Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 18/10/26 ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ, Θεία Λειτουργία....

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Κολασσαείς 4:5-11, 14-18

 

Ἀδελφοί, ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.	Αδελφοί, σ’ εκείνους που δεν είναι μέλη της εκκλησίας, να φέρεστε με σύνεση, κάνοντας καλή χρήση κάθε ευκαιρίας.
Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι.	Τα λόγια σας να είναι πάντα γεμάτα χάρη κι όχι ανούσια. Να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα.
Τὰ κατ᾿ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ,	Τα νέα μου θα σας τα πει ο Τυχικός, ο αγαπητός αδερφός και πιστός συνεργάτης, δούλος του Κυρίου όπως κι εγώ
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ὑμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν,	Γι’ αυτό ακριβώς, σας τον έστειλα, για να μάθει τα νέα σας και να ενισχύσει τις καρδιές σας,
σὺν ᾿Ονησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε.	μαζί με τον Ονήσιμο, τον πιστό κι αγαπητό αδερφό, το συμπατριώτη σας· αυτοί θα σας δώσουν πληροφορίες για όσα συμβαίνουν εδώ.

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: Λουκάς 10:16-21

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πού στηρίζεται η χαρά του ανθρώπου που πιστεύει στον Χριστό; Στις επιτυχίες του, στην αναγνώριση των άλλων, ακόμη και στα πνευματικά χαρίσματα που λαμβάνει; Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, εορτή του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, το Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς καλεί να αναζητήσουμε μια απάντηση. Η περικοπή Λουκάς 10:16–21 μεταφέρει το βλέμμα μας από τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της αποστολής των μαθητών στην κοινωνία τους με τον Θεό.

«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει», λέει ο Κύριος στους μαθητές Του. Η αποστολή τους δεν αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία· πηγάζει από τον Χριστό και παραπέμπει στον Πατέρα που Τον απέστειλε (Λκ. 10:16). Μπορούμε, επομένως, να κατανοήσουμε την εκκλησιαστική διακονία ως ευθύνη πιστής μαρτυρίας, όχι ως δικαίωμα προσωπικής επιβολής. Ο απεσταλμένος καλείται να μεταδίδει τον λόγο του Κυρίου, όχι να προσδίδει θεϊκό κύρος στις δικές του επιθυμίες. Υπηρετεί τη συνάντηση του ανθρώπου με τον Χριστό· δεν παίρνει τη θέση Του.

Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό - π.Ιακωβος Κιζιριδης

 

 Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό

Κυριακή 18.10.2026 Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος Πρέβεζα

«Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας

έχουν γραφτεί στον ουρανό»

Αδελφοί μου,

Υπάρχουν λόγια του Χριστού που μας παρηγορούν. Υπάρχουν λόγια Του που μας ελέγχουν. Και υπάρχουν λόγια που, χωρίς να μας αφαιρούν τίποτε από τη χαρά μας, έρχονται να μας θυμίσουν ποια είναι η αληθινή χαρά και πού βρίσκεται ο πραγματικός θησαυρός της ζωής μας.

Ένα τέτοιο λόγο ακούσαμε σήμερα από το στόμα του Κυρίου: «μή χαίρεστε γιατί σᾶς ὑπακούουν τά δαιμονικά πνεύματα· νά χαίρεστε περισσότερο πού τά ὀνόματά σας ἔχουν γραφτεῖ στόν οὐρανό».

Μη χαίρεστε τόσο για όσα κατορθώνετε. Να χαίρεστε περισσότερο για εκείνο που σας έχει χαρίσει ο Θεός. Μη μετράτε τη ζωή σας μόνο με όσα πετύχατε επάνω στη γη. Να τη μετράτε με την ελπίδα ότι το όνομά σας είναι γραμμένο στον ουρανό.

Και σήμερα, καθώς τιμούμε τον άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, τα λόγια αυτά αποκτούν για μας μια ιδιαίτερη σημασία.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πρωτεύοντα ρόλο και ισάξιο έργο με αυτό των δώδεκα αποστόλων επιτέλεσε και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός (18 Οκτ.), αφού αναδείχθηκε απόστολος και αυτός, από την ευρύτερη ομάδα των εβδομήκοντα αποστόλων, αλλά και ευαγγελιστής.

Όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος για τον εαυτό του, ανήκε σε αυτούς που παρακολούθησαν «άνωθεν πάσιν ακριβώς», ήταν δηλαδή και αυτός αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας για όσα είπε και έπραξε ο Ιησούς κατά την τριετή δημόσια δράση του, από τη βάπτισή του στον Ιορδάνη μέχρι την Ανάληψή του στο όρος των Ελαιών, «από του βαπτίσματος Ιωάννου έως της ημέρας ης ανελήφθη αφ’ ημών». Ιδιαίτερα η μαθητεία του αυτή τον ανέδειξε ένθερμο «μάρτυρα της αναστάσεως αυτού», συναποφέροντας και ως πολύτιμο καρπό τα δύο ιερά και με τρόπο υποδειγματικό γραμμένα θεόπνευστα κείμενά του, το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων (Λουκ. 1, 1. Πράξ. 1, 22).

Αλλά και ο Χριστός επιβράβευσε τη συνέπεια του αποστολικού φρονήματος του Λουκά κατά τρόπο μοναδικό. Του φανερώθηκε αναστημένος κατά την πρώτη μέρα της Αναστάσεως, πριν ακόμα φανερωθεί στον στενό κύκλο των ένδεκα μαθητών του. Αυτό έγινε κατά τη γνωστή εκείνη πορεία του Λουκά και του Κλεόπα προς Εμμαούς, ένα χωριό που απείχε από την Ιερουσαλήμ «σταδίους εξήκοντα», κοντά 11 χιλιόμετρα.

Ο ΝΟΣΤΙΜΟΣ ΛΟΓΟΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο ΝΟΣΤΙΜΟΣ ΛΟΓΟΣ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι» (Κολοσσαείς, 4,6)
«Ο λόγος σας να είναι πάντοτε με χάρη, με αλάτι αρτυμένος, ώστε να ξέρετε πώς πρέπει σε καθέναν ξεχωριστά να αποκρίνεστε». 

            Ο Απόστολος Παύλος, αναφερόμενος στους πιστούς των Κολοσσών, μιας πόλης της Φρυγίας στην Μικρά Ασία, χρησιμοποιεί μία τολμηρή μεταφορά, για να αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο οι χριστιανοί καλούνται να επικοινωνούν με τους άλλους ανθρώπους.  Ο λόγος των χριστιανών ας είναι χαριτωμένος, ας φέρει μέσα του την Χάρη του Θεού, ο λόγος των χριστιανών ας είναι νοστιμισμένος με αλάτι, ώστε να μπορούν οι χριστιανοί να γνωρίζουν πώς πρέπει να απαντούν ξεχωριστά στον καθέναν.

            Ο «νόστιμος» λόγος είναι αυτός που δεν είναι ξύλινος, βαρετός, ηθικολογικός, άτολμος, συνηθισμένος. Ζούμε τέτοια είδη λόγων στους καιρούς μας, διότι ή δεν έχει ο λόγος μας αγάπη, αλλά είναι στηριγμένος στην ανασφάλεια της επανάληψης, να πούμε ό,τι έχουν πει οι Άγιοι και οι Πατέρες, χωρίς όμως τον χυμό που ο λόγος των Πατέρων και των Αγίων έχει, καθώς εκείνος ο λόγος είναι βιωματικός, εμπειρικός, αγαπητικός, γεμάτος παραδείγματα από τον κόσμο και τη ζωή. Εμείς είμαστε συνήθως κακοί αντιγραφείς, «παπαγάλοι». Δεν πονάμε για όσα λέμε, δεν ζούμε την εμπειρία της αγιότητας και γι’ αυτό ο λόγος μας ακούγεται άνοστος, σαν να βγάζουμε μια υποχρέωση από επάνω μας, σαν να θέλουμε οι άλλοι να γίνουν «καλοί» άνθρωποι και «καλοί» χριστιανοί, τουτέστιν ότι δεν αποκλίνουν από το δόγμα και την ηθική και αυτό είναι εντάξει.

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: Κολοσσαείς 4:5-11, 14-18

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Εκκλησία είναι κοινωνία προσώπων. Αυτό μας θυμίζει η Αποστολική περικοπή που διαβάζουμε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, τιμώντας τον Άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά. Η μνήμη του στρέφει την προσοχή μας σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το Ευαγγέλιο με τη συγγραφή και το κήρυγμά του. Η εκκλησιαστική παράδοση τον αναγνωρίζει ως συγγραφέα του τρίτου Ευαγγελίου και των Πράξεων.

Το τέλος της Προς Κολοσσαείς επιστολής μοιάζει αρχικά με έναν κατάλογο ονομάτων και πρακτικών οδηγιών. Κι όμως, μέσα σε αυτούς τους χαιρετισμούς φανερώνεται η ζωή της Εκκλησίας: άνθρωποι διαφορετικής προέλευσης συνδέονται με τον Χριστό και μαθαίνουν να μεταμορφώνουν την πίστη σε σχέση, ευθύνη και προσφορά (Κολ. 4:7–18).

Ο Παύλος αρχίζει ζητώντας σοφία στη συμπεριφορά απέναντι στους «ἔξω», σε όσους δεν ανήκουν στην κοινότητα. Δεν προτρέπει σε απομόνωση ή περιφρόνηση, αλλά σε υπεύθυνη μαρτυρία. Το «τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι» μπορεί να διαβαστεί ως πρόσκληση να αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία για το αγαθό. Και ο λόγος μας καλείται να είναι «ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος»: ευγενικός, αλλά όχι άνευρος· αληθινός, αλλά όχι προσβλητικός. Η διάκριση συνίσταται στο να γνωρίζουμε πώς να απαντούμε στον καθένα, αναγνωρίζοντας απέναντί μας ένα πρόσωπο και όχι έναν αντίπαλο (Κολ. 4:5–6).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...καί οὐδέν ὑμᾶς οὐ μή ἀδικήσῃ»

Σᾶς δίδω ἐξουσίαν, εἰς τρόπον ὥστε, κανένα μέσον, καί τίποτε, ἀπό ὅσα ἐναντίον σας μηχανᾶται ὁ Σατανᾶς καί τά ὄργανά του, δέν θά σᾶς ἀδικήσῃ ἤ βλάψῃ.

Ὁ Τριαδικός Θεός, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ὁ Δημιουργός καί Πλάστης μας, ὁ Προνοητής, ὁ Σωτῆρας. Ἔπλασε τόν ἄνθρωπο κατ’ εἰκόνα, αὐτήν, πού ἐν χρόνῳ θά προσλάμβανε ὁ Υἱός, γιά νά δώσει τήν δυνατότητα νά φθάσει τό Πλάσμα καί στό καθ’ὁμοίωσιν. «Ἐγώ εἶπα· θεοί ἐστε καί υἱοί Ὑψίστου πάντες»^[1]. Σύμφωνα μέ τίς τάξεις καί τούς βαθμούς τῆς πνευματικῆς ζωῆς ὀφείλουμε, χωρίς ἄλλο, νά προχωροῦμε μπροστά καί μέ ζῆλο νά ἀνεβοῦμε στά ἀνώτερα, ὡς νά εἴμαστε ἀεικίνητοι γύρω ἀπό τόν Θεό καί μή γνωρίζοντας ποτέ στάση τοῦ καλοῦ.

Ἐκεῖνος πού ἀσχολεῖται μέ τήν θεωρία τοῦ Θεοῦ, ἔχει ἐμπρός του Φῶς ἱλαρόν καί ἀνέσπερον. Ἀντίθετα ὅποιος δέν ὑποτάσσει τή ζωή του, στόν Χριστό καί στίς ἐντολές Του, αὐτός, ὑποτάσσει τήν ζωή του στόν ἐχθρό του τόν διάβολο καί καταντάει ἤ κτηνώδης ἤ δαιμονιώδης.

Μνήμη Αγίου Λουκά (ιατρού) - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο ιατρός και θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας αναφέρεται στο βίο του Αγίου αποστόλου και ευαγγελιστή Λουκά (του ιατρού).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 10, 16-21)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Λαμία, στις 18/10/2000)

 

1. Το μόνιμο κέρδος
 
Για τις μετακινήσεις, όνειρο σχεδόν όλων είναι να αποκτήσουν ένα σύγχρονο αυτοκίνητο. Μοντέλο τελευταίου τύπου, όπως λέμε. Επειδή όμως όλα τα μοντέλα θέλουν καύσιμα και παθαίνουν βλάβες, χρειάζονται εκείνους που τα επισκευάζουν. Γι’ αυτό είναι γεμάτος ο τόπος από συνεργεία και βενζινάδικα.
Όμως υπάρχει ένα άλλου είδους «μηχάνημα», πολύ παλιό, που είναι για τον καθένα μας το πολυτιμότερο μοντέλο. Είναι το σώμα μας, ο εαυτός μας. Αλλά και αυτό το μοντέλο, παρότι είναι φτιαγμένο από τον καλύτερο μηχανικό, χαλάει. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι σπεύδουν να αποκτήσουν ειδικότητα στη συντήρηση και στην επιδιόρθωση αυτού του «μοντέλου», όταν τύχει να πάθει ζημιές. Είναι οι γιατροί. Γιατρός είχε γίνει ο άγιος και πανεύφημος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, επειδή υπολόγιζε ότι η τσέπη των γιατρών όλο και πλαταίνει. Γιατί, όσα και να ‘χει ένας άνθρωπος, λίγα ή πολλά, πάντα κυνηγάει και προσέχει την υγεία του, δίνοντας στους γιατρούς ό,τι και αν χρειαστεί. Ό,τι και αν του ζητήσουν.

Ὁ Κανών τῆς Νηστείας / Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν - Παν. Δ. Παπαδημητρίου

Ὁ Κανών τῆς Νηστείας - Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

«καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2

«Ἡ νηστεία εἶναι τροφὴ τῆς ὑγείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος Μεδιολάνων

Λέει τὸ Εὐαγγέλιον ὅτι ὁ Κύριος «νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2. Ὁ Κύριος νήστευσε 40 ὁλόκληρες ἡμέρες (δηλ. δὲν ἔφαγε),1 καὶ μετὰ πείνασε. 

Ἄρα ἡ Νηστεία, ὅπως τὸ λέει καὶ ἡ λέξη (νῆστις· στερητικό νη + ἐσθίω), σημαίνει κυριολεκτικά, ἀποχὴ ἀπὸ τὴν τροφή, δηλ. ἀφαγία (ἀσιτία).2 Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τῆς τροφῆς ἔχει ἐπακόλουθο τὴν πεῖνα. Ὁ Σμέμαν λέει στὸ θέμα: «τελικὰ νηστεύω σημαίνει μόνο ἕνα πράγμα: πεινάω».3 «Δὲν ἀπαιτεῖται, ὅμως, μόνον ἡ πείνα, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἄσκησις τῆς νηστείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος.4 Ὑπάρχουν πάντως καὶ περιπτώσεις (ἀνθρώπων ποὺ νηστεύουν), ὅπου ἡ πείνα ὑποχωρεῖ (κατὰ διαστήματα), σὲ ἀφαγία μιᾶς ἢ περισσοτέρων ἡμερῶν.

Ὁ Κύριος ἐνήστευσε 40 ἡμέρες, καὶ λόγῳ τῆς νηστείας (ἀσιτίας, ἀφαγίας) ὕστερον ἐπείνασε.

Ἐμεῖς κάνουμε καθόλου ἔστω καὶ ὁλιγόωρη νηστεία (=ἀφαγία);

Ἡ Νηστεία ἀποτελεῖ ἕναν πανάρχαιο ἐκκλησιαστικὸ θεσμό, καὶ κατέχει κεντρικὴ θέση στὴν ἀσκητικὴ καὶ λατρευτικὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς χρόνους. Ἡ Νηστεία εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους νομοθετημένη ἐν τῷ Παραδείσῳ καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ καὶ ὀφείλουμε νὰ νηστεύουμε τὴν Νηστεία τῆς Ἐκκλησίας. Στὴ σύγχρονη συνείδηση συνδέεται κυρίως μὲ τὴν ἀποχὴ ἀπὸ ὁρισμένες κατηγορίες τροφῶν. 

Ψηφιακό κράτος, αναλογική ταλαιπωρία - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Ψηφιακό κράτος, αναλογική ταλαιπωρία

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το κράτος μπορεί να απέκτησε ψηφιακή ταχύτητα, αλλά δεν απέκτησε πάντοτε κοινή λογική και ναι χρειάζεται να διατηρήσουμε ανθρώπινη εξυπηρέτηση για όποιον τη χρειάζεται.

Ας αναγνωρίσουμε πρώτα το προφανές. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον η χώρα όπου για ένα πιστοποιητικό έπρεπε να πάρεις άδεια από τη δουλειά, να περιμένεις στην ουρά και να επιστρέψεις την επομένη επειδή έλειπε μια υπογραφή. Η ψηφιοποίηση του Δημοσίου, με τις υπηρεσίες του gov.gr και τις εκατοντάδες ηλεκτρονικές διαδικασίες, άλλαξε ουσιαστικά την καθημερινότητά μας. Έγγραφα εκδίδονται από το σπίτι, εξουσιοδοτήσεις ολοκληρώνονται χωρίς μετακινήσεις και διαδικασίες που κάποτε απαιτούσαν ημέρες τελειώνουν μέσα σε λίγα λεπτά. Πρόκειται για πραγματική πρόοδο, που αξίζει αναγνώριση.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια.

Το κράτος μπορεί να απέκτησε ψηφιακή ταχύτητα, αλλά δεν απέκτησε πάντοτε κοινή λογική. Και κάπου εδώ αρχίζουν οι περιπέτειες. Ένα λάθος γράμμα σε ένα μητρώο, μια διεύθυνση που δεν ενημερώθηκε, δύο υπηρεσίες που δεν ανταλλάσσουν σωστά πληροφορίες, και ο πολίτης βρίσκεται ξαφνικά πρωταγωνιστής σε μια παράσταση παραλόγου. Η μία υπηρεσία τον παραπέμπει στην άλλη, η δεύτερη ζητά βεβαίωση από την πρώτη και η τρίτη του εξηγεί ευγενικά ότι το πρόβλημα «είναι στο σύστημα». Το περίφημο σύστημα!

1971 - Ζωοδόχος Πηγή Αγρινίου

 Στις 17 Οκτωβρίου 1971 στον ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου ιερούργησε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Θεόκλητος.

Έψαλλε ο Άρχων πρωτοψάλτης και δάσκαλος Χαρίλαος Ταλιαδώρος.

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

"Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με." 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ -- ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

Μνήμη των Αγίων πέντε Μαρτύρων και αυταδέλφων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού, Λεοντίου, Ανθίμου και Ευπρεπίου (17 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Τρεις είναι αι συζυγίαι των Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού. Και αι τρεις ωνομάζοντο με τα αυτά ονόματα. Ήγουν εκαλούντο Κοσμάς και Δαμιανός. Και όλοι την αυτήν ιατρικήν τέχνην εμεταχειρίζοντο. Και όλοι ομοίως Ανάργυροι εκαλούντο. Και η μεν πρώτη συζυγία του Κοσμά και Δαμιανού, ήτον υιοί Θεοδότης, μιας ευλαβούς και χριστιανής γυναικός. Οίτινες εν ειρήνη εκοιμήθησαν, και ενταφιάσθησαν εις ένα τόπον καλούμενον Φερεμάν. Η δε δευτέρα συζυγία του Κοσμά και Δαμιανού, διέτριβον εις την Ρώμην, έχοντες ένα διδάσκαλον κακόγνωμον και φθονερόν. Ο οποίος αναβιβάσας αυτούς με δόλον επάνω εις ένα βουνόν, τάχα δια να συμμαζώξουν βότανα, εκεί ο αλιτήριος εφόνευσεν αυτούς με τας πέτρας. Η δε τρίτη συζυγία του Κοσμά και Δαμιανού, των οποίων η μνήμη γίνεται σήμερον, ήτον από την Αραβίαν. Ούτοι λοιπόν μεταχειριζόμενοι την ιατρικήν, επήγαιναν εις κάθε πόλιν και χώραν, και ιάτρευαν χωρίς αργύρια τους ασθενείς. Και με την πρόφασιν αυτήν της ιατρικής, εκήρυττον εις τους απίστους την πίστιν του Χριστού.

Μνήμη του οσιομάρτυρος Ανδρέου του εν τη Κρίσει (17 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 17 Οκτωβρίου, τελείται από την Αγία μας Ορθόδοξο Εκκλησία η ανάμνηση της ανακομιδής του ιερού λειψάνου του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου, η μεταφορά του από την επισκοπή Κιτίου στην Πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, με πρωτοβουλία του αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού, ο οποίος μερίμνησε για την οικοδόμηση του περικαλλούς ναού στην Λάρνακα.
Επίσης, τιμάται η μνήμη του προφήτη Ωσηέ, των Αγίων Αναργύρων Λεοντίου, Ανθίμου, Ευπρεπίου, Κοσμά και Δαμιανού, που ήσαν αδελφοί κατά σάρκα και κατάγονταν από την Αραβία, και τέλος του Οσιομάρτυρος Ανδρέου του εν τη Κρίσει, ο οποίος καταγόταν από την Κρήτη και έζησε κατά τον 8^ο αιώνα.

Η αλήθεια, κύριοι...

Κι άμα πηδάω κάθε νύχτα

από την κορυφή της λύπης μου

δεν είναι από συνήθεια, 

είναι γιατί

η αλήθεια, κύριοι,

προϋποθέτει ύψος.

 

Τίτος Πατρίκιος

 

Η φωτογραφία που πλαισιώνει το ποίημα είναι με τον φακό του γδμ.

Οικουμενικός Πατριάρχης για Πάπα Λέοντα ΙΔ’: “Προσευχόμαστε για τη θεραπεία και την πλήρη ανάρρωσή του”

Την αδελφική αγάπη και συμπαράστασή του προς τον ασθενούντα Αγιώτατο Πάπα Ρώμης Λέοντα ΙΔ’ εξέφρασε εκ νέου ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, καλωσορίζοντας στο Φανάρι, το απόγευμα της Πέμπτης, 15 Οκτωβρίου 2026, όμιλο Φραγκισκανών Μοναχών, που συμμετέχουν στην 20η επιμορφωτική συνάντησή τους για τον Οικουμενικό και Διαθρησκειακό Διάλογο, η οποία διοργανώνεται από την εν Τουρκία Διεθνή Φραγκισκανική Αδελφότητα.

Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτατος, μιλώντας στην αγγλική γλώσσα είπε:

“Αυτή τη στιγμή, επιθυμούμε να εκφράσουμε την αδελφική μας αγάπη και τη συμπαράστασή μας, μέσω της προσευχής, προς τον αγαπητό μας εν Χριστώ Αδελφό, την Αυτού Αγιότητα, τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄. Πληροφορηθήκαμε με βαθιά ανησυχία τη διάγνωση καρκίνου, αλλά ευχαριστούμε τον Θεό διότι υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση. Μαζί με τους Ρωμαιοκαθολικούς αδελφούς και αδελφές μας, προσευχόμαστε για τη θεραπεία και την πλήρη ανάρρωσή του, καθώς και για όλους εκείνους που τον φροντίζουν.

Όταν αναζητούμε αφορμές να σκανδαλιστούμε - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Όταν αναζητούμε αφορμές να σκανδαλιστούμε

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να πληγώνεται κανείς από ένα πραγματικό εκκλησιαστικό σκάνδαλο και στο να αναζητεί διαρκώς κάτι για να σκανδαλιστεί. Στην πρώτη περίπτωση, ζητούμενο είναι η αλήθεια, η προστασία όσων αδικούνται και η ανάληψη ευθύνης. Εδώ μας απασχολεί η δεύτερη: όταν μια λεπτομέρεια διογκώνεται, μια αμφίσημη κίνηση ερμηνεύεται με τον δυσμενέστερο τρόπο και ένας κληρικός καταδικάζεται προτού ακουστεί. Τότε χρειάζεται να εξετάσουμε όχι μόνο τη δική του συμπεριφορά, αλλά και τη δική μας πρόθεση.

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας το «Μὴ κρίνετε», αναφέρεται σε ανθρώπους που κατηγορούσαν έναν μοναχό για ένα περιττό ένδυμα ή για το φαγητό του, ενώ παρέβλεπαν πολύ βαρύτερες δικές τους αδικίες. Δεν απορρίπτει τη διόρθωση όπου αυτή απαιτείται· αποκαλύπτει την αντίφαση μιας αυστηρότητας που εξαντλείται στους άλλους και αφήνει τον εαυτό της ανεξέταστο ή δικαιωμένο.

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή τη στάση; Δεν γνωρίζουμε την καρδιά κανενός, ώστε να αποδώσουμε παντού τα ίδια κίνητρα. Μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε: μήπως η καταδίκη του κληρικού προσφέρει κάποτε μια εύκολη αίσθηση προσωπικής δικαιοσύνης; Αν εκείνος παρουσιαστεί ως ανάξιος, εγώ μπορώ να αισθανθώ γνήσιος πιστός χωρίς να αγωνίζομαι τον καλό αγώνα της μετανοίας με ειλικρίνεια και αλήθεια. Μήπως, άλλοτε, η απογοήτευση ή η ανάγκη αναγνώρισης ως «υπερασπιστή της πίστεως» επηρεάζουν την κρίση μου;

Όταν η ενημέρωση γίνεται τηλεοπτική εμμονή - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν η ενημέρωση γίνεται τηλεοπτική εμμονή

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Μια ενημερωτική εκπομπή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μονοθεματικό σίριαλ επειδή μια ιστορία προσφέρει τηλεθέαση

Ανοίγεις την τηλεόραση το πρωί. Το ίδιο θέμα. Το μεσημέρι, πάλι εκεί. Το απόγευμα, νέα «αποκάλυψη». Το βράδυ, οκτώ άνθρωποι γύρω από ένα τραπέζι αναλύουν όσα οι προηγούμενοι δεκαπέντε είχαν ήδη αναλύσει από το πρωί. Και την επομένη; Από την αρχή. Κάπως έτσι λειτουργεί πλέον ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής τηλεοπτικής ενημέρωσης.

Μια υπόθεση που δικαιολογημένα ενδιαφέρει την κοινή γνώμη μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες να μετατραπεί σε τηλεοπτική πολιορκία. Αναζητούνται συγγενείς, γείτονες, παλιοί φίλοι, συμμαθητές, πρώην συνεργάτες. Εξετάζονται φωτογραφίες, συνομιλίες, οικογενειακές σχέσεις, παλαιότεροι καβγάδες. Πληροφορίες που ελάχιστη σχέση έχουν με την ουσία παρουσιάζονται ως καθοριστικές, απλώς επειδή είναι καινούργιες. Και όταν τελειώσουν τα γεγονότα, αρχίζουν οι εικασίες.

ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ; - Ιωάννης Σπιτέρης

ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ;

Ιωάννης Σπιτέρης

Αυτές τις μέρες, όπως και σε άλλα όμοια συμβάντα, σκεφτόμουν όσα συνέβησαν πριν από μερικές εβδομάδες μέσα στο αεροπλάνο της FlyDubai και τις σκηνές που είδαμε πολλές φορές στην τηλεόραση: ένα αεροπλάνο με πάνω από 170 επιβάτες που έπεφτε και ο κόσμος να ουρλιάζει τρομοκρατημένος. Τι σκέφτονταν εκείνοι οι άνθρωποι εκείνη τη στιγμή; Ποια ήταν τα συναισθήματά τους; Είμαι σίγουρος ότι σε πολλούς, μέσα σε εκείνα τα δευτερόλεπτα, θα πέρασε η σκέψη μιας βοήθειας κάπου από ψηλά και πιθανόν τα χείλη τους να ψιθύρισαν μια ευχή.

Θυμήθηκα τα πρώτα μου χρόνια ως επίσκοπος Κέρκυρας, όταν για λόγους υπηρεσίας έπρεπε να ταξιδεύω συχνά στη Θεσσαλονίκη (ήμουν και διαχειριστής αυτής της περιοχής). Τότε υπήρχαν τρεις πτήσεις την εβδομάδα από την Κέρκυρα προς Θεσσαλονίκη (σήμερα ούτε αυτές δεν υπάρχουν πια), με ένα μικρό ελικοφόρο αεροπλάνο. Τον χειμώνα το αεροπλάνο αυτό έμπαινε συχνά σε αναταράξεις, άλλοτε πολύ παρατεταμένες και βίαιες, και έβλεπες πολλούς να κινούν τα χείλη τους προσευχόμενοι. Στο τέλος, όταν τελείωσε αυτή η δοκιμασία, μια επιβάτισσα μού είπε: «Πάτερ, είπα ακόμη και ένα Πάτερ ημών, ούτε θυμάμαι πότε το είπα τελευταία φορά».