ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ…ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ! - Μ. Πρωτοκλήτου

ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ…ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

Μ. Πρωτοκλήτου

                 Μία ζωὴ ἀκοῦμε σὲ προεκλογικὰ προγράμματα βαρύγδουπες ἐξαγγελίες: Θὰ σᾶς κάνουμε Σχολεῖα  σύγχρονα, Σχολεῖα  μὲ πλούσιο ἐξοπλισμὸ,  σὲ ὅλη τὴν ἐπικράτεια καὶ στὰ ἀκριτικὰ μέρη… Θὰ διορίσουμε ἐκπαιδευτικοὺς μὲ πτυχία καὶ μεταπτυχιακὰ καὶ διδακτορικά… Δόξα τῷ Θεῶ! Ἐπιτέλους προσοχὴ καὶ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν καταταλαιπωρημένη ἀλλὰ ἐνδοξη  παιδεία μας, τὴν ἑλληνορθόδοξη.

                    Ὅμως δὲν καταλάβαμε  τό σπουδαιότερο: Μᾶς τελειώνουν τά παιδιά… Ὄντως δὲν ὑπάρχουν παιδιά! Μειώνονται τὰ παιδιά. Ἔτσι μειώνονται καὶ τά Σχολεῖα ποὺ λειτουργοῦν. Τὰ Σχολεῖα, ποὺ κλείνουν κατὰ συρροή, εἶναι ἄδεια καὶ βουβὰ ἀπὸ ἀπὸ παιδικὲς φωνές, ἀπὸ ζωή. Πολλὰ Σχολεῖα εἶναι ἐγκαταλελειμμένα καὶ ἀραχνιασμένα…καὶ κάποια ἀνακαινισμένα γιὰ πολιτιστικούς συλλόγους ἤ γιὰ τοπικὰ μουσεῖα…

                      Καὶ ὅταν κλείνουν τὰ σχολεῖα, κλείνουν καὶ τὰ παιδιατρειῖα, καὶ τὰ καταστήματα μὲ τὰ παιδικές τροφές καί ροῦχα, καὶ οἱ παιδικοὶ σταθμοί καί οἱ παιδότοποι. Πολλες δουλειές συρρικνώνονται. Καί οἱ φοιτητές λιγοστεύουν καί ὁ στρατός λιγοστεύει!...Ἐπικίνδυνη ἁλυσιδωτή φθορά. Φρικτὴ εἰκόνα οἱ χοντρὲς ἁλυσίδες καὶ τὰ μεγάλα λουκέτα.  Ἀναδίδει  βαριά ὀσμή ἀργοῦ θανάτου.

«Δεν ήρθαμε να κάνουμε κάτι καινούργιο· ήρθαμε να συνεχίσουμε αυτό που παραλάβαμε» - Μητροπολίτης Κινσάσας Θεοδόσιος

«Δεν ήρθαμε να κάνουμε κάτι καινούργιο· ήρθαμε να συνεχίσουμε αυτό που παραλάβαμε»

Σήμερα, Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Μάρκου, στη μεγάλη πόλη της Κινσάσας.

Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν οι Αρχιμανδρίτες Χρυσόστομος, Νικηφόρος και Παΐσιος, οι Πρωτοπρεσβύτεροι Καλλίνικος και Ραφαήλ, οι Πρωτοπρεσβύτεροι Αντώνιος, εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Κανάγκας, και Ιάκωβος, ο Αρχιδιάκονος Ιερόθεος και ο Διάκονος Ααρών.

Αντί κηρύγματος αναγνώσθηκε εγκύκλιο κήρυγμα του Σεβασμιωτάτου, με ιδιαίτερη αναφορά στην αυριανή μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Στο μήνυμά του ο Μητροπολίτης υπογράμμισε τη σημασία και τη θέση του Σταυρού στη ζωή κάθε ανθρώπου, ως σημείου θυσίας, ελπίδας και σωτηρίας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος παρουσίασε στους πιστούς τον νέο Αρχιμανδρίτη π. Παΐσιο, ο οποίος επέστρεψε από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου έλαβε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του και την εις Αρχιμανδρίτην χειροθεσία του από τα σεπτά χέρια του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄.

Ακολουθίες Υψώσεως Τιμίου Σταυρού με ερμηνεία

 

Ακολουθίες Υψώσεως Τιμίου Σταυρού με ερμηνεία

https://www.ymnologia.gr/files/minologia/09-14.pdf

Περί πλασμαφαίρεσης

 Περί πλασμαφαίρεσης

«Με αφορμή τα όσα ακούγονται και γράφονται τις τελευταίες ημέρες στα μέσα ενημέρωσης και το διαδίκτυο, η Α΄ Νεφρολογική Κλινική Α.Π.Θ., στο Γ.Ν.Θ. Ιπποκράτειο, στην ειδική Μονάδα της οποίας διενεργείται θεραπευτική πλασμαφαίρεση για διάφορες ασθένειες για πάνω από 40 έτη, επιθυμεί να ενημερώσει το ευρύ κοινό για τα εξής:

Η πλασμαφαίρεση ΔΕΝ είναι απλή αιμοληψία ή συρραφή επιφανειακού τραύματος! Αποτελεί εξειδικευμένη θεραπευτική μέθοδο εξωσωματικής κυκλοφορίας με στόχο την ταχεία απομάκρυνση από την κυκλοφορία παθολογικών ουσιών που βρίσκονται στο πλάσμα (αυτοαντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα ή άλλες πρωτεΐνες και μακρομόρια) που συμμετέχουν άμεσα στην παθογένεια μιας νόσου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θεραπεία επιτρέπει παράλληλα και την αναπλήρωση φυσιολογικών συστατικών του πλάσματος που απουσιάζουν ή βρίσκονται σε ανεπαρκή επίπεδα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, το αίμα του ασθενούς διέρχεται μέσω ενός εξωσωματικού κυκλώματος και διαχωρίζεται με ειδικές μεθόδους σε πλάσμα και έμμορφα στοιχεία (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια). Το πλάσμα απομακρύνεται και αντικαθίσταται με υγρό αναπλήρωσης, συνήθως φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα (fresh frozen plasma, FFP) ή διάλυμα αλβουμίνης, ενώ τα έμμορφα στοιχεία επιστρέφουν στον ασθενή.

Σαν σήμερα, πριν από 40 χρόνια

 Ήταν ένα ήσυχο σαββατόβραδο του Σεπτέμβρη, όταν ο χρόνος σταμάτησε απότομα για την Καλαμάτα. Ο σεισμός των 6,2 Ρίχτερ διήρκεσε αρκετά δευτερόλεπτα, μετατρέποντας μια ζωντανή πόλη 50.000 κατοίκων σε ένα απέραντο σύννεφο σκόνης και συντριμμιών.

Σήμερα, 40 χρόνια μετά, θυμόμαστε τα γεγονότα και αναδεικνύουμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες και συγκλονιστικές πτυχές εκείνης της περιόδου:

Η διπλή σωτήρια σύμπτωση: Το λιμάνι και ο Εσπερινός του Σταυρού

Παρά το τεράστιο μέγεθος της καταστροφής (4 πολυκατοικίες κατέρρευσαν εντελώς και το 20% των κτιρίων κρίθηκε άμεσα κατεδαφιστέο), ο αριθμός των θυμάτων (20 νεκροί) παρέμεινε αναλογικά μικρός. Αυτό οφείλεται σε μια απίστευτη συγκυρία: εκείνη ακριβώς την ώρα, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού βρισκόταν εκτός σπιτιού. Χιλιάδες άνθρωποι είχαν πλημμυρίσει το λιμάνι για τα εγκαίνια της νέας ακτοπλοϊκής γραμμής Καλαμάτας - Κρήτης, ενώ εκατοντάδες άλλοι πιστοί είχαν συγκεντρωθεί στις εκκλησίες και στα προαύλια των ναών για τον πανηγυρικό εσπερινό, καθώς ήταν παραμονή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Αν ο κόσμος βρισκόταν μέσα στα σπίτια του, η τραγωδία θα ήταν ανυπολόγιστη.

Πόσο κακή είναι η γνώση

Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία,

Στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία.

Και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους.

Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους

και την τελευταία δεκάρα,

όλο παράπονο

που η γνώση είναι τόσο ακριβή.

Κι όμως μήτε που υποπτεύονται

Πόσο κακή είναι η γνώση

Που προορίζεται για τα παιδιά τους

Μπέρτολτ Μπρεχτ

ΨΗΛΑ - Ex Grege

 

 ΨΗΛΑ

Ex Grege

Κήρυγμα στὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως 

 «καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν» (Ἰω. γ΄ 13-17)

Τὸ ἐπεισόδιο «Nosedive» (3η σεζόν) τῆς σειρᾶς τοῦ Netflix «Black Mirror» σκιαγραφεῖ μιὰ κοντινὴ δυστοπία ὅπου κάθε κοινωνικὴ ἀλληλεπίδραση βαθμολογεῖται ἄμεσα σὲ μιὰ κλίμακα ἀπὸ τὸ 1 ἕως τὸ 5. Ἡ κεντρικὴ ἡρωίδα, ἡ Λέισυ, ζεῖ παγιδευμένη σὲ ἕνα ἀσφυκτικὸ κυνήγι κοινωνικῆς ἀποδοχῆς, προσποιούμενη τὴν ἀπόλυτη εὐτυχία καὶ εὐγένεια γιὰ νὰ αὐξήσει τὸ σκορ της καὶ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση στὴν «ἐλίτ». Ὅταν μιὰ σειρὰ ἀπὸ ἀτυχῆ περιστατικὰ ὁδηγεῖ τὴν ἀξιολόγησή της σὲ ἐλεύθερη πτώση (nosedive), ἡ κοινωνία τὴν ἐξοστρακίζει βίαια. Στὸ τέλος, ἔκπτωτη καὶ φυλακισμένη, στερημένη ἀπὸ τὴν ψηφιακὴ ψευδαίσθηση τῶν ἀστεριῶν, βιώνει γιὰ πρώτη φορὰ τὴν πραγματικὴ ἐλευθερία τοῦ νὰ εἶναι ὁ ἑαυτός της, χωρὶς φίλτρα καὶ κοινωνικὰ προσωπεῖα.

Ἀγαπητοί μου. Ἢ μᾶλλον: ἀξιότιμοι χρήστες. Ἀγαπητοί μου ἀξιολογητές.

Χαμογελᾶστε. Ὄχι τόσο σφιγμένα. Πιὸ φυσικά. Ἂς δοῦμε τὸ προφίλ μας σήμερα. Φορέσαμε τὰ καλά μας. Βάλαμε τὸ ἄρωμά μας. Σιδερώσαμε τὶς ἀρετές μας. Στεκόμαστε στὰ στασίδια σὰν πορσελάνινα ἀγαλματίδια. Ὅλα παστέλ. Ὅλα φωτεινά. Ὅλα ἐλεγχόμενα.

Πόσα ἀστέρια δίνετε στὸ κήρυγμα μέχρι τώρα; Τέσσερα κόμμα ἑπτά; Ἢ μήπως ἤδη πέσαμε στὸ τρία;

Πατρῶν: «Τὸ αἷμα τους ἀχνίζει καὶ μᾶς... θυμίζει»

Σὲ κλῖμα βαθειᾶς συγκίνησης, ἐτιμήθησαν οἱ Ἥρωες καὶ Μάρτυρες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τὴν Κυριακὴ 13 Σεπτεμβρίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, τῆς προσφυγικῆς συνοικίας τῶν Πατρῶν.
Τὴν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὅπως καὶ τὰ Ἱερὰ Μνημόσυνα τῶν ὑπὸ τῶν Τούρκων φρικτῶς βασανισθέντων καὶ μαρτυρικῶς τελειωθέντων, Μικρασιατῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
Στὸν Ἱστορικὸ Ναό, τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Πατρῶν, τὸν ὁποῖον ἔκτισαν οἱ Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες, φυλάσσονται ἱερὰ κειμήλια, τὰ ὁποῖα μετέφεραν ἀπὸ τὶς ἀλησμόνητες Πατρίδες οἱ βασανισμένοι, κατατρεγμένοι καὶ ἐξουθενωμένοι Ἕλληνες, ὅσοι ἀπέμειναν ἀπὸ τὶς φρικτὲς σφαγὲς καὶ καταστροφὲς τῆς Σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν πόλεων.

Στὸν Ναὸ φυλάσσεται ἡ Ἱερὰ Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σμυρνιᾶς, τὴν ὁποία ἔσωσε ἀπὸ τὴν φλεγόμενη Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, ἡ ἀείμνηστη Φιλιώ Μανάρα, καὶ τὴν μετέφερε στὴν Πάτρα. Ἐπίσης ὁ Σταυρὸς εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, τὸν ὁποῖο μετέφερε στὴν Πάτρα, ὁ πρόσφυγας ἱερέας π. Κωνσταντῖνος, ἐφημέριος τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, χειροτονημένος ἀπὸ τὸν Ἱερομάρτυρα Ἅγιο Χρυσόστομο Σμύρνης, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἱερὰ σεβάσματα, εἶναι θησαυρισμένα στὸν Ἱερὸ Ναό, τά ὁποῖα μετέφεραν στὴν Πάτρα οἱ ἥρωες Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες.

Το χειρότερο με τον πάτο είναι …

 

Να γελάς πιο πλούσια από όλους τους ευτυχισμένους.

«Να γελάς πιο πλούσια από όλους τους ευτυχισμένους.

Να κλαις πιο αληθινά από όλους τους λυπημένους.

Και να αγαπάς.

Να αγαπάς όπως πρέπει να αγαπηθούν μια μέρα όλοι οι άνθρωποι»

Μενέλαος Λουντέμης

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Κορνηλίου του εκατοντάρχου (13 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο θείος Κορνήλιος δεν ήτον Ιουδαίος, ουδέ από τους υποκειμένους εις τον παλαιόν Νόμον. Αλλ’ ήτον, εθνικός μεν και απερίτμητος, κατά την αξίαν εκατόνταρχος, από την σπείραν, ήγουν τάξιν, την καλουμένην ιταλικήν, ευσεβής δε και φοβούμενος τον Θεόν με όλον τον οίκον του, μεταχειριζόμενος την των Χριστιανών πολιτείαν, αγκαλά και ακόμη δεν είχεν αξιωθή της χάριτος του Θεού, ουδέ του θείου Βαπτίσματος. Ούτος λοιπόν διατρίβωντας εις την Καισάρειαν της Παλαιστίνης, είδεν Άγγελον Κυρίου παρακινούντα αυτόν, δια να καλέση τον Απόστολον Πέτρον, και να ακούση από αυτόν εκείνα οπού πρέπουσιν. Όθεν ευθύς στέλλει και φέρει τον Κορυφαίον, όστις απεκαλύφθη τα περί του Κορνηλίου δια της αινιγματώδους εκείνης θεωρίας των εν τη σινδόνι ερπετών και θηρίων. Επειδή, αν την θεωρίαν εκείνην δεν έβλεπεν ο Πέτρος, βέβαια δεν ήθελε καταδεχθή να υπάγη εις άνθρωπον απερίτμητον και εθνικόν. Όταν λοιπόν επήγεν εις τον οίκον του ο Απόστολος, ευθύς επρόσπεσεν εις τους πόδας του ο Κορνήλιος. Και κατηχηθείς την πίστιν παρ’ αυτού, εβαπτίσθη, τόσον αυτός, όσον και οι λοιποί οπού εσυνάχθησαν εις τον οίκον του.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κορνηλίου (13 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού η Εκκλησία εορτάζει τα Εγκαίνια του Ναού Της του Χριστού Αναστάσεως, το 336 μ.Χ. και τα Προεόρτια της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού
Ο υμνογράφος εκφράζεται θεολογικά με την ευκαιρία των εγκανίων του ναού της Αναστάσεως, της νέας Σκηνής και του ζωηφόρου Σταυρού: «Σήμερον ὁ δεύτερος Ἀδάμ, Χριστὸς ἀνέδειξε, Παράδεισον νοητόν, τὴν νέαν ταύτην σκηνήν, φέρουσαν κατὰ ξύλου τοῦ τῆς γνώσεως, τὸ ζωηφόρον τοῦ Σταυροῦ, ὅπλον τοῖς ψάλλουσιν· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.» (Κανὼν β’, ᾨδὴ η’, τῶν Ἐγκαινίων. Ἦχος δ’).
Ο Ιερομάρτυρας Κορνήλιος ήταν Ρωμαίος εκατόνταρχος και θεοσεβούμενος άνθρωπος. Ομολόγησε την πίστη και εντάχθηκε στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία χάρη στο κήρυγμα του Απ. Πέτρου. Με την απόκτηση της γνήσιας εμπειρίας του εκκλησιαστικού φρονήματος, ξεκίνησε να διδάξει και ο ίδιος στη Φοινίκη, Κύπρο, Αντιόχεια και Έφεσο.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026 ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ, Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Γαλάτας 6: 11-18

 

Ἀδελφοί, ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί.	Αδελφοί, προσέξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας γράφω τώρα με το ίδιο μου το χέρι.
῞Οσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται.	Όσοι θέλουν ν' αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί σας υποχρεώνουν να περιτέμνεστε με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού.
Οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν,	Άλλωστε ούτε κι αυτοί που επιμένουν στην περιτομή τηρούν τον νόμο.
ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται.	Απλώς θέλουν να περιτέμνεστε εσείς, για να καυχηθούν που σας κατάφεραν να το κάνετε.
᾿Εμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ,	Όσο για μένα, δε θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από το σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού,
δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ.	το σταυρό που πάνω του πέθανε ο κόσμος για μένα κι εγώ για τον κόσμο.

Κυριακή πρό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή πρό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού: Ιωάννης 3:13-17

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Την Κυριακή πριν από την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Εκκλησία μάς οδηγεί στην καρδιά του μυστηρίου της σωτηρίας. Πριν ακόμη αντικρίσουμε λειτουργικά τον Σταυρό υψωμένο στο κέντρο του ναού, ακούμε τον ίδιο τον Χριστό να αποκαλύπτει τι σημαίνει αυτή η ύψωση: δεν είναι απλώς ένα γεγονός πόνου, ούτε μόνο μια ιστορική στιγμή αδικίας· είναι η φανέρωση της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο.

Ο Κύριος λέγει: «Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς». Με αυτά τα λόγια μάς αποκαλύπτει ότι η σωτηρία δεν είναι ανθρώπινη κατάκτηση. Ο άνθρωπος δεν μπορεί μόνος του να ανεβεί στον ουρανό, να νικήσει τον θάνατο, να θεραπεύσει την πληγή της αμαρτίας. Ο δρόμος ανοίγει επειδή ο Θεός πρώτος κατεβαίνει. Ο Υιός του Θεού γίνεται άνθρωπος, εισέρχεται στην ιστορία μας, φορά την αδυναμία μας, πλησιάζει τον πόνο μας. Κατεβαίνει στη γη, για να ανεβάσει τον άνθρωπο στον ουρανό.

Αυτή η κίνηση του Θεού είναι κίνηση αγάπης. Δεν ξεκινά από την αξία μας, αλλά από την ευσπλαχνία Του. Ο Θεός δεν περιμένει να γίνουμε πρώτα τέλειοι για να μας αγαπήσει. Μας αγαπά μέσα στην πτώση μας, μέσα στην αδυναμία μας, μέσα στην πνευματική μας σύγχυση. Γι’ αυτό και ο Χριστός μιλά αμέσως για τον Μωυσή και τον χάλκινο όφι στην έρημο. Όπως τότε οι Ισραηλίτες, πληγωμένοι από τα φίδια, έβλεπαν τον υψωμένο όφι και σώζονταν, έτσι και τώρα ο άνθρωπος, πληγωμένος από την αμαρτία και τον θάνατο, καλείται να στραφεί προς τον υψωμένο Χριστό.

Μη βασανίζεστε τόσο με τον σταυρό. Το λάδι να προσέξετε

 Έρχονται εδώ στο μοναστήρι καμιά φορά άνθρωποι που ετοιμάζονται να βαφτίσουν ένα παιδάκι και με ρωτούν:
«Πάτερ, τι σταυρό να πάρουμε; Χρυσό; Πόσα καράτια; Να είναι μεγάλος; Να είναι μικρός;»
Και τους λέω:
«Βρε παιδιά, ένα ξύλινο σταυρουδάκι πάρτε του».
Με κοιτάζουν.
«Ξύλινο, πάτερ; Για τη βάφτιση;»
Ε, ξύλινος δεν ήταν και ο πρώτος;
Τι φοβόμαστε; Μήπως στενοχωρηθεί ο Χριστός επειδή δεν κάναμε τον Σταυρό Του χρυσό;
Ο Χριστός επάνω σε ξύλο ανέβηκε. Εμείς γιατί θέλουμε να κατεβάσουμε το ξύλο και να κρατήσουμε το χρυσάφι;
Δεν είναι κακός ο χρυσός. Μη λέμε υπερβολές. Ούτε κάνει κακό η γιαγιά που θέλει να χαρίσει έναν χρυσό σταυρό στο εγγονάκι της. Αγάπη έχει.
Αλλά θέλει προσοχή η καρδιά.
Γιατί μπορεί σιγά σιγά να ξεχάσουμε τι φοράμε και να θυμόμαστε μόνο πόσο κόστισε.
Και τότε ο Σταυρός γίνεται κόσμημα.
Μα ο Σταυρός δεν δόθηκε στον άνθρωπο για να τον στολίζει.
Δόθηκε για να τον αλλάζει.
Γι’ αυτό λέω στους νονούς:
«Μη βασανίζεστε τόσο με τον σταυρό. Το λάδι να προσέξετε».

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

 ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δίνει στους Χριστιανούς την ευκαιρία να θυμούνται πάντα την ανυπέρβλητη σταυρική θυσία του Χριστού. Υλοποιώντας ο Θεός Πατήρ «βουλήν προαιώνιον», το προ αιώνων σχέδιό του, αποστέλλει στον κόσμο τον Υιό του, για να παραδοθεί στον θάνατο, ώστε να ανασύρει από την αιώνια απώλεια κάθε άνθρωπο που θα πιστεύει σ’ αυτόν και να του χαρίσει «ζωήν αιώνιον» (Κυριακή προ της Υψώσεως).

Ο Χριστός τόνισε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτή (Ιω. 15, 13). Έκτοτε ο Σταυρός, «το σημείον του Υιού του ανθρώπου», έγινε το σύμβολο της υπέρτατης θυσίας, η εικόνα της απέραντης αγάπης. Από ξύλο κατάρας, έγινε ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός. Η πηγή κάθε ευλογίας στη ζωή των ανθρώπων. Και ήταν απολύτως φυσικό να γίνει ο Σταυρός του Χριστού το πιο αγαπημένο ιερό κειμήλιο και αντικείμενο των Χριστιανών. Η αγία Ελένη ήταν η πρώτη που τον αναζήτησε και τον βρήκε. Ανέσκαψε τον τόπο του Γολγοθά, όπου είχε πεταχτεί ο Σταυρός από τους Εβραίους και είχε σκεπαστεί από ποικίλα υλικά. Και ανακάλυψε όχι μόνο αυτόν, αλλά και τους σταυρούς των δύο ληστών που συσταυρώθηκαν μαζί του.

Ποιος από τους τρεις όμως ήταν ο Σταυρός του Χριστού; Για να γίνει η πιστοποίηση αυτή, προσέφυγαν στη θεϊκή ετυμηγορία. Ενώ γινόταν η εξόδια πομπή μιας γυναίκας που είχε εκδημήσει από τα επίγεια, ακούμπησαν διαδοχικά τους τρεις σταυρούς στο νεκρό σώμα της. Με τους δύο σταυρούς δεν άλλαξε τίποτε, αλλά όταν ακούμπησε ο τρίτος σταυρός, η γυναίκα ξαναγύρισε στη ζωή. Αναστήθηκε. Και όλοι κατάλαβαν ότι πρόκειται για τον ζωηφόρο Σταυρό του Κυρίου μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».

Ὁ Χριστός θά ὑψωθεῖ ἐπί τοῦ Σταυροῦ, διά νά μή χαθεῖ εἰς τόν αἰώνιον θάνατον κανένας ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν εἰς Αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωήν αἰώνιον.  Διότι κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν ἔχει ἀναβῆ εἰς τόν οὐρανόν παρά μόνον Ἐκεῖνος πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανόν· καί ἔγινε διά τῆς Ἐνανθρωπήσεως, Θεάνθρωπος, ὁ Ὁποῖος περιεπάτησε εἰς τήν γῆν καί ὡς πανταχοῦ παρών Θεός, εἶναι πάντοτε καί εἰς τόν οὐρανόν μέ τόν Πατέρα καί τόν Παράκλητον.

Πίστις εἶναι νά πεθάνει κανείς γιά τόν Χριστό καί γιά χάρη τῆς ἐντολῆς Του πιστεύοντας ὅτι ὁ θάνατος αὐτός θά τοῦ γίνει πρόξενος αἰωνίου ζωῆς. Πίστις στόν Χριστό εἶναι ὄχι μόνο νά καταφρονήσουμε ὅλα τά εὐχάριστα τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, ἀλλά καί νά ἔχουμε ἐγκαρτέρηση καί ὑπομονή σέ κάθε πειρασμό πού μᾶς ἔρχεται καί μᾶς προξενεῖ λύπες, θλίψεις καί συμφορές, ὥσπου νά εὐδοκήσει  νά μᾶς ἐπισκεφθεῖ ὁ Θεός, χαρίζοντάς μας τήν Εἰρήνη Του.

Ἡ ὀρθή-ὀρθόδοξη περί Θεοῦ γνώμη τῆς ψυχῆς καί ἡ βαθύτατη πίστη πού συνοδεύεται μέ καταφρόνηση τῶν ὁρατῶν καί ἡ πράξη τῆς ἀρετῆς, ἡ ξένη πρός κάθε φιλαυτία, ἀποτελοῦν τρίπλοκο σχοινί^[1], πού δέ σπάζει εὔκολα ἀπό τά πνεύματα τῆς πονηρίας. Μέ τήν πίστη ἐλπίζουμε νά ἀπολαύσουμε τίς ἀμοιβές τῶν κόπων μας, γι’ αὐτό καί ὑποφέρουμε εὔκολα τούς κόπους τῶν ἀρετῶν. Καί καθώς ἐσωτερικά μᾶς βεβαιώνει τό Ἅγιο Πνεῦμα, παίρνουμε φτερά ἀπό τήν ἀγάπη καί πετοῦμε πρός τόν Τριαδικό Θεό, δι’ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ΟΧΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΟΧΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται. ᾿Εμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ» (Γαλ. 6, 13-14) .

«῎Αλλωστε οὔτε κι αὐτοὶ ποὺ ἐπιμένουν στὴν περιτομὴ τηροῦν τὸν νόμο. ῾Απλῶς θέλουν νὰ περιτέμνεστε ἐσεῖς, γιὰ νὰ καυχηθοῦν ὅτι σᾶς κατάφεραν νὰ τὸ κάνετε. ῞Οσο γιὰ μένα, δὲν θέλω ἄλλη ἀφορμὴ γιὰ καύχηση ἐκτὸς ἀπὸ τὸν σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, τὸν σταυρὸ ποὺ πάνω του ὁ κόσμος πέθανε γιὰ μένα κι ἐγὼ γιὰ τὸν κόσμο». 

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που νιώθουμε ότι οι άλλοι μας χρησιμοποιούν. Άλλοτε για οικονομικά οφέλη, άλλοτε για να μπαίνουμε εμείς μπροστά και εκείνοι να μην εκτίθενται, άλλοτε γιατί παίζουν και διασκεδάζουν μαζί μας, συνήθως επειδή αισθάνονται την ανάγκη να εξουσιάζουν. Και εκείνοι και εμείς λησμονούμε ότι το αληθινό νόημα της ζωής περνά από την αγάπη και την προσφορά, όχι από την εξουσία και την επίδειξη. Ο κόσμος μας όμως είναι έτσι δομημένος, που το «κατέχειν» και «εξουσιάζειν»  να θεωρούνται τα μείζονα, ενώ όποιος είναι δυναμικός, είτε εκ θέσεως είτε εκ χαρακτήρος, και μπορεί να επιβάλλει στους άλλους το θέλημά του, δοξάζεται.

Κυριακή προ της Υψώσεως - Δημήτριος Τσαντήλας

 

Ο ιατρός - θεολόγος κ. Δημήτριος Τσαντήλας αναπτύσσει στον παρόν κήρυγμα τη διδαχή της Εκκλησίας για τον Τίμιο Σταυρό, με αφορμή την Κυριακή προ της Υψώσεως.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιω. 3, 13-17)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Φιλοθέη, στις 7/9/2003)

 
Μόνιμος Ευεργέτης μας
 
Όσο και αν φεύγουμε μακριά από τον Θεό, ο Θεός έρχεται κοντά μας. Όσο και αν παίρνουμε λάθος πορεία, ο Θεός ζητά να μας επαναφέρει. Όσο και αν δημιουργούμε για τους άλλους και για τον εαυτό μας πόνο, λύπη και οδύνη, ο Θεός προσπαθεί να τα μεταβάλλει σε ευλογία και χαρά.
Γιατί είναι άγιος, αγαθός και φιλάνθρωπος. Μας έφτιαξε από αγάπη και δημιούργησε όλο τον κόσμο για μας. Και όσο προχωρεί η ιστορία, το διαπιστώνουμε όλο και περισσότερο, ότι είμαστε μέσα στο σύμπαν τα μόνα αφεντικά.
Εμείς - οι άνθρωποι - κυριαρχούμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε, γιατί ο Θεός μάς ευλόγησε και είπε: «κατακυριεύσατε της γης». Και όχι μόνο της γης. Αλλά και των ζώων και των πετεινών και των ιχθύων και κάθε ύπαρξης που βρίσκεται στη γη, στον αέρα και στη θάλασσα.
Όμως, εμείς παρά τις τόσες δωρεές του Θεού, αντί να στεκόμαστε απέναντί Του με ευγνωμοσύνη, κάνουμε ο καθένας το «ευθές ενώπιον των οφθαλμών αυτού» (Κριτ. 21,25), δηλαδή «ό,τι μας αρέσει». Βλέπουμε τις ευεργεσίες Του και σε ελάχιστο χρόνο τις ξεχνάμε. Γιατί αφήνουμε τον εαυτό μας και γοητεύεται ή απογοητεύεται από εκείνα που έχουμε μπροστά μας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Χαράλαμπος Οικονόμου

 

«Δίκαιοι εἰς τόν αἰῶνα ζῶσι καί ἐν Κυρίῳ

ὁ μισθός αὐτῶν καί ἡ φροντίς αὐτῶν παρά Ὑψίστῳ»

(Σοφ. Σολ. 5,15).

Με συγκίνηση, πληροφορήθηκα, εκ των υστέρων, την εν Κυρίῳ Κοίμηση του αγαπητού και σεβαστού μου,

 Πρωτοπρεσβυτέρου π. Χαράλαμπου Οικονόμου

εφημερίου ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Σαραβαλίου

μετά από ασθένεια, την οποία υπέμεινε με καρτερία, πίστη και δοξολογία στον Θεό.

Από τα πρώτα του βήματα στην Εκκλησία από Διάκονος στον Άγιο Δημήτριο Πατρών ως την Χειροτονία του εις Πρεσβύτερο, και την προσωρινή τοποθέτησή του στο Σαραβάλι, αυτό το προσωρινό έγινε μόνιμο, και η αγάπη του για τους ενορίτες του τον έκανε να μην δεχθεί μετάθεση και να διακονήσει το Σαραβάλι επί 52 έτη. 

Ο π. Χαράλαμπος ξεχώριζε για το βάθος της πνευματικότητάς του, την ταπεινή και αυθεντική αγάπη του για τον Χριστό, καθώς και την πλήρη αφοσίωσή του στην ιερατική του διακονία. Με πραγματικό θυσιαστικό φρόνημα, πίστη ακλόνητη και αστείρευτη αγάπη, ανέστησε την ενορία  και τον κατέστησε ζωντανό πνευματικό κύτταρο· κι ακόμα περισσότερο, στάθηκε πατέρας, ποιμένας και αδελφός για κάθε ψυχή που τον πλησίαζε. Εδώ θα καταθέσω την μαρτυρία μου. Μετά τον Θάνατο του π. Παναγή Θεοδωρακόπουλου, τον πλησίασαν για να του ζητήσουν να εξομολογούνται σε αυτόν οι: Κωνσταντίνος Καντζιούρας Μέλος της Αδελφότητας Ζωής, ο Λύσανδρος (μετά π. Χριστόδουλος) Φάσσος Θεολόγος-Λυκειάρχης και συγγραφέας, και ο σεμνός και ταπεινός μαθητής του Αγίου Γερβασίου Γεώργιος Δούβρης.  Ο π. Χαράλαμπος όπως μου είπαν, με πνευματική ευαισθησία, και την αρχοντική του απλότητα, τους αρνήθηκε, κρίνοντας ότι δεν μπορεί να τους δεχθεί.

Τι σημαίνει δουλεύω με αγάπη;

Τι σημαίνει δουλεύω με αγάπη;
Σημαίνει να υφαίνεις με κλωστές που
τραβάς απ' την καρδιά σου, σαν ναταν να
φορέσει το ύφασμα αυτό η αγαπημένη σου ψυχή...
Σημαίνει να χτίζεις ένα σπίτι με
στοργή, σαν να’ ταν να
κατοικήσει σ' αυτό η αγαπημένη σου ψυχή...
Σημαίνει να σπέρνεις με τρυφερότητα τους
σπόρους και με χαρά να συλλέγεις τη σοδειά,
σαν να’ ταν να φάει
τον καρπό η αγαπημένη σου ψυχή...

Πατρῶν πρός μαθητάς: «Συνεχίστε νὰἀγωνίζεσθε γιὰ τὴν γνώση καὶ τὴν ἀρετή»

Σὲ κλῖμα ἐνθουσιασμοῦ καὶ χαρᾶς, οἱμαθητὲς ἐπανῆλθαν στὶς σχολικὲς αἴθουσες μὲτὴν ἔναρξη τῆς νέας σχολικὴς χρονιᾶς.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶνκ.κ. Χρυσόστομος, ἐτέλεσε τὸν Ἁγιασμό, μὲ τὴνἔναρξη τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους, στὸΠειραματικὸ Γυμνάσιο καὶ Πειραματικὸ Λύκειο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν, στὸ Ἐκκλησιαστικὸ Λύκειο Πατρῶν καὶ στὴνΤριάντειο Ἐπαγγελματικὴ Σχολή.

•Στὰ Πειραματικὰ Σχολεῖα τοῦΠανεπιστημίου, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιὰτὴν ἀξία καὶ τῆς κατὰ κόσμον γνώσεως καὶσοφίας, ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὴν ἀξία τῆς κατὰ Θεὸνσοφίας καὶ γιὰ τὸν ἀγῶνα προκειμένου ὁ νέος ἄνθρωπος νὰ κατακτὴσῃ τὴν ἀρετή. Ἀπευθυνόμενος μὲ πατρικὴ ἀγάπη στὰ παιδιά, ἐτόνισε ὅτι τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ χρυσῆ ἐλπίδατῆς κοινωνίας μας καὶ τῆς Πατρίδος μας. Εἶναιτὸ καμάρι τῶν γονέων τους, τῆς Ἐκκλησίας, ὁλόκληρης τῆς κοινωνίας. Μαζὶ μὲ τὶς πατρικὲςσυμβουλές, ἔδωσε καὶ τὶς ἐγκάρδιες εὐχὲς γιὰὑγιεία, πρόοδο, χαρά, ἀξιοποίηση τοῦ χρόνου, συνύπαρξη μὲ ἀγάπη, ἀλληλεγγύη καὶ σεβασμὸστὴν προσωπικότητα τοῦ ἄλλου. Θεμέλιος τῆςζωῆς μας εἶναι ὁ Θεός. «Αὐτὸν τὸν θεμέλιονβάλετε στὴ ζωή σας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰἔλθουν», εἶπε ὁ Ἱεράρχης, στοὺς μαθητες καὶ τὶςμαθήτριες τῶν Σχολείων.

Γνώριζε σταδιακά ο Ιησούς το Ποιός ήταν;" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Γνώριζε σταδιακά ο Ιησούς το Ποιός ήταν;"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - «ΔΩΣΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΕΦΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ»

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Οι εγγραφές στα Κατηχητικά Σχολεία αρχίζουν στις 20 Σεπτεμβρίου.

 «ΔΩΣΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΕΦΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ»

Αγαπητοί μας γονείς,

Κάθε παιδί που μας εμπιστεύεται ο Θεός είναι μια μοναδική ευλογία και μια μεγάλη ευθύνη. Ως γονείς αγωνιζόμαστε καθημερινά να του προσφέρουμε ό,τι χρειάζεται για να μεγαλώσει με ασφάλεια, γνώσεις, εφόδια και όνειρα για το μέλλον. Μα, πάνω απ’ όλα, έχουμε την ανάγκη να το βοηθήσουμε να γίνει ένας άνθρωπος με αγάπη, πίστη, ευαισθησία, ελπίδα και αληθινές αξίες.

Τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε μια εποχή με αμέτρητες πληροφορίες και δυνατότητες, αλλά και με πολλές προκλήσεις. Βλέπουν, ακούν και δέχονται καθημερινά μηνύματα που συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να αξιολογήσουν.

Γι’ αυτό χρειάζονται δίπλα τους ανθρώπους που θα τα βοηθήσουν να ξεχωρίζουν το ουσιαστικό από το πρόσκαιρο και να ανακαλύπτουν τι πραγματικά αξίζει στη ζωή. Εδώ βρίσκεται η πολύτιμη προσφορά της Κατήχησης.

Μία ιστορική αναφορά που έχει σχέση με τον ναό του Αγίου Αυτονόμου στην Βιθυνία. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μία ιστορική αναφορά που έχει σχέση με τον ναό του Αγίου Αυτονόμου στην Βιθυνία.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Ο Άγιος Αυτόνομος εορτάζει στις 12 Σεπτεμβρίου.

Το έτος 602 ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος δολοφονήθηκε στον ναό του Αγίου Αυτονόμου όπου είχε καταφύγει για να κρυφτεί από τον στασιαστή Φωκά. Ο Μαυρίκιος έστειλε τον γιό του Θεοδόσιο να ζητήσει βοήθεια από τους Πέρσες αλλά το εγχείρημα απέτυχε.

Ο Μαυρίκιος έχασε το θρόνο του μετά από ανταρσία των στρατευμάτων της Θράκης, που στασίασαν όταν πήραν διαταγές να μην επιστρέψουν στα στρατόπεδά τους κατά τη διάρκεια του χειμώνα (για λόγους οικονομίας) και να διαχειμάσουν σε εχθρική περιοχή, βόρεια από το Δούναβη. Ένας από τους πρωτοστάτες της ανταρσίας, ο εκατόνταρχος Φωκάς, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.

Ήταν η πρώτη βίαιη αλλαγή καθεστώτος από την ίδρυση της Κωνσταντινουπόλεως, τρεις αιώνες πριν. Ο Μαυρίκιος βασανίστηκε και αποκεφαλίστηκε, αφού πρώτα υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει τη θανάτωση των έξι γιών του.

Σε μια κοινωνία που απεχθάνεται το γήρας

 

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ     

 
Τήν  Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν θά τελεσθεῖ Ἱερά Ἀγρυπνία ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Κατά τήν Ἱερά Ἀγρυπνία θά τεθεῖ πρός προσκύνηση τμῆμα Τιμίου Ξύλου καί θά ψαλοῦν οἱ Χαιρετισμοί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ἔναρξις: 8.15 μ.μ.                  Λῆξις: 1.00 π.μ.

• Τό πρωί τῆς ἑπομένης Δευτέρα 14 -9-2026 θά τελεσθεῖ Ὄρθρος καί Θεία Λειτουργία ἀπό ὥρας 7 π.μ. ἕως 9.45 π.μ.

Πού ‘σαι ρε μπρο!

 

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Αυτονόμου (12 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο θείος ούτος και γενναίος της ευσεβείας αγωνιστής Αυτόνομος, ήτον Επίσκοπος κατά την Ιταλίαν. Δια δε τον διωγμόν, οπού εκίνησε κατά των Χριστιανών ο βασιλεύς Διοκλητιανός εν έτει σϞη’ [298], ανεχώρησεν από την Ιταλίαν, και επήγεν εις ένα χωρίον της Βιθυνίας, καλούμενον μεν Σωρεοί, ευρισκόμενον δε εις το δεξιόν μέρος του κόλπου της Νικομηδείας· όπου και εξενοδοχείτο από ένα Χριστιανόν Κορνήλιον ονόματι. Επειδή δε διέτριψεν εις εκείνον τον τόπον καιρόν αρκετόν, δια τούτο έκτισεν εκεί ένα οίκον ευκτήριον. Και χειροτονεί Διάκονον τον ξενοδόχον του Κορνήλιον. Όθεν παραδούς εις αυτόν την φροντίδα και επιμέλειαν των εκείσε ευρισκομένων Χριστιανών, αυτός ανεχώρησεν εις την Λυκαονίαν και Ισαυρίαν. Εις τας οποίας επαρχίας κηρύξας την του Χριστού πίστιν, επανεγύρισε πάλιν εις τον Κορνήλιον, και χειροτονεί αυτόν Ιερέα. Επειδή δε έμαθεν, ότι ο Διοκλητιανός ήλθεν εις την Νικομήδειαν, και είχε θυμόν μεγάλον κατά των Χριστιανών, και μάλιστα εναντίον του, δια ταύτην την αιτίαν ανεχώρησεν εις τας πόλεις, οπού ευρίσκονται τριγύρω της Μαύρης Θαλάσσης. Κηρύξας δε και εκεί τον λόγον της ευσεβείας, εγύρισε πάλιν εις τους Σωρεούς, και χειροτονεί τον Κορνήλιον αρχιερέα.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Αυτονόμου (12 Σεπτεμβρίου)

 

Σήμερα, η Αγίας μας Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει την απόδοση του Γενεσίου της Θεοτόκου και τιμά τη μνήμη των Ιερομαρτύρων Αυτονόμου  (†313) και Κουρνούτου Ικονίου, των Μαρτύρων Θεοδούλου, Θεοδώρου Αλεξανδρείας, Ιουλιανού, Μακεδονίου, Τατιανού και Ωκεανού, καθώς και του Οσίου Κορνούτου που ασκήτεψε στην Κύπρο.
Ο Αυτόνομος ήταν επίσκοπος στην Ιταλία με πλούσια δράση. Όταν άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού, εγκατέλειψε τη θέση του, και πήγε στους Σωρεούς της Μ. Ασίας. Εκεί εγκαταστάθηκε στο σπίτι του χριστιανού Κορνήλιου και συνέχιζε να διδάσκει το Ευαγγέλιο.
Κατόπιν, μετέβη στη Λυκαονία και την Ισαυρία, συνεχίζοντας το θεάρεστο έργο. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι, χειροτόνησε διάκονο τον Κορνήλιο, τον οποίο με την επιστροφή αξιολόγησε το ποιμαντικό του έργο και τον χειροτόνησε ιερέα και επίσκοπο.
Η πολύπλευρη εκκλησιαστική δράση του Αγίου Αυτόνομου εξόργισε τους ειδωλολάτρες, οι οποίοι τον σκότωσαν με λιθοβολισμό ενώ λειτουργούσε.

ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΟΛΥ; - π. Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

ΠΑΤΕΡ,

ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΟΛΥ;

«Δεν σας πειράζει που αμφιβάλλω;»

 
11 Σεπτεμβρίου 2026.

Αρχιμ. Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

Ο Αγιασμός είχε τελειώσει.
Η αυλή άδειαζε. Άλλοι έφευγαν βιαστικά, άλλοι έψαχναν τους φίλους τους, οι καθηγητές μάζευαν χαρτιά και ανακοινώσεις. Έκλεισα το Ευχολόγιο και ετοιμαζόμουν κι εγώ να φύγω.
— Πάτερ… να σας ρωτήσω κάτι;
Γύρισα. Ένα παιδί στεκόταν λίγο πιο πίσω. Δεκαπέντε, δεκαέξι χρονών. Με το σακίδιο περασμένο στον έναν ώμο.
— Φυσικά.
— Μόνο μη μου θυμώσετε.
— Τώρα με τρόμαξες! Για πες.
Γέλασε. Ύστερα σοβάρεψε.
— Εγώ… δεν ξέρω αν πιστεύω πολύ. Γιατί με ραντίσατε;
Δεν απάντησα αμέσως. Όχι γιατί με ενόχλησε. Μου άρεσε που το είπε όπως ακριβώς το ένιωθε.
— Σε πείραξε που σε ράντισα;
— Όχι. Απλώς το σκέφτηκα.
— Τότε καλά έκανες.

Εκτός από τις πόρτες να ανοίξουν και οι ορίζοντες - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Εκτός από τις πόρτες να ανοίξουν και οι ορίζοντες

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Παιδεία δεν είναι να γεμίζουμε το μυαλό ενός παιδιού με πληροφορίες

Το πρώτο κουδούνι έχει έναν παράξενο ήχο. Για τα παιδιά σημαίνει τέλος στην ανεμελιά, πρωινό ξύπνημα, διάβασμα και πρόγραμμα. Για τους μεγαλύτερους, όμως, κουβαλά κάτι από νοσταλγία. Τη μυρωδιά καινούργιου τετραδίου, μια άδεια κασετίνα που περίμενε να γεμίσει, το ατσαλάκωτο σχολικό βιβλίο. Κάποτε η αγορά των σχολικών ήταν ολόκληρη τελετουργία. Το παιδί διάλεγε ακόμη και τη γόμα του. Σήμερα πολλοί γονείς μπαίνουν στο βιβλιοπωλείο με διαφορετική φιλοσοφία. «Τα απαραίτητα τώρα και βλέπουμε». Και ύστερα, λίγο λίγο, ό,τι προκύψει μέσα στη χρονιά.

Γιατί η περίφημη δωρεάν Παιδεία έχει και αυτή το κόστος της. Τα βασικά σχολικά είδη για ένα παιδί υπολογίζονται φέτος περίπου στα 100-120 ευρώ, χωρίς τσάντα και άλλα αναγκαία. Προσθέστε ρούχα, παπούτσια, ξένες γλώσσες, δραστηριότητες και αργότερα ίσως φροντιστήριο. Η λέξη «δωρεάν» αρχίζει να χρειάζεται αρκετούς αστερίσκους. Στην άλλη πλευρά της σχολικής πόρτας βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί. Άνθρωποι που καλούνται να εμπνεύσουν και να στηρίξουν παιδιά, όχι πάντοτε μέσα στις συνθήκες που θα έπρεπε. Ελλείψεις προσωπικού, προβλήματα υποδομών, αίθουσες που χρειάζονται επισκευές και σχολικά κτίρια που σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζουν μια Ελλάδα που έπρεπε να έχουμε αφήσει πίσω.