Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Αγίων Πάντων 7/6/26, Θεία Λειτουργία....

Κυριακή των Αγίων Πάντων

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Εβραίους 11:33-40, 12:1-2

Ἀδελφοί, οἱ Ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν,	Αδελφοί, οι άγιοι Πάντες με την πίστη κατατρόπωσαν βασίλεια, επέβαλαν το δίκαιο, πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων του Θεού,
ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας,	έφραξαν στόματα λεόντων, έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τη σφαγή,
ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων·	έγιναν από αδύνατοι ισχυροί, αναδείχτηκαν ήρωες στον πόλεμο, έτρεψαν σε φυγή εχθρικά στρατεύματα,
ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν·	γυναίκες ξαναπήραν πίσω στη ζωή τους ανθρώπους τους,
ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν·	κι άλλοι βασανίστηκαν ως το θάνατο, χωρίς να δεχθούν την απελευθέρωσή τους, γιατί πίστευαν ότι μπορούσαν να αναστηθούν σε μια καλύτερη ζωή.
ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς·	Άλλοι δοκίμασαν εξευτελισμούς και μαστιγώσεις, ακόμη και δεσμά και φυλακίσεις.
ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον,	Λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, πέρασαν δοκιμασίες, θανατώθηκαν με μάχαιρα,

Κυριακή των Αγίων Πάντων - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή των Αγίων Πάντων 

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πάντων προβάλλει το ουσιαστικό γνώρισμα της αγιότητας: την ολοκληρωτική αφοσίωση στον Χριστό. Η τοποθέτησή της αμέσως μετά την Πεντηκοστή δεν είναι τυχαία. Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αλλά γεννά μέσα στην Εκκλησία τους καρπούς της χάριτος, δηλαδή τους Αγίους. Οι Άγιοι είναι εκείνοι που ομολόγησαν τον Χριστό με λόγο, με έργο, με θυσία και με σταυρική υπομονή.

Ο Κύριος λέγει: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου». Η ομολογία του Χριστού δεν είναι μια εξωτερική δήλωση ή μια στιγμιαία έκφραση θρησκευτικότητας. Είναι φανέρωση σχέσεως ζωής με το πρόσωπό Του. Ο πιστός καλείται να μαρτυρεί τον Χριστό όχι μόνο όταν αυτό είναι εύκολο και κοινωνικά αποδεκτό, αλλά και όταν έχει κόστος. Γι’ αυτό και η Εκκλησία συνδέει την περικοπή αυτή με τους Αγίους Πάντες, διότι όλοι οι Άγιοι, είτε μάρτυρες είτε όσιοι είτε ιεράρχες είτε δίκαιοι, έζησαν αυτή την ομολογία ως καθημερινό ή και αιματηρό μαρτύριο.

ΟΙ ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

ΟΙ ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

«Εορτή διαπαντός εστι, και Πεντηκοστή, και Πάσχα, και Επιφάνεια», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξηγώντας ότι την εορτή την κάνει όχι η ημερολογιακή περίοδος, αλλά η καθαρή συνείδηση, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο άνθρωπος (Εις την αγίαν Πεντηκοστήν, Ομιλία α΄, PG 50, 463). Έτσι και η Πεντηκοστή συνεχίζεται αδιαλείπτως με την συνεχή δράση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο, όντας φως και ειρήνη, εγκαινίζεται αδιάκοπα στις ψυχές των πιστών και «αποστολικάς καρδίας κτίζει καθαράς».

Η αέναη αυτή ενέργεια του Αγίου Πνεύματος φαίνεται από την ανάδειξη των αγίων μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Η Χάρη του δεν δόθηκε μόνο στους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς όλων των εποχών (Κυριακή των Αγίων Πάντων).

Ο άγιος Νικόδημος εξηγεί πώς γίνεται αυτό. Μια αναμμένη λαμπάδα μπορεί, χωρίς να ελαττωθεί το φως της καθόλου, να μεταδώσει φως και σε άλλη λαμπάδα και από εκείνη να ανάψει άλλη και άλλη και ούτω καθεξής, ώστε από μία αναμμένη λαμπάδα να ανάψουν πολυάριθμες, αναρίθμητες λαμπάδες.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»

Ἐμεῖς πού παραδώσαμε ὁλοκληρωτικά τούς ἑαυτούς μας στόν Κύριο· τί ἆραγε θά δοθεῖ εἰς ἡμᾶς ὡς δωρεάν τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπόλυτη ἀφοσίωση πού δεικνύουμε καί ἐμπιστοσύνη;

Σκοπός ὅλων ἐκείνων πού ζοῦν σύμφωνα  μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι νά εὐαρεστήσουν τόν Χριστό, τόν Θεό μας· νά ἐπιτύχουν τήν συμφιλίωση μέ τόν Πατέρα μέσῳ τῆς μετοχῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί μ’ αὐτόν τόν τρόπον, νά κερδίσουν τή σωτηρία τους.

Αὐτή, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ἡ ἀπάντηση τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ στόν κόσμο. Ἡ ἕνωσις δηλαδή τῶν διεστώτων, Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων, σέ μία Ἐκκλησία. Γιατί αὐτό εἶναι ἡ σωτηρία κάθε ψυχῆς· κι ἄν αὐτό δέ γίνει, ἄχρηστος ὁ κόπος καί μάταιη ἡ ἐργασία μας.

Ἡ ἐπιθυμία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἁγιασμός ἡμῶν. Γι’ αὐτό ἔπεμψε τόν Παράκλητο στόν κόσμο, ὥστε νά φέρει καρπόν πολύν· ἤτοι τούς Ἁγίους Πάντες πού ἑορτάζουμε σήμερα. Διαφορετικά, ἀνώφελος θά εἶναι κάθε δρόμος ζωῆς ὁ ὁποῖος δέν ὁδηγεῖ σ’ Αὐτόν πού εἶπε ὅτι: «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή». Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε σάρκα^[1] καί ἀφοῦ ἑνώθηκε ὑποστατικά μέ τήν ἀνθρώπινη φύση μας καί ἔγινε τέλειος ἄνθρωπος, χωρίς ἁμαρτία, ὡς τέλειος Θεός τήν ξανάπλασε καί τήν θέωσε. Καί ἔτσι, ἀφοῦ ἀνακαίνισε στόν ἑαυτό Του ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο, ἀπό παλαιό τόν ἔκανε νέο· «ἰδού καινά ποιῶ τά πάντα».

Αναφορά στους Αγίους της Εκκλησίας μας - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ιατρού και θεολόγου, 

για την Κυριακή των Αγίων Πάντων

Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Αγίων Πάντων - Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

 Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Αγίων Πάντων

(Εβρ.ια΄, 33-40 & ιβ΄, 1-2)

Η τελείωση των αγίων "διά πίστεως"

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Ματθ. 10, 32-33, 37-38 και 19, 27-30)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στήν Καμαρίνα, στίς 10/6/1990)

 

Πολύς ο κόπος. Μεγάλη η αμοιβή
 
Σήμερα είναι η εορτή των Αγίων Πάντων. Και για να μας δείξει ο Κύριος πώς οι άγιοι αγίασαν και πώς απέκτησαν την επουράνια δόξα, μας είπε: «Όποιος αφήσει για Μένα, πατέρα, ή μητέρα, ή αδελφούς, ή αδελφάς, ή αγρούς, ή οτιδήποτε άλλο, θα λάβει εκατονταπλασίονα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή». Ειδικά για τους Αποστόλους οι οποίοι άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν, είπε ο Χριστός: «Εσείς, στην παλιγγενεσία, τότε που «θα έλθει ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξῃ Αυτού», «θα καθίσετε επί δώδεκα θρόνους και θα κρίνετε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ». Εννοώντας, ότι οι Απόστολοι θα κρίνουν ολόκληρο τον κόσμο.
Σεις, τους είπε ο Χριστός, που ένα μόνο είχατε βαθιά στην καρδιά σας, πώς θα υπηρετήσετε το θέλημα του Θεού, κηρύττοντας την αιώνια ζωή και την Ανάσταση του Χριστού και όλων των ανθρώπων, θα κρίνετε τον κόσμο. Σεις θα αποφασίσετε τι μισθό θα πάρει ο κάθε άνθρωπος. Όχι Εγώ.
Μπορεί να φανταστεί κανείς τι τεράστια αμοιβή, τι πλούτο βρήκαν οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι για χάρη του Χριστού άφησαν «κάτι». Και μας διδάσκει ο Χριστός, με το παράδειγμα όλων των Αγίων και ιδιαίτερα με το παράδειγμα των Αγίων Αποστόλων, ότι όσο περισσότερα αφήσει κανείς για τη δόξα του Χριστού, τόσο περισσότερα θα πάρει στην ατελεύτητη ζωή.
Θα είμαστε πολύ διαφορετικοί αν διαβάζαμε τους βίους των Αγίων, και βλέπαμε πόσα έκαναν για τη βασιλεία του Θεού. Πόσο κοπίασαν και πόσο πόνεσαν! Λέμε «πόνεσαν» γιατί είχαν κάνει πόθο τους να ενωθούν με τον Χριστό στη Βασιλεία των ουρανών, πόνο της ψυχής τους και της καρδιάς τους.

Τα μικρά χέρια που κουβαλούν τον κόσμο… - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Τα μικρά χέρια που κουβαλούν τον κόσμο…

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Υπάρχουν στιγμές εδώ, στη Νότια Μαδαγασκάρη, που η καρδιά δεν αντέχει να μείνει σιωπηλή…
Συνάντησα αυτό το μικρό παιδί…
και νιώθω πως ολόκληρος ο κόσμος χωρά μέσα στα χέρια του.
Χέρια μικρά… κουρασμένα… κι όμως σηκώνουν βάρος που δεν είναι για την ηλικία του.
Δεν κουβαλά μόνο νερό.
Κουβαλά την ανάγκη.
Την έλλειψη.
Τη σιωπηλή αγωνία μιας ζωής που ξεκινά δύσκολα…
Και κάθε του βήμα πάνω σε αυτό το ξερό χώμα
είναι σαν να φωνάζει χωρίς φωνή.
«Διψάμε… όχι μόνο για νερό… αλλά για αγάπη, για μια αγκαλιά, για έναν κόσμο πιο δίκαιο…»
Στέκομαι και το κοιτάζω…και μέσα μου σπάω.
Γιατί ξέρω…πως εκεί που εμείς ξεχνάμε να πούμε «ευχαριστώ», εκείνα τα παιδιά παλεύουν για το αυτονόητο.

ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

 ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΥΡΙΟΥ 

 ΟΜΙΛΙΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

Ηχογράφηση: Ποπώλης Χρυσόστομος

Τί εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο. - Ἅγιος Σιλουανός ὁ Αθωνίτης

῞Οταν τό ῞Αγιο Πνεῦμα ἐπεφοίτησε στούς ᾿Αποστόλους, τότε ἔμαθαν μέ τήν πείρα τους τί εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο.

“Τεκνία μου, οὕς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν ὑμῖν”, λέγει ὁ ᾿Απόστολος (Γαλ. δ´ 19).

Πόσο εὐτυχής θά ἤμουν ἄν ὅλοι οἱ λαοί ἐγνώριζαν τόν Κύριο!

Κύριε, δῶσε Σύ ὁ ῎Ιδιος, νά Σέ γνωρίσουν μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα, ὅπως ἔδωσες στούς ᾿Αποστόλους τό ῞Αγιο Πνεῦμα καί Σέ γνώρισαν, δῶσε ἔτσι καί σ᾿ ὅλο τόν κόσμο νά Σέ γνωρίση μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Αθωνίτης

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Ιλαρίωνος του νέου, ηγουμένου της Μονής των Δαλμάτων (6 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος Ιλαρίων ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Νικηφόρου του Πατρικίου και Σταυρακίου, και Μιχαήλ Ραγκαβέ, και Λέοντος Αρμενίου του εικονομάχου, Μιχαήλ Τραυλού του εικονομάχου, και Θεοφίλου του εικονομάχου, εν έτει ωβ’ [802]. Εκατάγετο δε από την Καππαδοκίαν, ήτις τουρκιστί λέγεται Καραμανία. Πατέρα μεν έχων, Πέτρον καλούμενον, μητέρα δε, Θεοδοσίαν ονόματι. Ο δε πατήρ αυτού ήτον γνωστός εις τον βασιλέα, επειδή και αυτός έδιδε τον άρτον της βασιλικής τραπέζης. Αφ’ ου δε ο Όσιος εγεννήθη από αυτούς και απεγαλακτίσθη, εδόθη εις σχολείον δια να μάθη επιμελώς τα ιερά γράμματα. Όταν δε έγινεν είκοσι χρόν

Μνήμη του Οσίου Ιλαρίωνος (6 Ιουνίου)

Σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Ιλαρίωνος, ηγουμένου της Μονής Δαλμάτων και του Αγίου Αττάλου του θαυματουργού.
Ο Ιλαρίων γεννήθηκε το 775 μ.Χ. στην Καππαδοκία. Οι γονείς του τον γαλούχησαν με τα νάματα της Ορθοδοξίας. Όταν ενηλικιώθηκε, πήγε στο μοναστήρι της Ξηρονησίας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στην άσκηση, την αυστηρή νηστεία, τη σιωπή και τη μελέτη των Θείων Γραφών, με προοπτική την απόκτηση των αρετών. Ακρώρεια των αρετών είναι η αγάπη, αφού ο Θεός είναι η αγάπη.
Αργότερα πήγε στη Μονή Δαλμάτων, όπου και έγινε μεγαλόσχημος μοναχός. Γρήγορα έγινε παράδειγμα ασκητή με αυθεντική ταπεινοφροσύνη και μακροθυμία για όλους τους αδελφούς, οι οποίοι παμψηφεί τον ανέδειξαν ηγούμενο της Μονής.

Η ΧΑΡΑ ΝΑ ΔΙΝΕΣΑΙ, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ - Ηγουμένη Φιλοθέη

Η ΧΑΡΑ ΝΑ ΔΙΝΕΣΑΙ, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ

(ΤΡΙΤΗ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ).

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ

Ηγουμένη Φιλοθέη

Ἡ τόσο ἰδιαίτερη, καί ἀκατανόητη στάση ζωῆς τῆς Ἁγ. Μαρίας Σκοπτσόβα, τῆς Μαρίας τῶν Παρισίων διαπνέεται ἀπό τόν ζωντανό εὐαγγελικό λόγο. Ἀναζητοῦσε καί ποθοῦσε νά ἐφαρμόσει τά λόγια τοῦ Κυρίου στην καθημερινότητά της.

Ἀναζητοῦσε ἕνα χριστιανισμό ἐν δράσει, πού θά ἔχει ὅμως τήν ἀσφαλή καί στέρεη βάση τοῦ Εὐαγγελίου καί τήν μαρτυρία τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης ὅπως μᾶς ἔχει παραδοθεῖ μέσα ἀπό τά θεολογικά κείμενα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας καί τούς βίους τῶν Ἁγίων μας.

Πού στηρίζεται ἡ θεολογία της;

Δέν τήν ἐνδιέφερε μία ἀκαδημαική θεολογία πού ἁπλά θά φλυαρεῖ στά σαλόνια καί θά μιλάει γιά τόν Χριστό καί τήν διδασκαλία του μέ τρόπο σχολαστικό καί δύσληπτο γιά τούς πολλούς. Ζοῦσε μία Ὀρθοδοξία «καθολική», πού κατέχει τό πλήρωμα τῆς ἀληθείας καί λαχταρᾶ νά τό μεταδώσει σέ κάθε ἄνθρωπο τό μήνυμα τῆς σωτηρίας. Ὁ Χριστός «θέλει πάντας σωθῆναι», ὁπότε καί ὁ Χριστιανός, μιμούμενος καί ἀκολουθῶντας τόν Χριστό, θά πρέπει νά ἔχει σάν μόνιμη ἔγνοιά του, πῶς θά σωθοῦν, ἐάν εἶναι δυνατόν, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι.

Ο Δημητριάδος Ιγνάτιος στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών

Την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026 πραγματοποιήθηκε η τελευταία για την ακαδημαϊκή χρονιά συνάντηση του «Επιμορφωτικού Κύκλου», με θέμα: «Η Ορθόδοξη μαρτυρία στον σύγχρονο
κόσμο: Εμπειρίες από την εποποιία της Παγκόσμιας Αδελφότητας Ορθοδόξων Νέων "Σύνδεσμος"». Καλεσμένος ομιλητής ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος.

Ο Πρόεδρος της ΑΕΑΑ καθηγητής Αθανάσιος Καψάλης και κατόπιν ο Διευθυντής Σπουδών καθηγητής Γεώργιος Κουντούρης καλωσόρισαν τον ομιλητή και άνοιξαν την εκδήλωση.

Στη συνέχεια ο συντονιστής του «Επιμορφωτικού Κύκλου» αναπλ. καθηγητής Θανάσης Ν. Παπαθανασίου έκανε σύντομη αναφορά στον «Επιμορφωτικό Κύκλο» (ο οποίος με την συνάντηση αυτή ολοκλήρωσε τέσσερα έτη λειτουργίας του) και μικρή εισαγωγή στο θέμα, η δε αναπλ. καθηγήτρια Βασιλική Μαυροσκά συντόνισε την συζήτηση μετά την ομιλία.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ - ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ»

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ - ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ»

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η συναυλία «Η Ζωή μου, ο Άλλος» της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης
 
Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 4 Ιουνίου 2026 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο Θεσσαλονίκης (Παλαί ντε Σπορ) η συναυλία με τίτλο: «Η Ζωή μου, ο Άλλος», την οποία διοργάνωσε η Μητρόπολή μας και με την οποία ολοκληρώθηκε το κατηχητικό και ιεραποστολικό έτος 2025-2026.
 
Η προσέλευση του κόσμου - και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων - ήταν αθρόα. Οι θεατές - ακροατές υπερέβησαν τους 3.000.

Στη Συναυλία εκτός του Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, παρέστη και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής των Βλατάδων.
 
Η εκδήλωση ανέδειξε με ιδιαίτερη ευαισθησία το πρόσωπο του «άλλου» ως δώρο και ευλογία στη ζωή κάθε ανθρώπου. Μέσα από κείμενα, αφηγήσεις και μουσικές ερμηνείες παρουσιάσθηκαν σκέψεις και προβληματισμοί που αφορούν τη σύγχρονη ανθρώπινη ύπαρξη, τις σχέσεις των ανθρώπων, την αλληλεγγύη, την κοινωνία και την ελπίδα. Η συναυλία αποτέλεσε μια ποιμαντική αλλά και πολιτιστική πρωτοβουλία, η οποία συνδύασε στοιχεία της σύγχρονης τέχνης με την παράδοση, συνθέτοντας τον λόγο, την ποίηση και τη μουσική, συνιστώντας μια ακόμη έκφραση της αγάπης της ποιμαίνουσας Εκκλησίας προς τον σύγχρονο άνθρωπο.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

                Είναι σύνηθες στη ζωή της οικογένειας οι γονείς να έρχονται μπροστά στο σημείο όπου διαπιστώνουν ότι τα παιδιά τους παραβιάζουν όρια και κανόνες. Ακόμη κι αν η εποχή μας  λειτουργεί σε ένα πλαίσιο «κάνε ό,τι σου αρέσει», εντούτοις έρχονται στιγμές στις οποίες αυτό που αρέσει λειτουργεί καταστροφικά ή παραβιάζει τα κοινωνικά και αξιακά πλαίσια. Το ερώτημα που κατατρώει την καρδιά των γονέων είναι αν πρέπει να τιμωρήσουν τα παιδιά τους ή αν πρέπει να τους δείξουν επιείκεια, γιατί αυτή είναι η αυθεντική έκφραση της αγάπης, η συγχωρητικότητα και η κατανόηση.

                Κάνουμε ένα σημαντικό λάθος εδώ. Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι ο άλλος δεν χρειάζεται να αναλάβει τις ευθύνες για τα σφάλματά του και να υποστεί κάποιες συνέπειες. Η συγχώρεση  έχει να κάνει με το να μην είναι οι αποφάσεις αυτού που έχει την δύναμη και την εξουσία να τις επιβάλει, εξοντωτικές και αποτέλεσμα κακίας ή ανάγκης για επίδειξη δύναμης. Αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο, χρειάζεται να λειτουργεί αγαπητικά. Η αγάπη όμως δεν μπορεί να ταυτιστεί με την παραθεώρηση ότι χωρίς την ευθύνη, δεν έρχεται αληθινή πρόοδος, διότι μόνο η ευθύνη οδηγεί στην ωριμότητα.

Ιερός Ναός των Αγίων Θεοδώρων Δεμενίκων

Ο Ιερός Ναός των Αγίων Θεοδώρων Δεμενίκων για άλλη μια χρονιά πανηγυρίζει και εορτάζει επί τη μνήμη των Αγίων Πάντων (6/7 Ιουνίου) το πρόγραμμα των Ακολουθιών έχει ως εξής :

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ - Από το ΒΥΖΑΝΤΙΟ στη σύγχρονη ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ"

Εκεί που οι έννοιες «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ» και «ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ» συναντιούνται, στο Παπάφειο Ορφανοτροφείο Θεσσαλονίκης, η ΑμΚΕ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ μιλά το Σάββατο 13 Ιουνίου και ώρα 11.00 π.μ. για τη Φιλανθρωπία και τιμά σύγχρονους φιλάνθρωπους - ευεργέτες σε μια εκδήλωση με τίτλο:

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Από το ΒΥΖΑΝΤΙΟ στη σύγχρονη ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Με την συμμετοχή διακεκριμένων επιστημόνων, πολιτικών, εκπροσώπων κοινωνικών φορέων και οργανισμών η ημερίδα προσδοκά να αναδείξει τις στρατηγικές συνεργασίας για την ενίσχυση της φιλανθρωπίας και της κοινωνικής ευθύνης στην Ελλάδα και να προτείνει νέες προσεγγίσεις για τη διαχείριση της κοινωνικής αλληλεγγύης και ευημερίας στην σύγχρονη κοινωνία.

Για την εν λόγω δράση το Παπάφειο Ορφανοτροφείο, ένα από τα ιστορικότερα ιδρύματα της Θεσσαλονίκης αλλά και ολόκληρης της χώρας - πρότυπο φιλανθρωπικού έργου του μεγάλου εθνικού ευεργέτη Ιωάννη Παπάφη-, ανοίγει μετά από πολλά χρόνια τις πύλες του στο ευρύ κοινό και γίνεται η κεντρική σκηνή που θα φιλοξενήσει την επιστημονική ημερίδα και τις παράλληλες δράσεις οι οποίες αναπτύσσονται στο πλαίσιο αυτής.

ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

ΕΜΠΕΙΡΙΑ σύγχυσης και ανισορροπίας είναι η Βαβέλ. Εμπειρία ενότητας η Πεντηκοστή, όπου και φανερώνεται η δόξα της Εκκλησίας. Οι διαφορετικές γλώσσες σύγχυσαν τους ανθρώπους στην πρώτη περίπτωση, ενώ οι πύρινες νοερές γλώσσες του Αγίου Πνεύματος υπερέβησαν την πολυγλωσσία ενώνοντας τους ανθρώπους. Αυτός που έχει το Άγιο Πνεύμα μιλάει τη μία γλώσσα της Αγάπης. Από το βλέμμα και μόνον καταλαβαίνει την ανάγκη του πλησίον. Έτσι ο άγιος Πορφύριος εξομολόγησε κάποτε μία Γαλλίδα χωρίς να γνωρίζει γαλλικά. Της μιλούσε ελληνικά και κείνη καταλάβαινε και του απαντούσε. Τα γαλλικά της ο Άγιος τα άκουγε ως ελληνικά. Να, η Πεντηκοστή! Συνεννόηση στη μία γλώσσα της αγάπης, παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Αν το Άγιο Πνεύμα λείπει, ελληνικά μιλάμε μεταξύ μας και δεν καταλαβαινόμαστε.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ Ι. Ν. Αγ Πάντων Ροδινής

 

ΕΚΔΗΜΙΑ π. Εὐάγγελος Μπράιλας

 

ΕΚΔΗΜΙΑ π. Εὐάγγελος Μπράιλας

 Ὁ μακαριστός ἱερομόναχος π. Εὐάγγελος Μπράιλας γεννήθηκε στήν Ἀθήνα στίς 23 Φεβρουαρίου 1930. Ἐντάχθηκε ἀπό μαθητής στά Κατηχητικά Σχολεῖα τῆς Ἀδελφότητας «ΖΩΗ» καί στίς Χριστιανικές Μαθητικές Ὁμάδες (Χ.Μ.Ο.). Ὑπῆρξε Kατηχητής, Ὁμαδάρχης καί Ὑπαρχηγός στίς Κατασκηνώσεις τοῦ Παρνασσοῦ. Φοίτησε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατά το διάστημα 1948-1952. Κατά το διάστημα 1952-1954 ὑπηρέτησε τή στρατιωτική του θητεία. Μετά τόν στρατό, ἔγινε μέλος τῆς Ἀδελφότητας Θεολόγων «ΖΩΗ», στην ὁποία παρέμεινε ἐπί μία δεκαετία (1955-1965 περίπου). Συνδέθηκε στενά μέ πολλούς ἀδελφούς, μετέπειτα γνωστά καί σπουδαῖα στελέχη τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὑπηρέτησε σέ Θεσσαλονίκη, Καβάλα καί Σέρρες ὡς λαϊκό μέλος τῆς Ἀδελφότητας «ΖΩΗ», μέ πλούσιο κατηχητικό ἔργο.

Μέ προτροπή καί βοήθεια τοῦ π. Κωνσταντίνου Χρόνη, στίς 18 Δεκεμβρίου 1966 ἔγινε ἱερέας στήν Ἱερά Μητρόπολη Ζιχνῶν ἀπό τόν τότε Μητροπολίτη Νικόδημο Βαλληνδρᾶ, ἀναλαμβάνοντας καθήκοντα Ἱεροκήρυκα, ὑπευθύνου Νεότητας καί Πνευματικοῦ. Ἐκεῖ ἀνέπτυξε μεγάλο κατηχητικό καί νεανικό ἔργο. Ἀποσπάσθηκε τόν Νοέμβριο τοῦ 1971 στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν καί ἀνέλαβε καθήκοντα Ἱεροκήρυκα, ὑπευθύνου Νεότητας, Διευθυντῆ Οἰκοτροφείου καί Καθηγητῆ τῆς Ριζαρείου Σχολῆς. Συνδέθηκε πνευματικά μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο καί τόν Ἅγιο Παϊσιο. Ἐπισκεπτόταν συχνά τό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου και γνώρισε ἁγιασμένους ἀνθρώπους. Ἐπίσης, συνδέθηκε πνευματικά μέ τόν Ἅγιο Εὐμένιο καί κατόπιν μέ τόν π. Τιμόθεο Σακκᾶ.

Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ - Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

«Λέγεται», λοιπόν, «Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ, πού τόν κατευθύνει σέ ὅλα τά ἔργα Του, Πνεῦμα Κυρίου, Κύριος, Πνεῦμα ἀληθείας, ἐλευθερίας, σοφίας, συνέσεως, βουλῆς, δηλαδή θελήσεως τοῦ Θεοῦ, ἰσχύος, δηλαδή δυνάμεως, γνώσεως τῶν θείων, εὐσεβείας καί φόβου Θεοῦ. Συντελεῖ στό νά γίνονται ὅλα ἐν γένει αὐτά στήν ἀδύναμη φύση μας. Πληροῖ τά πάντα μέ τήν οὐσία Του, εἶναι “ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν”. Δέν χωράει ὅλος ὁ κόσμος τή δύναμή Του. Ἀγαθό καί πηγή ἀγαθότητος. Ἅγιάζει ἀλλά δέν ἁγιάζεται ἀπό τίποτε. Μετράει ἀλλά δέν μετριέται. Μποροῦμε νά πάρουμε μέρος στά χαρίσματά Του ἀλλά αὐτό, ὡς πρόσωπο, ὡς ὀντότητα, δέν μετέχει σέ τίποτε μέ ἐμᾶς. Μᾶς τελειοποιεῖ, ἀλλά δέν τελειοποιεῖται, συνέχει καί συγκρατεῖ τά πάντα στήν ὕπαρξη, χωρίς νά συνέχεται.

Εορτή του Αποστόλου Βαρνάβα, Ιδρυτού και Προστάτου της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου και Μήνυμα της Εκλογής, εις Επίσκοπον Χειροτονία και ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου Πάφου (10-11 Ιουνίου 2026)

 Εορτή του Αποστόλου Βαρνάβα, Ιδρυτού και Προστάτου της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου και Μήνυμα της Εκλογής, εις Επίσκοπον Χειροτονία και ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου Πάφου (10-11 Ιουνίου 2026)

Ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή ἀνακοινώνει ὅτι ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μηνύματος ἐπί τῇ Ἐκλογῇ τοῦ νέου Μητροπολίτου Πάφου θὰ γίνει τὴν Τετάρτη, 10 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥραν 18:00, πρὸ τοῦ  Πανηγυρικοῦ ἑσπερινοῦ, εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Ἀποστόλου Βαρνάβα στὴ Λευκωσία.

Τὴν Πέμπτη, 11 Ἰουνίου 2026, ἐπ’ εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἀποστόλου Βαρνάβα,  ἱδρυτοῦ καὶ προστάτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, θὰ τελεστεῖ Ἀρχιερατικόν Συλλείτουργον προϊσταμένου τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου, συλλειτουργούντων τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου καὶ μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, στὸν πανηγυρίζοντα Καθεδρικὸν Ναὸν Ἀποστόλου Βαρνάβα στὴ Λευκωσία. Κατά τὴν διάρκειαν τῆς Θείας Λειτουργίας θὰ γίνει ἡ εἰς Ἐπίσκοπον Χειροτονία τοῦ Θεοφιλεστάτου ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Πάφου κ. Γρηγορίου.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

 

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Δωροθέου Επισκόπου Τύρου (5 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο αοίδιμος Δωρόθεος έγινεν Επίσκοπος της πόλεως Τύρου, κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού, εν έτει τγ’ [303]. Και ήξευρε κάθε ιστορίαν της Παλαιάς και Νέας Γραφής. Και εν όσω μεν έζη ο Διοκλητιανός και ο Λικίνιος, ήτον φευγάτος από την Τύρον δια τον διωγμόν, και ευρίσκετο εις την Δυσσόπολιν, την ευρισκομένην εις τα μέρη της Θράκης. Αφ’ ου δε οι βασιλείς εκείνοι απέθανον, επανεγύρισε πάλιν εις την Τύρον, και εποίμαινε την αγίαν του Θεού Εκκλησίαν, έως εις τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, εν έτει τξα’ [361]. Επειδή γαρ ο δυσσεβής Ιουλιανός δεν εφόνευε φανερά τους Χριστιανούς, όταν το πρώτον εβασίλευσεν, αλλά κρυφίως, τούτου χάριν ακούσας ο θείος Δωρόθεος ούτος την κακομηχανίαν αυτού, έφυγεν από την Τύρον και επήγε πάλιν εις την ανωτέρω Δυσσόπολιν, πλην ουδέ εκεί εδυνήθη να γλυτώση από τους ειδωλολάτρας.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Δωροθέου, επισκόπου Τύρου (5 Ιουνίου)

 
Σήμερα, αποδίδεται η εορτή της Πεντηκοστής και η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του ιερομάρτυρος Δωροθέου Τύρου, του Μάρτυρος Νικάνδρου και του Νεομάρτυρος Μάρκου, του Αγίου Πλουτάρχου Αρχιεπισκόπου Κύπρου, ο οποίος σύμφωνα με το Χρονικό του Λεοντίου Μαχαιρά συγκαταλέγεται στο Κυπριακό Αγιολόγιο. Στον πίνακα των επισκόπων Σαλαμίνας ο Πλούταρχος φέρεται 6ος επίσκοπος Κύπρου, μετά τον Απόστολο Βαρνάβα, ο οποίος ήρθε στην πατρίδα μας το 45 μ.Χ. μαζί με τους συνοδοιπόρους του Σαύλο (Απόστολο Παύλο) και Ιωάννη (Ευαγγελιστή Μάρκο). Το όνομα του Αρχιεπισκόπου Πλούταρχου συναντάται σε επιγραφές του αγίου Σεργίου του 7ου αιώνα.
Ο Άγιος Δωρόθεος ήταν παραδοσιακός ποιμένας που, σύμφωνα με την Προς Ρωμαίους Επιστολή του Απ. Παύλου (β΄ 20), είχε «την ακριβή γνώση και αλήθεια, που βρίσκεται στον Νόμο, δηλ. στην Παλαιά, αλλά και στην Καινή Διαθήκη».

Θεοδικία και ευχαριστία - Αφιέρωμα του ΡΣ της Αρχιεπισκοπής Κύπρου, με τον κ Ηλία Σκόνδρα

Για την ευχαριστία προς τον Θεό 

ήταν  αφιερωμένη η σημερινή μας εκπομπή 

με φιλοξενούμενο τον κ. Ηλία Σκόνδρα, 

ως συνέχεια του αφιερώματος με γενικό τίτλο 

"ΦΤΑΙΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ή ΘΕΕ ΜΟΥ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ". 

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; Γ’ μέρος - π. Βασίλειος Θερμός

 

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; 

 Γ’ μέρος

 π. Βασίλειος Θερμός

4. Τα μυστικά της ιστορικής έρευνας - Αλλοιώσεις στην εκκλησιολογία – Οντολογική βαρύτητα των νοημάτων – Παρερμηνειών συνέχεια

Ευχαριστώ τον Ανδρέα για τις χρήσιμες διευκρινίσεις. Πράγματι, οι Πατέρες δεν είχαν διανοηθή να κάνουν δημόσια δήλωση υπέρ της εις επήκοον απαγγελίας, διότι αυτό αποτελούσε την διάχυτη και αυτονόητη πραγματικότητα. Οι μαρτυρίες τους όμως είναι συντριπτικές.

Επίσης έπραξε άριστα μνημονεύοντας την συνοδική εγκύκλιο του 2004. Όντως υπάρχουν παλαιότερες εγκύκλιοι που απαγορεύουν το εις επήκοον, αλλά εάν θέλουμε να μη διαβάζουμε τις πηγές μηχανιστικά θα πρέπει να προσέχουμε την ουσία. Και η ουσία είναι ότι όλες οι προηγούμενες εγκύκλιοι είτε δεν παρέθεταν αιτιολογία για την απαγόρευση είτε επεκαλούντο την μακραίωνη συνήθεια. Ουσιαστικά δεν ήξεραν οι τότε μητροπολίτες γιατί δεν πρέπει να ακούγονται οι ευχές, απλώς δεν ήθελαν να σκοτίζονται με το κατ’ αυτούς καινοφανές φαινόμενο. Πρόσθετη αιτία υπήρξε η πρακτική των οργανώσεων και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πλήθος μητροπολιτών ήταν αντίθετοι σε αυτές. Ετσι τους χτυπούσαν στο συγκεκριμένο σημείο.

Το πιο εύγλωττο παράδειγμα υπήρξε η εγκύκλιος του 1956 η οποία υπήρχε σε όλα τα Ιερατικά μέχρι πρότινος, παραλειφθείσα ευτυχώς μετά την αναθεώρησή τους. Ως μοναδικό λόγο αποσιώπησης των ευχών ανέφερε την «ευταξία» και «ομοιογένεια». Ποιο είναι το παρασκήνιο εδώ; Ο Διονύσιος Ψαριανός είχε χειροτονηθή βοηθός επίσκοπος του Αθηνών, οπότε η πρακτική του να απαγγέλλει τις ευχές εις επήκοον γινόταν ορατή και ενοχλούσε. Τον κάνουν λοιπόν μητροπολίτη Κοζάνης για να φύγει από την Αθήνα και εκδίδουν την εν λόγω εγκύκλιο!

Η Σφαγή της Πλατείας Τιεν Αν Μεν

Το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας γράφει μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του, με τη σφαγή των φοιτητών στην πλατεία Τιεν Αν Μεν.

Η Σφαγή της Πλατείας Τιεν Αν Μεν έλαβε χώρα στις 4 Ιουνίου 1989, όταν ο κινέζικος στρατός έπνιξε στο αίμα την πολυήμερη φοιτητική διαμαρτυρία στο Πεκίνο με κύριο αίτημα τη χορήγηση πολιτικών ελευθεριών.

Μέχρι σήμερα η χαρακτηριστική εικόνα του άνδρα που στάθηκε μπροστά από το τεθωρακισμένο όχημα αποτελεί σύμβολο διαμαρτυρίας των απλών ανθρώπων

Το σκάνδαλο της ελευθερίας, Αγία Μαρία Σκομπτσόβα - Μελίτας Αντωνιάδου

Το σκάνδαλο της ελευθερίας, 

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

κ. Μελίτας Αντωνιάδου

Πώς άραγε ένας άνθρωπος εμπνέεται από τη ζωή των δια Χριστόν Σαλών, πώς έλκεται από την ακραία τους αντισυμβατικότητα, πώς καλείται στην ελευθερία των τέκνων του Θεού με τρόπους που κουρελιάζουν κυριολεκτικά τη σχέση τους με οτιδήποτε σχετιζόμενο με τον κόσμο;

Τους δια Χριστόν Σαλούς, τους θεωρούσε την επιτομή της αγιοσύνης, την κορωνίδα της ένωσης με τον Θεό. Η αντισυμβατικότητά τους την ενέπνεε και την παρακινούσε. Η ελευθερία που απολάμβαναν από κάθε σχήμα και τύπο αυτού του κόσμου την ήλκυε, το έκφραζε με τη ζωή της, και συχνά και μέσα από τα γραπτά της. Οι δια Χριστόν σαλοί δεν έχουν αφήσει συγγράμματα. Ο βίος τους ιστορήθηκε από έμπιστά τους πρόσωπα στα οποία φανέρωναν τη σχέση τους με τον Θεό και μέσα από αυτές τις μαρτυρίες μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα για εκείνους. Έτσι διασώθηκαν κάποια από τα ασκητικά τους κατορθώματα, κάποιες από τις τρέλες τους, μέσω των οποίων αναμειγνύονταν μέσα στα πλήθη, άγγιζαν και γιάτρευαν, αφύπνιζαν, ενέπνεαν, προστάτευαν και προειδοποιούσαν τον κόσμο. Με την περιφρόνηση, τη χλεύη και το ξύλο που εισέπρατταν,  κατάφερναν να απελευθερωθούν ακόμα περισσότερο από τα δεσμά αυτού του κόσμου, διότι ακόμα και η καλή φήμη αποτελεί μια φυλακή που οι περισσότεροι άνθρωποι λαχταρούν να μπουν μέσα…

Μεσαιωνική σκέψη: οι υπερβατολογικές ιδιότητες του όντος - Παντελή Αντ. Τομάζου

Μεσαιωνική σκέψη: οι υπερβατολογικές ιδιότητες του όντος

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΒΟΥΠΡΑΣΙΟ

Η μνήμη της Πόλης επιζεί

Εκδήλωση για την Άλωση του 1453 στο Ν. Βουπράσιο

Συνεχίζοντας μια πολύ καλή παράδοση να τιμά την μνήμη των υπερασπιστών της Κωνσταντινουπόλεως του 1453, η ενορία του Ι. Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέου Βουπρασίου το απόγευμα της Πέμπτης 28 Μαΐου 2026 πραγματοποίησε σχετική πολιτιστική εκδήλωση στον αύλειο χώρο του Ναού. Καλεσμένος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και ομιλητής ήταν ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης π. Νεκτάριος Μπακόπουλος.  Ο π. Νεκτάριος αναφέρθηκε σε γενικές γραμμές στα δραματικά γεγονότα που οδήγησαν στην Άλωση μιας Πόλεως που υπήρξε για άνω των 1000 ετών κέντρο του Πολιτισμού και φάρος της Ορθοδοξίας και στην ηρωική άμυνα του τελευταίου Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου ΙΑ΄ και των συμπολεμιστών του, ενώ τόνισε ότι οι επόμενες γενεές έζησαν με την μνήμη της Βασιλεύουσας, κάτι που τους έδινε δύναμη να συνεχίσουν μέχρι σήμερα να αναζητούν τις αξίες που συνδεθηκαν με έναν Πολιτισμό τόσων αιώνων.

Ο χώρος είχε για μία ακόμη φορά κατακλυστεί από δεκάδες πολίτες από Ηλεία και Αχαΐα, ενώ την όλη εκδήλωση παρουσίασε με υποδειγματικό τρόπο η δημοσιογράφος κ. Σοφία Καυκοπούλου. Την εκδήλωση έκλεισε με δικό του χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ. Αθανάσιος, που συνεχάρη τον εφημέριο π. Θρασύβουλο Αλεξόπουλο και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού για την πρωτοβουλία να τιμηθεί μία τόσο σημαντική επέτειος.

ΣΧΟΛΗ DESPOTA STEFANA LAZAREVIC

 

«ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ»

«INSTITUTE FOR NATIONAL AND RELIGIOUS AFFAIRS»

e-mail: academic-i.n.r.a@hotmail.com

(Κεντρικά Γραφεία: Μουσών 37, Άνω Πόλη, Θεσσαλονίκη).

 (Πάτρα, Προσωρινή έδρα: «Πνευματικό Κέντρο Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών»,

Μητρ. Παρθενίου 18)

 

Η Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Τεχνών και Συντήρησης της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας αναβαθμίστηκε σε Σχολή του Πανεπιστημίου Singidunum

Με ιδιαίτερη χαρά πληροφορηθήκαμε την απόφαση του Εθνικού Φορέα Διαπίστευσης της Σερβίας / NAT, ο οποίος, κατά την 173η συνεδρίασή του, στις 2 Ιουνίου 2026, ενέκρινε τη θεσμική αναβάθμιση της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Τεχνών και Συντήρησης της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας σε Πανεπιστημιακή Σχολή. Η νέα Σχολή εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Singidunum του Βελιγραδίου και θα φέρει την ονομασία Σχολή «Despot Stefan Lazarević».

Οι σπουδές στη νέα Πανεπιστημιακή Σχολή θα αφορούν ιδίως την εκκλησιαστική τέχνη, τη συντήρηση, την αποκατάσταση και τη διαχείριση της καλλιτεχνικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της εκκλησιαστικής παιδείας, της ορθόδοξης καλλιτεχνικής παράδοσης και της προστασίας της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Απίστευτη εικόνα στο Μοσχάτο!

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

 

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κ. & Μ.  Σταμούλη το νέο βιβλίο του π. Ηλία Μάκου: «Ανάσταση από τον Αναστάσιο. Η πορεία της Εκκλησίας της Αλβανίας από το 1991 μέχρι σήμερα – Αναστημένοι βηματισμοί».

Στις 245 σελίδες του βιβλίου περιλαμβάνονται πολλά άγνωστα στο ευρύ κοινό γεγονότα, ενδιαφέροντα έγγραφα και φωτογραφίες αντιπροσωπευτικές της αναγεννητικής πορείας της Εκκλησίας της Αλβανίας

Ειδικότερα ως προς το περιεχόμενο του βιβλίου, αρχικά παρατίθεται μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση της διαδρομής της Εκκλησίας της Αλβανίας από την ίδρυσή της μέχρι και το διωγμό από το αθεϊστικό καθεστώς.

Πίστη, Εκκλησία και Ιατρική

 

«Ο Χριστός στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας»

Ο περίφημος πίνακας του Γιοχάνες Βερμέερ «Ο Χριστός στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας», (Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο). Ο πίνακας αυτός, ένα από τα πρωιμότερα έργα του Βερμέερ που μας έχουν σωθεί.

Οι Αγίες Μάρθα και Μαρία γιορτάζουν σήμερα.

Μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Μητροφάνους Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (4 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τκ’ [320], υιός υπάρχων Δομετίου. Ο δε Δομέτιος ήτον αδελφός Πρόβου του βασιλέως, του βασιλεύσαντος εν τη Ρώμη, εν έτει σος’ [276], ο οποίος εγέννησε δύω υιούς τον Πρόβον και τον Μητροφάνη τούτον. Ούτος λοιπόν μεταχειρισθείς λογισμόν σώφρονα και ορθόν, εστοχάσθη την θρησκείαν των ειδώλων, πως είναι ψευδής και πεπλανημένη, όθεν προσήλθεν εις την αληθή πίστιν του Χριστού. Πηγαίνωντας δε εις το Βυζάντιον, συνανεστρέφετο με τον Τίτον, τον Επίσκοπον του Βυζαντίου, ο οποίος ήτον άνθρωπος άγιος και θεοφόρος. Βλέπων δε τον Μητροφάνη, ότι ήτον στολισμένος με αρετάς, τον εσυναρίθμησε με τους κληρικούς, ήτοι εποίησεν αυτόν αναγνώστην. Αφ’ ου δε απέθανεν ο Άγιος Τίτος, έγινεν Επίσκοπος του Βυζαντίου, Δομέτιος ο πατήρ του Αγίου Μητροφάνους. Αποθανόντος δε του Δομετίου, έγινεν Επίσκοπος ο υιός αυτού Πρόβος, και αφ’ ου εκείνος εκυβέρνησε την Εκκλησίαν χρόνους δέκα, απήλθε προς Κύριον.