Μην πειράζετε τις ρυτίδες μου!

 

Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. - Γιώργος Σεφέρης

«Σκέψη του παροδικού που σε παραλύει.
Σπίτια, θάνατοι, χωρισμοί.
Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς.
Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις,
καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς,
καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς.
Αν το σκεφτείς έτσι,
θα μπορέσεις και στη χαμηλότερη στιγμή να στηριχτείς,
 γιατί κι αυτή θα ανήκει
σ’ έναν από τους καιρούς της ζωής σου».

Γιώργος Σεφέρης 

(Μέρες Γ’ 1934-1940)

Τι είναι για μένα ο άλλος: Τι είναι ο ξένος και ο διαφορετικός; Ενόχληση; Απειλή; - ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Ευχαριστώντας και συγχαίροντας από καρδιάς τον φίλο Γιάννη Αντωνόπουλο John Antono για τον κρυστάλλινο (σε διαύγεια και κοφτερότητα) σχολιασμό των πεποιθήσεων Θάνου Τζήμερου, προσυπογράφω παραθέτοντας κείμενό μου από το 2015, που νομίζουμε τάχα πως είναι μακρινό (η προέλευση του κειμένου, στο τέλος):

«Τι είναι για μένα ο άλλος: Τι είναι ο ξένος και ο διαφορετικός; Ενόχληση; Απειλή;

Όρος της ύπαρξής σου, απαντούν οι Τρεις Ιεράρχες. Και αναπτύσσουν μιαν ανθρωπολογία, όπου η μοναδικότητα του κάθε προσώπου δεν σημαίνει άτομο περίκλειστο στα συστατικά του, αλλά υποκείμενο που αληθεύει μόνο στο βαθμό που αγαπητικά ανοίγεται στον άλλον. Μια ανθρωπολογία οικουμενική, πανανθρώπινη, που δεν αναγνωρίζει περιούσιους λαούς και ανώτερα έθνη, αλλά μόνο ανθρώπους, παιδιά του ίδιου Θεού. Απέναντι σ’ αυτή την ανθρωπολογία (στην οποία ουσιαστικά ανταμώνουν όλοι οι άνθρωποι που έχουν έγνοια για το δίκιο και την αδελφοσύνη) ορθώθηκε κατά τον 20ό αιώνα το δαιμονικό: το σκοτάδι που χωρίζει τους ανθρώπους σε πλήρεις τάχα ανθρώπους και σε υπανθρώπους. Μόλις προχθές συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από την απελευθέρωση του Άουσβιτς. Αλλά κι αυτό δεν είναι ένα κλεισμένο παρελθόν. Οι βρικόλακες του Ναζισμού εγείρονται από τους τάφους τους και διεκδικούν ψυχές – πάνω απ’ όλα, ψυχές νεανικές. Τι έχουν γράψει οι εγχώριοι εκπρόσωποί τους σε ένα μανιφέστο με τίτλο “Η Άρεια θρησκευτικότητα”: Χλευάζουν τον Χριστιανισμό και καταλήγουν: “Τον Χριστιανισμό χαρακτηρίζει η μεσσιανική ελπίδα, [...] η προκατάληψη υπέρ των ‘καταπιεσμένων’ [...]. Γι’ αυτό ο Χριστιανισμός είναι ο μπολσεβικισμός της αρχαιότητας” [περιοδικό Χρυσή Αυγή 37 (1988), σ. 11]».

Ιερόν Πηδάλιον και Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης - Πέτρου Ρηγάτου

 

Ιερόν Πηδάλιον και Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

 

Άρθρον υπό του κ. Πέτρου Ρηγάτου 

Δικηγόρου παρ΄Αρείω Πάγω

Μ.Δ.Ε.

 Νομικού Συμβούλου της Ι.Μητροπόλεως Πατρών

 

Μέσα εις το πλήθος των σπουδαίων και πολύτιμων εκκλησιαστικών συγγραμμάτων του πεπαιδευμένου σοφού διδασκάλου της Εκκλησίας οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, Ευεργετινός, Περί συνεχούς Θείας Μεταλήψεως, Συμβουλευτικόν Εγχειρίδιον, Θεοτοκάριον, Αόρατος Πόλεμος, Πνευματικά Γυμνάσματα, Χρηστοήθεια, Εξομολογητάριον, Νέον Εκλόγιον,  Νέον Μαρτυρολόγιον, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού, Λόγος εγκωμιαστικός εις τον Άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον, Ευχολόγιον, Απάνθισμα Ψαλτηρίου, Νέα Κλιμαξ, Άπαντα Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Ομολογία Πίστεως, Υμνογραφικά και πλείστα όσα εκδοθέντα και ανέκδοτα) ανεκτίμητη διαχρονικήν και οικουμενικήν αξίαν κατέχει το Ιερόν Πηδάλιον. Είναι πράγματι το σπουδαιότερον έργον το οποίον προσέφερεν εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν ο χαρισματούχος, πολυτάλαντος και φωτισμένος από το Άγιον Πνεύμα Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Το Πηδάλιον της νοητής Νηός της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής των ορθοδόξων Εκκλησίας, δηλαδή άπαντες οι Ιεροί και Θείοι Κανόνες των αγίων και πανευφήμων αποστόλων, των αγίων οικουμενικών και τοπικών συνόδων και των κατά μέρος θείων Πατέρων, ερμηνευόμενοι υπό Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου Μοναχού.

Καλοκαιρινή εορτή του Εκκλησιαστικού Παιδικού Σταθμού «Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

«Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Εγλυκάδα Πατρών

Την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία η καλοκαιρινή εορτή του Εκκλησιαστικού Παιδικού Σταθμού «Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, στις εγκαταστάσεις του Σταθμού, στην Εγλυκάδα Πατρών.

Η όμορφη εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στα παιδιά, τα οποία με τον αυθορμητισμό, τη χαρά και το ταλέντο τους παρουσίασαν ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με τραγούδια, χορούς και θεατρικά δρώμενα, σκορπίζοντας συγκίνηση και χαμόγελα στους γονείς, στους συγγενείς και σε όλους τους παρευρισκομένους.

Ο υπεύθυνος του Εκκλησιαστικού Παιδικού Σταθμού, πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος, ευχαρίστησε θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο για την αδιάκοπη πατρική αγάπη, την εμπιστοσύνη και την πολύτιμη στήριξή του προς τον Εκκλησιαστικό Παιδικό Σταθμό.

Τα πρόσωπα που αναφέρονται στην περικοπή Ρωμαίους 16:1-16 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τα πρόσωπα που αναφέρονται στην περικοπή Ρωμαίους 16:1-16

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Αποστόλου Ακύλα (εκ των Εβδομήκοντα) στις 14 Ιουλίου, το Αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας είναι η περικοπή Ρωμ. 16:1-16. Εκεί ο Απόστολος Παύλος μας δίνει έναν κατάλογο ανθρώπων τους οποίους γνώρισε και συνεργάσθηκε. Αποστέλλει σε αυτούς χαιρετισμό. Συγχρόνως αναγνωρίζει την εκκλησιαστική διακονία και προσφορά τους.

Πίσω από τα ονόματα που παρουσιάζει ο Παύλος κρύβεται μία μικρή εικόνα της πρώτης Εκκλησίας. Άνδρες και γυναίκες, διαφορετικές καταγωγές, διαφορετικά διακονήματα, κόπος, θυσία, εμπιστοσύνη. Σε αυτή την περικοπή η Αποστολική Εκκλησία παίρνει σάρκα και οστά. Ο Παύλος αποτυπώνει την εκκλησιαστική ζωή, η οποία εκφράζεται μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα, διακονίες και σχέσεις.

Η Φοίβη

Πρώτη μνημονεύεται η Φοίβη, «διάκονον τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρεαῖς». Ο Παύλος τη συστήνει θερμά στους Ρωμαίους και τους ζητά να τη δεχθούν «ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων» και να τη βοηθήσουν σε ό,τι έχει ανάγκη. Η αναφορά αυτή δείχνει ότι η Φοίβη δεν ήταν ένα απλό μέλος της κοινότητας, αλλά πρόσωπο με αναγνωρισμένη διακονία και πρακτική προσφορά. Η Εκκλησία τη μνημονεύει ως υπόδειγμα γυναικείας διακονίας στην αποστολική εποχή.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ 

ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ ΥΠΟ ΤΟΥ 

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Ι. Ν. Αγ. ΜΑΡΙΝΑΣ ΛΑΜΠΡΕΪΚΩΝ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

Ο Άγιος Μάρτυς Ιούστος (14 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εκατάγετο από την πόλιν της Ρώμης, στρατιώτης ων εις τόπον καλούμενον Νούμερα, υποκάτω εις τον Κλαύδιον τριβούνον. Γυρίζωντας δε μίαν φοράν από τον πόλεμον των βαρβάρων, εναντίον των οποίων επολέμησε μαζί με τους συστρατιώτας του, ήλθεν εις έκστασιν, και βλέπει ένα σταυρόν κρυσταλλοειδή, από δε τον σταυρόν ευγήκε φωνή, η οποία τον εδίδαξε το της ευσεβείας μυστήριον. Όθεν πηγαίνωντας εις την Ρώμην, εμοίρασε τα υπάρχοντά του εις τους πτωχούς, και κατ’ ιδίαν ευρισκόμενος, ευφραίνετο διατί απόκτησε την πίστιν του Χριστού. Αφ’ ου δε εφανερώθη εις τον τριβούνον Κλαύδιον, ότι ο Άγιος επίστευσεν εις τον Χριστόν, επήρεν αυτόν εκείνος και τον εσυμβούλευε να λυπηθή την νεότητά του, και να παραιτήση την πίστιν του Χριστού.

Μνήμη του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (14 Ιουλίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ακύλα, εκ των Εβδομήκοντα Μαθητών του Κυρίου, ο οποίος αναδείχθηκε σε επίσκοπο Λευκάδος, και του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, του σοφωτάτου της Εκκλησίας Πατρός και Διδασκάλου.
Ο Νικόδημος γεννήθηκε στη νήσο Νάξο το 1749 μ.Χ. από γονείς ευσεβείς και ενάρετους. Η μεγάλη αφοσίωση της μητέρας του, Αναστασίας, την οδήγησε στην Εκκλησία και αργότερα ελεύθερα στον ασκητικό βίο, μονάζοντας στη Μονή Χρυσοστόμου της Νάξου.
Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε στη γενέτειρά του. Είχε διδάσκαλο τον Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο, αδελφό του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Κατόπιν μετέβη στην Ελληνική Σχολή της Σμύρνης, όπου έλαβε ανώτερη μόρφωση και διευρυμένη παιδεία.

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026 ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  12  ΙΟΥΛΙΟΥ  2026

ΤΟΥ  ΕΝ  ΑΓΙΟΙΣ  ΠΑΤΡΟΣ  ΗΜΩΝ ΟΣΙΟΥ  ΠΑΪΣΙΟΥ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

        Χτες Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Οσίου Παϊσίου και η Εκκλησία ήταν γεμάτη, υπέρ διπλάσιοι από τις πρότερες οι χριστιανοί ορθόδοξοι. Ο Αγιορείτης Μοναχός Παϊσιος κοιμήθηκε στο όνομα του Κυρίου το 1994 και Άγιο Κατατάχτηκε το 2015, δηλαδή, στα πρώτα 21 χρόνια, από τη Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπό την προεδρία του και νυν Παναγιώτατου κ. Βαρθολομαίου, 24 χρόνια τότε οιακοστρόφου του Οικουμενικού θρόνου, αλλά και έχοντος στο μεταξύ «πετροβοληθεί» αγρίως με μύριες μικρονοϊκές ανοησίες για τα ως τότε μεγάλα του ανοίγματα !

     Είδε όμως, άκουσε, κατάλαβε, πρόσεξε την πόση ανάπαψη ψυχής που ένιωθε κοντά του κύμα επισκεπτών, και έκρινε ότι η περίπτωση του μοναχού Παϊσίου ανάμεσα στους τόσους του Αγίου Όρους, κομίζει αδιάψευστα την έκτακτη Χάρη που προσφέρει η ανερμήνευτη βουλή της Αγάπης του Θεού σε «μωρά του κόσμου τούτου», και ήταν ένα από αυτά, «ίνα τους σοφούς καταισχύνη» ! Και «ένα από τα ασθενή ίνα καταισχύνη τα ισχυρά, και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα … και τα μη όντα, ίνα τα όντα καταργήση, όπως μη καυχήσηται πάσα σαρξ ενώπιον του Θεού»-1Κο.1,27κε. Ακουέτωσαν ταύτα πάντες οι μεγαλαυχούντες νυν θεολόγοι, κληρικοί τε και λαϊκοί, καταριθμώντας μάλιστα κλιμακωτά σειρά όλη από μεταπτυχιακά ! 

ΕΟΡΤΗ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΛΗΜΝΩ ΑΓΙΩΝ 2026

  Πανδήμως και μέσα σε κλίμα πνευματικής χαρμονής, εορτάστηκε η Σύναξη πάντων των εν Λήμνω διαλαμψάντων Αγίων στο ακριτικό νησί μας, με επίκεντρο τον περίβλεπτο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας Τριάδος Μυρίνης, τον οποίο, τόσο αφ’ εσπέρας όσο και ανήμερα της εορτής, πιστοί κάθε ηλικίας κατέκλυσαν, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Τοπικής Εκκλησίας για πνευματικό ανεφοδιασμό και απόδοση της οφειλομένης τιμής στις ιεραρχικές, μαρτυρικές και οσιακές εκείνες μορφές, που καθαγίασαν κατά καιρούς τον τόπο, θαυματούργησαν και στήριξαν τους προπάτορές μας στην πίστη του Χριστού, ώστε το ιστορικό νησί του Αρχιπελάγους, όχι μόνο να σκιάζεται, κατά τον Σοφοκλή, από τον Άθωνα, αλλά και να περιφρουρείται επί αιώνες από τους Αγίους του.

Αναλυτικότερα, την παραμονή της εορτής, Σάββατο, 11 Ιουλίου 2026, προ της ενάρξεως του Εσπερινού, ο ευαγής κλήρος και ο φιλάγιος λαός του Θεού υποδέχθηκαν, στα προπύλαια του Ναού, αποτμήματα αγίων και ιερών λειψάνων, φυλασσόμενα σε ενοριακούς Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, με πρώτο και κορυφαίο εκείνο του Αγίου μεγαλομάρτυρος Σώζοντος, κραταιού προστάτου και εφόρου της νήσου μας.

Προσκυνώντας τη ζακέτα … - Κώστας Γιαννακίδης

Προσκυνώντας τη ζακέτα …

Κώστας Γιαννακίδης

Η επίσημη Εκκλησία, αλλά και το Πατριαρχείο, πώς δέχονται αυτήν την κατάφορη προσβολή στις αξίες της ορθόδοξης πίστης; Πώς γίνεται και ευλογούν μία ζακέτα; Υπάρχει ένα σημείο όπου τελειώνει το θρησκευτικό και αρχίζει το γραφικό ή το κωμικό. Είναι το ίδιο σημείο από το οποίο και μετά η πίστη ευτελίζεται και ανερυθρίαστα μετατρέπεται σε μπίζνα.

Πριν από μερικά χρόνια επισκέφθηκα ένα γνωστό μοναστήρι στα Δωδεκάνησα. Στην είσοδο του ιερού ναού ήταν τοποθετημένη, σε αναλόγιο, μία εικόνα του Αγίου Παϊσίου. Μου έκανε εντύπωση καθώς ο Παΐσιος δεν είχε την παραμικρή σχέση με τη μονή. Ρώτησα σχετικά ένα μοναχό. «Μα, είναι ο αγαπημένος άγιος των ανθρώπων αυτόν τον καιρό», απάντησε.

Σωστό. Δεν γνωρίζω αν η παρουσία του στην είσοδο του ναού τόνωσε τις προσευχές ή το παγκάρι, αλλά, πράγματι, με όρους αγοράς, ο Παΐσιος είναι ο πιο δημοφιλής άγιος των καιρών μας. Αυτό οδήγησε και το Οικουμενικό Πατριαρχείο να άρει τις αρχικές επιφυλάξεις του για την αγιοποίηση του. Το Φανάρι είναι πολύ προσεκτικό με θέματα που άπτονται των ελληνοτουρκικών σχέσεων και ο λόγος του γέροντα ήταν εμποτισμένος με αρνητισμό κατά της Τουρκίας.

Τα κηρύγματα σήμερα δεν έχουν επίπεδο - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 

Τα κηρύγματα σήμερα δεν έχουν επίπεδο 

Με τον π. Θεοδόσιο Μαρτζούχο.

Το κήρυγμα δεν είναι ένα πρόσθετο σχόλιο μέσα στη λατρεία ούτε μια ευσεβής γενικολογία που απλώς συμπληρώνει τη Θεία Λειτουργία.

Ανήκει οργανικά στη λατρεία του Λόγου και καλείται να ανοίγει τον άνθρωπο στην αλήθεια του Ευαγγελίου, να φωτίζει τη συνείδηση και να τον οδηγεί βαθύτερα στη ζωή της Εκκλησίας. Με τον π. Θεοδόσιο Μαρτζούχο, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως & Πρεβέζης. Όταν όμως ο εκκλησιαστικός λόγος μένει απροετοίμαστος, αόριστος ή αποκομμένος από τις πραγματικές αγωνίες των ανθρώπων, χάνει τη δύναμή του και γίνεται κουραστικός. Ο ιερέας δεν καλείται να μιλά απλώς «από καρδιάς», αλλά να κοπιάζει, να μελετά και να προσφέρει λόγο που να έχει ουσία, αλήθεια και ποιμαντική ευθύνη.

Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, στὴ Ζουμπάτα Πατρῶν

Ἡ ὀρεινὴ Ζουμπάτα τῶν Πατρῶν, ἑόρτασε τὴν μνήμη (ἐκ μεταθέσεως), τοῦ ἡρωικοῦ καὶ ἁγίου τέκνου της, Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη τὸ 1750, σ΄ αὐτὸν τὸν ἱστορικὸ τόπο, ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του Κανέλλο καὶ Μαλάμω.

Ἡ πορεία του συγκλονιστική, ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν Πατρίδα παραδειγματική, ἡ πίστη του στὸν ἀληθινὸ Θεό θυσιαστική. Σὲ ἡλικία 27 ἐτῶν ἐχειροτονήθη Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας. Ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὸ Γένος. Φυλακίστηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὶς φοβερὲς φυλακές της Τριπολιτςᾶς. Κατεστάθη ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Μητροπολίτης Βιδύνης (περιοχὴ Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ἀνῆκε τότε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο) καὶ ἐκεῖ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος. Τέλος κατεστάθη Μητροπολίτης Δέρκων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἔλαμψε ὥσπερ φαεινὸς ἀστήρ, ἀξιωθεὶς μαρτυρίων στὶς φυλακὲς τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ ἄλλους Ἀρχιερεῖς καὶ ἐν τέλει μαρτυρικοῦ θανάτου δι΄ ἀπαγχονισμοῦ, στὶς 3 Ἰουνίου 1821.

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα η πρώτη επίσημη πανήγυρη του Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Παραλία Πατρών.

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα η πρώτη επίσημη πανήγυρη του Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Παραλία Πατρών.

Με τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, εορτάσθηκε με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα η ιερά πανήγυρη του Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ιερό Παρεκκλήσιο είναι νεοανεγερθέν, αποτελώντας καρπό της πίστεως, της ευλαβείας και της αγάπης ευσεβών χριστιανών προς τον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας. Πριν από έναν χρόνο, τα θυρανοίξια του Ιερού Παρεκκλησίου ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, σηματοδοτώντας την έναρξη της λειτουργικής ζωής του νέου αυτού ιερού χώρου, ο οποίος ήδη αποτελεί σημείο πνευματικής αναφοράς για την περιοχή.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις άρχισαν το βράδυ του Σαββάτου με την τέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού και συνεχίσθηκαν με την Ιερά Αγρυπνία. Των ιερών ακολουθιών προεξήρχε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χριστόφορος Μυτιλήνης, ο οποίος κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του αναφέρθηκε στη ζωή του Οσίου Παϊσίου, μεταφέροντας συγκινητικά περιστατικά και πνευματικά ωφέλιμα παραδείγματα από την αγία βιοτή του.

Οφείλουμε να αντισταθούμε μέχρις εσχάτων για την προστασία της Μονής Σινά - Αρχιεπίσκοπος πρ. Σιναίου Δαμιανός

 

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ πρώην ΣΙΝΑΙΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

Αθήνα, 12/07/2026

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου και Σιναΐτου

 

 Σεβασμιώτατε Ἅγιε Ἀδελφέ κ. Συμεών 

καὶ ἀγαπητοί πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σινᾶ, οἱ παροικοῦντες

 ἐν τῷ παρόντι ἐν τῇ Ἱ. Μονῇ

Με βαθύ σεβασμό προς την μακραίωνη ιστορία της Μονής μας, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ σε όλους σας ως πατέρας, με λόγο ειρηνικό αλλά και με την ευθύνη που επιβάλλει η θέση μου, έχοντας αληθινή αγωνία για την ενότητα της αδελφότητας και το μέλλον της Μονής μας.

Καθώς πορευόμαστε προς το μέλλον, ας θυμόμαστε ότι κάθε εποχή αποκαλύπτει όχι μόνο τις δυνάμεις αλλά και τις αδυναμίες όλων. Δεν είναι της παρούσης να κάνουμε απολογισμό για όσα συνέβησαν ανάμεσά μας· όμως δεν μπορώ να παραβλέψω ότι υπήρξαν πράξεις και συμπεριφορές που εξέθεσαν ιστορικά την Μονή και διαπόμπευσαν εμένα προσωπικά, αλλά και τους διαπομπευτές μου τραυματίζοντας την ενότητα και την αξιοπρέπεια της αδελφότητας. Γι’ αυτά θα βρεθεί ο χρόνος και ο τρόπος να κριθούν, διότι ο Θεός και η ιστορία δεν παραλείπουν τίποτε και αποδίδουν στον καθένα κατά το μέτρο της αληθείας.

Εμείς, όμως, καλούμαστε σήμερα να σταθούμε ενώπιον της συνείδησής μας και της μακραίωνης πορείας της Μονής μας, με καρδιά καθαρή και διάθεση συμφιλιωτική, παρ’ ότι οι δοκιμασίες που αντιμετωπίσαμε ήταν δυσβάστακτες και επώδυνες. Διότι, όπως διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες, η αληθινή πνευματική ανδρεία φαίνεται όταν ο άνθρωπος επιλέγει την ειρήνη εκεί όπου θα μπορούσε να απαιτήσει το δίκιο του, και την αγάπη εκεί όπου θα μπορούσε να κρατήσει μνησικακία. Με αυτό το φρόνημα, ας συνεχίσουμε τον κοινό μας δρόμο στην ενότητα, την αλήθεια και την ειρήνη του Χριστού.

APON - ''ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.''

APON - ''ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.''

«Βρίσκω τον Θεό με προσευχή. Χωρίς την πίστη μου δεν θα ήμουν εδώ και όσο μεγαλώνω πιστεύω όλο και πιο πολύ. Χωρίς τον Θεό για μένα δεν υπάρχει τίποτα»

«Μπορεί να έχω ραντεβού και να δω μια εκκλησία και να μπω μέσα. Το κάνω για την ψυχική μου υγεία, κουρδίζομαι πάλι σαν άνθρωπος. Η πίστη και η προσευχή με επαναφέρουν εκεί που πρέπει».  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

Η εορτή του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Κινσάσα

Η εορτή του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Κινσάσα

Πανηγύρισε σήμερα Κυριακή 12 Ιουλίου  η ενορία του Αγίου Παϊσίου στην περιοχή Μιτέντι της Κινσάσα. Το πρωί  της Κυριακής τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κινσάσας κ. Θεοδόσιο. Συλλειτούργησαν μαζί του πολλοί ιερείς που κατέφθασαν επί τούτου από μακρινά μέρη της Μητροπόλεως με αεροπλάνα,  αυτοκίνητα και μηχανάκια προκειμένου να συμμετάσχουν στην Γενική Ιερατική Σύναξη της Μητροπόλεως.

Ο Μητροπολίτης, κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, χειροτόνησε Διάκονο έναν εκ των αποφοίτων της Θεολογικής Σχολής τον Ιάκωβο LOHO MBANGI JACQUES, προερχόμενο από την πόλη Ινόγκο της  Επαρχίας Μπαϊντόμπε. Την προηγούμενη εβδομάδα και αφού η γυναίκα του βαπτίστηκε ως η πρώτη πιστή της περιοχής το ζευγάρι παντρεύτηκε από Ιερέα της Κινσάσα. Ο νέος διάκονος θα χειροτονηθεί σύντομα πρεσβύτερος προκειμένου να επιστρέψει στην επαρχία του και να ξεκινήσει ιεραποστολικό έργο στην περιοχή. 

"Τι είναι η κοινωνική Τριάδα" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Τι είναι η κοινωνική Τριάδα"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Στιγμιότυπα από την θεατρική παράσταση των μελών, ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΖΑΣ, με θέμα: "ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ"

ΠΟΤΕ ΕΝΑ ΠΙΣΤΟΛΙ ΩΣ ΔΩΡΟ!

 

ΠΟΤΕ ΕΝΑ ΠΙΣΤΟΛΙ ΩΣ ΔΩΡΟ!

Είναι ο θάνατος μεταμορφωμένος σε αναμνηστικό

(Προς τους ισχυρούς της γης, ειρήνη σε εσάς)!

Το κακό δεν έρχεται πάντοτε γκρεμίζοντας μια πόρτα. Κάποτε εισέρχεται αθόρυβα. Φορά κομψή ενδυμασία. Χαμογελά μπροστά στους τηλεοπτικούς φακούς. Τοποθετείται μέσα σε μια πολυτελή θήκη, συνοδεύεται από μια αφιερωματική κάρτα και προσφέρεται με κάθε επισημότητα. Και για μια στιγμή κανείς δεν αναγνωρίζει πλέον το κακό, γιατί έμαθε να εμφανίζεται με ευγένεια.

Αυτό είναι που με πληγώνει στη χειρονομία που έγινε στην Άγκυρα: όχι μόνο ότι ένα πιστόλι προσφέρθηκε ως δώρο στους εκπροσώπους των χωρών του ΝΑΤΟ, αλλά ότι ο θάνατος μετατράπηκε σε πράξη φιλοφρόνησης. Η δυνατότητα να αφαιρεθεί μια ανθρώπινη ζωή έγινε αναμνηστικό, επίσημο ενθύμιο, αντικείμενο προς επίδειξη.

Έχουμε εξημερώσει τα όπλα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τα προσφέρουμε ως δώρα. Αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο. Μας λένε ότι πρόκειται απλώς για ένα σύμβολο. Όμως τα σύμβολα είναι εκείνα που διαμορφώνουν τις συνειδήσεις. Προηγούνται των νόμων, διεισδύουν βαθύτερα από κάθε λόγο και διδάσκουν αθόρυβα ό,τι ένας πολιτισμός θεωρεί φυσιολογικό.

Περνάμε και ξεχνιόμαστε

 Έτσι και με των ανθρώπων τη δράση, σε όλο τον κόσμο. 

Δεν αφαιρούμε και δεν προσθέτουμε τίποτα.

Περνάμε και ξεχνιόμαστε.

Κι ο ήλιος έρχεται κάθε μέρα στην ώρα του.

Φερνάντο Πεσσόα

Αφιερωμένο σε ένοικους εφήμερων θέσεων που τις κρατούν με κάθε είδους παρανομίες καταστατικών κανόνων. Α.

ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ

 
Την Παρασκευή 17^η Ιουλίου 2026, εορτή της Εφόρου και Προστάτιδος της Ενορίας μας Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης της Θαυματουργού, πανηγυρίζει ο Ιερός μας Ναός.  Σας προσκαλούμε με ιδιαίτερη χαρά στις Ιερές Ακολουθίες και τις εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιηθούν ως εξής:

 Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026 
7.00 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Σινώπης κ. Αμβροσίου.

 Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026 
7.30 π.μ. Όρθρος της Εορτής και Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Σινώπης κ. Αμβροσίου.
7.00 μ.μ. Εσπερινός, Ιερό Ευχέλαιο και Παράκληση στην Αγία Μαρίνα.
8.30 μ.μ. Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος και των Τιμίων Λειψάνων της Αγίας.
9.15 μ.μ. Παραδοσιακή μουσικοχορευτική εκδήλωση στο προαύλιο του Ναού. 

Νεομάρτυρα Αλέξανδρου Schmorell

Σήμερα είναι η μνήμη του 25χρονου Γερμανορώσου Ορθόδοξου νεομάρτυρα Αλέξανδρου Schmorell (1917-1943), ο οποίος υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης μη βίας «Λευκό Ρόδο» (Weiße Rose), που αποκεφαλίστηκε στο Μόναχο στις 13 Ιουλίου 1943.

 Διασώζεται η αλληλογραφία του με τους γονείς του, ενώ ήταν φυλακισμένος, που αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο της χριστιανικής του πίστης, της πνευματικότητας και του ήθους του.

 Οι επιστολές που έστειλε από τη φυλακή προς τους γονείς του είναι δηλωτικές των πεποιθήσεων και των πνευματικών του αρχών.

Στις 18 Μαΐου 1943 τους έγραφε:

«...Πρόσφατα διάβασα κάτι σ’ ένα πολύ καλό και με πολλά νοήματα βιβλίο, που ταιριάζει σε όλους εσάς· “Όσο μεγαλύτερη είναι η τραγωδία της ζωής, τόσο πιο δυνατή πρέπει να είναι η πίστη μας, όσο πιο καταδικασμένοι μοιάζουμε, με τόση μεγαλύτερη εμπιστοσύνη πρέπει να αφήνουμε τις ψυχές μας στα χέρια του Θεού Πατέρα”. Έγραφε ο αββάς Θεόδωρος από το Βυζάντιο [Θεόδωρος ο Στουδίτης]· “Για το λόγο αυτό ευχαρίστησα τον Θεό για τις δοκιμασίες μου, και άφησα τον εαυτό μου εντελώς στις ανεξερεύνητες βουλές της Πρόνοιάς Του...”»

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Γολινδούχ της εκ Περσίδος, της μετονομασθείσης Μαρίας (13 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύτη ήτον από την Περσίαν, έχουσα άνδρα αρχιμάγον, κατά τους χρόνους Χοσρόου μεν του βασιλέως Περσών, Μαυρικίου δε του βασιλέως Ρωμαίων εν έτει φπδ’ [584]. Αύτη λοιπόν γενομένη εις έκστασιν, βλέπει Άγγελον Θεού, ο οποίος έδειξεν εις αυτήν ένα τόπον σκοτεινόν και γεμάτον από φωτίαν, μέσα εις τον οποίον είδε τους προγόνους της, οι οποίοι ελάτρευον εις τα είδωλα. Έδειξε δε εις αυτήν και άλλον τόπον φωτεινόν, μέσα εις τον οποίον ευφραίνοντο και εχόρευον εκείνοι, οπού ελάτρευον εις τον Χριστόν. Θέλουσα δε και αυτή να έμβη μέσα εις τον φωτεινόν τόπον εκείνον, εμποδίζετο από τον φαινόμενον Άγγελον, όστις τη έλεγεν, ότι εις τον τόπον εκείνον, δεν δύνανται να έμβουν οι άπιστοι. Ευθύς λοιπόν μετά την οπτασίαν εκείνην, ελθούσα εις τον εαυτόν της η μακαρία, επίστευσεν εις τον Χριστόν και εβαπτίσθη, μετονομασθείσα Μαρία. Όθεν δια την αιτίαν ταύτην καταδικασθείσα τόσον από τον άνδρα της, όσον και από τον βασιλέα των Περσών, εξωρίσθη εις το κάστρον το καλούμενον της Λήθης, ήτοι της αλησμονησίας, και εκεί διεπέρασεν η αοίδιμος χρόνους δεκαοκτώ.