Πάτερ, είμαι παντρεμένος τόσα χρόνια, έχω
παιδιά, δεν το επεδίωξα, αλλά ερωτεύτηκα άλλον άνθρωπο
μ. Θεόκτιστος ο Κρης
Έρχεται καμιά φορά ένας άνθρωπος και σου λέει
χαμηλόφωνα: «Πάτερ, είμαι παντρεμένος τόσα χρόνια, έχω παιδιά, δεν το επεδίωξα,
αλλά ερωτεύτηκα άλλον άνθρωπο». Και περιμένει να ακούσει αμέσως αν αμάρτησε,
ενώ εσύ βλέπεις πρώτα έναν άνθρωπο φοβισμένο, που από τη μια αισθάνεται ξαφνικά
ζωντανός και από την άλλη βλέπει ολόκληρη τη ζωή του να κινδυνεύει να γίνει
κομμάτια.
Τι θα του πεις; «Δεν ερωτεύτηκες»; Αφού
ερωτεύτηκε. Η Εκκλησία δεν χρειάζεται να λέει ψέματα για να προστατεύσει την
αλήθεια. Μπορεί ένας παντρεμένος άνθρωπος, ύστερα από είκοσι χρόνια, να
συγκλονιστεί από ένα βλέμμα, από μια κουβέντα, από κάποιον που τον άκουσε σε
μια εποχή όπου στο σπίτι είχαν πάψει από καιρό να ακούνε ο ένας τον άλλον. Δεν
διάλεξες πάντοτε αυτό που αισθάνθηκες, παιδί μου. Θα διαλέξεις όμως τι θα
κάνεις με αυτό που αισθάνθηκες.
Εκεί αρχίζει η ελευθερία. Άλλο να σου χτυπήσει κάποιος την πόρτα και άλλο να του ανοίξεις, να τον βάλεις μέσα, να του στρώσεις τραπέζι και ύστερα να απορείς πώς εγκαταστάθηκε στο σπίτι. Ο λογισμός μπορεί να έρθει απρόσκλητος, μετά όμως αρχίζεις να συνομιλείς μαζί του. Ένα μήνυμα, μια αναμονή για το επόμενο, μια συνάντηση που τάχα έγινε τυχαία, και κάποτε λες: «Δεν κάνουμε τίποτε, μόνο μιλάμε». Μπορεί ακόμη να μην ακούμπησαν τα σώματα και όμως η καρδιά να έχει ήδη αρχίσει να φεύγει.







































