Μια συγκλονιστική φωτό από το παρελθόν

Παιδιά ξαπλωμένα μέσα σε τεράστιες μηχανές που ονομάζονται σιδερένιοι πνεύμονες. Αυτές οι συσκευές ήταν η σανίδα σωτηρίας τους, βοηθώντας τα να αναπνεύσουν όταν η πολιομυελίτιδα στέρησε τη δύναμη των μυών τους. 

Η πολιομυελίτιδα ήταν μια τρομακτική ασθένεια, ειδικά για τα παιδιά, που συχνά τα άφηνε παράλυτα ή ανίκανα να αναπνεύσουν χωρίς μηχανική βοήθεια.

Ο σιδερένιος πνεύμονας λειτουργούσε τραβώντας ρυθμικά τον αέρα μέσα και έξω από το σώμα, προσομοιώνοντας την κίνηση των υγιών πνευμόνων. Έσωσε αμέτρητες ζωές, αλλά η ζωή μέσα ήταν απομονωμένη. Τα παιδιά μπορούσαν μόνο να κινούν τα κεφάλια τους, βασιζόμενα σε νοσοκόμες για τα πάντα — φαγητό, ανάγνωση, ακόμη και παιχνίδι.

Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η εορτή του Αγίου Πνεύματος μας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο ό,τι φαίνεται 

Η εορτή του Αγίου Πνεύματος δεν αφορά μόνο όσους εκκλησιάζονται τακτικά, ούτε περιορίζεται σε μια λειτουργική αναφορά στο ημερολόγιο. Είναι μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε τι δίνει ζωή στη ζωή μας. Τι είναι αυτό που μας σηκώνει όταν όλα μοιάζουν βαριά; Τι φωτίζει το σκοτάδι της αβεβαιότητας; Η ορθόδοξη παράδοση απαντά: το Άγιο Πνεύμα.

Την ημέρα της Πεντηκοστής, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, οι μαθητές του Χριστού ήταν συγκεντρωμένοι με φόβο και ανασφάλεια. Δεν είχαν δύναμη, ούτε βεβαιότητα για το αύριο. Κι όμως, μέσα σε μια στιγμή όλα άλλαξαν. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος τους γέμισε θάρρος, καθαρότητα, εσωτερική φλόγα. Από άνθρωποι κλεισμένοι σε έναν χώρο έγιναν πρόσωπα ανοιχτά στον κόσμο. Αυτό το πέρασμα από τον φόβο στην ελευθερία είναι το βαθύτερο μήνυμα της εορτής.
Ίσως κάποιος που δεν έχει στενή σχέση με την Εκκλησία να αναρωτηθεί: τι σημαίνουν όλα αυτά για εμένα; Η απάντηση δεν βρίσκεται σε θεολογικούς όρους, αλλά σε εμπειρίες. Κάθε φορά που επιλέγουμε τη συγχώρεση αντί για την εκδίκηση, κάθε φορά που στεκόμαστε δίπλα σε έναν άνθρωπο που πονά, κάθε φορά που βρίσκουμε ελπίδα μέσα σε δυσκολίες, εκεί αναπνέει το Πνεύμα. Δεν επιβάλλεται. Προσκαλεί. Δεν θορυβεί. Ενεργεί σιωπηλά.

Έχουμε απόλυτη ανάγκη του Παρακλήτου - π. Ηλίας Μαστρογιαννοπούλος

Στην πορεία της ζωής μας και για την εκπλήρωση της υψηλής αποστολής μας, δεν αρκεί η καλή θέληση και ο ενθουσιασμός, ούτε μόνο η γνώση και η σύνεση.

Χρειάζεται απαραιτήτως και ένας προσωπικός και υπερφυσικός παράγων: Το ζωοποιόν Πνεύμα.

Στην εργασία μας και στο σπίτι μας, στη χαρά και στη λύπη μας, στη μοναξιά και τη συντροφιά μας έχουμε   απόλυτη ανάγκη του Παρακλήτου.

Στον αγώνα της ζωής μας με τα τόσα αναρίθμητα προβλήματα, πρέπει να είμαστε πλήρεις Πνεύματος Αγίου, εάν θέλουμε να αντιπαλαίσουμε στις τόσες δυσκολίες και να φέρουμε σε πέρας τον μεγάλο μας προορισμό.

Αρχιμ. Ηλίας Μαστρογιαννοπούλος

Νὰ μὴ διαβάζη μόνο γιὰ νὰ εὐχαριστιέται. - Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Οἱ κοσμικοὶ, ἄλλοι διαβάζουν ἐφημερίδα, ἄλλοι διαβάζουν ἕνα ρομάντζο, μία περιπέτεια, ἄλλοι παρακολουθοῦν στὸ γήπεδο πὼς παίζουν, καὶ περνᾶνε τὴν ὥρα τους. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ μερικοὶ ποὺ διαβάζουν πνευματικά. Μπορεῖ νὰ ξενυχτοῦν καὶ νὰ διαβάζουν πνευματικὰ βιβλία μὲ μανία καὶ νὰ εὐχαριστιοῦνται. Παίρνουν ἕνα πνευματικὸ βιβλίο, κάθονται καὶ λίγο ἀναπαυτικὰ καὶ διαβάζουν. «Ὠφελήθηκα», λέει ὁ ἄλλος. Καλύτερα πὲς ὅτι εὐχαριστήθηκες, ὅτι πέρασες εὐχάριστα τὴν ὥρα σου. Γιατί αὐτὸ δὲν εἶναι ὠφέλεια. Ὠφελεῖσαι, μόνον, ὅταν δῆς τί λέει αὐτὸ ποὺ διαβάζεις, ἐλέγχης τὸν ἑαυτόν σου καὶ προσπαθῆς νὰ τὸν ζορίζης στὴν ἐφαρμογή: «Τί λέει αὐτὸ ποὺ διάβασα; Ἐγὼ ποῦ βρίσκομαι πνευματικά; Τί πρέπει νὰ κάνω;».

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως - Παν. Δ. Παπαδημητρίου

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

«κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ», Ματθ. ϛʹ 5-6
«μυστικῆς ἐπιτελουμένης Εὐχῆς» (Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης, 4ος αἰ.)
«μίαν μὲν τὴν πρώτην [Εὐχὴν] διὰ σιωπῆς», ΙΘʹ (19ος) Κανὼν τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας

Χαρακτηριστικὸ τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἡ τήρηση τῆς Παραδόσεως. Ἡ τήρηση τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως εἶναι Ἀποστολικὴ ἐντολή. Στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς Παραδόσεις (Βʹ Θεσ. βʹ 15). Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ Τάξιν γινέσθω (Αʹ Κορ. ἰδʹ 40). Στὴν διακονία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν κάνει ὁ καθένας του κεφαλιοῦ του, ἀλλιῶς κοινῶς προτεσταντίζει. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «ἑπομένη τοῖς Ἁγίοις Πατράσι», ὄχι ἑπομένη ταῖς προσωπικαῖς γνώμαις ἑκάστου. Γιατί πρέπει νὰ τηρεῖται ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ Ἱερὰ Παράδοση εἶναι ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁδὸς τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς θείας λατρείας, τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας, τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς θεώσεως.

Ὅπως εἴδαμε σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας, ἡ Παράδοση στὴν Λειτουργία ἔχει ὡς ἑξῆς: ὁ Διάκονος ἐκφωνεῖ (εἰς ἐπήκοον) τὶς διὰ Προσφωνήσεως κοινὲς Εὐχές πρὸς τὸν Ἱερέα καὶ τοὺς πιστούς, καὶ αὐτοὶ ἀνταποκρινόμενοι προσεύχονται μυστικῶς, κατ’ ἰδίαν, ὁ μὲν Ἱερεὺς μὲ τὶς δικές του Εὐχές, οἱ δέ πιστοὶ μὲ τὸ μυστικὸ Κύριε ἐλέησον ἢ τὶς δικές τους προσευχές (ὁ Ψάλτης ἐκφώνως ὡς «ὁδηγὸς» τῶν Πιστῶν στὶς προσευχητικὲς ἀποκρίσεις στὴν κοινὴ Εὐχὴ τοῦ Διακόνου).

Χειροτονία Διακόνου καὶ Μνημόσυνο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ στὴν Πάτρα

  Στὸν πανηγυρίζοντα ἐμβληματικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος Πατρῶν ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, τὴν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. Πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ κατέκλυσε τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Ναοῦ, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ στὴν κυριολεξία ἀδιαχώρητο. 

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐχειροτόνησε Διάκονο, τὸν εὐλαβέστατο Μοναχὸ Γερμανό, ἀδελφὸν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν. 

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐτελέσθη τὸ Μνημόσυνον, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου Ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδημίας του πρὸς Κύριον.

Το σύστημα εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στο Χονγκ Κονγκ - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

   Το σύστημα εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στο Χονγκ Κονγκ

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με αφορμή τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στην Ελλάδα, παρουσιάζει ενδιαφέρον να δούμε πώς γίνεται η εισαγωγή στα πανεπιστήμια του Χονγκ Κονγκ. Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση βασίζεται κυρίως στις επιδόσεις των μαθητών στις τελικές σχολικές εξετάσεις, αλλά και σε μια οργανωμένη διαδικασία υποβολής αιτήσεων μέσω κεντρικού συστήματος.

Το HKDSE: το βασικό εξεταστικό σύστημα

Στο Χονγκ Κονγκ, βασικό ρόλο παίζει το Hong Kong Diploma of Secondary Education (HKDSE). Πρόκειται για το απολυτήριο της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ταυτόχρονα για το κύριο εξεταστικό σύστημα μέσω του οποίου αξιολογούνται οι μαθητές στο τέλος της σχολικής τους πορείας. Καθιερώθηκε το 2012, αντικαθιστώντας τα παλαιότερα συστήματα HKCEE και HKALE, και διοργανώνεται από την Hong Kong Examinations and Assessment Authority (HKEAA).

Οι μαθητές εξετάζονται σε τέσσερα βασικά μαθήματα κορμού —Αγγλικά, Κινεζικά, Μαθηματικά και Citizenship and Social Development (μάθημα που από το 2024 αντικατέστησε το παλαιότερο Liberal Studies)— καθώς και σε δύο ή τρία μαθήματα επιλογής. Η βαθμολογία δίνεται σε κλίμακα από 1 έως 5, με τις υψηλότερες διακρίσεις να αποτυπώνονται ως 5, 5* και 5**. Με απλά λόγια, οι εξετάσεις αυτές αποτελούν το βασικό ακαδημαϊκό κριτήριο για την εισαγωγή των περισσότερων τοπικών υποψηφίων στα πανεπιστήμια.

«Το Απόρρητο της Εξομολόγησης στην Ορθόδοξη Εκκλησία» - π. Σιλουανός Λ. Λάμπρου

 
Πατέρες και αδελφοί ζητώ την ευχή σας.
Κυκλοφορεί και σε έντυπη μορφή το μικρό αυτό φυλλάδιο.
Όποιος ενδιαφέρεται, θα αποσταλεί  δωρεάν - ευλογία.
Είναι ένα απόσπασμα από απογευματινές ενοριακές συναντήσεις από το έτος 2023. 

Με Αγάπη Χριστού.

 

Αρχιμ. Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

Email: pater9870@gmail.com
Τηλ.: 6985828670

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Δείτε  το βίντεο, "Λουκάς Αδαμόπουλος συναυλία μέγαρο μουσικής 28 Μαΐου" 

Το βίντεο από τη συναυλία έχει 

και ποίηση Νίκου Παλουμπιώτη  

 Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσίασε  την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026 και ώρα 19:30, μία συναυλία με έργα του σύγχρονου συνθέτη Λουκά Αδαμόπουλου, με τον γενικό τίτλο: Continuum Sacrum.
Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου "Οι Φίλοι της Μουσικής" στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η πολιτισμική κρίση στη Δύση είναι άποψη σημαντικών διανοουμένων της του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών είναι ο Γερμανός φιλόσοφος του πολιτισμού και της ιστορίας Όσβαλντ Σπένγκλερ, του οποίου φέτος είναι τα 90χρονα από τον θάνατό του (1880-1936). Ο Σπένγκλερ έγραψε μεταξύ του 1918 και του 1922 το κλασσικό δίτομο ογκώδες  έργο του «Η παρακμή της Δύσης», το οποίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός». Ένας άλλος σημαντικός λόγιος του 20ού αιώνα που υπήρξε κριτικός προς την πολιτισμική πορεία της Δύσης είναι ο Γάλλος Αντρέ Μαλρό, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατό του (1901-1976).

            Ένα από τα πολλά θέματα που θίγει στο πολυδιαβασμένο έργο του ο Σπένγκλερ είναι η στειρότητα του τεχνικά  δυτικού «πολιτισμένου» ανθρώπου. Κατά την άποψή του υπάρχει «μια οπωσδήποτε στροφή προς τον θάνατο», με την έννοια ότι «ο άνθρωπος των κοσμοπόλεων δεν θέλει πια να ζήσει: ως άτομο θέλει ασφαλώς, αλλά όχι ως σύνολο… Τα παιδιά δεν εκλείπουν μόνον επειδή έγινε αδύνατο  να τα έχει κανείς, αλλά προ πάντων επειδή…δεν βρίσκει λόγους για την ύπαρξή τους». Ο διαρκής και βαθύς δεσμός του δυτικού ανθρώπου με την θρησκεία, την πατρίδα, τα ήθη και τα έθιμα του έθνους του, το μέλημά του να υπάρξει συνέχεια στην οικογένειά του δεν υπάρχουν στον «τελευταίο άνθρωπο» του. (Όσβαλντ Σπένγκλερ «Η παρακμή της Δύσης», Β΄ Τόμος σελ.  131).

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Ἰουνίου 2026 τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

 Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Ἰουνίου  2026 

τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ» ΠΕΜΠΤΗ, 4 ΙΟΥΝΙΟΥ, 9:00 μ.μ. ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ: ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΝΑΥΛΙΑ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ»

ΠΕΜΠΤΗ, 4 ΙΟΥΝΙΟΥ, 9:00 μ.μ.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ

ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ: ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ

 
Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται, με αίσθημα ευθύνης -και θέλοντας πάνω από όλα να πραγματοποιηθεί η μουσική συνάντηση που τόσο ανυπομονούμε όλοι να χαρούμε- πως, λόγω της καιρικής αστάθειας και των πιθανών έντονων φαινομένων, που έχουν προαναγγείλει οι μετεωρολογικές υπηρεσίες για το βράδυ της Πέμπτης, 4 Ιουνίου, η συναυλία «Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ» μεταφέρεται στον κλειστό χώρο του ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ.
Η απόφαση ελήφθη με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια του κοινού και των καλλιτεχνών, και τη βεβαιότητα ότι η βραδιά θα εξελιχθεί απρόσκοπτα, σε άνετες συνθήκες και με την ποιότητα που της αξίζει.

Μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Νικηφόρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού. (2 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου, του και Καβαλίνου επονομαζομένου και εικονομάχου γενομένου εν έτει ψμδ’ [744]. Γέννημα και θρέμμα της βασιλευούσης των πόλεων. Οι δε γονείς αυτού ήτον ευγενείς και ονομαστοί, Θεόδωρος και Ευδοκία ονομαζόμενοι. Ο γαρ πατήρ του Θεόδωρος, ήτον υπογραφεύς και Νοτάριος των προσταγμάτων και ορισμών του βασιλέως. Διαβαλθείς δε εις τον βασιλέα, ότι προσκυνεί τας θείας εικόνας, κατεξεσχίσθη με δαρμούς και μάστιγας, και εξωρίσθη εις την Μύλασσαν, ήτις είναι κάστρον σκληρόν, και δεινότατον παραθαλάσσιον, και ευρίσκεται εις την εν τη Μικρά Ασία Καρίαν, κοινώς δε ονομάζεται Μεσσί, με θρόνον Επισκόπου τετιμημένην υπό τον Σταυρουπόλεως Μητροπολίτην.

Μνήμη του Αγίου Νικηφόρου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού (2 Ιουνίου)

 «Δεῦτε λαοί, τὴν τρισυπόστατον Θεότητα προσκυνήσωμεν, Υἱὸν ἐν τῷ Πατρὶ σὺν ἁγίῳ Πνεύματι· Πατὴρ γὰρ ἀχρόνως ἐγέννησεν Υἱὸν συναΐδιον καὶ σύνθρονον, καὶ Πνεῦμα Ἅγιον ἦν ἐν τῷ Πατρὶ σὺν Υἱῷ δοξαζόμενον, μία δύναμις, μία οὐσία, μία Θεότης, ἣν προσκυνοῦντες πάντες λέγομεν· Ἅγιος ὁ Θεός, …».
Σήμερα, Τρίτη μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Νικηφόρου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού, ο οποίος γεννήθηκε στην Επτάλοφο Πόλη το 758 μ.Χ.
Όταν όμως το 813 μ.Χ. επί Λέοντος Ε’ του Αρμένιου, ξέσπασε απηνής διωγμός κατά των προασπιστών της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων, η αγέρωχη ηγετική πνευματική στάση και η θεολογική του σταθερότητα ανέδειξαν τον Πατριάρχη Νικηφόρο σε προστάτη του πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της ορθής διδασκαλίας περί των εικόνων. Όπως ήταν φυσικό, όλα αυτά προκάλεσαν την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο.

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; Β μέρος - π. Βασίλειος Θερμός

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας;  

Β μέρος

π. Βασίλειος Θερμός

3. Πατέρες και νεότεροι θεολόγοι δείχνουν τον παραλογισμό

Είδαμε στο μέρος Α ότι μυστικά είναι όλα τα λόγια της Θείας Λειτουργίας, απαγγελλόμενα ή ψαλλόμενα είτε από τους κληρικούς είτε από τον λαό. Το απόσπασμα του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου για την μητέρα του είναι μνημειώδες.

Ίσως δεν υπάρχει πιο σοφά περιεκτική διατύπωση για το ζήτημα από εκείνο που ακούσαμε μόλις χθες στην δεύτερη ευχή της Γονυκλισίας: «δι’ ων (Αποστόλων) παν γένος ανθρώπων την θεογνωσίαν, ιδία διαλέκτω, εις ακοήν ωτίου δεξάμενοι, φωτί του Πνεύματος εφωτίσθημεν, και της πλάνης ως εκ σκότους απηλλάγημεν, και τη των αισθητών και πυρίνων γλωσσών διανομή, και υπερφυεί ενεργεία, την εις σε πίστιν εμαθητεύθημεν». Πρώτα ακούμε στα αυτιά μας την διδαχή και κατόπιν ο Παράκλητος  μας φωτίζει και μας καθιστά μαθητές Του (εκτός από τους ελάχιστους εκείνους που γίνονται διδακτοί Θεού απευθείας). Επιτέλους, ποιος νομιμοποιείται να αποσυνδέει ακοή και κατανόηση από την μετέπειτα δράση του Αγίου Πνεύματος; Ποιος τολμά να λησμονεί την συνεργία και να φέρνει σε αντιπαράθεση τα φυσικά και τα υπερφυσικά; Μετά την Ενανθρώπηση του Χριστού ζούμε στο συναμφότερον! Ασυγχύτως και αδιαιρέτως!

Το σχόλιο της 30/5 για την οχλαγωγία στον γάμο και στην βάπτιση παρά την απαγγελία των ευχών εις επήκοον, θεωρώ ότι δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα. Το εκκλησίασμα σε αυτά τα μυστήρια είναι αλειτούργητο και αναλφάβητο, οι δε ψυχολογικές συνθήκες είναι εντελώς ειδικές, ενώ εδώ μας απασχολεί τι πρέπει να γίνεται με τους τακτικά εκκλησιαζόμενους.

ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

 ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

Με ένα μόνο κλικ, εκατομμύρια άνθρωποι -συμπεριλαμβανομένων παιδιών και εφήβων- εκτίθενται σε περιεχόμενο που υπόσχεται ευχαρίστηση αλλά στην πραγματικότητα διαστρεβλώνει την αγάπη, καταστρέφει τις σχέσεις και βλάπτει το μυαλό και την καρδιά.
Μελέτες από πανεπιστήμια όπως το Cambridge και το Stanford έχουν δείξει ότι η χρήση της αλλοιώνει τον εγκέφαλο όπως ένα ναρκωτικό, δημιουργεί εθισμό, απομόνωση και επιδείνωση των σχέσεων. Επιπλέον, ενισχύει τα στερεότυπα βίας και αντικειμενοποίησης, ειδικά απέναντι στις γυναίκες.
Η ψηφιακή κατανάλωση περιεχομένου για ενήλικες δεν είναι πλέον ταμπού, αλλά έχει γίνει μια κρίση ψυχικής και σχεσιακής υγείας, αλλά η νευροεπιστήμη και η ανθρωπιστική προσέγγιση προσφέρουν μια διέξοδο.
Σήμερα, η πορνογραφία είναι παντού. Με ένα μόνο κλικ μακριά, εκατομμύρια άνθρωποι εκτίθενται σε εικόνες και βίντεο που υπόσχονται άμεση ικανοποίηση, αλλά τα οποία, πίσω από την οθόνη, καταστρέφουν σιωπηλά καρδιές, μυαλά και οικογένειες. Αυτό που κάποτε αντιμετωπίζονταν ως θέμα ταμπού ή μια απλή ιδιωτική επιλογή έχει πλέον αποκαλυφθεί ως μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις συναισθηματικής διαστρέβλωσης της εποχής μας.

"Η πηγή του αγιασμού" - Μητροπολίτου Αττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

"Η πηγή του αγιασμού"

Μητροπολίτου Αττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, 

«Σπορά τοῦ λόγου», σελ. 68-74, α΄ έκδ. 

(Αθήνα: Εκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1981)

...Ποιός μπορεί ν' αρνηθεί τη δυναμική έλευση του Αγίου Πνεύματος;
...Έρχεται για να μας σώσει και να μας γιατρέψει. Να μας διδάξει την αλήθεια. Να μας νουθετήσει, να μας ενισχύσει, να μας παρηγορήσει, να μας φωτίσει.
Καθώς το Άγιο Πνεύμα μπαίνει μέσα μας ενεργεί με τη θεϊκή, διακριτική Του δύναμη στην προσωπικότητά μας. Μας λούζει και μας καθαρίζει απ' όλους τους μολυσμούς της αμαρτίας. Μας δίνει τον φωτισμό να γνωρίσουμε τον κόσμο του Θεού και να εμβαθύνουμε στις αλήθειες του Θεού. Μας εφοδιάζει με την απαραίτητη δύναμη, για να πορευτούμε στην καινούργια μας ζωή και να βιώσουμε σα μέλη της βασιλείας του Θεού.
Δραστική η ενέργειά Του μέσα μας κατά το πρώτο ξεκίνημα, ταρακουνάει την ύπαρξή μας και γεννάει τη σωτήρια διάθεση της μετάνοιας. Μας εμπνέει τα δάκρυα της συντριβής και τη θερμή ικεσία του Θείου ελέους
Ύστερα μας προσανατολίζει στο πρόσωπο του Λυτρωτή και μας ενισχύει να περπατάμε στο πλάι του, αφοσιωμένοι στο θέλημά Του και γοητευμένοι απ' τη λάμψη του προσώπου Του.
Ωσότου μας φέρει στην πλήρη ανακαίνιση και στη θέωση.

Potentia Dei: Absoluta vs Ordinata (Ακινάτης – Σκώτος – Όκκαμ) - Παντελή Αντ. Τομάζου

Potentia Dei: Absoluta vs Ordinata (Ακινάτης – Σκώτος – Όκκαμ)

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Η παρουσία τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά - Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός

Ὅμως ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπομακρυσμένοι, ἀπείρως ἀπομακρυσμένοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν Τὸ γνωρίζουν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, ἐκεῖνοι ποὺ διάλεξαν τὸν δρόμο τοῦ κακοῦ καὶ ὄχι τὸν δρόμο τοῦ καλοῦ, ποὺ ἀρνήθηκαν τὴ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ποὺ προτίμησαν τὸν δρόμο τῶν ἐγκλημάτων, τῆς βίας, τῆς ληστείας, τοῦ φόνου, τὸν δρόμο τοῦ ψεύδους, τῆς συκοφαντίας, τῶν ἐπιορκιῶν καὶ τῆς καταγγελίας ἐναντίον τῶν πλησίον τους, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀγάπη, ἐκεῖνοι ποὺ ἡ καρδιὰ τοὺς εἶναι γεμάτη μίσος, ἐκεῖνοι, ἀσφαλῶς, ποτὲ δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴ χαρά, δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴν εἰρήνη, αὐτὴ τὴν βαθειὰ εὐτυχία τῆς αἰσθήσεως τῆς παρουσίας τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά τους.

Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός

Περί Αγίου Πνεύματος - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο ιατρός - θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας αναλύει την θεολογία της Εκκλησίας για την εορτή του Αγίου Πνεύματος.

 

Μας αρκεί ένα χαμόγελο

Εμείς οι ξεχασμένοι που μας αρκεί ένα χαμόγελο

για να περάσουμε τα σύνορα του κόσμου.

Τάσος Λειβαδίτης

Πρόγραμμα Ι. Ν. Αγ Γεωργίου, Μετόχι Ι.Μ. Ο. Γρηγορίου

 

Προσκυνηματική εκδρομή

 

Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος (1 Ιουνίου 2026)

 «Δεῦτε λαοί, τὴν τρισυπόστατον Θεότητα προσκυνήσωμεν, Υἱὸν ἐν τῷ Πατρὶ σὺν ἁγίῳ Πνεύματι· …».

Σήμερα, Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, η Εκκλησία μας εορτάζει τη φανέρωση στον κόσμο του Τρίτου προσώπου της Αγίας Τριάδος. «…. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ  ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν…».
Ο Ένας Θεός αποκαλύπτεται στον κόσμο με τρεις υποστάσεις, Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα, δηλ. το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται εκ του Πατρός αιώνια και πέρα από τα όρια του χρόνου. Αποστέλλεται, στον κόσμο την ημέρα της Πεντηκοστής, εν χρόνω, και από το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τον Υιό και Λόγο του Θεού. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και, σύμφωνα με το Σύμβολο της Πίστεως, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΑΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΜΝΗΜΗ ΑΛΩΣΕΩΣ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΑΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

ΜΝΗΜΗ ΑΛΩΣΕΩΣ

Στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος Πατρών, κατά την σημερινή λαμπρά εορτή της Πεντηκοστής, εορτάσθηκε και η μνήμη της Αγίας Υπομονής, της κατά κόσμον βασιλίσσης Ελένης Παλαιολογίνας, μητέρας του τελευταίου Αυτοκράτορος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του μαρτυρικού Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου.

Με την ευκαιρία της πανηγύρεως της Β΄ Αγίας Τραπέζης του Ναού, η οποία είναι αφιερωμένη στην Αγία Υπομονή, τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των υπέρ Πίστεως και Πατρίδος πεσόντων κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.

Ακολούθησε σύντομη ομιλία με θέμα τα ιστορικά γεγονότα της Αλώσεως, τη θυσία του τελευταίου Αυτοκράτορος και τα πνευματικά μηνύματα που αναδεικνύει η ζωή της Αγίας Υπομονής, η οποία με την πίστη, την καρτερία και την αφοσίωσή της στον Θεό αποτελεί διαχρονικό πρότυπο χριστιανικής ζωής.

Πρόγραμμα Ιουνίου 2026 Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια" Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 Πρόγραμμα Ιουνίου 2026

Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια"

Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 

Στίχοι πάνω σ’ ένα στίχο - Στάχυς

 

Στίχοι πάνω σ’ ένα στίχο

 

«Τι κάθεσαι εδώ πέρα και πεθαίνεις

και ψάχνεις για καινούργιες προσευχές…»

 Σταύρος Κουγιουμτζής – Τρελοί και Άγγελοι

 

Προσεύχεται η ψυχή και ψέλνει
ανοίγοντας μηχανικά το στόμα.
Κοιμάται ο νους, ύπνο βαθύ σε λήθαργο
κανένας δεν ακούει, κανείς δε συγκινείται.
Κι Εσύ κοιτάς από ψηλά
έναν τρελό, με λυγισμένη κεφαλή
παλιές, λησμονημένες προσευχές να ξεστομίζει.
Άναρθρες κι ανόητες κραυγές οι παρακλήσεις.
 
Σιώπα ψυχή θα αποκάμεις
καινούργιες προσευχές χρειάζεσαι.

Πεντηκοστή: Η απαρχή μιας ζωντανής κοινότητας - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

 commons wikimedia

Πεντηκοστή: Η απαρχή μιας ζωντανής κοινότητας

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η ενότητα δεν επιβλήθηκε με ισοπέδωση των διαφορών, αλλά γεννήθηκε μέσα από τη χάρη που σεβάστηκε την ιδιαιτερότητα του καθενός. Αυτό το στοιχείο καθιστά την Πεντηκοστή γεγονός διαχρονικό.

Η Πεντηκοστή αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές της εκκλησιαστικής ζωής. Όχι μόνο ως ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος, αλλά ως αφετηρία μιας πορείας που διαπερνά τους αιώνες. Πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού, οι μαθητές Του βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στα Ιεροσόλυμα. Είχαν βιώσει τη χαρά της Ανάστασης, αλλά ταυτόχρονα κουβαλούσαν φόβο, αβεβαιότητα και ερωτήματα για το μέλλον. Τότε, σύμφωνα με την αφήγηση των Πράξεων των Αποστόλων, ακούστηκε ήχος «ως πνοή βιαία» και εμφανίστηκαν «γλώσσες ωσεί πυρός» που στάθηκαν επάνω τους. Το Άγιο Πνεύμα κατήλθε και τους γέμισε δύναμη, φώτιση και εσωτερική παρρησία.

Αυτό ακριβώς γιορτάζουμε. Τη φανέρωση του Αγίου Πνεύματος και τη γέννηση της Εκκλησίας ως ζωντανού σώματος. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι μαθητές ήταν μια μικρή ομάδα που μοιραζόταν κοινές εμπειρίες. Από την Πεντηκοστή και έπειτα, γίνονται φορείς ενός μηνύματος που απευθύνεται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η Εκκλησία δεν ιδρύεται ως θεσμός εξουσίας, αλλά ως κοινότητα μαρτυρίας και κοινωνίας. Η σημασία της ημέρας δεν εξαντλείται στο ιστορικό της πλαίσιο.

Γιὰ ὁμοφοβία καὶ πῶς νὰ ἀντιμετωπίζονται οἱ ὁμοφοβικοί - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
μὲ συγχωρεῖτε! Ἔχουμε τρελαθεῖ νὰ ἀκοῦμε γιὰ ὁμοφοβία καὶ πῶς νὰ ἀντιμετωπίζονται οἱ ὁμοφοβικοί. Καὶ καλῶς ὡς ἕνα σημεῖο. Ὀφείλουμε νὰ σεβόμαστε κάθε ἄνθρωπο. Καὶ σὲ περίπτωση ποὺ κάποιος συνάνθρωπος γίνει στόχος ὁμοφοβικῶν σχολίων καὶ συμπεριφορῶν, ἐνῶ δὲν ἔχει προκαλέσει (πρέπει νὰ προσεχτεῖ καὶ αὐτό), νὰ λαμβάνονται ἀνάλογα μέτρα.
Μόνο ἡ ὁμοφοβία ὅμως εἶναι; Ἄλλες "φοβίες" μὲ τὴν ἔννοια ἀναλόγων συνδρόμων συμπεριφορᾶς δὲν ὑπάρχουν;
Γιατί ἑστιάζουμε μόνο ἐ κ ε ῖ; Στὸ ψυχοσεξουαλικὸ ἐννοῶ.
Τίποτε ἄλλο δὲν βλέπουμε; Μόνον οἱ ὁμοφυλόφιλοι καὶ οἱ πάσης φύσεως -φιλοι ὑπάρχουν, θίγονται καὶ ἀποτελοῦν διαρκὲς θέμα συζήτησης;
Τί ἐννοῶ; Παράδειγμα:
Βλέπει κάποιος ἕναν παπᾶ καὶ κάνει δημόσια μπροστὰ σὲ φίλους του ὁμοϊδεᾶτες τὴν ἀνάλογη χειρονομία χασκογελώντας...
Ἤ ἄλλος βλέπει χριστιανό, βλαστημάει καὶ φτύνει...

Δεν μπαίνει απρόσκλητα σε ξένο σπίτι - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ἐμεῖς μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ζοῦμε ἐν Χριστῷ καὶ Αὐτὸς σέ μᾶς - Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Στὴν πραγματικότητα κάθε ἅγιο μυστήριο καὶ ὅλες οἱ θεῖες ἀρετὲς εἶναι μία Ἁγιοπνευματικότης. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο διὰ μέσου αὐτῶν ἔρχεται σὲ ἐμᾶς καὶ ἐντὸς ἡμῶν. Αὐτὸ κατέρχεται οὐσιωδῶς ποὺ σημαίνει ἀληθινὰ καὶ οὐσιαστικὰ μὲ ὅλες τὶς θεϊκές του σημαντικὲς ἐνέργειες. Αὐτὸ – ὁ πλοῦτος τῆς θεότητος. Αὐτὸ – τὸ πλήρωμα τῆς χάριτος. Αὐτὸ – ἡ χάρις καὶ ἡ ζωὴ κάθε ὑπάρξεως. Εἶναι αἰώνιο καὶ Διαθηκικὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κατοικεῖ σέ μᾶς καὶ ἐμεῖς σ’ Αὐτόν. Αὐτὸ καὶ μόνο μαρτυρεῖ τὴν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σέ μᾶς. Ἐμεῖς μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ζοῦμε ἐν Χριστῷ καὶ Αὐτὸς σέ μᾶς. Μάλιστα αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε « ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν»( Α΄ Ἰω.3,24).

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Να διδάξουμε στα παιδιά μας την ειρήνη

 

 Να διδάξουμε στα παιδιά μας την ειρήνη, 

αλλιώς κάποιος άλλος θα τους διδάξει τη βία.

Colman McCarthy

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής της Πεντηκοστής 31/5/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακής της Πεντηκοστής

Αποστολικό Ανάγνωσμα Πράξεις 2: 1-11

 

Ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες οἱ ἀπόστολοι ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό.	Όταν έφτασε η ημέρα της Πεντηκοστής ήταν όλοι μαζί συγκεν­τρωμένοι με ομοψυχία στο ίδιο μέρος.
Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν,	Ξαφνικά ήρθε από τον ουρανό μια βουή σαν να φυσούσε δυνατός άνεμος, και γέμισε όλο το σπίτι όπου έμεναν. Επίσης τους παρουσιάστηκαν γλώσσες σαν φλόγες φωτιάς, που μοιράστηκαν και κάθισαν από μια στον καθένα απ’ αυ­τούς.
καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.	Όλοι τότε πλημμύρισαν από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να μι­λούν σε άλλες γλώσσες, ανάλογα με την ικανότητα που τους έδινε το Άγιο Πνεύμα.
῏Ησαν δὲ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικοῦντες ᾿Ιουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν·	Στην Ιερουσαλήμ βρίσκονταν τότε ευσεβείς Ιουδαίοι από όλα τα μέρη του κόσμου.
γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν.	Όταν ακούστηκε αυτή η βουή, συγκεντρώθηκε πλήθος απ’ αυτούς και ήταν κατάπληκτοι, γιατί ο καθένας τους άκουγε τους αποστόλους να μιλάνε στη δική του γλώσσα.

Βαπτίσθηκε ο "Κορνήλιος" τής Κινσάσας!

 

  Βαπτίσθηκε ο "Κορνήλιος" τής Κινσάσας!

Με την ευλογία και παρουσία τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ. Θεοδοσίου, βαπτίσθηκε ο Κορνήλιος τής Κινσάσας, στρατιωτικός, πατέρας 7 παιδιών, πού ήταν και πάστορας μιάς από τις προτεστάντικες ομολογίες εδώ.

Πέρυσι, παραμονή Πεντηκοστής βαπτίσθηκε ο γιός του, μαθητής  του σχολείου τής Ορθοδόξου Εκκλησίας "Άγιος Μάρκος". Λίγους μήνες αργότερα, ο πατέρας του μελετώντας την Ορθόδοξη Πίστη, παρατηρώντας, όπως είπε ο ίδιος, τη ζωή και τη συμπεριφορά τού γιού του, αποφάσισε ν' ακολουθήσει τήν Ορθόδοξη Πίστη πανοικεί! 

Ακολούθησαν κατηχήσεις και προγραμματίστηκε η Βάπτιση τής οικογενείας παραμονή Πεντηκοστής. Τελευταία στιγμή παρουσιάστηκε εμπόδιο στη σύζυγο με το μωρό, πράγμα πού λύπησε μέν τόν πατέρα, αλλά δεν αναχαίτισε την απόφασή του για το Βάπτισμα τού ιδίου και τών υπολοίπων τής οικογενείας, πού τελέσθηκε σήμερα. Περιμένει τήν ευκαιρία γιά τή Βάπτιση τής συζύγου καί τού μωρού.

Κυριακή της Πεντηκοστής - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή της Πεντηκοστής

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής της Πεντηκοστής μάς εισάγει στο μυστήριο της παρουσίας και της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης τοποθετεί τα λόγια του Χριστού κατά την τελευταία και μεγάλη ημέρα της εορτής της Σκηνοπηγίας, όταν ο Ιησούς αναφωνεί: «ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω». Η εικόνα της δίψας είναι καίρια: φανερώνει την υπαρξιακή ανάγκη του ανθρώπου για ζωή αληθινή, για κοινωνία με τον Θεό, για πληρότητα που δεν μπορεί να προσφέρει ο κόσμος.

Ο Χριστός δεν παρουσιάζεται απλώς ως διδάσκαλος που δείχνει έναν δρόμο· παρουσιάζεται ως η ίδια η πηγή της ζωής. Όποιος πιστεύει σε Αυτόν, λέει η Γραφή, «ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος». Και ο ίδιος ο ευαγγελιστής ερμηνεύει ότι ο λόγος αυτός αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα, το οποίο επρόκειτο να λάβουν οι πιστεύοντες σε Αυτόν. Εδώ βρίσκεται η σημασία της Πεντηκοστής: το Άγιο Πνεύμα δεν δίνεται ως μια εξωτερική δύναμη, αλλά ως εσωτερική δωρεά ζωής, που μεταμορφώνει τον άνθρωπο και τον καθιστά φορέα της θείας χάριτος.

ΑΛΛ’ ΕΞΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 ΑΛΛ’ ΕΞΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε λέγων· ᾿Εγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ιωάν. 8,12)
Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μίλησε πάλι καὶ τοὺς εἶπε· «᾿Εγὼ εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὅποιος μὲ ἀκολουθεῖ δὲν θὰ πλανιέται στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ φῶς ποὺ ὁδηγεῖ στὴ ζωή». 

            Η εποχή μας ομνύει στη διαφάνεια, στην αλήθεια, στο φως. Ζητά από τους ανθρώπους να είναι ανοιχτοί στον κόσμο, να πληροφορούνται, να έχουν άποψη, να εκφράζουν την άποψή τους, να μην κρύβονται. Κι όμως. Υπάρχει σκοτάδι και έξω και μέσα στον άνθρωπο. Το εξωτερικό σκοτάδι έχει να κάνει με το ότι φαίνονται μόνο όσα επιτρέπεται να φαίνονται από έναν πολιτισμό, ο οποίος δείχνει παντοδύναμος αλλά δεν ομολογεί πως υπάρχουν πολλά που και δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να μάθει.  

Τι μας δείχνει κυρίως η τεχνολογική μας πρόοδος; Ότι ενώ μάθαμε πολλά για τον κόσμο και τον άνθρωπο, εντούτοις δεν υπάρχουν συμπεριφορές επιθυμητές που μπορούμε να διαμορφώσουμε, διότι ο άνθρωπος στο βάθος του παραμένει ελεύθερος. Μπορεί να μοιάζει υποδουλωμένος στη δύναμη του αυτού του κόσμου, αυτό όμως δεν είναι διαρκές και εξαρτάται από το κατά πόσον θέλει να είναι στη δουλεία και στην ετεροκατεύθυνση.