Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 15/11/26 ΚΔ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ Η΄ ΛΟΥΚΑ, Θεία Λειτουργία...

 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΔ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ,  Εφεσίους 2: 14-22 

Ἀδελφοί, Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν	Αδελφοί, ο Χριστός πραγματικά είναι για μας η ειρήνη. Αυτός έκανε τους δύο αντιμαχόμενους κόσμους ένα λαό
καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας·	και γκρέμισε με το σταυρικό του θάνατο ό,τι σαν τείχος τούς χώριζε και προκαλούσε έχθρα μεταξύ τους.
τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ, τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν αὑτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην,	Κατήργησε δηλαδή τον ιουδαϊκό νόμο των εντολών και των διατάξεων, για να δημιουργήσει με το έργο του από τα δύο εχθρικά μέρη, από τους Ιουδαίους και τους εθνικούς, μία νέα ανθρωπότητα, φέρνοντας την ειρήνη.
καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ.	Κι αφού θανάτωσε με το σταυρό του την έχθρα, ένωσε τους δύο πρώην εχθρούς σε ένα σώμα και τους συμφιλίωσε με το Θεό.

Η΄ Κυριακή του Λουκά: - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η΄ Κυριακή του Λουκά: Λουκάς 10:25-37

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη, που διαβάζεται την Η΄ Κυριακή του Λουκά, φανερώνει ότι η σχέση με τον Θεό δεν μπορεί να αποσπαστεί από τη σχέση με τον πάσχοντα άνθρωπο. Το ερώτημα του νομικού, «τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;», προσδίδει στη συζήτηση σωτηριολογική διάσταση: το ζητούμενο δεν είναι απλώς η ηθική συμπεριφορά, αλλά η μετοχή στη ζωή του Θεού. Ο Χριστός τον παραπέμπει στον Νόμο, όπου η ολόψυχη αγάπη προς τον Κύριο συνδέεται με την αγάπη προς τον πλησίον (Δευτερονόμιο 6:5· Λευιτικό 19:18). Το «τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ» καλεί τον άνθρωπο να μεταβάλει τη γνώση της εντολής σε τρόπο υπάρξεως. Η αγάπη προς τον αόρατο Θεό δοκιμάζεται στη στάση απέναντι στον ορατό αδελφό (Α΄ Ιωάννου 4:20).

Το ερώτημα «καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;» εκφράζει την προσπάθεια του νομικού να δικαιώσει τον εαυτό του, προσδιορίζοντας μέχρι πού φτάνει η υποχρέωση της αγάπης. Ο Ιησούς, όμως, δεν απαντά με έναν κατάλογο ανθρώπων που δικαιούνται τη συμπόνια μας. Μιλά για έναν τραυματισμένο άνθρωπο, χωρίς να δηλώνει την καταγωγή, τη θρησκεία ή την κοινωνική του θέση. Η ανάγκη του προηγείται κάθε διάκρισης. Απέναντι στον άνθρωπο που κινδυνεύει, το ουσιώδες δεν είναι αν ανήκει στον δικό μας κύκλο, αλλά αν εμείς θα σταθούμε δίπλα του.

Η ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ - π. Δημητρίου Μπόκου

Η ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτου δεν είναι απλώς μια όμορφη διδακτική ιστορία του Χριστού, αλλά μια παραβολή-ορόσημο. Πέρα από τους βαθείς συμβολισμούς της, αποτελεί την ωραιότερη έκφραση της θεϊκής αγάπης για τον άνθρωπο. Στο πρόσωπο του Σαμαρείτη ο Χριστός κατέρχεται αυτοπροσώπως από το μεγαλείο του, έρχεται με έκδηλο ενδιαφέρον κοντά στον ημιθανή άνθρωπο και φροντίζει για τη θεραπεία του με ιδιαίτερη επιμέλεια (Κυριακή Η΄Λουκά).

Όλα αυτά από καθαρή αγάπη. Εξ αρχής φέρνει τον κόσμο σε ύπαρξη από αγάπη και μόνο, για να δοθεί ευκαιρία και σε άλλα όντα να ζήσουν μέσα στην ανέκφραστη χαρά της δικής του ζωής. Ακολουθεί τον άνθρωπο σε όλη την πορεία της πτώσης του, βοηθώντας τον και δημιουργώντας τις συνθήκες για σωτηρία και αποκατάστασή του.

Και τέλος λαμβάνει χώρα «η απόρρητος Λόγου Θεού κατάβασις». Με τρόπο μυστικό και ακατανόητο ο Χριστός έρχεται στον τόπο, όπου ριγμένοι και εγκαταλειμμένοι ψυχορραγούμε. «Τα πάντα προσίεται, ίνα σώση τον άνθρωπον». Από την αρχή ως το τέλος της επίγειας πορείας του υποφέρει για χάρη μας τα πάνδεινα. Διωγμούς, πόνους, κόπους, μάστιγες, εμπτυσμούς, κολαφισμούς, σταύρωση, θάνατο. Δεν θα υπάρξει ποτέ στον κόσμο ανώτερη αγάπη από αυτήν.

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην, καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ» (Εφεσ. 2, 15-16)
«Γιὰ νὰ δημιουργήσει μὲ τὸ ἔργο του ἀπὸ τὰ δύο ἐχθρικὰ μέρη, ἀπὸ τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικούς, μία νέα ἀνθρωπότητα, φέρνοντας τὴν εἰρήνη. Κι ἀφοῦ θανάτωσε μὲ τὸν σταυρό του τὴν ἔχθρα, ἕνωσε τοὺς δύο πρώην ἐχθροὺς σὲ ἕνα σῶμα καὶ τοὺς συμφιλίωσε μὲ τὸν Θεό». 

            Στην εποχή μας δεσπόζουν δύο κυρίως στάσεις ζωής έναντι του Θεού: η μία είναι η αδιαφορία και η άλλη είναι η αθεΐα. Και οι δύο έχουν ως κοινό τους στοιχείο την πεποίθηση ότι ο Θεός ή δεν υπάρχει ή δεν μας χρειάζεται. Και δεν είναι μόνο τα βιοτικά που μας κάνουν να στρεφόμαστε στον εαυτό μας και στο περιβάλλον μας. Είναι η αίσθηση ότι ο χρόνος μας είναι πολύτιμος για να μην τον ζήσουμε όπως το θέλουμε εμείς. Ότι δεν μπορεί να χάνουμε τον καιρό μας με μία υπερβατική πραγματικότητα, η οποία δεν είναι ορατή και εμφανής σε μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Η’ ΛΟΥΚΑ (ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ) - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ Η’ ΛΟΥΚΑ (ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ)

 ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«· οἵ καί ἐκδύσαντες αὐτόν καί πληγάς ἐπιθέντες...».

Ἀπέκδυσαν οἱ δαίμονες τόν Ἀδάμ παγγενῆ ἀπό τά δῶρα τῆς ἀρχεγόνου δικαιοσύνης· τό πρωτόκτιστον κάλλος καί τήν ὡραιότητα τήν πρώτην, ἐξαιτίας τῆς φιλαυτίας-φιλαμαρτίας. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός δέν ἦταν δυνατόν νά δεχθεῖ τήν διαιώνιση αὐτῆς τῆς πτώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους· «...ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός,γενόμενον ὑπό νόμον, ἵνα τούς ὑπό νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν».

Ὁ Χριστός, ἁγία γερόντισσα, ἐπιθυμεῖ τό πλάσμά Του ὄχι νά κατεβαίνει, ὄχι ἀπό «Ἱερουσαλήμ εἰς Ἰεριχώ» καί νά πληγώνεται ἀπό τούς δαίμονες· ἀλλά νά ἀνεβαίνει, χάριτι Θεοῦ, στήν εἰρήνη, στό κάλλος, στόν θρόνο τῆς θεολογίας, θεατής τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ. Κάλλος ἀληθινό καί ἐρασμιώτατο πού θεωρεῖται μόνο ἀπό τόν καθαρμένο στό νοῦ, τοῦ ὁποίου κάλλους, ὅποιος τό ἀντικρύσει δέχεται κάτι ἀπό αὐτό σάν νά ξαναχρωματίζεται στό πρόσωπό του μέ μιά χαριτωμένη λάμψη, ἡ ἀρχική Δημιουργία.

Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο - κ. Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κήρυγμα του κ. Δημητρίου Τσαντήλα (ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου) πάνω στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακή η΄ Λουκά για τον καλό Σαμαρείτη.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ (Λουκ. 10, 25-37)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Καμπή, στις 13/11/2005

 
Ποιός είναι ο πλησίον μου;
 
Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη απαντά στο ερώτημα: «Ποιός είναι ο πλησίον μου;»
Λέει ο νόμος του Θεού: Καλός χριστιανός, πιστός, είναι εκείνος που αγαπά τον Θεό με όλη του την ψυχή, με όλη του την καρδιά, με όλη του την διάνοια και τον πλησίον του σαν τον εαυτό του. Αλλά ποιός είναι ο πλησίον μας που πρέπει τόσο πολύ να αγαπάμε; Η απάντηση που έδιναν οι Εβραίοι νομικοί την εποχή του Χριστού ήταν: Πλησίον μας είναι μόνον ο Εβραίος. Ο δικός μας. Σαν να λέγαμε εμείς σήμερα: Ποιός είναι πλησίον που έχουμε χρέος να τον βοηθάμε; Μόνον ο Έλληνας ο ορθόδοξος. Και οι άλλοι; Τίποτε. Αυτή ήταν η απάντηση των Εβραίων νομικών τότε. Και εκείνος που ρωτούσε τον Χριστό ήταν νομικός και είχε αυτή την ιδέα. Αλλά ρωτούσε γιατί κάτι δεν του άρεσε. Και ο Χριστός του είπε:
Κάποιος άνθρωπος κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ και πήγαινε στην Ιεριχώ. Στο δρόμο έπεσε σε ληστές. Οι ληστές τού προξένησαν πολλές πληγές, του τα πήραν όλα όσα είχε, τον άφησαν μισοπεθαμένο και έφυγαν παίρνοντας τα πράγματά του. Συνηθισμένα πράγματα. Αλλά ο μισοπεθαμένος μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του; Όχι! Κρέμεται μόνο από την καλωσύνη του άλλου. Πράγμα το οποίο μας λέει: Άμα βλέπεις άνθρωπο που κρέμεται στην καλωσύνη σου, πώς είναι δυνατόν να στέκεις από μακριά; Αλλά να που έγινε και αυτό. Πέρασε ένας παπάς Εβραίος. Μετά ένας λευΐτης. Δηλαδή άνθρωπος που υπηρετούσε στην Εκκλησία των Εβραίων. Και ο παπάς και ο λευΐτης πέρασαν, κοίταξαν, έφυγαν. Έκαναν φαίνεται τη σκέψη: Είναι άραγε αυτός Εβραίος; Αξίζει να τον βοηθήσουμε;

Από την επίσκεψη ενός φοιτητή με πολλά προβλήματα στον Όσιο Παΐσιο - (Β. Χαραλάμπους)

Από την επίσκεψη ενός φοιτητή με πολλά προβλήματα στον Όσιο Παΐσιο

(Β. Χαραλάμπους)

____________________

Κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένας συμφοιτητής μου επισκέφθηκε τον Όσιο Παΐσιο με ένα φίλο του φοιτητή ο οποίος είχε πολλά προβλήματα και ερωτηματικά και αυτό τον οδηγούσε σε μεγάλο αδιέξοδο.  Ο συμφοιτητής μου επισκέφθηκε και άλλη φορά τον Όσιο Παΐσιο, ενώ ο φίλος του πρώτη φορά θα επισκεπτόταν το Άγιο Όρος και τον Όσιο Παΐσιο.
 
Το Κελί της Παναγούδας όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος ήταν περιφραγμένο και βρισκόταν σ’ ένα μικρό ύψωμα.  Υπήρχαν δύο παράλληλα σχοινιά περίπου ένα μέτρο απόσταση το ένα από το άλλο, δεμένα στη μικρή καγκελόπορτα της περίφραξης μέχρι το Κελί. Τραβούσες το ένα σχοινί στο οποίο ήταν δεμένο ένα μικρό κουδουνάκι, με το οποίο ειδοποιούσες τον Γέροντα και από το άλλο σχοινί σου έριχνε το κλειδί για να ανοίξεις. Ο Όσιος Παΐσιος δεν άνοιγε πάντοτε, γιατί υπήρχαν και πολλοί που πήγαιναν από περιέργεια από τα τόσα θαυμαστά που άκουγαν για τον Όσιο. 
 
Εκείνη την ημέρα ο Όσιος Γέροντας δεν έριξε το κλειδί, αλλά κατέβηκε ο ίδιος και άνοιξε.  Αυτό συνέβαινε όταν κάποιος είχε ανάγκη από πολλή βοήθεια.  Ο Γέροντας στην ουσία είχε το διακόνημα να παρηγορεί τους πονεμένους.  Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ο Γέροντας των πονεμένων.

"Χαρά Θεού – ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΕΡΤ-3

Δημοσιογραφική εβδομαδιαία επιμορφωτική εκπομπή παραγωγής ΕΡΤ3 2018 (Γ’ ΚΥΚΛΟΣ)
Η Χαρά Θεού είναι μία εκπομπή για τη Χαρά της Ορθόδοξης Μαρτυρίας, για τη Χαρά της Προσφοράς, ως στάση ζωής. Τόποι και Άνθρωποι, Σύμβολα και Ιστορία, παραδείγματα καθημερινού βίου και Πνευματικής Πορείας που εμπνέουν και γεμίζουν Χαρά, στις δύσκολες για όλους μας μέρες.
 
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ:
 
Η Χαρά Θεού συναντά τους Χάρη Ανδρεόπουλο, Ανδρέα Αργυρόπουλο και Κλήμη Πυρουνάκη και συζητά για την στάση της Εκκλησίας στα δύσκολα χρόνια της επταετίας.
 
Παραγωγή: ERT3

Ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ Ὀρθοδόξου Πανεπιστημίου τοῦ Κονγκό ἀπό τόν ΔΟΑΤΑΠ

 Ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ Ὀρθοδόξου Πανεπιστημίου τοῦ Κονγκό ἀπό τόν  ΔΟΑΤΑΠ 

Ὕστερα ἀπό 20 χρόνια σπορᾶς, ὑπομονῆς καί ἀθόρυβης προσφορᾶς στήν καρδιά τής Ἀφρικῆς, στήν Κινσάσα, τό  Ὀρθοδοξο Πανεπιστήμιο τοῦ Κονγκό « Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης», ἔλαβε καί ἐπίσημα τήν ἀναγνώριση  ἀπό τόν ΔΟΑΤΑΠ ( Διεπιστημονικός Ὀργανισμός Ἀναγνώρισης Τίτλων Ἀκαδημαϊκῶν καί Πληροφόρησης).

 Ἕνα ἔργο πνοῆς βρίσκει τήν ἀκαδημαϊκή καί θεσμική του κατοχύρωση! Δέν εἶναι ἁπλῶς μιά γραφειοκρατική δικαίωση τῶν ἐνεργειῶν  τοῦ Μητροπολίτου Κινσάσας κ. Θεοδοσίου, πού βαδίζει στά ἴχνη τῶν προκατόχων του, τῶν ἀειμνήστων Μητροπολιτῶν κυροῦ Ἰγνατίου καί κυροῦ Νικηφόρου, μέ τήν εὐλογία τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεοδώρου ΙΙ, ἀλλά ἕνας φωτεινός σταθμός, πού σφραγίζει τό σπουδαῖο ἐκπαιδευτικό καί πνευματικό ἔργο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσ/νίκης - Παναγιώτης Σπ. Μαρτίνης

Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσ/νίκης

Παναγιώτης Σπ. Μαρτίνης

Διδάκτωρ Θεολογίας

Άρχων Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε. 

Στις 14 Νο­εμ­βρί­ου η Εκ­κλη­σί­α τι­μά τη μνή­μη του Α­γί­ου Γρη­γο­ρί­ου του Πα­λα­μά, Αρ­χιε­πι­σκό­που Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ε­πί­σης, ι­διαί­τε­ρα τον τι­μά και τη Β’ Κυ­ριακή των Νη­στειών, ως πρό­μα­χο της Ορ­θό­δο­ξης πί­στης και θε­ο­λο­γί­ας.

Ο Ά­γιος Γρη­γό­ριος έ­ζη­σε τον 14ο αιώ­να (1296-1359). Υ­πήρ­ξε γό­νος αρ­χο­ντι­κής οι­κο­γέ­νειας της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης. Ο πα­τέ­ρας του ή­ταν συ­γκλη­τι­κός και σύμ­βου­λος του αυ­το­κρά­το­ρα Αν­δρο­νί­κου Β’ Πα­λαιο­λό­γου (1282 –1328), άν­δρας μεγά­λης α­ρε­τής, που ε­πι­δι­δό­ταν στη «νο­ε­ρά προ­σευ­χή».

Ο Γρη­γό­ριος έ­λα­βε με­γά­λη μόρ­φω­ση, ι­διαί­τε­ρα γνώ­ρι­σε τη φι­λο­σο­φί­α του Α­ριστο­τέ­λη, τη «λο­γι­κή» του ο­ποί­ου θε­ω­ρού­σε «ως μια κα­θα­ρή ά­σκη­ση του νου». Όμως, κυ­ρί­ως, ε­πέ­δρα­σαν στη με­τέ­πει­τα ζω­ή και πο­ρεί­α δύ­ο ο­πα­δοί της λε­γό­μενης «νη­πτι­κής» πα­ρά­δο­σης, ο Πα­τριάρ­χης Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως Α­θα­νά­σιος Α’, και ο Μη­τρο­πο­λί­της Φι­λα­δελ­φεί­ας Θε­ό­κλη­τος, που τον ε­μύ­η­σε στην «κα­θαρά προ­σευ­χή». Γι’ αυ­τό σε νε­α­ρή η­λι­κί­α α­κο­λού­θη­σε τον μο­να­χι­κό βί­ο, α­φού ε­πί 20 χρό­νια έ­ζη­σε ως ε­ρη­μί­της και κοι­νο­βιά­της μο­να­χός στο Ά­γιο Ό­ρος. Με δι­δα­σκά­λους τους με­γά­λους «γε­ρο­ντά­δες» α­σκή­θη­κε στην «καρ­δια­κή» προ­σευχή και στη συ­νε­χή ε­πί­κλη­ση του ο­νό­μα­τος του Ι­η­σού.

«Διαμάντια της Ελληνικής Μουσικής Παράδοσης» Μουσικές ομορφιές της πατρίδας μας στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Και εμείς από πού θα βρούμε χαρά εκτός από την παράδοση, από την μουσική μας η οποία είναι αρχαία μουσική και έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Κανένας άλλος λαός δεν έχει τις κλίμακες, τα λόγια, τους ρυθμούς που έχει η ελληνική μουσική χιλιάδες χρόνια τώρα.
 
Το μουσικό σχήμα "Παρά θίν’ αλός", (Κωνσταντίνος Κίκιλης βιολί, Γιώργος Παπαϊωάννου λαούτο, Βασιλική Κίκιλη και Αγγελική Κίκιλη τραγούδι), σε σταθερή συνεργασία με τους δεξιοτέχνες - δασκάλους: Στέλιο Κατσιάνη λαούτο και Μαρία Θεοφανίδου πολίτικο λαούτο, παρουσίασαν μουσικές ομορφιές της Παράδοσής μας, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Σχολιασμός - Παρουσίαση: Παναγιώτης Κίκιλης.
Η μουσική εκδήλωση αποτέλεσε ένα πολυδιάστατο ταξίδι στην ελληνική παραδοσιακή μουσική, αναδεικνύοντας τον πλούτο και την ποικιλία των ήχων που έχουν διαμορφώσει την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου μας. Το πρόγραμμα περιέλαβε τραγούδια και μουσικά κομμάτια από πολλές ελληνικές περιοχές και η παρουσία των έμπειρων μουσικών συνέβαλε καθοριστικά στη ζωντάνια και την αυθεντικότητα της εκδήλωσης.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - Ομιλία π. Γεράσιμου Στανίτσα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Ανακοινώνεται, ότι τη προσεχή ΔΕΥΤΕΡΑ 16 Νοεμβρίου και στην αίθουσα του Πνευματικού μας Κέντρου, θα ομιλήσει ο Πρωτοπρεσβύτερος

π. ΓΕΡΑΣΙΜΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ ΜΕ ΘΈΜΑ:

«ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ»

ΩΡΑ: 6 μ. μ.

 Παρακαλούμε για την παρουσία σας

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου ενός των Δώδεκα (14 Νοεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Απόστολος εκατάγετο από την Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, συμπολίτης ων Ανδρέου και Πέτρου των Αποστόλων. Πολύς δε ήτον ο θείος Απόστολος ούτος κατά την σύνεσιν, σχολάζων εις τας βίβλους των Προφητών, και παρθένος εις όλην του την ζωήν γνωριζόμενος. Τούτον ευρών ο Κύριος μετά το βάπτισμα εν τη Γαλιλαία, εκάλεσεν αυτόν εις το να του ακολουθήση, αυτός δε πάλιν απαντήσας τον Ναθαναήλ «Ον έγραψε, του είπε, Μωσής εν τω νόμω και οι Προφήται, ευρήκαμεν Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ» (Ιω. α’, 46). Και άλλα δε πολλά ρητά ευρίσκονται εις τα Άγια Ευαγγέλια, περί του Αποστόλου τούτου διαλαμβάνοντα.

Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης (14 Νοεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία, μαζί με την εύοσμη ανθοδέσμη των αναστάσιμων ύμνων, τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Γρηγορίου, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, του Οσίου Ευφημιανού της Λύσης στην πεδιάδα της Μεσαορίας και του νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου, πολιούχου της Ρόδου.
Πανηγυρίζουν οι κοινότητες, Άρσος Λεμεσού, Όμοδος και η τουρκοκρατούμενη κωμόπολη της Λύσης, η ενορία του Αγίου Φιλίππου στα Λατσιά και η πόλη της Θεσσαλονίκης.
Ο Γρηγόριος Παλαμάς καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Γεννήθηκε το 1296 από γονείς ενάρετους με έμφυτα χαρίσματα. Ο πατέρας του ήταν αρχικά συγκλητικός και κατόπιν μοναχός. Ένεκα ευφυΐας και επιμέλειας δεν άργησαν να προβάλουν και τα επίκτητα χαρίσματα γνώσης και επιστημοσύνης.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΞΟΡΙΑ Α΄ ΕΞΟΡΙΑ Β΄ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΑ ΚΟΙΜΗΣΗ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  Ο  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΕΞΟΡΙΑ  Α΄ ΕΞΟΡΙΑ Β΄ ΚΑΙ  ΜΑΚΑΡΙΑ  ΚΟΙΜΗΣΗ  

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

     Έτος 404, από αδίστακτη συμπαιγνία της αυτοκράτειρας Ευδοξίας και της Επισκοπικής της ξυνωρίδας, ο Κωνσταντινουπόλεως Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παίρνει το δρόμο της πρώτης εξορίας στη μακρινή Κουκουσό της Αρμενίας, «χωρίον πάσης της οικουμένης ερημότατον», όπου φτάνει μετά από εβδομήντα ημέρες οδυνηρή οδοιπορία υπό στρατιωτική συνοδεία …

    Το ταξίδι έχει στιγμές αρκετά καλές … Σε πολλά σημεία της πορείας κληρικοί, μοναχοί, και λαϊκοί, ανώνυμοι κι επώνυμοι υποδέχονται τον ιερό δέσμιο με τιμές Μάρτυρα και Αγίου και προσφέρονται να τον ανακουφίσουν με κάθε τρόπο… «Όσοι σπεύδουν να με συναντήσουν συνεχίζοντα την οδοιπορία στον τόπο της εξορίας, άλλοι από την Ανατολή, άλλοι από την Αρμενία, άλλοι από διάφορα μέρη της οικουμένης, με το που με αντικρίζουν, λύνονται σε ποτάμια δάκρυα, και θρήνους απανωτούς, καθώς αυτοί που με συνοδεύουν, με παραδίδουν στους επόμενους, που αρχίζουν με τη σειρά τους να οδύρονται δεινώς. Αυτά σας τα γράφω για να μάθετε ότι πολλοί άνθρωποι με συμπονούν, πράγμα που αποτελεί για μένα όχι μικρή παραμυθία»-5^η Επιστολή στην Ολυμπιάδα. 

      Έχει όμως και στιγμές πόνου και εξάντλησης … Οι εναλλαγές των κλιματολογικών συνθηκών, ο καύσωνας την ημέρα, το ψύχος κι η υγρασία τη νύχτα, η κούραση απ’ την πεζοπορία, η απουσία στοιχειώδους ιατρικής βοήθειας, η έλλειψη των αναγκαίων προμηθειών, ανακαλούν πονοκεφάλους του,  βασανιστικά στομαχικά προβλήματα, κάνουν μαρτυρικό το μακρύ οδοιπορικό.

Στην Χριστιανική Εστία Πατρών ο π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης

 

«Καλύτερα στα χέρια των Ισαύρων παρά στα χέρια του Επισκόπου Φαρέτριου…»

«Καλύτερα στα χέρια των Ισαύρων παρά στα χέρια του Επισκόπου Φαρέτριου…»

Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος περιγράφει στην Διακόνισσα Ολυμπιάδα τα όσα υπέστη στην Καισάρεια από τον Επίσκοπο Φαρέτριο:

«Ἐπρόκειτο νά μποῦμε στήν Καππαδοκία, ἀφοῦ εἴχαμε πλέον γλυτώσει ἀπό τά χέρια τοῦ ἐπισκόπου τῆς Γαλατίας, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶχε ἀπειλήσει μέ θάνατο. Τότε μᾶς συνάντησαν πολλοί ἄνθρωποι, λέγοντας: “Ὁ Φαρέτριος σέ περιμένει μέ ἀγωνία καί πηγαινοέρχεται ἀνησυχώντας μήπως προσπεράσετε καί δέν καταφέρει νά σέ συναντήσει. Ἔχει ξεσηκώσει μάλιστα γιά τήν ὑποδοχή σου καί ὅλα τά μοναστήρια, ἀνδρικά καί γυναικεῖα καί κάνει τά πάντα, ὥστε νά σέ δεῖ, νά σέ ἀσπασθεῖ καί νά σοῦ δείξει ὅλη τήν ἀγάπη του”. Ἐγώ βέβαια, τά ἄκουγα ὅλα αὐτά, ἀλλά στήν πραγματικότητα δέν πίστευα τίποτα ἀπό τά λεγόμενά τους. Τό μόνο πού σκεπτόμουν ἦταν ὅτι ἀσφαλῶς μέ περίμεναν ἀκριβῶς τά ἀντίθετα. Δέν ἔλεγα ὅμως τίποτα ἀπ’ αὐτά πού εἶχα μέσα μου σ’ ἐκείνους πού μοῦ τά μετέφεραν.

Ὅταν τελικά φθάσαμε στήν Καισάρεια, ἀναμμένος ἀπό τή φλόγα τοῦ πολύ ὑψηλοῦ πυρετοῦ, ἀποκαμωμένος καί ὑποφέροντας μέχρι θανάτου, βρῆκα ἐπιτέλους ἕνα κατάλυμμα στήν ἄκρη τῆς πόλης. Ἀμέσως μετά, φρόντισα νά βρῶ κανένα γιατρό γιά νά μέ βοηθήσει νά σβήσω τό καμίνι τοῦ πυρετοῦ πού μέ κατέκαιε. Ἦταν τό κορύφωμα τοῦ τριταίου πυρετοῦ, τόν ὁποῖο ἐπιβάρυνε ἡ ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας, ἡ κόπωση, ἡ συντριβή, ἡ ἀπουσία ἀνθρώπων πού νά μέ διακονοῦν, ἡ ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἡ ἔλλειψη ἰατρικῆς παρακολούθησης, ἡ καταπόνηση ἀπό τή ζέστη καί τίς ἀγρυπνίες.

Μία ευχάριστη είδηση:

Μία ευχάριστη είδηση:

Με μεγάλη χαρά η Ορθόδοξη Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής ανακοινώνει την έκδοση της πρώτης Κατηχήσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κινεζική γλώσσα.

Δεν πρόκειται για μετάφραση από προϋπάρχουσα Κατήχηση στα Ελληνικά ή στα Αγγλικά αλλά για πρωτότυπη εργασία η οποία αξιοποιεί τις ιδιαιτερότητες της Άπω Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Ασίας καθώς και την πολυετή εμπειρία όσων διακονούν στην Ορθόδοξη Μητρόπολη Χονγκ Χονγκ και Άπω Ανατολής.

Πρωτεργάτης αυτής της θαυμάσιας προσπάθειας είναι ο Αρχιμανδρίτης Ιωνάς Μούρτος, Αρχιερατικός Επίτροπος Ταϊβάν.

Η έκδοση της Κατηχήσεως είναι το αποτέλεσμα πολυετούς μελέτης και εργασίας του π. Ιωνά και των συνεργατών του. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!

Άκουε καλάς διδασκαλίας

«Άκουε καλάς διδασκαλίας και διατήρει την καρδίαν σου με την μελέτην των» μας προτρέπει ο Μέγας Άγιος Βασίλειος (Ε.Π.Ε. 8,117). 

Από πέρυσι είχα να πάω, αφού απουσίαζα το μεγαλύτερο διάστημα, στον Κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής, για συζήτηση θεμάτων πνευματικής οικοδομής, μέσα από τα κείμενα της Αγίας Γραφής και Πατέρων ης Εκκλησίας, όπως με υπέροχο τρόπο μας τα μεταφέρει ο κ. Παναγιώτης Γεωργαντόπουλος στο Ναό της Μεταμορφώσεως του Σκαγιοπουλείου κάθε Πέμπτη 5μμ-6μμ. στην Πάτρα.

Όταν επανακάμψω ελπίζω να πάω ξανά.

Α.Κ.Κ

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ 15Ος ΑΙΩΝΑΣ ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ - Σοφία Καυκοπούλου

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ 15^Ος ΑΙΩΝΑΣ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

 

Σοφία Καυκοπούλου

Δημοσιογράφος – υπ. Δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας

 
Δ’ ΜΕΡΟΣ
 
Εκτός από την παιδεία, την εκπαίδευση και τα μνημεία τού λόγου, το πνεύμα τού ουμανισμού, επηρέασε κάθε μορφή τέχνης. Όλοι οι πλούσιοι, αλλά και η επίσημη Εκκλησία, διαγκωνίζονταν προς άγραν εξόχων καλλιτεχνών, για τη δημιουργία έργων τέχνης που στόλιζαν τοίχους, οροφές, αλλά και την εξ ολοκλήρου ανοικοδόμηση κτηρίων με τα παραπάνω πρότυπα. Η ιταλική Αναγέννηση, εμπνεόμενη από την αρχαιότητα, προχώρησε πέρα από τη μεσαιωνική θρησκευτικότητα, στο πεδίο των ανθρωπιστικών σπουδών και τού μυθολογικού και νατουραλιστικού στοιχείου. Η Παλαιολόγεια Αναγέννηση, που ήδη συντελείτο στο Βυζάντιο, μετέφερε στην Δύση την επαναξιολόγηση τού αρχαίου κόσμου, το μικρόβιο τής ενασχόλησης με τα αρχαία έργα, σε έναν άλλο τόπο, που κι εκείνος είχε γίνει ένα  θέατρο ζυμώσεων^[1].
Ακόμη, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, λίγο πριν το οριστικό τέλος της, ζήτησε επανειλημμένως βοήθεια από την Δύση, χρησιμοποιώντας πρεσβείες λογίων, μορφωμένων προσωπικοτήτων, οι οποίοι θα μπορούσαν να εκφράσουν με τον πιο ορθό τρόπο τα αιτήματα τους και να δημιουργήσουν «γέφυρα» σωτηρίας για το Κράτος. Αυτόν τον ρόλο έπαιξαν πολλάκις, οι λόγιοι που βρίσκονταν τα χρόνια εκείνα στην Εσπερία και διέσπειραν την αρχαιοελληνική γραμματεία και τούς θησαυρούς της.

π. Αλέξιος Ιστρατόγλου: Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, το στόμα του Χριστού και του Παύλου

Ο Άγιος Χρυσόστομος ήτανε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα η οποία αναμόρφωσε την Εκκλησία. Προσπίπτουμε στην αγάπη του, στη φιλανθρωπία του που είναι αποτέλεσμα της φιλανθρωπίας του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
 
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου ((Ιωάννου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Αλέξιος Ιστρατόγλου, Αντισυνταγματάρχης, Στρατιωτικός Ιερέας Ναυστάθμου Σαλαμίνας.
Η   αγρυπνία   και   η   ομιλία   εντάσσονται   στο   πλαίσιο   του προγράμματος   «ΕΝΟΡΙΑ   εν   δράσει...».
 
Ο π. Αντώνιος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στη μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, την αγιότητα, την πνευματική προσφορά και το σπουδαίο εκκλησιαστικό έργο του, παρουσιάζοντας τον Άγιο ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Χθες το βράδυ

Χθες το βράδυ συνάντησα τον Σπήλιο, τον έχω δει στον δρόμο κάποιες φορές. Μετά από καιρό είδα και τον Νίκο, ο οποίος τράβηξε σε «ανάμνηση και την φωτογραφία. Τον λίγο χρόνο που κυκλοφορώ στην Πάτρα αναλογίζομαι  «..όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν» ή «τίποτα δε ζει παντοτινά..». Είναι μια κοινή παραδοχή, ένας κοινός τόπος, ένας τρόπος να χρυσώνεις το χάπι μιας μοναξιάς μιας αποκοπής από το παρελθόν. Να δίνεις μια εξήγηση στον εαυτό σου για το ότι τελικά και οι φιλίες τελειώνουν, «όπως όλα τα ωραία»....

Χάρηκα που τους είδα προτού φύγω… 

Α.Κ.Κ.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ ..

Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ:

Η έκθεση της Ελένης Πολυχρονάτου στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά

ΣΤΙΣ 16-22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

 Υπάρχουν στιγμές που, μέσα στον θόρυβο και την αποξένωση της σύγχρονης καθημερινότητας, ο άνθρωπος αναζητά έναν χώρο για να ανασάνει πνευματικά. Η νέα έκθεση της Ελένης Πολυχρονάτου στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά λειτουργεί ακριβώς με αυτόν τον τρόπο: ως ένα αισθητικό και υπαρξιακό καταφύγιο που επαναφέρει την ανθρώπινη υπόσταση στο κέντρο, μακριά από την ισοπέδωση και τη ρευστότητα των καιρών.
 Παρακολουθώντας κανείς τη δημιουργική πορεία της Πολυχρονάτου, διακρίνει αμέσως την ειλικρίνεια και το βάθος της αναζήτησής της. Δεν πρόκειται απλώς για μια εικαστικό με στέρεες ακαδημαϊκές βάσεις –πτυχιούχο Ζωγραφικής και Γλυπτικής της ΑΣΚΤ και Διδάκτορα στην ιστορία και θεωρία της τέχνης στον δημόσιο χώρο– αλλά για μια δημιουργό που αντιλαμβάνεται την τέχνη ως πνευματική άσκηση και ουσιαστική πράξη επικοινωνίας.

Κυκλοφόρησε το τεύχος (179) του περιοδικού "ΠΑΡΙΑΝΑ"

"ΠΑΡΙΑΝΑ"

Προβολής και ανάδειξης της πολιτιστικής 

κληρονομιάς της Πάρου

 

Κυκλοφόρησε το τεύχος 179

Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2026

του περιοδικού  "ΠΑΡΙΑΝΑ"

 

Με αναφορές στην ιστορία, Αρχαιολογία, Λαογραφία, τα Γράμματα και την Τέχνη της Πάρου και Αντιπάρου. 

 

Ιδιοκτήτης, εκδότης διευθυντής

Νίκος Χρ. Αλιπράντης

Δερβενακίων 57,  172 37  Υμηττός

Τηλ: 2107625248

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Σύντομη ομιλία του ιατρού - θεολόγου Δημητρίου Τσαντήλα για τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - Σαρανταλείτουργο Χριστουγέννων

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μέγας φωστήρ, και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος, εκατάγετο από την μεγαλόπολιν Αντιόχειαν, υιός ων γονέων ευσεβών, πατρός μεν, Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Ανθούσης. Ευθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του, πολλήν αγάπην και έρωτα είχεν ο Άγιος ούτος εις τους λόγους και τα μαθήματα. Δια τούτο εις ολίγον καιρόν επέρασεν όλην την σοφίαν των Ελλήνων και των Χριστιανών, και έγινεν άκρος κατά την λογικήν και ρητορικήν τέχνην και κάθε επιστήμην. Όθεν δια την προκοπήν και αρετήν του, από μεν τον Άγιον Μελέτιον τον Πατριάρχην Αντιοχείας, έγινε κληρικός, ήτοι Αναγνώστης. Από δε τον Αντιοχείας Φλαβιανόν, έγινε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Πολλούς δε λόγους συνέταξεν ο χρυσούς αυτού κάλαμος, σχεδόν υπερβαίνοντας αριθμόν, τόσον περί μετανοίας, όσον και περί της των ηθών ευκοσμίας και καταστάσεως. Και πάσαν σχεδόν ερμήνευσε την θεόπνευστον Γραφήν.

Μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (13 Νοεμβρίου)

Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ιωάννου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου εκ μεταθέσεως από τις 14 Σεπτεμβρίου, για να μην στερείται την τιμή ένεκα της εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Ο Χρυσόστομος είναι ένας εκ των τριών μεγάλων Ιεραρχών, διδάσκαλος της οικουμένης και προστάτης των Ελληνικών Γραμμάτων. Θεωρείται μέγας φωστήρ της τρισηλίου Θεότητος, «το θεόπνευστο όργανο, ο μιμητής των Αποστόλων». Γεννήθηκε το 347 μ.Χ. στην Αντιόχεια από ευσεβείς χριστιανούς, το Σεκούνδο και την Ανθούσα. Ευφυής και πολυτάλαντος, διακρίθηκε στις επιστήμες. Μελέτησε εις βάθος τα ελληνικά γράμματα και σπούδασε στη Συρία κοντά στον ξακουστό ρητοροδιδάσκαλο Λιβάνιο. Ιδιαίτερα εντρύφησε στη μελέτη των Γραφών και απέκτησε βαθιά θεολογική μόρφωση. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αφοσιώθηκε στο μοναχικό βίο.

Τι άραγε;

 

Η διαφθορά της διπλανής πόρτας - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η διαφθορά της διπλανής πόρτας

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Κάποτε μια υπόθεση διαφθοράς προκαλούσε πραγματικό σεισμό. Σήμερα χρειάζεται σχεδόν να συνοδεύεται από κινηματογραφικό σενάριο για να συγκινήσει την κοινή γνώμη. Επίορκοι υπάλληλοι, παράνομες συναλλαγές, χρηματισμοί, εξυπηρετήσεις, κυκλώματα. Κάθε τόσο μια καινούργια αποκάλυψη έρχεται να προστεθεί στην προηγούμενη. Και ο πολίτης; Σηκώνει τους ώμους. «Σιγά το καινούργιο!», σχολιάζει, πίνοντας τον καφέ του. Αυτή η φράση ίσως αξίζει περισσότερη προσοχή από δεκάδες τηλεοπτικά παράθυρα.

Η διαφθορά δεν κατοικεί αποκλειστικά σε υπουργικά γραφεία ή πολυτελή επιχειρηματικά κτίρια. Μπορεί να εμφανιστεί σε δημόσιες υπηρεσίες, επαγγελματικούς χώρους, οργανισμούς, επιχειρήσεις, στα γήπεδα, ακόμη και σε θεσμούς που έχουν ως αποστολή τους να προστατεύουν την κοινωνία. Δεν σημαίνει ότι όλοι είναι διεφθαρμένοι. Σημαίνει ότι κανένας χώρος δεν διαθέτει αυτομάτως πιστοποιητικό ηθικής ακεραιότητας. Και εδώ αναλαμβάνει δράση η τηλεοπτική βιομηχανία της αγανάκτησης.

«Αποκλειστικό!», αναφωνεί ο παρουσιαστής. «Συγκλονιστικές αποκαλύψεις!», συμπληρώνει ο επόμενος. Οι ίδιες πληροφορίες επαναλαμβάνονται επί ώρες, με δραματική μουσική, υπονοούμενα και ατελείωτες αναλύσεις. Μέχρι να εμφανιστεί το επόμενο περιστατικό και να αρχίσει καινούργιος κύκλος συγκλονισμού. Μόνο που ο συνεχής θόρυβος δεν παράγει πάντοτε συνείδηση. Μερικές φορές παράγει ανοσία.

"Απόλαβε το Θρόνου σου Άγιε…"

 "Απόλαβε το Θρόνου σου Άγιε…"

Στην εορτή του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου ιερά λείψανα φυλάσσονται στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστατεί "από του Παραθρονίου" τόσο κατά τον Εσπερινό της εορτής, όσο και κατά την Θ. Λειτουργία. Σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στον θρόνο τίθεται τιμητικώς η εικόνα του ιερού Χρυσοστόμου, ενώ ο Μ. Εκκλησιάρχης τοποθετεί δίπλα στην εικόνα και την ποιμαντορική ράβδο του αγίου. Οι ιερείς και οι διάκονοι που πρόκειται να λειτουργήσουν “λαμβάνουν καιρό” όχι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, αλλά από την ιερά εικόνα του αγίου, ο οποίος παραμένει πάντοτε ζωντανός στη μνήμη της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.