ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ Συνάντηση νέων ζευγαριών

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Συνάντηση νέων ζευγαριών 

με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο.

Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας - Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2026

Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας

Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2026

Με ιδιαίτερη επιτυχία και τη θερμή ανταπόκριση πλήθους κόσμου το Λαϊκό Εργαστήρι έκοψε την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα του την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026, στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πατρών - Αίθουσα “Αλέκα Σιούλη”.

Η εκδήλωση αποτέλεσε μια ξεχωριστή γιορτή πολιτισμού, παράδοσης και εθελοντικής δημιουργίας, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά το μότο του συλλόγου “Μας ενώνει η παρέα, μας ταξιδεύει ο χορός”.

Οι χορευτικές ομάδες του συλλόγου παρουσίασαν παραδοσιακούς χορούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, προσφέροντας στο κοινό ένα πλούσιο και άρτια επιμελημένο πρόγραμμα, το οποίο καταχειροκροτήθηκε. Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή και εορταστική, γεμάτη συγκίνηση, χαμόγελα και αγάπη για την Ελληνική Παράδοση.

Τα κείμενα και την παρουσίαση της εκδήλωσης επιμελήθηκε η κ. Αγγελική Κίντου, την διδασκαλία των χορών ο Παναγιώτης Χαλκιόπουλος και την γενική επιμέλεια είχαν οι Βασιλική Μπουσέ και ο Παναγιώτης Χαλκιόπουλος.

ΕΝΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

ΕΝΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ο Αίσωπος που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. και είναι γνωστός για τους μύθους του, εισήγαγε το λογοτεχνικό είδος της παρεμβολής, της αλληγορίας.

Ένας από τους μύθους του ήταν ότι ένας σπάταλος νέος έφαγε όλη την περιουσία του και του απέμεινε ο χονδρός εξωτερικός μανδύας του. Κάποια μέρα είδε ένα χελιδόνι νόμισε ότι πέρασε ο Χειμώνας, ήλθε η Άνοιξη, έτσι πούλησε τον μανδύα του. Όμως ξαναγύρισε το κρύο και γι’ αυτό είπε «ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη», «μία χελιδών έαρ ου ποιεί».

Αυτό σημαίνει να μην είμαστε επιπόλαιοι, βιαστικοί, αλλά και ότι χρειαζόμαστε και άλλους ανθρώπους δίπλα μας για να συνεργαστούμε και να επιτύχουμε έναν σκοπό. Δεν είμαστε μόνοι.

π. Νικόλαος Πρίντεζης

Η παραβολή των δύο χαμένων υιών και η πρόκληση της χάριτος σήμερα - π. Χριστοφόρου Χρόνη

Η παραβολή των δύο χαμένων υιών 

και η πρόκληση της χάριτος σήμερα

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

(Δρ. Θεολογίας-Μ.Α. Φιλοσοφίας)

Επίκουρου Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-

Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

         Ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα της σύγχρονης εκκλησιαστικής ζωής, ιδίως στον δυτικό κόσμο αλλά όχι μόνο, είναι η διάσταση ανάμεσα στην ομολογούμενη πίστη και τον τρόπο ζωής των χριστιανών. Οι ναοί δεν ελκύουν πλέον τα «πλήθη» που συναντούμε στα Ευαγγέλια, ενώ πολλοί άνθρωποι δηλώνουν ότι εκτιμούν τον Χριστό, αλλά δυσκολεύονται να εμπιστευθούν την Εκκλησία. Το ερώτημα είναι βαθύτερο: μήπως το πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο «έξω», όσο «εντός» της εκκλησιαστικής κοινότητας;

        Αφορμή για αυτόν τον προβληματισμό αποτελεί η ερμηνευτική προσέγγιση της παραβολής του Ασώτου Υιού. Αν η διδασκαλία του Χριστού παρομοιαστεί με λίμνη, η παραβολή του Ασώτου θα ήταν ένα από τα πιο καθαρά σημεία, όπου μπορεί κανείς να δει μέχρι τον πυθμένα. Η παραβολή αυτή δεν αναφέρεται σε έναν χαμένο υιό, αλλά σε δύο. Τόσο ο νεότερος όσο και ο πρεσβύτερος υιός βρίσκονται σε κατάσταση αποξένωσης από τον πατέρα, αν και με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

        Η παραδοσιακή έμφαση δίνεται συνήθως στον νεότερο υιό, ο οποίος εγκαταλείπει τον πατρικό οίκο, σπαταλά την περιουσία του και επιστρέφει μετανοημένος. Όμως ο πρεσβύτερος υιός, αν και παραμένει «εντός», ζει με καρδιά απομακρυσμένη από τον πατέρα. Η υπακοή του δεν είναι καρπός σχέσης και αγάπης, αλλά μέσο αυτοδικαίωσης και διεκδίκησης ανταμοιβής. Έτσι, η παραβολή αποκαλύπτει δύο μορφές πνευματικής απώλειας: την εμφανή και τη συγκαλυμμένη. 

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνης Πατρών συμπλήρωσε 17 χρόνια ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνης Πατρών συμπλήρωσε 17 χρόνια ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ και διακονίας. Σήμερα 8 Φεβρουαρίου 2026 τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και Ενοριακό Μνημόσυνο.

Η Κυριακή του Ασώτου στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Ροδινής Πατρών

Την Κυριακή του Ασώτου τελέσθηκε με κατάνυξη η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Ροδινής Πατρών. Οι πιστοί προσήλθαν για να συμμετάσχουν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και να αντλήσουν πνευματική ενίσχυση.

Η Εκκλησία, μέσα από την παραβολή του Ασώτου Υιού, μας υπενθυμίζει την απέραντη αγάπη και το έλεος του Θεού Πατέρα, ο Οποίος δέχεται με συγχώρηση κάθε άνθρωπο που επιστρέφει κοντά Του με μετάνοια. Παράλληλα, προβάλλεται η αξία της ταπεινώσεως και της ειλικρινούς αυτογνωσίας, ως δρόμος που οδηγεί στην πνευματική αναγέννηση και τη σωτηρία.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

 Κυριακή πρωί

β΄ Στιχηρό αἴνων, Ἦχος β΄

Κείμενο Εἰπάτωσαν Ἰουδαῖοι, πῶς οἱ στρατιῶται ἀπώλεσαν τηροῦντες τόν Βασιλέα; Διατί γάρ ὁ λίθος οὐκ ἐφύλαξε τήν πέτραν τῆς ζωῆς; ἤ τόν ταφέντα δότωσαν ἤ ἀναστάντα προσκυνείτωσαν, λέγοντες σύν ἡμῖν· Δόξα τῷ πλήθει τῶν οἰκτιρμῶν σου· Σωτήρ ἡμῶν δόξα σοι.

Μετάφραση Νά μᾶς ποῦν οἱ Ἰουδαῖοι, πῶς οἱ στρατιῶτες πού φύλαγαν τόν τάφο ἔχασαν τόν Βασιλιά; Γιατί ὁ λίθος τοῦ μνήματος δέν φύλαξε τήν πέτρα τῆς ζωῆς, τόν Χριστό; ἤ νά δώσουν τόν ἐνταφιασμένο ἤ νά προσκυνήσουν τόν ἀναστάντα, λέγοντας μαζί μας, Δόξα γιά τό μεγάλο πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, Σωτήρα μας δόξα σέ Σένα.

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Ἐρώτηση στούς Ἰουδαίους πού δέν πίστεψαν στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου: Πῶς οἱ στρατιῶτες πού φύλαγαν τόν τάφο ἔχασαν τόν βασιλιά; Νά σταματήσουν νά προφασίζονται προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις.

Ἄς ἀπαντήσουν: Γιατί ὁ μεγάλος λίθος τοῦ μνήματος πού τόν σφράγισαν δέν μπόρεσε νά φυλάξει μέσα τόν ἐνταφιασμένο Κύριο; Γιατί φύλαγε μέσα του τόν Χριστό, τήν πέτρα τῆς ζωῆς, πού δέν μποροῦσε ἕνας λίθος ὅσο μεγάλος καί νά ἦταν νά τόν κράταγε μέσα στό μνῆμα.

Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου (8 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος Θεόδωρος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Λικινίου, καταγόμενος μεν από τα Ευχάϊτα, τα οποία κοινώς λέγονται Εφλεέμ, ευρισκόμενα εν τη Γαλατία, κατοικών δε εις την Ηράκλειαν, την ευρισκομένην κατά την Μαύρην Θάλασσαν. Ούτος λοιπόν υπερέβαλε τους πολλούς, τόσον κατά το κάλλος της ψυχής και την ευμορφίαν του σώματος, όσον και κατά την δύναμιν των λόγων, δια τούτο και όλοι εφιλοτιμούντο να αποκτήσουν την φιλίαν του. Δια τούτο και ο βασιλεύς Λικίνιος, πολλήν επιμέλειαν και φροντίδα είχε να συνομιλήση με αυτόν, και με όλον οπού ήκουσεν, ότι ήτον Χριστιανός, και ότι σιγχαίνεται και μισεί τους λεγομένους παρά των Ελλήνων και παρ’ αυτού του ιδίου θεούς.

Μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Στρατηλάτου (8 Φεβρουαρίου)

 Σήμερα Κυριακή του Ασώτου, η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Προφήτου Ζαχαρίου, του Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου και του Αγίου Μακαρίου επισκόπου Πάφου.
O Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης καταγόταν από τα Ευχάιτα της Γαλατίας και κατοικούσε στην Ηράκλεια του Εύξεινου Πόντου. Διακρίθηκε για τη γενναιότητα και γρήγορα προήχθη στους υψηλότερους βαθμούς του στρατού. Αθλητής γενναιότατος ο Θεόδωρος, ήταν συγχρόνως και υπόδειγμα σεμνότητας όπως αρμόζει σε ένα γνήσιο Χριστιανό.
Όταν ο αυτοκράτορας Λικίνιος επισκέφθηκε την Ηράκλεια, είχε την ευκαιρία να δει και να θαυμάσει από κοντά τον Θεόδωρο. Ζήτησε ωστόσο κάποιες περαιτέρω πληροφορίες για τον Άγιο, οι οποίες τον δυσαρέστησαν, μαθαίνοντας ότι ήταν βαπτισμένος Χριστιανός, γνήσιο μέλος του πληρώματος της Εκκλησίας. Τότε παρήγγειλε να τον φέρουν ενώπιόν του. Με βίαιο τρόπο, τον διέταξε να θυσιάσει στα είδωλα, αλλά εκείνος αρνήθηκε θαρραλέα.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 8/2/26, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Αποστολικό Ανάγνωσμα Α´ Κορ. 6, 12-20

Αδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν,  ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει·	Μερικοί μεταξύ σας λένε: «Όλα μού επιτρέπονται». Σωστά· όλα όμως δεν είναι προς το συμφέρον.
πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος.	Όλα μού επιτρέπονται, εγώ όμως δε θα αφήσω τίποτε να με κυριέψει.
Τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν·	Λένε επίσης: «Οι τροφές προορίζονται για την κοιλιά και η κοιλιά είναι καμωμένη για τις τροφές»·
ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει.	ο Θεός όμως θα τα αχρηστέψει και το ένα και το άλλο.
Τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι·	Το σώμα δεν έγινε για να πορνεύουμε, αλλά για να δοξάζουμε τον Κύριο, και ο Κύριος θα δοξάσει το σώμα.
ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.	Και ο Θεός που ανέστησε τον Κύριο, με τη δύναμή του θα αναστήσει κι εμάς.
Οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν;	Δεν ξέρετε ότι τα σώματά σας είναι μέλη του σώματος του Χριστού;

Η Κυριακή του Ασώτου Υιού - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Κυριακή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 15:11–32)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, η Κυριακή του Ασώτου Υιού, φέρνει στο κέντρο της εκκλησιαστικής ζωής μία από τις πιο συγκλονιστικές παραβολές του Κυρίου (Λουκ. 15:11–32). Η Εκκλησία την τοποθετεί στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής για να φανερώσει ότι η νηστεία και ο αγώνας δεν είναι κυρίως επίδοση και προσπάθεια αυτοτελειώσεως, αλλά πορεία επιστροφής: από την αποξένωση στην κοινωνία, από την αυτάρκεια στη μετάνοια, από την πείνα της ψυχής στο εορταστικό τραπέζι του Πατέρα.

Ο νεώτερος υιός ζητεί το «ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας» και αποδημεί «εἰς χώραν μακράν». Στην Ορθόδοξη ερμηνευτική παράδοση, η «χώρα μακράν» δεν είναι απλώς ένας τόπος, αλλά κατάσταση: ο χωρισμός του ανθρώπου από τον Θεό, η απώλεια της μνήμης Του, η διάσπαση της καρδιάς. Το αμάρτημα εδώ δεν παρουσιάζεται πρώτα ως παραβίαση κανόνα, αλλά ως κίνηση αυτονομίας: «θα ζήσω χωρίς τον Πατέρα». Η περιουσία που σπαταλιέται είναι τα χαρίσματα και η ζωή που δόθηκαν «δωρεάν», και που ο άνθρωπος τα μετατρέπει σε ιδιοκτησία, χωρίς ευχαριστία.

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Μια ζωή ὀπως την ήθελε έζησε ο άσωτος υιός της πασίγνωστης παραβολής του Χριστού. Με πλήρη αδιαφορία για το θέλημα του πατέρα του ή των άλλων ανθρώπων, πήρε όσα θεωρούσε ότι δικαιωματικά τού ανήκαν και πήγε να κάνει τη ζωή του. Ύψιστο κανόνα του είχε να ζει όπως ακριβώς του αρέσει. Να κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος όλος ήταν για να υπηρετεί τις δικές του ορέξεις, τις δικές του επιθυμίες, τα δικά του θελήματα και μόνο (Κυριακή του Ασώτου).

Λίγο-πολύ δηλαδή έκανε ό,τι κάνουμε όλοι μας. Και ό,τι ακριβώς μαθαίνουμε και τα παιδιά μας να κάνουν. Από τη στιγμή που γεννιούνται, όλη μας η φροντίδα είναι να μην τους λείψει απολύτως τίποτε. Με το ανόητο επιχείρημα να απολαύσουν όλα όσα εμείς, οι προηγούμενες γενιές, στερηθήκαμε. Και τα παιδιά μαθαίνουν πολύ καλά το μάθημά τους (εδώ είναι άριστοι μαθητές), ότι μπορούν να έχουν τα πάντα, ότι δικαιούνται τα πάντα, ότι μοναδικός κανόνας για τη ζωή τους είναι το να κάνουν ό,τι θέλουν. Η αποθέωση του θελήματος. Και είναι τόσο ολέθριο αυτό;

Μα πώς να συνυπάρξουν έτσι οι άνθρωποι μεταξύ τους; Στη συζυγία, στη δουλειά, στην κοινωνία; Όταν το μόνο στο οποίο όλοι ανεξαιρέτως συμφωνούν, είναι ο ένας και απαράβατος κανόνας, το να κάνει ο καθένας ό,τι του αρέσει; Μα όσοι άνθρωποι, τόσα και θελήματα. Κατ’ ανάγκην λοιπόν, το μόνο σίγουρο είναι μια μόνιμη σύγκρουση όλων αυτών των εναντίων θελημάτων μεταξύ τους. Ο ένας να πολεμάει αδιάκοπα τον άλλον.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΣΩΤΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΣΩΤΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«…καί ἔπεμψεν αὐτόν….βόσκειν χοίρους·»

Ἐξευτελισμός πλήρης· ἠθική κατάπτωσις· πνευματική ὀρφάνια συνεπάγεται ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ Πατέρα γιά κάθε ἕνα πού δέχεται τῶν ἀκτίστων δωρεῶν τοῦ Θεοῦ καί κινεῖται μέ ἀχαριστία μακράν αὐτοῦ, ἐμπιστευόμενος στούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων τόν ἑαυτό του.

Μανθανέτω πᾶσα σάρξ βροτεία: δέν εἶναι ἀπεριόρισται αἱ ἀπολαύσεις τοῦ ἁμαρτωλοῦ. Ἀργά ἤ γρήγορα ὁ ἐκτός τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, θά αἰσθανθεῖ τήν ἀσχημοσύνη καί τό κενό καθώς καί τήν πικρία πού ἀφήνει στήν καρδιά ἡ ἀμαύρωση τῶν δώρων τῆς ἀρχεγόνου δικαιοσύνης πού ὁ Θεός χαρίζει ὡς περιουσία στό πλάσμα Του-στά παιδιά Του.

Ὁ διάβολος σιγά σιγά στόν κενόδοξο καί ἀχάριστο, «τόν φρόνιμο παρ’ ἑαυτῷ» ἄνθρωπο ὑποβάλλει μέ δόλο τήν κατάρα τῆς ἀπείθειας καί ἀπομάκρυνσης ἀπό τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σκοτίζοντάς του τόν νοῦ. Ψιθυρίζει στήν καρδιά ὅτι πρέπει καί αὐτός νά ζήσει, δῆθεν, ἐλεύθερος· κρύβοντας μέ δόλο καί ψέμα τήν ἀλήθεια ἀπό τήν ψυχήν, πώς οἱ ἐντολές εἶναι αὐτές πού ὁδηγοῦν στήν ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ· ἐνῶ ἡ φυγή ἀπό τόν οἶκο τοῦ Πατέρα θολώνει τόν ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπο καί διαστρεβλώνει τήν βούλησή του.

ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

“ Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς.  καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας.  καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον” (Λουκ. 15, 11-12)  

“Κάποιος ἄνθρωπος εἶχε δύο γιούς. ῾Ο μικρότερος ἀπ’ αὐτοὺς εἶπε στὸν πατέρα του· “πατέρα, δῶσε μου τὸ μερίδιο τῆς περιουσίας ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ”· κι ἐκεῖνος τοὺς μοίρασε τὴν περιουσία”. 

    Δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, Κυριακή του ασώτου υιού ή του σπλαχνικού πατέρα ή του σκληρόκαρδου αδελφού. Η παραβολή συγκλονιστική και μοναδική. Οι λεπτομέρειες δείχνουν την αγάπη του Θεού- Πατέρα και τον απόλυτο σεβασμό στην ελευθερία του ανθρώπου. Από την αρχή ακόμη, όταν στο σπίτι του Πατέρα βρίσκονται και τα δύο αδέλφια, διαπιστώνουμε την εν ελευθερία αγάπη. Ο μικρότερος γιος βλέπει τη σχέση με τον Πατέρα ως σχέση συναλλαγής και συμφέροντος. Μένει κοντά Του ωσότου έρθει η στιγμή που μπορεί να διεκδικήσει το μερίδιο της περιουσίας που του αναλογεί. Και ο λόγος του όχι λόγος παιδιού προς τον Πατέρα, αλλά ίσου προς ίσον: “δός μοι”, λέει ο μικρότερος γιος. Όχι “σε παρακαλώ, θα μπορούσες να μου δώσεις;”, όχι ευγένεια, όχι σεβασμός, αλλά ξεκάθαρη απαίτηση. Δεν είναι το θάρρος ενός παιδιού που μιλά με τον πατέρα του, αλλά το θράσος ενός συναλλασσόμενου που απαιτεί το μερίδιό του. “Το επιβάλλον μέρος”, “το μερίδιο που σου επιβάλλεται από τον νόμο να μου δώσεις, διότι μου αναλογεί”. Γνωρίζει ο υιός ότι ο πατέρας προφανώς έχει επίγνωση τού τι ορίζει ο νόμος για την κληρονομιά.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ - Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Μητροπολίτης  Αντώνιος του Σουρόζ

Η περιγραφή του Ευαγγελίου είναι λιτή και σε τόνους χαμηλούς: Ο υιός απορρίπτει άσπλαχνα τον πατέρα του και προετοιμάζει την αναχώρησή του στη μακρινή χώρα…

Ο νεαρός φεύγει. Φεύγει για την ξένη χώρα που δεν ανήκει στον Θεό, που έχει απορρίψει τον Θεό, τον έχει αποκηρύξει, μια χώρα που δεν έχει χώρο γι’ Αυτόν. Και ζει σύμφωνα με την επιθυμία της καρδιάς του. Μέχρι που έρχεται η πείνα…

Από μακριά, ο Πατέρας τον βλέπει να έρχεται. Δεν περιμένει αξιοπρεπώς να έρθει εκείνος να πέσει στα πόδια του και να παραδεχτεί το λάθος του. Τρέχει ο ίδιος προς αυτόν και τον αγκαλιάζει… Απαιτεί από αυτόν, όπως και ο Θεός απαιτεί από μας, να γνωρίζουμε και να ανεβαίνουμε στο επίπεδο της ανθρώπινης μεγαλοσύνης μας: τα παιδιά του Ζωντανού Θεού καλούνται να γίνονται θείας φύσεως κοινωνοί…

Κυριακή του ευσπλαχνικού πατέρα - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο θεολόγος - ιατρός Δημήτριος Τσαντήλας αναπτύσσει τα διαχρονικά μηνύματα της θαυμάσιας παραβολή του άσωτου υιού.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ (Λουκ. 15, 11-32)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Κρυοπηγή, στις 21/2/1996)

 
Η θρασύτητα του γυιού και η καλωσύνη του Πατέρα
 
Η παραβολή του ασώτου υιού που ακούσαμε, μας δείχνει πώς πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας και το μυαλό μας. Μας διδάσκει ότι στη ζωή μας πρέπει να έχουμε πρώτα το καθήκον. Και μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας να έχουμε πρώτα απ’ όλα την απέραντη αγαθότητα του Θεού.
Μας είπε ο Κύριος: Ένας Πατέρας είχε δύο γυιούς. Ο ένας είχε το νου του στον εαυτό του. Στο τι μου αρέσει. Ο άλλος είχε την σκέψη του στο καθήκον. Τι έχω χρέος να κάνω, απέναντι του Θεού και του πατέρα μου. Ο πρώτος γυιός, θα λέγαμε ο έξυπνος, πήγε στον πατέρα του και του είπε:
-Πατέρα, τι να το κάνω εγώ να περιμένω να πεθάνεις, για να σε κληρονομήσω; Τότε που θα ‘χω γεράσει; Εγώ τώρα τα θέλω. Να μας μοιράσεις την περιουσία, να μπορέσω και εγώ να κάνω ό,τι θέλω. Να χαρώ τη ζωή μου.
Ο Πατέρας φέρθηκε με καλωσύνη.
-Καλά παιδί μου, να σας τα μοιράσω.

Οἱ συνέπειες τῆς ἁμαρτίας - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 Οἱ συνέπειες τῆς ἁμαρτίας

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι»

Ἀρχίζω, ἀγαπητοί μου, μὲ ἕνα ἐρώτημα· Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἐὰν μπορούσαμε νὰ τὸ νιώ­σουμε, θὰ χτυπούσαμε τὰ ἁμαρτωλά μας στή­θη κι ἀπὸ τὰ βάθη μας θὰ ἔβγαινε ἡ φωνὴ τῶν μετανοούντων· «Ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου» (Λουκ. 15,18,21) καὶ «Ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (ἔ.ἀ. 18,13). Ἐὰν μπορούσαμε νὰ νιώ­σουμε τὴ φρίκη τῆς ἁμαρτίας, δὲν θὰ ἔπαυαν τὰ μάτια μας νὰ κλαῖνε, τὰ χέρια μας νὰ ἐλεοῦν, τὰ γόνατά μας νὰ κάνουν μετάνοιες· θὰ φεύγαμε στὶς σπηλιὲς καὶ στὰ βουνά, νὰ ζητή­σουμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
Τί εἶνε ἁμαρτία; Ποιός μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγή­σῃ; Ἂν ἔβγαινε ἕνας ἁμαρτωλὸς ἀπὸ τὴν κόλασι, ἢ ἂν βρισκόταν ἕνας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ μετανόησαν καὶ ἔκλαψαν, θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς περιγράψῃ τὴ φοβερὴ αὐτὴ κατάστασι, τὸ μυ­στήριο καὶ τὴν τύφλωσι τῆς ἁμαρτίας.

Κυριακή του Ασώτου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή του Ασώτου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Είναι πολλοί που αναγνωρίζουν ότι έχουν πολλές αμαρτίες και από πολύ νεαρή ηλικία ζουν με ασωτία παραδομένοι σε μέθες και ασέλγειες, και αφού πέσουν έτσι στον βυθό των αμαρτιών, στη συνέχεια φτάνουν στην απόγνωση, που είναι γέννημα της αλαζονείας. Και γι’ αυτό καθόλου δεν θέλουν να στραφούν στην αρετή, αλλά προβάλλοντας το πλήθος των αμαρτιών τους, πέφτουν συνεχώς στις ίδιες και χειρότερες.

Έτσι οι άγιοι πατέρες, δείχνοντας και σε αυτούς τους ανθρώπους φιλανθρωπία και πατρική ευσπλαχνία, και θέλοντας να τους τραβήξουν από την απόγνωση, έβαλαν εδώ αυτή την παραβολή (Λουκ. 15:11-32) μετά την προηγούμενη, για να ξεριζώσουν το πάθος της απόγνωσης και να παρακινήσουν προς την αρετή, και με τον άσωτο δείχνουν σε όλους τους αμαρτωλούς τη φιλανθρωπία και την άπειρη αγαθότητα του Θεού και ότι δεν υπάρχει καμία αμαρτία που να μπορεί να νικήσει την άπειρη φιλανθρωπία του.

Να είναι ΑΞΙΟΣ ο νέος Μοναχός εκ Πατρών, Πολύκαρπος Γκουρβέλος

Να είναι ΑΞΙΟΣ ο νέος Μοναχός εκ Πατρών, Πολύκαρπος Γκουρβέλος

Σας εύχομαι μοναχέ Πολύκαρπε, να καθαριστείτε πνευματικά με τον καθημερινό σας αγώνα για ταπεινοφροσύνη και πνεύμα υπακοής στην Μονή της Μετανοίας σας, έχοντας βαθιά πίστη, να βρείτε τον προορισμό σας φθάνοντας στη θέωση, που είναι ο καθημερινός αγώνας και ο προορισμός του μοναχού. Εύχομαι από καρδιάς να ζήσεις και να ευαρεστήσεις Θεό και ανθρώπους, με πρώτους τους καλούς μου φίλους, τους γονείς σας Βλάση και Αμαλία, που σας καμαρώνουν βλέποντας την συνέχεια αταλάντευτα της πορεία σας στον δύσβατο, αλλά ωραίο δρόμο της αρετής και της μοναχικής σωτηρίας..
Παρακαλώ για τις προσευχές σας, Αναστάσιος Κωστόπουλος

---------------------------

Την 14η Ιανουαρίου 2026, Πρωτοχρονιά με το Παλαιό Ημερολόγιο, ένας ακόμη μοναχός με καταγωγή από την Πάτρα εκάρη στον Άγιον Όρος και ειδικότερα στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας. Η κουρά του νέου μοναχού (κατά κόσμο Νικολάου Βλ. Γκουρβέλου) έγινε στο Καθολικό της Ιεράς Μονής από τον Καθηγούμενο Αρχιμανδρίτη π. Ελισαίο

κατά τη διάρκεια της πρωτοχρονιάτικης αγρυπνίας με τη συμμετοχή αδελφών της Μονής, του θείου του μοναχού Αρχιμ. π. Αμβροσίου Γκουρβέλου, προϊσταμένου του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού της Ευαγγελιστρίας των Πατρών, του διακόνου Δημητρίου Αδαλάκη αλλά και πολλών συγγενών και φίλων του μοναχού από την πόλη μας. Στο νέο μοναχό ο καθηγούμενος έδωσε το όνομα Πολύκαρπος προς τιμήν του Αγίου Πολυκάρπου επισκόπου Σμύρνης και του αείμνηστου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κέρκυρας και Παξών Πολυκάρπου Βαγενά. Ο Σεβ. Πολύκαρπος, που εκοιμήθη οσιακά στην Κεφαλλονιά όπου ήταν τοποτηρητής, την ημέρα του Ευαγγελισμού το 1984, αφήνοντας μνήμη αγίου Ιεράρχου, συνδέονταν με την οικογένεια του μοναχού λόγω κοινής καταγωγής από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας.

«Προσέχετε από των γραμματέων»: Ταπείνωση, μετάνοια και αληθινή προσφορά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

«Προσέχετε από των γραμματέων»:

 Ταπείνωση, μετάνοια και αληθινή προσφορά

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Σάββατο πριν από την Κυριακή του Ασώτου η Εκκλησία μάς προβάλλει μια διπλή εικόνα: από τη μία, την αυστηρή προειδοποίηση του Χριστού για την θρησκευτική υποκρισία· από την άλλη, το σιωπηλό μεγαλείο της χήρας που προσφέρει «ἅπαντα τὸν βίον ὃν εἶχεν» (Λκ 20:46-47, 21:1-4). Το ευαγγελικό αυτό ανάγνωσμα λειτουργεί ως πνευματικό κατώφλι για τη βαθύτερη είσοδό μας στο Τριώδιο: πριν ακόμη ακουστεί το «Πάτερ, ήμαρτον» του Ασώτου, ο Κύριος αποκαλύπτει τι αρρωσταίνει την καρδιά και τι την θεραπεύει.

Ο Χριστός λέγει: «Προσέχετε ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων περιπατεῖν ἐν στολαῖς καὶ φιλούντων ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις, οἳ κατεσθίουσι τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσεύχονται» (Λκ 20:46-47). Η καταγγελία δεν στρέφεται κατά της προσευχής, ούτε κατά της ευταξίας ή της τιμής μέσα στην συναγωγή. Στρέφεται κατά της «προφάσεως»: της χρήσης του ιερού ως προσωπικής προβολής και εξουσίας. Η στολή, ο χαιρετισμός, η πρωτοκαθεδρία γίνονται σύμβολα μιας καρδιάς που ζητά επιβεβαίωση από τους ανθρώπους και όχι έλεος από τον Θεό.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο Β΄- Ο Αρχιεπίσκοπος της Ενότητας - Δημ. Ιωάννου

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο Β΄- Ο Αρχιεπίσκοπος της Ενότητας

 Δημ. Ιωάννου

 Οικονομολόγος- Αναλογιστής

 
«Εγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή… πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτὸ, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ….
Εγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν…
…ἐὰν μή τις μένῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται.»( Κατά Ιωάννη κεφ 15)
 
7 Φεβρουαρίου 2026. Μία ακόμη χρονιά οπού στη μνήμη μας έρχεται  η επέτειος της εκλογής του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ Πάσης κκ Ιερωνύμου Β.
Μία ακόμη χρονιά με αφιερώματα κι άρθρα που θα θυμίζουν στους παλιότερους και θα γνωρίζουν στους νεότερους τις προσφορές του Μακαριωτάτου.
Μία ακόμη χρονιά γεμάτη από ευχές, τηλεφωνήματα από άρχοντες του τόπου ,από μητροπολίτες, λαικούς συνεργάτες, απλούς πιστούς για τον πνευματικό  μας πατέρα , τον πατέρα Ιερώνυμο …όπως τον αποκαλεί ο λαός μας.

Βίντεο - Αφιέρωμα από την 30ή επέτειο Αρχιερωσύνης του Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Απόστολου. (14-11-2025).

Βίντεο - Αφιέρωμα από την 30ή επέτειο Αρχιερωσύνης του Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Απόστολου. (14-11-2025).

 
Ομιλούν:
Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος
Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Γεώργιος
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος
Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος
Καθηγούμενος Ι. Μονής Οσίου Διονυσίου Αγίου Όρους π. Πέτρος

Όταν οι άνθρωποι θέλουν να πονής

 
Όταν οι άνθρωποι θέλουν να πονής,
μπορούνε με χίλιους τρόπους.

Κώστας Καρυωτάκης

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου (7 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου του Μεγάλου, εν έτει τιη’ [318], υιός Χριστοφόρου Διακόνου της εν Μελιτοπόλει Εκκλησίας. Και από μεν γράμματα, ήτον άπειρος, εσπούδαζεν όμως να μεταχειρίζεται όλην την πρακτικήν αρετήν. Της αρετής δε ταύτης, ωσάν προκάλυμμα και σκέπασμα είχε την αλιευτικήν τέχνην των οψαρίων, τα οποία εμοίραζεν εις εκείνους οπού τα εζήτουν. Τόση δε πολλή ήτον η κρυπτομένη εν τη ψυχή του μακαρίου τούτου ευσέβεια και αρετή, ώστε οπού, χάριν έλαβε παρά Θεού να διώκη δαιμόνια, και να ιατρεύη κάθε ασθένειαν. Αφ’ ου δε επιμελήθη και έμαθε τα ιερά γράμματα, τότε εχειροτονήθη ιερεύς από Φίλιππον τον Επίσκοπον της Μελιτοπόλεως. Έπειτα εχειροτονήθη και Επίσκοπος της Λαμψάκου, από τον Αχίλλιον τον Μητροπολίτην Κυζίκου.

Μνήμη του Οσίου Παρθενίου, Επισκόπου Λαμψάκου (7 Φεβρουαρίου)

 Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των 1003 μαρτύρων, της Νικομήδειας, των Οσίων Παρθενίου Λαμψάκου, και Λουκά του εν Στειρίω της Βοιωτίας στην Ελλάδα, καθώς και του Αγίου Απρίωνος επισκόπου Κύπρου.
O Παρθένιος καταγόταν από τη Βιθυνία και ήταν γιος του διακόνου Χριστοφόρου, από τον οποίο διδάχθηκε την Ορθόδοξη πίστη. Έζησε επί βασιλείας του Μ. Κωνσταντίνου. Σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός και αφοσιώθηκε με ζήλο στην προσευχή, την πνευματική άσκηση και την εργασία υπακούοντας στην εντολή του Χριστού: «εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. 19, 21).
Την προσωπικότητά του εκτίμησε ο επίσκοπος Μελιτουπόλεως, ο οποίος και τον χειροτόνησε ιερέα. Αργότερα, ο Μητροπολίτης Κυζίκου Ασχόλιος, τον κατέστησε επίσκοπο Λαμψάκου.

Θεμελίωση Σχολείου στην Μητρόπολη Κινσάσας εις Μνήμη Νικηφόρου Αρχιερέως

 

Θεμελίωση Σχολείου στην Μητρόπολη Κινσάσας εις Μνήμη Νικηφόρου Αρχιερέως    

Σήμερα το μεσημέρι, κατά την ιεραποστολική του περιοδεία, ο Μητροπολίτης Κινσάσας, θεμελίωσε σχολείο στην ενορία του Αγίου Γερασίμου του Υμνογράφου στην πόλη Κέγκε. 

Ο Μητροπολίτης συνοδευόμενος από τον Πρωτοσύγκελό του Αρχιμ. Γεράσιμο και τον Αρχιμ. Νικηφόρο τέλεσε την ακολουθία του Αγιασμού και παρουσία των Αρχών της πόλεως έθεσε τον θεμέλιο λίθο της ανοικοδομήσεως του σχολείου. Το σχολείο πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από την Αδελφότητα Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκης, η οποία  διατηρούσε αδελφικές σχέσεις με τον μακαριστό Μητροπολίτη Κινσάσας κυρό Νικηφόρο. 

Ήδη από την ενθρόνισή του στην Κινσάσα ο Μητροπολίτης Θεοδόσιος επιθυμούσε διακαώς να οικοδομηθούν δύο σχολεία επ’ ονόματι των μακαριστών προκατόχων του Αρχιερέων Ιγνατίου και Νικηφόρου. Για τον μακαριστό Ιγνάτιο ανακαινίζεται ήδη παλαιό σχολείο στην ενορία των Αγίων Αναργύρων στην πόλη Μπόμα λαμβάνοντας το όνομα του μακαριστού Ιεράρχου Πενταπόλεως Ιγνατίου. 

Τώρα, στην πόλη Κέγκε, με την βοήθεια του Θεού και την έμπρακτη αγάπη της Αδελφότητος Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκης, θα χτιστεί σιγά σιγά το δεύτερο σχολείο επ’ ονόματι του μακαριστού Αρχιερέως Νικηφόρου. Όπως τόνισε στην σχετική ομιλία του κατά την θεμελίωση ο Μητροπολίτης, την Μητρόπολη αυτή και την πάλαι ποτέ Μητρόπολη Κεντρώας Αφρικής, ποίμαναν ενάρετοι, αγιασμένοι και άξιοι Ιεράρχες που εργάστηκαν ιεραποστολικά αφήνοντας πίσω τους σπουδαίο ιεραποστολικό έργο.

Γιατί ο Χριστός δεν αποκάλυψε επιστημονικές γνώσεις; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Γιατί ο Χριστός δεν αποκάλυψε επιστημονικές γνώσεις;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η απορία είναι εύλογη: αν ο Χριστός είναι αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος, γιατί δεν πρόσφερε στους ανθρώπους της εποχής Του προχωρημένες επιστημονικές γνώσεις—ιατρική, φυσική, τεχνολογία—ώστε να ανακουφιστεί άμεσα η ανθρώπινη ζωή; Γιατί το κέντρο της διδασκαλίας Του είναι η Βασιλεία του Θεού, η μετάνοια, η αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού και το μυστήριο της σωτηρίας;

Η χριστιανική θεολογία έχει διατυπώσει αρκετές απαντήσεις.

1) Ο σκοπός της Ενανθρώπησης είναι η σωτηρία, όχι η μετάδοση πληροφοριών

Στην Πατερική σκέψη ο Χριστός δεν έρχεται ως «καθηγητής επιστήμης», αλλά ως Ιατρός της ανθρώπινης ύπαρξης. Η βασική ανθρώπινη πληγή δεν είναι η έλλειψη δεδομένων, αλλά η φθορά, η αμαρτία, ο χωρισμός από τον Θεό και τελικά ο θάνατος. Γι’ αυτό το έργο του Χριστού είναι θεραπευτικό και ανακαινιστικό: αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση για να την μεταμορφώσει.

Η γνωστή αρχή που αποδίδεται στον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο είναι η εξής: «Ό,τι δεν προσλαμβάνεται, δεν θεραπεύεται». Δηλαδή, ο Χριστός δεν έρχεται να προσθέσει απλώς γνώσεις, αλλά να προσλάβει τον άνθρωπο, ώστε να τον θεραπεύσει και να τον οδηγήσει στην κοινωνία με τον Θεό.

Οικουμενικός Πατριάρχης: Δεν πτοούμεθα! Συνεχίζομεν ακλόνητοι επί του Σταυρού· εις τας επάλξεις, όπου η θεία Πρόνοια μας έταξε, διά να υπερασπιζώμεθα τα όσια και τα ιερά της πίστεως.

Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε, σήμερα, Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2026, τη μνήμη του Ιερού Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και ανιδρυτού της Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης, όπου στεγάζεται και η ιστορική Θεολογική Σχολή.

H A.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος χοροστάτησε κατά την Θεία Λειτουργία, συμπροσευχομένων των Αρχιερέων Σεβ. Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου, Γέροντος Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου, Ανθηδώνος κ. Νεκταρίου, Επιτρόπου του Παναγίου Τάφου στην Πόλη, Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, Κυδωνιών κ. Αθηναγόρα, Σηλυβρίας κ. Μαξίμου, Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέα, και Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού, και του Θεοφιλ. Αραβισού κ. Κασσιανού.

Εκκλησιάστηκαν, επίσης, κληρικοί και μοναχοί, Άρχοντες Οφφικιάλιοι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, και πιστοί από τα Πριγκηπόννησα, την Πόλη και το εξωτερικό. Παρέστη δε ο Εντιμ. Δήμαρχος Πριγκηποννήσων (Adalar) κ. Ali Ercan Akpolat, με συνεργάτες του.

Ο Παναγιώτατος, στην ομιλία του μετά την απόλυση, αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του προκατόχου του αοιδίμου Πατριάρχη Γερμανού του Δ’ να ιδρύσει και να στεγάσει την Θεολογική Σχολή στην αρχαία Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Χάλκης.