ΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ - Ex Grege

 

ΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ

Ex Grege

Κήρυγμα στὴν περικοπὴ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν ἑβδομήκοντα (Λουκ. ι΄ 16-21)

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1972, σὲ ἕνα συνέδριο στὸ Τέξας, ἕνας μετεωρολόγος ὀνόματι Ἔντουαρντ Λόρεντς ἀνέβηκε στὸ βῆμα καὶ διατύπωσε μιὰν ἐρώτηση ποὺ ἔμελλε νὰ χαλάσῃ τὸν ὕπνο τῆς παγκόσμιας ἐπιστημονικῆς κοινότητας: «Μπορεῖ τὸ φτερούγισμα μιᾶς πεταλούδας στὴ Βραζιλία νὰ προκαλέσῃ ἀνεμοστρόβιλο στὸ Πεκίνο ἢ στὸ Τέξας;». Δὲν ἐπρόκειτο γιὰ κάποιο λογοτεχνικὸ εὐφυολόγημα, οὔτε γιὰ κάποιον ποιητικὸ στοχασμὸ τῆς στιγμῆς. Ἦταν μαθηματικά. Ὁ Λόρεντς, τρέχοντας ἕνα μοντέλο πρόγνωσης καιροῦ στὸν ὑπολογιστή του, εἶχε παρατηρήσει κάτι φοβερό. Μιὰ ἀπειροελάχιστη στρογγυλοποίηση στοὺς ἀριθμούς του —μιὰ διαφορὰ τῆς τάξης τοῦ ἑνὸς χιλιοστοῦ, μιὰ λεπτομέρεια ποὺ κάθε ἐρευνητὴς θὰ παρέβλεπε— δὲν ἄλλαζε ἁπλῶς λίγο τὸ ἀποτέλεσμα. Ἄλλαζε ὁλόκληρο τὸ σύστημα. Ἀνέτρεπε πλήρως τὸν καιρὸ μιᾶς ὁλόκληρης ἠπείρου.

Τὴν ἀνακάλυψη αὐτὴν τὴν ὀνόμασαν «Φαινόμενο τῆς Πεταλούδας», καὶ πάνω της χτίστηκε ἡ περίφημη Θεωρία τοῦ Χάους. Καὶ κάπως ἔτσι, ἡ ἐπιστήμη ἀναγκάστηκε νὰ παραδεχτῇ κάτι ποὺ ἀναποδογυρίζει ὁλόκληρη τὴν ἀλαζονεία τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς μας: Στὸν κόσμο αὐτό, τὸ ἀπειροελάχιστο εἶναι αὐτὸ ποὺ κινεῖ τὸ γιγαντιαῖο. Ὄχι τὸ ἀντίστροφο.

Ἐμεῖς, ὡς γνήσιοι, ἐγωπαθεῖς ἐπαρχιῶτες τοῦ σύμπαντος, πάσχουμε ἀπὸ αὐτὸ ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε «μακρο-οφθαλμαπάτη». Πιστεύουμε ἀκράδαντα πὼς τὴν ἱστορία τὴ γράφουν τὰ θηριώδη μεγέθη. Νομίζουμε πὼς τὸν κόσμο τὸν κουνᾶνε οἱ αὐτοκρατορίες, οἱ βαριὲς βιομηχανίες, τὰ τρισεκατομμύρια τῶν χρηματιστηρίων, οἱ πυρηνικὲς κεφαλές, οἱ διασημότητες, οἱ στρατοί. Εἴμαστε ἀπολύτως πεπεισμένοι ὅτι ὁ κόσμος ἀνήκει στοὺς ἐλέφαντες. Ἀλλὰ ἡ φυσικὴ μειδιᾶ εἰρωνικὰ καὶ μᾶς ἀπαντᾶ πὼς ὁ κόσμος, τελικά, ἀνήκει στὶς πεταλοῦδες. Ἡ δομὴ τῆς πραγματικότητας εἶναι τόσο εὐαίσθητη, ποὺ μιὰ ἀόρατη κίνηση μπορεῖ νὰ γεννήσῃ μιὰ θύελλα.

Το ιερό λείψανο του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το ιερό λείψανο του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς εκοιμήθη σε ηλικία 84 ετών και ετάφη στη Θήβα της Βοιωτίας. Κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκαν στον Ναό των Αγίων Αποστόλων. Τη μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη μνημονεύει ήδη ο Ιερώνυμος.

Από την Κωνσταντινούπολη τα λείψανα έφθασαν αργότερα στην Πάδοβα της Ιταλίας. Ο χρόνος και οι συνθήκες αυτής της μεταφοράς δεν έχουν εξακριβωθεί. Μία παράδοση τη συνδέει με την εποχή του Ιουλιανού του Παραβάτη, τον 4ο αιώνα, ενώ άλλη την τοποθετεί στον 8ο αιώνα, κατά την Εικονομαχία. Στη δεύτερη εκδοχή αναφέρεται ότι ένας πρεσβύτερος ονόματι Urio μετέφερε στην Πάδοβα τα λείψανα του Λουκά και του Αποστόλου Ματθία, για να τα προστατεύσει. Πρόκειται, ωστόσο, για παραδόσεις σχετικά με τη διαδρομή των λειψάνων και όχι για οριστικά εξακριβωμένα ιστορικά γεγονότα.

Σημαντικός σταθμός στην ιστορία τους είναι το 1177, όταν καταγράφεται η ανεύρεση των λειψάνων που αποδόθηκαν στον Ευαγγελιστή Λουκά στον χώρο της Αγίας Ιουστίνας. Οι αγιολογικές αφηγήσεις συνδέουν την ανεύρεση με όνειρα, εμφανίσεις και ευωδία. Το 1313 κατασκευάστηκε η περίτεχνη μαρμάρινη σαρκοφάγος για τη φύλαξή τους.

Η μνήνη της Γυναίκας της Πίνδου στον Πύργο

Οι μνήμες παραμένουν ζωντανές

Για την Γυναίκα του Χρέους και της Προσφοράς

Για μία ακόμη χρονιά τιμήθηκε στον Πύργο η μνήμη της Αθηνάς Τσιτσή-Παπαδοπούλου, μία από τις θρυλικές γυναίκες της Πίνδου του 1940, που άφησε την τελευταία της πνοή πριν 3 έτη σε ηλικία 102 ετών. Στον προαύλιο χώρο της οικίας της, στο κέντρο του Πύργου, τελέστηκε (το απόγευμα της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου 2026) επιμνημόσυνη δέηση με παρουσία πολλών ιερέων και πολιτών της περιοχής.

Στην επιμνημόσυνη δέηση συμμετείχαν οι εφημέριοι του ενοριακού Ναού Αγ. Αθανασίου π. Θ. Χαμάλης και π. Άγγελος Ζέζας, αλλά και ο τ. Γενικός Αρχιερατικός Προϊστάμενος της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας π. Ηλία Παπαγγελής και οι ιερείς του Πύργου π. Κων. Παπαδημητρίου και π. Νικ. Κατσιδήμας. Την εκδήλωση οργάνωσαν η οικογένεια της αείμνηστης Αθηνάς και ο Σύνδεσμος Οπλιτών Ηλείας.

Μιλώντας προς τους ιερείς και τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση μνήμης ο καθηγητής και συγγραφέας κ. Γεώργιος Κουρκούτας τόνισε ότι η Ιστορία του τόπου μας συνδέεται με την προσφορά ανθρώπων, αμάχων και αφανών, όπως η αείμνηστη Αθηνά, ενώ αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία που συνεχίζεται και φέτος, να τιμηθούν οι Ηλείοι και οι άμαχοι που προσέφεραν στο Έπος του 1940 με την προσεχή Προσκυνηματική επίσκεψη στην ακριτική Θεσπρωτία, στις 21 και 22 Νοεμβρίου 2026, στα πεδία των μαχών.

Από τον λίθο στα like

Με ένα εύστοχο και καυστικό σκίτσο, ο Αρκάς σχολιάζει τη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με την τεχνολογία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θέτοντας έναν βαθύ προβληματισμό για τα όρια της πραγματικής ανθρώπινης εξέλιξης.

Στο σκίτσο απεικονίζεται ένας άνθρωπος της λίθινης εποχής, ντυμένος με δέρμα ζώου και έχοντας δίπλα του ένα ρόπαλο, ο οποίος παρατηρεί απορροφημένος την οθόνη ενός smartphone με τις δημοφιλείς εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης. Το εικαστικό αυτό εύρημα συνοδεύεται από τη λεζάντα: «Από την εποχή του λίθου στην εποχή του like. Μόνο τα εργαλεία άλλαξαν».

Η ζωή δεν είναι χρόνος αλλά ουσία...

Η ζωή δεν είναι χρόνος αλλά ουσία...

Δεν έχει σημασία πόσο χρόνο ζεις...

αλλά πόση ζωή κατορθώνεις να αιχμαλωτίσεις...

Antonio Curnetta

18 Οκτωβρίου: Μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά (18 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Λουκάς ο θείος Ευαγγελιστής, εκατάγετο μεν από την μεγάλην Αντιόχειαν, ιατρός ων και άκρος κατά την ζωγραφικήν τέχνην. Ήτον δε γυμνασμένος εις το άκρον και όλην την έξωθεν σοφίαν. Και πεπαιδευμένος την εβραϊκήν και την συριακήν διάλεκτον. Ούτος λοιπόν διατρίβωντας εις τας Θήβας της Βοιωτίας και ιατρεύων, κατά τους χρόνους του βασιλέως Τίτου Κλαυδίου εν έτει μβ’ [42], αντάμωσε τον Άγιον Απόστολον Παύλον. Και πιστεύσας εις τον Χριστόν, απέβαλε την πατρικήν πλάνην. Όθεν, από τότε αφήσας την ιατρείαν των σωμάτων, εμεταχειρίζετο την ιατρείαν των ψυχών. Κατά δε υπαγόρευσιν του Αποστόλου Παύλου, συνέγραψε και το εδικόν του άγιον Ευαγγέλιον και απέστειλεν αυτό προς τον ηγεμόνα της Αχαΐας Θεόφιλον, όστις επίστευσεν εις τον Χριστόν. Έπειτα συνέγραψε και τας Πράξεις των Αποστόλων, και απέστειλεν αυτάς εις τον ίδιον Θεόφιλον. Αφ’ ου δε εχωρίσθη από τον Παύλον, επεριπάτησεν εις όλην την Ελλάδα, κηρύττων το Ευαγγέλιον του Χριστού. Πηγαίνωντας δε πάλιν εις τας Θήβας της Βοιωτίας, ως λέγουσιν, εκεί εν ειρήνη ανεπαύθη, ων ογδοήκοντα χρόνων γέρωντας.

Μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά (18 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 18 Οκτωβρίου, τιμάται από την Αγία μας Ορθόδοξο Εκκλησία μέσα στην αναστάσιμη ατμόσφαιρα της Κυριακής, η μνήμη του Αγίου και Ευαγγελιστού Λουκά, ιατρού, αγιογράφου και συγγραφέα του ομώνυμου Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων, δηλαδή δύο από τα 27 κανονικά βιβλία της Καινής Διαθήκης.
Καταγόμενος από την περίφημη Αντιόχεια της Συρίας, σπούδασε την ελληνική παιδεία και αναδείχθηκε σε άριστο ιατρό. Μετά τη συνάντησή του με τον Παύλο, στα μέρη της Ελλάδας, όπου ασκούσε την ιατρική, τον ακολούθησε πιστά στις περιοδείες του και του πρόσφερε την αναγκαία ιατρική φροντίδα και συμπαράσταση στο ιεραποστολικό έργο. Μάλιστα, όπως ο «απόστολος των εθνών», αναφέρει, μόνο ο Λουκάς τον συνόδευσε και του συμπαραστάθηκε ακόμη και κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 18/10/26 ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ, Θεία Λειτουργία....

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Κολασσαείς 4:5-11, 14-18

 

Ἀδελφοί, ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.	Αδελφοί, σ’ εκείνους που δεν είναι μέλη της εκκλησίας, να φέρεστε με σύνεση, κάνοντας καλή χρήση κάθε ευκαιρίας.
Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι.	Τα λόγια σας να είναι πάντα γεμάτα χάρη κι όχι ανούσια. Να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα.
Τὰ κατ᾿ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ,	Τα νέα μου θα σας τα πει ο Τυχικός, ο αγαπητός αδερφός και πιστός συνεργάτης, δούλος του Κυρίου όπως κι εγώ
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ὑμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν,	Γι’ αυτό ακριβώς, σας τον έστειλα, για να μάθει τα νέα σας και να ενισχύσει τις καρδιές σας,
σὺν ᾿Ονησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε.	μαζί με τον Ονήσιμο, τον πιστό κι αγαπητό αδερφό, το συμπατριώτη σας· αυτοί θα σας δώσουν πληροφορίες για όσα συμβαίνουν εδώ.

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: Λουκάς 10:16-21

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πού στηρίζεται η χαρά του ανθρώπου που πιστεύει στον Χριστό; Στις επιτυχίες του, στην αναγνώριση των άλλων, ακόμη και στα πνευματικά χαρίσματα που λαμβάνει; Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, εορτή του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, το Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς καλεί να αναζητήσουμε μια απάντηση. Η περικοπή Λουκάς 10:16–21 μεταφέρει το βλέμμα μας από τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της αποστολής των μαθητών στην κοινωνία τους με τον Θεό.

«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει», λέει ο Κύριος στους μαθητές Του. Η αποστολή τους δεν αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία· πηγάζει από τον Χριστό και παραπέμπει στον Πατέρα που Τον απέστειλε (Λκ. 10:16). Μπορούμε, επομένως, να κατανοήσουμε την εκκλησιαστική διακονία ως ευθύνη πιστής μαρτυρίας, όχι ως δικαίωμα προσωπικής επιβολής. Ο απεσταλμένος καλείται να μεταδίδει τον λόγο του Κυρίου, όχι να προσδίδει θεϊκό κύρος στις δικές του επιθυμίες. Υπηρετεί τη συνάντηση του ανθρώπου με τον Χριστό· δεν παίρνει τη θέση Του.

Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό - π.Ιακωβος Κιζιριδης

 

 Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό

Κυριακή 18.10.2026 Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος Πρέβεζα

«Να χαίρεστε περισσότερο που τα ονόματά σας

έχουν γραφτεί στον ουρανό»

Αδελφοί μου,

Υπάρχουν λόγια του Χριστού που μας παρηγορούν. Υπάρχουν λόγια Του που μας ελέγχουν. Και υπάρχουν λόγια που, χωρίς να μας αφαιρούν τίποτε από τη χαρά μας, έρχονται να μας θυμίσουν ποια είναι η αληθινή χαρά και πού βρίσκεται ο πραγματικός θησαυρός της ζωής μας.

Ένα τέτοιο λόγο ακούσαμε σήμερα από το στόμα του Κυρίου: «μή χαίρεστε γιατί σᾶς ὑπακούουν τά δαιμονικά πνεύματα· νά χαίρεστε περισσότερο πού τά ὀνόματά σας ἔχουν γραφτεῖ στόν οὐρανό».

Μη χαίρεστε τόσο για όσα κατορθώνετε. Να χαίρεστε περισσότερο για εκείνο που σας έχει χαρίσει ο Θεός. Μη μετράτε τη ζωή σας μόνο με όσα πετύχατε επάνω στη γη. Να τη μετράτε με την ελπίδα ότι το όνομά σας είναι γραμμένο στον ουρανό.

Και σήμερα, καθώς τιμούμε τον άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, τα λόγια αυτά αποκτούν για μας μια ιδιαίτερη σημασία.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πρωτεύοντα ρόλο και ισάξιο έργο με αυτό των δώδεκα αποστόλων επιτέλεσε και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός (18 Οκτ.), αφού αναδείχθηκε απόστολος και αυτός, από την ευρύτερη ομάδα των εβδομήκοντα αποστόλων, αλλά και ευαγγελιστής.

Όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος για τον εαυτό του, ανήκε σε αυτούς που παρακολούθησαν «άνωθεν πάσιν ακριβώς», ήταν δηλαδή και αυτός αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας για όσα είπε και έπραξε ο Ιησούς κατά την τριετή δημόσια δράση του, από τη βάπτισή του στον Ιορδάνη μέχρι την Ανάληψή του στο όρος των Ελαιών, «από του βαπτίσματος Ιωάννου έως της ημέρας ης ανελήφθη αφ’ ημών». Ιδιαίτερα η μαθητεία του αυτή τον ανέδειξε ένθερμο «μάρτυρα της αναστάσεως αυτού», συναποφέροντας και ως πολύτιμο καρπό τα δύο ιερά και με τρόπο υποδειγματικό γραμμένα θεόπνευστα κείμενά του, το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων (Λουκ. 1, 1. Πράξ. 1, 22).

Αλλά και ο Χριστός επιβράβευσε τη συνέπεια του αποστολικού φρονήματος του Λουκά κατά τρόπο μοναδικό. Του φανερώθηκε αναστημένος κατά την πρώτη μέρα της Αναστάσεως, πριν ακόμα φανερωθεί στον στενό κύκλο των ένδεκα μαθητών του. Αυτό έγινε κατά τη γνωστή εκείνη πορεία του Λουκά και του Κλεόπα προς Εμμαούς, ένα χωριό που απείχε από την Ιερουσαλήμ «σταδίους εξήκοντα», κοντά 11 χιλιόμετρα.

Ο ΝΟΣΤΙΜΟΣ ΛΟΓΟΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο ΝΟΣΤΙΜΟΣ ΛΟΓΟΣ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι» (Κολοσσαείς, 4,6)
«Ο λόγος σας να είναι πάντοτε με χάρη, με αλάτι αρτυμένος, ώστε να ξέρετε πώς πρέπει σε καθέναν ξεχωριστά να αποκρίνεστε». 

            Ο Απόστολος Παύλος, αναφερόμενος στους πιστούς των Κολοσσών, μιας πόλης της Φρυγίας στην Μικρά Ασία, χρησιμοποιεί μία τολμηρή μεταφορά, για να αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο οι χριστιανοί καλούνται να επικοινωνούν με τους άλλους ανθρώπους.  Ο λόγος των χριστιανών ας είναι χαριτωμένος, ας φέρει μέσα του την Χάρη του Θεού, ο λόγος των χριστιανών ας είναι νοστιμισμένος με αλάτι, ώστε να μπορούν οι χριστιανοί να γνωρίζουν πώς πρέπει να απαντούν ξεχωριστά στον καθέναν.

            Ο «νόστιμος» λόγος είναι αυτός που δεν είναι ξύλινος, βαρετός, ηθικολογικός, άτολμος, συνηθισμένος. Ζούμε τέτοια είδη λόγων στους καιρούς μας, διότι ή δεν έχει ο λόγος μας αγάπη, αλλά είναι στηριγμένος στην ανασφάλεια της επανάληψης, να πούμε ό,τι έχουν πει οι Άγιοι και οι Πατέρες, χωρίς όμως τον χυμό που ο λόγος των Πατέρων και των Αγίων έχει, καθώς εκείνος ο λόγος είναι βιωματικός, εμπειρικός, αγαπητικός, γεμάτος παραδείγματα από τον κόσμο και τη ζωή. Εμείς είμαστε συνήθως κακοί αντιγραφείς, «παπαγάλοι». Δεν πονάμε για όσα λέμε, δεν ζούμε την εμπειρία της αγιότητας και γι’ αυτό ο λόγος μας ακούγεται άνοστος, σαν να βγάζουμε μια υποχρέωση από επάνω μας, σαν να θέλουμε οι άλλοι να γίνουν «καλοί» άνθρωποι και «καλοί» χριστιανοί, τουτέστιν ότι δεν αποκλίνουν από το δόγμα και την ηθική και αυτό είναι εντάξει.

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά: Κολοσσαείς 4:5-11, 14-18

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Εκκλησία είναι κοινωνία προσώπων. Αυτό μας θυμίζει η Αποστολική περικοπή που διαβάζουμε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, τιμώντας τον Άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά. Η μνήμη του στρέφει την προσοχή μας σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το Ευαγγέλιο με τη συγγραφή και το κήρυγμά του. Η εκκλησιαστική παράδοση τον αναγνωρίζει ως συγγραφέα του τρίτου Ευαγγελίου και των Πράξεων.

Το τέλος της Προς Κολοσσαείς επιστολής μοιάζει αρχικά με έναν κατάλογο ονομάτων και πρακτικών οδηγιών. Κι όμως, μέσα σε αυτούς τους χαιρετισμούς φανερώνεται η ζωή της Εκκλησίας: άνθρωποι διαφορετικής προέλευσης συνδέονται με τον Χριστό και μαθαίνουν να μεταμορφώνουν την πίστη σε σχέση, ευθύνη και προσφορά (Κολ. 4:7–18).

Ο Παύλος αρχίζει ζητώντας σοφία στη συμπεριφορά απέναντι στους «ἔξω», σε όσους δεν ανήκουν στην κοινότητα. Δεν προτρέπει σε απομόνωση ή περιφρόνηση, αλλά σε υπεύθυνη μαρτυρία. Το «τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι» μπορεί να διαβαστεί ως πρόσκληση να αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία για το αγαθό. Και ο λόγος μας καλείται να είναι «ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος»: ευγενικός, αλλά όχι άνευρος· αληθινός, αλλά όχι προσβλητικός. Η διάκριση συνίσταται στο να γνωρίζουμε πώς να απαντούμε στον καθένα, αναγνωρίζοντας απέναντί μας ένα πρόσωπο και όχι έναν αντίπαλο (Κολ. 4:5–6).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...καί οὐδέν ὑμᾶς οὐ μή ἀδικήσῃ»

Σᾶς δίδω ἐξουσίαν, εἰς τρόπον ὥστε, κανένα μέσον, καί τίποτε, ἀπό ὅσα ἐναντίον σας μηχανᾶται ὁ Σατανᾶς καί τά ὄργανά του, δέν θά σᾶς ἀδικήσῃ ἤ βλάψῃ.

Ὁ Τριαδικός Θεός, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ὁ Δημιουργός καί Πλάστης μας, ὁ Προνοητής, ὁ Σωτῆρας. Ἔπλασε τόν ἄνθρωπο κατ’ εἰκόνα, αὐτήν, πού ἐν χρόνῳ θά προσλάμβανε ὁ Υἱός, γιά νά δώσει τήν δυνατότητα νά φθάσει τό Πλάσμα καί στό καθ’ὁμοίωσιν. «Ἐγώ εἶπα· θεοί ἐστε καί υἱοί Ὑψίστου πάντες»^[1]. Σύμφωνα μέ τίς τάξεις καί τούς βαθμούς τῆς πνευματικῆς ζωῆς ὀφείλουμε, χωρίς ἄλλο, νά προχωροῦμε μπροστά καί μέ ζῆλο νά ἀνεβοῦμε στά ἀνώτερα, ὡς νά εἴμαστε ἀεικίνητοι γύρω ἀπό τόν Θεό καί μή γνωρίζοντας ποτέ στάση τοῦ καλοῦ.

Ἐκεῖνος πού ἀσχολεῖται μέ τήν θεωρία τοῦ Θεοῦ, ἔχει ἐμπρός του Φῶς ἱλαρόν καί ἀνέσπερον. Ἀντίθετα ὅποιος δέν ὑποτάσσει τή ζωή του, στόν Χριστό καί στίς ἐντολές Του, αὐτός, ὑποτάσσει τήν ζωή του στόν ἐχθρό του τόν διάβολο καί καταντάει ἤ κτηνώδης ἤ δαιμονιώδης.

Μνήμη Αγίου Λουκά (ιατρού) - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο ιατρός και θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας αναφέρεται στο βίο του Αγίου αποστόλου και ευαγγελιστή Λουκά (του ιατρού).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 10, 16-21)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Λαμία, στις 18/10/2000)

 

1. Το μόνιμο κέρδος
 
Για τις μετακινήσεις, όνειρο σχεδόν όλων είναι να αποκτήσουν ένα σύγχρονο αυτοκίνητο. Μοντέλο τελευταίου τύπου, όπως λέμε. Επειδή όμως όλα τα μοντέλα θέλουν καύσιμα και παθαίνουν βλάβες, χρειάζονται εκείνους που τα επισκευάζουν. Γι’ αυτό είναι γεμάτος ο τόπος από συνεργεία και βενζινάδικα.
Όμως υπάρχει ένα άλλου είδους «μηχάνημα», πολύ παλιό, που είναι για τον καθένα μας το πολυτιμότερο μοντέλο. Είναι το σώμα μας, ο εαυτός μας. Αλλά και αυτό το μοντέλο, παρότι είναι φτιαγμένο από τον καλύτερο μηχανικό, χαλάει. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι σπεύδουν να αποκτήσουν ειδικότητα στη συντήρηση και στην επιδιόρθωση αυτού του «μοντέλου», όταν τύχει να πάθει ζημιές. Είναι οι γιατροί. Γιατρός είχε γίνει ο άγιος και πανεύφημος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, επειδή υπολόγιζε ότι η τσέπη των γιατρών όλο και πλαταίνει. Γιατί, όσα και να ‘χει ένας άνθρωπος, λίγα ή πολλά, πάντα κυνηγάει και προσέχει την υγεία του, δίνοντας στους γιατρούς ό,τι και αν χρειαστεί. Ό,τι και αν του ζητήσουν.

Ὁ Κανών τῆς Νηστείας / Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν - Παν. Δ. Παπαδημητρίου

Ὁ Κανών τῆς Νηστείας - Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

«καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2

«Ἡ νηστεία εἶναι τροφὴ τῆς ὑγείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος Μεδιολάνων

Λέει τὸ Εὐαγγέλιον ὅτι ὁ Κύριος «νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2. Ὁ Κύριος νήστευσε 40 ὁλόκληρες ἡμέρες (δηλ. δὲν ἔφαγε),1 καὶ μετὰ πείνασε. 

Ἄρα ἡ Νηστεία, ὅπως τὸ λέει καὶ ἡ λέξη (νῆστις· στερητικό νη + ἐσθίω), σημαίνει κυριολεκτικά, ἀποχὴ ἀπὸ τὴν τροφή, δηλ. ἀφαγία (ἀσιτία).2 Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τῆς τροφῆς ἔχει ἐπακόλουθο τὴν πεῖνα. Ὁ Σμέμαν λέει στὸ θέμα: «τελικὰ νηστεύω σημαίνει μόνο ἕνα πράγμα: πεινάω».3 «Δὲν ἀπαιτεῖται, ὅμως, μόνον ἡ πείνα, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἄσκησις τῆς νηστείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος.4 Ὑπάρχουν πάντως καὶ περιπτώσεις (ἀνθρώπων ποὺ νηστεύουν), ὅπου ἡ πείνα ὑποχωρεῖ (κατὰ διαστήματα), σὲ ἀφαγία μιᾶς ἢ περισσοτέρων ἡμερῶν.

Ὁ Κύριος ἐνήστευσε 40 ἡμέρες, καὶ λόγῳ τῆς νηστείας (ἀσιτίας, ἀφαγίας) ὕστερον ἐπείνασε.

Ἐμεῖς κάνουμε καθόλου ἔστω καὶ ὁλιγόωρη νηστεία (=ἀφαγία);

Ἡ Νηστεία ἀποτελεῖ ἕναν πανάρχαιο ἐκκλησιαστικὸ θεσμό, καὶ κατέχει κεντρικὴ θέση στὴν ἀσκητικὴ καὶ λατρευτικὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς χρόνους. Ἡ Νηστεία εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους νομοθετημένη ἐν τῷ Παραδείσῳ καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ καὶ ὀφείλουμε νὰ νηστεύουμε τὴν Νηστεία τῆς Ἐκκλησίας. Στὴ σύγχρονη συνείδηση συνδέεται κυρίως μὲ τὴν ἀποχὴ ἀπὸ ὁρισμένες κατηγορίες τροφῶν.