Ὁ καταδότης μοναχός - Ἀπό τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τῆς Πάτμου

 Ὁ καταδότης μοναχός

Ἀπό τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τῆς Πάτμου

«Γέροντα τὰ ἔμαθες; Ἐκεῖνος ὁ μοναχός, ξέρεις ποιός, ζητᾶ νὰ πᾶς στὴν ψυχιατρικὴ κλινικὴ τοῦ Δ. Σαμέλλα στὴν Ἀθήνα ὅπου νοσηλεύεται. Εἶναι χάλια…». Ὁ μοναχὸς μὲ μιὰ ἀνάσα βιάστηκε νὰ μεταφέρει τὰ νέα ποὺ ἔμαθε στὸν ἅγιο Ἀμφιλόχιο.

«Τὸν τιμώρησε ὁ Θεός!» εἶπε μὲ περισσὴ σιγουριὰ καὶ κρυφὴ ἱκανοποίηση ἕνας ἄλλος μοναχός.

Τὰ μάτια ὅλων ὅσοι ἄκουγαν τὴ στιχομυθία ἔγιναν μὲ μιᾶς σκοτεινά. Στὸν νοῦ τους ἦρθαν σκηνὲς καὶ περιστατικὰ ποὺ οὔτε ἤθελαν νὰ θυμοῦνται οὔτε νὰ συζητοῦν.

Ἦταν Αὔγουστος τοῦ 1937. Μιὰ μέρα μετὰ τῆς Παναγίας. Ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου Πάτμου ἦταν σὲ ἀναστάτωση. Ἔπρεπε νὰ πάρουν ἀποφάσεις, καθοριστικὲς τόσο γιὰ τὸ μέλλον τῆς Μονῆς ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους. Σὲ τρεῖς μῆνες ἔληγε ἡ θητεία τοῦ γέροντα στὸν ἡγουμενικὸ θῶκο. Κανονικὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσουν ἄδεια ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, ὥστε νὰ διενεργήσουν ἐκλογές. Αὐτό, ὅμως, θὰ τοὺς ἔβαζε σὲ μεγάλους μπελάδες. Οἱ ἰταλικὲς ἀρχὲς ἐφάρμοζαν ἐδῶ καὶ καιρὸ τὸ ὕπουλο σχέδιο ἀφελληνισμοῦ τῶν Δωδεκανήσων, μὲ ἀπαγόρευση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, μὲ προσπάθεια ἀνακήρυξης αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄλλα πολλά. Ὅλα μὲ τὴ βοήθεια καὶ τὴ στήριξη τῶν Οὐνιτῶν. Καὶ ὁ Ἅγιος ἦταν ἐξαρχῆς σοβαρὸ ἐμπόδιο στὰ σχέδιά τους.

‘’Χριστός Ανέστη: Η Πιο Επαναστατική Φράση Στην Ιστορία’’ - π. Γεώργιος Τσελαλίδης

‘’Χριστός Ανέστη: Η Πιο Επαναστατική  Φράση Στην Ιστορία’’

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσελαλίδης.

Κάθε φορά που ο Εκκλησιαστικός Λόγος φτάνει στο κατώφλι της Ανάστασης, σταματά. Όχι γιατί δεν έχει τι να πει, αλλά γιατί το γεγονός τον υπερβαίνει. Κι όμως, οι Πατέρες της Εκκλησίας τόλμησαν να μιλήσουν με ζέση, με δέος, με ακρίβεια. Δογματικοί και Νηπτικοί, Καππαδόκες και Ασκητές, Αντιοχείς και Αθωνίτες, όλοι συγκλίνουν σε μία και μόνη βεβαιότητα: Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι ένα ιστορικό γεγονός που πέρασε, αλλά η αιώνια, παρούσα πραγματικότητα που αναδιατάσσει τα πάντα.

Ο Ιερός Χρυσόστομος, στον περίφημο Κατηχητικό Λόγο του, δεν ερμηνεύει απλώς, αλλά θριαμβολογεί. Με τη ρητορική δεινότητα που τον χαρακτηρίζει, απευθύνεται κατά πρόσωπο στον θάνατο και τον ρωτά: ‘’Πού σου, θάνατε, το κέντρον; Πού σού, άδη, το νίκος; Ανέστη Χριστός και συ κατεβέβλησαι’’.  Η ρύση αυτή δεν είναι ποιητική υπερβολή. Είναι οντολογική δήλωση ότι ο θάνατος έχει χάσει τη δύναμή του, όχι ως ιδέα, αλλά ως πραγματικότητα. Ο Χρυσόστομος βλέπει στην Ανάσταση τη μεγαλύτερη ανατροπή της ιστορίας. Νικήθηκε η φθορά, όχι με δύναμη, αλλά με αγάπη.

Ο θάνατος της 19χρονης Μυρτούς στην Κεφαλονιά δεν είναι απλά μια “είδηση”.

Δεν είναι η ώρα για κατηγορίες. Είναι η ώρα για ανθρωπιά.
Ο θάνατος της 19χρονης Μυρτούς στην Κεφαλονιά δεν είναι απλά μια “είδηση”.
Είναι μια τραγωδία. Ένα παιδί χάθηκε. Μια οικογένεια διαλύθηκε.
Και όμως…
μέσα σε λίγες ώρες, το διαδίκτυο γέμισε από σχόλια.
Κατηγορίες. Χαρακτηρισμούς. Εύκολα συμπεράσματα.
«Φταίει αυτή».
«Φταίνε οι γονείς».
«Τα ήθελε».
Ας σταματήσουμε για λίγο.
Ας σταματήσουμε να κουνάμε το δάχτυλο σαν να ξέρουμε τα πάντα.
Η ψυχολογία πίσω από τις επιλογές ενός νέου ανθρώπου
Στα 19, δεν είσαι “πλήρως ενήλικας”.

ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ - π. π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου

(πρὸς μέλλοντα ἱερέα)

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ

ἡ ἀδυναμία σου φαίνεται καθαρὰ χωρὶς περιθώριο να τὴν καλύψεις;

-Παιδί μου ἂν ὁ Θεὸς ἤθελε νὰ μᾶς ὀδηγήσει στὴν τελειότητα μέσα ἀπὸ τὴν ἀπουσία τῆς ἀποτυχίας, θὰ εἶχε φτιάξει ἕναν κόσμο ἀπὸ τέλειους ἀνθρώπους. Ἀλλὰ Ἐκεῖνος ἦρθε γιὰ ἀδύναμους, κουρασμένους, ἁμαρτωλούς. Καὶ γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία Τὸν δοξάζουμε στοὺς αἰῶνες, διότι Ἐκεῖνος κατοικεῖ μέσα στὴν ἀδυναμία μας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Ὁ δρόμος Του εἶναι αὐτὸς τῆς ταπείνωσης. Ὁ φόβος νὰ μὴ χάσουμε τὸ "κύρος" μας, νὰ μὴν εἴμαστε "παραδείγματα" εἶναι μέγας πειρασμός. Μπορεῖ εὔκολα νὰ σὲ παγιδέψει. Τὸ παράδειγμα ποὺ χρειάζονται οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἡ τελειότητα, ἀλλὰ ἡ μετάνοια. Νὰ βλέπουν ἄνθρωπο ποὺ δὲν προσποιεῖται ὅτι εἶναι σωστὸς κ τέλειος, ἀλλὰ ποὺ ἀφήνεται μὲ εἰλικρίνεια στὸ Θεό μὲ ὅλες τὶς ἀτέλειές του. Τὸ πραγματικό σου κῦρος Νικόλαε, δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ τὴν τελειότητά σου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀδυναμία σου... ὁ σκόλοπας τοῦ Παύλου δὲν ἦταν ἡ ντροπή του, ἀλλὰ τὸ χάρισμά του ποὺ τὸν κρατοῦσε ταπεινό. ...

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

 ΜΗNΙ ΑΠΡΙΛΙOΥ ΙΣΤ´ ΜNΗΜΗ TOΥ ΕΝ ΑΓΙOΙΣ ΠΑTΡOΣ ΗΜΩΝ ΑΜΦΙΛOΧΙOΥ TOΥ ΠΑTΜΙOΥ

 

Tῶν Πατµίων τὸ κλέος, Ἐκκλησίας ἀγλάϊσµα,

καὶ τῶν µονοτρόπων ἀλείπτην,

τὸν σεπτὸν Ἀµφιλόχιον τιµήσωµεν συµφώνως οἱ πιστοί,

τὸν κήρυκα ἀγάπης τῆς διττῆς πρὸς Θεόν τε καὶ πλησίον,

ὡς µιµητὴν τοῦ Θεολόγου κράζοντες 

χαίροις ὁ φερωνύµως οὐρανῷ στρέψας ψυχῆς τὰ ὄµµατα.

Χαίροις ὁ ἐπιβλέπων καὶ ἡµᾶς θείαις πρεσβείαις σου.

«Θέλω παιδί μου, νὰ ζεῖς γιὰ τὸ Χριστό, 

ὁλόκληρος νὰ δοθεῖς σ᾿ αὐτόν. 

Θέλω ὅταν τύχει ν᾿ ἀνοίξει κανεὶς τὴν καρδιά σου 

τίποτε ἄλλο νὰ μὴ βρεῖ, μόνο τὸ Χριστό.»

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Γουόκαπ: είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας πολίτης

Αυτές τις μέρες επανήρθε στην επικαιρότητα το θέμα του Ελληνικού διαβατηρίου σου. Ο Παναθηναϊκός ζήτησε να το επιστρέψεις. Μπορείς να μας πεις πως έζησες την κατάσταση; “Δεν ήμουν μέρος της κατάστασης που δημιουργήθηκε. Δεν ξέρω από που ήρθε το θέμα. Ήταν ανόητο και γενικό για μένα. Είμαι πολύ περήφανος που είμαι Έλληνας πολίτης, που αντιπροσωπεύω τη χώρα και την Εθνική ομάδα. Αγωνιστικά έδωσα ό,τι μπορούσα, δεν σημαίνει ότι θα κερδίζουμε κάθε παιχνίδι. Το έχω πει πολλές φορές, ότι αυτή η χώρα είναι το σπίτι μου”.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε΄

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ΡΙΟΥ Ιερά Πανήγυρις

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ

ΖΩΟΔΟΧΟΥ  ΠΗΓΗΣ  ΦΡΟΥΡΙΟΥ  ΡΙΟΥ

Ι ε ρ ά   π α ν ή γ υ ρ ι ς

Πέμπτη 16 - 4 - 2026

6:30 μ.μ. Αναστάσιμος Πανηγυρικός Εσπερινός. 

Παρασκευή 17 - 4 - 2026

Πρωί: Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.

6:30 μ.μ.  Αναστάσιμος Εσπερινό

Αγιολογική Διάλεξη για την Αγία Γαβριηλία της Λέρου στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου

Την ερχόμενη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 και ώρα 5:45’ το απόγευμα, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου θα πραγματοποιηθεί η έβδομη – και τελευταία για την φετινή εκκλησιαστική χρονιά – αγιολογική διάλεξη, η οποία θα είναι αφιερωμένη στην Αγία Γαβριηλία της Λέρου, την Γερόντισσα της χαράς.

Για την Αγία Γαβριηλία θα μιλήσει η Οσιολογιωτάτη Γερόντισσα Φιλοθέη, Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Παναγίας Βρυούλων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Θα προηγηθεί η Ακολουθία του Παρακλητικού Κανόνος της Οσίας, χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού.

Πρόγραμμα Κατασκήνωσης ΑΓΚΥΡΑ 2026

 

Πανήγυρις μετοχίου Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου στην Αγιοτόκο Θεσσαλονίκη.

 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων παρθένων και αυταδέλφων Αγάπης, Ειρήνης, και Χιονίας (16 Απριλίου 2026) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Κατά τον καιρόν εκείνον, κατά τον οποίον ο Άγιος Μάρτυς Χρυσόγονος απεκεφαλίσθη υπό του Διοκλητιανού εν έτει σϞε’ [295], δια την εις Χριστόν ομολογίαν, κοντά εις την λίμνην εκείνην, εις την οποίαν έμενον αι τρεις αύται αδελφαί, η Αγάπη, η Ειρήνη και η Χιονία, ομού με τον δούλον του Θεού Ζώϊλον, τότε λέγω εφάνη ο ρηθείς Άγιος Χρυσόγονος εις τον Ζώϊλον, λέγων αυτώ εν τω ύπνω, ότι η Αγία Αναστασία η Φαρμακολυτρία (ήτις εορτάζεται κατά την εικοστήν δευτέραν του Δεκεμβρίου) μέλλει να συναγωνισθή μαζί με τας Αγίας τρεις αδελφάς ταύτας, εις τον αγώνα του μαρτυρίου. Ταύτα δε μαθούσα η Αναστασία, επήγεν εις τας Αγίας ταύτας, και τας εχαιρέτησε, και υπηρέτει αυτάς. Τούτο δε ακούσας ο Διοκλητιανός, επίασεν αυτάς, και τας παρέδωκεν εις τον άρχοντα της χώρας, από τον οποίον εβασανίσθησαν.

Πέμπτη της Διακαινησίμου (16 Απριλίου 2026)

 Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, η Εκκλησία, Πέμπτη της Διακαινησίμου εβδομάδος, τιμά τη μνήμη των Αγίων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας, Λεωνίδη και των συν αυτώ Μαρτύρων, καθώς και του εν Πάτμω Οσίου Αμφιλοχίου Μακρή.
Η Αγία Αγάπη και οι άλλες μάρτυρες γυναίκες έζησαν σε «όρος υψηλό» κοντά στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια των διωγμών του 4^ου αιώνα μ.Χ. Εκεί, τις επισκέφθηκε η αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια και τις ενίσχυσε με πνευματικές συμβουλές, προαναγγέλλοντας τη δόξα του μαρτυρίου, την οποία θα βίωναν για την αγάπη του Αναστημένου Χριστού.
Ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής, του οποίου η διαπίστωση και διακήρυξη της αγιότητας έγινε το 2018, γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1889 στην Πάτμο.
Εκάρη μοναχός το 1906 στη Μονή του Θεολόγου, όπου ο νεαρός Αθανάσιος έλαβε το όνομα Αμφιλόχιος. Χειροτονήθηκε διάκονος και Πρεσβύτερος. Ως εφημέριος της Μονής υπηρέτησε από το 1920 μέχρι 1926 και κατόπιν διορίσθηκε Προϊστάμενος του Ιερού Σπηλαίου της Αποκαλύψεως, από το ’26 μέχρι του ‘32.

ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΩΡΕΣ  ΠΡΙΝ   ΚΑΙ  ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

       Το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού είναι το κορυφαίο, και το.“Sine qua non”-«χωρίς το οποίο τίποτα», ούτε Εκκλησία, ούτε άλλο τι ! «Ει Χριστός ουκ εγήγερται ματαία η πίστις ημών»-«Αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, είναι μάταιη η πίστη μας». Τώρα όμως που αναστήθηκε. «Χριστός εκ νεκρών εγερθείς απαρχή* των κεκοιμημένων εγένετο»-«Η αλήθεια όμως είναι, πως ο Χριστός έχει αναστηθεί, κάνοντας την απαρχή για την  ανάσταση όλων των νεκρών». Όσων μέχρι τη συντέλεια του κόσμου πιστέψουν-εμπιστευτούν-αγαπήσουν Αυτόν ! Αμφότερα από Απ. Παύλο, με την υπογραφή και σφραγίδα ζωής του. «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός»-«Δεν ζω πια εγώ, ζει μέσα μου ο Χριστός».

     Η Ανάσταση του Χριστού είναι το γεγονός που άλλαξε και αλλάζει τα πάντα ! Είναι η άνοιξη της νέας ζωής ! Αυτό απλά, λιτά, και ρητά προς πάντα ενδιαφερόμενο. Δύσκολο, πολύ δύσκολο να το συλλάβει ο σημερινός άνθρωπος, ο της πολλής επιστήμης και τεχνολογίας κατακτητής, πιο δύσκολο να το δεχτεί. Θα είχε όμως όχι τυχαίο ενδιαφέρον να δούμε αν ή πώς δέχτηκαν τότε το πράγμα οι δικοί του και οι απέναντι.

******    ***    ******

        Πάμε, λοιπόν, μαζί του κι εμείς στον κήπο των Ελαιών, όπου μετά το Μυστικό Δείπνο πήρε ο Χριστός τους Μαθητές και πήγαν για προσευχή ! Ήταν έκτακτα κρίσιμες οι ώρες, «για να μην πέσουν στον πειρασμό» ως είπε. Όταν ξάφνου εκεί βλέπουν ένα δικό τους-Ιούδας-να οδηγεί ολόκληρη σπείρα, που συλλαμβάνει το Χριστό. «Κάθε μέρα μιλούσα δημόσια στο Ιερό ! Χέρι πάνω μου δεν απλώσατε. Μόνο βγήκατε νύχτα σαν ληστή να με πιάσετε»;

Ανάσταση στην Αττάλεια της Τουρκίας

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η Ανάσταση του Κυρίου στην Ιερά Μητρόπολη Πισιδίας και συγκεκριμμένα στον Ιερό Ναό Αγίου Αλυπίου στην Αττάλεια της Τουρκίας.
Την τελετή της Αναστάσεως, αλλά και την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Ιώβ, πλαισιούμενος από Ιερείς της Μητροπόλεως.
Πλήθος ορθοδόξων κατέκλυσε τον Ιερό Ναό με σκοπό να συμμετάσχει στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.
Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού

Εγκαινιάστηκε ο Ιερός Ναός των Αρχαγγέλων στην Κινσάσα.

Εγκαινιάστηκε ο Ιερός Ναός των Αρχαγγέλων στην Κινσάσα. 

Σήμερα Τρίτη του Πάσχα η ενορία των Αρχαγγέλων πλησίον του αεροδρομίου της Κινσάσας είχε την μεγάλη ευλογία να εγκαινιαστεί ο Ιερός Ναός της υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ Θεοδοσίου. Στην ακολουθία των Εγκαινίων και στην αμέσως μετά Θεία Λειτουργία εκτός του Σεβασμιωτατου συλλειτούργησαν ο Πρωτοσυγκελλος και πολλοί ιερείς και διάκονοι. Παρόντες όλοι οι πιστοί της ενορίας αλλά και οι μαθητές του Σχολείου που ζούσαν το ανεπανάληπτο γεγονός της ενορίας. Ο Πρωτοσυγκελλος Αρχιμ Γεράσιμος καθ ολη την διάρκεια της ακολουθίας εξηγούσε στους πιστούς τα τελούμενα.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Κινσάσας Θεοδόσιος αναφέρθηκε στο μεγάλο γεγονός της ημέρας για την ενορία και για τον εγκαινιασμό της ψυχής του κάθε ανθρώπου. Τόνισε συγκεκριμένα πως το σώμα του ανθρώπου είναι ο Ναός και η καρδιά του Αγία Τράπεζα, τα οποία εγκαινιάζονται με το Βάπτισμα και το Χρίσμα. Όμως επειδή ο κάθε άνθρωπος αμαρτάνει οφείλει συχνά να επαναλαμβάνει τα εγκαίνια της ψυχής του με την μετάνοια και με τον πνευματικό αγώνα. Επίσης αναφέρθηκε στον μακαριστό προκάτοχο του Μητροπολίτη Νικηφόρο, τον Άγιο του Θεού, ο οποίος αγόρασε το οικόπεδο και έκτισε αυτόν τον Ναό και το σχολείο στον αύλειο χώρο.

Η αλαζονεία της εξουσίας και το χαμένο μέτρο - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Η αλαζονεία της εξουσίας και το χαμένο μέτρο

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο δημόσιος λόγος πριν χάσει το ήθος και την αξιοπρέπειά του;

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Η πρόσφατη ανάρτηση του Αμερικανού Προέδρου ως Χριστός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως και οι δηλώσεις του σε βάρος του Ποντίφικα, δεν αποτελούν μια συνηθισμένη ανταλλαγή αιχμών. Ούτε για μια διαφωνία σε επίπεδο θέσεων ή ιδεολογίας. Ο τρόπος με τον οποίο διατυπώθηκαν ξεπέρασε τα όρια της πολιτικής κριτικής και άγγιξε την προσωπική απαξίωση και το θρησκευτικό συναίσθημα . Έτσι, επανέρχεται στο προσκήνιο ένα παλιό αλλά διαρκώς επίκαιρο ερώτημα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο δημόσιος λόγος πριν χάσει το ήθος και την αξιοπρέπειά του;

Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο. Αντίθετα, εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που διαπερνά τη διεθνή πολιτική σκηνή. Τη μετατροπή της επιχειρηματολογίας σε επίδειξη ισχύος. Όταν, δηλαδή, η διαφωνία δεν εκφράζεται με τεκμήρια αλλά με ειρωνεία. Όταν ο αντίπαλος δεν αντιμετωπίζεται ως συνομιλητής αλλά ως στόχος, τότε η πολιτική παύει να υπηρετεί τον διάλογο και γίνεται εργαλείο εντυπώσεων.

Στον πυρήνα αυτής της μετατόπισης βρίσκεται ένα γνώριμο, αλλά διαχρονικά επικίνδυνο χαρακτηριστικό. Η αλαζονεία της εξουσίας. Η πεποίθηση ότι η θέση που κατέχει κανείς του επιτρέπει να κινείται χωρίς όρια, να μιλά χωρίς αυτοσυγκράτηση, να αποδίδει στον εαυτό του ρόλο τελικού κριτή. Πρόκειται για μια λεπτή αλλά καθοριστική αλλοίωση. Η ευθύνη μετατρέπεται σε προνόμιο.

Τρία θλιβερά παραλειπόμενα της Ανάστασης - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

1) Η κακοποίηση του Κατηχητικού Λόγου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ενός από τα πιο καίρια και δυνατά θεολογικά κείμενα για την Ανάσταση του Κυρίου. 
Ή δεν τον διαβάζουν καθόλου κατά τη διάρκεια της νυχτερινής αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας (γιατί; Για συντομία;) ή τον διακόπτουν για αυθαίρετες ηθικιστικές ερμηνείες του ιερέα (ναι, το έχω ακούσει με τα ίδια μου τα αυτιά και μού σηκώθηκε η τρίχα) ή τον διαβάζουν στο τέλος, μετά τη Θεία Κοινωνία! Τότε το "νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον" και το "ο μόσχος πολύς, ουδείς εξέλθη πεινών", τι νόημα έχουν;
 
2) Όλες οι ευχές πολιτικών, δημάρχων και λοιπών πολιτευτών, οι οποίοι (για ποιο λόγο; τι αμαρτίες πληρώνουμε;;) πρέπει να πουν κάτι και λένε ... βλακείες! 
Ειδικά, όταν λένε για Ανάσταση της οικονομίας και ισχυρή, διαπραγματευτική θέση της αναστημένης Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη!!
Λυπηθείτε μας δηλαδή, μέρες που είναι!!

«Αποχαιρετιστήριο», - Νικηφόρος Βρεττάκος

  «Αποχαιρετιστήριο»  

 «…Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα  από το να νιώθεις ισότιμος με τον απλό άνθρωπο, με τα καθαρά αισθήματα, με τον άνθρωπο τον εξαγιασμένο από το μόχθο, τον άνθρωπο που σκάβει τη γη, τον άνθρωπο που δουλεύει στο εργοστάσιο, τον υπάλληλο, το λογιστή, το βιοτέχνη, που περιμένει τη χαρά της ζωής, κρατώντας το άνθος της ελπίδας στο χέρι του. Με τον άνθρωπο που έχει εχτιμήσει σωστά την αξία του ήλιου, την αξία του χώματος της πατρίδας του, την αξία της ελευθερίας και της δημοκρατίας, την αξία της ειρήνης…».

Νικηφόρος Βρεττάκος

Ανάσταση στη σκιά του πολέμου - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Ανάσταση στη σκιά του πολέμου

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνου

Με τις τιμές του πετρελαίου όπως διαμορφώνονται, το πατροπαράδοτο έθιμο της καύσης του Ιούδα αποκτά νέα διάσταση

Η Ορθόδοξη Ανάσταση δεν είναι απλώς μια τελετουργία. Δεν είναι πυροτεχνήματα, δεν είναι βαρελότα, δεν είναι το «Χριστός Ανέστη» που αντηχεί τα μεσάνυχτα και ύστερα χάνεται μέσα σε καπνούς από ψησταριές. Είναι η κορυφαία στιγμή του εκκλησιαστικού έτους. Η νίκη της ζωής επί του θανάτου. Η υπέρβαση της απελπισίας. Η υπόσχεση ότι το σκοτάδι δεν έχει τον τελευταίο λόγο.

Και όμως, κάθε εποχή διαβάζει την Ανάσταση με τα δικά της βάρη.

Στην Ορθόδοξη παράδοση, το Πάθος προηγείται της Δόξας. Η Σταύρωση δεν παρακάμπτεται. Δεν ωραιοποιείται. Είναι ωμή, δημόσια, άδικη. Ο Χριστός δεν ανασταίνεται σε έναν ειρηνικό κόσμο. Ανασταίνεται μέσα σε έναν κόσμο βίας, εξουσίας και πολιτικού κυνισμού. Και αυτό ίσως είναι το πιο επίκαιρο στοιχείο του μηνύματος. Σήμερα ο πόλεμος δεν είναι μακρινή βιβλική αφήγηση. Είναι τηλεοπτικό πλάνο, είναι γεωπολιτικός υπολογισμός, είναι αγορές που ανεβοκατεβαίνουν. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και από εκεί ως τις εντάσεις στην Ασία -με την Ταϊβάν στο επίκεντρο στρατηγικών νεύρων και τη Νότια Σινική Θάλασσα να βράζει- η παγκόσμια αστάθεια δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι καθημερινότητα.

Η εορτή της Παναγίας Βηματάρισσας της Βατοπαιδινής στον Πειραιά

 Την Παναγία την Βηματάρισσα τιμά ο Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας Πειραιώς το Σαββατοκύριακο της Διακαινησίμου (18-19 Απριλίου), αφού την εβδομάδα αμέσως μετά την Κυριακή του Πάσχα τιμάται η Θεοτόκος, που είδε τον υιό της και υιό του Θεού να σταυρώνεται και να ανασταίνεται! Το Σάββατο 18 Απριλίου θα τελεστεί  Εσπερινός στις 6.00 μ.μ., και θα ακολουθήσει Ιερά Αγρυπνία στις 9.30 μ.μ.

Την Κυριακή του Θωμά, 19 Απριλίου, θα τελεσθεί η ακολουθία του Όρθρου και η Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Θα ακολουθήσει και Β´ Θεία Λειτουργία. Το απόγευμα στις 6.00 μ.μ. θα ακολουθήσει Εσπερινός και Ιερά Παράκληση προς την Παναγία την Βηματάρισσα.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ

 

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Κρήσκεντος (15 Απριλίου 2026) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από τα Μύρα της Λυκίας εκ γένους λαμπρού και περιφανούς, γέρων και προβεβηκώς εις την ηλικίαν. Βλέπωντας δε πως ήκμαζεν η ασέβεια και υψόνετο η θρησκεία των ειδώλων, και πως ήτον πολλοί δεδουλωμένοι εις την πλάνην, και επρόσφερον θυσίας εις τα άψυχα ξόανα: τούτου χάριν ζήλω κινούμενος ο μακάριος, επήγεν εις το μέσον των ειδωλολατρών, και ενουθέτει αυτούς, να απέχουν μεν από την πλάνην αυτήν, να επιστρέψουν δε προς τον Θεόν, ο οποίος πιστεύεται από τους Χριστιανούς, και είναι δημιουργός κάθε πνοής, και χορηγός κάθε ζωής.

Τετάρτη της Διακαινησίμου (15 Απριλίου 2026)

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του αγίου Κρήσκεντος και των Ιερομαρτύρων Λεωνίδου, επισκόπου Αθηνών, ο οποίος εκοιμήθη το 250 μ.Χ., και Θεοδώρου πρεσβυτέρου. Επίσης, τιμούμε τη μνήμη των Μαρτύρων γυναικών Αναστασίας και Βασιλίσσης.
Ο άγιος Κρήσκης καταγόταν από τα Μύρα της Λυκίας και έζησε την εποχή της ειδωλολατρίας. Μαθητής του Αποστόλου Παύλου, επέδειξε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αξιοθαύμαστη ευσέβεια. Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία δεν έπαυσε να αγωνίζεται για την κατήχηση των ειδωλολατρών, και με τη ζωή και τον λόγο του, και την προαιρετική ένταξή του στην Εκκλησία, σύμφωνα με τον Κυριακό λόγο «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν».
Όταν ο έπαρχος της πόλης πληροφορήθηκε τη χριστιανική του δράση, κάλεσε τον Άγιο και του συνέστησε να σταματήσει να κηρύττει το ιερό Ευαγγέλιο, διότι βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του και θα ήταν άδικο να υποστεί μαρτυρικό θάνατο στα γεράματά του.

Ἡ Λαμπροτρίτη στὴν Πάτρα

 
Τὴν Τρίτη τοῦ Πάσχα, ἡ πόλις τῶν Πατρῶν τιμᾶ τὴνΠαναγία Μητέρα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας, μὲἀναστάσιμη, πανηγυρική, λειτουργικὴ Σύναξη, στὸπερίπτυστο καὶ ἱστορικὸ Μοναστήρι της, τὸἐπιλεγόμενον «τῆς Γηροκομήτισσας Παναγίας» καὶ τὸὁποῖον κατὰ τὴν ἰσχυρὰν παράδοσιν, ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸνἍγιον, ἔνδοξον Μεγαλομάρτυρα Ἀρτέμιον, ὁ ὁποῖοςἀπεστάλη, τὸ 357 μ.Χ. ἀπὸ τὸν ΑὐτοκράτοραΚωνστάντιο, στὴν Πάτρα γιὰ νὰ πὰρῃ τὰ Λείψανα τοῦἈποστόλου Ἀνδρέου ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ νὰ τὰ μεταφὲρῃστὴν Κωνσταντινούπολη.
Τὴν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν, μὲ συλλειτουργούς τὸνἩγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς π. Συμεών, πατέρες τῆςΜονῆς καὶ ἄλλους Πρεσβυτέρους καὶ Διακόνους.

•​Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος στὸ κήρυγμά του, μίλησε γιὰ τὴνὑπόθεση τῆς Ἑορτῆς, γιὰ τὴν σύναξη τῶν πιστῶνδηλαδή, ἡ ὁποία ἐπιτελεῖται εἰς τιμὴν τῆς ὙπεραγίαςΘεοτόκου, ἡ ὁποία ἠξιώθη νὰ ἴδῃ πρώτη τὸν ἈναστάνταΚύριο καὶ ἀνέλυσε θεολογικῶς τὸ θέμα αὐτό.

Ἡ λιτανεία τῆς Παναγίας στὴν Μονή Μολυβδοσκεπάστου

Τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου, 14 Ἀπριλίου 2026, τελέστηκε πανηγυρικὴ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου, ἐπὶ τῇ εἰωθυίᾳ ἑορτῇ τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Πωγωνιανιτίσσης.
Ἀκολούθως, πραγματοποιήθηκε ἡ καθιερωμένη λιτάνευση τῆς θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Παναγίας, τῆς ἐπονομαζομένης Πωγωνιανιτίσσης (Μολυβδοσκεπάστου), ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, συμφώνως πρὸς τὸ μοναστηριακὸ τυπικό, μὲ τὴ συμμετοχὴ πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν καὶ φίλων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, οἱ ὁποῖοι διακόνησαν παντοιοτρόπως γιὰ τὴ διεξαγωγὴ τῆς πανηγύρεως. Στὴν ἑορτὴ παρευρέθησαν ὁ Διοικητὴς τοῦ 583 Μ/Π Τάγματος Πεζικοῦ κ. Ἰωάννης Φούκας, οἱ Ἀντιδήμαρχοι Κονίτσης κ. Βασίλειος Σπανός, κ. Νικόλαος Στράτος, κ. Δημήτριος Κοτσάφτης καὶ ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Δήμου κ. Ἀθανάσιος Κίτσιος.

Επειδή διὰ λόγους πέραν τῆς θελήσεώς του δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀλεξίου, ἀνεγνώσθη ἡ Ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιος αὐτοῦ, δι’ ἧς μετεφέρθησαν αἱ ἀναστάσιμες εὐχαί του πρὸς τοὺς πιστούς.

Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

 Αγαπώ ιδιαίτερα ένα απόβρασμα – τον άγιο Αρδαλίωνα, του οποίου η μέρα είναι σήμερα. Έναν άγιο, του οποίου η μαγκιά θρυμματίζει στερεότυπα, τόσο κοινωνικά όσο και θεολογικά.

Ο Αρδαλίων είναι ένας άγιος που δεν έγινε καν «κανονικός χριστιανός». Δεν βαφτίστηκε ποτέ από παπά και δεν κοινώνησε ποτέ του σε κάποια ενορία. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που φανερώνουν το ανυπότακτο του ζωντανού Θεού, του Θεού ο οποίος δεν εγκλωβίζεται πουθενά – δηλαδή ούτε στα θεσμικά όρια της ίδιας του της εκκλησίας. Και ως εκ τούτου, αληθινή Εκκλησία του Χριστού είναι αυτή που αναγνωρίζει τον Κύριό της ως δρώντα παντού, ως δρώντα δηλαδή όπου η αδιανόητη αγάπη του το καλεί. Χωρίς να χρειάζεται την άδεια κανενός διαχειριστή, πόσο μάλλον από όποιους νομίζουν πως έχουν χρησικτησία πάνω στον Θεό. Ο ζωντανός Θεός που δρα αδέσμευτος, μετακινεί μυστικά τα όρια της Εκκλησίας του, για να καλωσορίσει σε αυτήν ανθρώπους οι οποίοι στα μάτια πιστών και απίστων φαίνεται να είναι αλλού γι’ αλλού...

Ο Αρδαλίων μαρτύρησε στην πυρά κατά τη βασιλεία του Μαξιμιανού Γαλερίου (305-311). Ήταν μίμος, δηλαδή κάτι σαν ηθοποιός και σαλτιμπάγκος, πράγμα που στην κοινωνική συνείδηση (και ιδίως των χριστιανών) σήμαινε άνθρωπο του σκοινιού και του παλουκιού: απόβρασμα. Η ιστορία του λέει πως πάνω στη σκηνή ο Αρδαλίων διακωμωδούσε τον Χριστιανισμό και χλεύαζε τα μυστήριά του.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ – 2026 / π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

ΑΝΑΣΤΑΣΗ – 2026

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Να αφήνεις τη στεριά,

πάνω στο νερό δεμένος

και να φτάνεις πιο μακριά

από αυτό που είσαι φτιαγμένος

(Μ. Πασχαλίδης: Κερασμένα τα ποτά)

«Στο νου μου έρχονται μνήμες από Πάσχα.
Το πρώτο μου Πάσχα στη Ρωσία το 1919 λιμός, κίνδυνος, Κόκκινη τρομοκρατία κτλ. Είχα φτάσει σε ένα από τα ορόσημα της ζωής αυτού του αιώνα. Βλέπω τον αγκιτάτορα Βόλντιν του δεύτερου διαμερίσματος της Πετρούπολης, να επιπλήττει του συντρόφους του στο Κόμμα στον κεντρικό περίβολο της επιτροπής μας, στο πρώην ανάκτορο του μεγάλου Δούκα Κυρίλλου κοντά στην Όπερα. Το γαλάζιο του ουρανού είναι διάφανο και μέσα του πλέον χρυσαφένια κρόσσια, πάνω από ένα μισογυρισμένο μισοφέγγαρο. Τον βλέπω να βαδίζει από στέγη σε στέγη. Φευγαλέες εικόνες της πόλης, κανάλια, γέφυρες πάνω από τον Μόικα και τον Φοντάνκα. Τα δέντρα έχουν αρχίσει να πρασινίζουν, από ψηλά οι άδεις αρτηρίες είναι πανέμορφες νωρίς το πρωί. Βαρετά περιστατικά στα σπίτια, τα κλικ των πιστολιών γύρω από μια συστάδα καμινάδες, ο φόβος μήπως γλιστρήσω στις κεκλιμένες αλουμινένιες στέγες.
Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη. Και επί γης οι πασχαλιές.

Η Μέση Ανατολή που Δεν Γνωρίζεις — Οι Τελευταίοι Χριστιανοί | Λαμπρινή Θωμά

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. 

Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Ο Χριστός αγνοεί τις προσευχές αυτών που έχουν τα χέρια τους ματωμένα Αρχιεπίσκοπε

Οι «εκπρόσωποι του Θεού» στη Γη υπήρξαν ιστορικά από τους μεγαλύτερους ουσιαστικούς πρωταγωνιστές των πολέμων της ανθρωπότητας. Για να προωθήσουν συμφέροντα έφτιαξαν πολλούς θεούς και εν ονόματί τους σκότωσαν και συνεχίζουν να σκοτώνουν συνανθρώπους τους. Ο αμερικανικής κοπής Χριστιανισμός της εποχής μας χρεώνεται το αίμα που χύνει στους πολέμους του o Ντόναλντ Τραμπ. Για να καλοπερνούν δίπλα του διάφοροι Αμερικανοί συντηρητικοί, ευδαιμονιστές,  εθνικιστές, τηλεοπτικοί ιερωμένοι και μεταξύ τους και ο Αρχιεπίσκοπός μας Ελπιδοφόρος, συγκρίνουν τον Ντόναλντ Τραμπ με τον Ιησού Χριστό, προπαγανδίζουν ότι αποτελεί επιλογή του Ιησού Χριστού και ισχυρίζονται ότι οι πόλεμοί του έχουν ευλογηθεί από τον Θεό. Το να είσαι χριστιανός σήμερα σημαίνει γι’ αυτούς ότι πρέπει ταυτόχρονα να είσαι συντηρητικός και να υποστηρίζεις τον Τραμπ και το Ισραήλ, αδιαφορώντας για το αίμα των αθώων που χύνεται δίπλα σου.

«Πάσχων Θεός», «Πάσχων Δούλος» και το Πάθος του Χριστού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 «Πάσχων Θεός», «Πάσχων Δούλος» και το Πάθος του Χριστού

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ιδέα ενός θεού που «πεθαίνει» ή «πάσχει» και κατόπιν επιστρέφει εμφανίζεται πράγματι σε αρκετές θρησκείες της Εγγύς Ανατολής και της Μεσογείου. Όμως, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν επιφανειακές ομοιότητες, αλλά τι ακριβώς σημαίνει το «πάθος» σε κάθε παράδοση και τι είδους «επιστροφή» περιγράφεται.

Στις λατρείες του Ταμμούζ (συγγενής μορφή του σουμερο-ακκαδικού Dumuzi) και του Άδωνι (ελληνική μυθολογική μορφή με Συρο-Φοινικική καταγωγή, το Άδωνις συνδέεται με το σημιτικό ’adōn / adonai που σημαίνει «κύριος»), το μοτίβο σχετίζεται έντονα με τη βλάστηση: ο αγαπημένος της θεάς (Ινάννα/Ιστάρ ή Αφροδίτη) χάνεται, θρηνείται, και η απουσία του συμβολίζει τη φθορά της φύσης· η επάνοδος συνδέεται με την αναγέννηση. Δεν πρόκειται κατ’ ανάγκη για «ιστορικό» γεγονός, αλλά για ιεροποιημένη έκφραση του κύκλου ζωής–απώλειας–επιστροφής που βιώνει ο άνθρωπος που ασχολείται με την γεωργία. Κάτι παρόμοιο βλέπουμε στον μύθο του Όσιρι: ο θεός δολοφονείται, διαμελίζεται, και «αποκαθίσταται» από την Ίσιδα· όμως η βασική του θέση είναι ως άρχοντας του κάτω κόσμου και εγγυητής μιας μεταθανάτιας τάξης, όχι ως ένας Σωτήρας που επιστρέφει στην ιστορία για να νικήσει τον θάνατο με τρόπο που αλλάζει οντολογικά την ανθρώπινη φύση.

Κράτα απόσταση. Από εκείνους που κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν ...

 Κράτα απόσταση.
Από εκείνους που κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν,
από εκείνους που επικαλούνται την ειρήνη με υψωμένα χέρια,
από εκείνους που πλησιάζουν μόνο όταν σε χρειάζονται
και εξαφανίζονται μόλις δεν σε χρειάζονται πια.
Κράτα απόσταση από εκείνους που μιλάνε πίσω από την πλάτη σου,
από εκείνους που φορούν τέλεια χαμόγελα σαν γυαλισμένες μάσκες,
από εκείνους που χαμογελώντας δείχνουν τα δόντια τους
αλλά όχι την καρδιά τους.
Μείνε μακριά από αναμνήσεις που σε τσούζουν,
από τύψεις που ξαναγράφουν το παρελθόν μέχρι να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.
Από εκείνους που αγαπούν μόνο ό,τι είναι δυνατό, αποτελεσματικό
και δεν ξέρουν πώς να κάθονται δίπλα στην ευθραυστότητα, τη μοναξιά, τα γηρατειά.
Κράτα απόσταση από εκείνους που χρησιμοποιούν την αλήθεια ως όπλο,
από εκείνους που λένε ψέματα για λόγους ευκολίας
και είναι ειλικρινείς μόνο όταν θέλουν να πληγώσουν.

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, την παραμονή της εορτής των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, 13 Απριλίου 2026, στο παρεκκλήσιο του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Πατρών. Στην Ακολουθία χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε « Μέσα στη χαρά της Αναστάσεως, τη Λαμπροτρίτη εορτάζουν τρία άνθη του παραδείσου, οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη ».
Προβάλλουν στεφανωμένοι με τον στέφανο της δόξης που έλαβαν από τον Κύριο με ερυθρά ενδύματα που βάφτηκαν με το μαρτυρικό τους αίμα .

Θαυμάζουμε την πίστη και την αγάπη των Νεομαρτύρων που είχαν στον Κύριο, αυτή η πίστη τους έδωσε την δύναμη να αντιμετωπίσουν τους σκληρούς δημίους και διωγμούς.

Οι περισσότεροι βίοι των νεομαρτύρων εγράφησαν από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη με σκοπό την στήριξη των χριστιανών απέναντι στους ισλαμιστές. Από τους βίους των Αγίων προσφέρονται στους πιστούς πρότυπα θάρρους, υπομονής, ομολογίας και αγάπης προς τον Αναστάντα Κύριο.

Την Ανάσταση μπορεί να τη ζήσει μόνον όποιος περάσει μέσα από τον θάνατο.

  «Την Ανάσταση μπορεί να τη ζήσει μόνον όποιος περάσει μέσα από τον θάνατο. Ας είμαστε "τέκνα φωτός", και τότε ο Χριστός ποτέ δεν θα φύγει μακριά μας, η Ανάσταση θα ζει στις ψυχές μας και η αιώνια ευφροσύνη σ’ ολόκληρο το είναι μας».

Μητροπολίτης Αντώνιος Bloom του Σουρόζ