ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ - Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

Σας μεταφέρω τις αναμνήσεις του Άγιου Γερβασίου των Πατρών από τον π. Σεραφείμ Παπακώστα, με την παράκληση να διαβασθούν από τους αρχιερείς για να πράξουν τα δέοντα, από υποψηφίους αρχιερείς, αλλά και υπό των αδελφοτήτων, για να δουν το πνεύμα του μεγάλου αυτού εκκλησιαστικού ηγέτη. Καθώς και τις απόψεις της αδελφότητας για το αρχιερατικό αξίωμα των μελών της.  

Α.Κ.Κ. 

Μετά βαθείας συγκινήσεως ανέγνων το κύριον άρθρον της «Αναπλάσεως» εις μνημόσυνον του μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός πατρός Σεραφείμ Παπακώστα. Σας συγχαίρω και εύχομαι να αναστήση ο Κύριος της Εκκλησίας μας και άλλους μιμητάς του παραδείγματός του

Σκοπός της παρούσης μου είναι να διασώσω δια της «Αναπλάσεως» δύο περιστατικά αναγόμενα εις τα εκκλησιαστικά του ανδρός φρονήματα, εις ευλαβές μνημόσυνον Αυτού, και προς παραδειγματισμόν των νεωτέρων κληρικών μας οι οποίοι πρέπει να εννοήσουν ότι δεν είναι το αρχιερατικόν να αξίωμα αλλ’ η πνευματική αξία εκείνη που αναδεικνύει και επιβάλλει εις την κοινωνίαν και την ιστορίαν τους μεγάλους εκκλησιαστικούς άντρας.

Ιδού λοιπόν το πρώτο περιστατικόν. Ότε κατά τω 1922 συνεστήθη η Παγκληρική Ένωσις με σκοπούς, σχέδια, προγράμματα προς ανόρθωσιν της Εκκλησίας μας, εκλήθη εν τη πρώτη συνεδρία αυτής και ο νεαρός τότε Σεραφείμ Παπακώστας ως αντιπρόσωπος των θεολόγων της «Ζωής».

Ήρξατο η συνεδρίασις, εξεφωνήθησαν λόγοι, ανεπτύχθησαν προγράμματα σωτηριώδη δια την Έκκλησία μας και τέλος ήρθε η σειρά να ωμιλήση και ο πατήρ Σεραφείμ. Αυτός ανέβηκε στο βήμα, γαλήνιος όπως πάντα και με την ολυμπίαν φωνήν του εξέφρασεν την χαράν του διότι επιτέλους είναι οι νέοι κληρικοί θέτουν την χείρα επί το άροτρον της εκχερσώσεως του εκκλησιαστικού αγρού.

"Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Οι 5 τρόποι του όντος και του μη όντος" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Ιωάννης Σκώτος Εριγένης: Οι 5 τρόποι του όντος και του μη όντος" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Αλβανίας Αναστάσιος και Αθανάσιος Κοτταδάκης

Κάποιος αναγνώστης του Ιστολογίου, διαβάζοντας το άρθρο στου σπουδαίου Θεολόγου κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη με θέμα τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο: «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ  ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΡΕΥΤΗΚΕ ΖΩΝΤΑΝΗ  ΣΕ ΑΦΡΙΚΗ  ΚΑΙ  ΑΛΒΑΝΙΑ»

Διάβασε όπως μου έγραψε το κλείσιμο του άρθρου "Τέλος «τελευταίου ασπασμού» προσωπικό. Όλο το γραπτό υπό την κοινή στη Μονή Αγίων Πάντων Σπετσών φωτογραφία μας, στο Γραφείο πάνω απ’ τον υπολογιστή, κάτω απ’ το Εικονοστάσι, θέα και συνάντηση στο εξής ζωντανή !"

Είχε την φωτογραφία αυτή την οποία και μου έστειλε στο mail. Ζητώ συγνώμη από τον κ. Κοτταδάκη, που γνωρίζω την σεμνότητά του, αλλά έκρινα ότι έπρεπε να την δημοσιεύσω. 

ΣΤΑ 63 ΤΗΣ…!! - Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Στα 63 της, μπήκε στη μεγαλύτερη χωματερή της Αιγύπτου.

Και έμεινε για δύο δεκαετίες.

Κάιρο, 1971. Η μυρωδιά σε έπνιγε από ένα μίλι μακριά στη φτωχογειτονιά του Μοκάταμ. Εκεί, όπου η πρωτεύουσα της Αιγύπτου στοίβαζε όλα όσα πετούσε. Εκεί, όπου ζούσαν 40.000 άνθρωποι. Τους αποκαλούσαν Ζαμπαλίν, “ανθρώπους των σκουπιδιών”. Ταξινομούσαν τα σκουπίδια του Καΐρου με το χέρι. Ό,τι πέταγαν επτά εκατομμύρια άνθρωποι κάθε μέρα: πλαστικά, γυαλιά, μέταλλα, υπολείμματα φαγητών. Χωρίς σχολεία, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς ηλεκτρισμό. Η πόλη προσποιείτο ότι δεν υπήρχαν.

Η αδελφή Emmanuelle ήταν 63 ετών. Μια Γαλλίδα καλόγρια, που είχε ξοδέψει 40 χρόνια, διδάσκοντας λογοτεχνία στις κόρες των διπλωματών.  Σαράντα χρόνια αξιοσέβαστης δουλειάς, σε επιφανή σχολεία, που της εξασφάλιζαν μια καλή συνταξιοδότηση. Αποφάσισε να φύγει μακριά από όλα αυτά. (Ίσως επαναξιολόγησε… επί το ορθόν την ζωή της!)

Έκανε μια ερώτηση: «Πού είναι οι φτωχότεροι άνθρωποι στην Αίγυπτο;» 

Όλοι έδειχναν τη χωματερή.

Πήγε εκεί. Ρώτησε αν μπορούσε να μετακομίσει.

Οι Ζαμπαλίν την κοίταξαν επίμονα. Κανείς δεν είχε ζητήσει ποτέ να ζήσει εκεί.

Η ψυχή δεν κουράζεται επειδή δίνει… - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Η ψυχή δεν κουράζεται επειδή δίνει…
κουράζεται όταν δίνει χωρίς Θεό.
Όταν αγαπάς χωρίς να προσεύχεσαι, αδειάζεις.
Όταν προσφέρεις χωρίς να στηρίζεσαι στη Χάρη, εξαντλείσαι.
Όταν περιμένεις ανταπόδοση από ανθρώπους, πληγώνεσαι.
Μα όταν ακουμπήσεις την καρδιά σου στον Θεό,
τότε όλα αλλάζουν…
Δίνεις και δεν πονάς,αγαπάς και δεν φοβάσαι,προσφέρεις και δεν ζητάς.

Την εκδίκηση μας την παίρνουμε μόνοι μας

Ένας αδελφός αδικήθηκε από άλλο αδελφό και πήγε στον αββά Σισώη και του λέει:
– Αδικήθηκα από κάποιον αδελφό και θέλω να εκδικηθώ.

Ο γέροντας τον παρακαλούσε λέγοντας:
– Όχι, παιδί μου,  άφησε καλύτερα την εκδίκηση στο Θεό.

Αυτός όμως έλεγε:
– Δεν θα ησυχάσω ώσπου να πάρω εκδίκηση.

Τότε ο γέροντας είπε:
– Ας προσευχηθούμε αδελφέ.

Και αφού σηκώθηκε ο γέροντας είπε:
Θεέ μου, δεν έχουμε ανάγκη να φροντίζεις εσύ για μας, γιατί εμείς την εκδίκηση μας την παίρνουμε μόνοι μας.

Οι εκδόσεις «Ο Σωτήρ» στην 38η Έκθεση Βιβλίου στο Πασαλιμάνι

 

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΚΙΛΚΙΣ-ΛΑΧΑΝΑ - Διονύσιου Βουλγαρόπουλου

19-21 Ιουνίου 1913

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΚΙΛΚΙΣ-ΛΑΧΑΝΑ

Του Διονύσιου Βουλγαρόπουλου, 

δημοσιογράφου,

- Τέως υπαξιωματικού Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής

-        Προέδρου  της Π.Α.Ο. Μακεδονίας/

Το θέρος του 1913 η Ελλάς ζούσε  ένδοξες  στιγμές, ήταν ημέρες θριάμβων και τροπαίων που άνοιγαν τον δρόμο προς την πραγματοποίηση των εθνικών ονείρων της ελληνικής φυλής. Η ελληνική ψυχή και η λόγχη ήταν τα όπλα του Ελληνικού Στρατού που χάραζαν τον δρόμο των εθνικών ονείρων για την ολοκλήρωση της Μεγάλης Ιδέας.

Οι Βούλγαροι είχαν την εντύπωση ότι λόγω του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου ήταν ανίκητοι και είχαν στόχο την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Οι βουλγαρικές δυνάμεις αρχικά κινήθηκαν, με την υποστήριξη του πυροβολικού τους, κατά των ελληνικών στρατευμάτων νότια του Παγγαίου όρους. Την 16^η Ιουνίου 1913 οι Βούλγαροι επιτέθηκαν κατά των Ελληνικών και σερβικών δυνάμεων. Τότε ο Βασιλεύς Κωνσταντίνου Α (ΙΒ’) με τον Ελληνικό Στρατό, έδωσε απάντηση στις βουλγαρικές επιθέσεις. Ο Κωνσταντίνος έδωσε επιθετική διαταγή με σύνθημα: «Καταδιώξατε τους Βουλγάρους οπουδήποτε και αγρίως». 

    Στις δύο λέξεις  περικλείετε η όλη ψυχολογία του ελληνικού λαού. Η ορμή του έθνους το απαύγασμα μιας ιστορίας πενήντα αιώνων είχε τούτο το ιδιαίτερο μήνυμα εκείνο του Βασιλέως κατά την στιγμή της ενάρξεως του Β’ Βαλκανικού Πόλεμου.

Ας ζήσουμε την παρούσα στιγμή με σύνεση.

«Μην αφήνετε τον χρόνο να γυρίσει πίσω, δεν μπορούμε να οπισθοδρομήσουμε... ίσως μπορούμε να πληγώσουμε τον εαυτό μας με κάποιες επιλογές που κάναμε στο παρελθόν.

Αφήστε τις παλιές πληγές να επουλωθούν και να ωριμάσουν στο παρόν. Οι ουλές είναι αυτές που μας δυναμώνουν. Ας ζήσουμε την παρούσα στιγμή με σύνεση.

Ο χρόνος ξέρει τι κάνει... δεν θα σταματήσει.. αν ακούει τα μοιρολόγια μας.»

Μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Μεγάλου (19 Ιουνίου)

 Σήμερα, 19 Ιουνίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ιούδα του Αδελφοθέου, του Μάρτυρα Ζωσίμου, των Οσίων Ζήνωνος και Παϊσίου του Μεγάλου.
Ο Ιούδας ο Θαδδαίος ή Λεββαίος, είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη. Ήταν γιος του Ιωσήφ του μνήστορος της Θεοτόκου και αδελφός του Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων. Ανήκε στον ευρύτερο κύκλο των μαθητών του Κυρίου. Ο Απόστολος Θαδδαίος εκ των δώδεκα Αποστόλων εορτάζει στις 21 Αυγούστου.
Ο Απόστολος κήρυξε το ιερό Ευαγγέλιο της Αναστάσεως στην Παλαιστίνη και τη Μεσοποταμία. Υπέστη πολλούς διωγμούς και τελικά μαρτύρησε στην πόλη Έδεσσα της Συρίας, καταλείποντας παράδειγμα σταθερότητας και αγωνιστικότητας.
Ανάμεσα στις καθολικές επιστολές της Καινής Διαθήκης περιλαμβάνεται και μια δική του η οποία διακρίνεται για την πυκνότητα και το θεολογικό βάθος των μηνυμάτων της.

Η έννοια της «αιρέσεως» - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η έννοια της «αιρέσεως»

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένα από τα ερωτήματα που επανέρχονται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο γύρω από την πίστη είναι το εξής: αφού ο Θεός δεν εμφανίζεται για να ανακοινώσει ο ίδιος ποιες διδασκαλίες εγκρίνει, πώς μπορεί κανείς να ισχυρίζεται ότι μιλά εξ ονόματός Του; Και, κατ’ επέκτασιν, μήπως η έννοια της «αιρέσεως» είναι απλώς ένα εργαλείο εξουσίας, ένας τρόπος με τον οποίο ο ισχυρός ονομάζει «πλάνη» την άποψη που ιστορικά ηττήθηκε; Το ερώτημα είναι σοβαρό και αξίζει μια απάντηση.

Η θεμελιώδης προϋπόθεση: ο Θεός φανερώθηκε

Το σημείο εκκίνησης κάθε σχετικής συζήτησης είναι μια παραδοχή που συχνά θεωρείται αυτονόητη: ότι ο Θεός παραμένει σιωπηλός και απρόσιτος, αφήνοντας τους ανθρώπους να διαφωνούν μεταξύ τους για το πρόσωπό Του. Όμως ακριβώς εδώ βρίσκεται η καρδιά της χριστιανικής μαρτυρίας, η οποία διακηρύσσει το αντίθετο: ο Θεός φανερώθηκε. Όχι ως ιδέα, αλλά ως πρόσωπο μέσα στην ιστορία: ο Ιησούς Χριστός. «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε· ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο» (Ιω. 1,18).

Ποιος είναι άραγε απ’ τους δυο μεγαλύτερος; ο κόσμος ή ο άνθρωπος;

 

Ποιος είναι άραγε

απ’ τους δυο μεγαλύτερος; ο κόσμος ή ο άνθρωπος;

Σε λίγο, βαδίζαμε μόνοι, κοιτάζοντας

πέρα στο βάθος. Είχεν απ’ ώρα

δύσει ο ήλιος. Πρίν να προφτάσει

γλυκός σαν μετέωρο μάτι παιδιού,

ν’ ανατείλει ο έσπερος, πήραν να γίνονται

πράγματα άλλα μες στον ορίζοντα.

Μέσα στο ημίφως σηκωνόνταν αυλαίες.

Ρωσική επίθεση στη Λαύρα των Σπηλαίων Κιέβου - Του Β. Β.

 

 Ρωσική επίθεση στη Λαύρα των Σπηλαίων Κιέβου. 

Μήπως διαβάσατε κάποια δήλωση, 

καταδίκη, 

κάποια ανακοίνωση έστω 

από τον Μακαριότατο Σερβίας Κ. κ. ΠΟΡΦΥΡΙΟ; 

Η επόμενη μέρα στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου

Χθες, Πρέσβεις από αρκετά έθνη, μεταξύ των οποίων και ο Πρέσβης της Ελλάδας, επισκέφθηκαν τη Λαύρα του Κιέβου-Πετσέρσκ μετά από έναν ακόμα φρικιαστικό νυχτερινό βομβαρδισμό του Κιέβου. Είδαν από πρώτο χέρι τη ζημιά που προκλήθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά και πολιτιστικά ορόσημα της Ουκρανίας από δύο ρωσικά drones.

Ο καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως, κεντρικό κομμάτι του συγκροτήματος Λαύρας που καταγράφεται στην UNESCO Παγκόσμιας Κληρονομιάς, υπέστη σοβαρές ζημιές που θα απαιτήσουν περίπου δύο χρόνια για την αποκατάσταση.

Καταδικάζουμε απερίφραστα αυτή τη νέα ρωσική επίθεση στο Κίεβο και εκφράζουμε τον έντονο σεβασμό μας για το έργο της Κρατικής Υπηρεσίας Έκτακτης Ανάγκης της Ουκρανίας. Όπως πληροφορηθήκαμε, τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης ανταποκρίθηκαν ταυτόχρονα σε 28 ξεχωριστές τοποθεσίες σε όλο το Κίεβο χθες το βράδυ! Η γρήγορη παρέμβασή τους βοήθησε στον περιορισμό των ζημιών στη Λαύρα και στη διατήρηση πολύτιμων πολιτιστικών και θρησκευτικών τεχνουργημάτων, συμπεριλαμβανομένου του εικονοστάσιου του καθεδρικού.

ΑΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΝ ΝΕΣΤΟΡΙΟΝ - π. Ἐπιφάνιος Ἰ. Θεοδωρόπουλος,

ΑΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΝ ΝΕΣΤΟΡΙΟΝ

«Θαυμάζει τις τὴν χριστιανικὴν εὐγένειαν τῆς ἐπιστολῆς. Ἐν αὐτῇ ὁμιλοῦν δύο Πατριάρχαι καὶ δύο ολόκληροι Σύνοδοι (διότι, ὡς εἴδομεν, ὁ Ἅγιος Κύριλλος, "διαμαρτύρεται τρίτῳ τούτῳ γράμματι", ὁμοῦ τῇ ἁγίᾳ Συνόδῳ, ... προεδρεύοντος Καιλεστίνου τοῦ Ἐπισκόπου). Δὲν ὁμιλεῖ οὔτε Πρεσβύτερός τις ὀνόματι Ἐπιφάνιος, οὔτε Μοναχός τις ὀνόματι Θεοδώρητος. Καὶ ὅμως! Ἐπανειλημμένως λέγει περὶ τοῦ αἱρεσιάρχου: "Ἡ σὴ εὐλάβεια"! Καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις δὲ ἐπιστολαῖς τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου ὁ αἱρετικὸς Νεστόριος προσφωνεῖται συνεχῶς διὰ τῶν φράσεων: "Ἡ σὴ εὐλάβεια" καὶ ἡ "σὴ θεοσέβεια"!!! Βεβαίως ταῦτα δὲν ἦσαν ἐκφραστικὰ πραγματικότητος, ἀλλ᾿ ἁπλαὶ φράσεις εὐγενείας. 

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: "Μπήκε το νερό στο αυλάκι" - Τι αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ στο parapolitika.gr για το "πράσινο φως" Ερντογάν

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: "Μπήκε το νερό στο αυλάκι" - Τι αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ στο parapolitika.gr για το "πράσινο φως" Ερντογάν

Χρύσα Μακρή

Τι αναφέρεται

Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ αποκαλύπτει στο parapolitika.gr όλο το παρασκήνιο της ιστορικής απόφασης για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης

Έπειτα από 55 χρόνια, το αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης βαίνει σε αίσια κατάληξη και, όπως δήλωσε αποκλειστικά στο parapolitika.gr, ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ «μπήκε το νερό στο αυλάκι». Ο Γέρων Χαλκηδόνος είναι ο δεύτερος τη τάξει αρχιερέας του Οικουμενικού Θρόνου και ο πιο στενός και έμπιστος συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη. Εξ αυτού του λόγου, τον συνόδευσε στη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο Προεδρικό Μέγαρο.

Πότε αναμένεται να ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης

Μιλώντας στο parapolitika.gr ο κ. Εμμανουήλ δεν κρύβει την ικανοποίησή του για την ευμενή κατάληξη του ζητήματος όσο μας διευκρινίζει τις διαδικασίες επαναλειτουργίας της Σχολής, που τροφοδοτούσε με κλήρο όχι μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες και έμεινε κλειστή για μισό αιώνα. Όπως τονίζει ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος, «έδωσε εντολή ο Τούρκος πρόεδρος στον πρόεδρο του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Τουρκίας, το λεγόμενο YÖK (γιοκ), για να προχωρήσει η διαδικασία και ο διάλογος που υπάρχει με την αρμόδια Επιτροπή του Πατριαρχείου.

Ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών για την αύξηση των αποδοχών των Μητροπολιτών

Προ­βλη­μα­τί­στη­κα πο­λύ ἄν ἔ­πρε­πε νά γρά­ψω κά­τι ἤ νά σι­ω­πή­σω γι­ά τό ζή­τη­μα τῆς κυ­βερ­νη­τι­κῆς πρω­το­βου­λί­ας γι­ά τήν αὔ­ξη­ση τῶν ἀ­πο­δο­χῶν τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που καί τῶν Μη­τρο­πο­λι­τῶν, τό ὁ­ποῖ­ο αὐ­τές τίς μέ­ρες τό­σο θό­ρυ­βο προ­κα­λεῖ.

Ἡ ἐ­πί­μο­νη ὅ­μως σύ­στα­ση προ­σώ­που πού μέ πε­ρι­βάλ­λει μέ βα­θύ σε­βα­σμό καί πο­λλή ἀ­γά­πη μέ ἀ­νάγ­κα­σε τε­λι­κά νά πα­ρα­με­ρί­σω τούς δι­σταγ­μούς μου καί νά χα­ρά­ξω τίς γραμ­μές πού ἀ­κο­λου­θοῦν.

1. Δι­α­νύ­ω τό 24ο ἔ­τος τῆς ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­ας μου. Οὐ­δέ­πο­τε σέ σύ­νο­δο ἐ­τέ­θη ἤ δι­α­τυ­πώ­θη­κε γρα­πτῶς ἀ­πό κά­ποι­ον Ἱ­ε­ράρ­χη δη­μο­σί­ως αἴ­τη­μα αὐξήσεως τῶν ἀ­πο­δο­χῶν μας. Ἑ­πο­μέ­νως τό λε­χθέν ἀ­πό ἐ­πί­ση­μα χεί­λη ὅ­τι αὐ­τό ἀ­πο­τε­λοῦ­σε «πά­γι­ο αἴ­τη­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας», δέν εἶ­ναι ἀ­λη­θές.

2. Ὅ­τι δέν ἀν­τι­στοι­χοῦν οἱ ἀ­πο­δο­χές μας στή θέ­ση καί σ­τήν τι­μή πού ἀ­νέ­κα­θεν ἀ­πο­δί­δει ἡ Πο­λι­τεί­α, στό ὑ­φι­στά­με­νο πλαί­σι­ο σχέ­σε­ων, πρός τό λει­τούρ­γη­μά μας εἶ­ναι τοῖς πᾶ­σι γνω­στό.

Κα­νείς ὅ­μως ἀ­πό μᾶς τούς ἀρ­χι­ε­ρεῖς δέν δι­α­νο­ή­θη­κε αὐ­τό νά τό ἀ­παι­τή­σει. Τώ­ρα ἄν στίς ἐ­πι­κοι­νω­νί­ες τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που μέ τόν πρω­θυ­πουρ­γό, ὁ πρῶ­τος χαριτολογώντας «ἀ­πεί­λη­σε» νά με­τα­πη­δή­σει στό Ἰσ­λάμ καί νά ...γί­νει «μουφ­τῆς» (ἐ­πει­δή οἱ ἕλ­λη­νες μουφ­τῆ­δες ἀ­μεί­βον­ται κα­τά πο­λύ ὑ­ψη­λό­τε­ρα ἀ­πό τούς Μη­τρο­πο­λί­τες) καί ὁ πρω­θυ­πουρ­γός «φο­βή­θη­κε» μή­πως κον­τά στά ἄλ­λα προ­βλή­μα­τα πού ἀν­τι­με­τω­πί­ζει θά τοῦ τύ­χαι­νε καί αὐ­τό, δέν μπο­ρῶ νά γνω­ρί­ζω...

Από 18 με 27 Ιουνίου το 2016 συγκροτήθηκε η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, στην Ορθόδοξη Ακαδημία στην Κρήτη.

Από 18 με 27 Ιουνίου το 2016 

συγκροτήθηκε η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, 

στην Ορθόδοξη Ακαδημία στην Κρήτη.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαίος μεταξύ άλλων ανέφερε:

 «Οὕτως, ἡ ἐν Συνόδῳ σύναξις τῆς Ἐκκλησίας καθιστᾷ αὐτήν, κατ᾿ ἐπέκτασιν, καὶ ἱεραποστολικήν, τουτέστιν ἐξωστρεφῆ, πορευομένην “εἰς πάντα τὰ ἔθνη” (πρβλ. Ματθ. κη΄,19), διὰ νὰ μεταφέρῃ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ πρὸς πάντα ἄνθρωπον, μετέχουσα εἰς τὰς διακυμάνσεις τῆς Ἱστορίας, ὡς “σημεῖον εἰς τὰ ἔθνη (Ἡσ. ια΄, 12) τῆς ἐρχομένης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, μὴ συσχηματιζομένη τῷ αἰῶνι τούτῳ (πρβλ. Ρωμ. ιβ΄,2), ἀλλὰ καὶ μὴ ἀρνουμένη νὰ ἄρῃ ἐπὶ τῶν ὤμων της τοὺς ποικίλους σταυροὺς πάντων τῶν ἀνθρώπων, κηρύττουσα τὴν Ἀνάστασιν. Ἐργαζόμενοι ἐν Συνόδῳ, “τῶν θυρῶν κεκλεισμένων” (Ἰω. κ΄, 19), καὶ ἀναμένοντες τὸν Ἰησοῦν νὰ ἔλθῃ ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, μεταφέρων ἡμῖν τὴν εἰρήνην Αὐτοῦ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ἂς ἔχωμεν πάντοτε ἐν νῷ ὅτι οἱ περιβάλλοντες τὴν αἴθουσαν ταύτην τοῖχοι εἶναι διαφανεῖς, καὶ ὁ κόσμος ἀναμένει νὰ ἀκούσῃ καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν “τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς Ἐκκλησίαις” (Ἀποκ. β΄, 7).

Ἡ ἄνεση καί ἡ εὐτυχία μας - Παναγιώτης Τρεμπέλας

 Ἡ ἄνεση καί ἡ εὐτυχία μας ἐξαρτᾶται

ἀπό τό τί εἴμαστε γιά τόν Χριστό

καί ὄχι γιά τό τί εἴμαστε γιά τόν κόσμο.

Παναγιώτης Τρεμπέλας

Ὑπόμνημα, Α´  Κορ. ζ´ 20

Ι. Ν. ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λεοντίου, και των συν αυτώ, Υπάτου και Θεοδούλου (18 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος, εκατάγετο μεν από την Ελλάδα, ήτον δε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουεσπεσιανού, εν έτει ο’ [70] και επειδή είχεν ανδρίαν και ρώμην φυσικήν, η οποία αυξήνθη μαζί με την ηλικίαν του σώματος, δια τούτο εσυναριθμήθη εις τα στρατιωτικά τάγματα. Φανείς δε εις τον πόλεμον ανδρείος και πολλάς νίκας κατορθώσας, προς τούτοις δε, φημισθείς και ότι είχε σύνεσιν και λογισμόν φρόνιμον, δια ταύτα όλα ετιμήθη με το φόρεμα της στρατηγικής αξίας, και με τα άλλα σημεία αυτής, ήτοι έγινεν αρχιστράτηγος. Ούτος λοιπόν ευρισκόμενος εις την εν τη Αφρική Τρίπολιν, ελεημονούσε τους πτωχούς από τα βασιλικά σιτηρέσια, και γνησίως και καθαρώς ελάτρευε τον Χριστόν. Μαθών δε δι’ αυτόν Αδριανός ο ηγεμών της Φοινίκης, απέστειλεν εις τον Άγιον Ύπατον τον Τριβούνον, μαζί με άλλους δύω στρατιώτας, ένας από τους οποίους ωνομάζετο Θεόδουλος. Ο δε Ύπατος πηγαίνωντας εις τον Άγιον, εκρατήθη από μίαν θέρμην υπερβολικήν, και ήκουσε μίαν φωνήν, η οποία ήλθεν άνωθεν. Εφάνη δε και Άγγελος Κυρίου εις αυτόν λέγων, ότι ανίσως θέλη να ελευθερωθή από την ασθένειαν, είναι ανάγκη να επικαλεσθή τρεις φοραίς τον Θεόν του Λεοντίου. Την φωνήν δε αυτήν, ήκουσε και ο Θεόδουλος.

Μνήμη του Αγίου μάρτυρος Λεοντίου (18 Ιουνίου)

 Σήμερα, 18 Ιουνίου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Λεοντίου επισκόπου Νεαπόλεως της Εκκλησίας Κύπρου και του συνώνυμού του Λεοντίου, που μαρτύρησε μαζί με τους Αγίους ΄Υπατο και Θεόδουλο.
Ο Μεγαλομάρτυρας Λεόντιος καταγόταν από την Ελλάδα και έζησε τον πρώτο αιώνα, επί αυτοκράτορα Βεσπασιανού. Ομολογούσε τον Τριαδικό Θεό πάντα με διάκριση και ταπείνωση. Δεν απέκρυψε τη χριστιανική του ιδιότητα. Ούτε έπαυσε να συμπαραστέκεται στους πάσχοντες συνανθρώπους του.
Ο Λεόντιος ευρισκόμενος στην Αφρική, ήρθε να τον συλλάβει ο έπαρχος ονόματι Ύπατος. Τότε, ο Λεόντιος απάλλαξε τον Έπαρχο από φοβερό πυρετό. Ο Ύπαρχος και ο στρατιώτης Θεόδουλος γνώρισαν το Ευαγγέλιο και πίστεψαν στον Ιησού Χριστό και, αφού με θάρρος υπέμειναν φρικτά βασανιστήρια, τότε ο Ύπατος όσο και ο Θεόδουλος αποκεφαλίστηκαν.
Ακολούθως, ο Μεγαλομάρτυρας Λεόντιος, ομολογώντας μέχρι τέλους τη χριστιανική πίστη του, παρέδωσε το πνεύμα στον Κύριο.

Ἐν εἰκοστῷ αἰῶνι - Πανίκος Θεοφάνους

 

 Ἐν εἰκοστῷ αἰῶνι

π. Αυγουστίνος Καντιώτης

Δε γίνονται τέτοια

εν εικοστώ αιώνι!

Πού ξανακούστηκε,

η πιο κοντόσωμη,

από τις λεύκες,

στις Λεύκες τις Παριανές,

να ρίξει τέτοιο

θεόρατο μπόι ;

Δε γίνονται τέτοια

εν εικοστώ αιώνι!

Να συνωστίζονται τόσα και τόσα,

σε μια σπάνια μορφή,

Πατερική,

αυθεντικά Χρυσοστομική .

Και να διεκδικούν με πάθος,

την πρώτη θέση,

για σένα παππούλη,

για σένα,

που το μόνο που αποδεχόσουν

για τον εαυτό σου,

ήταν το έσχατος.

Έσχατος πάντων ...

Τετραετές μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτου Σωτηρίου Τράμπα

Τετραετές μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτου Σωτηρίου Τράμπα

Την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 το Πατριαρχικό Ίδρυμα Ορθοδόξου Ιεραποστολής Άπω Ανατολής και η Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού τέλεσαν μετά την Θεία Λειτουργία μνημόσυνο του Μητροπολίτου Πισιδίας, του από Κορέας, κυρού Σωτηρίου Τράμπα στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέας Ιωνίας για την συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από την εκδημία του.

Τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ εκπροσώπησε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως αρχιμανδρίτης π. Τιμόθεος Ηλιάκης.

Για τον μακαριστό ιεράρχη ομίλησε καταλλήλως ο πρωτοπρεσβύτερος π. Άγγελος Βακαλόπουλος, χειροτονηθείς υπό του ιδίου και συνεργάτης στη Μητρόπολη Πισιδίας, ο οποίος τόνισε τα πνευματικά χαρίσματα και τις θείες αρετές του φλογερού ιεραποστόλου και ακάματου εργάτου του αμπελώνος του Χριστού για τα οποία στη συνείδηση των πολλών κατέστη μια αγιασμένη μορφή της εκκλησίας μας. Μεταξύ άλλων ανέφερε: «…Κατάφερε να λάμψει ξανά η φλόγα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Κορέας που κινδύνευε να σβήσει μετά τον εκεί πόλεμο και σήμερα με τις καρποφόρες ενέργειες του λειτουργεί ως μια άρτια οργανωμένη Μητρόπολη ενταγμένη στους κόλπους του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΤΑΝΚΣ, ΕΦΗΜΕΡΙΣ " ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ", 15/9/1974

«Αρχιεπίσκοπος των τανκς»! Ως γράφομεν και εις το κύριον άρθρον, ούτως ωνομάσθη ο κ. Σεραφείμ Τίκας από την ημερήσιαν εφημερίδα των Πατρών «Πελοπόννησος» (φ. 30^ης Αυγούστου). Η εν λόγω εφημερίς έχει λάβει θέσιν ορθήν εις το εκκλησιαστικόν. Διά εμπεριστατωμένων δημοσιευμάτων αυτής, εις τα κυρία άρθρα και σχόλια, καυτηριάζει τας πρωτοφανείςς δικτακτορικάς ενεργείας του Σεραφιμικού καθεστώτος. Η εφημερίς λοιπόν αυτή ονόμασε τον κύριον Σεραφείμ Αρχιεπίσκοπον των τανκς. Και δεν είχεν άδικον. Διότι ο κύριος Σεραφείμ όχι μόνο να ανήλθεν επί του πρώτου θρόνου της Ελλαδικής Εκκλησίας τη υποστηρίξει της Ιωαννιδείου διδακτορίας των τανκς, αλλ’ ανεβιβάσθη περαιτέρω υπό της δικτατορίας ταύτης επί των τανκς των δύο Συντακτικών Πράξεων 3 και 7/74, αι ερπύστριαι των οποίον συνέθλιψαν 12 τιμίους και ηθικούς Μητροπολίτας.  Τα τανκς ταύτα είναι ήδη παρωπλισμένα. Αλλά τα θύματα των παραμένουν εν «εκπτώσει», ο δε επ’ αυτών επιβάς Αρχιεπίσκοπος παραμένει εισέτι εις τον αρχιεπισκοπικόν θρόνον. Έως πότε η παρούσα Κυβέρνησις, η οποία κατέλυσε το κράτος των τανκς, θα αν έχετε τον Αρχιεπίσκοπον των τανκς;

«Εκκλησιαστικός Αγών»  15/9/1974

Εκδήλωση για τον Όσιο Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο στην Αγιοτόκο Θεσσαλονίκη...

 

ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - Παύλος Σαββίδης

ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΚΑΙ Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Παύλος Σαββίδης

            Ένα αδυσώπητο και εξόχως απογοητευτικό ερώτημα κυκλοφορεί ευρέως στα χείλη όλων όσων έχουν τα αισθητήρια της ψυχής τους ανοιχτά και συλλαμβάνουν τα σύγχρονα  μηνύματα. Τελικά δηλαδή μήπως όσα βλέπουμε και ακούμε είναι «σημεία των καιρών»; Εάν μάλιστα θα θέλαμε να τα χαρακτηρίζαμε, ίσως η μόνη λέξη που θα θέταμε ως προμετωπίδα είναι μία. Αποστασία! Το δε τραγικό σε όλη την υπόθεση είναι πως αυτή διαφημίζεται ως ο σωστός τρόπος ζωής, και η αμαρτία στεφανώνεται και χειροκροτείται. Και δεν είναι εκτός πραγματικότητας η προσπάθεια των εχθρών του Γένους μας για αποχριστιανοποίηση των Ελλήνων, ώστε να είμαστε εύκολη λεία των διεθνών συμφερόντων και ολοκληρωτικών ιδεολογιών.

            Η εδώ εγχώρια άθεη κουλτούρα, οι νομιζόμενοι και ως «πνευματικοί άνθρωποι» όλων των πολιτικών αποχρώσεων και οι ετεροκίνητοι τηλεπαρουσιαστές και δημοσιογράφοι, προσπαθούν με τα γραφόμενα και λεγόμενά τους να μας αφαιρέσουν την πίστη, την ελπίδα, και την αγάπη, και ως αντίδοτο να φέρουν μια γήινη υπερβολική ευημερία, φυσικά ερήμην του Θεού, και  άρνηση της αιωνιότητας. Η αυτοκτονία νέων παιδιών μας, με ηθικούς αυτουργούς όλους τους παραπάνω, βεβαιώνει του λόγου το ασφαλές! Αριστεύουμε στην αμαρτία ως λαός και ως πρόσωπα. Γίναμε πρωτοπόροι στη διαφθορά, στους φόνους των αγέννητων παιδιών, στην βλασφημία, στην αισχρολογία, από τις σχολικές αυλές, τα πεζοδρόμια, τις γειτονιές, τους εξώστες μέχρι τις θεατρικές παραστάσεις.

Αγγελική Πολίτη-Πανταζή

Έφυγε για τους ουρανούς μια σεβαστή Κυρία της Πάτρας 

και του Χριστιανικού Έργου,

η Αγγελική Πολίτη-Πανταζή

συνεργάτιδα στην Χριστιανική Στέγη Πατρών.

 Οι γονείς της, άνθρωποι του Θεού, την ανέθρεψαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Ο αείμνηστος πατέρας της Νικόλαος Πανταζής, ήταν η ψυχή που ίδρυσε την Στέγη, και συνεργάστηκε ομαλά με τον Θεολόγο Σπύρο Αθανασίου τον αξέχαστο αγωνιστή για την ανοικοδόμησή της.

Παράλληλα με τις σπουδές της, απόφοιτος του Αρσακείου Πατρών, και στη συνέχεια στη Χαροκόπειο Σχολή Αθηνών, εργάσθηκε από νέα ως τα στερνά, στο ιεραποστολικό πνευματικό έργο των Κατηχητικών και των Κύκλων «Όλα για τη δόξα του Θεού». Ήταν πάντα δοτική, σοβαρή, υπεύθυνη, ευγενική, καλοσυνάτη, ολιγόλογη και δραστήρια.

Παντρεύτηκε τον ευσεβή και σπουδαίο παιδίατρο της Πάτρας Παναγιώτη Πολίτη, και δημιούργησαν μια οικογένεια ευλογημένη, με εξαιρετικά παιδιά  την Ιωάννα, τον Στάθη, τον Σπύρο, τον Νίκο, στους οποίους από καρδίας εύχομαι να έχουν την ευλογία της.

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

  Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων  Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο  Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα. 

            Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η  Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος  υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.

Όταν η ευτυχία γίνεται εμμονή - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν η ευτυχία γίνεται εμμονή

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η ευτυχία δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην καταστροφή

Υπάρχουν ειδήσεις που διαβάζονται γρήγορα και ξεχνιούνται το ίδιο γρήγορα. Και υπάρχουν γεγονότα που μοιάζουν με καθρέφτη μιας βαθύτερης κοινωνικής ασθένειας. Η υπόθεση της δολοφονίας του Πολωνού πανεπιστημιακού καθηγητή στην Αγία Παρασκευή και η πρόσφατη αυτοκτονία της πρώην συζύγου του μέσα στις φυλακές δεν είναι απλώς ένα ακόμη αστυνομικό χρονικό. Είναι η ιστορία μιας πορείας που ξεκίνησε με την αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας και κατέληξε σε μια αλυσίδα θανάτου, πόνου και ανείπωτης απώλειας. Στο τέλος αυτής της διαδρομής δεν υπάρχει κανένας νικητής. Ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε, μία γυναίκα έδωσε τέλος στη ζωή της και δύο παιδιά βρέθηκαν να θρηνούν και τους δύο γονείς τους.

Πόσο λεπτή είναι, άραγε, η γραμμή ανάμεσα στην επιθυμία για μια καλύτερη ζωή και στην εμμονή που μετατρέπει τον άνθρωπο σε αιχμάλωτο των παθών του; Ζούμε σε μια εποχή που υμνεί διαρκώς το «δικαίωμα στην ευτυχία». Μας βομβαρδίζουν καθημερινά μηνύματα που μας λένε ότι αξίζουμε τα πάντα, ότι δεν πρέπει να ανεχόμαστε καμία δυσκολία, ότι οφείλουμε να διεκδικούμε ό,τι επιθυμούμε εδώ και τώρα. Όμως σπανίως συζητούμε για τα όρια. Σπανίως μιλούμε για τη στιγμή που η επιθυμία μετατρέπεται σε εμμονή, όταν το «θέλω» γίνεται τόσο απόλυτο ώστε εξαφανίζει τον άλλον άνθρωπο.

"Άνσελμος της Αόστας: Μονολόγιον, Μέρος Ι " - Παντελή Αντ. Τομάζου

  "Άνσελμος της Αόστας: Μονολόγιον, Μέρος Ι "

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

 

Όταν ενοχλούμαστε από ακάθαρτους λογισμούς

Όταν ενοχλούμαστε από ακάθαρτους λογισμούς, δεν σημαίνει ότι πέσαμε ήδη στην κατηγορία όσων πράττουν τα φαύλα. Όταν όμως η ψυχή χαλαρώσει την έντασή της και ο νους από αμελημένη και ακόλαστη δίαιτα σχηματίζει θολές και σκοτεινές φαντασίες και λείψουν οι κόποι της αρετής από ραθυμία για μελέτη και προσευχή, τότε και χωρίς να κάνομε τα φαύλα κατατασσόμαστε στην περιοχή εκείνων που κυλιούνται θεληματικά μέσα στις ηδονές.

Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος

Η καρδιά του ανθρώπου

 

Η καρδιά του ανθρώπου 
μοιάζει πολύ με τη θάλασσα: 
έχει τις καταιγίδες της, 

τις παλίρροιες και τα βάθη της. 
Έχει επίσης και τα μαργαριτάρια της.

Βίνσεντ Βαν Γκογκ

Κατασκηνώσεις Νέων της Χριστιανικής Στέγης Πατρών στην Ρίζα Ναυπακτίας

Η Κατασκήνωση «Τιβεριάδα» της Χριστιανικής Στέγης Πατρών στη Ρίζα Αντιρρίου, θα φιλοξενήσει και φέτος  αγόρια και κορίτσια, νέους και  νέες σε ένα μαγευτικό  ευλογημένο περιβάλλον στους πρόποδες της Παλιοβούνας (Κλόκοβας) Αιτωλοακαρνανίας, δίπλα στην θάλασσα.

Πάνω από 400 παιδιά και νέοι θα γευτούν και φέτος τη χαρά της ομαδικής ζωής, μαθαίνουν να ζουν μαζί, ψυχαγωγούνται με τρόπο ευχάριστο και δημιουργικό, προβληματίζονται και ευαισθητοποιούνται σε σύγχρονα θέματα και εκπαιδεύονται μέσα από πρωτότυπες ομαδικές δραστηριότητες και οικολογικές πρωτοβουλίες.

Κυρίως όμως μαθητεύουν στην τέχνη της αληθινής χριστιανικής επικοινωνίας μέσα στα πλαίσια της Ορθόδοξης Χριστιανικής και Ελληνικής Παράδοσης του τόπου μας.

Στις κατασκηνώσεις «Τιβεριάδα» εργάζονται τελείως εθελοντικά έμπειρα στελέχη με επιστημονική κατάρτιση αλλά κυρίως ορθόδοξο χριστιανικό ήθος. Διακονούν το σημαντικό, πολύπλευρο και πολυσχιδές έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, με την συνεχή ευλογία και την ολοπρόθυμη στήριξη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου.