Γιατί είναι τόσο μεγάλη η απόσταση μεταξύ θεωρίας και πράξης στη Λατρεία; - π. Βασιλείου Θερμού

Γιατί είναι τόσο μεγάλη η απόσταση

μεταξύ θεωρίας και πράξης στη Λατρεία;

π. Βασιλείου Θερμού

Σκέφτομαι πως οι λειτουργιολόγοι θα έχουν δίκιο να καμαρώνουν, διότι τελικά η Λειτουργική είναι ο κλάδος εκείνος των θεολογικών μαθημάτων που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον θεολόγων από άλλους κλάδους, οι οποίοι ερασιτεχνικά κατά κάποιον τρόπο καταπιάνονται και με την Λειτουργική. Και αυτό κάτι λέει.

Η Ψυχολογία της Λατρείας δεν έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα, είναι φτωχή η παρουσία της μέχρι τώρα στον ελλαδικό χώρο. Όμως, είναι μια περιοχή, κατά τη γνώμη μου, η οποία μπορεί να προσφέρει πολλά σε αυτό που ονομάζουμε «Ποιμαντική της Λατρείας». Αν το ποιμαντικό κριτήριο είναι το έσχατο, πέρα και από την Ιστορία της Λατρείας, ούτε και αυτό νομίζω ότι μπορεί να ορθοποδήσει από μόνο του σήμερα, στον νεωτερικό και μετανεωτερικό άνθρωπο, χωρίς τη βοήθεια της Ψυχολογίας της Λατρείας. Μια τέτοια μικρή απόπειρα θα προσπαθήσω να καταθέσω και παρακαλώ τους σοφότερους εμού στα λειτουργικά θέματα να μέ διορθώσουν για ό,τι δεν ισχύει.

Όπως γνωρίζουμε, η λειτουργική έρευνα έχει οδηγήσει σε αναθεώρηση πολλών παλαιών αυτονοήτων, ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες κατά τις οποίες κινητοποιήθηκε ευρύτερα η θεολογική σκέψη και έβγαλε την Εκκλησία από μια μακρά περίοδο αδράνειας. Όπως παρατηρούμε, σήμερα δεν κηρύσσουμε, δεν ποιμαίνουμε, και δεν εξομολογούμε ακριβώς όπως την δεκαετία του ’50 και του ’60, πολλώ μάλλον όπως του ‘30. Υπάρχουν τεράστιες αλλαγές. Αντίστοιχα, υφίστανται πλέον και λειτουργικά πορίσματα με τις αντίστοιχες αλλαγές.

Θα προσπαθήσω να διερευνήσω, λοιπόν, γιατί οι αλλαγές στην λειτουργική πράξη δεν συγχρονίζονται με τα πορίσματα, γιατί μένουν τόσο πίσω.

Το φαινόμενο των αυτοκτονιών στο Χονγκ Κονγκ - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το φαινόμενο των αυτοκτονιών στο Χονγκ Κονγκ

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στο Χονγκ Κονγκ το 2024 καταγράφηκαν 1.138 αυτοκτονίες —υψηλότερος αριθμός από το 2003— με τους άνδρες 25–39 ετών να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση, με πιθανότερη αιτία τις συνθήκες οικονομικής πίεσης και αβεβαιότητας. Για το έτος 2025 δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα η επίσημη στατιστική καταγραφή.

Για την εκπαίδευση, τα περιστατικά που δημοσιοποιούνται δημιουργούν ένα κλίμα έντονης ανησυχίας. Οι αναφορές κρατικών φορέων και ανεξάρτητων οργανισμών αναφέρουν ότι το 2025, μέχρι τις αρχές Ιουνίου, υπήρξαν τουλάχιστον 15 πιθανές μαθητικές αυτοκτονίες (με βάση προκαταρκτικές καταγραφές, πριν την τελική ιατροδικαστική/δικαστική κατάταξη). Οι ίδιες αναφορές σημειώνουν ότι τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται κορυφώσεις σε περιόδους που οι μαθητές επιβαρύνονται περισσότερο: Μάιο–Ιούλιο και Σεπτέμβριο–Νοέμβριο.

Σε κοινοβουλευτική ενημέρωση καταγράφηκαν 85 πιθανές αυτοκτονίες μαθητών στην τριετία 2022–2024. Ακόμη κι αν οι τελικές ταξινομήσεις αλλάξουν σε ορισμένες περιπτώσεις, το σήμα κινδύνου είναι ξεκάθαρο. Οι αναφορές σε παράγοντες που οδηγούν στην αυτοκτονία περιλαμβάνουν δυσκολίες ψυχικής υγείας, έντονη ψυχολογική πίεση, προβλήματα σχέσεων, άγχος επίδοσης και δυσκολία προσαρμογής. Ειδικοί επισημαίνουν επίσης τη σκιά της πανδημίας: χρόνια κοινωνικής αποσύνδεσης που για πολλούς εφήβους συνέπεσαν με κρίσιμες ηλικίες διαμόρφωσης.

Εισαγωγή στον Πέτρο Αβελάρδο - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Εισαγωγή στον Πέτρο Αβελάρδο

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

Η νεραντζιά είναι ένα πολύ ανθεκτικό δέντρο, ακόμα και χωρίς θεραπεία μπορεί να επιβιώσει αν δεν αγγίξεις το φύλλωμά της. Εικονογράφηση: Γιάννης Καρλόπουλος / LiFO

Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί, ένα ζωντανό παράδειγμα του συνδρόμου της μετατοπιζόμενης βάσης αναφοράς, όπου αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο.

M. Hulot

να κάνω την έρευνα με αφορμή την καρατόμηση των νεραντζιών το τελευταίο δίμηνο στην Αθήνα –του πιο χαρακτηριστικού αστικού δέντρου τα τελευταία διακόσια χρόνια–, διαπίστωσα με έκπληξη ότι ήταν δύσκολο να βρω ειδικούς, με γνώση για το κλάδεμα των δέντρων στην Αθήνα, που να δεχτούν να μιλήσουν επώνυμα για το θέμα. Ο τρόπος που κόβονται τα δέντρα στην Αθήνα, και όχι μόνο, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς παρακολουθώντας ομάδες στο Facebook, όπως η «Cut it Right» ή η «SOSε τα δέντρα», που ασχολούνται με την καταστροφή των δέντρων σε όλη την Ελλάδα, σχολιάζεται εύκολα off the record και δύσκολα επώνυμα. Όλοι συμφωνούν ότι υπάρχει πρόβλημα. Η καρατόμηση έχει γίνει νέα κανονικότητα και μια πρακτική που εφαρμόζεται τα τελευταία δέκα χρόνια σε μεγάλη κλίμακα σε λίγο θα είναι κανόνας, ενώ είναι εντελώς λάθος. Σύμφωνα με τον οδηγό κλαδεύσεων της Δασοκομίας, «κανένα δέντρο δεν κλαδεύεται εάν η κλάδευση δεν είναι απολύτως αναγκαία», άρα ακόμα και το ήπιο κλάδεμα πρέπει να γίνεται με προσοχή και όχι κάθε χρόνο.

Το 1995 ο Ντάνιελ Πόλι επινόησε έναν όρο, το Shifting Baseline Syndrome (Σύνδρομο της Μετατοπιζόμενης Βάσης Αναφοράς), που είναι «μια σταδιακή μεταβολή των αποδεκτών προτύπων για την κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, λόγω έλλειψης εμπειρίας, μνήμης ή/και γνώσης της παλαιότερης κατάστασής του». Σε αυτό το πλαίσιο, αυτό που θεωρούμε σήμερα ως υγιές περιβάλλον οι προηγούμενες γενιές θα το θεωρούσαν ήδη υποβαθμισμένο, ενώ αυτό που σήμερα θεωρούμε υποβαθμισμένο οι επόμενες γενιές θα το θεωρούν φυσιολογικό ή «κανονικό».

«Η Μελωδία της Παρακμής» - Στυλ. Καβάζης

«Η Μελωδία της Παρακμής»

«∆έν εἶναι καθόλου παράξενο, ἐάν ἡ Ἐκκλησία γράψει µιά προσευχή γιά προστασία ἀπό τόν “πολιτισµό”… µέ τήν ἔννοια ὅτι ὁ πολιτισµός χωρίς τό Θεό, ἀποτελεῖ ἄθροισµα ὅλων τῶν κακιῶν…»

~Αγιος Νικόλαος Βελιµίροβιτς~

Ίσως τελικά να μην υπάρχει πιο ειλικρινής καθρέφτης μιας κοινωνίας από τα θεάματα που την διασκεδάζουν.Η Eurovision είναι απλώς ένας μουσικός διαγωνισμός. Είναι ένα πολιτισμικό σύμπτωμα, ένα ακόμη σημείο των καιρών.Ένα πολύχρωμο πανηγύρι θορύβου, υπερβολής, αισθητικής αποσύνθεσης και πνευματικής εξάντλησης, που βαφτίζεται «γιορτή», επειδή η εποχή μας φοβάται να κοιτάξει κατάματα το υπαρξιακό της κενό.

Βλέπω να γράφονται σωρηδόν κείμενα τις τελευταίες ημέρες που καταφέρονται κυρίως εναντίον του εκπροσώπου μας στον διαγωνισμό και του τραγουδιού του.

Αυτή όμως είναι η εύκολη λύση, μου θυμίζει την παροιμία του θυμόσοφου λαού που λέει ότι αντί να χτυπάμε τον γάιδαρο χτυπάμε το σαμάρι, γι'αυτό ακριβώς δεν πρέπει να εξοργιζόμαστε πρώτα με τον «καλλιτέχνη».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Μοιάζει ευεξήγητη, αν και στην πραγματικότητα είναι ακατανόητη η βία των καιρών μας. Παιδιά που δεν έχουν αναγνώριση από το σπίτι, που οι γονείς τα δίνουν όλα, χωρίς εκείνα να χρειαστεί να κοπιάσουν για κάτι ή για να στερηθούν, παιδιά με αδύναμο χαρακτήρα που παρασύρονται από τις παρέες τους, παιδιά που μιμούνται συμπεριφορές, που αισθάνονται σπουδαία όταν βιντεοσκοπούν και ανεβάζουν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης τα κατορθώματά τους, παιδιά χωρίς όρια που συναντούνε άλλα παιδιά εξίσου χωρίς όρια ή παιδιά αδύναμα, στα οποία μπορούν να κάνουν επίδειξη δύναμης. Παιδιά που δεν έχουν σχέση με τον Θεό, ακόμη κι αν δεν είναι άθεα, παιδιά  που δεν νιώθουν τη σημασία των πνευματικών αξιών, της ανθρωπιάς, της αγάπης, της αλήθειας  ως κλειδιών για τη ζωή τους, διότι και οι μεγάλοι εξίσου δεν νιώθουν, ώστε να πιαστούν και να ελπίσουν.  

                Κι όμως, είναι ακατανόητη η βία όταν έχουμε να κάνουμε με εικόνες Θεού. Όταν οι άνθρωποι γνωρίζουμε καλώς ότι έχουμε πλαστεί σύμφωνα με τον Δημιουργό μας και μας δόθηκε ως σκοπός το να Του μοιάσουμε, κι όμως διαλέγουμε την οδό της σκληρότητας, της απανθρωπιάς, του ελλείμματος της αγάπης, σαν να μην έχουμε φωνή Θεού μέσα μας, είναι ένας δρόμος που μοιάζει χωρίς προορισμό, χωρίς ερμηνεία, χωρίς ελπίδα. Είναι η αυτοθέωσή μας η αιτία που μας κάνει  να μην πονάμε μ’ αυτόν που πονά; Είναι ο εγωισμός μας που μας κάνει να θέτουμε τη δόξα και την εξουσία πιο πάνω από τον πλησίον; Πάντως, αλλαγή δεν θα έρθει αν δεν θελήσουμε να ξαναβρούμε τον αυθεντικό μας προορισμό.

Στην Χριστιανική Εστία Πατρών ο κ. Ηλίας Σκόνδρας

 

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ισιδώρου του εν τη Χίω (14 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον μεν κατά τους χρόνους Δεκίου του βασιλέως εν έτει σνα’ [251]. Εκατάγετο δε από την Αλεξάνδρειαν, στρατιώτης κατά το επιτήδευμα, και την τάξιν επέχων του καλουμένου Οπτίωνος. Όταν δε άραξεν εις την νήσον Χίον με την βασιλικήν και στρατιωτικήν αρμάδαν, της οποίας ήτον αρχηγός ο Νουμέριος, τότε εδιαβάλθη ο Άγιος από κάποιον Ιούλιον Κεντυρίωνα προς τον ρηθέντα Νουμέριον, ότι σέβεται μεν και πιστεύει εις τον Χριστόν, εις δε τα είδωλα δεν προσφέρει θυσίαν. Όθεν επειδή ο Άγιος ωμολόγησε παρρησία τον Χριστόν, τούτου χάριν ο Νουμέριος βλέπων το αμετάθετον της γνώμης του, επρόσταξε και έκοψαν την αγίαν αυτού κεφαλήν, και έτζι έλαβεν ο μακάριος παρά Κυρίου του μαρτυρίου τον στέφανον.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Θεράποντος, Επισκόπου Κύπρου (14 Μαΐου)

 
Χριστός Ανέστη!
«Εἰ καὶ ἐν τάφῳ κατῆλθες ἀθάνατε, ἀλλὰ τοῦ ᾍδου καθεῖλες τὴν δύναμιν, καὶ ἀνέστης ὡς νικητής, Χριστὲ ὁ Θεός, γυναιξὶ Μυροφόροις φθεγξάμενος. Χαίρετε, καὶ τοῖς σοῖς Ἀποστόλοις εἰρήνην δωρούμενος ὁ τοῖς πεσοῦσι παρέχων ἀνάστασιν».
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεράποντος και του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του χρυσοχόου, ο οποίος καταγόταν από τη Βουλγαρία.
Ο Άγιος Θεράπων καταγόταν από ευγενείς και ευσεβείς γονείς. Καταφρόνησε όλες τις ανάγκες της ζωής και επιδόθηκε στη μελέτη της Ιερής Παράδοσης, όπως βιώνεται μέσα στην Εκκλησία.
Λάμπρυνε το αρχιερατικό αξίωμα διακονίας, έγινε διδάσκαλος της Ορθοδοξίας και υπήρξε ακριβής και διακριτικός στον λόγο του.

Για μια μελωδία της ευτυχίας - Αλεξανδρεύς

Για μια μελωδία της ευτυχίας

Ποτέ μα ποτέ δεν μπορώ να ακούσω το ξεκίνημα του β΄ μέρους της Συμφωνίας από τον Νέο κόσμο του Ντβόρζακ χωρίς να γεμίσουνε τα μάτια μου. Εκείνη η γλυκιά μελωδία του Άντονυ που δέθηκε άλυτα με τους στίχους «Στη σιγή της βραδιάς».

Εκείνης της βραδιάς που έμεινε να σιγοψυθιρίζεται στο υπόγειο της καρδιάς μας ανάμνηση μιας νιότης και ελπίδα μιας ζωής. Για να τη μουρμουρίζουμε μαζί. Όλοι!  Όσοι την τραγουδήσαμε ορθόφωνα ή φάλτσα με κείνες τις εφηβικές φωνές που πάλευαν να κατέβουν μια οκτάβα και να αντρέψουν αφήνοντας πίσω τους την παιδικότητα.

Παρουσίαση του βιβλίου του Rowan Williams «Εκεί που στέκει ο Χριστός» - π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Παρουσίαση του βιβλίου του Rowan Williams

π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Εκεί που στέκει ο Χριστός»

(«Πάθη της ψυχής» στο πρωτότυπο)

Εκδ. ΕΝ ΠΛΩ, Μάρτιος 2026

Έκθεση βιβλίου

Θεσσαλονίκη, 7-10 Μαΐου 2026

Είμαι χαρούμενος και τρομαγμένος συγχρόνως από την υποχρέωση μου να παρουσιάσω αυτό το ουσιαστικό και εντυπωσιακό βιβλίο του μεγάλου κληρικού συγγραφέα και πρώην αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι π.Rowan Williams.
Δεν ταπεινολογώ, ο μοραλισμός δεν βοήθησε ποτέ κανέναν, απλώς χαίρομαι από την γεύση (όση μπορώ να έχω) της θεολογικής του σκέψης αλλά και τρομάζω για το τι, και κατά πόσον, θα καταφέρω να σας μεταδώσω…! Αν δεν τα καταφέρω, ας με συγχωρήσετε σεις εδώ, οι εκδότες, και σίγουρα ο συγγραφέας. Στο άγχος μου επιπροσθέτει και ο έτερος παρουσιαστής, ο φίλος Σταύρος Ζουμπουλάκης, που ναι είμαστε φίλοι αλλά έχω σαφή συνείδηση της απόστασης των δεδομένων και των δυνατοτήτων των δικών του και των δικών μου…
Τέλος… Ας μην συνεχίσω να περιαυτολογώ … θα με επιτιμήσει ο συγγραφέας ότι δεν τον κατάλαβα και θα έχει δίκιο.
Και αυτό το βιβλίο του Rowan Williams είναι εντυπωσιακά ουσιαστικό. Ευχαριστίες εν αρχή, για τις Εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ που μας προμηθεύουν και κάνουν προσβάσιμη την σκέψη του R. Williams σε μας τους σύγχρονους Έλληνες και μάλιστα με την γοητευτική μετάφραση του κ. Χρήστου Μακρόπουλου. Ευχαριστίες πολλές. Και… λόγω ιδιότητος μου, και ευχές για κάθε καλό και για μετάφραση και άλλων έργων του R. Williams.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης ΑΝΔΡΕΟΥ.

 Η  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΜΟΥ

Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ζωοποιοῦ καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος.

 

          Σήμερον, 13^ην τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2002, ἔχων σῶας τὰς φρένας, συντάσσω τὴν Διαθήκη μου ἐν τῶ ἱερῶ Ἐπισκοπείῳ.  

          Ἐγεννήθην τὸ ἔτος 1939. Εἰς τὰς 7 Μαρτίου 2002 συνεπλήρωσα τὸ 63^ον ἔτος τῆς ἡλικίας μου. Καὶ ἤδη βαδίζω τὸ 64^ον, ἐσκέφθην νὰ καταστρώσω τὴν παροῦσαν Διαθήκην, ὄχι μόνο ὅτι ἡ ὥρα τῆς ἐξόδου ἐκ τοῦ παρόντος κόσμου εἶναι ἄδηλος, κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ διότι κάποια προβλήματα ὑγείας, τὰ ὁποία  παρουσιάζονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, μοῦ ὑπενθυμίζουν, ἐντόνως, ὅτι «ὁ καιρὸς ἐγγύς» (Ἀποκ. Α΄, 3).

          Εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ τὴν περὶ ἐμοῦ ἀνεξιχνίαστον οἰκονομίαν του. Ὁδήγησε τὰ βήματά μου πλησίον ἀνθρώπων ἐναρέτων, ἁγίων, θὰ ἔλεγον, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν λόγον καὶ τὸ παράδειγμά των μὲ βοήθησαν ἀφαντάστως εἰς τὸ νὰ ἀγωνίζωμαι τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν καὶ νὰ βαδίζω σταθερῶς τὸν δρόμον τοῦ συνειδητοῦ μέλους τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας. Τὰ ὀνόματα τοῦ ἐκ πατρὸς θείου μου Παναγιώτου Τρεμπέλα, (τοῦ γνωστοῦ Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ), τοῦ π. Γεωργίου Δημοπούλου, τοῦ π. Χριστοφόρου Παπουτσοπούλου, τοῦ π. Λεωνίδου Διαμαντοπούλου, τοῦ π. Βασιλείου Παπαγιάννη, τοῦ π. Θεοδώρου Μπεράτη, ἀλλὰ καὶ τοῦ κ. Εὐσταθίου Μπάστα, τοῦ κ. Νικολάου Βασιλειάδη καὶ ἄλλων πολλῶν ἐκλεκτῶν ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου, μελῶν τῆς Μοναστικῆς καὶ Ἱεραποστολικῆς Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ο  ΣΩΤΗΡ»,  θὰ μένουν βαθέως χαραγμένα εἰς τὴν διάνοιαν καὶ τὴν ψυχήν μου «ἄχρι θανάτου».

Είναι η θεολογία του Γρηγορίου Παλαμά «γνωστικισμός»; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 

Είναι η θεολογία του Γρηγορίου Παλαμά «γνωστικισμός»;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο ισχυρισμός ότι «ο Παλαμισμός είναι εκλεκτικός γνωστικισμός» εμφανίζεται συχνά τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο, αλλά στηρίζεται σε σύγχυση όρων και σε εσφαλμένη ταύτιση της Ορθόδοξης «μυστικής θεολογίας» με τον ιστορικό Γνωστικισμό. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (1296–1359) διατυπώνει θεολογικά αυτό που ήδη ζούσε η Εκκλησία: ότι ο Θεός είναι αληθινά απρόσιτος στην ουσία Του, αλλά αληθινά μεθεκτός στη χάρη Του. Σκοπός του δεν είναι να προτείνει «κρυφή γνώση» την οποία δήθεν κατείχαν μόνο οι μοναχοί του Αγίου Όρους, αλλά να διασώσει την πραγματικότητα της θέωσης ως εκκλησιαστικής ζωής.

1) Τι εννοούμε όταν λέμε «Γνωστικισμός»

Ο ιστορικός Γνωστικισμός (2ος–3ος αι.) χαρακτηρίζεται συνήθως από: (α) δυϊσμό και υποτίμηση της κτίσης/ύλης, (β) σωτηριολογία «ελίτ», όπου λίγοι σώζονται μέσω μυστικής γνώσης, και (γ) αμφιθυμία ή άρνηση της πραγματικής ενανθρώπησης και της σωτηρίας μέσα στην ιστορία και τα μυστήρια. Γι’ αυτό και η αρχαία Εκκλησία αντέδρασε έντονα, απορρίπτοντας κάθε ιδέα κατώτερου δημιουργού ή κρυφής σωτηρίας, και ομολογώντας ότι ο Θεός δημιουργεί την κτίση αγαθή και ότι η σωτηρία δεν μεταδίδεται ως κρυφή γνώση, αλλά χαρίζεται φανερά μέσα στο σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.

ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ τσακώνονται - π. Ἀνανίας Κουστένης.

ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

τσακώνονται, ἀφῆστε τους καὶ μὴν "πολυσκανδαλίζεστε". Ἐξομολογοῦνται φωναχτὰ τὶς περισσότερες φορές! Αὐτὸ εἶναι ὁ τσακωμός.

π. Ἀνανίας Κουστένης

ΥΓ. Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸν ἱστότοπο "βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Πατρών - Αιμοδοσία

 

Τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026 θὰ ἑορτασθεῖ στὸ Δελβινάκι Ἰωαννίνων ἡ Ἐπέτειος Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (1914)

 Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης γνωστοπειεῖ πρὸς τὸν Ἱερὸν Κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν ὅτι, Θεοῦ θέλοντος, θὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ φέτος στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι οἱ καθιερωμένες ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν Ἐπέτειο τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (17-02-1914) καὶ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας (17-05-1914).

                Ἔτσι ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΛΕΞΙΟΥ, θὰ τελεσθῆ τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026, ὁ Ὄρθρος, ἡ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸ Ἱερὸν Μνημόσυνον ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος, εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Δελβινακίου. Θὰ ἀκολουθήσῃ Τρισάγιον ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κυροῦ Βασιλείου, εἰς τὸν περίβολον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ. 

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Γλυκερίας (13 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη ήτον κατά τους χρόνους Αντωνίου του βασιλέως και Σαβίνου ηγεμόνος, εν έτει ρμα’ [141] ευρισκομένη κατά την Τραϊανούπολιν, ήτις ευρίσκεται εις την παραθαλασσίαν του Αδριατικού κόλπου, Τράνι κοινώς λεγομένη. Όταν λοιπόν εθυσίαζεν ο ηγεμών εις τα είδωλα, τότε η Αγία αύτη έγραψεν επάνω εις το μέτωπόν της τον τίμιον Σταυρόν, και επήγεν εις τον ηγεμόνα, κηρύττουσα και ονομάζουσα τον εαυτόν της Χριστιανήν, και δούλην Χριστού. Ο δε ηγεμών επαρακάλεσεν αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα. Όθεν η Αγία εμβήκεν εις τον ναόν των ειδώλων, και προσευχηθείσα εις τον Χριστόν, εκρήμνισε το είδωλον του Διος, και κατεσύντριψεν αυτό. Οι δε Έλληνες οπού ευρέθησαν εκεί, έρριπτον μεν πέτρας κατεπάνω της Μάρτυρος, πλην δεν εκτυπούσαν αυτήν. Δια τούτο εκρέμασαν την Αγίαν από τας τρίχας, και εξέσχισαν αυτήν. Έπειτα έβαλον αυτήν εις την φυλακήν, και δεν της έδωκαν, ούτε φαγητόν, ούτε πιοτόν εις διάστημα πολλών ημερών.

Μνήμη της Αγίας Γλυκερίας (13 Μαΐου)

 

Χριστός Ανέστη!
Σήμερα η Εκκλησία, εορτάζει τη μνήμη της Μάρτυρος Γλυκερίας και του Οσίου Σεργίου του Ομολογητού.
Η Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη, της Δυτικής Θράκης, τον 2^ο αιώνα μ.Χ. Όταν ο ηγεμόνας Σαβίνος πληροφορήθηκε τη δράση, την κάλεσε για εξηγήσεις. Εκείνη, εμφανίστηκε με θάρρος, σημειώνοντας το σχήμα του Σταυρού. Η πράξη αυτή εξαγρίωσε τον ηγεμόνα. Την οδήγησε στον ναό των ειδώλων, για να θυσιάσει στον Δία. Η δύναμη της προσευχής της συνέτριψε τα είδωλα.
Τότε, εξαγριωμένοι οι ειδωλολάτρες τη λιθοβόλησαν. Όμως, ούτε μια πέτρα δεν την άγγιξε, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστέψουν στον Αναστημένο Χριστό. Τη βασάνισαν, τη φυλάκισαν και την έριξαν στα άγρια θηρία μέχρι που θανατώθηκε. Το λείψανό της ενταφιάστηκε στη Δυτική Θράκη.

ΑΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΕΚΦΩΝΑ ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ ΕΥΛΑΒΙΚΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΑΓΙΑ  ΑΝΑΦΟΡΑ  ΟΛΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

ΟΛΑ  ΣΤΟ  ΦΩΣ  ΕΚΦΩΝΑ  ΕΥΑΚΟΥΣΤΑ  ΕΥΛΑΒΙΚΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Επανέρχομαι για να μην πελαγοδρομούν κάποιοι ανώνυμοι σχολιαστές εν πολλοίς αδαείς, απλά, λιτά, συγκεκριμένα με τα εξής.

Σπέτσες Κυριακή, και έχω στον Άγιο Αντώνιο εκκλησιαστεί. Ο Εφημέριος ο Προεστώς της Λειτουργίας Μαθηματικός, Θεολόγος, και με Μεταπτυχιακό στη Λειτουργική. Στον Καθηγητή της Λειτουργικής και όχι μόνο, της Θεολογικής ΕΚΠΑ κ. Γεώργιο Ν, Φίλια. Με τον πατέρα του π. Νικόλαο, θεολόγο ιερέα, ανήσυχο και δυναμικό, αν περί αυτού πρόκειται, ήμασταν περίπου σύγχρονοι, κάπου κοντά.

Και πάμε στο Ευαγγέλιο, που ο Εφημέριος διαβάζει και ακούς τις λέξεις μια-μια στρογγυλά και καθαρά. Χωρίς παπαδικό μέλος, εκτός απ’ την αρχή και το τέλος.

Πάμε μετά Αγία Αναφορά, «Τριαδική Δοξολογική και Ευχαριστιακή ευχή». ,«Αξιον και δίκαιον σε υμνείν, σε ευλογείν, σε αινείν, σοι ευχαριστείν …» εις επήκοον όλων επίσης μια-μια οι λέξεις στρογγυλά και καθαρά και όσο του δίνει ο Θεός ευλαβικά. Και αν πήγες στη Λειτουργία να συν προσευχηθείς, και προσέχεις ως οφείλεις, και ακούς, επαναλαμβάνεις μέσα σου τις λέξεις, τις στέλνεις στην ψυχή, από κει στην καρδιά … και ό,τι θέλει ο Θεός !

Προχωρούμε στην κορύφωση, τον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων. Γονατιστός, και αρχίζει να διαβάζει εις επήκοον όλων μια-μια τις λέξεις, στρογγυλά και καθαρά. «Έτι προσφέρομέν σοι την λογικήν ταύτην και αναίμακτον λατρείαν  …».  «Προσφέρομεν», πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Ποιοι «προσφέρομεν»; Αυταπόδεικτο και αυτόφωνο όλοι εμείς με και από την κεφαλή-στόμα μας, τον παπά !

Δημόσια έκκληση

Με βαθιά θλίψη παρακολουθούμε το περιστατικό με τις δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη.
Σε τέτοιες στιγμές, χρειάζεται όλοι, Μέσα Ενημέρωσης, πολίτες και χρήστες των social media, να σταθούμε με προσοχή, ευθύνη και σεβασμό.
Η αναπαραγωγή αποσπασμάτων, προσωπικών σημειωμάτων ή λεπτομερειών γύρω από το περιστατικό δεν είναι απλή ενημέρωση. Αγγίζει την ιδιωτικότητα των παιδιών, επιβαρύνει τις οικογένειές και τους φίλους τους και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά άλλα παιδιά και εφήβους που βρίσκονται σε ψυχική δυσκολία.
Δεν χρειάζεται να μοιραστούμε τις τελευταίες σκέψεις ενός παιδιού για να καταλάβουμε τον πόνο του.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε δημόσια την πιο ευάλωτη στιγμή του για να μιλήσουμε για την ανάγκη στήριξης.

Πέτρος Λομβαρδός: η αγάπη ως το Άγιο Πνεύμα - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Πέτρος Λομβαρδός: η αγάπη ως το Άγιο Πνεύμα

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 

Εκδήλωση Αγαπώ την Οικογένεια 2026

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή υπέρ της οικογένειας

Πρωτοφανής και εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου στην εορταστική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας «Αγαπώ την Οικογένεια» που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής (10 Μαΐου) στο καταπράσινο Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι.

Από νωρίς το απόγευμα, με την ευγενική άδεια του Δήμου Γαλατσίου, το υπέροχο αυτό αστικό πάρκο πλημμύρισε από οικογένειες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας και ήλθαν για να χαρούν ένα υπέροχο ανοιξιάτικο απόγευμα μέσα στη φύση και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του θεσμού της οικογένειας, μέσα από μια μοναδική σέ πλήθος σύναξη οικογενειών.

Περίπου 300 εθελοντές από διάφορες Μητροπόλεις, ενορίες και συλλόγους, συνεργάστηκαν για να προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με ποικίλες δράσεις σε 20 θεματικά περίπτερα που περιλάμβαναν πρωτότυπα ομαδικά παιχνίδια, αθλητικά αγωνίσματα, δημιουργικές δραστηριότητες, ζωγραφική, κατασκευές, δράσεις φιλαναγνωσίας, βιωματικά εργαστήρια, γευστικές απολαύσεις καθώς και ανοιχτή συζήτηση για την αγωγή των παιδιών σήμερα.

Παράλληλα στην κεντρική σκηνή εξελισσόταν ένα εξαιρετικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα: Παραδοσιακά «χοροτράγουδα» από την ενορία Αγ. Μυροφόρων Πανοράματος Παλλήνης, χορωδία παραδοσιακών οργάνων από την ενορία Μεταμορφώσεως Σωτήρος Βριλησσίων, ζωντανή μουσική από το ορχηστρικό σύνολο του μουσικοσυνθέτη Βασίλη Χατζηνικολάου και, τέλος, μια εντυπωσιακή χορωδία με 130 παιδιά στην οποία συμμετείχαν οι παιδικές χορωδίες από τις ενορίες Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως και Μεταμορφώσεως Σωτήρος, Μεταμορφώσεως Αττικής, τα «Χελιδόνια Χριστού» και τα Εκπαιδευτήρια  «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ» - χορωδία Γυμνασίου Αμαρουσίου. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης παρουσίαζε ο ηθοποιός Θανάσης Βισκαδουράκης ενώ την επιμέλεια των κειμένων είχε ο δρ. Ηλίας Λιαμής, Πρόεδρος Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων και Μουσικών Συνόλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο Τάσος μου

 Είμαι Διασώστης στο ΕΚΑΒ εδώ και πολλά χρόνια .

Χθες το μεσημέρι μου δόθηκε μια κλήση για έναν πεσμένο 78χρονο παππού (τον κυρ-Φώτη) ο οποίος βρέθηκε στα σκαλοπάτια του σπιτιού του με συμπτώματα τα οποία παρέπεμπαν σε ύποπτο κρούσμα κορονοϊού...(εμπύρετο, έντονη δύσπνοια, βήχα, καταβολή ...).

Φτάνοντας στο σημείο και αφού πήρα όλα τα μέτρα αυτοπροστασίας πλησίασα τον παππού τον σκούντηξα και του φώναξα.....

«Είσαι καλά πατέρα μου...???»

(Μιας και ηλικιακά θα ήταν σαν τον δικό μου εάν ζούσε).

Άνοιξε νωχελικά τα μάτια του και ανασαίνοντας βαριά μου ψιθύρισε....

«Αχχχχ Τάσο παιδί μου....ήρθες...????

Δεν είμαι καλά Τάσο μου....!!!!!»

Άνοιξα το βαλιτσάκι μου και του μέτρησα τα ζωτικά του διαπιστώνοντας πως είχε υποξία μιας και η ποσότητα οξυγόνου στο αίμα του ήταν στο 65% Spo2......

Θεώρησα ότι λόγω της υποξίας με παραγνώρισε με αυτόν τον ......«Τάσο».

Η ρόδα

Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών,
οδός Πειραιώς. Χειμώνας, 1949.
Η κυρία Ελένη είχε βάρδια νυχτερινή.
22 χρονών.
Τελείωσε τη Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων το ’47.
Αντί για διορισμό σε νοσοκομείο, ήρθε εδώ. «Προσωρινά», της είπαν.
Έμεινε 10 χρόνια.
03:10 τη νύχτα.
Χτύπησε το κουδούνι της «ρόδας».

Η ρόδα ήταν μια ξύλινη θυρίδα στον τοίχο. Από έξω, από τον δρόμο.
Η μάνα άφηνε το μωρό, γύριζε τη ρόδα, χτυπούσε το καμπανάκι και έφευγε. Ανώνυμα. Χωρίς ενοχές. Χωρίς πρόσωπο.
Η Ελένη έτρεξε.
Πάνω στο μαξιλαράκι της ρόδας, ένα μωρό. Νεογέννητο.
Τυλιγμένο σε μια στρατιωτική χλαίνη.
Δίπλα, ένα σημείωμα με μολύβι:
«Το λένε Νίκο. 3 ημερών. Δεν έχω γάλα. Συγχώρεσέ με».
Η Ελένη το πήρε αγκαλιά. Πάγωνε.
Ήταν κορίτσι. Όχι Νίκος.
Η μάνα δεν ήξερε καν τι γέννησε.
Ή δεν την ένοιαζε.

Ο νέος Πατριάρχης της Γεωργίας ονομάζεται Shio III (Σίο Γ΄). - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο νέος Πατριάρχης της Γεωργίας ονομάζεται Shio III (Σίο Γ΄).

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το όνομα Shio (γεωργιανά: შიო) είναι παραδοσιακό μοναχικό όνομα και συνδέεται με τον Άγιο Σίο τον Μγβιμέλι (Shio of Mghvime), ασκητή του 6ου αιώνα και έναν από τους λεγόμενους Δεκατρείς Ασσυρίους Πατέρες που διέδωσαν τον κοινοβιακό μοναχισμό στη Γεωργία.

Η πιθανότερη προέλευση του ονόματος είναι σημιτική (Αραμαϊκή) από την η ρίζα: (ש־ו־ע ) που συνδέεται με την έννοια: «σώζομαι», «σωτηρία». Από την ίδια ρίζα προέρχονται: יֵשׁוּעַ (Yeshua) → Ιησούς, και ονόματα τύπου Shaia / Shaya. Στα συριακά (αραμαϊκά) υπάρχουν μορφές όπως: Šīʿā / Šīyā.

Ο Άγιος Σίο ο Μγβιμέλι (Shio of Mghvime) γεννήθηκε τον 6ο αιώνα στην Αντιόχεια, ήταν μαθητής και υποτακτικός του Αγίου Ιωάννη Ζεδαζηνού (από το Όρος Ζεδάζενι όπου ασκήτεψε). Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο πνευματικός πατέρας των δώδεκα μοναχών που πήγαν από την Συρία στην Γεωργία και αυτός ο οποίος έστειλε τους μαθητές του να ιδρύσουν μοναστήρια σε διάφορα μέρη της Γεωργίας. Η μνήμη του Αγίου Ιωάννη εορτάζεται στην Εκκλησία της Γεωργίας στις 7 Μαΐου.

ΕΚΔΗΜΙΑ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΝΑΥΚΡΑΤΙΟΥ ΤΣΟΥΛΚΑΝΑΚΗ

ΕΚΔΗΜΙΑ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΝΑΥΚΡΑΤΙΟΥ ΤΣΟΥΛΚΑΝΑΚΗ

Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, μετὰ βαθυτάτης συγκινήσεως και εν συνοχή καρδίας, αναγγέλλει στον ιερό κλήρο και το ευσεβές αυτής πλήρωμα την προς Κύριον εκδημία του πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ναυκρατίου Τσουλκανάκη.

Ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Ναυκράτιος, κατά κόσμον Ιωάννης Τσουλκανάκης, του Δημητρίου και της Ευαγγελίας, γεννήθηκε το έτος 1934 στο Διδυμότειχο Έβρου. Εκάρη μοναχός την 10η Ιουνίου 1959, χειροτονήθηκε διάκονος την 11η Ιουνίου 1959 στον ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής της Χάλκης, και πρεσβύτερος την 19η Ιουλίου του αυτού έτους στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακροχωρίου Κωνσταντινουπόλεως.

Ως κληρικός υπηρέτησε στην Πατριαρχική εξαρχία της Πάτμου, στο εξωτερικό στις Ιερές Μητροπόλεις Γαλλίας και Γερμανίας, στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων -όπου και προσωρινώς είχε αναλάβει την διοίκηση- στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και στις Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς, Εδέσσης, Πέλλης & Αλμωπίας, και Κασσανδρείας.

Η Ι.Μ. Κινσάσας ευχαριστεί την Ι. Μητρόπολη Πατρών και την Ι. Μ. Μονή Βατοπεδίου.

Με την ολοκλήρωση της παραλαβής και του ανοίγματος ενός ολόκληρου κοντέινερ, γεμάτου με όσα η αγάπη, η έγνοια και η φροντίδα πολλών αδελφών συγκέντρωσε και μας απέστειλε, η Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας και προσωπικώς ο Μητροπολίτης της κ. Θεοδόσιος νιώθουμε  τη βαθύτατη ανάγκη εκτός από τη δοξολογία και την ευχαριστία προς τον Τριαδικό μας Θεό, ο οποίος δεν ξεχνά και τις υλικές μας ανάγκες να εκφράσουμε τις πιο βαθιές ευχαριστίες μας προς τους δωρεοδότες: Την Ιερά Μητρόπολη Πατρών αλλά και την Ιερά Μ. Μονή Βατοπεδίου. Η αποστολή αυτή θα στηρίξει αφενός το οικοτροφείο της Θεολογικής Σχολής του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κονγκό αφετέρου εμπερίστατους αδελφούς χριστιανούς της Μητροπόλεως, οι οποίοι στερούνται και τα βασικότερα για την επιβίωσή τους αγαθά. Τα δώρα αυτά συγκεντρώθηκαν και ετοιμάστηκαν για αποστολή με την άγρυπνη φροντίδα και τον προσωπικό κόπο των μελών του Ιεραποστολικού συλλόγου " ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΌΣΤΟΜΟΣ " της πόλεως των Πατρών. 

Επιπλέον δε ολόκληρη η Μητρόπολη και ο Μητροπολίτης προσωπικώς ευχαριστούν και όλους όσοι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό συνεισέφεραν δηλαδή: άλλες Ιερές Μονές, τον Ιεραποστολικό Σύλλογο «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ»  Λαρίσης, την ενορία του Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών, άλλες ενορίες  και τέλος φίλους και γνωστούς που απέδειξαν για άλλη μία φορά την αγάπη τους για το ιεραποστολικό έργο της Μητροπόλεως μας. 

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ούτε που κατάλαβε πώς έπεσαν όλοι να τη φάνε ζωντανή. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φανερώσει το μυστικό της και αμέσως στήθηκε στενή πολιορκία γύρω της. Μια συντονισμένη πολυμέτωπη επίθεση ενορχηστρώθηκε εναντίον της. Μα ποιο ήταν το πρόβλημα;

Η Δώρα ήταν έγκυος, μα το παιδί αυτό δεν έπρεπε να γεννηθεί.

Και ποιος το έλεγε αυτό; Όλοι φυσικά. Και πρώτος και καλύτερος ο φίλος, το αγόρι της.

Η Δώρα δεν ήταν παρά μια έφηβος. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι. Και δεν της επιτρεπόταν ακόμα να ορίζει μόνη της τα πάντα για τον εαυτό της. Τη θεωρούσαν, και ήταν βέβαια, ανήλικη ακόμα, μικρή. Ωστόσο δεν της απαγορευόταν, και η ίδια δεν δίσταζε, να έχει δραστηριότητες αρκετά προχωρημένες. Και μάλιστα νόμιζε ότι είχε αργήσει κιόλας. Της άρεσαν τα ηδέα της ζωής, τα ευχάριστα και ωραία, όχι όμως και οι ευθύνες που τα συνοδεύουν κάποτε. Οι γονείς της την ήθελαν ξύπνια, κοινωνική, σύγχρονη, ανοιχτή, με παρέες. Μα κάποτε έχουν και αυτά το τίμημά τους. Δεν είναι πάντα ανώδυνα. Και η Δώρα το έμαθε γρήγορα αυτό, και ως συνήθως, με τον δυσάρεστο τρόπο.

Η Ημέρα της Μητέρας στην Κίνα και η Σοφή Μητέρα του Μένκιου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Ημέρα της Μητέρας στην Κίνα και η Σοφή Μητέρα του Μένκιου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στη σύγχρονη Κίνα η Ημέρα της Μητέρας (母亲节 – Mǔqīn Jié) εορτάζεται, όπως σε πολλές χώρες, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Πρόκειται για μια γιορτή που καθιερώθηκε στο πλαίσιο των νεότερων, πιο «δυτικών» συνηθειών του 20ού αιώνα.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η κινεζική παράδοση δεν διέθετε ήδη ισχυρά πολιτισμικά πρότυπα για τη μητρότητα. Αντί για μια ειδική «γιορτή της μητέρας» με τη σημερινή έννοια, η κινεζική σκέψη—και ιδιαίτερα ο Κομφουκιανισμός—ανέδειξε ηθικά παραδείγματα που στόχευαν στη διαμόρφωση χαρακτήρα, στην αξία της παιδείας και στην καλλιέργεια της αρετής μέσα από την οικογένεια.

Μία από τις πιο γνωστές μορφές αυτού του είδους είναι η μητέρα του Μένκιου (孟母), η οποία στη μεταγενέστερη κομφουκιανή παράδοση προβλήθηκε ως υπόδειγμα «σοφής μητέρας»: μιας γυναίκας που διαπαιδαγωγεί με πράξεις, που αναγνωρίζει τη δύναμη του περιβάλλοντος και που αντιμετωπίζει τη μάθηση ως στάση ζωής. Οι ιστορίες της δεν λειτουργούν απλώς ως οικογενειακές αναμνήσεις, αλλά ως διδακτικά παραδείγματα (παραινέσεις) για γονείς και παιδιά, που επαναλαμβάνονται εδώ και αιώνες στην κινεζική παιδεία.

Στη ζωή μας ο θυμός - π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

 

Στη ζωή μας ο θυμός

είναι καταστρεπτικός

πρέπει να τον συγκρατούμε

δυνατά όσο μπορούμε.

π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

Ξεφτιλίστηκαν στα μάτια μου. - Θανάσης Βέγγος

Λυπάμαι τους ανθρώπους

που ενώ μπήκαν στην καρδιά μου

ξεφτιλίστηκαν στα μάτια μου.

Θανάσης Βέγγος  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κύπρου (12 Μαΐου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μέγας και θαυματουργός Επιφάνιος, ήτον κατά τους χρόνους Αρκαδίου και Ονωρίου των βασιλέων, εν έτει υβ’ [402]. Εκατάγετο δε από την χώραν της Φοινίκης, εκ των πλησιοχώρων μερών της εκεί Ελευθερουπόλεως, υιός γονέων εργαζομένων με τας ιδίας χείρας, και την γεωργικήν δουλευόντων. Αφ’ ου δε ανετράφη εις μικρόν οσπήτιον, οποίον ήτον των πενήτων και γεωργών γονέων του, αυτός με τους ιδίους του κόπους εξέλαμψεν εις τον κόσμον. Διότι με την κατά Θεόν αρετήν του, ανέβη ο αοίδιμος εις το ακρότατον ύψος της ευσεβούς και θεαρέστου πολιτείας. Οι γαρ γονείς του, όντες Εβραίοι, απέμειναν εις την σκιαν και λατρείαν του νόμου, και δεν εδυνήθηκαν να ιδούν το φως της χάριτος του Ευαγγελίου.