Η ΣΤΡΑΤΩΝΙΣΜΕΝΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΛΕΞΙΜΑΓΙΚΑ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥΣΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 Η  ΣΤΡΑΤΩΝΙΣΜΕΝΗ  ΕΥΣΕΒΕΙΑ  ΤΩΝ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ 

ΚΑΙ  Η  ΛΕΞΙΜΑΓΙΚΑ  ΦΙΛΟΛΟΓΟΥΣΑ  ΘΕΟΛΟΓΙΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

       «Άλλοι κόπιασαν, κι εσείς μπήκατε στον κόπο τους», επισημαίνει Ιησούς ο Χριστός-Ιω.4,38-και όποιος καταλαβαίνει.  «Αχ αχ κύριε Χρήστο μας», δυο χρόνια μετά την εκδημία στον Κύριο Χρήστου Γιανναρά η αφορμή για όσα ακολουθούν.

      Λοιπόν. Χριστούγεννα 1927 και αναλαμβάνει την ηγεσία της Αδελφότητας Θεολόγων «Ζωή», ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Παπακώστας τριανταπέντε χρονών μοναχά. Με πρώτο υποταχτικό τον ιδρυτή της Αρχιμανδρίτη  Ευσέβιο Ματθόπουλο ογδόντα παρά δύο ! Αναλαμβάνει, δηλαδή, Γέροντας, του πρωτόφαντου στα όρια της Ορθοδοξίας Σωματείου-Μοναστηριού Εσωτερικής Ιεραποστολής, ήτοι πνευματικής αφύπνισης και χριστιανικής αγωγής του πληρώματος της Εκκλησίας. Όχι εκτός, εντός της Παρεμβολής, καθώς οι θεολόγοι μέλη του διακονούν ως Ιεροκήρυκες υπό τον τοπικό Μητροπολίτη ! Με λάθη, ανθρώπινο, που έμελλε να γίνουν, και έγιναν. Έχει κάποια θέση εδώ απευθυνόμενη προς πάσα κατεύθυνση η όχι τυχαία έκφραση του μακαριστού Γέροντα Βασιλείου της Ιβήρων-Σταυρονικήτα, «όλοι παρεκκλησιαστικοί είμαστε» !

     Στα είκοσι πέντε χρόνια του ακολούθησαν ως τα δυο πριν την εν Χριστώ μακάρια κοίμηση-1954-κατά ιδιόγραφο αοίδιμου Χρήστου Γιανναρά, ως πρόσωπο σφραγίστηκε : «Ο άνδρας με το μέτριο ανάστημα, που πίσω από τα χρυσά γυαλιά και το κοφτερό βλέμμα σου έδινε πραγματικά την αίσθηση μιας ηγετικής παρουσίας … και είχε στην «κίνηση» φήμη ανυπέρβλητης αγιότητας» !  Και, ως προς το έργο που επιτέλεσε : «Με αυτόν στην ηγεσία της η «Ζωή» θα έφτανε-και έφτασε-σε τέτοια εκπληκτική ανάπτυξη, που σίγουρα ξεπερνούσε-και ξεπέρασε- κάθε προσδοκία του ιδρυτή της».

Ο πρώτος κωφός Έλληνας διδάκτορας!

•  Ο Χρήστος Γεωργοκωστόπουλος υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή τη Δευτέρα 31 Αυγούστου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, διεκδικώντας τον τίτλο του πρώτου Κωφού διδάκτορα στις Θεωρητικές Επιστήμες στην Ελλάδα.
• Η έρευνα του υποψήφιου διδάκτορα εστιάζει στη διδασκαλία της νοηματικής γλώσσας και αναδεικνύει πτυχές της που συνδέονται με την οπτικοχωρική αντίληψη και τη μάθηση.
• Το εγχείρημα αναδεικνύει τη σημασία της ισότιμης πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση, ξεπερνώντας τα θεσμικά και κοινωνικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι Κωφοί ερευνητές διεθνώς.
• Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας υποστήριξε την ακαδημαϊκή πορεία του ερευνητή μέσω της Μονάδας Ισότιμης Πρόσβασης, προωθώντας την έμπρακτη κατάρριψη στερεοτύπων για την ακαδημαϊκή επιτυχία.

Μια ιδιαίτερη σελίδα στην ιστορία της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης γράφτηκε τη Δευτέρα 31 Αυγούστου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Ο Χρήστος Γεωργοκωστόπουλος υποστήριξε δημόσια τη διδακτορική του διατριβή στο Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής και, έγινε ο πρώτος Κωφός διδάκτορας στον χώρο των Θεωρητικών Επιστημών στην Ελλάδα και ένας από τους ελάχιστους Κωφούς διδάκτορες στην Ευρώπη.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΠΙΤΙΤΣΗΣ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, τέλεσε Ιερά Αγρυπνία επί τη εορτή της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου, στην Ι.Μ. Παναγίας Ελεούσης Πιτίτσης.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Η εορτή της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου οδήγησε τα βήματά μας σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο, την Ιερά Μονή Ελεούσης της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών. Είναι ένας χώρος όπου η γη συναντά τον ουρανό και η ανθρώπινη ψυχή βρίσκει τον δρόμο προς τη Βασιλεία του Θεού.

Μέσα στην ομορφιά της δημιουργίας, η Μονή στέκει ως πνευματική όαση μέσα στην έρημο του σύγχρονου κόσμου. Εδώ ο θόρυβος της καθημερινότητας υποχωρεί και ακούγεται καθαρότερα η λεπτή φωνή της συνειδήσεως και της προσευχής.
Είναι ένας τόπος όπου οι θεονοσταλγικές ψυχές αναπαύονται, όπου ο κουρασμένος άνθρωπος βρίσκει παρηγοριά, όπου η θλίψη μεταμορφώνεται σε ελπίδα και η μοναξιά γίνεται κοινωνία με τον Θεό.

Αν έχετε μια ευγενική ψυχή,

 Αν έχετε μια ευγενική ψυχή,

θα καταλάβετε μια μέρα

πως η μόνη δυνατή ευτυχία,

είναι η προσφορά του εαυτού σας.

Γεώργιος Θεοτοκάς

Ένα παράσημο για τον Αμβρόσιο, ένας καθρέφτης για την Εκκλησία

 Ένα παράσημο για τον Αμβρόσιο, ένας καθρέφτης για την Εκκλησία

Κοντογεωργοπούλου Γιώτα

espilkon1@gmail.com

Αυτά θα περίμενε κανείς από την εκκλησιαστική «μηχανή» της χώρας εν έτει 2026: τη λήθη

Υπήρξε η επιτομή του σκότους.  Οι ακραίες φανατικές του θέσεις έγιναν πολλάκις σημείο αναφοράς της συζήτησης περί ιερατικής εμπάθειας, οπισθοδρομικότητας και διασποράς μίσους.

Θα περίμενε κάνεις ότι ο άλλοτε υπηρετών τη βασιλική Χωροφυλακή, Aμβρόσιος, ο οποίος έσπειρε θύελλες ως Μητροπολίτης με τις δηλώσεις του υπέρ της Χρυσής Αυγής και έδωσε εντολή να χτυπούν πένθιμα οι καμπάνες του Αιγίου επί διήμερον επειδή η Βουλή ψήφιζε την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, αυτός που είπε «φτύστε τους» για τους ομοφυλόφιλους και που ονόμασε τον Μπελογιάννη αρχιδολοφόνο των Ελλήνων, θα αφηνόταν να ξεχαστεί ως μια θλιβερή παραφωνία του εκκλησιαστικού λόγου και ως ένα διαρκές παράδειγμα προς αποφυγήν.

Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες δίδεται από  πρόσφατο ντοκουμέντο. Καθημερινή εφημερίδα ζήτησε από γνωστούς συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας να προτείνουν ο καθένας από ένα βιβλίο για κάθε δεκαετία ηλικίας, από των δέκα μέχρι των ενενήντα ετών, που πρέπει ο Έλληνας στο διάβα αυτών των χρόνων και κατά δεκαετία οπωσδήποτε να διαβάσει. Τα βιβλία που προτείνονται ως αναγκαία για κάθε δεκαετία της ζωής του ανθρώπου είναι συνολικά 95 (εννέα δεκαετίες επί δέκα ή έντεκα προτάσεις). Από αυτά τα 75 είναι ξένων συγγραφέων και μόνον είκοσι είναι Ελλήνων!

            Με τις προτεινόμενες επιλογές από της παιδικής ηλικίας έως τα ενενήντα του χρόνια ο Έλληνας δεν είναι αναγκαίο να έχει διαβάσει  Δάντη, Γκαίτε, Ντοστογιέφσκι, Πούσκιν, Άντερσεν, Αδελφούς Γκριμ, Ζαμιάτιν, Ονέ, Μαλό, Μπαλζάκ, Σκοτ, Βερν, Κορνέϊγ, Ώστεν, Μολιέρο και πολλούς ακόμη. Οι Έλληνες που αγνοούνται στις προτάσεις είναι οι περισσότεροι, από τον  Πλάτωνα,  τον Αριστοτέλη, τον Αισχύλο και όλους τους φιλοσόφους, έως όλη την Βυζαντινή και την Πατερική γραμματεία, έως όλους τους σημαντικούς συγγραφείς της νεοελληνικής γραμματείας, μεταξύ των οποίων και όλοι οι σημαντικοί ιστορικοί από τους Ζαμπέλιο και Παπαρρηγόπουλο έως τον Ζακυθηνό και την Αρβελέρ.

«Εἶμαι ὁ Γερβάσιος!» - «Κ.Π.»

 «Εἶμαι ὁ Γερβάσιος!»

«Κ.Π.»

         Ἡ Χρύσα μὲ ὑπομονὴ ἀντιμετωπίζει τὴν εἰσαγωγή της στὸ Νοσοκομεῖο. Σήμερα μπαίνει βιαστικὴ στὸ θάλαμο μία νέα Γιατρός, μὲ τοὺς ἰατρικοὺς φακέλους στὴν ἀγκαλιά της. Τὸ μάτι της καρφώνεται στὸ κομοδίνο τῆς ἀσθενοῦς. Τί βλέπει ἐκεῖ μὲ ἀπορία; Ἕνα δίπτυχο ἐνθύμιο μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γερβασίου μπροστά. Πετάει τοὺς φακέλους στὸ κρεβάτι καὶ παίρνει τὸν Ἅγιο, ποὺ τὸν παρατηρεῖ προσεκτικά.

--Ἀπίστευτο! Αὐτὸς εἶναι! Ὄχι, δὲν κάνω λάθος! Αὐτὸς εἶναι ὁλόιδιος!Τὰ χέρια της  τρέμουν, τὰ μάτια της ὑγραίνονται, ἡ φωνὴ της σπάει.

--Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ πού τό πῆρα χωρὶς τὴν ἄδειά σας. Τὸν γνωρίζετε αὐτὸν τὸν Ἅγιο; Καὶ προσπαθεῖ νὰ καθίσει στὴν καρέκλα.

--Γιατρέ μου, στὴν πόλη μας καὶ οἱ πέτρες τὸν γνωρίζουν. Εἶναι νέος Ἅγιος. Ἐργάστηκε ἐδῶ ὡς φλογερὸς κληρικός, μὲ ἔργα πρωτοπορειακὰ γιὰ τὴν ἐποχή του. Κοιμήθηκε στὶς 30 Ἰουνίου, ἡμέρα ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Πρὶν ἕνα χρόνο ἔγινε ἡ ἁγιοκατάταξή του στὴν Ἐκκλησία μας. Ἀξιαγάπητος Ἅγιος. Διαθέτουμε τὰ ἐνθύμια γιὰ νὰ τὸν γνωρίζει ὁ κόσμος…

Ἀκούει μὲ προσοχὴ  ἡ γιατρὸς καὶ ρωτάει τὴν κυρία Χρύσα,

--Μπορῶ νὰ σᾶς ἐμπιστευτῶ κάτι προσωπικό;

--Μὰ τί λέτε; Εὐχαρίστησή μου.

Καλή εκκλησιαστική χρονιά!

 

"Σαβοναρόλα: Από τον άμβωνα στην πυρά" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 "Σαβοναρόλα: Από τον άμβωνα στην πυρά"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

"Καλό ταξίδι κοπέλες μου"

 Αυτά τα πρόβατα πάνε για ομαδική σφαγή σήμερα το πρωί. Βγαίνουν από την γνωστή τους πόρτα, όχι για να πάνε στα γνωστά τους μέρη να βοσκήσουν αλλά για να δολοφονηθούν μαζικά επειδή βρέθηκαν αντισώματα αφθωδους πυρετού στο κοπάδι.

Κανένα δεν είναι άρρωστο, ούτε είχε αρρωστήσει εμφανώς πριν. Κάποιες προβατίνες είναι έγκυες.

Ο τσοπάνης τους τις αποχαιρετά με συγκίνηση.

Δεν μένω ούτε στο συναίσθημα του ανθρώπου που χάνει με αυτό τον άθλιο τρόπο τα ζωντανά του, ούτε στην αγανάχτηση των κτηνοτρόφων της Λέσβου για την καταστροφή του κλάδου τους, που θα φέρει την κοινωνική ερημοποίηση του νησιού.

1η Σεπτεμβρίου: Λουκάς 4:16-22 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 1η Σεπτεμβρίου: Λουκάς 4:16-22

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της 1ης Σεπτεμβρίου, αρχής του Εκκλησιαστικού Έτους, δεν έχει επιλεγεί τυχαία. Η Εκκλησία αρχίζει τον λειτουργικό της χρόνο όχι με έναν αφηρημένο στοχασμό περί χρόνου, αλλά με την παρουσία του Χριστού μέσα στη συναγωγή της Ναζαρέτ. Εκεί ο Κύριος διαβάζει τον προφήτη Ησαΐα και αποκαλύπτει ότι στο πρόσωπό Του εκπληρώνεται η επαγγελία του Θεού: «Σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη».

Ο Ιησούς εισέρχεται «κατὰ τὸ εἰωθὸς» στη συναγωγή. Δεν εμφανίζεται ως ξένος προς την ιστορία του Ισραήλ, αλλά ως Εκείνος που την ανακεφαλαιώνει και την ολοκληρώνει. Η Παλαιά Διαθήκη δεν καταργείται· φωτίζεται και ερμηνεύεται από την παρουσία Του. Ο λόγος του προφήτη γίνεται πλέον ζωντανή πραγματικότητα. Ο Χριστός δεν ερμηνεύει απλώς τη Γραφή· είναι ο ίδιος το κλειδί της ερμηνείας της.

Η φράση «Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ» φανερώνει το μυστήριο της χρίσεως του Μεσσία. Ο Ιησούς είναι ο Χριστός, δηλαδή ο Κεχρισμένος. Η χρίση Του δεν είναι εξωτερική εξουσιοδότηση, αλλά φανέρωση της αιώνιας σχέσης Του με το Άγιο Πνεύμα. Στη βάπτιση στον Ιορδάνη το Πνεύμα κατέρχεται επάνω Του, ενώ στη Ναζαρέτ δηλώνεται ο σκοπός της αποστολής Του. Η σωτηρία δεν είναι ανθρώπινο πρόγραμμα κοινωνικής βελτίωσης· είναι έργο της Αγίας Τριάδος μέσα στην ιστορία.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους

27 –– 28 Αυγούστου 2026

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος, ανταποκρινόμενος σε ευγενική πρόσκληση της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους, με την κανονική άδεια και ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, προέστη της Ιεράς Αγρυπνίας επί τη μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στον ιστορικό Ιερό Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγίου Όρους.

Ο Σεβασμιώτατος συμπαραστατήθηκε από τον Πρωτεπιστάτη, Ιερομόναχο Γεώργιο Βατοπαιδινό, την Ιερά Επιστασία και Καρεώτες Πατέρες, οι οποίοι προσήλθαν προς συνεορτασμό στον ιστορικό Ναό του Πρωτάτου.

Παρέστη επίσης ο Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους, Εντιμολογιώτατος Άρχων Έπαρχος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, Στρατηγός κ. Αλκιβιάδης Στεφανής, καθώς και πλήθος προσκυνητών από διάφορα μέρη της Ελλάδος και του εξωτερικού.

Ο πόνος να ΄ναι πρόσκαιρος

 

 Ο πόνος να ΄ναι πρόσκαιρος

κι η αγάπη να ΄ναι αιώνια...

Τίτος Πατρίκιος

Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά - Δημήτριος Τσαντήλας

Κήρυγμα για την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους. Ομιλεί ο Δημήτριος Τσαντήλας, ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου για αρχή της Ινδίκτου (2026)

Ακολουθεί το Σεπτό Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, για την αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή του Νέου Εκκλησιαστικού Έτους (1η Σεπτεμβρίου). Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από το 1989, αφιέρωσε την 1η Σεπτεμβρίου ως ημέρα προσευχής υπέρ της Προστασίας του Φυσικού Περιβάλλοντος:

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ 

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

* * *

Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Χάριτι τοῦ ἀγαθοδότου Θεοῦ εἰσερχόμεθα σήμερον εἰς τό νέον ἐκκλησι-αστικόν ἔτος, τιμῶντες καί ἑορτάζοντες ἐν ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ᾠδαῖς πνευ-ματικαῖς, κατά τήν ἔναρξιν αὐτοῦ, τήν «Ἡμέραν προσευχῆς ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος». 

Ἡ πολυδιάστατος σύγχρονος οἰκολογική κρίσις εἶναι κρίσις τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, τῆς θρησκείας καί τῆς φιλοσοφίας του, τοῦ ἤθους καί τοῦ πολιτισμοῦ του. Προηγεῖται ἡ «κακή ἀλλοίωσις» τῆς ἐλευθερίας μας, ἡ ἀποκοπή καί ἡ ἀλλοτρίωσίς μας ἀπό τήν Πηγήν τῆς Ζωῆς, καί ἀκολουθεῖ ἡ καταστροφική διά τό φυσικόν περιβάλλον συμπεροφορά. Αἰσθανόμεθα βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην διά τό γεγονός ὅτι αἱ πρωτοποριακαί πρωτοβουλίαι καί παρεμβάσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀδιαλείπτως ἀπό τό ἔτος 1989 μέχρι τῆς σήμερον, ὄχι μόνον ἀπεκάλυψαν τάς πνευματικάς παραμέτρους τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος, ἀλλά διήνοιξαν νέας ὁδούς καί προοπτικάς διά τήν ἀντιμετώπισίν του. Τά οἰκολογικά συνέδρια, οἱ σχετικοί διαχριστιανικοί καί διαθρησκειακοί διάλογοι, αἱ συγκεκριμέναι προτάσεις τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας ἐπί περιβαλλοντικῶν θεμάτων, ἡ ἀναφορά εἰς τάς κοινωνικάς διαστάσεις καί συνεπείας τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως καί ἄλλα τοιαῦτα, συγκροτοῦν μίαν ρωμαλέαν περιβαλλοντολογικήν πρότασιν, μέ ἔμφασιν εἰς τήν ἀδήριτον ἀνάγκην «κοπερνίκειας στροφῆς» εἰς τήν κατανόησιν τῆς ἰδέας τῆς προόδου καί εἰς τήν στάσιν τῆς ἀνθρωπότητος ἀπέναντι εἰς τήν φύσιν, καθώς καί εἰς τόν τρόπον δράσεως τῶν παραγόντων τῆς πολιτικῆς, τῆς οἰκονομίας καί τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, τῶν Ἐκκλησιῶν καί τῶν θρησκειῶν, τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας καί τῆς παιδείας τῆς νέας γενεᾶς. 

Μας κουράσατε!

 

Σήμερα, 1η Σεπτεμβρίου, ξεκινάνε τα σχολεία στο Χονγκ Κονγκ.

 Σήμερα, 1η Σεπτεμβρίου, ξεκινάνε τα σχολεία στο Χονγκ Κονγκ. Ένα Καντονέζικο έθιμο της ημέρας είναι να βάζουν οι γονείς στην τσάντα του μαθητή ένα φρέσκο κρεμμύδι. Το φρέσκο κρεμμύδι ακούγεται παρόμοια με το έξυπνος/ευφυής.

Επίσης, υπάρχουν και παραλλαγές, όπως σέλινο (ακούγεται παρόμοια με το εργατικότητα), σκόρδο (ακούγεται παρόμοια με το υπολογίζω στην αριθμητική), ή ένα κόκκινο αυγό (σύμβολο νέας αρχής).

Μ. ΧΚ Ν.

(φωτογραφία CGTN)

Αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους (1 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Δια τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Ρωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός.

Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Βιβλίον του Προφήτου Ησαΐου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ’). Το οποίον Βιβλίον ανοίξας ο Κύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Ησαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον δια λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν».

Αρχή της Ινδίκτου (1 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, εορτάζουμε τη μνήμη του Ιησού του Ναυή, ο οποίος υπήρξε διάδοχος του θεόπτη Μωυσή, του Οσίου Συμεών του Στυλίτου, της μάρτυρος Καλλίστης και των αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων γυναικών και του διδασκάλου τους, Αμμούν διακόνου, που κατάγονταν από την Αδριανούπολη της Θράκης και μαρτύρησαν επί Λικινίου.
Επίσης, σήμερα, 1η Σεπτεμβρίου, Αρχή του Εκκλησιαστικού έτους, εορτάζουμε την «Ίνδικτο», από τη λατινική λέξη indictio και σημαίνει ορισμός. Πρόκειται για ρωμαϊκό αυτοκρατορικό διάγγελμα, με το οποίο οι υπήκοοι έπρεπε την 1η Σεπτεμβρίου, να πληρώνουν φόρο για τη συντήρηση του στρατού.
Επειδή τον Αύγουστο συμπληρώνεται η συγκομιδή αγαθών – των γεννημάτων του έτους, ο Σεπτέμβριος θεωρείται ως η έναρξη του νέου έτους.
Η Εκκλησία, με δεήσεις και ύμνους, προσεύχεται προς τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου, όπως χαρίζει κατά το νέο έτος κάθε ευλογία και ευκαιρία για τη δημιουργία αγαθών έργων προς δόξα Θεού.

Ἄναρχε τριήλιε Βασιλεῦ

«Ἄναρχε τριήλιε Βασιλεῦ, 

ὁ καιρῶν καὶ χρόνων, τὰς ἑλίξεις περισκοπῶν, 

εὐλόγησον τὸν κύκλον, τῆς νέας περιόδου, 

τὰς ἀγαθάς σου δόσεις πᾶσι δωρούμενος.»

Άγιος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης

Τά ποσοστά μετρᾶνε…! - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τά ποσοστά μετρᾶνε…!

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Λέμε: «Σήμερα στήν ἐκκλησία εἴχαμε πολύ κόσμο».  Ὅμως, πόσος κόσμος ἦταν; Ἦταν 300,400, 500 πιστοί; Kαί ἦταν πράγματι πολλοί;

Ἄς μήν πετᾶμε στα σύννεφα. Τά ποσοστά μετρᾶνε!

Μπορεῖ σέ ἕνα χωριό νά μένουν 100, καί νά ἐκκλησιάζονται   20, καί νά μᾶς φαίνονται λίγοι, ὅμως τό ποσοστό τοῦ ἐκκλησιάσματος ἀνέρχεται στό 20%! Καί μπορεῖ στήν ἐνορία μας  νά μένουν  10.000, καί νά ἐκκλησιάζονται 300. Ποστό 3%! Δηλαδή,  τό 97% τῶν ἐνοριτῶν ἦταν ἀπών!

Σύμφωνα μέ ἔρευνα τῆς ἐφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (21.9.1963), γιά τήν περιοχή τῆς Ἀθήνας, στό ἐρώτημα «κάθε πότε ἐκκλησιάζεστε;», τό 31% ἀπάντησε ὅτι ἐκκλησιάζεται κάθε Κυριακή. Ἄν μιά ἐνορία εἶχε 10.000 ἐνο­ρίτες, οἱ 3.000 ἐκκλησιάζονταν κάθε Κυριακή! Χαρά, ἀνάσταση, δόξα, δύναμη τῆς Ἐκκλησίας!

Λοιπόν; Πόσοι ἔρχονται στήν ἐνορία μας, στήν Ἀνάσταση, νά ἀκούσουν τό Χριστός Ἀνέστη καί νά ἀνάψουν τίς λαμπάδες τους; Χιλιάδες!. Λοιπόν; Πόσοι ἀπ’αὐτούς ἐκκλησιάζονται κάθε Κυριακή;

Μελετώ την Αγία Γραφή σημαίνει… - ΓΕΧΑ Αιγίου

 Όταν ανοίγεις ένα πνευματικό βιβλίο και μάλιστα, την Αγία Γραφή, είναι σα να λες:
Ναι, Κύριε, πιστεύω ότι είσαι εδώ!
Ζητώντας να καταλάβεις το νόημα, είναι σα να Του λέγεις: «ναι, έρχου Κύριε Ιησού»!
 Επομένως, μελετώ την Αγία Γραφή, σημαίνει κοινωνώ τον Χριστόν.
 Ο Χριστός, που κάποτε δίδασκε σε μια γωνιά της Παλαιστίνης, υπάρχει τώρα εδώ μυστικά, μα αληθινά!…και πίσω από κάθε γραμμή του βιβλίου, ή της Αγίας Γραφής, σε καλεί: έλα, παιδί μου!
 Κι αν έχεις τον πόθο να καταλάβεις τι σου λέγει, απαντάς:Έρχομαι Κύριε
έλα τώρα κι Εσύ, μέσα μου.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΡΙΟΛΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΧΑΪΑΣ

  Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, το Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Ριόλου Δυτικής Αχαΐας.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Ευσεβείς μου αδελφοί, η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης στάθηκε «λύχνος καιόμενος και φαίνων». Όταν ο βασιλιάς Ηρώδης παρανόμησε παίρνοντας γυναίκα του αδελφού του, του Φιλίππου, την Ηρωδιάδα, ο Πρόδρομος δεν σώπασε, λέγοντας του: «οὐκ ἔξεστί σοι».  

Γνώριζε πολύ καλά ότι η αλήθεια έχει κόστος, αλλά η σιωπή μπροστά στην αδικία και την ακολασία συνιστά προδοσία έναντι του Θεού.
Η φυλάκιση και τελικά ο αποκεφαλισμός του Προδρόμου μέσα στο σκοτεινό συμπόσιο του Ηρώδη αποκαλύπτουν τον μηχανισμό της αμαρτίας.
Η πλεονεξία, ο εγωισμός, η μέθη και η ηθική διαφθορά οδηγούν αναπόφευκτα στον φόνο της αλήθειας.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΠΟΔΙΑΝΑΣ - ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026, προέστη του πανηγυρικού Εσπερινού στον Ι.Ν. Τιμίου Προδρόμου Σποδιάνας - Χρυσοπηγής.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Η Αγία μας Εκκλησία τιμά αύριο την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, του μεγάλου Προφήτου και Βαπτιστού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο άνθρωπος που στάθηκε με θάρρος απέναντι στην αμαρτία και είπε την αλήθεια χωρίς να φοβηθεί κανέναν. Δεν φοβήθηκε ούτε τον βασιλιά Ηρώδη. Τον ήλεγξε για την παράνομη ζωή του, ο οποίος συζούσε με την Ηρωδιάδα, σύζυγο του αδελφού του Φιλίππου, και του είπε τον μεγάλο και δύσκολο λόγο: “Οὐκ ἔξεστί σοι”, δηλαδή “δεν σου επιτρέπεται να ζεις κατ' αυτόν τον τρόπο”.

Ο Τίμιος Πρόδρομος γνώριζε ότι η αλήθεια μπορεί να έχει κόστος. Πράγματι, για την αλήθεια φυλακίστηκε και τελικά οδηγήθηκε στον θάνατο. Η Τιμία Κεφαλή του αποκόπηκε επειδή η αμαρτία και η ανθρώπινη κακία δεν άντεξαν τον έλεγχο της αλήθειας.

Κατασκηνώσεις στην Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας

 

Κατασκηνώσεις στην Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας

Με τη Χάρη του Θεού και τις ευχές του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, διοργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν κατά τον μήνα Αύγουστο κατασκηνωτικές περίοδοι για αγόρια και κορίτσια των ενοριών της πόλεως Κινσάσας.

Τα αγόρια φιλοξενήθηκαν στους χώρους της Θεολογικής Σχολής, σε τέσσερις κατασκηνωτικές ομάδες, ενώ τα κορίτσια φιλοξενήθηκαν στις αίθουσες του σχολείου των Αρχαγγέλων, οι οποίες διαμορφώθηκαν κατάλληλα για τις ανάγκες των κατασκηνώσεων, επίσης σε τέσσερις ομάδες.

«Ορθόδοξη Εκκλησία, Κιβωτός Σωτηρίας»

Κεντρικό θέμα των φετινών κατασκηνώσεων ήταν:

«ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

Με βάση το κεντρικό αυτό θέμα, οι νέοι είχαν την ευκαιρία να διδαχθούν και να συζητήσουν:

1. Η Εκκλησία είναι Μία και Αγία.

2. Καθολική και Αποστολική.

3. Ορθοδοξία και Ορθοπραξία.

4. Η συμμετοχή στις Ιερές Ακολουθίες της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη Θεία Λειτουργία, με ερμηνεία βασικών σημείων και συμβολισμών της.

5. Η εκμάθηση Εκκλησιαστικών Ύμνων και η εμβάθυνση στο περιεχόμενο και τα πνευματικά μηνύματά τους.

"Η Μητέρα της Ζωής- ο φρυκτωρός της ανθρώπινης ζωής" - π. Ιωάννου Γκιάφη

 "Η Μητέρα της Ζωής- ο φρυκτωρός της ανθρώπινης ζωής"

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου(ΜΑ)

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

"Ἐπιμελοῦ βίου!"Αιώνες πριν έρχεται ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Θαλής ο Μιλήσιος για να μας επισημάνει ότι ο καθένας έχει χρέος "να φροντίζει τη ζωή του". Και πράγματι δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό για τον άνθρωπο από την ίδια του τη ζωή. Αυτό εύκολα διαπιστώνεται μέσα από τους αγώνες του καθενός για τη διατήρησή της και τη βελτίωση της ποιότητάς της. Αλήθεια πόσους τέτοιους αγώνες μας διδάσκει η ιστορία της ανθρωπότητας; Πόσοι πόλεμοι πραγματοποιήθηκαν για την απόκτηση της ελευθερίας σε ανελεύθερα καθεστώτα; Πόσες εξεγέρσεις σημειώθηκαν για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πόσες συγκρούσεις έγιναν για την επικράτηση των ανθρωπίνων αξιών; Άρα στο διάβα των αιώνων η "ανθρώπινη ζωή" προστατεύτηκε και δεν αφανίστηκε.

Κι όμως μας δημιουργείται ένας εύλογος προβληματισμός τι σχέση υφίσταται μεταξύ της ζωής και της εορτής της "Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου". Ανασύροντας στη μνήμη μας το γεγονός της ανακομιδής της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας, η σκέψη μας προσανατολίζεται στο πρόσωπο της Θεομήτορος. Η Τιμία Ζώνη δεν μας παραπέμπει παρά στη Μάνα του Ίδιου του Θεού. Αυτό το ξεχωριστό και διαμένον αδιάφθορο στους αιώνες υλικό στοιχείο μας οδηγεί νοερώς στη Μητέρα της "Ζωής". Ο Ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αποκάλεσε ενώπιον των μαθητών Του τον εαυτό Του ως "την οδό, την αλήθεια και τη ζωή"(Ιωαν. ιδ',6). Ο Θεάνθρωπος Κύριος λίγο πριν το εκούσιο πάθος Του τους αποκάλυψε μεταξύ των άλλων ότι είναι η πηγή της αιώνιας και της αληθινής ζωής. Όταν λοιπόν σε κάθε θεομητορική εορτή της Εκκλησίας μας πανηγυρίζουμε την Κυρία Θεοτόκο, τιμούμε τη γυναίκα εκείνη που για εννέα ολόκληρους μήνες κυοφορούσε την ίδια τη "Ζωή".

Περάστε κόσμε!

Περάστε κόσμε! Πουλώ ένα δάκρυ πολύτιμο!
Περάστε κόσμε ένα γέλιο μονάκριβο πουλώ!
Ε... κόσμε...
πουλώ το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον...
ελεύθερος από λύπη, ελεύθερος από χαρά
Λοιπόν
Τώρα δεν έχω πια τίποτα δικό σου
Και συ νομίζω δεν έχεις τίποτα δικό μου
Δεν απάντησε
Μου έσφιξε τα χέρια
Κι απομακρύνθηκε
Με κούρασε πολύ η Κυριακή.

Η ανάμνησις της εν τη αγία σορώ καταθέσεως της τιμίας Ζώνης, της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, εν τω σεβασμίω αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της επισκοπής Ζήλας επί Ιουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ’ [530] και θαύμα γεγονός δια της επιθέσεως της τοιαύτης τιμίας Ζώνης, εις την βασίλισσαν Ζωήν, την σύζυγον του εν βασιλεύσιν αοιδίμου Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως, εν έτει ωπς’ [886] (31 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο βασιλεύς Αρκάδιος ο του μεγάλου Θεοδοσίου υιός, ο βασιλεύσας εν έτει τϞε’ [395], έστειλε και έφερεν από τα Ιεροσόλυμα εις την Κωνσταντινούπολιν την τιμίαν Ζώνην της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία εφυλάττετο εκεί μαζί με την τιμίαν Εσθήτα της Θεοτόκου, από μίαν γυναίκα παρθένον. Αφ’ ου δε έφερεν αυτήν εις την Κωνσταντινούπολιν, την έβαλε μέσα εις λαμπράν θήκην, την οποίαν ωνόμασεν αγίαν Σορόν (1). Μετά δε παρέλευσιν χρόνων τετρακοσίων δέκα, Λέων ο Σοφός βασιλεύς άνοιξε την αγίαν ταύτην Σορόν, δια την σύζυγόν του βασίλισσαν την ονομαζομένην Ζωήν, η οποία ενωχλείτο από πνεύμα ακάθαρτον. Είδε γαρ αυτή μίαν τοιαύτην οπτασίαν, ότι ανίσως βαλθή επάνω εις αυτήν η τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, θέλει ελευθερωθή από το δαιμόνιον.

Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου (31 Αυγούστου)

Η Εκκλησία σήμερα, 31 Αυγούστου, τιμά τη Θεοτόκο και οι πιστοί ζητούν τη χάρη της, δια της προσκυνήσεως της Αγίας Ζώνης της. 
Πρόκειται για θεομητορική εορτή, που αφορά το γεγονός της κατάθεσης της Τιμίας Ζώνης της Μαριάμ. Με τον όρο κατάθεση δηλώνεται η μεταφορά της Ζώνης της Παναγίας στον ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, στην Κωνσταντινούπολη.
Το θαυμαστό αυτό γεγονός τοποθετείται χρονικά το 395, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αρκάδιος, γιος του Μεγάλου Θεοδοσίου. Μαζί με την κατάθεση γιορτάζεται και το θαύμα, που συνέβη 410 χρόνια μετά, και αφορά στη θεραπεία της Ζωής, συζύγου του αυτοκράτορα Λέοντα Σοφού, που επιτεύχθηκε με το άνοιγμα της Αγίας Σορού και την τοποθέτηση της Αγίας Ζώνης πάνω στην ασθενούσα βασίλισσα.
Η Τιμία Ζώνη, που είχε αρπαγεί σε κάποια επιδρομή από τους Βούλγαρους, αφιερώθηκε το έτος 1101, από τον τότε βασιλιά των Σέρβων και μετέπειτα Άγιο Λάζαρο, στον Άθωνα, στη Μονή Βατοπεδίου, όπου και βρίσκεται θησαυρισμένη μέχρι σήμερα.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΓ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ex Grege

Ἡ παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν (Ματθ. κα΄ 33-42)

Ex Grege

Σεβίλλη, δέκατος ἕκτος αἰώνας, ὁ πιὸ σκοτεινὸς καιρὸς τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης. Στὶς πλατεῖες καπνίζουν ἀκόμη οἱ πυρές. Καὶ τότε, ἀθόρυβα, ξαναέρχεται Ἐκεῖνος. Δὲν κηρύττει, δὲν φωνάζει· ἁπλῶς περνάει ἀνάμεσα στὸν κόσμο — κι ὁ κόσμος Τὸν γνωρίζει. Ἀγγίζει ἕναν τυφλό, καὶ βλέπει· σκύβει πάνω σ’ ἕνα πεθαμένο κοριτσάκι, καὶ τὸ σηκώνει. Καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ περνάει ἀπὸ ‘κεῖ ὁ γέρο-καρδινάλιος, ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστής. Βλέπει. Καταλαβαίνει. Καὶ δείχνει μὲ τὸ δάχτυλο: «Πιάστε Τον!».

Ἡ σκηνὴ δὲν εἶναι δική μου, οὔτε βέβαια τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι τοῦ Ντοστογιέφσκι, ἀπὸ τοὺς Ἀδελφοὺς Καραμάζοφ — ἐκεῖνο τὸ περίφημο πέμπτο βιβλίο ὅπου ὁ Ἰβὰν διηγεῖται στὸν ἀδελφό του τὸν Ἀλιόσα τὴν ἱστορία τοῦ «Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ». Καὶ γιατί τὴν ἀναφέρω πρώτη, πρὶν κἂν ἀνοίξουμε τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο; Ἐπειδὴ ὁ γέρος καρδινάλιος εἶναι, θὰ τὸ δεῖτε, ὁ τελευταῖος καὶ ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπ’ ὅλους τοὺς κακοὺς γεωργοὺς τῆς παραβολῆς. Καὶ προσέξτε τὴν εἰρωνεία. Ποιὸς ἀναγνωρίζει σίγουρα τὸν Χριστὸ σ’ ὅλη τὴ Σεβίλλη; Ὄχι ὁ κόσμος· ὁ κόσμος ἁπλῶς Τὸν ὑποψιάζεται. Ὁ μόνος ποὺ εἶναι ἀπολύτως βέβαιος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ Τὸν κάψῃ. Δὲν εἶναι ἄπιστος, βλέπετε. Εἶναι ὁ πιὸ διαβασμένος θεολόγος τῆς πόλης. Κι ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ εἶναι ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος.

Ο πνευματικός ποδηγέτης παπα Αστέριος

Ο καλοκάγαθος λευίτης της Ίμβρου ο σεμνός και ταπεινός παπα Αστέριος  ο πρώτος πνευματικός ποδηγέτης του Πατριάρχη μας. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρεται στον μακαριστό παπα-Αστέριο από τους Αγίους Θεοδώρους της Ίμβρου ως ένα από τα καθοριστικά ιερατικά πρότυπα της παιδικής του ηλικίας, του οποίου η κατανυκτική λειτουργική ζωή και η αγνότητα τον ενέπνευσαν να ακολουθήσει τον δρόμο της ιερωσύνης. Ο παπα-Αστέριος άναψε στη νεανική ψυχή του Πατριάρχη τη φλόγα της ιεροσύνης.: Ο νεαρός τότε Δημήτρης Αρχοντώνης συνόδευε τον παπα-Αστέριο στα ξωκκλήσια της Ίμβρου με την ανατολή του ηλίου.: Παρά την πενιχρή ή ελάχιστη κοσμική μόρφωση, ο παπα-Αστέριος διέθετε μια εσωτερική λαμπρότητα και ειρήνη μέσα από την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.Πολύ ενωρίς ο Δημήτριος έγινε δέσμιος της μαγείας που ασκεί η Ορθοδοξία, του αυστηρού και οικείου κάλλους της το οποίο, διακριτικά, διαποτίζει ολόκληρη την ύπαρξη. Ο ιερέας του χωριού, ο πατήρ Αστέριος, ήταν ένας ηλικιωμένος άνθρωπος χωρίς την ελάχιστη μόρφωση (ζήτημα αν είχε πάει στο δημοτικό) αλλά θρεμμένος, ειρηνεμένος, φωτισμένος από τις κινήσεις και τις λέξεις της λειτουργίας, από τον άσωστο ποιητικό ποταμό της βυζαντινής υμνογραφίας, μιας θεολογίας που τραγουδάει και την τραγουδάς…

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε! - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Τα έργα και τα λόγια του πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου μού είναι απεχθή! Κι όχι τώρα ως μνήμες, αλλά στη βράση. Ως παράδειγμα, θέτω το προσωπικό ξέσπασμα με επώνυμα άρθρα, ραδιοφωνική  και τηλεοπτική παρέμβαση, όταν υποστήριξε το ανεκδιήγητο “ότι η πυρκαγιά στο Μάτι ήταν αποτέλεσμα της δίκαιης οργής του Θεού για τον άθεο πρωθυπουργό (Τσίπρας τότε) που έχουμε”. Το έγραψε εκείνο το τραγικό βράδυ που όλη η Ελλάδα σοκαρισμένη μετρούσε απανθρακωμένα σώματα, ακόμη και μικρών παιδιών!

Επίσης, θεωρώ ως την αποθέωση της πλήξης αυτή την εθιμοτυπική μπούρδα – επαινετικό επικήδειο εν ζωή: τη βράβευση λόγω σύνταξης, αποστράτευσης, συμπλήρωσης τόσων ετών στη θέση. Στον πρώην Καλαβρύτων τι βραβεύει η Ιερά Σύνοδος; Ποια είναι ακριβώς η σημασία και αξία 50 ετών στην αρχιεροσύνη, πέρα από το εθιμοτυπικόν του πράγματος και ασχολείται ολόκληρη η Ιερά Σύνοδος; Στην οποία αρχιεροσύνη να θυμηθούμε ότι τον ιερέα της χωροφυλακής επί Χούντας Αμβρόσιο οδήγησε ο αντάρτης Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ!

 ΑΛΛΑ...

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!

Ακόμη και στα 90 του, χαρίζει σε πολύ κόσμο μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για πόντους στο προοδευτόμετρο!