σ’ αυτό το “πώς” να στοχεύει.

Είμαστε εδώ απόψε καταληκτήρια παρέα στο διήμερο αυτό Συνέδριο, εμείς, μια ομάδα από κληρικούς με ενοριακή δέσμευση, προκειμένου να “διαβάσουμε” σ’ όλους, και σε μας μαζί, τα μηνύματα, που οι άνθρωποι-χριστιανοί σήμερα, κυριολεκτικώς ρίχνουν σαν μποτίλιες στο πέλαγος, αφού εμείς δυστυχώς “καταφέραμε”, σαν Εκκλησία να χαθεί το οικογενειακό βίωμα της ενορίας-πατρικού σπιτιού.

Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

«Βουβή» ή «κουφή» αυτή η εβδομάδα….Βουβός όμως θα μείνει και ο ναός σε λίγα χρόνια, αφού «κουφός» ιερέας για πολλοστή  φορά δεν ανταποκρίνεται σε αίτημα  Δημοτικού Σχολείου για ομαδικό εκκλησιασμό, όπως άλλωστε προβλέπεται από την πολιτεία.^[1]

Η δικαιολογία ότι δεν τελούνται Θ.Λειτουργίες στους ναούς αυτή την εβδομάδα, ας κριθεί από τους αρμοδίους εκκλησιαστικούς φορείς αν ευσταθεί. Άραγε τόσα σχολεία που εκκλησιάζονται αυτή την εβδομάδα,το πράττουν παρατύπως;

Οι μαθητές έτσι θα φύγουν για διακοπές του Πάσχα με την τελευταία εικόνα της μάγισσας του Πάσχα, που τους μεταμορφώνει  σε κουνελάκια (μάθημα θεατρικής αγωγής) και το κυνήγι των πασχαλινών κρυμμένων αυγών (μάθημα αγγλικών) .Για να μην παρεξηγηθώ: πολύ ορθά πράττει κάθε εκπαιδευτικός των μαθημάτων που αναφέρθηκαν, υπηρετεί το πρόγραμμα και τον σκοπό του μαθήματός του.

«Από το Πάθος στην Ανάσταση» Πασχαλινή χορωδιακή συναυλία με τα «Καλλιτεχνήματα» στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Στο πνεύμα των ημερών και στη σειρά εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο «Ευαγγελίστρια 2026», που διοργανώνεται για 28^η χρονιά,   στον   Ιερό   Ναό   Ευαγγελιστρίας   Πειραιώς, με κεντρική δράση, τις βραδιές που πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, με τον γενικό τίτλο η Παιδική Χορωδία και η Μικτή Χορωδία Ενηλίκων «Καλλιτεχνήματα» παρουσίασε την Πέμπτη 2 Απριλίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς τη συναυλία «Από το Πάθος στην Ανάσταση».

Από τον Παλεστρίνα και τον λαμπρό κόσμο της Ρωμαϊκής Σχολής, στον Μοντεβέρντι, εκεί όπου η Αναγέννηση συναντά το Μπαρόκ, με τον ύμνο «Χαίρε άστρο της θάλασσας». Από κει στον Μπρούκνερ και στο Locus iste, τον ύμνο του καθαγιασμού, και μετά στον ύστερο Βέρντι, που μεταμορφώνει τη μυστηριώδη Scala enigmatica σε ένα ερωτηματικό Ave Maria.

Το Προφητικό Ανάγνωσμα της Παρασκευής της Έκτης Εβδομάδος των Νηστειών: Ησαΐας (66:10–24) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Προφητικό Ανάγνωσμα της Παρασκευής της Έκτης Εβδομάδος των Νηστειών: Ησαΐας (66:10–24)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή από τον Ησαΐα (66:10–24) είναι προφητικός λόγος που περιέχει παρηγοριά και κρίση. Μιλά με εικόνες δυνατές, για να μας δείξει ότι ο Θεός δεν κλείνει τα μάτια ούτε στον πόνο του λαού Του ούτε στην αμαρτία του ανθρώπου. Και αυτό ακριβώς ταιριάζει στο τέλος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής: πορευόμαστε προς το Πάθος, όπου η παρηγοριά και η κρίση συναντιούνται πάνω στον Σταυρό.

Η περικοπή ξεκινά με κάλεσμα χαράς: «Εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ». Η Ιερουσαλήμ εδώ δεν είναι μόνο μια πόλη. Είναι ο τόπος της παρουσίας του Θεού, η εικόνα του λαού Του, και για την Εκκλησία γίνεται προτύπωση της «άνω Ιερουσαλήμ», της ζωής που χαρίζει ο Χριστός. Η χαρά δεν είναι φτηνός ενθουσιασμός. Απευθύνεται «πᾶσιν ὅσοι ἐπενθεῖτε ἐπ’ αὐτῇ»: σε όσους πόνεσαν, όσους είδαν την ερήμωση, όσους ένιωσαν ότι η πίστη τους στέγνωσε. Ο Θεός δεν περιφρονεί το πένθος· το μεταμορφώνει.

Έπειτα έρχεται η τρυφερή εικόνα της μητέρας: «ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεως», «ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτω κᾀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶς». Ο Θεός φανερώνεται όχι μόνο ως Κύριος και Κριτής, αλλά ως Παρηγορητής. Μας λέει ότι η σωτηρία δεν είναι ιδέα· είναι τροφή, ανάπαυση, αγκαλιά. Και το «ποτάμι εἰρήνης» δεν είναι απλώς μια καλύτερη ψυχολογία. Είναι ρεύμα ζωής που έρχεται από τον Θεό και σαρώνει την ξηρασία της καρδιάς. Όταν λέει ότι «τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ», μιλά για ανακαίνιση ολοκληρωτική: μέχρι και εκεί που ο άνθρωπος νιώθει πως δεν έχει πια δύναμη.

Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα.

Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο - γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες - αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα...

Λιλή Ζωγράφου

Σπούδασε ο Καποδίστριας τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη, ενός από τους δύο δολοφόνους του;

 

Ο Καποδίστριας είχε επικοινωνία με τους Μαυρομιχαλαίους, πολύ πριν έρθει στην Ελλάδα το 1828.

Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης είχε κρατηθεί ως όμηρος του Ιμπραήμ στην Αίγυπτο μετά την πτώση του Νεοκάστρου (1825). Ο Καποδίστριας ήταν εκείνος που μεσολάβησε και κατέβαλε προσπάθειες για την απελευθέρωσή του [Πηγή: Επιστολή Ι. Καποδίστρια προς Ναύαρχον Δεριγνύ, Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια, Τόμος Γ', Κέρκυρα].

Όταν απελευθερώθηκε (μετά από μεσολάβηση και του Καποδίστρια), δεν επέστρεψε αμέσως στην Ελλάδα, αλλά πήγε στη Γαλλία. Εκεί, ο νεαρός Μαυρομιχάλης ζούσε μια ζωή που ξεπερνούσε τις οικονομικές του δυνατότητες, προσπαθώντας να ενταχθεί στους αριστοκρατικούς κύκλους του Παρισιού. Συσσώρευσε χρέη. Ο Καποδίστριας έγραψε στον Ελβετό φίλο του, Εϋνάρδο να να σταλούν χρήματα για να εξοφληθούν τα χρέη του και να πληρωθούν τα εισιτήρια και τα έξοδα του ταξιδιού της επιστροφής του στην Ελλάδα [Πηγή: Άγιος της Πολιτικής, Ι. Κορνιλάκης, σελ 459).

Έκλεψε 695 ευρώ και επέστρεψε 700

 «Έκλεψε 695 ευρώ και επέστρεψε 700» λέει το θύμα ληστείας για τον 55χρονο που εξομολογήθηκε σε ιερέα και γύρισε τα χρήματα

«Ο 55χρονος έχει έναν φούρνο αυτός τον οποίο τον έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό, έχει χρέη και οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη του» λέει ο άνδρας που έπεσε θύμα ληστείας

«Ήταν συντετριμμένος και σε απόγνωση», τόνισε ο ιερέας από το Αγρίνιο, ο οποίος συνόδευσε τον 55χρονο που του εξομολογήθηκε ότι έκλεψε χρήματα από έναν υπάλληλο βενζινάδικου.

«Αυτό που έπρεπε να κάνουμε, το κάναμε, να του προτείνουμε να επιστραφούν τα χρήματα και να, από μόνος του να οδηγηθεί εκεί που οδηγήθηκε και νομίζω είναι σε πολύ καλύτερο δρόμο τώρα όλη η οικογένειά του. Υπάλληλος ήταν κι εκείνος. Στη φύση του γενικά, από μικρό παιδί δεν είχε τέτοια γραμμή. Ήταν ένα λάθος πάνω σε μία απόγνωση. Δόξα τω Θεώ όμως έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει», είπε ο ιερέας που τον συνόδευσε.

Ο δράστης επέστρεψε και τα 695 ευρώ που απέσπασε από τον υπάλληλο της επιχείρησης, με την απειλή αιχμηρού αντικειμένου: «Μιλήσαμε, τον καθοδήγησα. Προσπάθησε. Μου ζήτησε να επιστρέψω εγώ, ντρεπόταν να πάει, πήγα εγώ τα χρήματα. Οπότε χάρη του Θεού πήγαν όλα καλά και ευλογημένα. Είναι ένας άνθρωπος, είναι στην κοινωνία μας. Μακάρι να μην οδηγούνται άνθρωποι σε απόγνωση», συμπλήρωσε ο ιερέας.

«ο βασιλιάς βγήκε στο δρόμο γυμνός, θα κρυώσει»!

 Οι καημένοι οι άνθρωποι χειροκροτούσαν και φώναζαν ενθουσιασμένοι ότι τα καινούρια ρούχα του βασιλιά ήταν καταπληκτικά. Ξαφνικά όμως, μέσα από το πλήθος, ξεπρόβαλε ένα αγοράκι που πλησίασε το βασιλιά και άρχισε να φωνάζει λέγοντας ότι: «ο βασιλιάς βγήκε στο δρόμο γυμνός, θα κρυώσει»! Ο κόσμος τότε ξέσπασε σε δυνατά γέλια κι ο βασιλιάς μονολόγησε ντροπιασμένος ότι το παιδί έχει δίκιο και να έχει συνειδητοποιήσει ότι ήταν γυμνός, με τους δύο ράφτες να είχαν αποδειχθεί αγύρτες και τσαρλατάνοι.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού Νικήτα Ηγουμένου Μονής του Μηδικίου (3 Απριλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Όσιος με το να ηγάπησεν εκ νεαράς του ηλικίας την εγκράτειαν, ανεχώρησεν από τον κόσμον, και επήγε και εκάθισεν εις τα όρη και εις την ησυχίαν, όπου εργάζετο κάθε αρετήν, όθεν εκ τούτων υψώθη και έγινε μέγας και περιβόητος. Και επειδή εκυβερνείτο με την του λόγου διάκρισιν, δια τούτο έγινε και οικονόμος ψυχών, και πιστός Ιερεύς του Θεού. Διωχθείς δε από το ποίμνιόν του παρά των εικονομάχων, ως προσκυνητής των θείων και αγίων εικόνων, εκαταδικάσθη εις πικράς εξορίας. Ευχαριστών δε εις όλας τας κακοπαθείας, οπού εδοκίμασε δια τας θείας εικόνας, εδείχθη δόκιμος αγωνιστής, και ήλεγξε μεν, την ψυχοβλαβή αίρεσιν των θεομάχων. Με τας διδασκαλίας δε και παρακινήσεις του, έκαμε πολλούς να μαρτυρήσουν δια την προσκύνησιν των αγίων εικόνων.

Μνήμη του Οσίου Ιωσήφ του Υμνογράφου (3 Απριλίου)

 Σήμερα, Παρασκευή προ των Βαΐων, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Νικήτα του ομολογητού, ηγουμένου της Μονής Μηδικίου, των Μαρτύρων Βιθυνίου, Γλαύκου, Δίου και Ελπιδοφόρου, του Νεομάρτυρος Παύλου του Ρώσου του απελεύθερου και του Οσίου Ιωσήφ, ο οποίος γεννήθηκε στη Σικελία από ενάρετους γονείς. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, πήγε στη Θεσσαλονίκη, όπου εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε κληρικός. Διακρίθηκε στην καλλιγραφία και τη σύνθεση περίφημων εκκλησιαστικών ύμνων.
Μετέβη στην Κωνσταντινούπολη απ’ όπου εκδιώχθηκε στη Ρώμη, λόγω αντίδρασης στα διατάγματα των εικονομάχων. Επανήλθε στη Βασιλεύουσα όπου κοιμήθη σε βαθύ γήρας το 842 μ.Χ.
Το σπουδαίο υμνογραφικό του έργο συνίσταται σε Κανόνες. Η συμβολή του στην ολοκλήρωση της «Οκτωήχου» είναι καθοριστική, κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της εβδομάδας, πλην της Κυριακής της οποίας τους Κανόνες είχαν συντάξει ο Κοσμάς ο Μελωδός και ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

«Τόπο στα νιάτα».

 Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές χαίρετε εν Κυρίω ...

Θα παραφράσω τα λόγια ενός πολιτικού -τα οποία διάβασα ότι είπε- σε κομματικό συνέδριο και με προβλημάτισαν «Το -χριστιανικό κίνημα- έχει ανάγκη ανανέωσης. Η δική μου γενιά να κάνει ένα βήμα πίσω. Χωρίς νέες γενιές το -χριστιανικό κίνημα- δύσκολα θα προχωρήσει. Ναι είναι αυτό απαραίτητος όρος για να προχωρήσουμε στην αποστολή μας».

Έζησα εκ νεότητός μου, και ζω και σήμερα μέσα στην χριστιανική κίνηση την οποία αγαπώ και πονάω γι' αυτήν, αν κι αποτραβηγμένος το τελευταίο διάστημα συνειδήτα και κατόπιν προσευχής.  Η κριτική είναι ένδειξη αγάπης γι’ αυτό το οποίο ζεις, και πολλές φορές φοβόμαστε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα πολύ περισσότερο να την εκφράσουμε "δια τον φόβον των Ιουδαιων". Αν δεν την βλέπουμε κατάματα υπό τον φόβο μήπως και μας κάνουν αποσυνάγωγους, σημαίνει ότι αυτό το οποίο ζούμε ίσως έχει πεθάνει και προσπαθούμε με το ζόρι να το κρατήσουμε φαινομενικά υπαρκτό χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, ζώντας στο χθες, χωρίς να βλέπεις το αύριο στο οποίο δεν θα υπάρχεις.  

Ο όσιος Αρχηγός της Χριστιανικής μας Κινήσεως ο π. Ευσέβιος Ματθόπουλος ''που έθεσε τας γραμμάς'', τόλμησε να παραιτηθεί από προϊστάμενος εν ζωή, για έναν νεαρό ηλικιακά διάκονο τον π. Σεραφείμ Παπακώστα, ο οποίος οδήγησε σε δόξες και μεγάλωσε σε όλους τους τομείς την κίνηση. Δυστυχώς ο π. Σεραφείμ δεν τόλμησε να μιμηθεί τον Γέροντά του, δεν παραιτήθηκε με τα γνωστά "από της θλίψεως της γενομένης" γεγονότα. Την θέση του κατά την άποψή μου -και σήμερα- κακώς ακολουθούν πολλοί στους συλλόγους, όχι όλοι αλλά πολλοί.

Σε όλη μου τη ζωή αναζητούσα την αλήθεια.

 

Σε όλη μου τη ζωή 

αναζητούσα την αλήθεια. 

Τελικά τη βρήκα, 

αλλά ήταν σε τέτοιο χάλι 

που έκανα ότι δεν την είδα

Γκρεγκουάρ Λακρουά

Ναι, οι ναοί είναι μόνο για λατρεία, αλλά ... - π. Παντελεήμων Κρούσκος

  Βγαίνει ένας μοναχός αυτές τις μέρες και κατηγορεί έναν μητροπολίτη για μασόνο.

Και δεν είναι η πρωτη φορά που κάνει αυτό το one man show για το χατήρι του φιλοθεάμονος κοινού. 

 Αυτά ειναι φρικτά πράγματα και δυστυχώς τρέλες και συκοφαντίες φρικτές, που διχάζουν το πληρωμα της Εκκλησίας. 

Δυστυχώς ο δικαιωματισμός, η αντισυστημικότητα, η ανταρσια,ο εγωϊσμός, η αυτοπροβολή, η ημιμάθεια ειναι καθεστώς στην Εκκλησία μας. 

Υπάρχει ενα πνεύμα διαμαρτυρίας, αυτονομίας, κατασκοπίας, δίκης και σταθερής καταγγελίας και καχυποψίας για όλους και όλα . 

Πούρος προτεσταντισμός. 

Απουσιάζει η πραότητα, η αγάπη, το ενδιαφερον, η ταπείνωση. 

 2 Απριλίου

Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό

Ο Αυτισμός δεν Είναι Ασθένεια Είναι Διαφορετικότητα....

Η Παλαιά Διαθήκη χωρίς μύθους: Ιστορία, πολιτική, Γιαχβέ και Χριστός - Μιλτιάδης Κωνσταντίνου

Στο σημερινό επεισόδιο του podcast «Βαριές Κουβέντες», ο Γιώργος Σταμάτης συνομιλεί με τον Ομότιμο Καθηγητή Θεολογίας κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου για την Παλαιά Διαθήκη ως ιστορική και θεολογική πραγματικότητα.

Είναι πράγματι διαφορετικός ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης από τον Θεό της Καινής;

Είναι ο Χριστιανισμός συνέχεια ή ρήξη με τον Ιουδαϊσμό;

Τι σημαίνει πραγματικά «Διαθήκη» και πώς αλλοιώθηκε η κατανόησή της;

Μιλάμε για:
τον Μωυσή και τη γέννηση του Ισραήλ
τους Φιλισταίους και τους λαούς της θάλασσας
τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία
τον εξελληνισμό και τη Μακαβαϊκή επανάσταση

ΑΧ, ΕΥΡΩΠΗ! «Δεν θα μείνει ούτε πέτρα επάνω εις την πέτραν!»

 

ΑΧ, ΕΥΡΩΠΗ! «Δεν θα μείνει ούτε πέτρα επάνω εις την πέτραν!»

Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς (τώρα άγιος της Εκκλησίας) υπήρξε ένας από τους µεγαλύτερους θεολόγους της εποχής µας, ήταν µεγάλος Οµολογητής της πίστεως, πατέρας της Σερβικής Εκκλησίας και φιλόσοφος του Αγίου Πνεύµατος.

Φώναζε, πριν δεκάδες χρόνια, ότι η διεστραµµένη Δύση αργοπεθαίνει συµβολικά και κυριολεκτικά. Ο “θάνατος” του ευρωπαίου ανθρώπου είναι αναπόφευκτος, αφού αρνήθηκε το Θεό και έβαλε στη θέση του το “θεό” εαυτό του, να ποια είναι – έγραφε – η κατάληξή του:

«Ο ευρωπαίος άνθρωπος έφθασεν εις τον µοιραίον ίλιγγον, ωδήγησε τον υπεράνθρωπον εις την κορυφήν του πύργου της Βαβέλ του, θέλων να αποπερατώση µε αυτόν το οικοδόµηµά του, αλλ’ ο υπεράνθρωπος ετρελλάθη ακριβώς επί της κορυφής και εκρηµνίσθη εκ του πύργου. Και πίσω του ο ίδιος ο πύργος κρηµνίζεται και θρυµµατίζεται δια των πολέµων και επαναστάσεων. Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έπρεπε κατ’ ανάγκην να τρελλαθή εις το τέλος του πολιτισµού του∙ ο Θεοκτόνος ήτο αδύνατον να µη γίνη αυτοκτόνος. Νύκτα, βαρειά νύκτα έχει καλύψει την Ευρώπη.

Το μοντέλο της ομόφυλης «οικογένειας», η υιοθεσία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας - Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου

Το μοντέλο της ομόφυλης «οικογένειας», η υιοθεσία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

 Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου,

 Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

1. Με την απόφαση του ΣτΕ νομιμοποιείται ο «γάμος» των ομόφυλων ζευγαριών και κατοχυρώνεται η υιοθεσία από αυτά. Με την ίδια απόφαση καθιερώνεται πλέον και στην πατρίδα μας, ένα νέο μοντέλο «οικογένειας», την οποία θα χαρακτήριζα ως ιδιότυπο σχεσιακό μόρφωμα, με ετερόκλητα δομικά στοιχεία και ξένο ως προς την συναρμογή των ρόλων των συζύγων-γονέων, του πατέρα-άνδρα και της μητέρας-γυναίκας.

  Με την νέα αυτή μορφή της ετερόκλητα ομόφυλης «οικογένειας», μη αποδεκτής από την Εκκλησία, απαιτείται αφενός να επικαιροποιηθούν από Αυτήν οι αξιωματικές αρχές, με τις οποίες οριοθετείται ή έννοια γάμος και ο θεσμός της οικογένειας και αφετέρου να περιγραφεί ως μία υπαρξιακή σχέση ετερόφυλων προσώπων, ως συζύγων, ομοζύγων και γονέων, άνδρα και γυναίκας, πατέρα και μητέρας, και όχιμόνο επειδή ορίζεται νομικά, χωρίς να υποκατασταθεί και από κάποια άλλη μορφή συμβίωσης.