Και τον πόνεσα.
Δεν τον γνώριζα τον άνθρωπο και δεν ξέρω την καρδιά του. Την καρδιά του ανθρώπου μόνο ο Θεός τη γνωρίζει. Μπορεί εκεί που εμείς βλέπουμε σκοτάδι, ο Θεός να βλέπει ένα μικρό καντηλάκι που ακόμη καίει. Και μπορεί εκεί που εμείς βλέπουμε ευσέβεια, ο Θεός να βλέπει μεγάλο εγωισμό. Γι’ αυτό άνθρωπο δεν κρίνουμε.
Την κουβέντα όμως μπορούμε να την κοιτάξουμε.
Η πίστη και η πίστα.
Δυο λέξεις που μοιάζουν τόσο πολύ και μπορεί να δείχνουν δύο δρόμους που πηγαίνουν σε αντίθετες κατευθύνσεις.
Γιατί, παιδί μου, δεν είναι εύκολο να δώσεις την καρδιά σου και στον Χριστό και στον κόσμο. Δεν λέω ότι ο τραγουδιστής δεν μπορεί να πιστεύει. Ούτε ότι η τέχνη είναι αμαρτία. Αυτά είναι ανοησίες. Μπορεί ένας άνθρωπος που τραγουδά τη νύχτα να έχει περισσότερη μετάνοια από εμένα που κάθομαι στο κελί μου.
Όταν μια ολόκληρη ζωή στηρίζεται στο να σε κοιτάζουν, να σε χειροκροτούν, να σε επιθυμούν, να είσαι πρώτος, να γεμίζει ο χώρος για σένα, να ανάβουν τα φώτα επάνω σου, τότε θέλει πολλή προσοχή.

















.gif)



























.jpg)