Η Συγχώρηση και η Πνευματική Ζωή στην Ορθόδοξη Παράδοση - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Συγχώρηση και η Πνευματική Ζωή στην Ορθόδοξη Παράδοση

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Εσπερινός της Συγγνώμης, που τελείται το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, αποτελεί κατεξοχήν εκκλησιαστική είσοδο στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οι πιστοί, ζητώντας και προσφέροντας αμοιβαία συγχώρηση, καλούνται να αρχίσουν τον αγώνα της νηστείας «ἐν εἰρήνῃ», με καρδιά συμφιλιωμένη, ώστε η άσκηση να μην καταλήξει σε εξωτερικό τύπο αλλά να γίνει πορεία μετανοίας. Η πράξη αυτή δεν είναι απλώς μια ευγενική κίνηση· είναι έκφραση της ζωής της Εκκλησίας ως κοινωνίας αγάπης, στην οποία ο άνθρωπος θεραπεύεται και επανέρχεται στην Ευχαριστιακή ενότητα.

1. Η συγχώρηση ως εκκλησιαστικό ήθος και θεραπεία της καρδιάς

Η συγχώρηση, στην Ορθόδοξη παράδοση, δεν ταυτίζεται με μια απλή ψυχολογική ανακούφιση ούτε με κοινωνική «ευπρέπεια». Είναι υπακοή στην εντολή του Χριστού και καρπός της χάριτος, με την οποία ο άνθρωπος παραιτείται από την εκδικητικότητα και την εχθρότητα, αφήνοντας χώρο στην ειρήνη του Θεού. Δεν είναι μόνο εξωτερική πράξη (λόγος ή χειρονομία), αλλά κυρίως εσωτερική κίνηση μετανοίας: αναγνώριση της δικής μας πτώσης, ταπείνωση, και αποκατάσταση της κοινωνίας με τον πλησίον.

Ὁ Α’ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινὸς στὴν ἹερὰΜητρόπολη Πατρῶν

Σὲ κατανυκτικὸ κλῖμα ἐτελέσθη ὁ Α’ ΚατανυκτικὸςἙσπερινός, στὸν μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ ἈποστόλουἈνδρέου Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Πληθύς Ἱερέων συμμετεῖχε στὸν ΚατανυκτικὸἙσπερινό, στὸν ὁποῖο συγχοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, καὶ συμμετεῖχεπλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν,ὑπομονετικὰ, μέχρι τὸ τέλος προκειμένου νὰ ἀσπασθοῦντὸν Σταυρὸ καὶ τὸ χέρι τοῦ Σεβασμιωτάτου,λαμβάνοντες καὶ δίδοντες συγγνώμη.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ὡμίλησε μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ βαθειὰ θεολογικὸ καὶ κατανοητό, περὶ τῆς ἀσκητικῆς πορείας τῶν θεουμένων, τὸν ἀγῶνατῶν ὁποίων ἐνισχύει ἡ Ἐκκλησία ἰδιαιτέρως κατὰ τὴνδιάρκεια τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μὲ τὰσωτήρια μέσα της.

Λόγος Κατηχητήριος επί τη ενάρξει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής (2026)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

* * *

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Ἔμπλεοι ἱερᾶς συγκινήσεως, εἰσερχόμεθα καί ἐφέτος, Θείᾳ εὐδοκίᾳ, εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, εἰς τό στάδιον τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων, τόν καιρόν τῆς νηστείας καί τῆς μετανοίας, τῆς ταπεινώσεως καί τῆς προσευχῆς, τῆς πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως καί τῆς φιλαδελφίας, μέ τά ὄμματα τῆς καρδίας ἐστραμμένα πρός τόν ζωηφόρον Σταυρόν τοῦ Κυρίου, τόν ὁδηγοῦντα πάντας ἡμᾶς πρός τό Ἅγιον Πάσχα, τό διανοῖγον τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων τάς πύλας τοῦ Παραδείσου.

Ἡ ἀρχομένη εὐλογημένη περίοδος εἶναι εὐκαιρία διά νά συνειδητοποιήσωμεν ἐκ νέου τήν ἀλήθειαν τῆς κατά Χριστόν ἀσκήσεως καί τήν ἄρρηκτον σύνδεσίν της μέ τήν εὐχαριστιακήν πραγμάτωσιν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἰς ὅλας τάς ἐκφάνσεις καί διαστάσεις της καταυγάζεται ἀπό τό φῶς καί τήν χαράν τῆς Ἀναστάσεως. Τό πνεῦμα τοῦ ἀσκητισμοῦ οὐδόλως ἀποτελεῖ παρείσακτον στοιχεῖον εἰς τόν Χριστιανισμόν, οὔτε εἶναι ἀποτέλεσμα ἐπιρροῆς ἐξωεκκλησιαστικῶν δυαλιστικῶν ἰδεολογημάτων.

«Άξιος εν πάσι»: Εικοσιένα έτη Αρχιερατικής Διακονίας» - Του Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου

 

«Άξιος εν πάσι»: 

Εικοσιένα έτη Αρχιερατικής Διακονίας»

  Του Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου

Βοηθού Επισκόπου της Ι.Μ. Πατρών

19 Φεβρουαρίου 2005, εικοσιένα χρόνια πριν οι καμπάνες ήχησαν χαρμόσυνα, μεταφέροντας σε όλη την Ιερά Μητρόπολη Πατρών το χαρμόσυνο άγγελμα της εκλογής του αγγέλου της τοπικής μας Εκκλησίας, του σεπτού Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου.
Την επόμενη ημέρα 20 Φεβρουαρίου 2005 τελέσθη στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών η χειροτονία, σε κλίμα κατανύξεως, χαράς, αγαλλιάσεως και ευφροσύνης, προεξάρχοντος του μακαριστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κυρού Χριστοδούλου, με τη συμμετοχή πάντων των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, κληρικών και πλήθους πιστών, οι οποίοι μ' ένα στόμα, με μια φωνή ανακέκραξαν το «άξιος».
Εικοσιένα χρόνια μετά επικυρώνεται σε κάθε του βήμα, σε κάθε του πράξη ο χαρακτηρισμός αυτός. Ο Μητροπολίτης μας, ο άοκνος, ο ακάματος, ο ακαταπόνητος εργάτης του αμπελώνα του Κυρίου, ως ρέκτης μάχεται με κάθε του πνοή, θυσιάζοντας εαυτόν, προσφέροντας τα μέγιστα στο ποίμνιό του.

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῆς Τυρινῆς
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ´12)

           

Ἀδελφοί ἡ νύχτα προχωρεῖ πρός τό τέλος της, ἡ ἀνατολή μιᾶς νέας ἡμέρας πλησιάζει. Εἶ­ναι ὥρα λοιπόν νά ξυπνήσουμε. Κι ὅταν κανείς ξυπνάει, ἡ πρώτη δουλειά πού κάνει εἶναι νά βγάλει τά ροῦχα τῆς νύχτας καί νά φορέσει τά ροῦχα τῆς ἡμέρας. Αὐτή τήν παραστατική εἰκό­να χρησιμοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στό ση­μερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, γιά νά μᾶς βο­ηθήσει νά τινάξουμε ἀπό πάνω μας τή ραθυ­μία καί τήν ἀμέλεια καί κάνουμε τό ἀποφασι­στικό βῆμα τῆς μετανοίας.

            Γι᾽αὐτό καθώς σήμερα ξεκινάει τό «στά­διο τῶν ἀρετῶν» θά δοῦμε βαθύτερα τίς ἔννοι­ες τοῦ ἀποστολικοῦ λόγου. Θά δοῦμε ποιά εἶναι ἡ νύχτα πού φεύγει, ποιά ἡ ἡμέρα πού ἔρχεται καί τί σημασία ἔχουν ὅλα αὐτά γιά τή ζωή μας.

****

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν»

            Νύχτα σύμφωνα μέ τούς ἱερούς ἑρμηνευ­τές ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος  ὁλόκληρη τήν ἐπί­γεια ζωή μας, ἀπό τήν ὥρα πού θά γεννη­θοῦμε μέχρι τήν ὥρα πού θά πεθάνουμε. Καί τήν ὀνο­μάζει νύχτα γιά δύο κυρίως λόγους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ – ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου ο Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ενοριακό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Επίσκοπός μας τέλεσε την εις Διάκονον Χειροτονία του αξιοτίμου κ. Ανδρέα Φραγκάκη, εγγάμου, πατέρα ενός τέκνου, αποφοίτου της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος κληρικοί της Μητροπόλεώς μας, καθώς επίσης και ο πνευματικός του νεοχειροτονηθέντος, π. Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Ψυρρή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Προ της Χειροτονίας ο υποδιάκονος απηύθυνε λόγο ευχαριστίας ενώπιον του Ποιμενάρχου μας και του πολυπληθούς εκκλησιάσματος.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος»

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: 

«Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος»

Σε μία εκ βαθέων συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ» ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος μιλάει για όλους και για όλα στον Δημήτρη Αλεξόπουλο. Μία αυθεντική De Profundis συζήτηση. Μιλάει για την επόμενη ημέρα στην Εκκλησία της Ελλάδος, τους νέους αρχιερείς και τον… διάδοχό του.

«Θέλω να ζήσω, αλλά μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος». «Πέρασαν πολλά χρόνια, το τέλος έρχεται για όλους. Πρέπει και εγώ να το σκέφτομαι. Για αυτό δύο είναι τα όνειρά μου και οι φιλοδοξίες μου: Να αφήσω μία Εκκλησία που να έχει όσο μπορούμε λιγότερα και μικρότερα προβλήματα, με αρχιερείς που αγαπούν τον τόπο» και «με λυμένο το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας που ταλανίζει επί δύο αιώνες τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας».

Αν και η επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος δεν αφορά, όπως φαίνεται στις σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας, ο κ. Ιερώνυμος αισθάνεται την ανάγκη να πει, πως ο διαχωρισμός Πολιτείας –  Εκκλησίας είναι «επικίνδυνα πράγματα» και παραδέχεται πως τώρα πλέον βλέπει το ζήτημα από μια… αναθεωρημένη πλευρά. Σε ένα κλίμα γενικευμένης διεθνούς ανησυχίας για το Μεταναστευτικό και όχι μόνον, μιλά για ένα εθνικό ζήτημα που χρειάζεται πλέον μεγάλη προσοχή, γιατί συνιστά έναν «ερχόμενο κίνδυνο».

Ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Εδω στην Νότια Μαδαγασκάρη, ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό, και χωρίς να το ξέρει, μας θυμίζει μια αλήθεια αιώνια οτι η αγάπη και η πίστη χτίζονται σιωπηλά, με δάκρυα, πόνο, εμπιστοσύνη και αφοσίωση στον Θεό.

Όπως ο Νώε στάθηκε απέναντι στην ειρωνεία και την αδικία πολλών, όχι γιατί έφταιξε, αλλά γιατί η αλήθεια συχνά γίνεται στόχος όσων δεν μπορούν να την κατανοήσουν, έτσι και κάθε έργο που γεννιέται από αγάπη συχνά δοκιμάζεται. Η πίστη παρεξηγείται, η προσφορά αμφισβητείται, μα η Κιβωτός πάντα προκαλεί τους βέβαιους και παρηγορεί τους ταπεινούς.

Η Κιβωτός χτίζεται μέσα στις καρδιές που αγαπούν, εμπιστεύονται και υπομένουν. Και όταν περάσει η θύελλα, αποκαλύπτεται ποιος έχτιζε από πίστη και αγάπη και ποιος κατέστρεφε από φόβο. Στο τέλος ομως, η αγάπη δικαιώνεται και η Κιβωτός σώζει και αγιάζει όσους έμειναν μέσα σε αυτή με εμπιστοσύνη.

Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ - π. Ιωάννης Σπιτέρης

Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ

Κατά τα προηγούμενα χρόνια ασχοληθήκαμε επανειλημμένα με τη λειτουργική, πνευματική και ιστορική σημασία της Τεσσαρακοστής. Αυτή τη φορά, στην αρχή αυτής της σημαντικής περιόδου του λειτουργικού έτους, θέλω να αναφερθώ κυρίως σε ένα σύμβολο: τη στάχτη που επιβάλλεται στους πιστούς την Τετάρτη των Τεφρών, η οποία, για τους καθολικούς στην Ελλάδα, φέτος πέφτει στις 25 Φεβρουαρίου.

Κάθε χρόνο η Καθολική Εκκλησία εγκαινιάζει την Τεσσαρακοστή όχι την Καθαρά Δευτέρα, όπως οι αδελφοί μας Ορθόδοξοι, αλλά δύο ημέρες μετά, κατά τη λεγόμενη Τετάρτη των Τεφρών, με την επίθεση της στάχτης από τον λειτουργό στο μέτωπο των πιστών, χαράζοντας το σημείο του σταυρού και συνοδεύοντας την πράξη αυτή με λόγια που διασχίζουν τους αιώνες και αποκαλύπτουν κάθε ανθρώπινη αυταπάτη: «Θυμήσου, άνθρωπε, ότι είσαι στάχτη και στη στάχτη θα επιστρέψεις» ή τα λόγια του Ιησού: «Μετανοείτε και πιστεύετε στο Ευαγγέλιο». Πρόκειται για μια πράξη τόσο απλή όσο και συγκλονιστική στη βαθιά της σημασία.

Κυριακή της εξορίας του Αδάμ (22 Φεβρουαρίου 2026) - Τυρινής

Την ημέρα αυτή θυμόμαστε την εξορία του πρωτόπλαστου Αδάμ από την τρυφή του Παραδείσου. Την ανάμνηση αυτή οι άγιοι Πατέρες μας την έβαλαν πριν από την αγία Τεσσαρακοστή, σαν να δείχνουν στην πράξη πόσο ωφέλιμο για την ανθρώπινη φύση είναι το φάρμακο της νηστείας και πόσο πάλι αισχρή είναι η πολυφαγία και η ανυπακοή.

Παραλείποντας λοιπόν οι Πατέρες όσα συμβαίνουν στον κόσμο εξαιτίας του πρωτόπλαστου Αδάμ, τα οποία είναι άπειρα, προβάλλουν τον ίδιο και δείχνουν καθαρά πόσο μεγάλο κακό έπαθε με το να μη νηστέψει για λίγο και αυτό το μετέδωσε και στη δική μας φύση, και ακόμη ότι η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους ήταν η νηστεία, όμως ο Αδάμ δεν τη φύλαξε αλλά υπάκουσε στην κοιλιά, ή μάλλον, μέσω της Εύας, υπάκουσε στον πλάνο όφι, τον διάβολο, και έτσι όχι μόνο θεός δεν έγινε, αλλά και τον θάνατο επέσυρε στον εαυτό του, και αυτό το κακό το μετέδωσε σε όλο το ανθρώπινο γένος.

Γι’ αυτή την απόλαυση του πρώτου Αδάμ ο Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και υπάκουσε στο θέλημα του Πατέρα. Και από αυτό οι άγιοι Απόστολοι επινόησαν την παρούσα αγία Τεσσαρακοστή, ώστε να απολαύσουμε εμείς με τη νηστεία την αφθαρσία, αφού φυλάξουμε εκείνο που ο Αδάμ δεν το φύλαξε και την έχασε.

Γερογραφειοκράτη φίλε μου…

Γερογραφειοκράτη φίλε μου…

 Έφτιαξες την ηρεμία σου όπως κάνουν οι τερμίτες, έχοντας για τα καλά φρακάρει όλους τους δρόμους που οδηγούν από τη φυλακή τους στο φως.

Τυλίχτηκες μέσα στην αστική ασφάλεια, με τις συνήθειες σου να πνίγουν την επαρχιώτικη ζωή σου. Σήκωσες τούτο το ταπεινό ανάχωμα ενάντια στους ανέμους, τις πλημμύρες και τα άστρα.

 Δεν έχεις κέφι να νοιαστείς διόλου για τα μεγάλα προβλήματα και είχες αρκετά τέτοια για να ξεχάσεις την ανθρώπινη υπόστασή σου.

Δεν είσαι πλέον ο κάτοικος ενός περιπλανώμενου πλανήτη, δεν θέτεις πια ερωτήματα στον εαυτό σου χωρίς να παίρνεις απάντηση: είσαι ένας μικροαστός.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ 

ΠΡΩΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 

 

✓ ΚΑΘΑΡΆ ΔΕΥΤΈΡΑ 

* ΠΡΩΊ, ΩΡΑ 8 ΈΩΣ 10.30  ΌΡΘΡΟΣ, ΩΡΕΣ , ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ 

* ΑΠΌΓΕΥΜΑ, ΩΡΑ 5.30  ΜΈΓΑ ΑΠΌΔΕΙΠΝΟ 

ΩΡΑ 7μμ  ΠΡΟΒΟΛΉ ΤΑΙΝΊΑΣ ΜΕ ΣΚΗΝΈΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΥ  παπά ΤΎΧΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΣΊΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ.

 

✓ ΤΡΊΤΗ, ΩΡΑ 6μμ  ΜΈΓΑ ΑΠΌΔΕΙΠΝΟ 

 

✓ ΤΕΤΆΡΤΗ 

ΠΡΩΊ, ΩΡΑ 7 ΕΩΣ 9  ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΈΝΗ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ  

ΑΠΌΓΕΥΜΑ, ΩΡΑ 6  ΜΕΓΑ ΑΠΌΔΕΙΠΝΟ 

 

✓ ΠΈΜΠΤΗ, ΩΡΑ 6   ΜΈΓΑ ΑΠΌΔΕΙΠΝΟ 

Μνήμη του οσίου Αθανασίου του Ομολογητού (22 Φεβρουαρίου)

 Σήμερα, Κυριακή της Τυρινής, μαζί με την αναστάσιμη υμνολογία της ημέρας, γίνεται αναφορά στην εξορία του Αδάμ από τον Παράδεισο ένεκα της παρακοής στην εντολή του Θεού. Τιμούμε τη μνήμη των Αγίων Αρίστωνος Αρσινόης στην Πάφο, του οποίου η Επισκοπή ανασυστήθηκε το 1996, επί Μητροπολίτου Πάφου και κατόπιν Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ († 7-11-2022), της Μάρτυρος Ανθούσης και του Οσίου Αθανασίου του ομολογητού, ο οποίος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και από μικρός είχε την επιθυμία να ακολουθήσει τον μοναχισμό. Αργότερα κατέφυγε στη Μονή του Παυλοπετρίου, που βρίσκεται κοντά στη Νικομήδεια όπου εκάρη μοναχός.
Συνδέθηκε με σπουδαίους πατέρες, όπως τον Θεόδωρο Στουδίτη (Στουδίου) και Ιωάννη, ηγούμενο της Μονής Καθαρών. Αγωνίσθηκε κατά των εικονομάχων, συμβάλλοντας στην αναστήλωση των εικόνων. Η δράση του τον ενέπλεξε σε μεγάλες ταλαιπωρίες, αφού, με διαταγή του εικονομάχου αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄, βασανίστηκε και εξορίστηκε.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ 12/2/26, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμαίους 13:11- 14:1-4

Ἀδελφοί, νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.	Αδελφοί, όλα αυτά σας τα λέω επειδή, όπως ξέρετε, είναι κοντά το τέλος. Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε από τον ύπνο. Γιατί τώρα η τελική σωτηρία βρίσκεται πιο κοντά μας παρά τότε που πιστέψαμε.
῾Η νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. ᾿Αποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.	Η νύχτα όπου να ’ναι φεύγει, και η μέρα κοντεύει να ’ρθεί. Γι’ αυτό ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους, κι ας φορέσουμε τα όπλα του φωτός.
῾Ως ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ,	Η διαγωγή μας ας είναι κόσμια, τέτοια που ταιριάζει στο φως. Ας πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή, οι φιλονικίες κι οι φθόνοι.
ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.	Ντυθείτε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.
Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.	Να δέχεστε όποιον έχει ασθενική πίστη, χωρίς να επικρίνετε τις απόψεις του.

Κυριακή της Τυρινής - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή της Τυρινής (Ματθαίος 6:14-21)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Κυριακή της Τυρινής, ως η τελευταία ημέρα πριν την είσοδο στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, έχει κεντρικό θέμα την εξορία του Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο, υπενθυμίζοντας την πτώση της ανθρωπότητας λόγω της αμαρτίας και την ανάγκη επιστροφής στον Θεό μέσω μετανοίας και ασκήσεως. Η ευαγγελική περικοπή από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (6:14-21) αποτελεί πνευματικό οδηγό για αυτή την πορεία, εστιάζοντας στη συγχώρηση, τη νηστεία και την απόθεση των θησαυρών στον ουρανό. Σύμφωνα με την ερμηνευτική παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η περικοπή αυτή δεν είναι απλώς ηθική διδασκαλία, αλλά αποκάλυψη της θείας οικονομίας, που καλεί τον άνθρωπο να μιμηθεί τον Χριστό και να συμμετάσχει στη σωτηρία Του, μετατρέποντας την καθημερινή ζωή σε χώρο κοινωνίας με τον Θεό.

Οι πρώτοι στίχοι (14-15) εστιάζουν στη συγχώρηση: «Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν». Εδώ, ο Κύριος συνδέει άρρηκτα την ανθρώπινη συγχώρηση με αυτή του Θεού. Στην Ορθόδοξη θεολογία, η συγχώρηση δεν είναι νομική πράξη, αλλά έκφραση της αγάπης του Θεού, που αποκαλύφθηκε στο Σταυρό.

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παλινόστηση ήταν πάντα το μεγάλο ποθούμενο για όσους βρίσκονταν μακριά από την πατρική τους εστία. Το νόστιμον ήμαρ, η μέρα του νόστου, της επιστροφής στην πατρίδα, ήταν μια μέρα ευτυχισμένη. Μέχρι να συντελεσθεί ο πολυπόθητος γυρισμός στο σπίτι των παιδικών ονείρων, ο χρόνος γέμιζε νοσταλγία, πόνο, λύπη και στεναγμό. Η επιστροφή στην Ιθάκη ήταν στόχος ζωής για τον Οδυσσέα.

Εκκρεμεί όμως για όλους μας και μια πνευματική παλινόστηση. Γι’ αυτό και την τελευταία Κυριακή προ της Σαρακοστής θυμούμαστε τον αδαμιαίο θρήνο, τα δάκρυα και την ασίγαστη νοσταλγία των Πρωτοπλάστων για τον απολεσθέντα Παράδεισο. «Εκάθισεν Αδάμ απέναντι του Παραδείσου και την ιδίαν γύμνωσιν θρηνών ωδύρετο» (Κυριακή της Τυρινής).

Πόσο πικρός ήταν ο θρήνος αυτός; Πόσο δυνατή η επιθυμία επιστροφής στον Παράδεισο;

Μια εικόνα μας δίνει η αιχμαλωσία και εξορία των Εβραίων, 600 σχεδόν χρόνια π. Χ., στη Βαβυλώνα. Η Ιερουσαλήμ έχει πέσει στα χέρια του Ναβουχοδονόσορα, βασιλιά των Βαβυλωνίων. Τα τείχη της κατεδαφίστηκαν, ο περίφημος ναός του Σολομώντα λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε, τα χρυσά και αργυρά του σκεύη και όλα τα πολύτιμα υλικά του λαφυραγωγήθηκαν. Οι κάτοικοι εσφάγησαν και μεγάλο μέρος του πληθυσμού οδηγήθηκε στην πικρή βαβυλώνια αιχμαλωσία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ἐάν γάρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καί ὑμῖν ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·».

Ὑπόθεσιν αἰωνίου ζωῆς καί σωτηρίας διαπραγματεύεται σήμερα ἡ Εὐαγγελική Περικοπή, ἀδελφοί. Ἔρχεται ὁ Κύριος καί μᾶς ὑποδεικνύει τόν εὔκολο δρόμο καί τρόπο τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν μας, τόν ἁγιασμόν τῶν ψυχῶν καί τήν δικαίωσή μας τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως. Νά συγχωροῦμε δηλαδή τά σφάλματα τῶν ἀδελφῶν μας, ὥστε ὁ Πατέρας Τριαδικός Θεός, νά ἐξαλείψει καί τά δικά μας ἀνομήματα, τήν ἔσχατη ὥρα.

Συγκλονιστικός ὁ λόγος αὐτός, ἁγία γερόντισσα, ἄν σκεφτοῦμε τούς ἱδρῶτες, τίς κακουχίες καί τά μαρτύρια πού ὑπεβλήθησαν ὅλοι οἱ Ἅγιοι γιά νά λάβουν τόν στέφανον τῆς ἀπολυτρώσεως, τόν ἁγιασμόν, τήν σωτηρία.

Γι’ αὐτό κατῆλθε στή γῆ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Ἰησοῦς Χριστός, νά μᾶς συμφιλιώσει μέσῳ τοῦ ἑαυτοῦ Του μέ τόν Πατέρα Του καί τούς ἀδελφούς Του καί ἀδελφούς μας. Ἀπό τά πνευματοφόρα λόγια τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ πού ἀκούσαμε, ἐάν τά τηροῦμε ἀκριβῶς, κατανοοῦμε ὅτι ἐλάβαμε τόν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀπό τόν Νυμφίον καί Δεσπότη Χριστόν.

Ο ΠΑΤΗΡ ΣΟΥ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΣΟΙ ΕΝ ΤΩ ΦΑΝΕΡΩ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 Ο ΠΑΤΗΡ ΣΟΥ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΣΟΙ ΕΝ ΤΩ ΦΑΝΕΡΩ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ» (Ματθ. 6,17-18)

«᾿Εσύ, ἀντίθετα, ὅταν νηστεύεις, περιποιήσου τὰ μαλλιά σου καὶ νίψε τὸ πρόσωπό σου, γιὰ νὰ μὴ φανεῖ στοὺς ἀνθρώπους ἡ νηστεία σου, ἀλλὰ στὸν Πατέρα σου, ποὺ βλέπει τὶς κρυφὲς πράξεις· καὶ ὁ Πατέρας σου, ποὺ βλέπει τὶς κρυφὲς πράξεις, θὰ σοῦ τὸ ἀνταποδώσει φανερά». 

            Η νηστεία είναι μια ευλογημένη συνήθεια στην παράδοση της Εκκλησίας. Είναι εντολή του Θεού από την Παλαιά Διαθήκη. Νηστεία έπρεπε να κάνει ο πρώτος άνθρωπος στον Παράδεισο. Δεν θέλησε. Νηστεία έκαναν οι Εβραίοι στην έρημο πριν λάβουν στο Σινά τις Δέκα Εντολές. Νηστεία γινόταν και γίνεται σε εορτές, σε εβδομαδιαία βάση (δύο φορές, όπως έλεγε ο Φαρισαίος στη γνωστή παραβολή). Νηστεία έκανε ο Χριστός επί 40 ημέρες μετά τη Βάπτισή Του. Νηστεία έχει ορίσει η Εκκλησία την Τετάρτη και την Παρασκευή, καθώς και σε περιόδους προετοιμασίας μας για μεγάλες γιορτές, όπως το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, η Κοίμηση της Θεοτόκου, η εορτή των Αγίων Αποστόλων. Η νηστεία είναι μία απόφαση στέρησης από ό,τι μας ευχαριστεί, αλλά και περίοδος πένθιμη, με την έννοια της επίγνωσης των αμαρτιών μας, δηλαδή της αποτυχίας μας να είμαστε κοντά στον Θεό, εξαιτίας λαθών μας, που ξεκινούν από την παράβαση των εντολών του Θεού. Πένθος διότι δεν αγαπούμε όσο μπορούμε, ούτε συνειδητοποιούμε την έλλειψη. Γι’ αυτό και η νηστεία είναι μία περίοδος στην οποία τα πολλά γίνονται λίγα, για να γίνουν τα λίγα πολλά στη χαρά της γιορτής, της σχέσης με τον Θεό, της πνευματικής μας ανάστασης.

νηστεία = συγχώρηση - Δημητρίου Τσαντήλα

Κήρυγμα του ιατρού και θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα για την Κυριακή της Τυρινής.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ (Ματθ. 6, 14-21)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Άνω Ράχη, στις 9/3/1997)

 
Μόνιμες αποκριές
 
Η περασμένη Κυριακή και η σημερινή, είναι Κυριακές που έχουμε απόκριες. Απόκριες βέβαια στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει ότι τρώμε για τελευταία φορά καταλύσιμα φαγητά και ειδικά για σήμερα, ψάρια και τυριά. Από αύριο έχουμε νηστεία και περισσότερη προσευχή.
Εμείς όμως τις Απόκριες κάνουμε άλλα. Φοράμε μάσκες και έτσι αστειευόμαστε μεταξύ μας. Πειράζουμε τον κόσμο, καλυπτόμενοι κάτω από το προσωπείο που φοράμε. Και ο άλλος ψάχνει να δει ποιος ήταν αυτός που τον κορόιδεψε και δεν μπορεί να το βρει εύκολα, όταν μάλιστα ο μεταμφιεσμένος παραποιεί την φωνή του.
Είναι έθιμο, να γίνονται τέτοιου είδους μασκαρέματα τις ημέρες αυτές. Αλλά το κακό είναι ότι κάποιοι άνθρωποι, έχουν μασκαρέματα και απόκριες όλο τον χρόνο. Πώς γίνεται αυτό;
Λέγει ένας σοφός άνθρωπος: «Μας αρέσει, ν’ ακούμε ψεύτικα λόγια. Ψεύτικους επαίνους. Επαίνους, όχι για το πραγματικό μας πρόσωπο αλλά για το υποκριτικό μας προσωπείο. Και τα συνηθίσαμε τόσο πολύ αυτά τα ψεύτικα λόγια, ώστε την μάσκα της δήθεν καλωσύνης μας που φορούμε, την θεωρούμε πραγματικό μας πρόσωπο.

«Τὰ ὅπλα τοῦ φωτός» - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Τὰ ὅπλα τοῦ φωτός»

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«…Καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός» (Ῥωμ. 13,12)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα, τὸν ἀπόστολο καὶ τὸ εὐαγγέλιο τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, τῆς Τυρινῆς. Ἂς ῥίξουμε μιὰ ματιὰ στὸν ἀπόστολο (βλ. Ῥωμ. 13,11–14,4).
Ποιός ὁμιλεῖ; Τὸ «σκεῦος ἐκλογῆς» (Πράξ. 9,15), ὁ «ἀπόστολος ἐθνῶν» (Ῥωμ. 11,13), ὁ κορυφαῖος Παῦ­­λος. Καὶ τί λέει; Σαλπίζει· Στὰ ὅπλα! Ἔχουμε πόλεμο. Πόλεμο ὄχι αὐτὸν ποὺ ξέρουμε ἀλλὰ πόλεμο ἀόρατο, ποὺ διεξάγεται μέσα στὴν καρδιά. Ὅπως λέει ὁ Σαίξπηρ, ἡ καρδιὰ εἶνε τὸ πεδίο τῆς πιὸ σκληρῆς μάχης. Οἱ ἄλλες μάχες εἶνε μικρές· ἐδῶ εἶνε ὁ μεγάλος ἀγώνας, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία ἢ ἡ ἀπώλεια. Μέσ᾿ στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου πα­λεύουν δυὸ δυνάμεις· τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι, ἡ μέρα καὶ ἡ νύχτα, ὁ Χριστὸς καὶ ὁ διάβολος. Κ᾿ εἶνε ἀνάγκη νὰ νικήσῃ ὁ Χριστός.
Γι᾿ αὐτὸ λέει ὁ ἀπόστολος, ὅτι πρέπει νὰ ὁ­πλιστοῦμε. Ὅπως οἱ στρατιῶτες ὡπλισμένοι πολεμοῦν τοὺς ἐχθροὺς τῆς πατρίδος, ἔτσι καὶ κάθε Χριστιανός. Εἶνε στρατιώτης. Ἐφ᾿ ὅ­σον βαπτίσθηκε «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος», εἶνε στρατιώτης τοῦ Κυρίου, ποὺ στρατεύεται κάτω ἀπὸ τὴν ἔνδοξη σημαία τοῦ σταυροῦ.
Στὰ ὅπλα, λοιπόν! Κανείς ἄοπλος. Καὶ ποιά εἶνε τὰ ὅπλα; Θὰ ὑπενθυμίσω στὴν ἀγάπη σας τὸν ἀπαραίτητο πνευματικό μας ὁπλισμό.

ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΕΦΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑ … ΑΙΡΕΤΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΣΦΑΛΜΑΤΑ  ΕΦΤΑ  ΠΟΛΛΑΠΛΑ … ΑΙΡΕΤΙΚΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

        Καταλογίζει ρηματικά Θεολόγος υποψήφιος Διδάκτορας-Παντελής Τομάζος-στον αοίδιμο Καθηγητή, Θεολόγο κλπ. διαπρεπή Χρήστο Γιανναρά-(«Αρειανός, Καθολικός-Ράνερ, Προτεστάντης-Μόλτμαν-Μονοθελητής … έτι δε από το ότι αυτό-ορίζεται ο Χριστός ως «η οδός, η αλήθεια και η ζωή», όχι ως «ο Θεός Αγάπη εστί», που θέλει Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο αγαπημένος του Μαθητής και Ευαγγελιστής. Πράγματα που κάνουν ν’ απορεί και να εξίσταται κανείς, πώς και τι, και γιατί ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, πρώτος της καθ’ ημάς Ορθόδοξης Ανατολής τον προσφωνεί και τον ορίζει μεταξύ άλλων και με τα εξής !   

      «Τιμώμεν, Εντιμολογιώτατε, την μεγάλην προσφοράν σας εις την Θεολογίαν, την Φιλοσοφίαν, την Παιδείαν και τον Πολιτισμόν … Αναγνωρίζομεν την διαρκή και ευδόκιμον δημοσίαν μαρτυρίαν σας "περί της εν ημίν ελπίδος", τον γλαφυρόν λόγον του χαρισματικού ομιλητού και συζητητού, ο οποίος ήγγιζε και εγγίζει τας χορδάς της ψυχής και της διανοίας αναριθμήτων ανθρώπων, ημετέρων τε και θύραθεν, νέων και εν ηλικία, απλών και εν εξουσίαις, συνέβαλεν εις την προβολήν των πνευματικών θησαυρών της Ορθοδόξου ημών Παραδόσεως, εβοήθησε τους πιστούς εις την συνάντησίν των με τον σύγχρονον κόσμον, την κριτικήν αξιολόγησιν του πολιτισμού του και την εκτίμησιν των θετικών προοπτικών. Το έργον σας αποτελεί πολύτιμον πνευματικήν παρακαταθήκην και διά τας επερχομένας γενεάς …

Τα αυγολούλουδα

 Το αυγολούλουδο είναι το αμάραντο άνθος της τυρινής εβδομάδας.
Φυτρώνει αποκλειστικά δίπλα στις τηγανητές πατάτες και την κλασσική ελληνική φέτα.
Αγαπά όμως ιδιαίτερα και την ελαιόλουστη τοματοσαλάτα (χωριάτικη ή άνευ φέτας).
Ποτίζεται με άφθονο χυμό λεμονιού και στολίζεται με μπόλικο αλάτι και μαύρο, κατά προτίμηση, πιπέρι.
Η άρρητη ευωδία του καθίσταται αισθητή δια της γεύσεως (όχι δια της οσφρήσεως).
Αρέσει σε όλους και, ως εκ τούτου, δεν έχει κρυφούς ή φανερούς εχθρούς.
Όποιος ισχυριστεί, ότι δεν το δοκίμασε αυτές ειδικά τις ημέρες, ψεύδεται ανερυθρίαστα και ασύστολα.
Όσοι διανύουμε ήδη την πέμπτη δεκαετία της ζωής μας, καλό είναι να το οσφραινόμαστε (δια της γλώσσης) με μέτρο και διάκριση, γιατί η υπερβολική κατανάλωσή του αυξάνει σημαντικά όλους τους ανθυγιεινούς βιολογικούς δείκτες.

Χαρισματούχοι - Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Χαρισματούχοι

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Το προσωπείο της εξουσίας αλλοιώνει και αλλοτριώνει τον επίσκοπο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μεταποιεί τον πατέρα σε αντίγραφο κοσμικού ηγέτη. Τον ηγούμενο σε τύραννο. Τον ποιμένα σε εκμεταλλευτή της εμπιστοσύνης του ποιμνίου.

Η θρηνητική φωνή του προφήτη Ιερεμία φτάνει στην εποχή μας με τον ίδιο ελεγκτικό τόνο και με την ίδια αφυπνιστική δύναμη: "Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου, έδωκαν μερίδα επιθυμητήν μου εις έρημον άβατον" (Ιερεμ. ιβ΄, 10).

Μέσα στην Εκκλησία το πρόβλημα είναι αισθητό και ανησυχητικό. Κι η αγωνία διάχυτη. Όλοι μας, δεν αναζητούμε και δεν αποδεχόμαστε ηγέτες, αντίγραφα κοσμικής εξουσίας. Φορείς αξιωμάτων και δύναμης. Πρόσωπα ανυψωμένα στην καθέδρα του άρχοντα, με το βαρύ ύφος και την υπερφίαλη εμφάνιση. Ζητάμε πατέρες. Ανθρώπους, που είναι ικανοί και πρόθυμοι να ταπεινωθούν και να σκύψουν, για να αφουγκραστούν τον στεναγμό μας, να συντονιστούν με την αγωνία της καρδιάς μας και να μας οδηγήσουν στον λειμώνα της θείας Αγάπης.

Σάββατο της Τυρινής - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο της Τυρινής

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή Ματθαίος 6:1-13, που αναγιγνώσκεται το Σάββατο πριν την Κυριακή της Τυρινής, αποτελεί τμήμα της Ομιλίας επί του Όρους, όπου ο Χριστός διδάσκει τους μαθητές Του για την ουσιαστική πνευματική ζωή. Σε αυτήν, ο Κύριος εστιάζει σε τρεις βασικούς πυλώνες της πίστεως: την ελεημοσύνη, την προσευχή και, εν μέρει, τη νηστεία, τονίζοντας την ανάγκη για εσωτερική καθαρότητα και αποφυγή της υποκρισίας. Η ερμηνεία της περικοπής στην Ορθόδοξη παράδοση βλέπει εδώ μια πρόσκληση σε αυθεντική σχέση με τον Θεό, μακριά από εξωτερικές επιδείξεις, που οδηγεί στην αληθινή δικαίωση και την κοινωνία με τον Πατέρα.

Ξεκινώντας από τους στίχους 1-4, ο Χριστός προειδοποιεί: «Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς». Η ελεημοσύνη, ως πράξη αγάπης προς τον πλησίον, δεν πρέπει να γίνεται για ανθρώπινη δόξα, όπως πράττουν οι υποκριτές που σαλπίζουν τις καλοσύνες τους. Στην Ορθόδοξη ερμηνεία, αυτή η διδασκαλία αποκαλύπτει ότι η αληθινή ελεημοσύνη πηγάζει από την καρδιά και στοχεύει στη δόξα του Θεού. Ο Θεός, ως Πατέρας που βλέπει τα κρυφά, ανταμείβει όχι με γήινη αναγνώριση, αλλά με ουράνια χάρη. Έτσι, η ελεημοσύνη γίνεται μέσο θεώσεως, μετατρέποντας τον άνθρωπο σε εικόνα του ελεήμονος Θεού, και όχι σε εργαλείο αυτοπροβολής.

"Ἡ χαρά σου χαρά μου" - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΟΤΑΝ ἡ χαρὰ μοιράζεται πολλαπλασιάζεται.

Ὅταν ἡ λύπη μοιράζεται μικραίνει.

Σοφὰ λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία μας τελεῖ τὸν γάμο καὶ τὴν κηδεία παρουσίᾳ πλήθους ἀνθρώπων συνήθως.

"Ἡ χαρά σου χαρά μου", ἀλλὰ καὶ "βάστα με νὰ σὲ βαστῶ νὰ ἀνεβοῦμε στὸ βουνό"!

Ἔτσι καὶ οἱ χαρές μας καὶ οἰ λύπες μας νὰ μοιράζονται φίλοι μου. Κυρίως τὴν ὄμορφη ἑτούτη περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μὲ τὴ νηστεία νὰ προεξάρχει, ποὺ ἔχει τόσα νὰ μᾶς δώσει.

Εἰδικὰ μὲ τὶς πεποικιλμένες ἀκολουθίες, τὰ Ἀπόδειπνα καὶ τὶς Προηγιασμένες, τοὺς Χαιρετισμοὺς στὴν Παναγιά, ὅπως καὶ τὶς θεῖες Λειτουργίες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Τί πανηγύρι εἶναι αὐτό!

Το πρώτο βήμα στη «χαρμολύπη» της Μεγάλης Σαρακοστής - π. Αλέξανδρος Σμέμαν

 Ένα ταξίδι, ένα προσκύνημα! Καθώς το αρχίζουμε, καθώς κάνουμε το πρώτο βήμα στη «χαρμολύπη» της Μεγάλης Σαρακοστής βλέπουμε -μακριά, πολύ μακριά- τον προορισμό. Είναι η χαρά της Λαμπρής, είναι η είσοδος στη δόξα της Βασιλείας. Είναι αυτό το όραμα, η πρόγευση του Πάσχα, που κάνει τη λύπη της Μεγάλης Σαρακοστής χαρά, φως, και τη δική μας προσπάθεια μια «πνευματική άνοιξη».

Η νύχτα μπορεί να είναι σκοτεινή και μεγάλη, αλλά σε όλο το μήκος του δρόμου μια μυστική και ακτινοβόλα αυγή φαίνεται να λάμπει στον ορίζοντα. «Μὴ καταισχύνῃς ἡμᾶς ἀπὸ τῆς προσδοκίας ἡμῶν, Φιλάνθρωπε!».

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά των Ιωαννίνων Πιρπιρί

Μετά την επίσημη Δοξολογία για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, οι Βασιλείς Κωνσταντίνος και Άννα - Μαρία εξέρχονται του Μητροπολιτικού Ναού, η βασίλισσα φοράει την παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά των Ιωαννίνων Πιρπιρί (με το χρυσοκέντητο κεφαλόδεμα). Τότε φορούσαν και τοπικές ενδυματίες. Τώρα συναγωνισμός στους οίκους μόδας. 

Η φορεσιά ήταν δανεισμένη από την μεγάλη σχετική συλλογή της Βασίλισσας Μητέρας Φρειδερίκης βρέθηκε πρόσφατα στα Ανάκτορα του Τατοΐου, συντηρήθηκε και θα εκτεθεί μαζί με τα υπόλοιπα κειμήλια που υπάρχουν εκεί.

113 χρόνια ελεύθερα Γιάννενα!

21η Φεβρουαρίου 1913 - 21η Φεβρουαρίου 2026:

113 χρόνια ελεύθερα Γιάννενα!

Χρόνια πολλά

στην πόλη που κατατάχθηκα στον Ελληνικό Στρατό

στο φιλόξενο «Στρατόπεδο Κατσιμήτρου».

Μια τέτοια μέρα ως Στρατιώτης την εόρτασα στα Ιωάννινα.  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ -- Καθαρά Δευτέρα

 

Μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Ευσταθίου Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας της μεγάλης (21 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο θείος Ομολογητής Ευστάθιος ήτον κατά τους χρόνους του πρώτου εν τοις βασιλεύσι των Χριστιανών Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τκδ’ [324]. Εκατάγετο δε από την Σίνδην την εν Παμφυλία, καθώς λέγει ο Ιερώνυμος εν τω περί Εκκλησιαστικών Συγγραφέων. Ο δε Νικήτας λέγει, ότι εκατάγετο από την Μακεδονίαν της Φιλίππου. Διδάσκαλος δε ων ο Άγιος ούτος, έπεμπε με τον λόγον της σοφίας του τας ακτίνας της Ορθοδοξίας εις όλην την οικουμένην. Ούτος ήτον παρών και εις την εν Νικαία πρώτην και Οικουμενικήν Σύνοδον, την συγκροτηθείσαν εν έτει τκε’ [325], κρατύνων μεν το δόγμα της ευσεβείας και Ορθοδοξίας, ελέγχων δε και ανατρέπων τους Αρειανούς. Οι οποίοι επί της μιας φύσεως της Αγίας Τριάδος τομήν και διαίρεσιν εισήγαγον οι άφρονες, τον Υιόν του Θεού κτίσμα λέγοντες, και χωρίζοντες αυτόν από την ουσίαν και τιμήν και αξίαν του ομοουσίου Πατρός του.