Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1/3/26, Απολυτίκια και Θεία Λειτουργία

Κυριακή της Ορθοδοξίας

 Αποστολικό Ανάγνωσμα: ῾Εβραίους 11:24-26, 32-40

Ἀδελφοί, πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος	Αδελφοί, με την πίστη ο Μωυσής, όταν πια μεγάλωσε,
ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,	αρνήθηκε να ονομάζεται γιος της κόρης του Φαραώ·
μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν,	προτίμησε να υποφέρει μαζί με το λαό του Θεού, παρά ν’ απολαμβάνει την πρόσκαιρη αμαρτωλή ζωή.
μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ·	Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου τον εξευτελισμό, σαν εκείνον που υπέφερε ο Χριστός,
ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν.	γιατί απέβλεπε στην ανταπόδοση.
Καὶ τί ἔτι λέγω; ᾿Επιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν,	Χρειάζεται να συνεχίσω; Δε θα με πάρει ο χρόνος να διηγηθώ για τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Σαμψών, τον Ιεφθάε, τον Δαβίδ, τον Σαμουήλ και τους προφήτες.

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή της Ορθοδοξίας (Ιωάννης 1:44-52)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, (Ιωάννης 1:44-52), συναντιούνται η αναζήτηση του Μεσσία, η προσωπική κλήση και η ομολογία της πίστεως. Δεν είναι τυχαίο: η ημέρα αυτή δεν είναι απλώς μια «ιστορική επέτειος» για την αναστήλωση των Εικόνων, αλλά πανηγύρι της αληθινής πίστεως, της φανερώσεως του Θεού μέσα στην ιστορία και της σωτηρίας του ανθρώπου ως όλου—ψυχής και σώματος.

Η περικοπή αρχίζει με μια αλυσίδα κλήσεων. Ο Φίλιππος, που έχει ήδη συναντήσει τον Χριστό, βρίσκει τον Ναθαναήλ και του λέει: «Εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν…». Η πίστη στην Εκκλησία γεννιέται μέσα από τέτοια απλή μαρτυρία: «Έλα και δες». Δεν είναι ιδεολογία ούτε θεωρία· είναι συνάντηση. Και ο Ναθαναήλ αντιδρά ανθρώπινα: «ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;». Η δυσπιστία του δεν είναι κακία· είναι η δυσκολία του ανθρώπου να δεχθεί ότι ο Θεός εργάζεται με τρόπους ταπεινούς, έξω από τα σχήματά μας. Η απάντηση του Φιλίππου είναι καθοριστική: «Ἔρχου καὶ ἴδε». Αυτός είναι ο δρόμος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής: όχι να πείσουμε τον εαυτό μας με λόγια, αλλά να προχωρήσουμε σε δοκιμή ζωής—προσευχή, νηστεία, μετάνοια—για να «δούμε» τον Χριστό.

Ο Θρίαμβος της Ορθοδοξίας δεν είναι ...

 «Ο Θρίαμβος της Ορθοδοξίας 

δεν είναι ο θρίαμβος των ορθόδοξων 

επί άλλων ανθρώπων, 

αλλά ο Θρίαμβος της Θείας Αλήθειας 

στις καρδιές εκείνων που ανήκουν 

στην Ορθόδοξη Εκκλησία και που ομολογούν

 την αποκεκαλυμμένη από τον Θεό Αλήθεια 

σε όλη την ακεραιότητα και την αμεσότητά της».

 Μητροπολίτης  Αντώνιος του Σουρόζ

Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν

 «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι… Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν...».

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης, διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

Στην Αποκάλυψη παρουσιάζεται η Άνω Ιερουσαλήμ να περικλείεται από «τείχος μέγα και υψηλόν… και το τείχος της πόλεως έχον θεμελίους δώδεκα, και επ’ αυτών δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του αρνίου» (Αποκ. 21, 12-14). Οι Απόστολοι είναι τα θεμέλια της Εκκλησίας. Αλλά και αυτοί εδράζονται πάνω σε ένα άλλο ατράνταχτο θεμέλιο, στον ακρογωνιαίο λίθο που λέγεται Χριστός. Είναι ο λίθος που περιφρονήθηκε από τους οικοδομούντες, αλλά παρά την απόρριψή του «εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας». Αποδοκιμάστηκε από τους ανθρώπους, αλλά αυτός έγινε το μεγάλο αγκωνάρι, που δένει στερεά τους τοίχους της οικοδομής του Θεού, συνενώνει δηλαδή όλα τα έθνη σε μία Εκκλησία (Ματθ. 21, 42. Α΄ Πέτρ. 2, 4).

π. Ε. Παπανικολάου: Αδελφοί πάυσατε.. το ποσό συγκεντρώθηκε φτάνει..

 

π. Ε.  Παπανικολάου: Αδελφοί παύσατε.. το ποσό συγκεντρώθηκε φτάνει..

 Ο π Ευάγγελος και ο π Αντώνιος ζητούν να σταματήσουν οι δωρεές καθ όσον το ποσό συγκεντρώθηκε.. θα αποδοθεί ο φόρος θα πληρωθεί η εξαγορά της ποινής..και θα υπάρξει νέα ενημέρωση...

«ΟΥΡΑΝΕ, ΠΟΝΕ ΜΑΚΡΙΝΕ» - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«ΟΥΡΑΝΕ, ΠΟΝΕ ΜΑΚΡΙΝΕ»

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 1, 52).
«Σᾶς βεβαιώνω ὅτι σύντομα θὰ δεῖτε νὰ ἔχει ἀνοίξει ὁ οὐρανός, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνεβαίνουν καὶ νὰ κατεβαίνουν πάνω στὸν Υἱὸ τοῦ ᾿Ανθρώπου». 

            Είμαστε πλασμένοι να κοιτάμε προς τον ουρανό. Σε έναν κόσμο διασπασμένο, όπου τα συμφέροντα συγκρούονται, όπου οι πόλεμοι μοιάζουν συνεχείς και αναπόφευκτοι, όπου ο θάνατος είναι προαιώνιος και έσχατος εχθρός, μας έχει δοθεί ως δώρο η ελευθερία, διά της οποίας καλούμαστε είτε να κοιτάξουμε ψηλά είτε να θεοποιήσουμε τον εαυτό μας. Να διαλέξουμε την επιβίωση με κριτήριο το εγώ και την παντοδυναμία του ή τη σχέση με τον Θεό που δίνει άλλο νόημα στη ζωή, αγάπης και ελευθερίας, αλήθειας και ανάστασης. Κοιτώντας ψηλά, δεν φοβόμαστε. Γνωρίζουμε ότι θα χάσουμε συχνά, ακόμη και την ίδια μας τη ζωή στο τέλος. Πιστεύουμε όμως. Εμπιστευόμαστε Εκείνον που έγινε άνθρωπος και κατέβηκε από τον ουρανό, αφήνοντάς τον για πάντα ανοιχτό. Δεν είμαστε μόνοι μας. Μπορεί να παλεύουμε να διορθώσουμε τον κόσμο, αλλά, στην πραγματικότητα, γνωρίζουμε ότι αυτός ο κόσμος εν τω πονηρώ κείται και εν τω πονηρώ θα παραμείνει. Γνωρίζουμε όμως ότι ο Χριστός είναι μαζί μας. Δεν θα μας αφήσει, όσο κι αν ο θόρυβος της ζωής Τον κρύβει.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν…».

Τό ἀνθρώπινο γένος ἐπί τῆς γῆς δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τό πλουσιότερο εἰκονοστάσι τοῦ Θεοῦ. Γιατί ὁ ἄνθρωπος εἶναι ξεχωριστή εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε ὁ Θεός ἄνθρωπος, τέλειος χωρίς ἁμαρτία, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος, θεός.

Σέ τούτη τή θεοείδεια βρίσκεται τό μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως ἡ σημερινή ἑορτή, Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, προσπαθεῖ νά διαπαιδαγωγήσει τόν ἄνθρωπο νά κατανοήσει τό μυστήριο τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Μέ ἄλλα λόγια, τοῦ θέτει μία πρόκληση.

Προσκυνῶντας τιμητικά τίς ἱερές εἰκόνες τοῦ Θεανδρικοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας μητέρας Του, τῶν Ἁγίων Του, τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, μπορεῖ ὁ πιστός νά ἐνταχθεῖ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πού εἶναι ἡ μοναδική κιβωτός σωτηρίας.

Τα 86α γενέθλια του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Σήμερα είναι τα 86α γενέθλια

του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ας προσευχηθούμε  εκ βάθους καρδίας

η Χάρη του Θεού να τον ενισχύει,

να μας χαρίζει επί έτη μακρά την εμπνευσμένη ηγεσία του

για να συνεχίσει να καθοδηγεί το ποίμνιό του με σοφία,

αγάπη και ταπεινότητα

στο Πηδάλιο πασών των Εκκλησιών

της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Εις Πολλά έτη Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα!

Αναστάσιος Κωστόπουλος

Συμμέτοχοι στον ονειδισμό του Χριστού - Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Ορθοδοξίας (Α΄ Νηστειών)

(Εβρ. ια΄, 24-26 και 32-40)

Συμμέτοχοι στον ονειδισμό του Χριστού

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Δημητρίου Τσαντήλα

Ομιλία του ιατρού - θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα 

για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ιω. 1, 44-52)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στα Ρόκκα, στις 19/3/2000)

 
Σκέψου, ποιός κρέμεται στο Σταυρό
 
Την Κυριακή της Ορθοδοξίας δοξάζουμε την ευσπλαγχνία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Λέει το τροπάριο της εορτής: «Την άχραντον εικόνα σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός. Βουλήσει γαρ ηυδόκησας σαρκί ανελθείν εν τω Σταυρώ». Κατέβηκες και σταυρώθηκες, αντί να σταυρώσεις εμάς, όπως μας άξιζε, σταυρώθηκες Εσύ, για να γλυτώσεις, να ελεήσεις, όλους εκείνους που θα πιστεύουν σε σένα. Εκείνους που θα το καταλάβουν τι έκανες για μας.
Γι’ αυτό τονίζει η Εκκλησία μας, ότι το μεγαλύτερο και το κυριότερο που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στον κόσμο, είναι να έχει φωτισμό. Να διατηρεί δηλαδή το μυαλό του καθαρό. Να βλέπει. Τι να βλέπει;
Πρώτα απ’ όλα την δόξα και το έργο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Να βλέπει τα δώρα Του. Τα δώρα που μας έκανε μέσα στην Εκκλησία Του. Να βλέπει το φως που μας δίνει μέσα από την διδασκαλία της Εκκλησίας, μέσα από το άγιο Ευαγγέλιο, μέσα από την Αγία Γραφή. Να βλέπουμε το φως που μας δίδει μέσα από τα καλά έργα των αγίων, των Πατέρων μας, των αδελφών μας, που κυκλοφορούν μαζί με εμάς στον κόσμο και έχουν περισσότερο φόβο Θεού, περισσότερη αγάπη Θεού και φροντίζουν να τηρούν περισσότερο το νόμο Του.

Ἀγαπαμε τήν Ὀρθοδοξια; - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἀγαπαμε τήν Ὀρθοδοξια;

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη Κυρι­ακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ Κυρια­κὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Σήμερα ὅλοι ἐσεῖς ἑ­ορτάζετε. Μὰ ἐ­γώ, ἂν καὶ κατὰ τὸ ἄπειρο ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶ­μαι ὀρθόδοξος ὅπως κ᾽ ἐσεῖς, ἐν τούτοις δὲν συμμετέχω στὴν ἑορτή. Σεῖς ἑ­ορτάζετε, ἐγὼ πενθῶ. Τώρα γιατί πενθῶ, αὐ­τό, ἐ­ὰν μὲ παρα­κολουθήσετε, θὰ τὸ καταλάβετε.
Ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς ῥωτήσω· Τί εἶ­νε ἐκεῖνο ποὺ ἀγαπᾶτε; εἶνε πρᾶγμα, ἀν­τικείμενο; εἶνε πρόσωπο; εἶνε ἰδέα; Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ν᾽ ἀ­γαπᾷ· ἀφαιρέστε του τὴν ἀ­γάπη, δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ. Κάτι θ᾽ ἀγαπᾷ. Ἀλ­λὰ τί; Δὲν εἶμαι καρδι­ογνώστης νὰ ξέρω. Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς τὸ γνωρίζετε.
Δὲν πιστεύω μεταξύ σας νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς Ἰούδας, ποὺ ἀγαπᾷ τὰ χρήματα καὶ τρέμει μὴ τυχὸν χάσῃ αὐτὰ ποὺ ἔχει στὰ ταμιευτήρια. Μήπως αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ δὲν εἶνε τὸ χρῆ­­μα ἀλλὰ κάτι ἄλλο ποὺ ἔχει ζωή; Θυ­μᾶ­μαι σὲ μιὰ περιοχὴ στὰ ψη­λὰ βουνὰ ποὺ ἔκανα ἱερο­κήρυκας, εἶδα κάποτε ἕνα χωριάτη κ᾽ ἔ­κλαι­­γε. –Τί κλαῖς; λέω, πέθανε ἡ γυναίκα σου, τὸ παιδί σου;

Πρόγραμμα Μαρτίου 2026 Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια" Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 

Πρόγραμμα Μαρτίου 2026
Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια"
Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ - ΜΑΡΤΙΟΥ '26

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ & ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

ΜΗΝΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

(ΑΠΟ 01.03.2026 - 31.03.2026)

 
ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 01.03.2026 (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)
7.00-11.00 π.μ.: Όρθρος, Θεία Λειτουργία και λιτάνευση των ιερών Εικόνων, στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου.-
7.00 μ.μ.: Κατανυκτικός Εσπερινός στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου (ομιλία από τον πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη π. Ειρηναίο Δεληδήμο).-
 
ΤΕΤΑΡΤΗ 04.03.2026
4.00-5.30 μ.μ.: Ακολουθία της Θ΄ Ώρας και του Εσπερινού μετά της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων στον ενοριακό ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων και στη συνέχεια ομιλία του Μητροπολίτου.-
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 06.03.2026 – Β’ ΣΤΑΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΥΠΕΡ. ΘΕΟΤΟΚΟΥ
7.00 μ.μ.: Β΄ Στάση της ακολουθίας των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου στον ενοριακό ιερό Ναό Αγίου Χριστοφόρου Πυλαίας.-
 
ΣΑΒΒΑΤΟ 07.03.2026
6.30 μ.μ.: Πολυαρχιερατικός Εσπερινός στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.-

Ο π. Μιχαήλ Σαντριναίος θα ομιλήσει στην Ξάνθη

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Γνωστοποιεῖται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη, ὅτι τήν Κυριακή 1ην Μαρτίου 2026 καί ὥρα 18:00, κατά τήν διάρκεια τῆς ἀκολουθίας τοῦ Α΄ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας Ξάνθης, θά χοροστατήσει ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ.Θεόδωρος καί θά ὁμιλήσει ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Μιχαήλ Σαντοριναῖος, Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης μέ θέμα: «Ἡ Ὀρθοδοξία μέσα ἀπό τά θαύματα».

Ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν». Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν». Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένας ενάρετος κληρικός εκοιμήθη πρόσφατα και με αγαθή διάθεση δημοσιεύθηκαν κείμενα με θαυμαστά περιστατικά, όπως ότι κάποιοι είδαν φως όταν προσευχόταν, είδαν θαυμαστά σημεία, ότι «κάτι» υπερκόσμιο συνέβη γύρω από την παρουσία του. Δεν τα απορρίπτω. Ούτε θέλω να απομειώσω ό,τι ο Θεός μπορεί να παραχωρεί ως παρηγοριά.

Κι όμως, μέσα μου μένει μια σκέψη που δεν με αφήνει ήσυχο: μήπως συχνά καταντάμε να μοιάζουμε με τους ανθρώπους της εποχής του Χριστού, που ζητούσαν «σημεῖον ἰδεῖν»; Μήπως αγαπάμε πιο πολύ το θέαμα από την ουσία; Μήπως διψάμε για το έκτακτο, και περνάμε βιαστικά μπροστά από το καθημερινό θαύμα της θυσιαστικής διακονίας;

Διότι, αν θέλω να είμαι ειλικρινής, το πιο μεγάλο «σημείο» στη ζωή αυτού του κληρικού δεν ήταν κάτι που έλαμψε για λίγο μπροστά στα μάτια κάποιων. Ήταν κάτι που κράτησε δεκαετίες. Ήταν η σταθερή διακονία του ως εφημερίου, σε μια ενορία, με ανθρώπους, με δυσκολίες, με καθημερινή εκνευριστική ρουτίνα, με φθορά. Ήταν η αφιέρωση στην εξομολόγηση και την πνευματική καθοδήγηση—μια εργασία που την θεωρούμε δεδομένη, αλλά στην πραγματικότητα απαιτεί καρδιά που «καίγεται» για την διακονία του Σώματος του Χριστού.

Αναμνήσεις από τα Ιωάννινα - Θεόδωρος Γεωργόπουλος

Αναμνήσεις από τα Ιωάννινα

Θεόδωρος Γεωργόπουλος

« Άλλοτε, μου ανέθεσαν να κάνω κύκλο Αγίας Γραφής.

Άπειρος, και σε αυτό το έργο, βρέθηκα σε δύσκολη θέση, όταν ένας νέος Γιαννιώτης με ρώτησε, αν επιτρέπονται οι χοροί. Φαίνεται ότι πλησίαζε το Τριώδιο.

Κι΄ εγώ, με τρόπον απόλυτο, του είπα, ότι απαγορεύονται οι χοροί για τους χριστιανούς, χωρίς να διευκρινίσω ποιο είδος χορών μπορεί να επιτρέπεται και ποιο απαγορεύεται.

Ο νέος φάνηκε, ότι θύμωσε. Ούτε πρόσεξε από κει και ύστερα τι έλεγα και βιαζόταν να τελειώσουμε. Από τότε δεν ξαναπάτησε στο σύλλογο.

Δεν είναι μόνον λίγοι οι εργάτες στον θερισμό του Θεού. Αρκετοί είναι και ανεπαρκείς. Ένας από αυτός ήμουν κι΄ εγώ.

Λέει κάπου ο ιερός Χρυσόστομος, ότι η αλήθεια του Χριστού είναι παντοδύναμη. Συμβαίνει όμως η αλήθεια αυτή να εκπροσωπείται από έναν αμαθή και ακατάλληλον εργάτη. Αυτή όμως η αμάθεια και η ακαταλληλότης του εργάτου παρουσιάζει την αλήθεια του Χριστού ως ασθενή, ως ατελή. Έτσι, η δική μου ανεπάρκεια ζημιώνει την αλήθεια του Θεού, καταστρέφει το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων. Γι΄ αυτό είχε απόλυτο δίκιο ο π. Βενέδικτος (Πετράκης), όταν ετόνιζε «μη γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, ότι μείζον κρίμα λείψεσθε».

Γιε μου Κυπριανέ, ακούεις;

 Γιε μου Κυπριανέ,

γυρεύκω λόγια να σου γράψω τζ̆αι τα λόγια σπάζουν μες στα χέρια μου όπως σπάζει το ψωμί την ώρα του πένθους. Εν η νύχτα που σου γράφω, η ώρα που το σπίτι σωπαίνει τζ̆αι ακούω μόνο το ρολόι να χτυπά, σαν να μετρά τον χρόνο που έμεινε πίσω που την ώρα που έφυες. Γιε μου, ακούεις με; Έρκεσαι λλίον κοντά άμαν σε φωνάζω; Γιατί εγώ ακόμα λαλώ το όνομά σου τζ̆αι καρτερώ να μου απαντήσεις.

Κυπριανέ μου, παιδίν μου, φως μου, πού επήες; Ποιος δρόμος σε επήρεν τζ̆αι εν σε φέρνει πίσω; Εγώ ακόμα στρώννω το τραπέζι σαν να εννά έρτεις, ακόμα κρατώ την καρέκλα σου στη θέση της, ακόμα φοούμαι να μετακινήσω τα πράματά σου, λες τζ̆αι άμαν τα πειράξω εννα χαθείς αληθινά. Η μπλούζα σου κρεμασμένη, τα παπούτσια σου στην άκρα, το ποτήρι σου, όλα μιλούν για σένα τζ̆αι τίποτε εν μιλά όσο η σιωπή.

Ο κύρης σου, γιε μου, εστάθηκεν μπροστά σου με το πετραχήλι του τζ̆αι με μάθκια που εγεράσαν μέσα σε μια μέρα. Είπεν μου πως άμαν είδε το πρόσωπό σου ησύχασεν λλίον. Εσκέφτηκα πως έτσι εν η αγάπη: γυρεύκει το πρόσωπο, γυρεύκει το βλέμμα, γυρεύκει μια τελευταία βεβαιότητα πως το παιδίν της εν χαμένο μες στην ανωνυμία. Είπεν ευκές που ελάλεν τόσα χρόνια για άλλους, μα τούτη τη φορά κάθε λέξη ήταν μαχαίρι. Ποιος να παρηγορήσει τον παπά που θάφκει τον γιο του; Ποιος να του πει «κάνε κουράγιο» τζ̆αι να μεν σπάσει η γη πουκάτω;

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΡΕΩΣ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

Σάββατο της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Μάρκος 2:23-28 & 3:1-5)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα του Σαββάτου της Πρώτης Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Μκ 2:23-28 και 3:1-5) θέτει από την αρχή της νηστείας έναν καθαρό προσανατολισμό: η πνευματική ζωή δεν είναι «κανονισμός» που συνθλίβει τον άνθρωπο, αλλά θεραπεία που τον ανασταίνει. Γι’ αυτό και ο Κύριος μιλά για το Σάββατο και αμέσως μετά θεραπεύει ασθενή την ημέρα του Σαββάτου, αποκαλύπτοντας τι σημαίνει αληθινή ευσέβεια.

Στο πρώτο επεισόδιο οι μαθητές, περνώντας από τα σπαρτά, κόβουν στάχυα. Δεν πρόκειται για ασωτία ή περιφρόνηση του Νόμου, αλλά για μια φυσική κίνηση ανθρώπων που πεινούν. Η αντίδραση, όμως, είναι κατηγορία: «Γιατί κάνουν ό,τι δεν επιτρέπεται το Σάββατο;». Η απάντηση του Χριστού πηγαίνει βαθύτερα από μια απλή ερμηνευτική διευκρίνιση. Φέρνει το παράδειγμα του Δαβίδ που, σε ώρα ανάγκης, έφαγε από τους άρτους της Προθέσεως. Η ερμηνευτική παράδοση βλέπει εδώ μια αρχή πνευματικής διάκρισης: ο Θεός δεν θέλει να θυσιάζεται ο άνθρωπος στον τύπο, αλλά να φωτίζεται ο τύπος από τον σκοπό του, που είναι η ζωή. Ο νόμος παιδαγωγεί, δεν φυλακίζει. Όταν ο κανόνας παύει να υπηρετεί την αγάπη, τότε έχει ήδη αλλοιωθεί.

Έπειτα έρχεται η κεντρική φράση: «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο». Αυτό δεν καταργεί την ιερότητα της ημέρας, αλλά την αποκαθιστά. Το Σάββατο δεν είναι βάρος, είναι ανάπαυση∙ όχι χαλάρωση χωρίς Θεό, αλλά ανάσα μέσα στον Θεό. Και ο Χριστός, λέγοντας ότι «ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου», φανερώνει ότι ο Ιησούς είναι το κλειδί της Γραφής: η εντολή βρίσκει το αληθινό της νόημα όταν οδηγεί στη συνάντηση με Αυτόν.

Αυτό αναγκαστικά σημαίνει βία και εγκληματικότητα. - Περικλής Κοροβέσης

 Οι άρχοντες της Γης θεωρούν τον άνθρωπο σαν καταναλωτική μονάδα. Ενδιαφέρονται μόνο για τις μεγάλες αγορές του Βορρά και όσοι δεν έχουν να καταναλώσουν, δε θεωρούνται άνθρωποι αλλά περιττά έξοδα. Οι φτωχοί, οι άθλιοι και οι κολασμένοι στέκονται με απάθεια μπροστά στο σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον τους. Στο πρόσφατο παρελθόν οι άνθρωποι είχαν μια ελπίδα και πάλευαν για μια καλύτερη ζωή και για μια διαφορετική κοινωνία. Σήμερα οι εξαθλιωμένοι θέλουν να γίνουν το ίδιο καταναλωτές, όσο και οι πρωταγωνιστές των σήριαλ και των διαφημίσεων που βλέπουν.

28 Φεβρουαρίου 2026: Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών

 

28 Φεβρουαρίου 2026: Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών

Την ημέρα αυτή εορτάζουμε το παράδοξο θαύμα με τα κόλλυβα του αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Τήρωνος.

Μετά τον Κωνστάντιο, τον γιο του μεγάλου Κωνσταντίνου, έγινε αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο οποίος άφησε τον Χριστό, στράφηκε στην ειδωλολατρία και ξεσήκωσε μεγάλο διωγμό εναντίον των Χριστιανών, και φανερά και κρυφά.
Κουράστηκε όμως ο ασεβής να τιμωρεί σκληρά και συγχρόνως πολύ απάνθρωπα να βάζει σε δοκιμασία τους Χριστιανούς, και καθώς ντρεπόταν και φοβόταν μήπως προστεθούν περισσότεροι, σκέφτηκε ο δόλιος και ανόσιος να τους μολύνει κρυφά. Βλέποντας λοιπόν ότι οι Χριστιανοί κατά την πρώτη βδομάδα των αγίων νηστειών εξαγνίζονται με τη νηστεία και την εκτενή προσευχή προς τον Θεό, κάλεσε τον έπαρχο της Πόλης και τον διέταξε να πάρουν από την αγορά όλα τα συνηθισμένα τρόφιμα και στη θέση τους να βάλουν άλλα, δηλαδή ψωμιά και ποτά τα οποία είχε προηγουμένως αναμείξει με το αίμα των θυσιών που έκανε και τα είχε μολύνει. Έτσι οι Χριστιανοί, καθώς θα τα αγόραζαν σε περίοδο νηστείας, περισσότερο θα μολύνονταν στην προσπάθειά τους να εξαγνιστούν.

Μνήμη της νεοπαρθενομάρτυρος Κυράννης (28 Φεβρουαρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Βασιλείου του ομολογητού, που διακρίθηκε στον αγώνα κατά της εικονομαχίας, του Αγίου Ιερομάρτυρος Προτερίου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, που έζησε τον 5ο αιώνα και της νεοπαρθενομάρτυρος Κυράννας, που θυσιάστηκε για τον Χριστό στους χρόνους της Τουρκοκρατίας.
Ο βίος και το μαρτύριο της Κυράννας αποτελούν απόδειξη ιδιαίτερα διδακτική για τους πιστούς, ότι η Εκκλησία δεν έπαυσε και ποτέ δεν θα παύσει να γεννά Αγίους. Όταν αρνήθηκε να υποκύψει στις έντονες πιέσεις και απειλές ενός γενίτσαρου, που ήθελε να την παντρευτεί, βρέθηκε κατηγορούμενη στο δικαστήριο της Θεσσαλονίκης ότι δήθεν υποσχέθηκε να αλλάξει την πίστη της.

Α΄ Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (28 Φεβρουαρίου 2026)

Σήμερα, Σάββατο της Α΄ Εβδομάδας των Νηστειών, η Εκκλησία εορτάζει την ανάμνηση του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος, επί Ιουλιανού του Παραβάτη, ο οποίος, ως ειδωλολάτρης αυτοκράτορας, ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών.
Γι’ αυτό, όταν πλησίαζε η νηστεία, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά.
Τότε ο Άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε, ως οπτασία, στον Πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντάς του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, τα κόλλυβα.
Ο Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος είναι ακόμη μια ιστορική μαρτυρία της εσωτερικής δύναμης του ανθρώπου και των χαρισμάτων που διαθέτει ως ευλογία από το Θεό.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

7 ακόμη θεολογικά σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά / Του κ. Παντελεήμονος Τομάζου

7 ακόμη θεολογικά σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά /

Του κ. Παντελεήμονος Τομάζου

Το παρόν κείμενο είναι αυτό που χρησιμοποίησα στο βίντεο μου «7 ακόμη σφάλματα του Χρήστου Γιανναρά» στο κανάλι μου στο Youtube «Θείος Γνόφος». Όποιος αναγνώστης επιθυμεί μπορεί να πάει να ρίξει μία ματιά στα διάφορα θεολογικά και φιλοσοφικά βίντεο που έχω αναρτήσει εκεί.

Επίσης, αποφάσισα, έπειτα από παρότρυνση αρκετών θεατών του παρόντος επίμαχου βίντεο, να προσθέσω βιβλιογραφία που να αποδεικνύει ότι ο Γιανναράς πράγματι είπε όλα όσα του καταλογίζω. Αρκετοί από τους ακροατές του βίντεο φαίνεται ότι δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι πράγματι γράφτηκαν τέτοια πράγματα από έναν κορυφαίο ορθόδοξο διανοητή περί του οποίου δεν πρέπει να γραφτεί τίποτε το αρνητικό.

Πρώτο σφάλμα

Στο Αλφαβητάρι της Πίστης, ο Γιανναράς μιλάει για κτιστές ενέργειες στον Θεό, πράγμα που έχει καταδικαστεί από τις παλαμικές συνόδους (Βλ. Χρ. Γιανναρᾶς, Ἀλφαβητάρι τῆς πίστης, εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1986⁵, σελ. 76: «Γνωρίζουμε ἔμμεσα τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεοῦ σπουδάζοντας τὴν κοσμικὴ πραγματικότητα, τὴν ἐτερότητα τοῦ λόγου των κτιστών θείων ἐνεργειών ποὺ συνιστοῦν καὶ συγκροτοῦν τὸ φυσικὸ σύμπαν»). Οι ενέργειες του Θεού είναι άκτιστοι πρόοδοι και κινήσεις της θείας βουλήσεως προς παραγωγή των κτιστών όντων. Αυτό που δημιουργεί ή παράγει είναι άκτιστο, ενώ αυτό που δημιουργείται είναι κτιστό (Βλ. Γρηγόριος Παλαμᾶς, Περὶ ἑνώσεως καὶ διακρίσεως, 11, Π. Χρήστου Β΄, σελ. 77: «Προσέθηκε δὲ τὸ ἀσχέτους εἶναι ταύτας, ἵνα μή τις νομίσῃ ταύτας εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, οἷον τὴν ἑκάστου τῶν ὄντων οὐσίαν ἢ τὴν ἐν τοῖς ζῶσιν αἰσθητὴν ζωὴν ἢ τὸν τοῖς λογικοῖς καὶ νοεροῖς ἐνόντα λόγον τε καὶ νοῦν).

 

ΕΥΡΥΧΩΡΟΝ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΧΑΙΡΕ, ΑΧΡΑΝΤΕ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Εὐρύχωρον σκήνωμα τοῦ Λόγου, χαῖρε, Ἄχραντε, κόχλος ἡ τὸν θεῖον μαργαρίτην προαγαγοῦσα. Χαῖρε, Πανθαύμαστε, πάντων πρὸς Θεόν καταλλαγή τῶν μακαριζόντων σε, Θεοτόκε, ἑκάστοτε» (Κανόνας τῶν Χαιρετισμῶν, Ὠδή ε’)

«Χαίρε, ω αγνή Κόρη, συ, που αποτελείς ευρύχωρη κατοικία του Λόγου, συ, που είσαι η κογχύλη (αχιβάδα), η οποία έφερε σε μας το θεϊκό μαργαριτάρι (τον Χριστό). Χαίρε, πανθαύμαστε, συ, που συμφιλιώνεις με τον Θεό όλους εκείνους, οι οποίοι πάντοτε σε μακαρίζουν». 

            Εκτός από την προσευχή στην Υπεραγία Θεοτόκο, η ακολουθία των Χαιρετισμών μάς κάνει να τερπόμαστε με την ομορφιά της γλώσσας μας. Τη δυνατότητα που η ποίηση προσφέρει να έρθουμε κοντά στην Μητέρα του Θεού, να απευθυνθούμε σ’ Αυτήν, να γίνουμε παιδιά της, να δούμε την πορεία της ζωής μας μέσα από τη σχέση μαζί της, που γίνεται μεσιτεία προς τον Χριστό. Και είναι ανθρώπινη η γλώσσα που υμνεί, ανθρώπινα τα συναισθήματα και οι εικόνες που περικλείουν καρδιά που αναζητά το νόημα της δικής μας ζωής μέσα από τη σχέση με τον ουρανό. Πρώτη η Παναγία έζησε αυτή τη σχέση στον απόλυτο βαθμό. Και μας ωθεί ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, ο ποιητής του Κανόνα των Χαιρετισμών, να ζήσουμε κι εμείς, με τη σειρά μας, τον τρόπο της Παναγίας, σε καιρούς που ίσα-ίσα ένα μικρό συναίσθημα εξόδου από του εγώ διαφαίνεται και όχι πάντοτε.

ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ Ο … «ΛΑΘΕΜΕΝΟΣ» ΕΦΤΑ ΣΥΝ ΕΦΤΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ  Ο  …  «ΛΑΘΕΜΕΝΟΣ»  ΕΦΤΑ  ΣΥΝ  ΕΦΤΑ   

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

1.     «Καλή Σαρακοστή» αντεύχομαι σε κ Τομάζο και σε όλους με τον καίριο ύμνο :

«Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα,

ορθρίζει γαρ το πνεύμα μου προς Ναόν τον άγιόν Σου,

ναόν φέρον του σώματος όλον εσπιλωμένον (την ύπαρξή μου

γεμάτη αμαρτήματα)

2.     Και παραθέτω βασικές ορίζουσες της Θεολογίας των Αγίων Πατέρων.

     «Άπειρον το θείον και ακατάληπτον, και τούτο μόνον καταληπτόν αυτού η απειρία και η ακαταληψία»- Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

    «Μέγα το περί Θεού λαλείν; Αλλά μείζον το εαυτόν καθαίρειν Θεώ»-Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

     «Ει-εάν-θεολόγος ει-είσαι-προσεύξη αληθώς, και ει-εάν-αληθώς προσεύξη, θεολόγος ει-είσαι»-Ευάγριος Ποντικός.

  «Αγάπην δε τον Θεόν είναι παρά της Αγίας Γραφής μεμαθήκαμεν-«ο Θεός Αγάπη εστίν(είναι)»…-1Ιω.4,8.΄Αγιος Γρηγόριος Νύσσης.

   «Παν νόημα … είδωλον Θεού πλάττει», πάλι από Γρηγόριο Νύσσης, που σημαίνει, είναι πολύ-πολύ πιο πέρα ο Θεός από κάθε νόημα ή λέξη που θα πούμε γι Αυτόν !   

    Πράγματα που δίνουν να καταλάβουμε στοιχειωδώς μπρος σε ποιο ασύλληπτο μυστήριο βρισκόμαστε. Μπρος σ’ αυτό και μ’ αυτές τις ορίζουσες στάθηκε και ο αοίδιμος Καθηγητής Χρήστος Γιανναράς και θεολόγησε.  Και.

     «Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης «διά χειρών της ημών Μετριότητος-Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος-  «εν λατρευτική συνάξει η οποία, όπως υμείς γράφετε, «ανθρωπεύει τους αν-θρώπους» (Νεοελληνική ταυτότητα, σ. 217), τον ετίμησε απονέμοντας το αρχοντικόν οφφίκιον αυτής, «του Άρχοντος Μεγάλου Ρήτορος” !

«Μια Πέμπτη, μια Σαρακοστή»: Εκκλησιαστικοί ύμνοι του Τριωδίου από τον Βυζαντινό Χορό Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Με την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ξεκίνησε η σειρά λειτουργικών και άλλων εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο «Ευαγγελίστρια 2026», που πραγματοποιείται για 28η χρονιά, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Κεντρική δράση, αποτελεί η σειρά μουσικών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιείται κάθε Πέμπτη στο Ναό, με τον γενικό τίτλο «Μια Πέμπτη, μια Σαρακοστή», και θα περιλαμβάνει την απόδοση επίκαιρων εκκλησιαστικών ύμνων, που θα εμπλουτίζονται με αφηγήσεις και σχολιασμούς, και με την συμμετοχή κληρικών, μουσικών και χορωδιών.

Την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση με τίτλο «Κατανυκτική Υμνωδία του Τριωδίου…», με εκκλησιαστικούς ύμνους της περιόδου του Τριωδίου που απέδωσε Βυζαντινός Χορός Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος με χοράρχη τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Χρίστο Κυριακόπουλο. Τους ύμνους προλόγισε ο Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Ψωίνος.

Ο Επίσκοπος Βάρντεν στις «Πνευματικές Ασκήσεις» της Ρώμης

Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ μιλάει με τον Επίσκοπο Erik Varden του Trondheim της Νορβηγίας, στις «Πνευματικές Ασκήσεις» για τον Πάπα, τους Καρδινάλιους που κατοικούν στη Ρώμη, και τους επικεφαλής της Ρωμαϊκής Κουρίας, και πραγματοποιούνται από 22-27 Φεβρουσρίου στο Βατικανό.

Ο Επίσκοπος Βάρντεν, γνωστός στο Ιστολόγιο, εστίασε τους προβληματισμούς σε εννέα ομιλίες, στην ιερή σιωπή της Πόλης του Βατικανού, καθώς η Σαρακοστή ξεκίνησε το πανηγυρικό της ταξίδι, ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ επέλεξε μια αναπάντεχη φωνή για να κηρύξει στην καρδιά της Εκκλησίας στην Ρώμη: έναν πρώην άθεο.

Ο φετινός κήρυκας για το σαρακοστιανό καταφύγιο της Ρωμαϊκής Κουρίας είναι ο Erik Varden, Επίσκοπος του Trondheim της Νορβηγίας, κάποτε αγνωστικιστής, βαθιά διαμορφωμένος από τον προτεσταντικό πολιτισμό, ο οποίος συνάντησε πρώτος τον Θεό όχι σε μια εκκλησία, αλλά σε ομορφιά. Στα δεκαπέντε, ενώ άκουγε τη Συμφωνία Νο 2 του Gustav Mahler "Ανάσταση", κάτι άνοιξε μέσα του - μια ξαφνική επίγνωση ότι η πίστη δεν ήταν ψευδαίσθηση, αλλά κάλεσμα. Εκείνη η στιγμή τον έβαλε σε ένα μονοπάτι από την αμφιβολία στη βάπτιση, από μαθητή σε μοναχό, από τη σιωπή στον ποιμένα των ψυχών.

Σήμερα, αυτός που κάποτε αμφισβητούσε τον Θεό, τώρα μιλάει γι' Αυτόν, ενώπιον του Πάπα και των στενότερων συνεργατών της Εκκλησίας της Ρώμης, στο παρεκκλήσι της Καπέλα Παολίνα. Οι διαλογισμοί του Επισκόπου Βάρντεν οδηγούν τους ακροατές τον Πάπα και τους Καρδινάλιους από την αμφιβολία στην κρυφή δόξα, από την αδυναμία στη χάρη.

Ὁ θάνατος βραχνάς.

 Δὲν εἴμαστε ποιητὲς

Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα

Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους

Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου

Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ

Σημαίνει πὼς φοβόμαστε

Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη

Ὁ θάνατος βραχνάς.

Γιώργος Σαραντάρης

 

Να ακούσουμε το «Ευλογημένη η Βασιλεία». - Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Η μεγάλη δόξα της Εκκλησίας μας αυτό είναι.

Να ακούσουμε το «Ευλογημένη η Βασιλεία».

Πόσες φορές το είπα εγώ (σαν ιερεύς).

Όταν το λέει ο παπάς, μου έρχεται να κλάψω, να κλάψω.

Αυτός είναι ο Πατέρας μας.

Αυτή είναι η προσδοκία μας.

Εκεί θα πάμε όλοι.

Θα μας αγκαλιάσει, θα μας φιλήσει.

Διότι αυτός είναι ο Πατέρας μας, ο Δημιουργός μας.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ — Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΛΕΟΝΤΑ ΙΔ΄

 Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ — Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΛΕΟΝΤΑ ΙΔ΄

Πρέπει να σας ομολογήσω ότι με προβληματίζει η σχεδόν αποκλειστική ταύτιση της Σαρακοστής με τη νηστεία — όχι γιατί είμαι αντίθετος στη νηστεία, η οποία, βέβαια, έχει βιβλική και εκκλησιαστική βάση — αλλά επειδή συχνά περιορίζεται απλώς στην αποχή από ορισμένες τροφές, με τη βοήθεια ακόμη και της αγοράς, που προωθεί «απολαυστικά» νηστίσιμα προϊόντα. Έτσι, η Σαρακοστή καταλήγει να θεωρείται κυρίως περίοδος διατροφικής εγκράτειας από μερικές «ακατάλληλες» τροφές.

Η Καθολική Εκκλησία κατάργησε προσωρινά την «υποχρεωτική» νηστεία εξαιτίας της περιόδου λιμού που προκάλεσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, όμως, όπως λέει η παροιμία, «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού», και έτσι, ακόμη και μετά τη λήξη του πολέμου, η «υποχρεωτική» νηστεία για τους καθολικούς δεν επανήλθε. Ως εκ τούτου, στις ημέρες μας η νηστεία έχει προσλάβει σχεδόν συμβολικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι παραμένει υποχρεωτική μόνον κατά δύο ημέρες του έτους: την Τετάρτη των Τεφρών και τη Μεγάλη Παρασκευή.

Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι οι καθολικοί πρέπει να νηστεύουν μόνο αυτές τις δύο ημέρες, οφείλουν να εμπνέονται από μια διαφορετική αιτιολογία και σκοπιμότητα της νηστείας. Το μήνυμα του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ για τη φετινή Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι ιδιαίτερα σημαντικό ως προς αυτό το θέμα. Στο σχετικά σύντομο, αλλά σπουδαίο αυτό μήνυμα, ο Πάπας υπογραμμίζει τη σημασία και τον σκοπό της νηστείας και, ταυτόχρονα, παρέχει σαφείς κατευθύνσεις για το πώς μπορεί να βιωθεί σήμερα με τρόπο πρακτικό και ουσιαστικό.