Έως πότε; - π. Βασίλειος Θερμός

 Έως πότε;

*π. Βασίλειος Θερμός

Άμεσες μαρτυρίες επιβεβαιώνουν τον ενθουσιασμό και την ενότητα που επέδειξε ο λαός μας στον πόλεμο του 1940. Μέχρι και ο Ζαχαριάδης, δέσμιος τότε της δικτατορίας του Μεταξά, παρότρυνε σε κοινό αγώνα. Μεγάλη υπήρξε και η αλληλεγγύη στα μετόπισθεν.

Ο ενθουσιασμός και η ενότητα εκπλήσσουν – ο πρώτος επειδή επρόκειτο για πόλεμο και θυσίες, η δεύτερη επειδή σπανίζει στο έθνος μας. Θεωρώ, όμως, πως η έκπληξη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν λάβει κανείς υπόψη το ιστορικό φόντο των γεγονότων.

Κατά τη δεκαετία 1912-1922 υπήρχε αδιάκοπος πόλεμος. Ο θρίαμβος του εδαφικού διπλασιασμού συνοδεύτηκε από θανάτους, τραυματισμούς και αναπηρίες, στα οποία προστέθηκαν και οι απώλειες κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αποτυχημένη εκστρατεία στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, η κατοχή στη Μικρά Ασία μόλυνε με βαριά ψυχικά τραύματα όσους επέστρεψαν: άλλους για όσα τραγικά είχαν υποστεί και άλλους για όσα φρικτά είχαν διαπράξει. Σχεδόν όλοι τα έκλεισαν μέσα στη σιωπή τους.

Επιπλέον, τα παραπάνω ξετυλίγονται στο φόντο δύο καίριων παραγόντων. Από τη μια, ο τοξικός διχασμός, που χώρισε συγγενείς και επηρέασε ακόμη και τους Ελληνες της Αμερικής. Από την άλλη, η αιφνίδια εγκατάσταση εκατομμυρίων προσφύγων. Η Ελλάδα του 1922 διέφερε δραματικά από εκείνη του 1912 – και, φυσικά, όχι μόνο στον χάρτη. Ηταν ηττημένη, ντροπιασμένη, μνησίκακη. Οι επώδυνες πληγές γεννούσαν πάθη, τόσο αγριεμένα, ώστε ολόκληρος ο Μεσοπόλεμος σημαδεύτηκε από πραξικοπήματα, πολιτικές δολοφονίες, σπασμωδικές αλλαγές πολιτεύματος, και άλλα της διχόνοιας κακά. Με κατακλείδα τη δικτατορία του 1936.

Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ-ΧΡΕΟΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Η  ΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ  ΠΛΗΣΙΟΝ

ΤΟ  ΑΝΩΤΕΡΟ  ΚΑΙ  ΚΑΘΟΛΙΚΟ  ΧΑΡΙΣΜΑ-ΧΡΕΟΣ

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

        Μετά τον καταληκτικό στίχο : «Μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλών έργων προϊσταθαι εις τα αναγκαίας χρείας ίνα μη ώσιν άκαρποι», της προς Τίτον Επιστολής πριν μερικές Κυριακές, με αυτό της χθεσινής-01.11.2026-και εορτής των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, «οι τα Αποστολικά Αναγνώσματα καλώς διαταξάμενοι Άγιοι Πατέρες, με το χθεσινό-01.11.2026-μας προσγειώνουν για τα καλά ! Από τις υψηλές θεολογίες και τα ατυχή τους παρεπόμενα με Απ. Παύλο, και Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, το μεγάλο αυτού ερμηνευτή !

     «Ζηλοῦτε γὰρ, φησὶ, τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα· και έτι καθ’ υπερβολήν οδόν υμίν δείκνυμι»-«Ο ζήλος σας πρέπει να στρέφεται στα σημαντικότερα χαρίσματα. Γι αυτό και σας δείχνω μια ακόμα πολύ ανώτερη οδό»-γράφει ο Απ. Παύλος. Και ποια είναι αυτή η οδός; «Την αγάπην λέγων, την προς τον πλησίον … (που) καθολικόν δώρον εστί»-«Την οδό της αγάπης στον πλησίον λέγοντας και υποδείχνοντας, που είναι χάρισμα-χρέος όλων των χριστιανών», ερμηνεύει και ξεκαθαρίζει μια για πάντα ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

      Και από ποια χαρίσματα είναι ακόμα πιο ανώτερη η οδός-χάρισμα-χρέος  όλων για αγάπη στον πλησίον; Τα καταγράφει ο Απ. Παύλος ένα-ένα στη σειρά. Από το χάρισμα να ομιλεί κανείς όλες της γλώσσες των ανθρώπων, ακόμα και των αγγέλων αλλά  δεν έχει αυτή την αγάπη μοιάζει με χάλκινη καμπάνα ή κυμβάλου αλαλαγμό. Από το χάρισμα της προφητείας και της γνώσης όλων των μυστικών του Θεού. Από το χάρισμα της πίστης, τέτοιας μάλιστα που να μετακινεί βουνά, αν δεν έχει αυτή την αγάπη δεν είναι τίποτα ! Από αυτό το μοίρασμα όλων των υπαρχόντων του στους φτωχούς, και από αυτό το μαρτύριο, που αμφότερα χωρίς αυτή την πηγαία αγάπη στον πλησίον, δεν παρέχουν κανένα όφελος.

Πίσω από την άσχημη συμπεριφορά... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ἄρχισαν τὰ «Πρωτοκλήτεια» στὴν Πάτρα

Ἀπὸ τὴν 1η Νοεμβρίου, ἄρχισαν στὴν Ἀποστολικὴ πόλη καὶ Μητρόπολη Πατρῶν οἱ λατρευτικὲς καὶ ἄλλες ἐκδηλώσεις πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, οἱ ὁποῖες ἐξελίσσονται καθ’ ὅλον τὸν μῆνα, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὶς 29 καὶ 30 Νοεμβρίου.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν ἐτέλεσε τὴν Κυριακὴ 1.11.2026 τὴν Θεία Λειτουργία, στον Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ὅπου προέστη τῆς Δοξολογίας, ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς παραδόσεως τοῦ Κάστρου τῶν Πατρῶν ἀπὸ τοὺς Τούρκους στοὺς Γάλλους, ὑπό τόν στρατηγόν Μαιζόν, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1828.

Τὴν διοργάνωση τοῦ ἑορτασμοῦ εἶχε τὸ ἄγημα «Παναγιώτης Καρατζᾶς» τῶν Πατρῶν, τὸ ὁποῖο προσεκάλεσε καὶ ἄλλα ἀγήματα καὶ παραδοσιακοὺς καὶ πολιτιστικοὺς Συλλόγους ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ ἄλλες πόλεις.

Ὅλοι ἐκκλησιάσθηκαν μὲ κατάνυξη στὸν Ἱερὸ, τῆς Εὐαγγελιστρίας, Ναό. Ἡ παρουσία τους, μὲ τὶς παραδοσιακὲς ἱστορικὲς φορεσιὲς, σκόρπισε ρίγη συγκινήσεως καὶ πατριωτικοῦ ἐνθουσιασμοῦ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΎΚΛΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΎΚΛΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

Η εορτή του Αγίου Αποστόλου Στάχυος στο Φανάρι

Με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Αποστόλου Στάχυος, πρώτου Επισκόπου Βυζαντίου, τελέστηκε το Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2026, στον Π. Πατριαρχικό Ναό, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέου, ο οποίος την παραμονή χοροστάτησε στον Μ.Εσπερινό της εορτής.

Η καρδιά της μάνας, του Επισκόπου Κερνίτσης Χρυσάνθου

 

Το αντίθετο του θάρρους

Το αντίθετο του θάρρους

στην κοινωνία μας

δεν είναι η δειλία,

είναι το βόλεμα.

Ρόλο Μαίη (Rollo May)

Άφησε τον Θεό να κάνει τη δουλειά Του.

 
Άφησε τον Θεό να κάνει τη δουλειά Του.
Συνέχισε να προχωράς.
Προχώρα με αξιοπρέπεια.
Με το κεφάλι ψηλά κοιτάζοντας τον Θεό, 

με την καρδιά γαλήνια-ειρηνική

 και την αξιοπρέπειά σου ανέπαφη.
Άσε τον καθένα να θερίσει ό,τι έσπειρε.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Το αποτύπωμα της Νηστείας στον Άνθρωπο και την Επιστήμη

Το Ίδρυμα Πολιτισμού της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας «Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός», και το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών Παραρτήματος Αγρινίου, συνδιοργανώνουν εσπερίδα με θέμα «Το αποτύπωμα της Νηστείας στον Άνθρωπο και την Επιστήμη», την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026, και ώρα 6:00’ το απόγευμα, στο Αμφιθέατρο του Τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, στην οδό Γ. Σεφέρη 2, στο Αγρίνιο.

Η διοργάνωση επιδιώκει να αναδείξει τη σημασία της νηστείας, εξετάζοντάς την μέσα από τη εκκλησιαστική και την επιστημονική οπτική, αναδεικνύοντας τις πνευματικές, ψυχολογικές και διατροφικές της διαστάσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο άνθρωπος και η δυνατότητα να κατανοήσει βαθύτερα τις επιλογές που διαμορφώνουν την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής του.

Η εκδήλωση σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας με το Πανεπιστήμιο Πατρών στο Αγρίνιο, εγκαινιάζοντας ένα πλαίσιο επικοινωνίας και κοινών πρωτοβουλιών ανάμεσα στους δύο φορείς.

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Ακινδύνου, Πηγασίου, Αφθονίου, Ελπιδηφόρου, και Ανεμποδίστου (2 Νοεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι εκατάγοντο από την γην των Περσών, και είχον την πρώτην τιμήν και αξίαν κοντά εις τον βασιλέα Σαβώριον, εν έτει τλ’ [330]. Επειδή δε ο Ακίνδυνος, Πηγάσιος και Ανεμπόδιστος, ηγάπουν άκρως την ευσέβειαν, δια τούτο επιάσθησαν από τον βασιλέα, και κρεμασθέντες εδάρθησαν. Έπειτα εκάησαν εις τας πλευράς, ο δε βασιλεύς άρχισε να βλασφημή εις τον Χριστόν. Όθεν οι Άγιοι δια θαύματος έκαμαν αυτόν βουβόν και άφωνον, και πάλιν ιάτρευσαν αυτόν από την αφωνίαν. Έπειτα βάλλονται επάνω εις κρεββάτια σιδηρά και πεπυρωμένα, βροχής δε γενομένης, η φλόγα εσβέσθη. Επειδή δε με την προσευχήν τους κατεκρήμνισαν το είδωλον του Διος, δια τούτο βάλλονται μέσα εις καζάνια γεμάτα από βρασμένον μολύβι.

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Ακινδύνου, Πηγασίου, Ελπιδοφόρου, Ανεμποδίστου και Αφθονίου (2 Νοεμβρίου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα, 2 Νοεμβρίου, τη μνήμη των Μαρτύρων Πηγασίου, Ελπιδοφόρου και Ανεμποδίστου, οι οποίοι ήσαν αξιωματούχοι του Πέρση βασιλιά Σαβωρίου, το 330 μ.Χ. Δεν δίστασαν να ομολογήσουν με γενναιότητα ότι είναι Χριστιανοί. Συνελήφθηκαν και μαστιγώθηκαν σκληρά με σκοπό να προδώσουν την πίστη τους.
Τους υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια, αλλά με θερμές δεήσεις προς το Θεό παρέμειναν αλώβητοι. Το θαύμα έγινε αιτία να αναβληθεί η θανατική ποινή και μάλιστα, με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, να ασπαστεί το Χριστιανισμό ο ειδωλολάτρης Αφθόνιος.
Αργότερα, διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του Αφθονίου, ο οποίος με σταθερή πίστη στο Νυμφίο Χριστό, δήλωσε την αδυναμία της ειδωλολατρίας απέναντι στη χάρη του παντοδύναμου Θεού.
Ο Ελπιδοφόρος, ο οποίος όχι μόνο ήταν πιστός στο Ναζωραίο, αλλά και πρώτος της Συγκλήτου, κλήθηκε με διάφορα μέσα να αλλαξοπιστήσει. Απάντησε, ομολογώντας ότι ο Χριστός είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή». Έτσι, διατάχθηκε η θανάτωσή του μαζί με άλλους επτά χιλιάδες Χριστιανούς.

Η ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - Ευτυχία Γερ. Μάστορα

Η ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ευτυχία Γερ. Μάστορα

Δασκάλα Κωφών

Ο Μητροπολίτης 

Νικόδημος Γραικός 

και το πρωτοποριακό έργο του 

για τους Κωφούς αδελφούς του.

 2^η έκδοση - Εκδόσεις "Έαρ"

 
Η νοηματική της αγάπης
Απ᾿ όλων των Κωφών τα μάτια ρέουν δάκρυα· δάκρυα συγκίνησης και ευγνωμοσύνης. Όλων οι ψυχές ξεσπούν και σε λίγο αναφωνούν κι αυτοί μαζί με το πλήθος: «Ἄξιος! Ἄξιος!» Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κρατά από τον βραχίονα τον π. Νικόδημο και στέκεται μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού. Ακούει τις χαρούμενες φωνές που προέρχονται από τον κατάμεστο με Κωφούς γυναικωνίτη. Σηκώνει τα μάτια του ψηλά, και βλέπει όλο αυτό το πλήθος των Κωφών που κουνούν τα χέρια τους και φωνάζουν με τον δικό τους τρόπο το «Ἄξιος». Κατασυγκινημένος σταματά το τυπικό της ενδύσεως του χειροτονούμενου Επισκόπου με τα αρχιερατικά άμφια και δείχνοντας προς τον γυναικωνίτη φωνάζει: «“Τρανή ἔσται γλῶσσα μογιλάλων” (Ησ. λε΄ [35] 6) σήμερα με τη χειροτονία του πατρός Νικοδήμου, του πατέρα των Κωφαλάλων».

Πατήρ Νικόδημος Γραικός· Ένα όνομα συνυφασμένο με μια αγάπη ανιδιοτελή, ευρηματική, σιωπηλή…

«Νοηματική της αγάπης»· Η γλώσσα που διαλύει τη σιωπή και αθόρυβα αποκαλύπτει στις ψυχές των Κωφών τις αλήθειες του Ευαγγελίου…

Ένα βιβλίο που ακολουθεί τα βήματα του πνευματικού πατέρα των Κωφών στο πρωτοποριακό του έργο και παρακολουθεί την πορεία του σωματείου «Φίλοι των Κωφών ο Προφήτης Ζαχαρίας» που εκείνος ίδρυσε.

Πνευματικὰ πικραίνεται καὶ πεθαίνει - Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος

«Στὴν Παλαιστίνη ὑπάρχουν δύο λίμνες. Ἡ Λίμνη τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἡ Νεκρὰ Θάλασσα. Καὶ οἱ δύο τροφοδοτοῦνται ἀπ’ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη. Ὡστόσο, οἱ δύο λίμνες διαφέρουν. Ἡ πρώτη, τῆς Γαλιλαίας, δέχεται τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη καὶ στὴ συνέχεια τὰ ἀφήνει νὰ βγοῦν ἀπὸ αὐτήν, ποτίζοντας τὰ γειτονικὰ ἐδάφη, κάνοντάς τα ἔτσι πλούσια ἐδάφη σὲ βλάστηση. Ἡ δεύτερη λίμνη, ἡ Νεκρὰ Θάλασσα, ὅπως ὀνομάζεται, δέχεται καὶ αὐτὴ τὰ νερὰ τοῦ Ἰορδάνη, ἀλλὰ τὰ κρατάει γιὰ τὸν ἑαυτό της!!! Καὶ γίνεται ἔτσι μιὰ πικρὴ θάλασσα. Ἔτσι εἶναι καὶ ὁ ἄνθρωπος.

«Οι γυναίκες της Κρήτης στων αιώνων το διάβα»: Αφιέρωμα στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Από τα βάθη της Μινωικής Κρήτης έως τη σύγχρονη εποχή, οι γυναίκες της Κρήτης πορεύονταν στο χρόνο αφήνοντας το δικό τους ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία, την κοινωνία και τον πολιτισμό του νησιού.
 
Ένα αφιέρωμα σε όλες τις γυναίκες της Κρήτης, γνωστές και άγνωστες, που με την παρουσία, το έργο και την προσφορά τους, κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της πατρίδας τους, μέσα στους αιώνες, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 31 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς,  από την Αδελφότητα Κρητών Πειραιά «Η ΟΜΟΝΟΙΑ».

Την επιμέλεια των κειμένων και την παρουσίαση έκανε η κα Αντωνία-Μαρία Ντουντουνάκη. Συμμετείχε αντιπροσωπευτικό τμήμα των μουσικοχορευτικών συγκροτημάτων της Αδελφότητας και συνόδευσαν οι Θοδωρής Ποθουλάκης, Λύρα – Τραγούδι,  Εφραίμ Ποθουλάκης, Κιθάρα, Ταξιάρχης Ποθουλάκης, Λαούτο και Χαράλαμος Αμανατίδης, Τραγούδι.
 
Από τα βάθη της Μινωικής Κρήτης έως τη σύγχρονη εποχή, οι γυναίκες της Κρήτης πορεύονταν στο χρόνο αφήνοντας το δικό τους ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία, την κοινωνία και τον πολιτισμό του νησιού. Με δύναμη, αξιοπρέπεια, σοφία και ψυχικό μεγαλείο στάθηκαν μητέρες, σύζυγοι, εργάτριες, αγωνίστριες, επιστήμονες, καλλιτέχνιδες και πολλές φορές πρωτοπόρες σε διάφορους τομείς. Η πορεία τους δεν υπήρξε εύκολη. Άλλοτε με τη σιωπηλή τους δύναμη και άλλοτε με τη δυναμική τους παρουσία, ύψωσαν το ανάστημά τους, άνοιξαν νέους δρόμους και έγιναν πηγή έμπνευσης για τις επόμενες γενιές, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της κρητικής ταυτότητας.

ROOM SERVICE ΣΤΟΝ ΑΔΗ – Ex Grege

Κήρυγμα στὴν Κυριακὴ Ε΄ Λουκᾶ 

ὁ πλούσιος καὶ ὁ Λάζαρος (Λουκ. ιϛ΄ 19-31)

Ex Grege

Ὑπάρχει ἕνας τύπος πελάτη ποὺ κάθε σερβιτόρος τὸν ξέρει. Δὲν εἶναι ὁ κακός. Εἶναι ὁ συνηθισμένος. Ἐκεῖνος ποὺ μπαίνει στὸ μαγαζὶ καὶ ὅλα γύρω του —τὸ τραπέζι, τὸ νερό, ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ φέρνει— ὑπάρχουν γιὰ νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν. Δὲν τὸ σκέφτεται κἂν· εἶναι βαθιὰ πεποίθηση. Σηκώνει τὸ χέρι χωρὶς νὰ κοιτάξῃ, καὶ περιμένει. Καὶ τὸ πιὸ ἐνδιαφέρον: ἂν κάποια στιγμὴ σβήσουν τὰ φῶτα καὶ κλείσῃ τὸ μαγαζί, αὐτὸς ὁ τύπος θὰ ἐξακολουθῇ, γιὰ ὥρα, νὰ σηκώνῃ τὸ χέρι. Γιατὶ ἡ συνήθεια νὰ σὲ ὑπηρετοῦν εἶναι τὸ τελευταῖο πρᾶγμα ποὺ πεθαίνει μέσα σου. Πρώτα βγαίνει ἡ ψυχὴ καὶ μετὰ τὸ χούι.Ἴσως καὶ νὰ μὴν πεθαίνῃ καθόλου.

Αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν πελάτη περιγράφει ἡ σημερινὴ παραβολή — μόνο ποὺ τὸν παρακολουθεῖ καὶ μετὰ τὸν θάνατο. Καὶ ἐκεῖ εἶναι ὅλο τὸ ζουμί της.

Στὴ γῆ, τὰ πράγματα εἶναι ὅπως τὰ περιμένουμε. Ὁ πλούσιος «ἐνεδιδύσκετο πορφύραν», εὐφραινόταν «καθ' ἡμέραν λαμπρῶς». Στὴν πύλη του, πεταμένος σὰν σκουπίδι, ὁ Λάζαρος, μὲ τὰ σκυλιὰ νὰ γλείφουν τὶς πληγές του. Μιὰ φυσιολογικὴ εἰκόνα τοῦ κόσμου: ὁ ἕνας μέσα, ὁ ἄλλος ἔξω, καὶ μιὰ πόρτα ἀνάμεσά τους ποὺ κανεὶς δὲν τὴν ἀνοίγει. Ὣς ἐδῶ, τίποτε τὸ παράδοξο. Ὁ πλούσιος δὲν βασανίζει τὸν Λάζαρο· ἁπλῶς δὲν τὸν βλέπει. Τὸν προσπερνάει ὅπως προσπερνᾶς στὶς ταβέρνες τὸ τραπέζι ποὺ δὲν εἶναι τὸ δικό σου.

«Έρχου και Ίδε»: Συζήτηση με τον π. Θεοδόσιο Μουρτζούχο και τον Θανάσαση Παπαθανασίου στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Η Εκκλησία καλείται να προσκαλεί τον κόσμο με την ίδια της τη ζωή. Το «Έρχου και Ίδε» δεν είναι σύνθημα ούτε επικοινωνιακή στρατηγική. Είναι πρόσκληση αυθεντικότητας, αυτοκριτικής, ελευθερίας, μετάνοιας και αγάπης.
 
Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, διοργανώθηκε συζήτηση με θέμα: «Έρχου και Ίδε». Συμμετείχαν ο Αρχιμανδρίτης  π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης, ο κ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. και ο κ. Θανάσης Παπαθανασίου, τ. Καθηγητής Ιεραποστολικής στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας.
Η συζήτηση πραγματεύτηκε ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της σύγχρονης εκκλησιαστικής ζωής: κατά πόσο η Εκκλησία αποτελεί έμπρακτη μαρτυρία του Χριστού και όχι απλώς έναν θεσμό που διακηρύσσει την αλήθεια χωρίς πάντοτε να την εφαρμόζει στην καθημερινότητά του, με κεντρικό προβληματισμό τη σχέση μεταξύ λόγων και έργων, πίστης και ζωής, παράδοσης και ανανέωσης, εξουσίας και αγάπης.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΙΝΣΑΣΑΣ κκ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΚΥΡΙΑΚΉ 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΙΝΣΑΣΑΣ κκ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

       Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Παρεκκλήσιον του Ι.Ν. Παντοκράτορος Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Ευσεβείς μου αδελφοί, η σημερινή Ευαγγελική περικοπή του Πλουσίου και του Λαζάρου, όπως μας τη διηγήθηκε ο Ευαγγελιστής Λουκάς, μας διδάσκει πώς να διαχειριζόμαστε τα δώρα που μας εμπιστεύτηκε ο Θεός.
Στην παραβολή που ακούσαμε, η αμαρτία του πλουσίου δεν ήταν η κατοχή του πλούτου, αλλά η αυτάρεσκη αδιαφορία του για αυτούς που υπέφεραν. Έβλεπε καθημερινά τον ασθενή και ταλαιπωρημένο Λάζαρο στην πόρτα του, αλλά η καρδιά του παρέμεινε σκληρή και κλειστή. Δεν είδε στο πρόσωπο του φτωχού Λαζάρου την εικόνα του Θεού.

Η καταδίκη του στην αιωνιότητα ήταν το αποτέλεσμα της απομονώσεως στην οποία ο ίδιος περιήγαγε τον εαυτό του, μετατρέποντας τα αγαθά του σε τείχος εγωισμού.
Στον αντίποδα αυτής της στάσης, οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός, που εορτάζουν σήμερα,  ενσαρκώνουν την ευαγγελική επιταγή: "Δωρεάν ἐλάβετε, δωρεάν δότε“.

Προικοννήσου Ιωσήφ: Από την ασπλαχνία στην αιώνια ζωή

Το μεγαλύτερο δώρο που μας έχει δώσει ο Θεός και το οποίο δείχνει και το μέγεθος της μακροθυμίας του, είναι ο χρόνος. Μας τον δίνει το χρόνο αυτό για να καθαριστούμε, να μετανοήσουμε, να φωτιστούμε, να αγιαστούμε, να γίνουμε μικροί Χριστοί κατά τη χάρη Του μέσα από τη ζωή και τα μυστήρια της Εκκλησίας Του.
 
Ιερά αγρυπνία τελέσθηκε το Σάββατο 31 Οκτωβρίου (Κυριακή Ε´ Λουκά, Κοσμά και Δαμιανού των αναργύρων και της μητρός αυτών Θεοδότης, Δαυίδ οσίου του εν Ευβοία, Ιακώβου ιερομάρτυρος του εν Αιτωλία και των μαθητών αυτού), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ.
Η   αγρυπνία   και   η   ομιλία   εντάσσονται   στο   πλαίσιο   του προγράμματος   «ΕΝΟΡΙΑ   εν   δράσει».
 
Το κήρυγμα του Σεβασμιωτάτου ήταν αφιερωμένο στην ευαγγελική παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου, όπως αυτή περιγράφεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Η παραβολή παρουσιάζει δύο εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ένας πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος ζει μέσα στην πολυτέλεια, διαθέτει μεγάλα αγαθά, απολαμβάνει καθημερινά πλούσια γεύματα και περνά τη ζωή του με ανέσεις και διασκεδάσεις. Παρά την κοινωνική και οικονομική του επιφάνεια, το όνομά του δεν διασώζεται στην ευαγγελική διήγηση.

Κοίταξε τον εαυτόν σου - ἅγιος Παΐσιος

«Ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὸν ἑαυτό του, ὁ πειρασμὸς θὰ τοῦ ἀνοίξει δουλειὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τοὺς ἄλλους. Ἂν ὅμως κάνει δουλειὰ στὸν ἑαυτό του, γνωρίζει καὶ τὸν ἄλλο. Διαφορετικά, μὲ τὰ λανθασμένα συμπεράσματα ποὺ βγάζει ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, κρίνει λανθασμένα καὶ τοὺς ἄλλους»

ἅγιος Παΐσιος

Μνήμη των Αγίων και Θαυματουργών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (1 Νοεμβρίου) -

Ούτοι οι Άγιοι είχον το γένος από την γην της Ασίας, ήτοι της Ανατολής, υιοί όντες γονέων φιλαρέτων και ευσεβών, από τους οποίους η μήτηρ των ωνομάζετο Θεοδότη, ήτις αφ’ ου έμεινε χήρα από άνδρα, εμεταχειρίζετο πολιτείαν ενάρετον. Όθεν με το παράδειγμά της, εδίδαξε και τους υιούς της τούτους κάθε είδος τελείας αρετής. Ούτοι λοιπόν έμαθον μεν και κάθε άλλην επιστήμην, αφήσαντες δε τας άλλας, ηγάπησαν την ιατρικήν, και με αυτήν ιάτρευον κάθε νόσον, ήτοι κάθε ασθένειαν πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι κάθε ασθένειαν ολιγοχρόνιον. Και όχι μόνον ανθρώπους εθεράπευον, αλλά και τα άλογα κτήνη.

Μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (1 Νοεμβρίου)

Σήμερα, μέσα στην αναστάσιμη υμνολογία της Κυριακής, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Μαρτύρων γυναικών Κυριαίνης και Ιουλιανής, των Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, και του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία.
Οι εξ Ασίας Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός ένεκα της απώλειας του πατέρας, η χήρα μητέρα τους Θεοδότη τους ανέθρεψε με παιδεία και ευαγγελική ανατροφή.
Επιδόθηκαν στην ιατρική με επιμέλεια, αφού ήδη καλλιέργησαν στη ψυχή τους τις αρετές. Πρόσφεραν τις γνώσεις τους αφιλοκερδώς, προς τους ασθενείς, με αγάπη και σεβασμό. Στην υμνογραφία ονομάζονται «Ανάργυροι» ως αντανάκλαση της συνείδησης των πιστών για το απαράμιλλο παράδειγμά τους.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 1η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΚΑΙ Ε΄ ΛΟΥΚΑ, Θεία Λειτουργία....

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Μνήμης τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, Κοσμά καὶ Δαμιανού

Κορινθίους Α΄ 12:27-13:8

 

Ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους.	Εσείς όλοι μαζί αποτελείτε το σώμα του Χριστού, και είστε μέλη του, ο καθένας σας χωριστά.
Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους,	Γι’ αυτό στην εκκλησία ο Θεός τοποθέτησε τον καθένα στην ορισμένη του θέση: πρώτα έρχονται οι απόστολοι, σε δεύτερη θέση οι προφήτες, σε τρίτη οι διδάσκαλοι,
ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν.	και ακολουθούν οι θαυματουργοί, οι θεραπευτές, αυτοί που παραστέκονται στις ανάγκες, οι διαχειριστές, όσοι λαλούν διάφορα είδη γλωσσών.
Μὴ πάντες ἀπόστολοι;	Δεν είναι όλοι απόστολοι
μὴ πάντες προφῆται;	ούτε όλοι προφήτες
μὴ πάντες διδάσκαλοι;	ούτε όλοι διδάσκαλοι.
Μὴ πάντες δυνάμεις;	Δεν είναι όλοι θαυματουργοί
Μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων;	ούτε όλοι θεραπευτές
Μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι;	ούτε όλοι λαλούν γλώσσες
Μὴ πάντες διερμηνεύουσι;	κι ούτε όλοι ξέρουν πώς να τις εξηγούν.
Ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα.	Ο ζήλος σας, μάλιστα, πρέπει να στρέφεται προς τα σημαντικότερα χαρίσματα.