Για να είσαι ελεύθερος πρέπει απλούστατα να είσαι ελεύθερος χωρίς να ζητάς την άδεια κανενός. Πρέπει να έχεις τη δική σου άποψη γι' αυτό που έχεις κληθεί να κάνεις και να την τηρείς, να την ακολουθείς, χωρίς να υποκύπτεις ή να συμμορφώνεσαι στις περιστάσεις. Αυτή η ελευθερία όμως απαιτεί πλούσια εσωτερικά αποθέματα, υψηλό βαθμό αυτογνωσίας και συναίσθηση της ευθύνης απέναντι στον εαυτό σου, συνεπώς απέναντι στους άλλους.
Η ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ
Κατά την
πρόσφατον εις Πάτρας επίσκεψίν μου ηυτύχησα να παρακολουθήσω την θρησκευτικήν
ζωήν της πόλεως ταύτης. Είναι παρήγορον
ότι μέσα εις τα απειλητικά κύματα του υλισμού
και του ηδονισμού υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι, οίτινες όχι μόνον δεν παρεσύρθησαν
από αυτά, αλλά και εξακολουθούν να εργάζωνται μετά ζήλου υπέρ της εμπεδώσεως
των υγιών χριστιανικών αρχών. Εν Πάτραις, ως γνωστόν, εκδίδονται ήδη δύο
θρησκευτικά περιοδικά ο «Απόστολος Ανδρέας» υπό την διεύθυνσιν του αιδεσ.
κ. Θωμά Παπαγιαννόπουλου και η «Αλήθεια» υπό την διεύθυνσιν του πανοσ.
Αρχιμ. κ. Γερβ. Παρασκευοπούλου και Ανδρέου Παπαγεωργακοπούλου,
καθηγητού των θρησκευτικών. Άξιον ιδιαιτέρας σημασίας είναι ότι οι διευθυνταί
της «Αληθείας» καταβάλλουν εξ ιδίων, προς συμπλήρωσιν του ποσού διά την έκδοσιν
του Περιοδικού, εις την οποίαν συμβάλλουσι και πολοίύ άλλοι ευσεβείς Πατραΐσι
δια μηνιαίων εισφορών.
Παραλλήλως προς το γραπτόν κήρυγμα βαίνει και η κατηχητική δράσις, της οποίας προΐσταται ο ζηλωτής κληρικός Αρχιμ. κ. Γερβ. Παρασκευόπουλος, διατηρών Κατηχητικόν σχολείον θηλέων. Εις το σχολείον τούτο φοιτώσιν 150 κοράσια τα οποία δις της εβδομάδος διδάσκει αυτοπροσώπως ο εν λόγω ευπαίδευτος κληρικός, όστις και διδάσκει την Εκκλησιαστικήν υμνωδία και ομιλεί εκ περιτροπής εις τα διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα της πόλεως, Ορφανοτροφεία τας φυλακάς κλπ. τρις της εβδομάδος εν τω ιερώ ναώ του αγ. Δημητρίου και κατά Κυριακήν 8 έως 9 μ.μ. εν τω Μητροπολιτικώ Ναό των Πατρών
Αύτη η Αγία ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Αντωνίνου, εν έτει ρμ’ [140], καταγομένη μεν από ένα χωρίον της παλαιάς Ρώμης, θυγάτηρ δε ούσα, γονέων Χριστιανών, καλουμένων Αγάθωνος και Πολιτείας, οι οποίοι τας εντολάς του Κυρίου επιμελώς φυλάττοντες, ήτον άτεκνοι, δια τούτο και αδιαλείπτως παρεκάλουν τον Κύριον, ίνα δώση αυτοίς τέκνον. Ο δε Θεός, ο ποιών το θέλημα των φοβουμένων αυτόν, εχάρισε παιδίον θηλυκόν εις αυτούς, το οποίον ωνόμασαν εις το Άγιον Βάπτισμα Παρασκευήν, επειδή και εγεννήθη κατά την Παρασκευήν ημέραν της εβδομάδος. Αύτη λοιπόν αφιερώσασα τον εαυτόν της εις τον Θεόν από τας μητρικάς αγκάλας, εδιδάσκετο από την μητέρα της και ενουθετείτο. Αφ’ ου δε έμαθεν η Αγία τα ιερά γράμματα, πάντοτε ανεγίνωσκε τας θείας Γραφάς, και σχολάζουσα εν τη Εκκλησία του Θεού, εκαταγίνετο εις την αγίαν προσευχήν.
.png)
|
Ἀδελφοί, πρὸ τοῦ ἐλθεῖν
τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα |
Αδελφοί, πριν έρθει ο
Χριστός μάς φρουρούσε ο νόμος. |
|
συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν
πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. |
Ήμασταν φυλακισμένοι, ώσπου
να φανερωθεί ο μελλοντικός σωτήρας μας. |
|
Ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς
ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· |
Ο νόμος, λοιπόν, ήταν
σκληρός παιδονόμος για μας, ώσπου εμφανίστηκε ο Χριστός, οπότε η πίστη μας σε
αυτόν μας χάρισε την σωτηρία. |
|
ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι
ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. |
Τώρα όμως που ήρθε ο
Χριστός, δεν είμαστε πια υπόδουλοι στο νόμο. |
|
Πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ
τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ· |
Είστε, λοιπόν, όλοι παιδιά
του Θεού, αφού πιστεύετε στον Ιησού Χριστό. |
|
ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε,
Χριστὸν ἐνεδύσασθε. |
Και αυτό, γιατί όσοι
βαφτιστήκατε στο όνομα του Χριστού, έχετε ντυθεί τον Χριστό. |
|
Οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην,
οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε
ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ. |
Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα· όλοι σας είστε ένας, χάρη στον Ιησού Χριστό. |
.jpg)
«Καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις» (Ματθ. ιδ΄20)
Θά μπορούσαμε νά ἐμβαθύνουμε σέ πάρα πολλά σημεῖα
τῆς σημερινῆς διήγησης τοῦ εὐαγγελιστῆ Ματθαίου. Ὅμως μία λεπτομέρεια, πού
προσθέτει πρός τό τέλος τῆς περικοπῆς, εἶναι πολύ χαρακτηριστική. Λέγει δηλαδή ὅτι,
μόλις ἐχόρτασε αὐτό τό πλῆθος, οἱ μαθητές τοῦ Κυρίου μάζεσαν τά κομμάτια πού εἶχαν
περισέψει καί γέμισαν μέ αὐτά 12 κοφίνια.
Σ' αὐτό λοιπόν τό σημεῖο θά ἐπιμείνουμε. Θά δοῦμε τρία πράγματα: πρῶτον γιατί οἱ μαθητές μάζεψαν τά περισσεύματα, δεύτερον γιατί τό σημειώνει αὐτό ὁ Εὐαγγελιστής, καί τρίτο τί σημαίνει αὐτό γιά τήν ἐποχή μας.
****
« Καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις »
Τό ἐρώτημα «γιατί ἐμάζευσαν οἱ μαθητές τά περισσεύματα» ἔρχεται πολύ φυσιολογικά σάν ἀπορία σέ κάποιον, πού ἀκούει αὐτό τό θαῦμα. Καί μᾶς γεννιέται αὐτή ἡ ἀπορία, διότι μιά τέτοια ἐνέργεια εἶναι παράξενη. ὍΠως καί νά τό κάνουμε εἶναι παράδοξο νά μαζεύει κανείς τρόφιμα ἀπό τήν ἐρημιά, γιά νά τά πάει στήν πόλη, ἐφ᾽ ὅσον στήν πόλη τά τρόφιμα ὑπάρχουν άφθονα.
Όγδοη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 14:14–22
Μητροπολίτης
Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Η περικοπή του χορτασμού των πέντε χιλιάδων (Ματθ.
14:14–22) φανερώνει το μυστήριο της φιλανθρωπίας του Θεού και της Ευχαριστιακής
ζωής. Δεν πρόκειται μόνο για εντυπωσιακό και θαυμαστό πολλαπλασιασμό τροφής,
αλλά για αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο ο Χριστός συγκροτεί και τρέφει τον
νέο λαό Του.
Η φράση «ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς» φανερώνει το
βάθος της θείας ευσπλαχνίας. Η ευσπλαχνία του Χριστού δεν είναι απλώς ανθρώπινη
συγκίνηση· είναι η ίδια η κίνηση της θείας αγάπης προς τον κόσμο. Ο Χριστός
βλέπει το πλήθος ως πονεμένο σώμα, κατακερματισμένο από την ασθένεια, την πείνα
και την πνευματική σύγχυση, και γι’ αυτό «ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν». Η
θεραπεία προηγείται του χορτασμού, δείχνοντας ότι το έργο του Χριστού είναι
ολοκληρωμένο: αφορά σώμα και ψυχή, παρόν και αιώνιο μέλλον. Ο χορτασμός δεν
είναι απλή κοινωνική μέριμνα, αλλά καρπός της σωτηριολογικής παρουσίας του
Θεανθρώπου.
Ο διάλογος με τους μαθητές αποκαλύπτει την παιδαγωγία του Χριστού προς την Εκκλησία. Οι μαθητές βλέπουν την πραγματικότητα με κριτήριο την έλλειψη: «οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας». Η κοινή ανθρώπινη λογική οδηγεί στο αίτημα να απολυθεί ο όχλος, ώστε ο καθένας να φροντίσει μόνος του. Ο Χριστός όμως εισάγει τη λογική της Βασιλείας: «Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν». Οι μαθητές καλούνται να περάσουν από την εγωϊστική αυτάρκεια και την ανασφάλεια στην εμπιστοσύνη και στη διακονία. Το ελάχιστο που κατέχουν γίνεται, στα χέρια του Χριστού, τόπος υπέρβασης. Η Εκκλησία δεν είναι θεατής της θείας δράσης, αλλά συνεργός: προσφέρει το λίγο, και ο Θεός χαρίζει το άπειρο.
ΕΡΗΜΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο
ΤΟΠΟΣ
π. Θεμιστοκλής
Μουρτζανός
Ο
Χριστός συγκεντρώνει πλήθος κόσμου σε μία ερημική περιοχή. Για μία ολόκληρη
μέρα μιλά στους ανθρώπους κι εκείνοι στέκονται άφωνοι και Τον ακούνε,
λαμβάνοντας τροφή πνευματική, η οποία τους κάνει να ξεχνούν κάθε υλική ανάγκη.
Όμως έρχεται το απόγευμα και οι μαθητές Του υπενθυμίζουν ότι ήρθε η ώρα να
διαλύσει τα πλήθη και να τα στείλει στα γύρω χωριά, για να αγοράσουν για τον
εαυτό τους τροφές. Και ο Χριστός θα κάνει το μεγάλο θαύμα του πολλαπλασιασμού
διά της ευλογίας των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων, θα κάνει όλους τους
ανθρώπους να χορτάσουν και θα δώσει την εντολή στους μαθητές Του να
συγκεντρώσουν και τα περισσεύματα, τα οποία θα ανέλθουν σε δώδεκα κοφίνια, ένα
για κάθε φυλή του Ισραήλ.
“Έρημος εστίν ο τόπος”. Για να ακούσουμε τον λόγο του Θεού χρειάζεται έρημος τόπος. Δεν είναι κατ’ ανάγκην τόπο έρημος από ανθρώπους, αλλά τόπος καρδιάς έρημης από αγωνίες, άγχη, μέριμνες, λογισμούς που μας κρατούνε δεμένους σ’ αυτήν την πραγματικότητα, χωρίς να επιτρέπουν στον λόγο του Θεού να αλλάξει τη ζωή μας.
Κίνηση ζωής
Μητροπολίτου Αττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου
…Αδελφοί μου, σήμερα χαιρόμαστε το θαύμα της
διατροφής των πέντε χιλιάδων ανθρώπων. Τον πολλαπλασιασμό της λίγης τροφής, των
πέντε άρτων και των δυο ψαριών, έτσι, που να χορτάσει όλο εκείνο το πλήθος και
να κρατηθεί στη ζωή… Έχετε ποτέ σκεφτεί, πως τούτο το θαύμα είναι η πιστότερη κι ωραιότερη κι εκφραστικότερη εικόνα της
θείας Ευχαριστίας; Πως μας δίνει με παραστατικότητα την κίνηση αυτή της ζωής,
που πραγματοποιείται, αιώνες τώρα, μέσα στην έρημο του παρόντος κόσμου;
…Ο Κύριος απλώνει το θεϊκό Του χέρι. Εμπιστεύεται
το κλάσμα του ψωμιού και το κομμάτι του ψαριού στους Αποστόλους Του. Κι οι
Απόστολοι, με τη σειρά τους, κάνουν μια δεύτερη χειρονομία και βάζουν την τροφή
στα χέρια των πεινασμένων ανθρώπων.
Αυτή η κίνηση και διακίνηση γίνεται σταθερά στη
Θεία Ευχαριστία.
Ο Κύριος τρέφει την Εκκλησία. Ο σταυρωμένος Υιός του Θεού ζωογονεί την Εκκλησία.
Ο
ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
π. Δημητρίου Μπόκου
Αναρίθμητα πλήθη (πέντε χιλιάδες άνδρες, χωρίς να
υπολογισθούν τα γυναικόπαιδα), κουβαλώντας τους ασθενείς τους, αναζήτησαν τον
Χριστό στην ερημιά που βρισκόταν. Ο Χριστός, βλέποντάς τους ως «πρόβατα μη
έχοντα ποιμένα», τους σπλαχνίστηκε και τους δίδαξε πολλά «περί της
βασιλείας του Θεού».
Έφτασε το βράδυ, αλλά κανένας δεν έφευγε. Οι
μαθητές εξέφρασαν την αγωνία τους: Απόλυσέ τους, να ψάξουν για τροφή στα
πλησιέστερα χωριά. Μα ο Χριστός είπε: «Δώστε τους εσείς να φάνε». Οι μαθητές
έπεσαν από τα σύννεφα! «Έχουμε μόνο πέντε ψωμιά και δύο ψάρια». Πώς είναι
δυνατόν να φάει τόσος κόσμος; Μπορούμε εμείς να πάμε να αγοράσουμε τροφές για
τόσο λαό; Ούτε το τεράστιο ποσό των διακοσίων δηναρίων δεν θα έφτανε, όχι για
να χορτάσουν, αλλά ούτε για να πάρει ο καθένας ένα κομματάκι (Κυριακή Η΄
Ματθαίου).
Ο Χριστός μάλιστα πείραζε κιόλας τον Φίλιππο, λέγοντάς του: «Πόθεν αγοράσωμεν άρτους ίνα φάγωσιν ούτοι;» (Ιω. 6, 5). Τον ίδιο προβληματισμό εξέφρασαν οι μαθητές και λίγο αργότερα, όταν χρειάστηκε να τραφούν άλλοι «τετρακισχίλιοι άνδρες χωρίς γυναικών και παιδίων».
ΚΥΡΙΑΚΗ Η’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.»
Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἄρτος, ὁ καταβάς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
Ἐξῆλθε ἐκ τούς «κόλπους» τοῦ οὐρανοῦ, ἐνηνθρώπησε καί ἔδωσε τροφή, τόν ἑαυτό
Του, τό πανάχραντό Σῶμά Του καί τό Τίμιο Αἷμά Του, ὥστε νά τραφεῖ καί νά ζήσει ὁ
κόσμος. Βλέπουμε καί σήμερα ὡς τέλειος ἄνθρωπος -χωρίς ἁμαρτία- ἐβγῆκε ἀπό τό ἐρημικό
καταφύγιό του, εἶδε ἐμπρός Του πολύν λαόν, τόν εὐσπλαχνίσθη καί τόν ἠγάπησε εἰς
τέλος. Ἐθεράπευσε κατ’ ἀρχήν τούς ἀσθενεῖς καί συμπάθησε τούς ἀναγκεμένους καί ἐνδεεῖς.
Δίδαξε τό θέλημα τοῦ Πατρός καί φανέρωσε στούς Ἁγίους Ἀποστόλους ὅτι ὁ Μεσσίας ἔχει
δύο τέλειες φύσεις στήν μίαν ὑπόσταση τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἑνωμένες, «ἀτρέπτως καί ἀναλλοιώτως»
(Ὀρθόδοξη Θ.Λειτουργία).
Ἑπομένως ἀδελφοί μου, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, δέν εἴμαστε μονοφυσίτες, ἀλλά χρειαζόμαστε κοντά στήν πνευματική τροφή καί τήν ὑλική· ἄρτο, στέγη, ἔνδυμα, ὑγεία. Ἔτσι θεράπευσε πρῶτα τούς ἀσθενεῖς ὥστε νά πάψουν νά φωνάζουν ἀπό πόνο· μερίμνησε δέ στή συνέχεια τῆς πνευματικῆς διδασκαλίας καί γιά τήν τροφή τοῦ σώματος, γιά νά μήν ἀποκάμουν· νά εἶναι τά πάντα πληρωμένα χάριτος, εὐσπλαχνίας καί ἀγάπης.
Κυριακή Η΄ Ματθαίου : Το θαύμα του χορτασμού των πέντε χιλιάδων από τον Χριστό
Η πηγή της αγάπης και της καλωσύνης
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για το θαύμα του Κυρίου, με
το οποίο από πέντε ψωμιά και δύο ψάρια έδωσε να φάνε πέντε χιλιάδες άνδρες,
πολύ περισσότερες γυναίκες και παιδιά, και όχι μόνο να χορτάσουν όλοι αλλά και
να περισσεύσουν δώδεκα καλάθια γεμάτα. Δηλαδή ασύγκριτα περισσότερα απ’ όσα
ήταν τα πέντε ψωμιά και τα δυό ψάρια.
Εξ αφορμής αυτού του θαύματος, κάνουμε τις
αρτοκλασίες, δηλαδή προσφέρουμε στο Θεό και στους φτωχούς από τα επίγεια υλικά
αγαθά μας, Τον παρακαλούμε να τα ευλογήσει και Τον δοξάζουμε, διότι «πλούσιοι
επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται
παντός αγαθού».
Το θαύμα αυτό του Κυρίου μας δείχνει ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος, πανάγαθος, Πατέρας μας και προνοητής μας. Φροντίζει για όλα. Εμείς πρέπει να έχουμε τη σωστή διάθεση και σχέση απέναντί Του. Να Τον αναγνωρίζουμε, να Τον πιστεύουμε, να Τον επικαλούμεθα.
Την 25 Ιουλίου του 1967, ο Πάπας Παύλος ΣΤ', συναντήθηκε σε συγκινητική ατμόσφαιρα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα στην Καθέδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Είχαν περάσει 1.250 χρόνια από την τελευταία επίσκεψη Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, η οποία είχε πραγματοποιηθεί το έτος 711 από τον Πάπα Κωνσταντίνο.
Η επίσκεψη της 25ης Ιουλίου 1967 άλλαξε ριζικά τον χάρτη των διαχριστιανικών σχέσεων. Έθεσε τις θεολογικές και θεσμικές βάσεις για τον Επίσημο Θεολογικό Διάλογο μεταξύ της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος συνεχίζεται με επιτυχία μέχρι τις μέρες μας.
Αν και οι δογματικές διαφορές δεν εξαφανίστηκαν δια μαγείας, η εικόνα του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχη να αγκαλιάζονται στο Φανάρι παρέμεινε ένα ισχυρό σύμβολο συμφιλίωσης όλα αυτά τα χρόνια.
.jpg)
Η προδοσία σπάνια έρχεται από μακριά.
Σχεδόν πάντα μπαίνει από την πόρτα που εσύ ο ίδιος
άνοιξες.
Γι' αυτό πονάει τόσο πολύ.
Επειδή δεν διαλύει μια σχέση... διαλύει την
εμπιστοσύνη.
Ο Ιούδας δεν ήταν ξένος. Μοιραζόταν το τραπέζι. Άκουγε
τις ίδιες διδασκαλίες. Περπάτησε δίπλα στον Ιησού.
Και όμως... επέλεξε ένα άλλο μονοπάτι.
Η εγγύτητα δεν ήταν ποτέ εγγύηση πίστης.
Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν την ιστορία σου... αλλά δεν τιμούν την καρδιά σου.
Η Ελληνική Αστυνομία (ΕΛΑΣ) ξεκινάει μια νέα
καμπάνια με ενημερωτικό βίντεο που προειδοποιεί το κοινό για τις απάτες στο
διαδίκτυο, την παραπληροφόρηση και τα ψηφιακά ψεύδη. Το βίντεο, στο οποίο
συμμετέχει ένας αστυνομικός, εστιάζει στους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης (AI) στη δημιουργία ψεύτικων βίντεο και
παραπλανητικού ήχου, καλώντας τους πολίτες σε επαγρύπνηση.
Το βίντεο της ΕΛΑΣ ξεκινάει με τον αστυνομικό που
κρατάει μια κούπα καφέ με το λογότυπο της αστυνομίας και λέει:
«Γειά σου.
Θα αναρωτιέσαι τί πίνω. Αλλά είναι άδειο. Τώρα θα αναρωτιέσαι γιατί κρατάω μία άδεια κούπα. Αλλά τα χέρια μου είναι εδώ (δείχνει τα χέρια του που πλέον δεν κρατούν κούπα αλλά ένα κινητό).
.jpg)
Αύτη η κατά σάρκα γενομένη προμήτωρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ήτον από την φυλήν του Λευΐ, θυγάτηρ Ματθάν του ιερέως, και Μαρίας της αυτού γυναικός. Ο δε Ματθάν ιεράτευε κατά τους χρόνους Κλεοπάτρας, και Σαπώρου βασιλέως Περσών, προτίτερα από τον Ηρώδην τον υιόν του Αντιπάτρου. Είχε δε θυγατέρας τρεις, Μαρίαν, Σοβήν, και Άνναν. Και η μεν Μαρία, υπανδρεύθη εις την Βηθλεέμ και εγέννησε Σαλώμην την μαίαν. Η δε Σοβή υπανδρεύθη και αυτή εις την Βηθλεέμ και εγέννησε την Ελισάβετ. Η δε Άννα υπανδρεύθη εις την Γαλιλαίαν, και εγέννησε Μαρίαν την Θεοτόκον. Ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ, και η Θεοτόκος Μαρία, είναι θυγατέρες μεν τριών αδελφών, πρώται δε εξαδέλφαι αναμεταξύ των.
Όταν η πρόοδος
συναντά την εύθραυστη οικογένεια
Μητροπολίτης
Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος
Οι στατιστικές για τα διαζύγια δεν αρκούν για να
περιγράψουν ολόκληρη την πραγματικότητα
Η Ευρώπη υπερηφανεύεται, και δικαίως, ότι υπήρξε η κοιτίδα
της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας, των επιστημών και του ανθρωπισμού. Από τα
πανεπιστήμια του Μεσαίωνα έως τον Διαφωτισμό, από τη λογοτεχνία μέχρι τη
μουσική, η Γηραιά Ήπειρος διαμόρφωσε τον πνευματικό χάρτη του σύγχρονου κόσμου.
Ωστόσο, πίσω από αυτή τη λαμπρή πολιτιστική κληρονομιά αναδύεται μια λιγότερο
φωτεινή πραγματικότητα, η οποία προκαλεί εύλογο προβληματισμό.
Τα επίσημα δημογραφικά στοιχεία δείχνουν ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες συγκαταλέγονται σταθερά ανάμεσα σε εκείνες με τα υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων διεθνώς. Βεβαίως, οι αριθμοί απαιτούν προσοχή. Άλλο είναι ο δείκτης των διαζυγίων ανά χίλιους κατοίκους και άλλο η αναλογία διαζυγίων προς τους γάμους ενός συγκεκριμένου έτους. Παρ’ όλα αυτά, η γενική εικόνα παραμένει σαφής. Ο θεσμός της «οικογένειας» στην Ευρώπη διέρχεται μία περίοδο βαθιάς αναδιάταξης. Το διαζύγιο δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη ηθικής παρακμής. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η διάλυση ενός γάμου προστατεύει την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια των ανθρώπων. Η γενίκευση θα ήταν άδικη. Όταν όμως η διάρρηξη του οικογενειακού δεσμού μετατρέπεται σε συχνό κοινωνικό φαινόμενο, εύλογα γεννώνται ερωτήματα για τη συνοχή των θεσμών, τη σταθερότητα των σχέσεων και την αντοχή των αξιών που άλλοτε λειτουργούσαν ως συνεκτικός ιστός της κοινωνίας.
O ηγούμενος Φίλιππος Λαυριώτης έλεγε στον
παπά-Βασίλη τον πνευματικό:
-Ποτέ σου να μην πεις σε κάποιον που θέλει να
εξομολογηθεί "έλα αύριο".
Όταν ήμουν στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, το βράδυ
μόλις πήγα να κλείσω την εκκλησία ήρθε μια γυναίκα, ζήτησε να εξομολογηθεί και
την εξομολόγησα.
Στο τέλος μου είπε:
- Πάτερ κάνετε καλά έργα;
- Προσπαθώ απάντησα.
- Και τίποτε άλλο να μην έχεις κάνει, αυτό που έκανες σήμερα με μένα φθάνει. Είχα σκοπό να πέσω στις γραμμές του ηλεκτρικού και με έσωσες. Σε ευχαριστώ".
Η ανθρωπότητα θα ήταν ευτυχισμένη, από καιρό, αν
όλη τη μεγαλοφυΐα που βάζουν οι άνθρωποι για να επιδιορθώσουν τις βλακείες
τους, τη χρησιμοποιούσαν για να μην τις διαπράξουν.
Τζορτζ Μπέρναρντ
Σω
Ορφέας
Κόντευε τα 80, μα ακόμα βουτούσε με το κεφάλι
χαρούμενος σαν παιδί.
Τον μάλωνε η
γυναίκα του, μα πού να ακούσει…
Δεν είναι η τόσο
η δροσιά, το περιβάλλον, η αλμύρα.
Είναι πάνω από
όλα μια φευγαλέα αίσθηση δευτερολέπτων πως οι νόμοι της φυσικής ανατρέπονται
και τα μολυβένια βαρίδια του καθενός μας δεν μας ακολουθούν στον παράλληλο
κόσμο του βυθού.
Για αυτό αγαπούμε τα καλοκαίρια.
«Ο Αρχηγός πρέπει να είναι σκληρός. Αλλά σκληρός στον εαυτό του. Όταν θα
του έρθουν αρνητικά τα πράγματα, δυσχείμερα, τότε θα σταθή καλύτερα… Ο Αρχηγός
πρέπει να προαισθάνεται τους νέους χρόνους που έρχονται, και να μιλάη γι’
αυτούς. Να κηρύττη, να προφητεύη … Τον Αρχηγό πολλές φορές δεν τον κατανοούν,
μένει μόνος και είναι τραχύ το έργον του, να πείση, να ερμηνεύση τα δέοντα …
Ημείς ακούομεν τους αιώνας, και απαντώμεν εις τους αιώνας. Και όπως εις το
πλοίον ο Κυβερνήτης λέγει εις τον Πηδαλιούχον «γραμμή», κι’ απαντά αυτός
«γραμμή», έτσι κι’ εμείς ακούομε «Γραμμή» και απαντώμεν: «Γραμμή» … Ημείς
βλέπομεν τα επερχόμενα, και πιστεύομεν εις τα επερχόμενα, και οφείλομεν να
εργασθώμεν δια τα επερχόμενα».
Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας
Η ΕΝΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΣΤΟΝ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ)
ΙΟΥΛΙΟΣ 2026
Ἡ πρὸς τὴν Πατρίδα Ἀγάπη μου
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
-Το κατάλαβα παιδάκι μου, αλλά ο νους μου δε το χωρεί. Μπρε Άννα, πόσα
χρόνια πάνε από τότες που τελευταία είχαμε πόλεμο;
-Εικοσιέξι χρόνια στρογγυλά, μανούλα μου.
-Τι λες μπρε παιδί μου, για πότε πέρασαν τα
χρόνια!
-Τα χρόνια δεν πέρασαν, μάνα μου, τα χρόνια δεν
περνούνε.
Απλώνει το χέρι της και της χαϊδεύει το ρυτιδωμένο
μάγουλο, τα κάτασπρα μαλλιά.
-Τα χρόνια στέκουνται. Εμείς περνούμε...
Μαρία Ιορδανίδου
ΔΩΣΤΕ μὲ λεπτομέρειες ποῦ ὑπάρχει κίνδυνος γιὰ φωτιές. Δῶστε καὶ διευθύνσεις ἀκόμη. Ἀκόμη καλύτερα δεῖξτε καὶ δορυφορικὰ τὶς ἐπικίνδυνες περιοχὲς γιὰ νὰ ὑπάρχει "ἄψογη ἐνημέρωση". Πεῖτε κιόλας -τὸ κάνατε, νομίζω- ποῦ οἱ συνθῆκες εἶναι ἰδανικὲς νὰ ἔχουμε ἕνα Νέο Μάτι, μιὰ νέα τραγωδία. Τὸ 99% τοῦ πληθυσμοῦ γενικῶς προσέχει, ἀλλὰ στὸ 1% τῶν προβληματικῶν ποὺ μᾶς ταλανίζουν κάθε χρόνο, προσφέρετε βούτυρο στὸ ψωμάκι τους. Τρίβουν τὰ χεράκια τους οἱ πυρομανεῖς : δὲν χάνουν κανένα ἐπεισόδιο πληροφόρησης. Εἶναι οἱ πιστότεροι ἀκροατές σας. Συνεχίστε ἀκάθεκτα καὶ δημοκρατικὰ μὲ περισσότερες λεπτομέρειες. Δὲν καταλάβατε ὡς φαίνεται, ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ τὴν τόση πολλὴ καὶ τέτοιου τύπου πληροφόρηση κατήντησε ἡ Ἑλλάδα "Ὄρος Τὸ Φαλακρόν". Συνεχίστε, ὡστόσο, μὲ τὸν μόνιμο ἀέρα τοῦ ἀλάθητου καὶ τῆς πολιτικῆς κορρεκτίλας ποὺ κραταιῶς σᾶς κατέχουν. Καὶ καμαρῶστε τὰ ἀποτελέσματα...
Έτοιμοι για το 2026 - 2027;
Η Θεολογική Σχολή Εκκλησίας Κύπρου δέχεται
αιτήσεις για τα Προγράμματα Σπουδών που προσφέρει.
«Μεταπτυχιακό, Ορθόδοξη Θεολογία στην Ανατολική
Μεσόγειο, 1.5 ακαδημαϊκό έτος / 90 ECTS»
Περισσότερες πληροφορίες στο www.theo.ac.cy
