Η ΑΙΩΝΙΑ ΝΕΟΤΗΤΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Η ΑΙΩΝΙΑ ΝΕΟΤΗΤΑ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 Ο αδόκητος θάνατος του δημοφιλούς τραγουδιστή έφερε στο προσκήνιο ένα παλαιό ανθρώπινο αίτημα: τη διατήρηση της νεότητας και την υπέρβαση της φθοράς που φέρνουν το γήρας και ο δύσκολος τρόπος ζωής, όταν ο άνθρωπος δεν ακολουθεί τους συνήθεις ρυθμούς. Όταν κάποιος είναι χαρισματικός, ξεχωρίζει, γίνεται είδωλο στα μάτια των πολλών, όταν έχει να διαχειριστεί χρήματα και δόξα, οι ψυχικές του δυνάμεις δεν επαρκούνε. Και είναι γρηγορότερη η φθορά από ό,τι ζούνε οι άνθρωποι του μέσου όρου. Όμως η αγωνία και η αναζήτηση των πολλών είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο θα διατηρηθούνε νέοι, θα αντέξουνε, θα μπορέσουν να ανταποκριθούνε στις απαιτήσεις της εικόνας που έχουν φτιάξει είτε οι ίδιοι για τον εαυτό τους είτε οι άλλοι για εκείνους. Και εδώ έρχονται συχνά όσοι υπόσχονται θαύματα με τη βοήθεια της επιστήμης ή κάποιας τεχνικής που είναι μυστικό που αγοράζεται. Η φιλοσοφική λίθος των αλχημιστών του Μεσαίωνα έχει επανέλθει με άλλη μορφή.

                Θέλουμε να ζήσουμε, ει δυνατόν για πάντα. Πόσο κακό να είναι αυτό; Το εύλογο ερώτημα δεν αγγίζει όσους είναι ακόμη νέοι. Καθώς περνάνε όμως τα χρόνια, η αιώνια νεότητα ως ζητούμενο φυτεύεται και καλλιεργείται στον νου και στην καρδιά. Το ερώτημα όμως θα έπρεπε να τεθεί αλλιώς: γιατί να πεθαίνουμε; Έχουμε καταφέρει με τη βοήθεια της ιατρικής, της φαρμακευτικής, της τεχνολογίας να παρατείνουμε τη ζωή μας κατά πολύ σε σχέση με το παρελθόν.

Η λιτανεία του πολιούχου της Αθήνας περνά μπροστά από το σπίτι όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο άνθρωπος που την ομόρφυνε με αρχοντικά και δημόσια κτίρια εφάμιλλα με εκείνα της υπόλοιπης Ευρώπης

Η λιτανεία του πολιούχου της Αθήνας περνά μπροστά από το σπίτι όπου και άφησε την τελευταία του πνοή ο άνθρωπος που την ομόρφυνε με αρχοντικά και δημόσια κτίρια εφάμιλλα με εκείνα της υπόλοιπης Ευρώπης.
Ο Ερνέστος Τσίλλερ, πέθανε χρεωκοπημένος και λησμονημένος μένοντας με ενοίκιο στο όμορφο νεοκλασικό στην γωνία Σόλωνος και Κανάρη στο Κολωνάκι, είχε πριν χάσει σε πλειστηριασμό το δικό του αρχοντικό. Νωρίτερα, είχε χάσει και την έδρα του στο Πολυτεχνείο, αφού αρνήθηκε να συγκαλύψει τις οικονομικές καταχρήσεις που καθυστερούσαν την κατασκευή του Ζαππείου Μεγάρου!
Ο Άγιος Διονύσιος να τον έχει υπό την σκέπη του, η Αθήνα ευγνωμονούσα !

Δημήτρης Τριάντος

Τριάντα χρόνια αναμονής για έναν θάνατο που δεν έγινε (ακόμα)

 Το 1995, στο Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών, η 18χρονη τότε Κρίστα Πάικ (Christa Gail Pike) συμμετείχε στη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ (Colleen Slemmer). Μαζί της ήταν και ο τότε σύντροφός της, Τάνταριλ Σιπ (Tadaryl Shipp).

Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που μοιάζει σχεδόν απίστευτη:

Η Πάικ ήταν 18 ετών. Ο Σιπ ήταν 17.

Μία μόλις χρονιά διαφορά.

Η διαφορά αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για τη δικαστική τους μοίρα. Ο Σιπ, επειδή ήταν κάτω των 18 όταν έγινε το έγκλημα, δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Η Πάικ, αντίθετα, επειδή είχε ήδη συμπληρώσει τα 18, καταδικάστηκε σε θάνατο.

Αυτό δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο το έγκλημα της Πάικ ούτε τον πόνο της οικογένειας της Κόλιν Σλέμερ.

Το έγκλημα ήταν φρικτό.

Η Κρίστα Πάικ έμεινε στην πτέρυγα μελλοθανάτων τριάντα χρόνια.

Τριάντα χρόνια αναμονής για μια ημέρα που γνώριζε ότι μπορεί να είναι η τελευταία της.

Η 18χρονη που μπήκε στη φυλακή έγινε 20, 30, 40 και τελικά 50 ετών περιμένοντας τον θάνατο.

Τα περί ‘’Εκκλησιών μας’’ στον Ζελένσκι από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου - Του Β. Χαραλάμπους

 

Τα περί ‘’Εκκλησιών μας’’ στον Ζελένσκι από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_____________________

Σε βίντεο το οποίο υπάρχει στο youtube, το οποίο τιτλοφορείται, ‘’Τι  είπε με τον Ζελένσκι, τι θα γίνει με τον Τυχικό και αδελφότητα Αββακούμ’’ (AlphaNews Live), ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου μεταξύ άλλων, τόνισε ότι ‘’και σε μας υπάρχουν τόσοι ναοί τους οποίους ανέφερα, που βρίσκονται κάτω από κατοχή και ότι είναι απροσπέλαστα τα ιερά και τα όσιά μας…ε…δεν είπε ότι είναι αντίθετος προς αυτή την κατάσταση’’.  

Ακολούθως τόνισε τα εξής : ‘’Ο πρόεδρος Ορθόδοξος και ο ίδιος, Ορθοδόξου κράτους, ήταν φυσικό ερχόμενος στην Κύπρο, να συναντηθεί και μαζί μας και ήταν μια πολύ καλή συνάντηση.  Μη ξεχνούμε ότι έχουμε και καταστάσεις όμοιες.  Εκείνοι με κατοχή, εμείς με κατοχή.  Κάποιες εκκλησίες και εμάς καταστρέφονται και εκείνους και επομένως ανταλλάξαμε απόψεις γύρω από αυτό το θέμα’’.  Κατόπιν o Μακαριώτατος τόνισε το εξής : ‘’…και για τη σύσφιξη των περαιτέρω δεσμών των Εκκλησιών μας’’

Προς τι η αναφορά περί ‘’των Εκκλησιών μας’’ στον κ. Ζελένσκι;   Είχε μπροστά του ο Μακαριώτατος τον εβραϊκής καταγωγής Ζελένσκι, ο οποίος όχι μόνο Ορθόδοξος δεν είναι, αλλά ούτε και ετερόδοξος.  Είναι γνωστό ότι, η μοναδική τοποθέτηση του κ. Ζελένσκι για θέματα εκκλησιαστικά μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος της Ουκρανίας, η οποία και σχολιάστηκε ιδιαίτερα, ήταν όταν αντιπολιτευόμενος τον προηγούμενο πρόεδρο της Ουκρανίας κ. Ποροσένκο, έκρινε την ανάμειξή του  στην εκχώρηση  αυτοκεφάλου στα δύο σχισματικά μορφώματα της Ουκρανίας, με την ορθή διαπίστωση, περί ‘’εργαλειοποίησης της θρησκείας από την πολιτική’’. 

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Το Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026 τελέστηκε υπό του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου ο Αγιασμός της νέας Κατηχητικής χρονιάς, με τη συμμετοχή του Εφημερίου π. Ελευθερίου Κολιαβρά και του Διακόνου Κασσιανού Ιατρού, στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος  καλωσόρισε τα παιδιά και τους γονείς λέγοντας τους : "Αγαπητά μου παιδιά και αγαπητοί γονείς, καλή και ευλογημένη κατηχητική χρονιά!
Καθώς στεκόμαστε στην αφετηρία αυτής της νέας κατηχητικής χρονιάς, τελούμε την ακολουθία του Αγιασμού για να ζητήσουμε από τον Θεό να φωτίζει τα βήματα των  κατηχητών,  κατηχητριών καθώς και των παιδιών μας , χαρίζοντάς μας δύναμη, ειρήνη και πνευματικό φωτισμό.

Το Κατηχητικό δεν είναι ένα σχολείο με διαγωνίσματα και βαθμούς. Είναι μια ζεστή, ανοιχτή αγκαλιά! Είναι ο χώρος όπου μαθαίνουμε να ζούμε με τον Ιησού Χριστό, με αγάπη, συγχώρεση και σεβασμό, μελετώντας το Άγιο Ευαγγέλιο που είναι ο λόγος του Θεού, γνωρίζοντας τους Αγίους μας και ανακαλύπτοντας την ομορφιά της προσευχής και της εκκλησιαστικής ζωής.

Πάτρα, 4 Οκτωβρίου 1944

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος

και Άρης Βελουχιώτης

με τις Αρχές της Πάτρας

την ημέρα της Απελευθέρωσης των Πατρών.

Πάτρα, 4 Οκτωβρίου 1944

«Από τα φώτα του κόσμου στο φως του Χριστού» Συζήτηση με τον ηθοποιό Πέτρο Ξεκούκη στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το φως Του, τότε όλα τα υπόλοιπα φώτα χάνουν τη γοητεία τους και αποκαλύπτονται ως ανεπαρκή. Η δόξα, ο πλούτος, η φήμη και η επιτυχία δεν μπορούν να γεμίσουν την ανθρώπινη καρδιά. Μόνο η σχέση με τον Χριστό προσφέρει αληθινή πληρότητα, ειρήνη και νόημα.

 

Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Βασιλάκος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών, φιλοξένησε τον Ηθοποιό Πέτρο Ξεκούκη, σε μία συζήτηση με θέμα: «Από τα φώτα του κόσμου στο φως του Χριστού».

Ο κ. Ξεκούκης, κατέθεσε προσωπικές εμπειρίες από τον χώρο της τέχνης και της δημοσιότητας, αντιπαραβάλλοντάς τες με την εμπειρία της πίστης και της σχέσης με τον Χριστό. Στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν η διάκριση ανάμεσα στα πρόσκαιρα «φώτα» του κόσμου –τη δόξα, την αναγνώριση, το χειροκρότημα και την επιτυχία– και στο αληθινό, ανέσπερο φως του Θεού, που δίνει νόημα, πληρότητα και ειρήνη στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Η «ΜΗΤΡΙΚΗ» ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ - Ιωάννης Σπιτέρης

 Η «ΜΗΤΡΙΚΗ» ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

Ιωάννης Σπιτέρης

Φτάσαμε στη μεγάλη επέτειο της 4ης Οκτωβρίου, κατά την οποία συμπληρώνονται 800 χρόνια από την εκδημία του Αγίου Φραγκίσκου. Έχουμε αναφερθεί περισσότερες από μία φορές στο θάνατο του (βλ. π.χ. 30/9/25: «Η Εκδημία του Αγίου Φραγκίσκου – Το “Transitus” στην Πορτσουνκόλα»). Αυτή τη φορά, όμως, με αφορμή αυτή τη σημαντική επέτειο, προτιμώ να σταθώ σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Φτωχούλη του Θεού, για το οποίο, ωστόσο, δεν γίνεται συχνά λόγος: τη «μητρική» του αγάπη. Αυτή η αγάπη τον πλημμυρίζει και πλημμυρίζει και εμάς σήμερα, ξεδιψώντας μας σαν δροσερό νερό.

Η προσωπικότητα του Αγίου Φραγκίσκου είναι τόσο πλούσια, ώστε κανείς δεν παύει να ανακαλύπτει σε αυτήν νέες ιστορικές, κοινωνικές, ψυχολογικές και πνευματικές διαστάσεις. Ανάμεσα σε όλες, εκείνο που με συγκινεί περισσότερο είναι η απέραντη τρυφερότητά του προς κάθε δημιούργημα του Θεού — από τον άνθρωπο μέχρι τα ζώα και ακόμη και τις πιο ταπεινές μορφές της δημιουργίας. Ιδιαίτερα, όμως, ξεχωρίζει η αγάπη του προς τους αδελφούς και τους φτωχούς, και μάλιστα προς εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από κατανόηση και φροντίδα.

Επίσκοπος Ευκαρπίας Ιερόθεος (Ζαχαρής)

Επίσκοπος Ευκαρπίας Ιερόθεος (Ζαχαρής)

Καθηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Οσίας Ειρήνης του Χρυσοβαλάντου στην Αστόρια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Ο καλός φίλος υπήρξε, πράγματι, αυτό που γράφει ο όσιος  Ισίδωρος Πηλουσιώτης:

«Η Αρχιερατική διακονία έχει έργον και ουκ άνεσιν, φροντίδα και ου τρυφήν, λειτουργίαν υπεύθυνον και ουκ αρχήν ανεξέταστον, πατρικήν κηδεμονίαν και ου τυρανικήν αυτονομίαν».

Εύχομαι και προσευχόμαι, σήμερα που εόρταζε την ονομαστική του εορτή, όπως Κύριος ο Θεός αναπαύει την ψυχήν του, και ο μακαριστός επίσκοπος να δέεται υπέρ όλων.

Αιωνία του η μνήμη

Α.Κ.Κ.

Μνήμη του Αγίου Ιεροθέου, Επισκόπου Αθηνών (4 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από τας Αθήνας, ένας από τους εννέα βουλευτάς του εν τω Αρείω Πάγω κριτηρίου, καθώς ήτον και ο θείος Διονύσιος ο μαθητής του. Προκατηχηθείς δε την εις Χριστόν πίστιν από τον Απόστολον Παύλον, και βαπτισθείς, χειροτονείται Επίσκοπος Αθηνών. Αυτός δε πάλιν μυσταγωγεί τελειότερον τα περί Χριστού δόγματα τον Αρεοπαγίτην Διονύσιον. Ούτος ο μακάριος παρεγένετο εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου δια νεφέλης, μετά των Αποστόλων και των Ισαποστόλων Ιεραρχών. Και ήτον έξαρχος μετά τους Αποστόλους, των θείων υμνωδιών, όλος εκδημών, όλος εξιστάμενος εαυτού, και την προς τα υμνούμενα κοινωνίαν πάσχων. Διο και από όλους οπού τον ήκουον, και τον έβλεπον, και τον ήξευρον πρότερον, και δεν τον ήξευρον, εκρίνετο, πως είναι ένας θεόληπτος, και ένας θείος υμνολόγος.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αύδακτου και της θυγατρός αυτού Καλλισθένης (4 Οκτωβρίου)

Σήμερα, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία μέσα στην χαρά της αναστάσιμης υμνολογίας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ιεροθέου, επισκόπου Αθηνών, ο οποίος ήταν μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου, όπως ο Άγιος Διονύσιος που εορτάσαμε χθες, του Οσίου Θεοδώρου, επισκόπου Ταμασού, καθώς και του Αγίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού του θαυματουργού.
Σήμερα επιτελείται σύναξη πάντων των εν Κύπρω διαλαμψάντων Αγίων. Η ζωή των Αγίων που γεννήθηκαν ή έζησαν και έδρασαν ή μαρτύρησαν στην πατρίδα μας, Αποστόλων, Ιεραρχών, Ασκητών και Μαρτύρων ανδρών και γυναικών, στα 2.000 χρόνια βίου της Παλαιφάτου Εκκλησίας της Κύπρου.
Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Αύδακτου και της κόρης του Καλλισθένης. Ο Αύδακτος από την Έφεσο είχε διοριστεί έπαρχος από τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο. Αργότερα, όταν ο Μαξιμίνος ζήτησε για γυναίκα του τη θυγατέρα Καλλισθένη, αυτός δε θέλησε να τη δώσει σ’ έναν ειδωλολάτρη, αν και διαπρεπή άρχοντα.Γι’ αυτό, αφού οι απεσταλμένοι του αυτοκράτορα άρπαξαν τα υπάρχοντα τού Αύδακτου, τον εξόρισαν στη Μελιτινή, όπου τον αποκεφάλισαν.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 4/10/26 Β ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΙΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ, Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΗ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ: Κορινθίους Β΄ 9: 6-11

Ἀδελφοί, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει,	Αδελφοί, όποιος σπέρνει με φειδώ, θα έχει λίγη σοδειά
καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει.	κι όποιος σπέρνει απλόχερα, η σοδειά του θα είναι άφθονη.
ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης·	O καθένας ας δώσει όπως του λέει η καρδιά του χωρίς να στενοχωριέται ή να εξαναγκάζεται,
ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός.	γιατί «ο Θεός αγαπάει αυτόν που δίνει με ευχαρίστηση».
Δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς,	Έχει τη δύναμη ο Θεός να σας χορηγήσει πλουσιοπάροχα κάθε δωρεά,
ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν,	ώστε να είστε πάντοτε σε όλα τελείως αυτάρκεις, και να δίνεται με το παραπάνω για κάθε καλό σκοπό.
καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν· ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.	Το λέει κι η Γραφή:

Πρέπει νά εἴμεθα οἰκτίρμονες - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή Β΄Λουκᾶ
 Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Πρέπει νά εἴμεθα οἰκτίρμονες

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθώς καί ὁ πατήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί»

(Λουκ. στ΄36)

 

              Τά ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος στό σημερινό εὐαγ­γελικό ἀνάγνωσμα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀποτε­λοῦν τή βάση καί τόν κανόνα τῆς χριστιανικῆς μας ζωῆς καί συμπεριφορᾶς. Τό χαρακτηριστικό γνώρισμα, πού διακρίνει καί ἀναδεικνύει τούς γνήσιους καί ἀληθινούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ. Καί εἶναι ἀνάγκη ὅλα νά τά προσέξουμε καί ὅλα νά προσπαθήσουμε νά τά ἐφαρ­μόσουμε στήν καθημερινή πράξη. Τά λόγια ὅμως μέ τά ὁποῖα ἀρχίσαμε τήν ὁμιλία μας, ἀποτελοῦν κατά κάποιο τρόπο τό συμπέρασμα τῶν προηγουμένων καί περιλαμβάνουν ὅλα ὅσα ἐζήτησεν ὁ Κύριος. Γι’ αὐτό ἀκριβῶς καί χρειάζεται νά τά μελετήσουμε σέ βάθος καί μέ πολλή προσοχή. Θά δοῦμε δηλ. σήμερα πρῶ­τον τί σημαίνει ἡ λέξη οἰκτίρμονες, πού χρησιμο­ποιεῖ ὁ Κύριος καί δεύτερον γιατί πρέπει οἱ νά γίνουμε οἰκτίρμονες.

 «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθώς καί ὁ πατήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί»

               Τά λόγια αὐτά ἀκούστηκαν πάνω στόν πολυστένακτο πλανήτη τῆς γῆς σέ μιά ἐποχή πού ὁ οἶκτος καί ἡ εὐσπλαγχνία ἦταν σέ πολύ μικρή ἐκτίμηση. Τότε πού τά Νοσοκομεῖα καί τά ἄσυλα ἀνιάτων καί οἱ κοινωνικές ἀσφαλίσεις καί τά Γραφεῖα κοινωνικῆς εὐημε­ρίας ἦταν τελείως ἄγνωστα καί κανείς δέν εἶχε κἄν ὀνειρευτεῖ τήν ἵδρυσή τους. Τότε ἦταν ἐποχή σκληρῆς δουλείας. Γιά τό Θεό ὅμως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καί αὐτοί οἱ ἀχάριστοι καί οἱ πονηροί, εἶναι τό ἀντικείμενο τῆς ἀγάπης Του.  Καί αὐτό ὀφείλεται στό ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶ­ναι συμπαθής, οἰκτίρει καί εὐσπλαγχνίζεται τόν ἄν­θρωπο.

Β΄ Κυριακή του Λουκά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Β΄ Κυριακή του Λουκά: Λουκάς 6:31–36

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Β΄ Κυριακής του Λουκά (Λουκ. 6:31–36), ο Χριστός μάς καλεί να ξεπεράσουμε μια αγάπη που λειτουργεί σαν ανταλλαγή: σου δίνω επειδή μου δίνεις, σε αγαπώ επειδή με αγαπάς. Δεν υποτιμά την αγάπη μεταξύ φίλων ούτε την ευγνωμοσύνη. Φανερώνει όμως ότι η ζωή κοντά στον Θεό ανοίγει την καρδιά πέρα από τον κύκλο όσων μας συμπαθούν και μας ευεργετούν. Το αποφασιστικό ερώτημα είναι αν μέσα στην αγάπη μας χωρά και εκείνος που δεν μας αγαπά.

«Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως». Η εντολή δεν λέει να συμπεριφερόμαστε στους άλλους όπως εκείνοι μας συμπεριφέρονται. Μας ζητά να κάνουμε πρώτοι το καλό που επιθυμούμε να δεχθούμε. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας παρατηρεί ότι ο Κύριος χρησιμοποιεί την ίδια μας την επιθυμία για καλοσύνη και συγχώρηση ως οδηγό της συμπεριφοράς μας. Αφού γνωρίζουμε πόσο χρειαζόμαστε την επιείκεια, μπορούμε να καταλάβουμε πόσο τη χρειάζεται και ο διπλανός μας. Έτσι, η προσωπική μας ανάγκη γίνεται αφετηρία εξόδου από τον εγωισμό.

Στη συνέχεια, ο λόγος γίνεται απαιτητικότερος: «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν». Δεν αρκεί να αποφεύγουμε την εκδίκηση· καλούμαστε να επιθυμούμε και να υπηρετούμε το καλό εκείνου που μας πληγώνει. Το «ἀγαθοποιεῖτε» και το «δανείζετε» δίνουν στην αγάπη πρακτικό περιεχόμενο. Η βοήθεια δεν πρέπει να περιορίζεται σε όσους μπορούν να μας την ανταποδώσουν. Ο άνθρωπος που βρίσκεται σε ανάγκη δεν είναι ευκαιρία για μελλοντικό κέρδος, αλλά πρόσωπο που ζητά τη συμπαράστασή μας.

ΚΑΝΕ ΦΙΛΟ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΚΑΝΕ ΦΙΛΟ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός λέει ότι ο ζυγός του είναι απαλός και μαλακός στον τράχηλό μας και το φορτίο του ελαφρό. Αν τον υπακούσουμε και πάρουμε πάνω μας τον σταυρό του, όσα δηλαδή μας διδάσκει να κάνουμε, θα βρούμε ανάπαυση, ειρήνη και χαρά στην ψυχή μας (Ματθ. 11, 29-30).

Και όμως, υπάρχει μια εντολή που μας φαίνεται πολύ βαριά και ασήκωτη. Η αγάπη. Μα δεν είναι στη φύση μας να αγαπάμε; Και βέβαια. Άλλος πολύ, άλλος λίγο, όλοι το έχουμε μέσα μας αυτό. Ο Χριστός όμως το πάει στα άκρα. Θέλει να αγαπάμε και τον εχθρό μας ακόμα (Κυριακή Β΄ Λουκά).

Μα είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Όντως, δεν είναι καθόλου εύκολο για κανέναν αυτό. Ακατόρθωτο όχι, αφού το ζητάει ο Θεός που, ως δημιουργός μας, γνωρίζει τέλεια τις δυνατότητές μας, αλλά υπερβαλλόντως δύσκολο. Στο θέμα αυτό οι άνθρωποι εμφανίζουμε όλες τις διαβαθμίσεις.

α) Υπάρχουν αυτοί που μισούν τους εχθρούς τους. Παραβλέπουν εντελώς την εντολή του Χριστού. Αυτοί δυστυχώς βρίσκονται σε σκοτάδι βαθύ. «Ο μισών τον αδελφόν αυτού εν τη σκοτία εστί και εν τη σκοτία περιπατεί, και ουκ οίδε πού υπάγει, (δι)ότι η σκοτία ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτού». Το μίσος είναι ισοδύναμο με τον φόνο. Όταν μισείς, γίνεσαι ανθρωποκτόνος. Σκοτώνεις τον αδελφό σου. Και βουλιάζεις και συ στον αιώνιο θάνατο (Α΄ Ιω. 2, 11. 3, 14-15).

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».

Ἀδελφοί, νά ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε, χωρίς νά ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπό αὐτούς. Μιμεῖται τόν Θεόν ἐκεῖνος πού εὐεργετεῖ τούς ἐχθρούς του, ἔστω κι ἄν μένουν ἀδιόρθωτοι. Ὅπως ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί πού κατεῖχαν τήν θεανθρώπινη φιλοσοφία, σπουδαῖοι ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, ἁγία γερόντισσα,  γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό εἰς τούς οὐρανούς.

Ἀποτελεῖ ἐξακριβωμένη ἀλήθεια ὅτι ἡ θεανθρώπινη φιλοσοφία βρίσκεται ὁλόκληρη στόν θεανθρώπινο βίο. Ὅποιος διάγει τέτοιον βίο, αὐτός κατέχει αὐτήν τήν ὀρθόδοξον φιλοσοφίαν. Ὡς ἐκ τούτου, ὁ κάθε χριστιανός εἶναι χάρη στήν κλήση του φιλόσοφος, ἐφ’ ὅσον, ζῶντας στό θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κατά τό μέτρο τῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης καί τῆς προσηλώσεώς του στίς ἀρετές, βιώνει  τήν ἐντολή «...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν», μέ τόν τρόπο πού ἔζησε καί βίωσε ἐδῶ στή γῆ ὁ σαρκωθείς Θεός καί Κύριος.

Αύξηση μισθού - κ. Δημήτριος Τσαντήλας

 

Ο ιατρός - θεολόγος κ. Δημήτριος Τσαντήλας  

Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ (Λουκ. 6, 31- 36)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Λυγιά, στις 1/10/2006)

 
Απ’ εδώ πηγαίνουν προς τα άνω
 
Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για την αγάπη. Η αγάπη είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του χριστιανισμού και των χριστιανών. Του χριστιανισμού είναι σίγουρα. Των χριστιανών, του καθενός μας, πρέπει να γίνει. Γιατί δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς του Χριστού, μέλος της Εκκλησίας του Χριστού, που κύριο χαρακτηριστικό της έχει την αγάπη, και ο ίδιος να μην φροντίζει να έχει αγάπη.
Άμα θέλαμε να κάνουμε μία παρομοίωση και να πούμε τι πάνω-κάτω είναι το μήνυμα της αγάπης θα λέγαμε: Όπως στους δρόμους, υπάρχουν οι πινακίδες που λένε, από δω πάει για Αθήνα, από κει πάει για Θεσσαλονίκη κ.ο.κ. έτσι υπάρχει μέσα στο ευαγγέλιο ένας οδοδείκτης που λέει:
«Απ’ εδώ πηγαίνουν προς τα άνω. Έτσι πάνε προς τον Χριστό. Έτσι πηγαίνουν στην αληθινή ζωή που για μας είναι ένα Πρόσωπο, το οποίο από αγάπη για μας ανέβηκε και στον Σταυρό».

Είναι τα drones σημάδια των εσχάτων; - μ. Θεόκτιστος ο Κρης

 Είναι τα drones σημάδια των εσχάτων;   

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

 Τώρα έμαθαν όλοι και τα drones. Με ρώτησε ένας άνθρωπος αν αυτά που γίνονται είναι σημάδια των εσχάτων. «Εσύ», του λέω, «έμαθες πόσα χιλιόμετρα πετάει το drone. Πόσο μακριά φθάνει η προσευχή σου το έμαθες;». Όχι ότι φταίει το drone, το καημένο. Εκεί που το στέλνει ο άνθρωπος πηγαίνει. Ο άνθρωπος είναι που πολλές φορές δεν ξέρει πια πού πηγαίνει.

Βλέπετε τι παράξενο πράγμα συμβαίνει; Η Ευρώπη, που έμαθε ύστερα από δύο παγκόσμιους πολέμους να μιλά για ειρήνη, ξαναμαθαίνει τώρα τη γλώσσα της πολεμικής προετοιμασίας. Ακούμε για εξοπλισμούς, στρατιωτική ετοιμότητα, μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες, παραγωγή όπλων, drones, αποτροπή, ανθεκτικότητα των κοινωνιών, σαν να πρέπει σιγά σιγά να εξοικειωθεί ο άνθρωπος με κάτι που μέχρι χθες θεωρούσε αδιανόητο.

Δεν λέω ότι οι λαοί δεν πρέπει να αμύνονται. Ούτε ότι μια χώρα πρέπει να αφήσει τον άλλον να μπει μέσα και να την καταστρέψει. Αυτά είναι σοβαρά πράγματα και χρειάζεται διάκριση. Αλλά άλλο η άμυνα και άλλο να μάθει η ψυχή να ζει συνέχεια μέσα στον φόβο του εχθρού.

Γιατί τότε ο πόλεμος έχει αρχίσει πριν αρχίσει ο πόλεμος.

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ τέλεσε τον Αγιασμό στον Παιδικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, στην ενορία της Εγλυκάδος Πατρών.

Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στα μικρά μας αγγελούδια, στα στελέχη και στους εργαζομένους του Σταθμού μια ευλογημένη, δημιουργική και χαρούμενη νέα σχολική χρονιά, δίδοντας σε όλους την πατρική ευχή και ευλογία Του.

Τα παιδιά υποδέχθηκαν με ιδιαίτερη χαρά τον Σεβασμιώτατο, ο οποίος με την πατρική του αγάπη και το θερμό του χαμόγελο ευλόγησε τα πρώτα τους βήματα στη νέα σχολική χρονιά.

Ο υπεύθυνος του Παιδικού – Βρεφονηπιακού Σταθμού ευχαρίστησε θερμά τον Σεβασμιώτατο  για την παρουσία του, την πατρική του αγάπη και το αδιάπτωτο ενδιαφέρον του για τα παιδιά και τον Παιδικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως.

Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά καλή, ευλογημένη και δημιουργική σχολική χρονιά, με υγεία, χαρά και την ευλογία του Θεού!

Γιατί τώρα;

«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…»
«Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.
Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.»

Αλέξη, ωραία τα λες. Πολύ ωραία. Τόσο ωραία, που για μια στιγμή ξεχνάς ποιος τα γράφει.
Γιατί ο άνθρωπος που σήμερα φωτογραφίζεται στη Σιμωνόπετρα, χρησιμοποιεί στίχους για τον Άδη και μιλά για το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι ο ίδιος άνθρωπος που στο παρελθόν είχε δηλώσει δημοσίως ότι δεν πιστεύει και ότι δεν είναι θρησκευόμενος. Ο ίδιος που όταν έγινε πρωθυπουργός επέλεξε συνειδητά τον πολιτικό και όχι τον θρησκευτικό όρκο, εξηγώντας στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ότι δεν είχε κάνει θρησκευτικό γάμο, δεν έχει βαπτίσει μέχρι και σήμερα τους εφήβους γιούς του και δεν μπορούσε να ορκιστεί αντίθετα με τις απόψεις που διατύπωνε επί χρόνια.

Αγάπη μου, καταλαβαίνω ότι θύμωσες επειδή δεν μπορείς να φας τούρτα στις 11 το βράδυ. Θα ήθελες να συζητήσουμε πώς νιώθεις γι’ αυτό;

 Πριν κάποια χρόνια είχα γράψει ότι ίσως ένα μέρος του κακού ξεκίνησε από εκείνη τη μικρή, αθώα σκηνή που όλοι έχουμε δει…το παιδί πέφτει πάνω στο τραπέζι, χτυπάει, και ο γονιός για να το παρηγορήσει, αρχίζει να χτυπάει το τραπέζι λέγοντας.. «Κακό τραπέζι! Κακό!» Μόνο που το τραπέζι δεν έκανε τίποτα….Το παιδί έπεσε πάνω του. Κι όμως, για λίγα δευτερόλεπτα, αντί να βοηθήσουμε το παιδί να συναντήσει την πραγματικότητα, αλλάζουμε την πραγματικότητα για να προστατεύσουμε το συναίσθημά του. Δεν έπεσες εσύ, εφταιγε το τραπέζι.
 
Κάπου στην πορεία το gentle parenting παρεξηγήθηκε λίγο…
 
Από το «δεν θέλω να μεγαλώσω το παιδί μου με φόβο» περάσαμε σε κάτι τύπου… «Αγάπη μου, καταλαβαίνω ότι θύμωσες επειδή δεν μπορείς να φας τούρτα στις 11 το βράδυ. Θα ήθελες να συζητήσουμε πώς νιώθεις γι’ αυτό;» Και το παιδί, εν τω μεταξύ, έχει ήδη ανοίξει το ψυγείο, έχει φάει την τούρτα και διαπραγματεύεται αν αύριο θα πάει σχολείο. 
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Gentle parenting δεν σημαίνει ότι το παιδί αποφασίζει για όλα, ούτε ότι ο γονιός φοβάται να του προκαλέσει «τραύμα» . Δεν σημαίνει ότι κάθε «όχι» πρέπει να συνοδεύεται από TED Talk δεκαπέντε λεπτών και τρεις εναλλακτικές προτάσεις. Ένα παιδί χρειάζεται αγάπη, ενσυναίσθηση και σεβασμό. Χρειάζεται όμως και ΟΡΙΑ. Γιατί ένα από τα βασικά αναπτυξιακά καθήκοντα της παιδικής ηλικίας είναι ακριβώς αυτό,η σταδιακή εγκατάλειψη της παντοδυναμίας. Το μικρό παιδί ξεκινά τη ζωή του βιώνοντας τον κόσμο περίπου σαν να περιστρέφεται γύρω από τις ανάγκες του. Πεινάει και εμφανίζεται τροφή. Κλαίει και κάποιος έρχεται.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ, ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΑΡΟΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

  Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, Παρεκκλήσιο του Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Αρόης Πατρών. Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν οι Ιερείς π. Παναγιώτης Ταρσινός, π. Δημήτριος Ταρσινός, π. Ιωάννης Νικολόπουλος και οι Διάκονοι Παναγιώτης Λάγιος και Παναγιώτης Γιαννόπουλος.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Η Αγία μας Εκκλησία σήμερα τιμά δύο άνθη του Παραδείσου, δύο αστέρια του πνευματικού στερεώματος. Τιμά τη μνήμη του Αγίου Ενδόξου Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ιουστίνης.

Η ζωή του Αγίου Κυπριανού μάς διδάσκει ότι το έλεος του Κυρίου μας είναι μεγαλύτερο από τις αμαρτίες μας, αρκεί να ανοίξουμε την καρδιά μας στον Ιησού Χριστό.
Πριν γνωρίσει τον Κύριο, ο Άγιος Κυπριανός είχε ακολουθήσει τον δρόμο της πλάνης και της μαγείας, αναζητώντας δύναμη μακριά από τον Θεό.