Η ΔΙΑΘΗΚΗ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης ΑΝΔΡΕΟΥ.

 Η  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΜΟΥ

Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ζωοποιοῦ καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος.

 

          Σήμερον, 13^ην τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2002, ἔχων σῶας τὰς φρένας, συντάσσω τὴν Διαθήκη μου ἐν τῶ ἱερῶ Ἐπισκοπείῳ.  

          Ἐγεννήθην τὸ ἔτος 1939. Εἰς τὰς 7 Μαρτίου 2002 συνεπλήρωσα τὸ 63^ον ἔτος τῆς ἡλικίας μου. Καὶ ἤδη βαδίζω τὸ 64^ον, ἐσκέφθην νὰ καταστρώσω τὴν παροῦσαν Διαθήκην, ὄχι μόνο ὅτι ἡ ὥρα τῆς ἐξόδου ἐκ τοῦ παρόντος κόσμου εἶναι ἄδηλος, κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ διότι κάποια προβλήματα ὑγείας, τὰ ὁποία  παρουσιάζονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, μοῦ ὑπενθυμίζουν, ἐντόνως, ὅτι «ὁ καιρὸς ἐγγύς» (Ἀποκ. Α΄, 3).

          Εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ τὴν περὶ ἐμοῦ ἀνεξιχνίαστον οἰκονομίαν του. Ὁδήγησε τὰ βήματά μου πλησίον ἀνθρώπων ἐναρέτων, ἁγίων, θὰ ἔλεγον, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν λόγον καὶ τὸ παράδειγμά των μὲ βοήθησαν ἀφαντάστως εἰς τὸ νὰ ἀγωνίζωμαι τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν καὶ νὰ βαδίζω σταθερῶς τὸν δρόμον τοῦ συνειδητοῦ μέλους τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας. Τὰ ὀνόματα τοῦ ἐκ πατρὸς θείου μου Παναγιώτου Τρεμπέλα, (τοῦ γνωστοῦ Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ), τοῦ π. Γεωργίου Δημοπούλου, τοῦ π. Χριστοφόρου Παπουτσοπούλου, τοῦ π. Λεωνίδου Διαμαντοπούλου, τοῦ π. Βασιλείου Παπαγιάννη, τοῦ π. Θεοδώρου Μπεράτη, ἀλλὰ καὶ τοῦ κ. Εὐσταθίου Μπάστα, τοῦ κ. Νικολάου Βασιλειάδη καὶ ἄλλων πολλῶν ἐκλεκτῶν ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου, μελῶν τῆς Μοναστικῆς καὶ Ἱεραποστολικῆς Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ο  ΣΩΤΗΡ»,  θὰ μένουν βαθέως χαραγμένα εἰς τὴν διάνοιαν καὶ τὴν ψυχήν μου «ἄχρι θανάτου».

Είναι η θεολογία του Γρηγορίου Παλαμά «γνωστικισμός»; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 

Είναι η θεολογία του Γρηγορίου Παλαμά «γνωστικισμός»;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο ισχυρισμός ότι «ο Παλαμισμός είναι εκλεκτικός γνωστικισμός» εμφανίζεται συχνά τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο, αλλά στηρίζεται σε σύγχυση όρων και σε εσφαλμένη ταύτιση της Ορθόδοξης «μυστικής θεολογίας» με τον ιστορικό Γνωστικισμό. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (1296–1359) διατυπώνει θεολογικά αυτό που ήδη ζούσε η Εκκλησία: ότι ο Θεός είναι αληθινά απρόσιτος στην ουσία Του, αλλά αληθινά μεθεκτός στη χάρη Του. Σκοπός του δεν είναι να προτείνει «κρυφή γνώση» την οποία δήθεν κατείχαν μόνο οι μοναχοί του Αγίου Όρους, αλλά να διασώσει την πραγματικότητα της θέωσης ως εκκλησιαστικής ζωής.

1) Τι εννοούμε όταν λέμε «Γνωστικισμός»

Ο ιστορικός Γνωστικισμός (2ος–3ος αι.) χαρακτηρίζεται συνήθως από: (α) δυϊσμό και υποτίμηση της κτίσης/ύλης, (β) σωτηριολογία «ελίτ», όπου λίγοι σώζονται μέσω μυστικής γνώσης, και (γ) αμφιθυμία ή άρνηση της πραγματικής ενανθρώπησης και της σωτηρίας μέσα στην ιστορία και τα μυστήρια. Γι’ αυτό και η αρχαία Εκκλησία αντέδρασε έντονα, απορρίπτοντας κάθε ιδέα κατώτερου δημιουργού ή κρυφής σωτηρίας, και ομολογώντας ότι ο Θεός δημιουργεί την κτίση αγαθή και ότι η σωτηρία δεν μεταδίδεται ως κρυφή γνώση, αλλά χαρίζεται φανερά μέσα στο σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.

ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ τσακώνονται - π. Ἀνανίας Κουστένης.

ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

τσακώνονται, ἀφῆστε τους καὶ μὴν "πολυσκανδαλίζεστε". Ἐξομολογοῦνται φωναχτὰ τὶς περισσότερες φορές! Αὐτὸ εἶναι ὁ τσακωμός.

π. Ἀνανίας Κουστένης

ΥΓ. Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸν ἱστότοπο "βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Πατρών - Αιμοδοσία

 

Τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026 θὰ ἑορτασθεῖ στὸ Δελβινάκι Ἰωαννίνων ἡ Ἐπέτειος Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (1914)

 Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης γνωστοπειεῖ πρὸς τὸν Ἱερὸν Κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν ὅτι, Θεοῦ θέλοντος, θὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ φέτος στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι οἱ καθιερωμένες ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν Ἐπέτειο τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (17-02-1914) καὶ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας (17-05-1914).

                Ἔτσι ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΛΕΞΙΟΥ, θὰ τελεσθῆ τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026, ὁ Ὄρθρος, ἡ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸ Ἱερὸν Μνημόσυνον ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος, εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Δελβινακίου. Θὰ ἀκολουθήσῃ Τρισάγιον ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κυροῦ Βασιλείου, εἰς τὸν περίβολον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ. 

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Γλυκερίας (13 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη ήτον κατά τους χρόνους Αντωνίου του βασιλέως και Σαβίνου ηγεμόνος, εν έτει ρμα’ [141] ευρισκομένη κατά την Τραϊανούπολιν, ήτις ευρίσκεται εις την παραθαλασσίαν του Αδριατικού κόλπου, Τράνι κοινώς λεγομένη. Όταν λοιπόν εθυσίαζεν ο ηγεμών εις τα είδωλα, τότε η Αγία αύτη έγραψεν επάνω εις το μέτωπόν της τον τίμιον Σταυρόν, και επήγεν εις τον ηγεμόνα, κηρύττουσα και ονομάζουσα τον εαυτόν της Χριστιανήν, και δούλην Χριστού. Ο δε ηγεμών επαρακάλεσεν αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα. Όθεν η Αγία εμβήκεν εις τον ναόν των ειδώλων, και προσευχηθείσα εις τον Χριστόν, εκρήμνισε το είδωλον του Διος, και κατεσύντριψεν αυτό. Οι δε Έλληνες οπού ευρέθησαν εκεί, έρριπτον μεν πέτρας κατεπάνω της Μάρτυρος, πλην δεν εκτυπούσαν αυτήν. Δια τούτο εκρέμασαν την Αγίαν από τας τρίχας, και εξέσχισαν αυτήν. Έπειτα έβαλον αυτήν εις την φυλακήν, και δεν της έδωκαν, ούτε φαγητόν, ούτε πιοτόν εις διάστημα πολλών ημερών.

Μνήμη της Αγίας Γλυκερίας (13 Μαΐου)

 

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία, εορτάζει τη μνήμη της Μάρτυρος Γλυκερίας και του Οσίου Σεργίου του Ομολογητού.
Η Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη, της Δυτικής Θράκης, τον 2^ο αιώνα μ.Χ. Όταν ο ηγεμόνας Σαβίνος πληροφορήθηκε τη δράση, την κάλεσε για εξηγήσεις. Εκείνη, εμφανίστηκε με θάρρος, σημειώνοντας το σχήμα του Σταυρού. Η πράξη αυτή εξαγρίωσε τον ηγεμόνα. Την οδήγησε στον ναό των ειδώλων, για να θυσιάσει στον Δία. Η δύναμη της προσευχής της συνέτριψε τα είδωλα.
Τότε, εξαγριωμένοι οι ειδωλολάτρες τη λιθοβόλησαν. Όμως, ούτε μια πέτρα δεν την άγγιξε, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστέψουν στον Αναστημένο Χριστό. Τη βασάνισαν, τη φυλάκισαν και την έριξαν στα άγρια θηρία μέχρι που θανατώθηκε. Το λείψανό της ενταφιάστηκε στη Δυτική Θράκη.

ΑΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΕΚΦΩΝΑ ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ ΕΥΛΑΒΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΑΓΙΑ  ΑΝΑΦΟΡΑ  ΟΛΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

ΟΛΑ  ΣΤΟ  ΦΩΣ  ΕΚΦΩΝΑ  ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ  ΕΥΛΑΒΙΚΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Επανέρχομαι για να μην πελαγοδρομούν κάποιοι ανώνυμοι σχολιαστές εν πολλοίς αδαείς, απλά, λιτά, συγκεκριμένα με τα εξής.

Σπέτσες Κυριακή, και έχω στον Άγιο Αντώνιο εκκλησιαστεί. Ο Εφημέριος ο Προεστώς της Λειτουργίας Μαθηματικός, Θεολόγος, και με Μεταπτυχιακό στη Λειτουργική. Στον Καθηγητή της Λειτουργικής και όχι μόνο, της Θεολογικής ΕΚΠΑ κ. Γεώργιο Ν, Φίλια. Με τον πατέρα του π. Νικόλαο, θεολόγο ιερέα, ανήσυχο και δυναμικό, αν περί αυτού πρόκειται, ήμασταν περίπου σύγχρονοι, κάπου κοντά.

Και πάμε στο Ευαγγέλιο, που ο Εφημέριος διαβάζει και ακούς τις λέξεις μια-μια στρογγυλά και καθαρά. Χωρίς παπαδικό μέλος, εκτός απ’ την αρχή και το τέλος.

Πάμε μετά Αγία Αναφορά, «Τριαδική Δοξολογική και Ευχαριστιακή ευχή». ,«Αξιον και δίκαιον σε υμνείν, σε ευλογείν, σε αινείν, σοι ευχαριστείν …» εις επήκοον όλων επίσης μια-μια οι λέξεις στρογγυλά και καθαρά και όσο του δίνει ο Θεός ευλαβικά. Και αν πήγες στη Λειτουργία να συν προσευχηθείς, και προσέχεις ως οφείλεις, και ακούς, επαναλαμβάνεις μέσα σου τις λέξεις, τις στέλνεις στην ψυχή, από κει στην καρδιά … και ό,τι θέλει ο Θεός !

Προχωρούμε στην κορύφωση, τον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων. Γονατιστός, και αρχίζει να διαβάζει εις επήκοον όλων μια-μια τις λέξεις, στρογγυλά και καθαρά. «Έτι προσφέρομέν σοι την λογικήν ταύτην και αναίμακτον λατρείαν  …».  «Προσφέρομεν», πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Ποιοι «προσφέρομεν»; Αυταπόδεικτο και αυτόφωνο όλοι εμείς με και από την κεφαλή-στόμα μας, τον παπά !

Δημόσια έκκληση

Με βαθιά θλίψη παρακολουθούμε το περιστατικό με τις δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη.
Σε τέτοιες στιγμές, χρειάζεται όλοι, Μέσα Ενημέρωσης, πολίτες και χρήστες των social media, να σταθούμε με προσοχή, ευθύνη και σεβασμό.
Η αναπαραγωγή αποσπασμάτων, προσωπικών σημειωμάτων ή λεπτομερειών γύρω από το περιστατικό δεν είναι απλή ενημέρωση. Αγγίζει την ιδιωτικότητα των παιδιών, επιβαρύνει τις οικογένειές και τους φίλους τους και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά άλλα παιδιά και εφήβους που βρίσκονται σε ψυχική δυσκολία.
Δεν χρειάζεται να μοιραστούμε τις τελευταίες σκέψεις ενός παιδιού για να καταλάβουμε τον πόνο του.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε δημόσια την πιο ευάλωτη στιγμή του για να μιλήσουμε για την ανάγκη στήριξης.

Πέτρος Λομβαρδός: η αγάπη ως το Άγιο Πνεύμα - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Πέτρος Λομβαρδός: η αγάπη ως το Άγιο Πνεύμα

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 

Εκδήλωση Αγαπώ την Οικογένεια 2026

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή υπέρ της οικογένειας

Πρωτοφανής και εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου στην εορταστική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας «Αγαπώ την Οικογένεια» που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής (10 Μαΐου) στο καταπράσινο Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι.

Από νωρίς το απόγευμα, με την ευγενική άδεια του Δήμου Γαλατσίου, το υπέροχο αυτό αστικό πάρκο πλημμύρισε από οικογένειες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας και ήλθαν για να χαρούν ένα υπέροχο ανοιξιάτικο απόγευμα μέσα στη φύση και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του θεσμού της οικογένειας, μέσα από μια μοναδική σέ πλήθος σύναξη οικογενειών.

Περίπου 300 εθελοντές από διάφορες Μητροπόλεις, ενορίες και συλλόγους, συνεργάστηκαν για να προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με ποικίλες δράσεις σε 20 θεματικά περίπτερα που περιλάμβαναν πρωτότυπα ομαδικά παιχνίδια, αθλητικά αγωνίσματα, δημιουργικές δραστηριότητες, ζωγραφική, κατασκευές, δράσεις φιλαναγνωσίας, βιωματικά εργαστήρια, γευστικές απολαύσεις καθώς και ανοιχτή συζήτηση για την αγωγή των παιδιών σήμερα.

Παράλληλα στην κεντρική σκηνή εξελισσόταν ένα εξαιρετικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα: Παραδοσιακά «χοροτράγουδα» από την ενορία Αγ. Μυροφόρων Πανοράματος Παλλήνης, χορωδία παραδοσιακών οργάνων από την ενορία Μεταμορφώσεως Σωτήρος Βριλησσίων, ζωντανή μουσική από το ορχηστρικό σύνολο του μουσικοσυνθέτη Βασίλη Χατζηνικολάου και, τέλος, μια εντυπωσιακή χορωδία με 130 παιδιά στην οποία συμμετείχαν οι παιδικές χορωδίες από τις ενορίες Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως και Μεταμορφώσεως Σωτήρος, Μεταμορφώσεως Αττικής, τα «Χελιδόνια Χριστού» και τα Εκπαιδευτήρια  «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ» - χορωδία Γυμνασίου Αμαρουσίου. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης παρουσίαζε ο ηθοποιός Θανάσης Βισκαδουράκης ενώ την επιμέλεια των κειμένων είχε ο δρ. Ηλίας Λιαμής, Πρόεδρος Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων και Μουσικών Συνόλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο Τάσος μου

 Είμαι Διασώστης στο ΕΚΑΒ εδώ και πολλά χρόνια .

Χθες το μεσημέρι μου δόθηκε μια κλήση για έναν πεσμένο 78χρονο παππού (τον κυρ-Φώτη) ο οποίος βρέθηκε στα σκαλοπάτια του σπιτιού του με συμπτώματα τα οποία παρέπεμπαν σε ύποπτο κρούσμα κορονοϊού...(εμπύρετο, έντονη δύσπνοια, βήχα, καταβολή ...).

Φτάνοντας στο σημείο και αφού πήρα όλα τα μέτρα αυτοπροστασίας πλησίασα τον παππού τον σκούντηξα και του φώναξα.....

«Είσαι καλά πατέρα μου...???»

(Μιας και ηλικιακά θα ήταν σαν τον δικό μου εάν ζούσε).

Άνοιξε νωχελικά τα μάτια του και ανασαίνοντας βαριά μου ψιθύρισε....

«Αχχχχ Τάσο παιδί μου....ήρθες...????

Δεν είμαι καλά Τάσο μου....!!!!!»

Άνοιξα το βαλιτσάκι μου και του μέτρησα τα ζωτικά του διαπιστώνοντας πως είχε υποξία μιας και η ποσότητα οξυγόνου στο αίμα του ήταν στο 65% Spo2......

Θεώρησα ότι λόγω της υποξίας με παραγνώρισε με αυτόν τον ......«Τάσο».

Η ρόδα

Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών,
οδός Πειραιώς. Χειμώνας, 1949.
Η κυρία Ελένη είχε βάρδια νυχτερινή.
22 χρονών.
Τελείωσε τη Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων το ’47.
Αντί για διορισμό σε νοσοκομείο, ήρθε εδώ. «Προσωρινά», της είπαν.
Έμεινε 10 χρόνια.
03:10 τη νύχτα.
Χτύπησε το κουδούνι της «ρόδας».

Η ρόδα ήταν μια ξύλινη θυρίδα στον τοίχο. Από έξω, από τον δρόμο.
Η μάνα άφηνε το μωρό, γύριζε τη ρόδα, χτυπούσε το καμπανάκι και έφευγε. Ανώνυμα. Χωρίς ενοχές. Χωρίς πρόσωπο.
Η Ελένη έτρεξε.
Πάνω στο μαξιλαράκι της ρόδας, ένα μωρό. Νεογέννητο.
Τυλιγμένο σε μια στρατιωτική χλαίνη.
Δίπλα, ένα σημείωμα με μολύβι:
«Το λένε Νίκο. 3 ημερών. Δεν έχω γάλα. Συγχώρεσέ με».
Η Ελένη το πήρε αγκαλιά. Πάγωνε.
Ήταν κορίτσι. Όχι Νίκος.
Η μάνα δεν ήξερε καν τι γέννησε.
Ή δεν την ένοιαζε.

Ο νέος Πατριάρχης της Γεωργίας ονομάζεται Shio III (Σίο Γ΄). - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο νέος Πατριάρχης της Γεωργίας ονομάζεται Shio III (Σίο Γ΄).

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το όνομα Shio (γεωργιανά: შიო) είναι παραδοσιακό μοναχικό όνομα και συνδέεται με τον Άγιο Σίο τον Μγβιμέλι (Shio of Mghvime), ασκητή του 6ου αιώνα και έναν από τους λεγόμενους Δεκατρείς Ασσυρίους Πατέρες που διέδωσαν τον κοινοβιακό μοναχισμό στη Γεωργία.

Η πιθανότερη προέλευση του ονόματος είναι σημιτική (Αραμαϊκή) από την η ρίζα: (ש־ו־ע ) που συνδέεται με την έννοια: «σώζομαι», «σωτηρία». Από την ίδια ρίζα προέρχονται: יֵשׁוּעַ (Yeshua) → Ιησούς, και ονόματα τύπου Shaia / Shaya. Στα συριακά (αραμαϊκά) υπάρχουν μορφές όπως: Šīʿā / Šīyā.

Ο Άγιος Σίο ο Μγβιμέλι (Shio of Mghvime) γεννήθηκε τον 6ο αιώνα στην Αντιόχεια, ήταν μαθητής και υποτακτικός του Αγίου Ιωάννη Ζεδαζηνού (από το Όρος Ζεδάζενι όπου ασκήτεψε). Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο πνευματικός πατέρας των δώδεκα μοναχών που πήγαν από την Συρία στην Γεωργία και αυτός ο οποίος έστειλε τους μαθητές του να ιδρύσουν μοναστήρια σε διάφορα μέρη της Γεωργίας. Η μνήμη του Αγίου Ιωάννη εορτάζεται στην Εκκλησία της Γεωργίας στις 7 Μαΐου.

ΕΚΔΗΜΙΑ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΝΑΥΚΡΑΤΙΟΥ ΤΣΟΥΛΚΑΝΑΚΗ

ΕΚΔΗΜΙΑ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΝΑΥΚΡΑΤΙΟΥ ΤΣΟΥΛΚΑΝΑΚΗ

Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, μετὰ βαθυτάτης συγκινήσεως και εν συνοχή καρδίας, αναγγέλλει στον ιερό κλήρο και το ευσεβές αυτής πλήρωμα την προς Κύριον εκδημία του πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ναυκρατίου Τσουλκανάκη.

Ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Ναυκράτιος, κατά κόσμον Ιωάννης Τσουλκανάκης, του Δημητρίου και της Ευαγγελίας, γεννήθηκε το έτος 1934 στο Διδυμότειχο Έβρου. Εκάρη μοναχός την 10η Ιουνίου 1959, χειροτονήθηκε διάκονος την 11η Ιουνίου 1959 στον ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής της Χάλκης, και πρεσβύτερος την 19η Ιουλίου του αυτού έτους στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακροχωρίου Κωνσταντινουπόλεως.

Ως κληρικός υπηρέτησε στην Πατριαρχική εξαρχία της Πάτμου, στο εξωτερικό στις Ιερές Μητροπόλεις Γαλλίας και Γερμανίας, στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων -όπου και προσωρινώς είχε αναλάβει την διοίκηση- στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και στις Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς, Εδέσσης, Πέλλης & Αλμωπίας, και Κασσανδρείας.

Η Ι.Μ. Κινσάσας ευχαριστεί την Ι. Μητρόπολη Πατρών και την Ι. Μ. Μονή Βατοπεδίου.

Με την ολοκλήρωση της παραλαβής και του ανοίγματος ενός ολόκληρου κοντέινερ, γεμάτου με όσα η αγάπη, η έγνοια και η φροντίδα πολλών αδελφών συγκέντρωσε και μας απέστειλε, η Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας και προσωπικώς ο Μητροπολίτης της κ. Θεοδόσιος νιώθουμε  τη βαθύτατη ανάγκη εκτός από τη δοξολογία και την ευχαριστία προς τον Τριαδικό μας Θεό, ο οποίος δεν ξεχνά και τις υλικές μας ανάγκες να εκφράσουμε τις πιο βαθιές ευχαριστίες μας προς τους δωρεοδότες: Την Ιερά Μητρόπολη Πατρών αλλά και την Ιερά Μ. Μονή Βατοπεδίου. Η αποστολή αυτή θα στηρίξει αφενός το οικοτροφείο της Θεολογικής Σχολής του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κονγκό αφετέρου εμπερίστατους αδελφούς χριστιανούς της Μητροπόλεως, οι οποίοι στερούνται και τα βασικότερα για την επιβίωσή τους αγαθά. Τα δώρα αυτά συγκεντρώθηκαν και ετοιμάστηκαν για αποστολή με την άγρυπνη φροντίδα και τον προσωπικό κόπο των μελών του Ιεραποστολικού συλλόγου " ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΌΣΤΟΜΟΣ " της πόλεως των Πατρών. 

Επιπλέον δε ολόκληρη η Μητρόπολη και ο Μητροπολίτης προσωπικώς ευχαριστούν και όλους όσοι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό συνεισέφεραν δηλαδή: άλλες Ιερές Μονές, τον Ιεραποστολικό Σύλλογο «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ»  Λαρίσης, την ενορία του Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών, άλλες ενορίες  και τέλος φίλους και γνωστούς που απέδειξαν για άλλη μία φορά την αγάπη τους για το ιεραποστολικό έργο της Μητροπόλεως μας. 

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ούτε που κατάλαβε πώς έπεσαν όλοι να τη φάνε ζωντανή. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φανερώσει το μυστικό της και αμέσως στήθηκε στενή πολιορκία γύρω της. Μια συντονισμένη πολυμέτωπη επίθεση ενορχηστρώθηκε εναντίον της. Μα ποιο ήταν το πρόβλημα;

Η Δώρα ήταν έγκυος, μα το παιδί αυτό δεν έπρεπε να γεννηθεί.

Και ποιος το έλεγε αυτό; Όλοι φυσικά. Και πρώτος και καλύτερος ο φίλος, το αγόρι της.

Η Δώρα δεν ήταν παρά μια έφηβος. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι. Και δεν της επιτρεπόταν ακόμα να ορίζει μόνη της τα πάντα για τον εαυτό της. Τη θεωρούσαν, και ήταν βέβαια, ανήλικη ακόμα, μικρή. Ωστόσο δεν της απαγορευόταν, και η ίδια δεν δίσταζε, να έχει δραστηριότητες αρκετά προχωρημένες. Και μάλιστα νόμιζε ότι είχε αργήσει κιόλας. Της άρεσαν τα ηδέα της ζωής, τα ευχάριστα και ωραία, όχι όμως και οι ευθύνες που τα συνοδεύουν κάποτε. Οι γονείς της την ήθελαν ξύπνια, κοινωνική, σύγχρονη, ανοιχτή, με παρέες. Μα κάποτε έχουν και αυτά το τίμημά τους. Δεν είναι πάντα ανώδυνα. Και η Δώρα το έμαθε γρήγορα αυτό, και ως συνήθως, με τον δυσάρεστο τρόπο.

Η Ημέρα της Μητέρας στην Κίνα και η Σοφή Μητέρα του Μένκιου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Ημέρα της Μητέρας στην Κίνα και η Σοφή Μητέρα του Μένκιου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στη σύγχρονη Κίνα η Ημέρα της Μητέρας (母亲节 – Mǔqīn Jié) εορτάζεται, όπως σε πολλές χώρες, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Πρόκειται για μια γιορτή που καθιερώθηκε στο πλαίσιο των νεότερων, πιο «δυτικών» συνηθειών του 20ού αιώνα.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η κινεζική παράδοση δεν διέθετε ήδη ισχυρά πολιτισμικά πρότυπα για τη μητρότητα. Αντί για μια ειδική «γιορτή της μητέρας» με τη σημερινή έννοια, η κινεζική σκέψη—και ιδιαίτερα ο Κομφουκιανισμός—ανέδειξε ηθικά παραδείγματα που στόχευαν στη διαμόρφωση χαρακτήρα, στην αξία της παιδείας και στην καλλιέργεια της αρετής μέσα από την οικογένεια.

Μία από τις πιο γνωστές μορφές αυτού του είδους είναι η μητέρα του Μένκιου (孟母), η οποία στη μεταγενέστερη κομφουκιανή παράδοση προβλήθηκε ως υπόδειγμα «σοφής μητέρας»: μιας γυναίκας που διαπαιδαγωγεί με πράξεις, που αναγνωρίζει τη δύναμη του περιβάλλοντος και που αντιμετωπίζει τη μάθηση ως στάση ζωής. Οι ιστορίες της δεν λειτουργούν απλώς ως οικογενειακές αναμνήσεις, αλλά ως διδακτικά παραδείγματα (παραινέσεις) για γονείς και παιδιά, που επαναλαμβάνονται εδώ και αιώνες στην κινεζική παιδεία.

Στη ζωή μας ο θυμός - π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

 

Στη ζωή μας ο θυμός

είναι καταστρεπτικός

πρέπει να τον συγκρατούμε

δυνατά όσο μπορούμε.

π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

Ξεφτιλίστηκαν στα μάτια μου. - Θανάσης Βέγγος

Λυπάμαι τους ανθρώπους

που ενώ μπήκαν στην καρδιά μου

ξεφτιλίστηκαν στα μάτια μου.

Θανάσης Βέγγος  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κύπρου (12 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μέγας και θαυματουργός Επιφάνιος, ήτον κατά τους χρόνους Αρκαδίου και Ονωρίου των βασιλέων, εν έτει υβ’ [402]. Εκατάγετο δε από την χώραν της Φοινίκης, εκ των πλησιοχώρων μερών της εκεί Ελευθερουπόλεως, υιός γονέων εργαζομένων με τας ιδίας χείρας, και την γεωργικήν δουλευόντων. Αφ’ ου δε ανετράφη εις μικρόν οσπήτιον, οποίον ήτον των πενήτων και γεωργών γονέων του, αυτός με τους ιδίους του κόπους εξέλαμψεν εις τον κόσμον. Διότι με την κατά Θεόν αρετήν του, ανέβη ο αοίδιμος εις το ακρότατον ύψος της ευσεβούς και θεαρέστου πολιτείας. Οι γαρ γονείς του, όντες Εβραίοι, απέμειναν εις την σκιαν και λατρείαν του νόμου, και δεν εδυνήθηκαν να ιδούν το φως της χάριτος του Ευαγγελίου.

Μνήμη του Αγίου Επιφανίου Κύπρου (12 Μαΐου)

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Πατέρων Επιφανίου Κωνσταντίας Κύπρου και Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε γύρω στο 315 μ.Χ. στην Παλαιστίνη. Αναδείχθηκε σε σπουδαίο εκπρόσωπο του μοναχισμού όντας ηγούμενος μεγάλης αδελφότητας. Κατόπιν παρακίνησης του Μεγάλου Ιλαρίωνος, ο Επιφάνιος ήρθε στην Κύπρο και ανέλαβε τον θρόνο της Εκκλησίας τής Κύπρου από το 367 έως την κοίμηση του γύρω στο 403.
Ο Επίσκοπος Κυθρέας Άγιος Πάππος, υπέργηρος μετέβη, υποβασταζόμενος από τους διακόνους του, στο λιμάνι της Σαλαμίνας και υποδέχθηκε τον Επιφάνιο. Κατόπιν, τον καθιέρωσε Αρχιεπίσκοπο Κύπρου στην τότε Κωνσταντία.
Ο Άγιος Επιφάνιος, πέρα από σπουδαίος ασκητής και ενάρετος ποιμενάρχης του λαού, αναγνωρίζεται οικουμενικά και ως ο σπουδαιότερος αντιαιρετικός θεολόγος της εποχής του. Ιδιαίτερα τα συγγράμματά του, όπως «Αγκυρωτός» και «Πανάριον», παραμένουν και σήμερα αντικείμενο έρευνας και σπουδής ανάμεσα στους θεολογικούς επιστημονικούς κύκλους.

Λαγνεία - π. Βασίλειος Θερμός

Διάφορες ψυχολογικές καταστάσεις συνδέονται με αυτό το πάθος. Υπάρχει ιδιοσυγκρασιακή έντονη σεξουαλικότητα σε κάποιους, άλλοι ανέπτυξαν τη λαγνεία ως έκφραση του ναρκισσισμού τους, ορισμένοι επειδή συνήθισαν να χρησιμοποιούν το σεξ για να ρυθμίζουν την διάθεσή τους, ενώ σε άλλους δημιουργήθηκε επειδή είχαν την ατυχία να εκτεθούν πρόωρα σε συναφή ερεθίσματα (πχ σχετικές εικόνες ή αποπλανητικές συμπεριφορές άλλων, σε παιδική ή εφηβική ηλικία).

Πολύ συχνά οι σαρκικές αμαρτίες λειτουργούν ως «παρηγοριές» σε τραυματικά γεγονότα, ή ως πρότυπα αντίδρασης απέναντι στην δυσθυμία και την πλήξη – γενικά η σεξουαλικότητα συμπλέκεται έντονα με το ψυχολογικό.

«Θα χρειασθή να θυμόμαστε πως η αυτοϊκανοποίηση δεν γίνεται πάντα για σεξουαλικούς σκοπούς. Πολλές φορές επιζητείται ως διέξοδος από την ανία, ως προσπάθεια να βγει κανείς από την μελαγχολική διάθεση, ή και ως τρόπος αντίδρασης στο αίσθημα της μείωσης ή του τραυματισμού της αυτοπεποίθησης που συνέβη να αισθανθή. Στους έγγαμους, όταν συνεχίζεται συστηματικά, ενδέχεται να φανερώνει χαρακτήρα συναισθηματικά κλειστό που προτιμα την αυτοϊκανοποίηση από την σεξουαλική επαφή λόγω άγχους που τρέφει προς την γυναίκα και επειδή αποφεύγει την εγγύτητα».

Ανακοίνωση της Γραμματείας της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας

Ανακοίνωση της Γραμματείας της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας

 
«Σχετικά με τη σχισματική δραστηριότητα μιας μικρής ομάδας ατόμων, τα οποία χρησιμοποιούν παράνομα την ονομασία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου του Κιέβου»
 
Το κείμενο εγκρίθηκε κατά τη συνεδρίαση της Συνόδου στις 11 Μαΐου 2026.
 
Εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, η Γραμματεία της Συνόδου γνωστοποιεί δημοσίως σε όλους τους ενδιαφερόμενους ότι, βάσει της απόφασης της Τοπικής Συνόδου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου Κιέβου της 15ης Δεκεμβρίου 2018 και της Ενωτικής Συνόδου στην Αγία Σοφία στις 15 Δεκεμβρίου 2018, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησίας του Πατριαρχείου Κιέβου έπαυσε από την εν λόγω ημερομηνία να υφίσταται ως ξεχωριστή δικαιοδοσία και θρησκευτική ένωση, καθώς εντάχθηκε πλήρως και ολοκληρωτικά στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.
 
Οι ονομασίες «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου του Κιέβου», «Πατριαρχείο του Κιέβου» και οι παράγωγές τους έχουν επίσημα κατοχυρωθεί από το κράτος για τη Μητρόπολη του Κιέβου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, ως μοναδικής και καθολικής διαδόχου της θρησκευτικής ένωσης Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Κιέβου. Η χρήση αυτών των ονομασιών χωρίς άδεια αποτελεί παραβίαση του νόμου.

Κύριε, κανείς δεν ήθελε να μεγαλώσει - Μανώλης Αναγνωστάκης

"Ημερολόγιο ήσυχο στον τοίχο,

μια ημερομηνία και άγιοι σιωπηλοί, χλωμοί και αναμάρτητοι,

σημειωμένοι μόνο με το μικρό τους όνομα,

όπως τους φώναζε η μητέρα τους.

Κύριε, κανείς δεν ήθελε να μεγαλώσει"

Μανώλης Αναγνωστάκης

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί  το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος  αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ  δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»…

            Την Κυριακή, 10 Μαΐου, εβδομαδιάτικη εφημερίδα είχε ένθετο βιβλίο, επανέκδοση του 1999,  αφιερωμένο στα 50 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου (1949-1999). Από τους 13 που γράφουν την άποψή τους σε αυτό οι έντεκα είναι «προοδευτικής αντιλήψεως»  και οι δύο διαφορετικής. Στο ίδιο βιβλίο υπάρχει επίμετρο με  έξι που πολέμησαν στον εμφύλιο, τριών κομμουνιστικών αντιλήψεων (Κύρκος, Φαράκος, Μπέικου) και τριών δημοκρατικών (Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου, Δροσογιάννης).

Συναυλία Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου ΕΓΛΥΚΑΔΟΣ

 

Εγγραφές για την κατασκήνωση του Αγίου Βλασίου της Χ.Ε.Α.

 Η Χριστιανική Ένωσις Αγρινίου βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει σε γονείς και μαθητές ότι ξεκινούν οι εγγραφές για τις κατασκηνώσεις στον Άγιο Βλάσιο Παρακαμπυλίων.

Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, πρώτα ο Θεός, θα λειτουργήσουν 3 περίοδοι για αγόρια και 2 για τα κορίτσια (δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου).

Οι εγγραφές γίνονται με αυτοπρόσωπη παρουσία στα αντίστοιχα γραφεία στη Χ.Ε.Α.

Απαιτείται συμπλήρωση της αίτησης, καθώς και της ιατρικής βεβαίωσης.

Ίδρυση Κωνσταντινούπολης, από τον Αυτοκράτορα και Ισαπόστολο Κωνσταντίνο Α΄, 11 Μαΐου 330

Ίδρυση Κωνσταντινούπολης, από τον Αυτοκράτορα και Ισαπόστολο Κωνσταντίνο Α΄, 11 Μαΐου 330

Στις 11 Μαΐου 330 ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, γνωστός ως Μέγας Κωνσταντίνος ίδρυσε μια νέα πρωτεύουσα στις ευρωπαϊκές ακτές του Βοσπόρου και στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου. Ο λόγος για την Κωνσταντινούπολη που πήρε το όνομά της από αυτόν και η οποία έγινε η πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας του (Προηγουμένως ήταν η Ρώμη).

«Η εκλογή της θέσης για τη νέα πρωτεύουσα, η ίδρυση της Κωνσταντινούπολης και η δημιουργία μιας νέας διεθνούς, ιστορικής πόλης, αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα της πολιτικής και διοικητικής μεγαλοφυΐας του Κωνσταντίνου. Δεν αποτελεί το διάταγμα της θρησκευτικής ανοχής το μεγαλύτερο καλό που έκανε ο Κωνσταντίνος στην ανθρωπότητα, γιατί οπωσδήποτε οι διάδοχοί του θα αναγκάζονταν να δώσουν στον Χριστιανισμό τη θέση εκείνη που του ανήκει, δίχως η αναβολή αυτή να βλάψει καθόλου τον Χριστιανισμό. Μεταφέροντας όμως τη διεθνή πρωτεύουσα στην Κωνσταντινούπολη, ο Κωνσταντίνος έσωσε τον αρχαίο πολιτισμό και δημιούργησε ένα αξιόλογο κέντρο για τη διάδοση του Χριστιανισμού».

11 Μαΐου: Τα Γενέθλια της Κωνσταντινούπολης - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

11 Μαΐου: Τα Γενέθλια της Κωνσταντινούπολης

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κάθε χρόνο στις 11 Μαΐου, η Κωνσταντινούπολη γιορτάζει τα «γενέθλιά» της, την επίσημη ίδρυση της πόλης από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα το 330 μ.Χ. Αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί την αφιέρωση της Νέας Ρώμης, όπως αρχικά ονομάστηκε, ως νέας πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Κωνσταντινούπολη, χτισμένη πάνω στην τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής αποικίας του Βυζαντίου, έγινε σύμβολο δύναμης, πολιτισμού και θρησκευτικής μετάβασης.

Η ιστορία της Κωνσταντινούπολης ξεκινά πολύ πριν από τον Κωνσταντίνο. Η περιοχή κατοικούνταν από Θρακικές φυλές, αλλά η πόλη ιδρύθηκε ως Βυζάντιο γύρω στο 660 π.Χ. από Έλληνες αποίκους από τα Μέγαρα, υπό την ηγεσία του Βύζαντα. Η στρατηγική της θέση –στον Βόσπορο, μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, και με πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο– την καθιστούσε ιδανική για εμπόριο και άμυνα. Το Βυζάντιο άντεξε πολιορκίες από Πέρσες, Σπαρτιάτες και Μακεδόνες, και αργότερα ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Ἀνάμνησις τῶν γενεθλίων, ἤτοι τῶν ἐγκαινίων τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

  

11 Μαΐου 330 μ.Χ. — Τα Εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης και η απαρχή της Ρωμιοσύνης

Τῌ ΙΑ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ

Ἀνάμνησις τῶν γενεθλίων, ἤτοι τῶν ἐγκαινίων τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Μωκίου (11 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σπη’ [288], οι δε γονείς αυτού ωνομάζοντο, Ευφράτιος και Ευσταθία, οι οποίοι ήτον ευγενείς και πλούσιοι, καταγόμενοι από την παλαιάν Ρώμην.

Ούτος λοιπόν εχρημάτισεν Ιερεύς της εν Αμφιπόλει Εκκλησίας, η οποία Αμφίπολις ευρίσκεται αναμεταξύ εις το Ορφάνι και Πράβι, και ωνομάζετο πρότερον μεν, Εννέα οδοί και Μυρίκη και άλλα ονόματα. Ύστερον δε, ωνομάσθη Χριστούπολις με θρόνον Μητροπόλεως, τώρα όμως είναι έρημος. Όθεν επειδή ήτον Ιερεύς, ακολούθως και επρόσεχε πάντοτε εις το να διδάσκη, κηρύττων τον Χριστόν και παραγγέλλων εις τους ανθρώπους, να απέχουν από την πλάνην των ειδώλων. Εις καιρόν δε οπού ο ανθύπατος Λαοδίκιος επρόσφερε θυσίαν εις τον ψευδοθεόν Διόσκορον, και οι άλλοι ειδωλολάτραι ήτον συναγμένοι, τότε ο Άγιος Μώκιος επήγε και εκρήμνισε τον βωμόν. Όθεν πιασθείς, ωμολόγησε τον Χριστόν Θεόν αληθινόν. Και πρώτον μεν, εκρέμασαν αυτόν, έπειτα δε, εξέσχισαν τους μήνιγγας της κεφαλής του, και τα σιαγόνια και τας πλευράς του.

Mνήμη των Aγίων ισαποστόλων Μεθοδίου και Κυρίλλου (11 Μαΐου)

 Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, 11 Μαΐου, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του ιερομάρτυρος Μωκίου, των Αγίων Ισαποστόλων Μεθοδίου και Κυρίλλου, φωτιστών των Σλάβων Ορθοδόξων Χριστιανών. Επίσης, εορτάζουμε τα εγκαίνια της Κωνσταντινουπόλεως.
Οι αυτάδελφοι Μεθόδιος και Κύριλλος κατάγονταν από τη Θεσσαλονίκη και έζησαν κατά τον 9^ο αιώνα μ.Χ. Ο Κύριλλος έλαβε ανώτερη μόρφωση και υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Φωτίου. Διετέλεσε κληρικός και καθηγητής της φιλοσοφίας και της θεολογίας στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Μεθόδιος, προικισμένος με πρακτικότητα, διακρίθηκε ως διοικητής σλαβικής επαρχίας και ύστερα ως ηγούμενος της Μονής Πολυχρονίου της μικρασιατικής Βιθυνίας. Οι δύο αδελφοί το 860 μ.Χ. έφεραν σε πέρας επιτυχώς την αποστολή στη χώρα των Χαζάρων της νότιας Ρωσίας.

Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΚΦΩΝΑ ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ ΕΥΛΑΒΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Η  ΑΓΙΑ  ΑΝΑΦΟΡΑ     

 ΕΚΦΩΝΑ  ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ  ΕΥΛΑΒΙΚΑ    

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

      Μέρος 2^ο Θ. Λειτουργίας Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, «Λειτουργία των Πιστών», ως λεγόταν παλιά, γιατί μετά το Ευαγγέλιο αποχωρούσαν Κατηχούμενοι και λοιποί, έκλειναν οι θύρες, έμεναν μόνο οι πιστοί. Που μετά την απαγγελία του «Συμβόλου της Πίστεως», άκουγαν τον Ιερέα «προεξάρχοντα της αδελφότητος», του χορού εκείνων «που ενωμένοι εν τω συνδέσμω της αγάπης ευχαριστούν»-Απολογία Αγίου Ιουστίνου 150-155-να διαβάζει εις επήκοον όλων τις σχετικές ευχές. Και, μετά ταύτα Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου την «Τριαδική Δοξολογική και Ευχαριστήρια ευχή». «Ουδέ γαρ εκείνος-ο ιερέας-ευχαριστεί μόνος, αλλά και ο λαός άπας … Ίνα μάθωμεν ότι σώμα εσμέν εν-ένα-τοσαύτην έχοντες προς αλλήλους διαφοράν, όσην μέλη προς μέλη», γράφει.

     Ήτοι, ο Ιερέας «της θείας Χάρης που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληρώνει» ως κεφαλή και στόμα της εκκλησιαστικής κοινότητας-Ενορίας-διαβάζει στο όνομα της Εκκλησίας και για λογαριασμό καθενός εις επήκοον όλων αυτή την ευχή που ολοκληρώνεται-κλείνει με το αντίστοιχο «Αμήν»-ας γίνει- όλων των πιστών» !

   Αρχές 6^ου αιώνα όμως τα μυστικιστικά, θεολογικά, και φιλοσοφικά γραπτά ψευδοΔιονύσιου Αρεοπαγίτη αρχίζουν να τονίζουν έντονα το Μυστηριακό δέος του θέματος, και να αναδείχνουν την προτεραιότητα, αν μη τον αποκλειστικό ρόλο του κλήρου επ’ αυτού-κλειστές πόρτες, χωριστά από το λαό, χαμηλή φωνή, μυστικές ευχές … Μάταια και ανώφελα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός-527/565-διαμηνύει.