«Δέν θά φᾶς αὐτό τό γλυκό;» - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 

«Δέν θά φᾶς αὐτό τό γλυκό;»

Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Οἱ κοσμικοί τό πρῶτο πρᾶγμα πού ἐπιδιώκουν εἶναι νά  ἱκανοποιοῦν τήν κοιλιά τους. Φαγητά ἄνοστα, ἀλάδωτα τούς προκαλοῦν «κατάθλιψη». Ἡ νηστεία τούς φαίνεται πανύψηλο βουνό. Ἄν  δοῦν κάποιον νά ἀνεβαίνει τό βουνό, ὑποκλίνονται μπροστά τους.
Κανένας δέν ὑποκλίνεται σέ ἄνθρωπο καλοφαγᾶ· οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ καλοφαγάδες. 
Ἦταν περίοδος τῆς νηστείας τοῦ δεκαπενταύγουστου. Ἕνα βράδυ, ἀνήμερα τοῦ «Σωτῆρος» (6 Αὐγούστου), ἕνας νεαρός ἐπισκέφθηκε τό φίλο του Σωτήρη γιά «χρόνια πολλά». Ἡ οἰκογένεια τοῦ ἑορτάζοντος δεν ἤξερε ἀπό νηστεία.
Ἡ νοικοκυρά πρόσφερε στον ἐπισκέπτη  ἀρτύσιμο γλυκό.
 -Ὄχι, δέν θά τό φάω· γιατί εἶναι ἀρτύσιμο. Εἶπε ὁ νεαρός.
- Καί δέν θά φᾶς αὐτό τό ὡραῖο γλυκό;
-Ὄχι!
  Γιά τόν νεαρό ἦταν εὔκολο νά φάει τό γλυκό· τό δύσκολο ἦταν να μήν τό φάει. Ὅμως, ὁ νεαρός ἦταν γιά τά δύσκολα· ἄλλοι, εἶναι (μόνο) γιά τά εὔκολα…

Η μετάνοια κατά τον ιερό Χρυσόστομο - π. Δανιήλ Αεράκης

 

Κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ ὁ γέροντας Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος (+24/2/2026).

Κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ ὁ γέροντας Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος (+24/2/2026).

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος (καί Ἱερομόναχος 20/6/2023) Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος τοῦ Κων/νου γεννήθηκε στὴ Δράμα τό 1931 ἀπό Ἕλληνα πατέρα καὶ Ρουμάνα μητέρα. Ἔλαβε δημοτικὴ καὶ γυμνασιακὴ ἐκπαίδευσι στὴ Δράμα, περνώντας τὰ παιδικά του χρόνια μὲ φτώχεια καὶ πολλὲς στερήσεις. Ὑπηρέτησε στὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ γιά 30 μῆνες ὡς ἔφεδρος Ἀνθυπολοχαγός. Μετὰ τὴν ἀποστράτευσί του ἐργάστηκε ὡς βοηθὸς Λογιστοῦ. Τό 1957 ἐνυμφεύθη τὴν Ἑλένη Λιασκοπούλου τοῦ Δημητρίου ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη. Ἀπὸ τὸ γάμο τους ἕως καὶ τό 2018 ἀπέκτησαν 7 παιδιά, 18 ἐγγόνια καί 19 δισέγγονα.

Ἀπορρίπτοντας σημαντικὴ ὑποτροφία στὴ Γαλλία γιὰ σπουδὲς στὴν κλασσικὴ φανητικὴ μουσική (1952), τό 1958 ἀνταποκρινόμενος στὴν Ἱερατική του κλήση εἰσάγεται στὸ τότε Ἀνώτερο Ἐκκλησιαστικὸ Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης. Στίς 22-08-1959 χειροτονεῖται Διάκονος καὶ στίς 26-03-1961 Πρεσβύτερος, μὲ ὀργανικὴ θέσι στὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο Εὐόσμου, ἀπὸ τὸν τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Παπαγεωργίου. Τό 1973 φοίτησε στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Ἀπὸ τό 1962 συνεδέθη πνευματικὰ μὲ τὸν Γέροντα Ἐφραὶμ τὸν Φιλοθεΐτη, καὶ ὁ σύνδεσμος αὐτὸς ἀπετέλεσε ὁρόσημο στὴν πνευματική του ζωή.

Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1966 ὑπηρέτησε γιά 16 ἔτη ὡς Οἰκονόμος καὶ Πρωτοπρεσβύτερος στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Βασιλείου καὶ γιά 46 ἔτη, ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ὡς συνταξιοῦχος, στὸν Ἰδρυματικὸ Ναὸ Ἁγίας Βαρβάρας Ἀμφιάλης Κερατσινίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς.

Συναισθηματικὲς ἐξάρσεις τὴν ὥρα τοῦ κηρύγματος - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΟΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΕΣ,

συχνές, συναισθηματικὲς ἐξάρσεις τὴν ὥρα τοῦ κηρύγματος, τὰ δημόσια δάκρυα καὶ οἱ στεναγμοί, ὅπως καὶ οἱ ψευτοαγαλλιάσεις, πρέπει νὰ κόβονται μὲ τὸ μαχαίρι ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα κήρυκα. Συνηθέστατα πρόκειται γιὰ "πνευματικὲς" προβολὲς ἐσωτερικὰ μπερδεμένων καταστάσεων καὶ ψυχολογικῶν προβλημάτων.

Ἂν συνεχίζονται ἀμείωτα, ἐπίκειται γενικευμένη ψυχιατρικὴ διαταραχή, τουλάχιστον καταθλιπτικοῦ τύπου, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται διολίσθηση ἀκόμη καὶ στὴν ψύχωση.

Πάντως ἐνώπιον τέτοιων "πνευματικῶν" ἐκδηλώσεων κρατᾶμε πολὺ μικρὸ καλάθι. Προσοχή. Ὅσο κι ἂν ἀκοῦμε περὶ "ὑψηλῶν" -καὶ καλὰ- "πνευματικῶν καταστάσεων".

Μάθε να Ψάλλεις: Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή “Πρακτική εκμάθηση των ύμνων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής”

Μάθε να Ψάλλεις: Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή

“Πρακτική εκμάθηση των ύμνων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής”

Ένα πρακτικό και προσιτό σεμινάριο για όσους θέλουν να γνωρίσουν και να ψάλλουν τους βασικούς ύμνους των κατανυκτικών ακολουθιών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, χωρίς να απαιτούνται προηγούμενες μουσικές γνώσεις.

Μέσα από 11 σύντομα μαθήματα, διδάσκονται τα σημαντικότερα τροπάρια του Τριωδίου από το Μέγα Απόδειπνο, τις Ώρες και την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, με ακουστική και βιωματική μέθοδο διδασκαλίας. Κάθε μάθημα περιλαμβάνει σύντομη εισαγωγή στο Τυπικό και πρακτική εκμάθηση των ύμνων.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε αρχάριους και σε όσους επιθυμούν να συμμετέχουν ενεργά στις ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

·       11 μαθήματα

Ο σύγχρονος άνθρωπος: Ταυτότητα, πίστη και οι ηθικές ρίζες μιας κοινωνίας σε κρίση

Ο σύγχρονος άνθρωπος: Ταυτότητα, πίστη και οι ηθικές ρίζες μιας κοινωνίας σε κρίση

 
Ηθική, ιστορία και θεολογία από το Βυζάντιο έως τη μετανεωτερικότητα
Το Σεμινάριο διερευνά την χριστιανική ηθική όχι ως σύστημα κανόνων, αλλά ως τρόπο ζωής, όπως αυτός διαμορφώθηκε ιστορικά μέσα στην Εκκλησία.
Από τη βυζαντινή εμπειρία της κοινότητας και του προσώπου, έως το σοκ της νεωτερικότητας, την εμφάνιση των οργανώσεων και τη θεολογική στροφή του 20ού αιώνα, παρακολουθούμε τη διαμόρφωση, τη ρήξη και τη σύγχρονη κρίση της ηθικής συνείδησης.
Το σεμινάριο φωτίζει τις εντάσεις ανάμεσα σε νόμο και σχέση, ενοχή και θεραπεία, φονταμενταλισμό και προοδευτισμό, και θέτει το ερώτημα:
μπορεί να υπάρξει σήμερα μια χριστιανική ηθική χωρίς ηθικολογία;

Στην Ιερά Μητροπόλη Σουηδίας 6 χρίσματα και 3 βαπτίσεις

Το Σαββατοκύριακο, 21-22 Φεβρουαρίου 2026, τελέσαμε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης 6 χρίσματα και 3 βαπτίσεις. Ξεχωριστή ευλογία για την είσοδό μας στην Μεγάλη Σαρακοστή!

On the weekend of February 21-22, 2026, we conducted 6 chrismations and 3 baptisms at the St. George Cathedral of Stockholm. A special blessing for our entry into Great Lent!

«Κύριε τῶν δυνάμεων…» - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 

 «Κύριε τῶν δυνάμεων…»

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Μπήκαμε, ἀγαπητοί μου, στὴν ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἂς δοξάσουμε τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δίνει μία νέα εὐκαιρία μετανοίας. Ἂν ὁ ἅγιος Ἀντώνιος στὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἔλεγε «Θεέ μου, δός μου μετάνοια», τί νὰ ποῦμε ἐμεῖς;
Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶνε ἡ πιὸ κατανυκτικὴ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Περιέχει ἱερὲς ἀκολουθίες, ποὺ φέρνουν δάκρυα σὲ ὅποιον προσέχει τὰ νοήματά τους. Μία δὲ ἀπὸ τὶς ἀκολουθίες αὐτὲς εἶνε τὸ Μέγα Ἀπόδειπνο, ποὺ ἀκούσατε ἀπόψε.
Τί εἶνε τὸ ἀπόδειπνο; Εἶνε μία ἀνθοδέσμη ἀπὸ ὡραίους ψαλμούς, κείμενα τῆς Γραφῆς, εὐχὲς καὶ ὑπέροχα τροπάρια. Ἕνα δὲ τροπάριο ποὺ σὲ παλαιότερες γενεὲς ἦταν γνωστὸ καὶ στὰ μικρὰ παιδιά, ἕνα τροπάριο ποὺ συγ­κινεῖ κάθε ψυχὴ χριστιανική, εἶνε αὐτὸ ποὺ ἀκούσατε πρὸ ὀλίγου·
«Κύριε τῶν Δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ·
ἄλλον γὰρ ἐκτός σου βοηθὸν
ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν.
Κύριε τῶν Δυνάμεων, ἐλέησον ἡμᾶς».
Αὐτὸ τὸ τροπάριο μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ ἑρμηνεύσουμε, καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξετε.

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΑΧΗΛΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΛΟΦΙΛΙ - Γράφει ο Βασ. Βακάλης

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΑΧΗΛΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΛΟΦΙΛΙ

Γράφει ο Βασ. Βακάλης

   Τετρακόσια ογδόντα τρία χρόνια σκλαβιάς! Εκατόν δέκα τρία χρόνια λευτεριάς! Μέρες γιορτής για τα Γιάννινα, την ΄Ηπειρο, το Έθνος. Μέρες Μνήμης για όσους σκοτώθηκαν! Για όσους έμειναν ανάπηροι! Για όλους τους αγωνιστές - ελευθερωτές μας. Βενιζέλος. Κων/νος. Σαπουντζάκης. Χρ. Σιώζος. Μαβίλης. Καλάρης. Σπυρίδων και ... και ... Και είναι αλήθεια πως η ιστορία είναι γενναιόδωρη προς τους 'επωνύμους'. Τους 'εξέχοντες'. Τους μεγάλους πρωτεργάτες των αγώνων 1912 -13. Ξέρουμε γι' αυτούς πολλά αν όχι όλα. 

   Αλλά δικαίωμα στην μνήμη - και στην ευγνωμοσύνη - έχουν και οι άλλοι. Οι λιγότερο γνωστοί. Αν η προσφορά των 'επωνύμων', που ήταν επί κεφαλής της εθνικής εξόρμησης το 1912 -13 για την ολοκλήρωση του έργου της επανάστασης του 1821 ήταν καίρια, καθόλου ασήμαντη στον αγώνα εκείνο δεν ήταν η προσφορά των άλλων, των 'γνωστών αγνώστων'. Αυτών, που ενώ είναι γνωστοί οι αγώνες τους μένουν στο 'απόσκιο' της μνήμης μας. Κι ας αποτέλεσαν αυτοί το κύριο απελευθερωτικό σώμα, που πάλεψε, ίδρωσε, μόχθησε, αγωνίστηκε, μάτωσε, πληγώθηκε και σκοτώθηκε για μας. 

"Κριτική: 7 ακόμη σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Κριτική: 7 ακόμη σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

 

Απάντηση προς τον κ. Κοτταδάκη.

Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Μετά τη σύντομη περιγραφή της κατάστασης της Ευρώπης στη σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα, σε συντομία θα περιγραφή η κατάσταση της Ελλάδος σε αυτή την πραγματικότητα μέσα από αντικειμενικά στοιχεία. Προοιμιακά να γραφεί ότι στη χώρα μας πάντα ισχύουν τα όσα έγραψε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο πασχαλινό διήγημά του «Λαμπριάτικος ψάλτης» και δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 1893 στην εφημερίδα «Ακρόπολις»:

«Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός, ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγγέλλεται χάριν πολυτελείας την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά ο Γραικύλος της σήμερον όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και να φανή και αυτός γίγας. Το Ελληνικόν Έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην της θρησκείας του». Και όμως με τα συμπλέγματά της κυριαρχούσας τάξης ως προς  τον δυτικόφερτο τρόπο ζωής, μαζί με τα υπό τους οθωμανούς υπολείμματά της,  επιχειρείται να μετατρεπούμε οι Έλληνες από υποδείγματα πολιτισμού σε επιπόλαιους μαθητές μηδενιστικών και ηδονιστικών αντιλήψεων, καθώς και αρρωστημένων συνηθειών.

Όμως οι μάσκες κάποτε θα τελειώσουν

 Όμως οι μάσκες κάποτε θα τελειώσουν,

σαν τα τραγούδια και τις γιορτές,

και τότε θα φανεί αυτό

το ανύπαρχτο πρόσωπο που υπήρξαμε.

Τάσος Λειβαδίτης

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ 

 

ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΩΣ ΠΕΜΠΤΗ

ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ ΩΡΑ 5:30 ΜΜ 

 

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ΤΙΜΙΩΝ ΔΩΡΩΝ ΩΡΑ 7:15 ΕΩΣ 9:00 ΠΜ.

 

ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΘΑ ΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΔΥΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ 

 

Α. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ 17:00 ΜΕ 18: 30 ΜΜ 

Β. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ. 19:00 ΜΜ 20:30 ΜΜ

Η πρώτη και δευτέρα εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (24 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

 Η τιμία αύτη και Αγγέλοις αιδέσιμος του Προδρόμου κεφαλή, πρώτον μεν ευρέθη από δύω Μοναχούς εις τον οίκον του Ηρώδου, δια της επιφανείας και αποκαλύψεως του ιδίου Προδρόμου, οι οποίοι Μοναχοί επήγαιναν εις προσκύνησιν του ζωοδόχου Τάφου του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Από τους Μοναχούς δε εκείνους επήρεν αυτήν ένας κεραμεύς, ήτοι τζουκαλάς, και την επήγεν εις την πόλιν Έμεσαν, η οποία κοινώς Εμς λέγεται. Και επειδή ο τζουκαλάς εκείνος εγνώρισεν, ότι δια μέσου της αγίας κάρας έλαβεν ευτυχίαν, δια τούτο ετίμα αυτήν με υπερβολήν. Όταν δε αυτός έμελλε να αποθάνη, αφήκε την αγίαν κάραν εις την αδελφήν του, παραγγείλας αυτή να μη την σηκώση από τον τόπον της, μήτε να την δείξη εις άλλον, αλλά να την τιμά και να την προσκυνή.

Μνήμη της Α΄και Β΄εύρεσης της Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου (24 Φεβρουαρίου)

 Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την Πρώτη και Δεύτερη Εύρεση της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου και Βαπτιστή του Κυρίου.
Το γεγονός της Εύρεσης, όπως και η ίδια η Τιμία Κάρα και ασφαλώς τα ιερά λείψανα των Αγίων, οι εικόνες και άλλα ιερά αντικείμενα, απολαμβάνουν τιμής σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση, όχι γιατί διαθέτουν κάποιες μαγικές ιδιότητες, αλλά γιατί ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, που προσέλαβε και αφθαρτοποίησε την ύλη με τη σάρκωση και την ανάστασή Του, ενεργεί μέσω αυτών κατά τρόπο καταληπτό στους ανθρώπους.
Μετά το μαρτύριο του Προδρόμου, η Τιμία Κεφαλή ενταφιάστηκε στη Μαχαιρούντα, όπου βρισκόταν το παλάτι του Ηρώδη. Εκεί την ανακάλυψαν με θαυμαστό τρόπο δύο μοναχοί, οι οποίοι και τη μετέφεραν στην πόλη Έμεσα.

Αναμνήσεις Καθαράς Δευτέρας

Σήμερα Καθαρά Δευτέρα, ξύπνησαν σκέψεις από τα παλιά στο μυαλό μου. Θυμήθηκα ότι τέτοια ημέρα, πάντα την περνούσα το πρωί με τις κατανυκτικές ακολουθίες στην Μονή Γηροκομείου. Τις ακολουθίες των Ωρών και του Εσπερινού, τελούσε ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος στο Μοναστήρι του Γηροκομείου, πλαισιωμένος από όλους τους ιεροκήρυκες και τους αγάμους κληρικούς της μητροπόλεως. Στην ακολουθία αυτή, πήγαιναν και λαϊκοί, μεταξύ αυτών ενθυμούμαι τον Γεώργιο Οικονόμου, τον Παναγιώτη Μπαλκάμο, Σταύρο Σερέτη και άλλους.

Εμείς μία παρέα νέων, από την  Χριστιανική Εστία, πηγαίναμε και συναντιόμαστε στην Ακολουθία στο Καθολικό της Μονής. Για αυτή την συνάντηση μας παρότρυνε ένας πνευματικός άνθρωπος, που την ζωή του είχε αφιερώσει στην ιεραποστολική, και την νεότητα, κάθε απόγευμα ήταν ο ακοίμητος φρουρός στο θυρωρείο της Εστίας επί της υποδοχής, ο Κωνσταντίνος (κυρ-Κώστας) Χασκόπουλος.  Την παρέα των νέων αποτελούσαν ο Γιώργος Αθανασόπουλος, ο Χρήστος Μυτιλήνης και ο γράφων.

Στον θρόνο του Καθολικού καθόταν ο Πατρών Νικόδημος, φορούσε τα ράσα του χωρίς μανδύα, το επανωκαλύμμαυχο, και εγκόλπιο από φίλντισι.

Δώρησαί μοι ... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Τα Κούλουμα δεν είναι ...γιορτή... - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τα Κούλουμα δεν είναι ...γιορτή...

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Και βασικά είναι ημέρα αυστηρής νηστείας.

Οι μοναχοί, και αρκετοί λαϊκοί, κάνουν και το «τριήμερο», δηλαδή Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, νηστεία χωρίς τροφή και νερό...

Έτσι, για να γνωρίζουμε γιατί ονομάζουμε την πρώτη εβδομάδα της Τεσσαρακοστής «Καθαρή»...

Για την ετυμολογία της λέξης «Κούλουμα» γράφει ο Άρης Ιωαννίδης:

Διάφορες εκδοχές υπάρχουν για την ετυμολογία της λέξης «Κούλουμα». Ξεκινώντας την περιήγησή μας, ο Νικόλαος Πολίτης, πατέρας της ελληνικής λαογραφίας, υποστήριξε ότι η λέξη προέρχεται από το λατινικό «Cumulus» (κούμουλους, απ’ όπου και η κουμούλα) που σημαίνει αφθονία, σωρός (καθώς εκείνη την ημέρα κουβαλούν στην εξοχή αφθονία τροφίμων) [ΛΚΝ: κούλουμο < κούμουλο `σωρός΄ με αντιμετάθ. [m-l > l-m] < λατ. cumul(us) -ο (πρβ. διαλεκτ. κούμουλο, κουμούλι, κουλούμι `σωρός, ιδ. χώματος΄)], αλλά και το τέλος, το τελείωμα. Με λίγα λόγια σημαίνει το τέλος της Απόκριας.

Ο Μητροπολίτης Νότιας Ασίας Κωνσταντίνος Τσίλης και η λαογράφος Ζωή Μάργαρη στις «Συνδέσεις»

 

Ο Μητροπολίτης Νότιας Ασίας Κωνσταντίνος Τσίλης και η λαογράφος Ζωή Μάργαρη στις «Συνδέσεις» για τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας.

Ἔκτακτον ἀνακοινωθέν! τῆς Αὐτοῦ Νηστειοτάτης Αὐστηρότητος

Ἔκτακτον ἀνακοινωθέν!

Συνῆλθεν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῆς Αὐτοῦ Νηστειοτάτης Αὐστηρότητος ἡ Ταχεῖα καὶ Λυπηρὰ Σύνοδος, ἥτις ὑπ’ ὄψιν λαβοῦσα ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἄφιξιν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ ἀπερίσκεπτον, εὐόλισθον καὶ ἀνυπότακτον τῶν κάτωθι πατέρων, ἀπεφάσισε μὲ συνοπτικὰς διαδικασίας καὶ ἄνευ ἀπολογίας τινός, ὅτι τίθενται ὑπό αὐστηρὰν τεσσαρακονθήμερον κράτησιν, φυλάκισιν καὶ ἀπομόνωσιν ἄνευ ἐπισκεπτηρίου οἱ κάτωθι πατέρες: π. Γαλακτίων, π. Τερέντιος καὶ π. Αὐγουστῖνος. Ὅστις ἐπισκεφθῇ αὐτούς, τιμωρηθήσεται ὑποδειγματικῶς! Οἱ π. Πιττακὸς καὶ π. Ἠλίας ἐξαιροῦνται τῆς αὐστηρᾶς κρατήσεως καὶ θὰ δικαιοῦνται ἐπισκεπτηρίου μόνον κατὰ τὰ Σάββατα, τὰς Κυριακὰς καὶ ὀλίγας ἄλλας ἐπιλέκτους ἡμέρας! Ὁ δὲ π. Ψαριανός, δὶς θὰ δεχθῇ ἐπισκέπτας ἐντός τοῦ κελλίου αὐτοῦ.

Ο Α΄ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το απόγευμα της Κυριακής 22 Φεβρουαρίου στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, του Πολιούχου, τελέσθηκε ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και ευλαβείας, χοροστατούντος από του παραθρονίου του Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου και των κληρικών της Μητροπόλεώς μας, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου, π. Ιακώβου Αθανασίου.

Στον Κατανυκτικό Εσπερινό συμπροσευχήθηκαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βρυούλων κ. Παντελεήμων και Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός.

Περί το τέλος του Εσπερινού ο Ποιμενάρχης μας απηύθυνε στο εκκλησίασμα λόγο μετανοίας και περισυλλογής.

Ο Επίσκοπός μας επεσήμανε ότι στις Ιερές Ακολουθίες που τελούνται καθ΄ όλη την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Εκκλησία μας καλεί σε συνεχή μετάνοια, προσευχή και περισυλλογή. Στον ποιμαντικό του λόγο ο Μητροπολίτης μας αναφέρθηκε εκτενώς στην προσευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, την οποία ανέλυσε στηριζόμενος στους λόγους των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας.

Μη αποστρέψεις το πρόσωπόν σου από του παιδός σου

«Μη αποστρέψεις το πρόσωπόν σου

από του παιδός σου, ότι θλίβομαι,

ταχύ επάκουσόν μου.

Πρόσχες τη ψυχή μου και λύτρωσαι αυτήν»

Η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου

 

Η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου

Διαβάστε ολόκληρη την Ακολουθία 

του Μεγάλου Αποδείπνου εδώ  

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης (23 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος εμαθητεύθη κοντά εις τον Θεολόγον και Ευαγγελιστήν Ιωάννην, ομού με τον Θεοφόρον Ιγνάτιον. Έγινε δε Σμύρνης Επίσκοπος ύστερα από τον Άγιον Βουκόλον, ο οποίος επροφήτευσε δια την αρχιερωσύνην οπού έμελλεν ούτος να λάβη. Όταν δε εκίνησε διωγμόν εναντίον των Χριστιανών ο ασεβής Δέκιος (1) εν έτει ρμγ’ [143], τότε επιάσθη και ο θείος ούτος Πολύκαρπος, και επροσφέρθη εις τον ανθύπατον, ήτοι τον δεύτερον όντα του υπάτου, ο οποίος είναι ο νυν τουρκιστί λεγόμενος καϊμακάμης. Και ομολογήσας παρρησία τον Χριστόν, ετελείωσε με φωτίαν το μαρτύριον, και ούτως έλαβεν ο μακάριος παρά Κυρίου τον αμαράντινον στέφανον.

Μνήμη του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης (23 Φεβρουαρίου)

 Σήμερα Καθαρή Δευτέρα. Οι Χριστιανοί εισέρχονται στο Στάδιο των αγώνων με πίστη και ταπείνωση καλλιεργώντας με νηστεία τις αρετές, πορευόμενοι 50 ημέρες έως το Μεγάλο Σάββατο, 11 Απριλίου, την Άκρα ταπείνωση του Ιησού. Ας αξιοποιηθεί η πορεία αυτή ως στάδιο προσευχής, νηστείας, ελεημοσύνης, μελέτης της Αγίας Γραφής και συχνή συμμετοχή στις Ακολουθίες και κατεξοχήν στη Θεία Λειτουργία, τη μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων. Για να λάβουμε το στεφάνι της τιμής από τον Παμβασιλέα την ημέρα της Κρίσεως.
Σήμερα η Εκκλησία τιμά την οσιακή μορφή του Αγίου Πολυκάρπου Σμύρνης. Γεννήθηκε γύρω στο 60 μ.Χ. στην Έφεσο από γονείς ευλαβείς, τον Παγκράτιο και τη Θεοδώρα, οι οποίοι και μαρτύρησαν για χάρη του Χριστού, αμέσως μετά από τη γέννηση του παιδιού τους.

Η Συγχώρηση και η Πνευματική Ζωή στην Ορθόδοξη Παράδοση - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Συγχώρηση και η Πνευματική Ζωή στην Ορθόδοξη Παράδοση

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Εσπερινός της Συγγνώμης, που τελείται το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, αποτελεί κατεξοχήν εκκλησιαστική είσοδο στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οι πιστοί, ζητώντας και προσφέροντας αμοιβαία συγχώρηση, καλούνται να αρχίσουν τον αγώνα της νηστείας «ἐν εἰρήνῃ», με καρδιά συμφιλιωμένη, ώστε η άσκηση να μην καταλήξει σε εξωτερικό τύπο αλλά να γίνει πορεία μετανοίας. Η πράξη αυτή δεν είναι απλώς μια ευγενική κίνηση· είναι έκφραση της ζωής της Εκκλησίας ως κοινωνίας αγάπης, στην οποία ο άνθρωπος θεραπεύεται και επανέρχεται στην Ευχαριστιακή ενότητα.

1. Η συγχώρηση ως εκκλησιαστικό ήθος και θεραπεία της καρδιάς

Η συγχώρηση, στην Ορθόδοξη παράδοση, δεν ταυτίζεται με μια απλή ψυχολογική ανακούφιση ούτε με κοινωνική «ευπρέπεια». Είναι υπακοή στην εντολή του Χριστού και καρπός της χάριτος, με την οποία ο άνθρωπος παραιτείται από την εκδικητικότητα και την εχθρότητα, αφήνοντας χώρο στην ειρήνη του Θεού. Δεν είναι μόνο εξωτερική πράξη (λόγος ή χειρονομία), αλλά κυρίως εσωτερική κίνηση μετανοίας: αναγνώριση της δικής μας πτώσης, ταπείνωση, και αποκατάσταση της κοινωνίας με τον πλησίον.

Ὁ Α’ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινὸς στὴν ἹερὰΜητρόπολη Πατρῶν

Σὲ κατανυκτικὸ κλῖμα ἐτελέσθη ὁ Α’ ΚατανυκτικὸςἙσπερινός, στὸν μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ ἈποστόλουἈνδρέου Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Πληθύς Ἱερέων συμμετεῖχε στὸν ΚατανυκτικὸἙσπερινό, στὸν ὁποῖο συγχοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, καὶ συμμετεῖχεπλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν,ὑπομονετικὰ, μέχρι τὸ τέλος προκειμένου νὰ ἀσπασθοῦντὸν Σταυρὸ καὶ τὸ χέρι τοῦ Σεβασμιωτάτου,λαμβάνοντες καὶ δίδοντες συγγνώμη.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ὡμίλησε μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ βαθειὰ θεολογικὸ καὶ κατανοητό, περὶ τῆς ἀσκητικῆς πορείας τῶν θεουμένων, τὸν ἀγῶνατῶν ὁποίων ἐνισχύει ἡ Ἐκκλησία ἰδιαιτέρως κατὰ τὴνδιάρκεια τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μὲ τὰσωτήρια μέσα της.

Λόγος Κατηχητήριος επί τη ενάρξει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής (2026)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

* * *

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Ἔμπλεοι ἱερᾶς συγκινήσεως, εἰσερχόμεθα καί ἐφέτος, Θείᾳ εὐδοκίᾳ, εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, εἰς τό στάδιον τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων, τόν καιρόν τῆς νηστείας καί τῆς μετανοίας, τῆς ταπεινώσεως καί τῆς προσευχῆς, τῆς πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως καί τῆς φιλαδελφίας, μέ τά ὄμματα τῆς καρδίας ἐστραμμένα πρός τόν ζωηφόρον Σταυρόν τοῦ Κυρίου, τόν ὁδηγοῦντα πάντας ἡμᾶς πρός τό Ἅγιον Πάσχα, τό διανοῖγον τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων τάς πύλας τοῦ Παραδείσου.

Ἡ ἀρχομένη εὐλογημένη περίοδος εἶναι εὐκαιρία διά νά συνειδητοποιήσωμεν ἐκ νέου τήν ἀλήθειαν τῆς κατά Χριστόν ἀσκήσεως καί τήν ἄρρηκτον σύνδεσίν της μέ τήν εὐχαριστιακήν πραγμάτωσιν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἰς ὅλας τάς ἐκφάνσεις καί διαστάσεις της καταυγάζεται ἀπό τό φῶς καί τήν χαράν τῆς Ἀναστάσεως. Τό πνεῦμα τοῦ ἀσκητισμοῦ οὐδόλως ἀποτελεῖ παρείσακτον στοιχεῖον εἰς τόν Χριστιανισμόν, οὔτε εἶναι ἀποτέλεσμα ἐπιρροῆς ἐξωεκκλησιαστικῶν δυαλιστικῶν ἰδεολογημάτων.

«Άξιος εν πάσι»: Εικοσιένα έτη Αρχιερατικής Διακονίας» - Του Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου

 

«Άξιος εν πάσι»: 

Εικοσιένα έτη Αρχιερατικής Διακονίας»

  Του Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου

Βοηθού Επισκόπου της Ι.Μ. Πατρών

19 Φεβρουαρίου 2005, εικοσιένα χρόνια πριν οι καμπάνες ήχησαν χαρμόσυνα, μεταφέροντας σε όλη την Ιερά Μητρόπολη Πατρών το χαρμόσυνο άγγελμα της εκλογής του αγγέλου της τοπικής μας Εκκλησίας, του σεπτού Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου.
Την επόμενη ημέρα 20 Φεβρουαρίου 2005 τελέσθη στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών η χειροτονία, σε κλίμα κατανύξεως, χαράς, αγαλλιάσεως και ευφροσύνης, προεξάρχοντος του μακαριστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κυρού Χριστοδούλου, με τη συμμετοχή πάντων των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, κληρικών και πλήθους πιστών, οι οποίοι μ' ένα στόμα, με μια φωνή ανακέκραξαν το «άξιος».
Εικοσιένα χρόνια μετά επικυρώνεται σε κάθε του βήμα, σε κάθε του πράξη ο χαρακτηρισμός αυτός. Ο Μητροπολίτης μας, ο άοκνος, ο ακάματος, ο ακαταπόνητος εργάτης του αμπελώνα του Κυρίου, ως ρέκτης μάχεται με κάθε του πνοή, θυσιάζοντας εαυτόν, προσφέροντας τα μέγιστα στο ποίμνιό του.

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῆς Τυρινῆς
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον

Ἡ νύχτα θά γίνει μέρα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ´12)

           

Ἀδελφοί ἡ νύχτα προχωρεῖ πρός τό τέλος της, ἡ ἀνατολή μιᾶς νέας ἡμέρας πλησιάζει. Εἶ­ναι ὥρα λοιπόν νά ξυπνήσουμε. Κι ὅταν κανείς ξυπνάει, ἡ πρώτη δουλειά πού κάνει εἶναι νά βγάλει τά ροῦχα τῆς νύχτας καί νά φορέσει τά ροῦχα τῆς ἡμέρας. Αὐτή τήν παραστατική εἰκό­να χρησιμοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στό ση­μερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, γιά νά μᾶς βο­ηθήσει νά τινάξουμε ἀπό πάνω μας τή ραθυ­μία καί τήν ἀμέλεια καί κάνουμε τό ἀποφασι­στικό βῆμα τῆς μετανοίας.

            Γι᾽αὐτό καθώς σήμερα ξεκινάει τό «στά­διο τῶν ἀρετῶν» θά δοῦμε βαθύτερα τίς ἔννοι­ες τοῦ ἀποστολικοῦ λόγου. Θά δοῦμε ποιά εἶναι ἡ νύχτα πού φεύγει, ποιά ἡ ἡμέρα πού ἔρχεται καί τί σημασία ἔχουν ὅλα αὐτά γιά τή ζωή μας.

****

«Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν»

            Νύχτα σύμφωνα μέ τούς ἱερούς ἑρμηνευ­τές ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος  ὁλόκληρη τήν ἐπί­γεια ζωή μας, ἀπό τήν ὥρα πού θά γεννη­θοῦμε μέχρι τήν ὥρα πού θά πεθάνουμε. Καί τήν ὀνο­μάζει νύχτα γιά δύο κυρίως λόγους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ – ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου ο Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ενοριακό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Επίσκοπός μας τέλεσε την εις Διάκονον Χειροτονία του αξιοτίμου κ. Ανδρέα Φραγκάκη, εγγάμου, πατέρα ενός τέκνου, αποφοίτου της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος κληρικοί της Μητροπόλεώς μας, καθώς επίσης και ο πνευματικός του νεοχειροτονηθέντος, π. Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Ψυρρή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Προ της Χειροτονίας ο υποδιάκονος απηύθυνε λόγο ευχαριστίας ενώπιον του Ποιμενάρχου μας και του πολυπληθούς εκκλησιάσματος.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος»

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: 

«Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος»

Σε μία εκ βαθέων συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ» ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος μιλάει για όλους και για όλα στον Δημήτρη Αλεξόπουλο. Μία αυθεντική De Profundis συζήτηση. Μιλάει για την επόμενη ημέρα στην Εκκλησία της Ελλάδος, τους νέους αρχιερείς και τον… διάδοχό του.

«Θέλω να ζήσω, αλλά μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος». «Πέρασαν πολλά χρόνια, το τέλος έρχεται για όλους. Πρέπει και εγώ να το σκέφτομαι. Για αυτό δύο είναι τα όνειρά μου και οι φιλοδοξίες μου: Να αφήσω μία Εκκλησία που να έχει όσο μπορούμε λιγότερα και μικρότερα προβλήματα, με αρχιερείς που αγαπούν τον τόπο» και «με λυμένο το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας που ταλανίζει επί δύο αιώνες τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας».

Αν και η επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος δεν αφορά, όπως φαίνεται στις σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας, ο κ. Ιερώνυμος αισθάνεται την ανάγκη να πει, πως ο διαχωρισμός Πολιτείας –  Εκκλησίας είναι «επικίνδυνα πράγματα» και παραδέχεται πως τώρα πλέον βλέπει το ζήτημα από μια… αναθεωρημένη πλευρά. Σε ένα κλίμα γενικευμένης διεθνούς ανησυχίας για το Μεταναστευτικό και όχι μόνον, μιλά για ένα εθνικό ζήτημα που χρειάζεται πλέον μεγάλη προσοχή, γιατί συνιστά έναν «ερχόμενο κίνδυνο».

Ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Εδω στην Νότια Μαδαγασκάρη, ένα παιδί χαράζει στην άμμο μια Κιβωτό, και χωρίς να το ξέρει, μας θυμίζει μια αλήθεια αιώνια οτι η αγάπη και η πίστη χτίζονται σιωπηλά, με δάκρυα, πόνο, εμπιστοσύνη και αφοσίωση στον Θεό.

Όπως ο Νώε στάθηκε απέναντι στην ειρωνεία και την αδικία πολλών, όχι γιατί έφταιξε, αλλά γιατί η αλήθεια συχνά γίνεται στόχος όσων δεν μπορούν να την κατανοήσουν, έτσι και κάθε έργο που γεννιέται από αγάπη συχνά δοκιμάζεται. Η πίστη παρεξηγείται, η προσφορά αμφισβητείται, μα η Κιβωτός πάντα προκαλεί τους βέβαιους και παρηγορεί τους ταπεινούς.

Η Κιβωτός χτίζεται μέσα στις καρδιές που αγαπούν, εμπιστεύονται και υπομένουν. Και όταν περάσει η θύελλα, αποκαλύπτεται ποιος έχτιζε από πίστη και αγάπη και ποιος κατέστρεφε από φόβο. Στο τέλος ομως, η αγάπη δικαιώνεται και η Κιβωτός σώζει και αγιάζει όσους έμειναν μέσα σε αυτή με εμπιστοσύνη.

Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ - π. Ιωάννης Σπιτέρης

Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ

Κατά τα προηγούμενα χρόνια ασχοληθήκαμε επανειλημμένα με τη λειτουργική, πνευματική και ιστορική σημασία της Τεσσαρακοστής. Αυτή τη φορά, στην αρχή αυτής της σημαντικής περιόδου του λειτουργικού έτους, θέλω να αναφερθώ κυρίως σε ένα σύμβολο: τη στάχτη που επιβάλλεται στους πιστούς την Τετάρτη των Τεφρών, η οποία, για τους καθολικούς στην Ελλάδα, φέτος πέφτει στις 25 Φεβρουαρίου.

Κάθε χρόνο η Καθολική Εκκλησία εγκαινιάζει την Τεσσαρακοστή όχι την Καθαρά Δευτέρα, όπως οι αδελφοί μας Ορθόδοξοι, αλλά δύο ημέρες μετά, κατά τη λεγόμενη Τετάρτη των Τεφρών, με την επίθεση της στάχτης από τον λειτουργό στο μέτωπο των πιστών, χαράζοντας το σημείο του σταυρού και συνοδεύοντας την πράξη αυτή με λόγια που διασχίζουν τους αιώνες και αποκαλύπτουν κάθε ανθρώπινη αυταπάτη: «Θυμήσου, άνθρωπε, ότι είσαι στάχτη και στη στάχτη θα επιστρέψεις» ή τα λόγια του Ιησού: «Μετανοείτε και πιστεύετε στο Ευαγγέλιο». Πρόκειται για μια πράξη τόσο απλή όσο και συγκλονιστική στη βαθιά της σημασία.

Κυριακή της εξορίας του Αδάμ (22 Φεβρουαρίου 2026) - Τυρινής

Την ημέρα αυτή θυμόμαστε την εξορία του πρωτόπλαστου Αδάμ από την τρυφή του Παραδείσου. Την ανάμνηση αυτή οι άγιοι Πατέρες μας την έβαλαν πριν από την αγία Τεσσαρακοστή, σαν να δείχνουν στην πράξη πόσο ωφέλιμο για την ανθρώπινη φύση είναι το φάρμακο της νηστείας και πόσο πάλι αισχρή είναι η πολυφαγία και η ανυπακοή.

Παραλείποντας λοιπόν οι Πατέρες όσα συμβαίνουν στον κόσμο εξαιτίας του πρωτόπλαστου Αδάμ, τα οποία είναι άπειρα, προβάλλουν τον ίδιο και δείχνουν καθαρά πόσο μεγάλο κακό έπαθε με το να μη νηστέψει για λίγο και αυτό το μετέδωσε και στη δική μας φύση, και ακόμη ότι η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους ήταν η νηστεία, όμως ο Αδάμ δεν τη φύλαξε αλλά υπάκουσε στην κοιλιά, ή μάλλον, μέσω της Εύας, υπάκουσε στον πλάνο όφι, τον διάβολο, και έτσι όχι μόνο θεός δεν έγινε, αλλά και τον θάνατο επέσυρε στον εαυτό του, και αυτό το κακό το μετέδωσε σε όλο το ανθρώπινο γένος.

Γι’ αυτή την απόλαυση του πρώτου Αδάμ ο Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και υπάκουσε στο θέλημα του Πατέρα. Και από αυτό οι άγιοι Απόστολοι επινόησαν την παρούσα αγία Τεσσαρακοστή, ώστε να απολαύσουμε εμείς με τη νηστεία την αφθαρσία, αφού φυλάξουμε εκείνο που ο Αδάμ δεν το φύλαξε και την έχασε.