Ά Κυριακή των Νηστειών (Ορθοδοξίας) - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ά Κυριακή των Νηστειών (Ορθοδοξίας)

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Σήμερα η μέρα είναι η πρώτη Κυριακή των Νηστειών και έχει φόρτιση ιδιαίτερη το γεγονός ότι ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας και γιορτάζουμε την αναστήλωση των εικόνων. Όταν αυτά κανείς τα βλέπει στις σελίδες μιας ιστορίας, τα φαντάζεται σαν μια υπόθεση ιστορικίστικη η οποία απέχει απ’ αυτόν, από εμένα, από σας, από τους σημερινούς, 1300 χρόνια και συνεπώς μια υπόθεση η οποία είναι αφορμή για να ασχολούνται οι ιστορικοί. 

Προφανώς είναι και ένα ιστορικό γεγονός, αλλά εκείνο το οποίο γιορτάζουμε εμείς σήμερα δεν είναι το ιστορικό γεγονός. Αυτό που γιορτάζουμε εμείς σήμερα είναι το γεγονός ότι μπορέσαμε σαν Εκκλησία, γιατί μπήκε η Εκκλησία σε μια σύγχυση, αν επιτρέπεται η χρήση στην προσευχή αγαλμάτων και εικόνων. Και κάποιοι οι οποίοι είχαν μια αντίληψη εντελώς, θα λέγαμε, άυλη για το Θεό, θεωρούσαν ότι αυτά είναι ειδωλολατρία και δεν πρέπει να τα χρησιμοποιούμε στη λατρεία μας. 

Η Εκκλησία έλεγε, (η τοποθέτηση η σωστή, η Ορθόδοξη, η υγιής), έλεγε ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος και από την στιγμή που έγινε άνθρωπος και ανέλαβε όλα τα ανθρώπινα, και η παράστασή του σε εικόνα ή σε άγαλμα δεν απάδει, γιατί εμείς ξέρουμε ότι όταν προσκυνούμε μια εικόνα ή ένα άγαλμα η προσκύνηση αφορά το πρωτότυπο, όχι τη φωτογραφία. Με την ίδια λογική, τώρα για τα σημερινά δεδομένα θα λέγαμε σήμερα, ένας άνθρωπος όταν βλέπει σε μια φωτογραφία το γιο του, την γυναίκα του, τον άνδρα της, αναλόγως, ξέρει σαφώς ότι αυτό είναι φωτογραφία του γιου, φωτογραφία του άνδρα της, φωτογραφία της γυναίκας του.

Η σαρακοστιανή Κυριακή της Ορθοδοξίας - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΑΣΙΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η σαρακοστιανή Κυριακή της Ορθοδοξίας

Τι είναι αυτό που πραγματικά συντηρεί τη ζωή;

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΑΣΙΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας τοποθετείται από την Εκκλησία στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με έναν τρόπο που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει αντιφατικός. Η περίοδος της νηστείας είναι χρόνος σιωπής, περισυλλογής, μετάνοιας, εσωτερικής συντριβής. Και όμως, ακριβώς μέσα σε αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα, η Εκκλησία επιλέγει να προβάλει έναν εορτασμό που φέρει χαρακτήρα δογματικό και, φαινομενικά, θριαμβευτικό. Την ανακήρυξη της «νίκης της Ορθοδοξίας».

Γιατί άραγε;

Αν η Ορθοδοξία ήταν ένα ιδεολογικό σύστημα, μια θρησκευτική θεωρία ή μια ιστορική επικράτηση έναντι αντιπάλων, τότε πράγματι η θέση της εορτής θα ήταν ακατανόητη. Η νηστεία απαιτεί ταπείνωση, ενώ ο θρίαμβος προϋποθέτει αυτοεπιβεβαίωση. Η Εκκλησία όμως δεν λειτουργεί με τους όρους της ιδεολογίας ούτε με τη λογική των ιστορικών νικών.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας δεν γιορτάζει την επιβολή μιας άποψης, αλλά τη διάσωση ενός τρόπου υπάρξεως.

Η ιστορική αφορμή της εορτής -η οριστική αναστήλωση των ιερών εικόνων το 843 μ.Χ.- συχνά παρεξηγείται ως λήξη μιας θεολογικής διαμάχης. Στην πραγματικότητα, η εικονομαχία δεν υπήρξε απλώς σύγκρουση αισθητικών ή λατρευτικών αντιλήψεων. Ήταν σύγκρουση ανθρωπολογιών. Στο βάθος της κρυβόταν το ερώτημα αν ο κόσμος μπορεί να γίνει τόπος φανέρωσης του Θεού ή αν ο Θεός παραμένει απρόσιτος, απομονωμένος σε μια μεταφυσική απόσταση.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας στον Ι. Ν. Αγ. Μαρίνης Πατρών

 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε σήμερα, Κυριακή, ο Θρίαμβος της Ορθοδοξίας, όπως κάθε χρόνο, στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών. Μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία υπό των εφημερίων του Ναού πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση των ιερών εικόνων πέριξ της Ενορίας. 

π. Γεώργιος Θεοδωρόπουλος: Η Παναγία μας παρουσιάζει την σχέση με το Χριστό

  Η Παναγία που χαιρετάμε σήμερα και καλούμαστε να πάρουμε από τη δική της χαρά, μας παρουσιάζει την σχέση με το Χριστό. Το άνοιγμα, τη δυνατότητα να καταλαβαίνουμε ότι η χαρά έχει όνομα και αυτό το όνομα είναι Ιησούς Χριστός. Ο πρώτος χαιρετισμός –«Χαίρε δι’ ης η χαρά εκλάμψει»– υπογραμμίζει ότι η αληθινή χαρά πηγάζει από τον Χριστό.
 
Στην 2η ακολουθία της Α΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Θεοδωρόπουλος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «Ευαγγελίστρια 2026».

Όπως είπε στο κήρυγμα του ο π. Γεώργιος, αξιωνόμαστε, με τη χάρη του Θεού, να τελούμε και πάλι τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, διασχίζοντας σταδιακά τη Σαρακοστή μέχρι την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Όλη αυτή η πορεία έχει έναν βαθύ σκοπό: να κατανοήσουμε στην καρδιά μας πόσο πολύ μας αγαπά ο Θεός. Η αγάπη Του δεν εκφράζεται με μια απλή δωρεά, αλλά με τη μέγιστη προσφορά: «τον Υιόν τον Μονογενή έδωκε».

π. Χαρίτων Παππάς: Στην Παναγία έγινε η συμφιλίωση και η συνάντηση του Θεού με τον άνθρωπο

Η Θεοτόκος, μας άνοιξε τον δρόμο για αυτή τη συνάντηση και ανύψωση, ώστε να γίνουμε και εμείς όμοιοι με το Θεό κατά χάρη Χριστού. Αυτή είναι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας, η εγγύηση της σωτηρίας μας.
 
Στην 3η ακολουθία της Α΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Χαρίτων Παππάς, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «Ευαγγελίστρια 2026».

Ο π. Χαρίτων στο κήρυγμα του αναφέρθηκε αρχικά στην εικόνα των πιστών που, σε πόλεις και χωριά, σε όλες τις ορθόδοξες χώρες, συρρέουν στους ναούς για να ψάλουν τους Χαιρετισμούς προς την Παναγία. Η ζωντανή αυτή εκκλησιαστική εμπειρία φανερώνει τη βαθιά αγάπη, την ευγνωμοσύνη και την εμπιστοσύνη που τρέφει ο λαός προς το πρόσωπό Της.

Θυμάμαι τον παπά-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη - Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

 Θυμάμαι τον παπά-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, το γέροντα αυτόν τον μεγάλο, στα τέλη της ζωής του που όταν τον επισκέφθηκα μία φορά και είχε μια αίσθηση του θανάτου και έλεγε μετά δακρύων:
"Εγώ παιδί μου δεν έκανα τίποτα στη ζωή μου. Τίποτα!"
Έψαχνε να βρει κάτι και δεν έβρισκε τίποτα! Έλεγα κι εγώ, καλά, τόσα χρόνια στην έρημο γέροντα, στα Κατουνάκια, 42 χρόνια υποτακτικός σε ένα γέροντα παράφρονα, σε ένα γέροντα τρελό!
Σε ένα γέροντα που μόνο μορφή ανθρώπου είχε και τίποτα άλλο, όπως έλεγε και κάποιος γείτονάς τους:
"Αυτός ο γέροντας", λέει, "ο Νικηφόρος
μόνο μορφή ανθρώπου έχει. Τα άλλα όλα είναι δαιμονικά."
Ήταν τελείως, δηλαδή, έξω φρενών άνθρωπος. Ένας τύραννος, ένας σαδιστής άνθρωπος! Τον "σκότωσε" κυριολεκτικά!
Και πήγε ο γέροντας Εφραίμ 20 χρόνων
και όταν πέθανε ο γέροντάς του ήταν
62 χρόνων. 42 χρόνια ολόκληρα έκανε υπακοή σε αυτόν τον τύραννο! Και υπακοή στα Κατουνάκια που ούτε να το σκεφτούμε δεν μπορούμε!

Κυριακή της Ορθοδοξίας - (1 Μαρτίου 2026)

Την πρώτη Κυριακή των Νηστειών τελούμε την ανάμνηση της αναστήλωσης των αγίων και σεπτών εικόνων, η οποία έγινε από τους αείμνηστους αυτοκράτορες Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ και Θεοδώρα, τη μητέρα του, επί πατριαρχίας του αγίου Μεθοδίου του ομολογητή.

Ο Λέων ο Ίσαυρος, από εκεί που ήταν ονηλάτης και χωρικός, με παραχώρηση Θεού έγινε βασιλιάς. Αμέσως κάλεσε τον άγιο Γερμανό, που μόλις είχε γίνει πατριάρχης και του είπε: «Όπως εγώ νομίζω, δέσποτα, οι άγιες Εικόνες δεν διαφέρουν καθόλου από τα είδωλα. Πρόσταξε, λοιπόν, να τις απομακρύνουν το γρηγορότερο. Αν πάλι είναι αληθινές οι μορφές των Αγίων, ας κρεμαστούν ψηλά, για να μη τις μολύνουμε προσκυνώντας τες, καθώς είμαστε πάντοτε μέσα στις αμαρτίες».

Ο πατριάρχης προσπάθησε να τον αποτρέψει από τέτοιο ανόσιο έργο λέγοντάς του: «Μη το κάνεις αυτό, βασιλιά μου. Γιατί έχουμε ακούσει πως κάποιος πρόκειται κάποτε να λυσσάξει εναντίον των αγίων Εικόνων, και θα τον λένε Κόνωνα». Και εκείνος αποκρίθηκε: «Μα εγώ μικρός έτσι λεγόμουν».

Α΄ Κυριακή των Νηστειών – Της Ορθοδοξίας

 Κυριακή της Ορθοδοξίας. Προβάλλεται ο θρίαμβος εναντίον των κακοδοξιών που προσπαθούν να επιβληθούν ως αυθεντικοί εκφραστές της αλήθειας. Η αλήθεια εκπηγάζει μόνο από το Ευαγγέλιο και την Παράδοση εντός της Εκκλησίας.
Τιμούμε τη μνήμη των Αγίων: Οσιομάρτυρος Ευδοκίας, Οσίας Δομνίνης, Οσίου Συνεσίου, που ασκήτευσε στη Λύση της Μεσαορίας και νεομάρτυρος Παρασκευά από την Τραπεζούντα. 
Η Ευδοκία γεννήθηκε, επί Τραϊανού, στην Ηλιούπολη της Φοινίκης. Πέρασε τα νεανικά της χρόνια εγκλωβισμένη στην αμαρτία και τη φθορά. Η χάρις του Θεού ευδόκησε να βιώσει τη μεταστροφή. Μετά, εγκατέλειψε τη γενέτειρά της, για να επιστρέψει πίσω ένα χρόνο αργότερα, μετανιωμένη για τον πρότερο βίο.
Βαπτίστηκε από τον Επίσκοπο Θεόδοτο, χάρισε όλη την περιουσία στο φιλανθρωπικό έργο και ακολούθησε τον ασκητικό βίο έως τη στιγμή που τη συνέλαβαν και την οδήγησαν στον βασιλιά Αυρηλιανό, να δικαστεί ένεκα της Πίστεως της.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1/3/26, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

Κυριακή της Ορθοδοξίας

 Αποστολικό Ανάγνωσμα: ῾Εβραίους 11:24-26, 32-40

Ἀδελφοί, πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος	Αδελφοί, με την πίστη ο Μωυσής, όταν πια μεγάλωσε,
ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,	αρνήθηκε να ονομάζεται γιος της κόρης του Φαραώ·
μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν,	προτίμησε να υποφέρει μαζί με το λαό του Θεού, παρά ν’ απολαμβάνει την πρόσκαιρη αμαρτωλή ζωή.
μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ·	Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου τον εξευτελισμό, σαν εκείνον που υπέφερε ο Χριστός,
ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν.	γιατί απέβλεπε στην ανταπόδοση.
Καὶ τί ἔτι λέγω; ᾿Επιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν,	Χρειάζεται να συνεχίσω; Δε θα με πάρει ο χρόνος να διηγηθώ για τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Σαμψών, τον Ιεφθάε, τον Δαβίδ, τον Σαμουήλ και τους προφήτες.

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή της Ορθοδοξίας (Ιωάννης 1:44-52)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, (Ιωάννης 1:44-52), συναντιούνται η αναζήτηση του Μεσσία, η προσωπική κλήση και η ομολογία της πίστεως. Δεν είναι τυχαίο: η ημέρα αυτή δεν είναι απλώς μια «ιστορική επέτειος» για την αναστήλωση των Εικόνων, αλλά πανηγύρι της αληθινής πίστεως, της φανερώσεως του Θεού μέσα στην ιστορία και της σωτηρίας του ανθρώπου ως όλου—ψυχής και σώματος.

Η περικοπή αρχίζει με μια αλυσίδα κλήσεων. Ο Φίλιππος, που έχει ήδη συναντήσει τον Χριστό, βρίσκει τον Ναθαναήλ και του λέει: «Εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν…». Η πίστη στην Εκκλησία γεννιέται μέσα από τέτοια απλή μαρτυρία: «Έλα και δες». Δεν είναι ιδεολογία ούτε θεωρία· είναι συνάντηση. Και ο Ναθαναήλ αντιδρά ανθρώπινα: «ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;». Η δυσπιστία του δεν είναι κακία· είναι η δυσκολία του ανθρώπου να δεχθεί ότι ο Θεός εργάζεται με τρόπους ταπεινούς, έξω από τα σχήματά μας. Η απάντηση του Φιλίππου είναι καθοριστική: «Ἔρχου καὶ ἴδε». Αυτός είναι ο δρόμος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής: όχι να πείσουμε τον εαυτό μας με λόγια, αλλά να προχωρήσουμε σε δοκιμή ζωής—προσευχή, νηστεία, μετάνοια—για να «δούμε» τον Χριστό.

Ο Θρίαμβος της Ορθοδοξίας δεν είναι ...

 «Ο Θρίαμβος της Ορθοδοξίας 

δεν είναι ο θρίαμβος των ορθόδοξων 

επί άλλων ανθρώπων, 

αλλά ο Θρίαμβος της Θείας Αλήθειας 

στις καρδιές εκείνων που ανήκουν 

στην Ορθόδοξη Εκκλησία και που ομολογούν

 την αποκεκαλυμμένη από τον Θεό Αλήθεια 

σε όλη την ακεραιότητα και την αμεσότητά της».

 Μητροπολίτης  Αντώνιος του Σουρόζ

Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν

 «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι… Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν...».

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης, διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

Στην Αποκάλυψη παρουσιάζεται η Άνω Ιερουσαλήμ να περικλείεται από «τείχος μέγα και υψηλόν… και το τείχος της πόλεως έχον θεμελίους δώδεκα, και επ’ αυτών δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του αρνίου» (Αποκ. 21, 12-14). Οι Απόστολοι είναι τα θεμέλια της Εκκλησίας. Αλλά και αυτοί εδράζονται πάνω σε ένα άλλο ατράνταχτο θεμέλιο, στον ακρογωνιαίο λίθο που λέγεται Χριστός. Είναι ο λίθος που περιφρονήθηκε από τους οικοδομούντες, αλλά παρά την απόρριψή του «εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας». Αποδοκιμάστηκε από τους ανθρώπους, αλλά αυτός έγινε το μεγάλο αγκωνάρι, που δένει στερεά τους τοίχους της οικοδομής του Θεού, συνενώνει δηλαδή όλα τα έθνη σε μία Εκκλησία (Ματθ. 21, 42. Α΄ Πέτρ. 2, 4).

π. Ε. Παπανικολάου: Αδελφοί πάυσατε.. το ποσό συγκεντρώθηκε φτάνει..

 

π. Ε.  Παπανικολάου: Αδελφοί παύσατε.. το ποσό συγκεντρώθηκε φτάνει..

 Ο π Ευάγγελος και ο π Αντώνιος ζητούν να σταματήσουν οι δωρεές καθ όσον το ποσό συγκεντρώθηκε.. θα αποδοθεί ο φόρος θα πληρωθεί η εξαγορά της ποινής..και θα υπάρξει νέα ενημέρωση...

«ΟΥΡΑΝΕ, ΠΟΝΕ ΜΑΚΡΙΝΕ» - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«ΟΥΡΑΝΕ, ΠΟΝΕ ΜΑΚΡΙΝΕ»

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 1, 52).
«Σᾶς βεβαιώνω ὅτι σύντομα θὰ δεῖτε νὰ ἔχει ἀνοίξει ὁ οὐρανός, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνεβαίνουν καὶ νὰ κατεβαίνουν πάνω στὸν Υἱὸ τοῦ ᾿Ανθρώπου». 

            Είμαστε πλασμένοι να κοιτάμε προς τον ουρανό. Σε έναν κόσμο διασπασμένο, όπου τα συμφέροντα συγκρούονται, όπου οι πόλεμοι μοιάζουν συνεχείς και αναπόφευκτοι, όπου ο θάνατος είναι προαιώνιος και έσχατος εχθρός, μας έχει δοθεί ως δώρο η ελευθερία, διά της οποίας καλούμαστε είτε να κοιτάξουμε ψηλά είτε να θεοποιήσουμε τον εαυτό μας. Να διαλέξουμε την επιβίωση με κριτήριο το εγώ και την παντοδυναμία του ή τη σχέση με τον Θεό που δίνει άλλο νόημα στη ζωή, αγάπης και ελευθερίας, αλήθειας και ανάστασης. Κοιτώντας ψηλά, δεν φοβόμαστε. Γνωρίζουμε ότι θα χάσουμε συχνά, ακόμη και την ίδια μας τη ζωή στο τέλος. Πιστεύουμε όμως. Εμπιστευόμαστε Εκείνον που έγινε άνθρωπος και κατέβηκε από τον ουρανό, αφήνοντάς τον για πάντα ανοιχτό. Δεν είμαστε μόνοι μας. Μπορεί να παλεύουμε να διορθώσουμε τον κόσμο, αλλά, στην πραγματικότητα, γνωρίζουμε ότι αυτός ο κόσμος εν τω πονηρώ κείται και εν τω πονηρώ θα παραμείνει. Γνωρίζουμε όμως ότι ο Χριστός είναι μαζί μας. Δεν θα μας αφήσει, όσο κι αν ο θόρυβος της ζωής Τον κρύβει.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν…».

Τό ἀνθρώπινο γένος ἐπί τῆς γῆς δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τό πλουσιότερο εἰκονοστάσι τοῦ Θεοῦ. Γιατί ὁ ἄνθρωπος εἶναι ξεχωριστή εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε ὁ Θεός ἄνθρωπος, τέλειος χωρίς ἁμαρτία, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος, θεός.

Σέ τούτη τή θεοείδεια βρίσκεται τό μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως ἡ σημερινή ἑορτή, Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, προσπαθεῖ νά διαπαιδαγωγήσει τόν ἄνθρωπο νά κατανοήσει τό μυστήριο τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Μέ ἄλλα λόγια, τοῦ θέτει μία πρόκληση.

Προσκυνῶντας τιμητικά τίς ἱερές εἰκόνες τοῦ Θεανδρικοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας μητέρας Του, τῶν Ἁγίων Του, τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, μπορεῖ ὁ πιστός νά ἐνταχθεῖ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πού εἶναι ἡ μοναδική κιβωτός σωτηρίας.

Τα 86α γενέθλια του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Σήμερα είναι τα 86α γενέθλια

του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ας προσευχηθούμε  εκ βάθους καρδίας

η Χάρη του Θεού να τον ενισχύει,

να μας χαρίζει επί έτη μακρά την εμπνευσμένη ηγεσία του

για να συνεχίσει να καθοδηγεί το ποίμνιό του με σοφία,

αγάπη και ταπεινότητα

στο Πηδάλιο πασών των Εκκλησιών

της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Εις Πολλά έτη Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα!

Αναστάσιος Κωστόπουλος

Συμμέτοχοι στον ονειδισμό του Χριστού - Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Ορθοδοξίας (Α΄ Νηστειών)

(Εβρ. ια΄, 24-26 και 32-40)

Συμμέτοχοι στον ονειδισμό του Χριστού

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Δημητρίου Τσαντήλα

Ομιλία του ιατρού - θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα 

για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ιω. 1, 44-52)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στα Ρόκκα, στις 19/3/2000)

 
Σκέψου, ποιός κρέμεται στο Σταυρό
 
Την Κυριακή της Ορθοδοξίας δοξάζουμε την ευσπλαγχνία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Λέει το τροπάριο της εορτής: «Την άχραντον εικόνα σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός. Βουλήσει γαρ ηυδόκησας σαρκί ανελθείν εν τω Σταυρώ». Κατέβηκες και σταυρώθηκες, αντί να σταυρώσεις εμάς, όπως μας άξιζε, σταυρώθηκες Εσύ, για να γλυτώσεις, να ελεήσεις, όλους εκείνους που θα πιστεύουν σε σένα. Εκείνους που θα το καταλάβουν τι έκανες για μας.
Γι’ αυτό τονίζει η Εκκλησία μας, ότι το μεγαλύτερο και το κυριότερο που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στον κόσμο, είναι να έχει φωτισμό. Να διατηρεί δηλαδή το μυαλό του καθαρό. Να βλέπει. Τι να βλέπει;
Πρώτα απ’ όλα την δόξα και το έργο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Να βλέπει τα δώρα Του. Τα δώρα που μας έκανε μέσα στην Εκκλησία Του. Να βλέπει το φως που μας δίνει μέσα από την διδασκαλία της Εκκλησίας, μέσα από το άγιο Ευαγγέλιο, μέσα από την Αγία Γραφή. Να βλέπουμε το φως που μας δίδει μέσα από τα καλά έργα των αγίων, των Πατέρων μας, των αδελφών μας, που κυκλοφορούν μαζί με εμάς στον κόσμο και έχουν περισσότερο φόβο Θεού, περισσότερη αγάπη Θεού και φροντίζουν να τηρούν περισσότερο το νόμο Του.

Ἀγαπαμε τήν Ὀρθοδοξια; - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἀγαπαμε τήν Ὀρθοδοξια;

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη Κυρι­ακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ Κυρια­κὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Σήμερα ὅλοι ἐσεῖς ἑ­ορτάζετε. Μὰ ἐ­γώ, ἂν καὶ κατὰ τὸ ἄπειρο ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶ­μαι ὀρθόδοξος ὅπως κ᾽ ἐσεῖς, ἐν τούτοις δὲν συμμετέχω στὴν ἑορτή. Σεῖς ἑ­ορτάζετε, ἐγὼ πενθῶ. Τώρα γιατί πενθῶ, αὐ­τό, ἐ­ὰν μὲ παρα­κολουθήσετε, θὰ τὸ καταλάβετε.
Ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς ῥωτήσω· Τί εἶ­νε ἐκεῖνο ποὺ ἀγαπᾶτε; εἶνε πρᾶγμα, ἀν­τικείμενο; εἶνε πρόσωπο; εἶνε ἰδέα; Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ν᾽ ἀ­γαπᾷ· ἀφαιρέστε του τὴν ἀ­γάπη, δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ. Κάτι θ᾽ ἀγαπᾷ. Ἀλ­λὰ τί; Δὲν εἶμαι καρδι­ογνώστης νὰ ξέρω. Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς τὸ γνωρίζετε.
Δὲν πιστεύω μεταξύ σας νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς Ἰούδας, ποὺ ἀγαπᾷ τὰ χρήματα καὶ τρέμει μὴ τυχὸν χάσῃ αὐτὰ ποὺ ἔχει στὰ ταμιευτήρια. Μήπως αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ δὲν εἶνε τὸ χρῆ­­μα ἀλλὰ κάτι ἄλλο ποὺ ἔχει ζωή; Θυ­μᾶ­μαι σὲ μιὰ περιοχὴ στὰ ψη­λὰ βουνὰ ποὺ ἔκανα ἱερο­κήρυκας, εἶδα κάποτε ἕνα χωριάτη κ᾽ ἔ­κλαι­­γε. –Τί κλαῖς; λέω, πέθανε ἡ γυναίκα σου, τὸ παιδί σου;

Πρόγραμμα Μαρτίου 2026 Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια" Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 

Πρόγραμμα Μαρτίου 2026
Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια"
Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ - ΜΑΡΤΙΟΥ '26

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ & ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

ΜΗΝΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

(ΑΠΟ 01.03.2026 - 31.03.2026)

 
ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 01.03.2026 (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)
7.00-11.00 π.μ.: Όρθρος, Θεία Λειτουργία και λιτάνευση των ιερών Εικόνων, στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου.-
7.00 μ.μ.: Κατανυκτικός Εσπερινός στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου (ομιλία από τον πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη π. Ειρηναίο Δεληδήμο).-
 
ΤΕΤΑΡΤΗ 04.03.2026
4.00-5.30 μ.μ.: Ακολουθία της Θ΄ Ώρας και του Εσπερινού μετά της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων στον ενοριακό ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων και στη συνέχεια ομιλία του Μητροπολίτου.-
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 06.03.2026 – Β’ ΣΤΑΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΥΠΕΡ. ΘΕΟΤΟΚΟΥ
7.00 μ.μ.: Β΄ Στάση της ακολουθίας των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου στον ενοριακό ιερό Ναό Αγίου Χριστοφόρου Πυλαίας.-
 
ΣΑΒΒΑΤΟ 07.03.2026
6.30 μ.μ.: Πολυαρχιερατικός Εσπερινός στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.-

Ο π. Μιχαήλ Σαντριναίος θα ομιλήσει στην Ξάνθη

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Γνωστοποιεῖται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη, ὅτι τήν Κυριακή 1ην Μαρτίου 2026 καί ὥρα 18:00, κατά τήν διάρκεια τῆς ἀκολουθίας τοῦ Α΄ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας Ξάνθης, θά χοροστατήσει ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ.Θεόδωρος καί θά ὁμιλήσει ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Μιχαήλ Σαντοριναῖος, Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης μέ θέμα: «Ἡ Ὀρθοδοξία μέσα ἀπό τά θαύματα».

Ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν». Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν». Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένας ενάρετος κληρικός εκοιμήθη πρόσφατα και με αγαθή διάθεση δημοσιεύθηκαν κείμενα με θαυμαστά περιστατικά, όπως ότι κάποιοι είδαν φως όταν προσευχόταν, είδαν θαυμαστά σημεία, ότι «κάτι» υπερκόσμιο συνέβη γύρω από την παρουσία του. Δεν τα απορρίπτω. Ούτε θέλω να απομειώσω ό,τι ο Θεός μπορεί να παραχωρεί ως παρηγοριά.

Κι όμως, μέσα μου μένει μια σκέψη που δεν με αφήνει ήσυχο: μήπως συχνά καταντάμε να μοιάζουμε με τους ανθρώπους της εποχής του Χριστού, που ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν»; Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία; Μήπως διψάμε για το έκτακτο, και περνάμε βιαστικά μπροστά από το καθημερινό θαύμα της θυσιαστικής διακονίας;

Διότι, αν θέλω να είμαι ειλικρινής, το πιο μεγάλο «σημείο» στη ζωή αυτού του κληρικού δεν ήταν κάτι που έλαμψε για λίγο μπροστά στα μάτια κάποιων. Ήταν κάτι που κράτησε δεκαετίες. Ήταν η σταθερή διακονία του ως εφημερίου, σε μια ενορία, με ανθρώπους, με δυσκολίες, με καθημερινή εκνευριστική ρουτίνα, με φθορά. Ήταν η αφιέρωση στην εξομολόγηση και την πνευματική καθοδήγηση—μια εργασία που την θεωρούμε δεδομένη, αλλά στην πραγματικότητα απαιτεί καρδιά που «καίγεται» για την διακονία του Σώματος του Χριστού.

Αναμνήσεις από τα Ιωάννινα - Θεόδωρος Γεωργόπουλος

Αναμνήσεις από τα Ιωάννινα

Θεόδωρος Γεωργόπουλος

« Άλλοτε, μου ανέθεσαν να κάνω κύκλο Αγίας Γραφής.

Άπειρος, και σε αυτό το έργο, βρέθηκα σε δύσκολη θέση, όταν ένας νέος Γιαννιώτης με ρώτησε, αν επιτρέπονται οι χοροί. Φαίνεται ότι πλησίαζε το Τριώδιο.

Κι΄ εγώ, με τρόπον απόλυτο, του είπα, ότι απαγορεύονται οι χοροί για τους χριστιανούς, χωρίς να διευκρινίσω ποιο είδος χορών μπορεί να επιτρέπεται και ποιο απαγορεύεται.

Ο νέος φάνηκε, ότι θύμωσε. Ούτε πρόσεξε από κει και ύστερα τι έλεγα και βιαζόταν να τελειώσουμε. Από τότε δεν ξαναπάτησε στο σύλλογο.

Δεν είναι μόνον λίγοι οι εργάτες στον θερισμό του Θεού. Αρκετοί είναι και ανεπαρκείς. Ένας από αυτός ήμουν κι΄ εγώ.

Λέει κάπου ο ιερός Χρυσόστομος, ότι η αλήθεια του Χριστού είναι παντοδύναμη. Συμβαίνει όμως η αλήθεια αυτή να εκπροσωπείται από έναν αμαθή και ακατάλληλον εργάτη. Αυτή όμως η αμάθεια και η ακαταλληλότης του εργάτου παρουσιάζει την αλήθεια του Χριστού ως ασθενή, ως ατελή. Έτσι, η δική μου ανεπάρκεια ζημιώνει την αλήθεια του Θεού, καταστρέφει το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων. Γι΄ αυτό είχε απόλυτο δίκιο ο π. Βενέδικτος (Πετράκης), όταν ετόνιζε «μη γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, ότι μείζον κρίμα λείψεσθε».

Γιε μου Κυπριανέ, ακούεις;

 Γιε μου Κυπριανέ,

γυρεύκω λόγια να σου γράψω τζ̆αι τα λόγια σπάζουν μες στα χέρια μου όπως σπάζει το ψωμί την ώρα του πένθους. Εν η νύχτα που σου γράφω, η ώρα που το σπίτι σωπαίνει τζ̆αι ακούω μόνο το ρολόι να χτυπά, σαν να μετρά τον χρόνο που έμεινε πίσω που την ώρα που έφυες. Γιε μου, ακούεις με; Έρκεσαι λλίον κοντά άμαν σε φωνάζω; Γιατί εγώ ακόμα λαλώ το όνομά σου τζ̆αι καρτερώ να μου απαντήσεις.

Κυπριανέ μου, παιδίν μου, φως μου, πού επήες; Ποιος δρόμος σε επήρεν τζ̆αι εν σε φέρνει πίσω; Εγώ ακόμα στρώννω το τραπέζι σαν να εννά έρτεις, ακόμα κρατώ την καρέκλα σου στη θέση της, ακόμα φοούμαι να μετακινήσω τα πράματά σου, λες τζ̆αι άμαν τα πειράξω εννα χαθείς αληθινά. Η μπλούζα σου κρεμασμένη, τα παπούτσια σου στην άκρα, το ποτήρι σου, όλα μιλούν για σένα τζ̆αι τίποτε εν μιλά όσο η σιωπή.

Ο κύρης σου, γιε μου, εστάθηκεν μπροστά σου με το πετραχήλι του τζ̆αι με μάθκια που εγεράσαν μέσα σε μια μέρα. Είπεν μου πως άμαν είδε το πρόσωπό σου ησύχασεν λλίον. Εσκέφτηκα πως έτσι εν η αγάπη: γυρεύκει το πρόσωπο, γυρεύκει το βλέμμα, γυρεύκει μια τελευταία βεβαιότητα πως το παιδίν της εν χαμένο μες στην ανωνυμία. Είπεν ευκές που ελάλεν τόσα χρόνια για άλλους, μα τούτη τη φορά κάθε λέξη ήταν μαχαίρι. Ποιος να παρηγορήσει τον παπά που θάφκει τον γιο του; Ποιος να του πει «κάνε κουράγιο» τζ̆αι να μεν σπάσει η γη πουκάτω;

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΡΕΩΣ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

Σάββατο της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Μάρκος 2:23-28 & 3:1-5)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα του Σαββάτου της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Μκ 2:23-28 και 3:1-5) θέτει από την αρχή της νηστείας έναν καθαρό προσανατολισμό: η πνευματική ζωή δεν είναι «κανονισμός» που συνθλίβει τον άνθρωπο, αλλά θεραπεία που τον ανασταίνει. Γι’ αυτό και ο Κύριος μιλά για το Σάββατο και αμέσως μετά θεραπεύει ασθενή την ημέρα του Σαββάτου, αποκαλύπτοντας τι σημαίνει αληθινή ευσέβεια.

Στο πρώτο επεισόδιο οι μαθητές, περνώντας από τα σπαρτά, κόβουν στάχυα. Δεν πρόκειται για ασωτία ή περιφρόνηση του Νόμου, αλλά για μια φυσική κίνηση ανθρώπων που πεινούν. Η αντίδραση, όμως, είναι κατηγορία: «Γιατί κάνουν ό,τι δεν επιτρέπεται το Σάββατο;». Η απάντηση του Χριστού πηγαίνει βαθύτερα από μια απλή ερμηνευτική διευκρίνιση. Φέρνει το παράδειγμα του Δαβίδ που, σε ώρα ανάγκης, έφαγε από τους άρτους της Προθέσεως. Η ερμηνευτική παράδοση βλέπει εδώ μια αρχή πνευματικής διάκρισης: ο Θεός δεν θέλει να θυσιάζεται ο άνθρωπος στον τύπο, αλλά να φωτίζεται ο τύπος από τον σκοπό του, που είναι η ζωή. Ο νόμος παιδαγωγεί, δεν φυλακίζει. Όταν ο κανόνας παύει να υπηρετεί την αγάπη, τότε έχει ήδη αλλοιωθεί.

Έπειτα έρχεται η κεντρική φράση: «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο». Αυτό δεν καταργεί την ιερότητα της ημέρας, αλλά την αποκαθιστά. Το Σάββατο δεν είναι βάρος, είναι ανάπαυση∙ όχι χαλάρωση χωρίς Θεό, αλλά ανάσα μέσα στον Θεό. Και ο Χριστός, λέγοντας ότι «ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου», φανερώνει ότι ο Ιησούς είναι το κλειδί της Γραφής: η εντολή βρίσκει το αληθινό της νόημα όταν οδηγεί στη συνάντηση με Αυτόν.

Αυτό αναγκαστικά σημαίνει βία και εγκληματικότητα. - Περικλής Κοροβέσης

 Οι άρχοντες της Γης θεωρούν τον άνθρωπο σαν καταναλωτική μονάδα. Ενδιαφέρονται μόνο για τις μεγάλες αγορές του Βορρά και όσοι δεν έχουν να καταναλώσουν, δε θεωρούνται άνθρωποι αλλά περιττά έξοδα. Οι φτωχοί, οι άθλιοι και οι κολασμένοι στέκονται με απάθεια μπροστά στο σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον τους. Στο πρόσφατο παρελθόν οι άνθρωποι είχαν μια ελπίδα και πάλευαν για μια καλύτερη ζωή και για μια διαφορετική κοινωνία. Σήμερα οι εξαθλιωμένοι θέλουν να γίνουν το ίδιο καταναλωτές, όσο και οι πρωταγωνιστές των σήριαλ και των διαφημίσεων που βλέπουν.

28 Φεβρουαρίου 2026: Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών

 

28 Φεβρουαρίου 2026: Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών

Την ημέρα αυτή εορτάζουμε το παράδοξο θαύμα με τα κόλλυβα του αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Τήρωνος.

Μετά τον Κωνστάντιο, τον γιο του μεγάλου Κωνσταντίνου, έγινε αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο οποίος άφησε τον Χριστό, στράφηκε στην ειδωλολατρία και ξεσήκωσε μεγάλο διωγμό εναντίον των Χριστιανών, και φανερά και κρυφά.
Κουράστηκε όμως ο ασεβής να τιμωρεί σκληρά και συγχρόνως πολύ απάνθρωπα να βάζει σε δοκιμασία τους Χριστιανούς, και καθώς ντρεπόταν και φοβόταν μήπως προστεθούν περισσότεροι, σκέφτηκε ο δόλιος και ανόσιος να τους μολύνει κρυφά. Βλέποντας λοιπόν ότι οι Χριστιανοί κατά την πρώτη βδομάδα των αγίων νηστειών εξαγνίζονται με τη νηστεία και την εκτενή προσευχή προς τον Θεό, κάλεσε τον έπαρχο της Πόλης και τον διέταξε να πάρουν από την αγορά όλα τα συνηθισμένα τρόφιμα και στη θέση τους να βάλουν άλλα, δηλαδή ψωμιά και ποτά τα οποία είχε προηγουμένως αναμείξει με το αίμα των θυσιών που έκανε και τα είχε μολύνει. Έτσι οι Χριστιανοί, καθώς θα τα αγόραζαν σε περίοδο νηστείας, περισσότερο θα μολύνονταν στην προσπάθειά τους να εξαγνιστούν.

Μνήμη της νεοπαρθενομάρτυρος Κυράννης (28 Φεβρουαρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Βασιλείου του ομολογητού, που διακρίθηκε στον αγώνα κατά της εικονομαχίας, του Αγίου Ιερομάρτυρος Προτερίου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, που έζησε τον 5ο αιώνα και της νεοπαρθενομάρτυρος Κυράννας, που θυσιάστηκε για τον Χριστό στους χρόνους της Τουρκοκρατίας.
Ο βίος και το μαρτύριο της Κυράννας αποτελούν απόδειξη ιδιαίτερα διδακτική για τους πιστούς, ότι η Εκκλησία δεν έπαυσε και ποτέ δεν θα παύσει να γεννά Αγίους. Όταν αρνήθηκε να υποκύψει στις έντονες πιέσεις και απειλές ενός γενίτσαρου, που ήθελε να την παντρευτεί, βρέθηκε κατηγορούμενη στο δικαστήριο της Θεσσαλονίκης ότι δήθεν υποσχέθηκε να αλλάξει την πίστη της.

Α΄ Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (28 Φεβρουαρίου 2026)

Σήμερα, Σάββατο της Α΄ Εβδομάδας των Νηστειών, η Εκκλησία εορτάζει την ανάμνηση του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος, επί Ιουλιανού του Παραβάτη, ο οποίος, ως ειδωλολάτρης αυτοκράτορας, ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών.
Γι’ αυτό, όταν πλησίαζε η νηστεία, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά.
Τότε ο Άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε, ως οπτασία, στον Πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντάς του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, τα κόλλυβα.
Ο Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος είναι ακόμη μια ιστορική μαρτυρία της εσωτερικής δύναμης του ανθρώπου και των χαρισμάτων που διαθέτει ως ευλογία από το Θεό.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

7 ακόμη θεολογικά σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά / Του κ. Παντελεήμονος Τομάζου

7 ακόμη θεολογικά σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά /

Του κ. Παντελεήμονος Τομάζου

Το παρόν κείμενο είναι αυτό που χρησιμοποίησα στο βίντεο μου «7 ακόμη σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά» στο κανάλι μου στο Youtube «Θείος Γνόφος». Όποιος αναγνώστης επιθυμεί μπορεί να πάει να ρίξει μία ματιά στα διάφορα θεολογικά και φιλοσοφικά βίντεο που έχω αναρτήσει εκεί.

Επίσης, αποφάσισα, έπειτα από παρότρυνση αρκετών θεατών του παρόντος επίμαχου βίντεο, να προσθέσω βιβλιογραφία που να αποδεικνύει ότι ο Γιανναράς πράγματι είπε όλα όσα του καταλογίζω. Αρκετοί από τους ακροατές του βίντεο φαίνεται ότι δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι πράγματι γράφτηκαν τέτοια πράγματα από έναν κορυφαίο ορθόδοξο διανοητή περί του οποίου δεν πρέπει να γραφτεί τίποτε το αρνητικό.

Πρώτο σφάλμα

Στο Αλφαβητάρι της Πίστης, ο Γιανναράς μιλάει για κτιστές ενέργειες στον Θεό, πράγμα που έχει καταδικαστεί από τις παλαμικές συνόδους (Βλ. Χρ. Γιανναρᾶς, Ἀλφαβητάρι τῆς πίστης, εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1986⁵, σελ. 76: «Γνωρίζουμε ἔμμεσα τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεοῦ σπουδάζοντας τὴν κοσμικὴ πραγματικότητα, τὴν ἐτερότητα τοῦ λόγου των κτιστών θείων ἐνεργειών ποὺ συνιστοῦν καὶ συγκροτοῦν τὸ φυσικὸ σύμπαν»). Οι ενέργειες του Θεού είναι άκτιστοι πρόοδοι και κινήσεις της θείας βουλήσεως προς παραγωγή των κτιστών όντων. Αυτό που δημιουργεί ή παράγει είναι άκτιστο, ενώ αυτό που δημιουργείται είναι κτιστό (Βλ. Γρηγόριος Παλαμᾶς, Περὶ ἑνώσεως καὶ διακρίσεως, 11, Π. Χρήστου Β΄, σελ. 77: «Προσέθηκε δὲ τὸ ἀσχέτους εἶναι ταύτας, ἵνα μή τις νομίσῃ ταύτας εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, οἷον τὴν ἑκάστου τῶν ὄντων οὐσίαν ἢ τὴν ἐν τοῖς ζῶσιν αἰσθητὴν ζωὴν ἢ τὸν τοῖς λογικοῖς καὶ νοεροῖς ἐνόντα λόγον τε καὶ νοῦν).

 

ΕΥΡΥΧΩΡΟΝ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΧΑΙΡΕ, ΑΧΡΑΝΤΕ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Εὐρύχωρον σκήνωμα τοῦ Λόγου, χαῖρε, Ἄχραντε, κόχλος ἡ τὸν θεῖον μαργαρίτην προαγαγοῦσα. Χαῖρε, Πανθαύμαστε, πάντων πρὸς Θεόν καταλλαγή τῶν μακαριζόντων σε, Θεοτόκε, ἑκάστοτε» (Κανόνας τῶν Χαιρετισμῶν, Ὠδή ε’)

«Χαίρε, ω αγνή Κόρη, συ, που αποτελείς ευρύχωρη κατοικία του Λόγου, συ, που είσαι η κογχύλη (αχιβάδα), η οποία έφερε σε μας το θεϊκό μαργαριτάρι (τον Χριστό). Χαίρε, πανθαύμαστε, συ, που συμφιλιώνεις με τον Θεό όλους εκείνους, οι οποίοι πάντοτε σε μακαρίζουν». 

            Εκτός από την προσευχή στην Υπεραγία Θεοτόκο, η ακολουθία των Χαιρετισμών μάς κάνει να τερπόμαστε με την ομορφιά της γλώσσας μας. Τη δυνατότητα που η ποίηση προσφέρει να έρθουμε κοντά στην Μητέρα του Θεού, να απευθυνθούμε σ’ Αυτήν, να γίνουμε παιδιά της, να δούμε την πορεία της ζωής μας μέσα από τη σχέση μαζί της, που γίνεται μεσιτεία προς τον Χριστό. Και είναι ανθρώπινη η γλώσσα που υμνεί, ανθρώπινα τα συναισθήματα και οι εικόνες που περικλείουν καρδιά που αναζητά το νόημα της δικής μας ζωής μέσα από τη σχέση με τον ουρανό. Πρώτη η Παναγία έζησε αυτή τη σχέση στον απόλυτο βαθμό. Και μας ωθεί ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, ο ποιητής του Κανόνα των Χαιρετισμών, να ζήσουμε κι εμείς, με τη σειρά μας, τον τρόπο της Παναγίας, σε καιρούς που ίσα-ίσα ένα μικρό συναίσθημα εξόδου από του εγώ διαφαίνεται και όχι πάντοτε.