Τά ποσοστά μετρᾶνε…! - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τά ποσοστά μετρᾶνε…!

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Λέμε: «Σήμερα στήν ἐκκλησία εἴχαμε πολύ κόσμο».  Ὅμως, πόσος κόσμος ἦταν; Ἦταν 300,400, 500 πιστοί; Kαί ἦταν πράγματι πολλοί;

Ἄς μήν πετᾶμε στα σύννεφα. Τά ποσοστά μετρᾶνε!

Μπορεῖ σέ ἕνα χωριό νά μένουν 100, καί νά ἐκκλησιάζονται   20, καί νά μᾶς φαίνονται λίγοι, ὅμως τό ποσοστό τοῦ ἐκκλησιάσματος ἀνέρχεται στό 20%! Καί μπορεῖ στήν ἐνορία μας  νά μένουν  10.000, καί νά ἐκκλησιάζονται 300. Ποστό 3%! Δηλαδή,  τό 97% τῶν ἐνοριτῶν ἦταν ἀπών!

Σύμφωνα μέ ἔρευνα τῆς ἐφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (21.9.1963), γιά τήν περιοχή τῆς Ἀθήνας, στό ἐρώτημα «κάθε πότε ἐκκλησιάζεστε;», τό 31% ἀπάντησε ὅτι ἐκκλησιάζεται κάθε Κυριακή. Ἄν μιά ἐνορία εἶχε 10.000 ἐνο­ρίτες, οἱ 3.000 ἐκκλησιάζονταν κάθε Κυριακή! Χαρά, ἀνάσταση, δόξα, δύναμη τῆς Ἐκκλησίας!

Λοιπόν; Πόσοι ἔρχονται στήν ἐνορία μας, στήν Ἀνάσταση, νά ἀκούσουν τό Χριστός Ἀνέστη καί νά ἀνάψουν τίς λαμπάδες τους; Χιλιάδες!. Λοιπόν; Πόσοι ἀπ’αὐτούς ἐκκλησιάζονται κάθε Κυριακή;

Μελετώ την Αγία Γραφή σημαίνει… - ΓΕΧΑ Αιγίου

 Όταν ανοίγεις ένα πνευματικό βιβλίο και μάλιστα, την Αγία Γραφή, είναι σα να λες:
Ναι, Κύριε, πιστεύω ότι είσαι εδώ!
Ζητώντας να καταλάβεις το νόημα, είναι σα να Του λέγεις: «ναι, έρχου Κύριε Ιησού»!
 Επομένως, μελετώ την Αγία Γραφή, σημαίνει κοινωνώ τον Χριστόν.
 Ο Χριστός, που κάποτε δίδασκε σε μια γωνιά της Παλαιστίνης, υπάρχει τώρα εδώ μυστικά, μα αληθινά!…και πίσω από κάθε γραμμή του βιβλίου, ή της Αγίας Γραφής, σε καλεί: έλα, παιδί μου!
 Κι αν έχεις τον πόθο να καταλάβεις τι σου λέγει, απαντάς:Έρχομαι Κύριε
έλα τώρα κι Εσύ, μέσα μου.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΡΙΟΛΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΧΑΪΑΣ

  Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, το Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Ριόλου Δυτικής Αχαΐας.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Ευσεβείς μου αδελφοί, η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης στάθηκε «λύχνος καιόμενος και φαίνων». Όταν ο βασιλιάς Ηρώδης παρανόμησε παίρνοντας γυναίκα του αδελφού του, του Φιλίππου, την Ηρωδιάδα, ο Πρόδρομος δεν σώπασε, λέγοντας του: «οὐκ ἔξεστί σοι».  

Γνώριζε πολύ καλά ότι η αλήθεια έχει κόστος, αλλά η σιωπή μπροστά στην αδικία και την ακολασία συνιστά προδοσία έναντι του Θεού.
Η φυλάκιση και τελικά ο αποκεφαλισμός του Προδρόμου μέσα στο σκοτεινό συμπόσιο του Ηρώδη αποκαλύπτουν τον μηχανισμό της αμαρτίας.
Η πλεονεξία, ο εγωισμός, η μέθη και η ηθική διαφθορά οδηγούν αναπόφευκτα στον φόνο της αλήθειας.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΠΟΔΙΑΝΑΣ - ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026, προέστη του πανηγυρικού Εσπερινού στον Ι.Ν. Τιμίου Προδρόμου Σποδιάνας - Χρυσοπηγής.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Η Αγία μας Εκκλησία τιμά αύριο την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, του μεγάλου Προφήτου και Βαπτιστού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο άνθρωπος που στάθηκε με θάρρος απέναντι στην αμαρτία και είπε την αλήθεια χωρίς να φοβηθεί κανέναν. Δεν φοβήθηκε ούτε τον βασιλιά Ηρώδη. Τον ήλεγξε για την παράνομη ζωή του, ο οποίος συζούσε με την Ηρωδιάδα, σύζυγο του αδελφού του Φιλίππου, και του είπε τον μεγάλο και δύσκολο λόγο: “Οὐκ ἔξεστί σοι”, δηλαδή “δεν σου επιτρέπεται να ζεις κατ' αυτόν τον τρόπο”.

Ο Τίμιος Πρόδρομος γνώριζε ότι η αλήθεια μπορεί να έχει κόστος. Πράγματι, για την αλήθεια φυλακίστηκε και τελικά οδηγήθηκε στον θάνατο. Η Τιμία Κεφαλή του αποκόπηκε επειδή η αμαρτία και η ανθρώπινη κακία δεν άντεξαν τον έλεγχο της αλήθειας.

Κατασκηνώσεις στην Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας

 

Κατασκηνώσεις στην Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας

Με τη Χάρη του Θεού και τις ευχές του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, διοργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν κατά τον μήνα Αύγουστο κατασκηνωτικές περίοδοι για αγόρια και κορίτσια των ενοριών της πόλεως Κινσάσας.

Τα αγόρια φιλοξενήθηκαν στους χώρους της Θεολογικής Σχολής, σε τέσσερις κατασκηνωτικές ομάδες, ενώ τα κορίτσια φιλοξενήθηκαν στις αίθουσες του σχολείου των Αρχαγγέλων, οι οποίες διαμορφώθηκαν κατάλληλα για τις ανάγκες των κατασκηνώσεων, επίσης σε τέσσερις ομάδες.

«Ορθόδοξη Εκκλησία, Κιβωτός Σωτηρίας»

Κεντρικό θέμα των φετινών κατασκηνώσεων ήταν:

«ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

Με βάση το κεντρικό αυτό θέμα, οι νέοι είχαν την ευκαιρία να διδαχθούν και να συζητήσουν:

1. Η Εκκλησία είναι Μία και Αγία.

2. Καθολική και Αποστολική.

3. Ορθοδοξία και Ορθοπραξία.

4. Η συμμετοχή στις Ιερές Ακολουθίες της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη Θεία Λειτουργία, με ερμηνεία βασικών σημείων και συμβολισμών της.

5. Η εκμάθηση Εκκλησιαστικών Ύμνων και η εμβάθυνση στο περιεχόμενο και τα πνευματικά μηνύματά τους.

"Η Μητέρα της Ζωής- ο φρυκτωρός της ανθρώπινης ζωής" - π. Ιωάννου Γκιάφη

 "Η Μητέρα της Ζωής- ο φρυκτωρός της ανθρώπινης ζωής"

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου(ΜΑ)

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

"Ἐπιμελοῦ βίου!"Αιώνες πριν έρχεται ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Θαλής ο Μιλήσιος για να μας επισημάνει ότι ο καθένας έχει χρέος "να φροντίζει τη ζωή του". Και πράγματι δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό για τον άνθρωπο από την ίδια του τη ζωή. Αυτό εύκολα διαπιστώνεται μέσα από τους αγώνες του καθενός για τη διατήρησή της και τη βελτίωση της ποιότητάς της. Αλήθεια πόσους τέτοιους αγώνες μας διδάσκει η ιστορία της ανθρωπότητας; Πόσοι πόλεμοι πραγματοποιήθηκαν για την απόκτηση της ελευθερίας σε ανελεύθερα καθεστώτα; Πόσες εξεγέρσεις σημειώθηκαν για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πόσες συγκρούσεις έγιναν για την επικράτηση των ανθρωπίνων αξιών; Άρα στο διάβα των αιώνων η "ανθρώπινη ζωή" προστατεύτηκε και δεν αφανίστηκε.

Κι όμως μας δημιουργείται ένας εύλογος προβληματισμός τι σχέση υφίσταται μεταξύ της ζωής και της εορτής της "Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου". Ανασύροντας στη μνήμη μας το γεγονός της ανακομιδής της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας, η σκέψη μας προσανατολίζεται στο πρόσωπο της Θεομήτορος. Η Τιμία Ζώνη δεν μας παραπέμπει παρά στη Μάνα του Ίδιου του Θεού. Αυτό το ξεχωριστό και διαμένον αδιάφθορο στους αιώνες υλικό στοιχείο μας οδηγεί νοερώς στη Μητέρα της "Ζωής". Ο Ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αποκάλεσε ενώπιον των μαθητών Του τον εαυτό Του ως "την οδό, την αλήθεια και τη ζωή"(Ιωαν. ιδ',6). Ο Θεάνθρωπος Κύριος λίγο πριν το εκούσιο πάθος Του τους αποκάλυψε μεταξύ των άλλων ότι είναι η πηγή της αιώνιας και της αληθινής ζωής. Όταν λοιπόν σε κάθε θεομητορική εορτή της Εκκλησίας μας πανηγυρίζουμε την Κυρία Θεοτόκο, τιμούμε τη γυναίκα εκείνη που για εννέα ολόκληρους μήνες κυοφορούσε την ίδια τη "Ζωή".

Περάστε κόσμε!

Περάστε κόσμε! Πουλώ ένα δάκρυ πολύτιμο!
Περάστε κόσμε ένα γέλιο μονάκριβο πουλώ!
Ε... κόσμε...
πουλώ το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον...
ελεύθερος από λύπη, ελεύθερος από χαρά
Λοιπόν
Τώρα δεν έχω πια τίποτα δικό σου
Και συ νομίζω δεν έχεις τίποτα δικό μου
Δεν απάντησε
Μου έσφιξε τα χέρια
Κι απομακρύνθηκε
Με κούρασε πολύ η Κυριακή.

Η ανάμνησις της εν τη αγία σορώ καταθέσεως της τιμίας Ζώνης, της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, εν τω σεβασμίω αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της επισκοπής Ζήλας επί Ιουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ’ [530] και θαύμα γεγονός δια της επιθέσεως της τοιαύτης τιμίας Ζώνης, εις την βασίλισσαν Ζωήν, την σύζυγον του εν βασιλεύσιν αοιδίμου Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως, εν έτει ωπς’ [886] (31 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο βασιλεύς Αρκάδιος ο του μεγάλου Θεοδοσίου υιός, ο βασιλεύσας εν έτει τϞε’ [395], έστειλε και έφερεν από τα Ιεροσόλυμα εις την Κωνσταντινούπολιν την τιμίαν Ζώνην της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία εφυλάττετο εκεί μαζί με την τιμίαν Εσθήτα της Θεοτόκου, από μίαν γυναίκα παρθένον. Αφ’ ου δε έφερεν αυτήν εις την Κωνσταντινούπολιν, την έβαλε μέσα εις λαμπράν θήκην, την οποίαν ωνόμασεν αγίαν Σορόν (1). Μετά δε παρέλευσιν χρόνων τετρακοσίων δέκα, Λέων ο Σοφός βασιλεύς άνοιξε την αγίαν ταύτην Σορόν, δια την σύζυγόν του βασίλισσαν την ονομαζομένην Ζωήν, η οποία ενωχλείτο από πνεύμα ακάθαρτον. Είδε γαρ αυτή μίαν τοιαύτην οπτασίαν, ότι ανίσως βαλθή επάνω εις αυτήν η τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, θέλει ελευθερωθή από το δαιμόνιον.

Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου (31 Αυγούστου)

Η Εκκλησία σήμερα, 31 Αυγούστου, τιμά τη Θεοτόκο και οι πιστοί ζητούν τη χάρη της, δια της προσκυνήσεως της Αγίας Ζώνης της. 
Πρόκειται για θεομητορική εορτή, που αφορά το γεγονός της κατάθεσης της Τιμίας Ζώνης της Μαριάμ. Με τον όρο κατάθεση δηλώνεται η μεταφορά της Ζώνης της Παναγίας στον ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, στην Κωνσταντινούπολη.
Το θαυμαστό αυτό γεγονός τοποθετείται χρονικά το 395, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αρκάδιος, γιος του Μεγάλου Θεοδοσίου. Μαζί με την κατάθεση γιορτάζεται και το θαύμα, που συνέβη 410 χρόνια μετά, και αφορά στη θεραπεία της Ζωής, συζύγου του αυτοκράτορα Λέοντα Σοφού, που επιτεύχθηκε με το άνοιγμα της Αγίας Σορού και την τοποθέτηση της Αγίας Ζώνης πάνω στην ασθενούσα βασίλισσα.
Η Τιμία Ζώνη, που είχε αρπαγεί σε κάποια επιδρομή από τους Βούλγαρους, αφιερώθηκε το έτος 1101, από τον τότε βασιλιά των Σέρβων και μετέπειτα Άγιο Λάζαρο, στον Άθωνα, στη Μονή Βατοπεδίου, όπου και βρίσκεται θησαυρισμένη μέχρι σήμερα.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΓ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ex Grege

Ἡ παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν (Ματθ. κα΄ 33-42)

Ex Grege

Σεβίλλη, δέκατος ἕκτος αἰώνας, ὁ πιὸ σκοτεινὸς καιρὸς τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης. Στὶς πλατεῖες καπνίζουν ἀκόμη οἱ πυρές. Καὶ τότε, ἀθόρυβα, ξαναέρχεται Ἐκεῖνος. Δὲν κηρύττει, δὲν φωνάζει· ἁπλῶς περνάει ἀνάμεσα στὸν κόσμο — κι ὁ κόσμος Τὸν γνωρίζει. Ἀγγίζει ἕναν τυφλό, καὶ βλέπει· σκύβει πάνω σ’ ἕνα πεθαμένο κοριτσάκι, καὶ τὸ σηκώνει. Καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ περνάει ἀπὸ ‘κεῖ ὁ γέρο-καρδινάλιος, ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστής. Βλέπει. Καταλαβαίνει. Καὶ δείχνει μὲ τὸ δάχτυλο: «Πιάστε Τον!».

Ἡ σκηνὴ δὲν εἶναι δική μου, οὔτε βέβαια τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι τοῦ Ντοστογιέφσκι, ἀπὸ τοὺς Ἀδελφοὺς Καραμάζοφ — ἐκεῖνο τὸ περίφημο πέμπτο βιβλίο ὅπου ὁ Ἰβὰν διηγεῖται στὸν ἀδελφό του τὸν Ἀλιόσα τὴν ἱστορία τοῦ «Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ». Καὶ γιατί τὴν ἀναφέρω πρώτη, πρὶν κἂν ἀνοίξουμε τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο; Ἐπειδὴ ὁ γέρος καρδινάλιος εἶναι, θὰ τὸ δεῖτε, ὁ τελευταῖος καὶ ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπ’ ὅλους τοὺς κακοὺς γεωργοὺς τῆς παραβολῆς. Καὶ προσέξτε τὴν εἰρωνεία. Ποιὸς ἀναγνωρίζει σίγουρα τὸν Χριστὸ σ’ ὅλη τὴ Σεβίλλη; Ὄχι ὁ κόσμος· ὁ κόσμος ἁπλῶς Τὸν ὑποψιάζεται. Ὁ μόνος ποὺ εἶναι ἀπολύτως βέβαιος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ Τὸν κάψῃ. Δὲν εἶναι ἄπιστος, βλέπετε. Εἶναι ὁ πιὸ διαβασμένος θεολόγος τῆς πόλης. Κι ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ εἶναι ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος.

Ο πνευματικός ποδηγέτης παπα Αστέριος

Ο καλοκάγαθος λευίτης της Ίμβρου ο σεμνός και ταπεινός παπα Αστέριος  ο πρώτος πνευματικός ποδηγέτης του Πατριάρχη μας. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρεται στον μακαριστό παπα-Αστέριο από τους Αγίους Θεοδώρους της Ίμβρου ως ένα από τα καθοριστικά ιερατικά πρότυπα της παιδικής του ηλικίας, του οποίου η κατανυκτική λειτουργική ζωή και η αγνότητα τον ενέπνευσαν να ακολουθήσει τον δρόμο της ιερωσύνης. Ο παπα-Αστέριος άναψε στη νεανική ψυχή του Πατριάρχη τη φλόγα της ιεροσύνης.: Ο νεαρός τότε Δημήτρης Αρχοντώνης συνόδευε τον παπα-Αστέριο στα ξωκκλήσια της Ίμβρου με την ανατολή του ηλίου.: Παρά την πενιχρή ή ελάχιστη κοσμική μόρφωση, ο παπα-Αστέριος διέθετε μια εσωτερική λαμπρότητα και ειρήνη μέσα από την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.Πολύ ενωρίς ο Δημήτριος έγινε δέσμιος της μαγείας που ασκεί η Ορθοδοξία, του αυστηρού και οικείου κάλλους της το οποίο, διακριτικά, διαποτίζει ολόκληρη την ύπαρξη. Ο ιερέας του χωριού, ο πατήρ Αστέριος, ήταν ένας ηλικιωμένος άνθρωπος χωρίς την ελάχιστη μόρφωση (ζήτημα αν είχε πάει στο δημοτικό) αλλά θρεμμένος, ειρηνεμένος, φωτισμένος από τις κινήσεις και τις λέξεις της λειτουργίας, από τον άσωστο ποιητικό ποταμό της βυζαντινής υμνογραφίας, μιας θεολογίας που τραγουδάει και την τραγουδάς…

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε! - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Τα έργα και τα λόγια του πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου μού είναι απεχθή! Κι όχι τώρα ως μνήμες, αλλά στη βράση. Ως παράδειγμα, θέτω το προσωπικό ξέσπασμα με επώνυμα άρθρα, ραδιοφωνική  και τηλεοπτική παρέμβαση, όταν υποστήριξε το ανεκδιήγητο “ότι η πυρκαγιά στο Μάτι ήταν αποτέλεσμα της δίκαιης οργής του Θεού για τον άθεο πρωθυπουργό (Τσίπρας τότε) που έχουμε”. Το έγραψε εκείνο το τραγικό βράδυ που όλη η Ελλάδα σοκαρισμένη μετρούσε απανθρακωμένα σώματα, ακόμη και μικρών παιδιών!

Επίσης, θεωρώ ως την αποθέωση της πλήξης αυτή την εθιμοτυπική μπούρδα – επαινετικό επικήδειο εν ζωή: τη βράβευση λόγω σύνταξης, αποστράτευσης, συμπλήρωσης τόσων ετών στη θέση. Στον πρώην Καλαβρύτων τι βραβεύει η Ιερά Σύνοδος; Ποια είναι ακριβώς η σημασία και αξία 50 ετών στην αρχιεροσύνη, πέρα από το εθιμοτυπικόν του πράγματος και ασχολείται ολόκληρη η Ιερά Σύνοδος; Στην οποία αρχιεροσύνη να θυμηθούμε ότι τον ιερέα της χωροφυλακής επί Χούντας Αμβρόσιο οδήγησε ο αντάρτης Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ!

 ΑΛΛΑ...

Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!

Ακόμη και στα 90 του, χαρίζει σε πολύ κόσμο μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για πόντους στο προοδευτόμετρο!

Τι μάς συμφέρει.... - Νικόλαου Ιω. Σωτηρόπουλου

Κατά την Μεταμόρφωση του Χριστού, ο απόστολος Πέτρος πρότεινε «καλόν εστίν ημάς ώδε είναι». Έτσι επιθυμούσε ο Πέτρος, διότι απέστεργε το μαρτύριο και ήθελε διαρκώς να ζει σε ησυχία και ασφάλεια και σε γλυκύτατη θεωρία της δόξας του Θεού. Αλλοίμονο όμως, αν ο Κύριος άκουε τον Πέτρο και έμενε στο όρος! Η ανθρωπότητα δεν θα σωζόταν. Ούτε ο Πέτρος, ούτε οι άλλοι μαθητές, ούτε ο Ηλίας, ούτε ο Μωυσής. Τα ευχάριστα σ' αυτό τον κόσμο δεν είναι πάντοτε και συμφέροντα. Ευχάριστο το όρος της Μεταμορφώσεως, αλλά συμφέρων και σωτήριος ο φρικτός Γολγοθάς.

(απόσπασμα άρθρου του αείμνηστου θεολόγου και φιλόλογου Νικόλαου Ιω. Σωτηρόπουλου)

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους

 

 Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους

ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ

πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Μανόλης Ἀναγνωστάκης

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης, την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, εν πληθούση εκκλησία, στον Ι.Ν. Αγίου Φανουρίου Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος, στην ομιλία του, ανέφερε: «Η Αγιοτόκος Ορθόδοξος Εκκλησία  προσκαλεί τα παιδιά της σε ευχαριστήριες συνάξεις, για να δοξολογήσουμε τον Πανάγιον Τριαδικόν Θεόν και για να τιμήσουμε τη μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του θαυματουργού. Η παρουσία του στη ζωή των πιστών χριστιανών είναι ζωντανή, παρηγορητική και γεμάτη θαύματα. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο ο Άγιος Φανούριος έμεινε κρυμμένος για αιώνες.

Η μνήμη του αποκαλύφθηκε γύρω στον 14ο αιώνα στη Ρόδο, όταν κατά την ανασκαφή παλαιών ερειπίων βρέθηκε η ιερή του εικόνα, με παραστάσεις από τη ζωή και τα μαρτύρια του Αγίου. Ο Άγιος αποκαλύφθηκε από τον Κύριο της δόξης, τον Ιησούν Χριστόν, για να τιμάται από τους χριστιανούς, όπως τιμάται και δοξάζεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Είθισται στη μνήμη του οι χριστιανοί να ζυμώνουν φανουρόπιτες, τις οποίες ευλογούν οι ιερείς στις εκκλησίες προς τιμήν του Αγίου Φανουρίου.

Τη γνώμη των δυνατών

 

Τη γνώμη των δυνατών

ποιός Θα μπορέσει να τη γυρίσει;.

ποιός Θα μπορέσει ν' ακουστεί;.

Καθένας χωριστά ονειρεύεται

και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.

Γ. Σεφέρης

Μνήμη των Αγίων Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως Αλεξάνδρου, Ιωάννου, και Παύλου του νέου (30 Αυγούστου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος Αλέξανδρος, με το να ήτον γεμάτος από κάθε αρετήν, δια τούτο εχρημάτισε πρωτοπρεσβύτερος του Αγίου Μητροφάνους Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τκε’ [325]. Ευρέθη δε παρών εις την εν Νικαία συγκροτηθείσαν Αγίαν και Οικουμενικήν Πρώτην Σύνοδον, αντί του Αγίου Μητροφάνους, καθότι ο ιερός Μητροφάνης γέρων ων και ασθενής, δεν εδυνήθη να παρουσιάση εις την Σύνοδον. Εις αυτήν λοιπόν ευρισκόμενος ο θείος ούτος Αλέξανδρος, πολλά ηγωνίσθη ο τρισμακάριος υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως, ελέγχων την του Αρείου κακοδοξίαν. Αφ’ ου δε η Σύνοδος ετελείωσε, παρεκάλεσεν ο βασιλεύς Κωνσταντίνος όλους τους θεοφόρους εκείνους Πατέρας, και επήγαν εις την Κωνσταντινούπολιν δια να ευλογήσουν αυτήν, ήτις ήτον νεόκτιστος.

Μνήμη των Αγίων Αλεξάνδρου, Ιωάννου και Παύλου Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως (30 Αυγούστου)

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα, Κυριακή, 30 Αυγούστου, μέσα στην αναστάσιμη ατμόσφαιρα, τη μνήμη των Αγίων Αλεξάνδρου, Ιωάννου και Παύλου, Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως, και της Κυπρίας Αγίας Βρυαίνης.
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε περί το έτος 255 μ.Χ. και διακρινόταν, από τα νεανικά του χρόνια, για την αφοσίωση στον Χριστό και τη μελέτη του Ευαγγελίου.
Ο Πατριάρχης Μητροφάνης, εκτιμώντας την αρετή και τα προσόντα του Αλεξάνδρου, του ανέθεσε καθήκοντα πρωτοπρεσβυτέρου και τον όρισε ως εκπρόσωπό του στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, που συγκροτήθηκε το 325 στη Νίκαια της Βιθυνίας.
Μετά την εκδημία του Πατριάρχη, ο Αλέξανδρος ανέλαβε τον θρόνο, τον οποίο κόσμησε με τις αρετές και τις διοικητικές του ικανότητες. Μεταξύ άλλων, ως Πατριάρχης, αντιστάθηκε σθεναρά στις προσπάθειες του Αρείου να πείσει τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο για τις δήθεν ορθόδοξες θέσεις του και γενικά αναδείχθηκε φύλακας της αυθεντικής διδασκαλίας της  Ορθοδοξίας.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30/8/26 ΙΓ΄ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΙΓ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Θεία Λειτουργία....

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ  Κορινθίους Α’  16: 13-24

 

Ἀδελφοί, γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε.	Αδελφοί, αγρυπνείτε, μένετε στέρεοι στην πίστη, να είστε γενναίοι και δυνατοί!
Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω.	Όλες τις πράξεις σας να τις εμπνέει η αγάπη.
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς ᾿Αχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς·	Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί. Γνωρίζετε την οικία του Στεφανά, που τα μέλη της υπήρξαν ο πρώτος καρπός του κηρύγματος στην Αχαΐα, κι αφιέρωσαν τον εαυτό τους στην υπηρεσία των πιστών.
ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι.	Γι’ αυτό κι εσείς πρέπει να ακούτε τέτοιους ανθρώπους καθώς και όποιον εργάζεται και κοπιάζει μαζί τους.
Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φουρτουνάτου καὶ ᾿Αχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν·	Είμαι πολύ χαρούμενος από την παρουσία κοντά μου του Στεφανά, του Φουρτουνάτου και του Αχαϊκού, γιατί αυτοί αναπλήρωσαν το κενό της απουσίας σας.
ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν.	Μου ξεκούρασαν την ψυχή, όπως και τη δική σας.
Ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους.	Σε τέτοιους ανθρώπους οφείλετε αναγνώριση.
᾿Ασπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς ᾿Ασίας.	Σας στέλνουν χαιρετισμούς οι εκκλησίες της Ασίας.
Ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ ᾿Ακύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ.	Πολλούς χριστιανικούς χαιρετισμούς σας στέλνουν ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα και όλη η εκκλησία που συναθροίζεται σπίτι τους.

ΙΓ΄ Κυριακή Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

ΙΓ΄ Κυριακή Ματθαίου: Ματθαίος 21:33–42

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η παραβολή των κακών γεωργών αποτελεί μία από τις πιο δραματικές ευαγγελικές περικοπές. Ο Χριστός τη λέγει λίγο πριν από το Πάθος Του, απευθυνόμενος κυρίως στους αρχιερείς και στους πρεσβυτέρους του λαού. Δεν πρόκειται απλώς για ηθική διήγηση, αλλά για προφητική αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο ο Θεός εργάζεται μέσα στην ιστορία της σωτηρίας.

Ο οικοδεσπότης είναι ο Θεός. Ο αμπελώνας παραπέμπει στον λαό του Θεού, αρχικά στον Ισραήλ, αλλά ευρύτερα σε κάθε κοινότητα που δέχεται τη θεία δωρεά. Η εικόνα θυμίζει έντονα τον Ησαΐα, όπου ο Ισραήλ παρουσιάζεται ως αμπελώνας του Κυρίου. Ο Θεός φυτεύει, περιφράσσει, σκάβει ληνό και οικοδομεί πύργο. Δηλαδή χαρίζει στον λαό Του όλα τα μέσα για να καρποφορήσει: τον Νόμο, τους Προφήτες, τη λατρεία, την προστασία, τη θεία παιδαγωγία. Ο Θεός δεν ζητά καρπό χωρίς πρώτα να έχει προσφέρει τα πάντα.

Οι γεωργοί είναι οι θρησκευτικοί άρχοντες, αλλά και κάθε άνθρωπος που μετατρέπει τη διακονία σε ιδιοκτησία. Το αμάρτημά τους δεν είναι μόνο η ακαρπία· είναι η οικειοποίηση του αμπελώνα. Ξεχνούν ότι είναι διαχειριστές και συμπεριφέρονται ως κύριοι. Εδώ βρίσκεται ένας διαχρονικός πνευματικός κίνδυνος: να θεωρήσει ο άνθρωπος τα χαρίσματα του Θεού προσωπική του κτήση. Η Εκκλησία, η πίστη, η γνώση, η διακονία, ακόμη και η ευσέβεια, όταν αποκοπούν από την ταπείνωση, γίνονται αφορμές πτώσεως.

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην πολυσήμαντη παραβολή του αμπελώνος ο Χριστός μίλησε για κακούς γεωργούς, που αντί να αποδώσουν τη σοδειά στον κύριό τους, κακοποίησαν και θανάτωσαν τους δούλους του και τον υιό του. Οικειοποιήθηκαν τον αμπελώνα για να τον εκμεταλλεύονται αυτοί όπως ήθελαν. Έτσι ο ιδιοκτήτης αφαίρεσε από αυτούς τον αμπελώνα για να τον δώσει σε άλλους γεωργούς, παραδίδοντας τους κακούς γεωργούς στον θάνατο (Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου).

Η παραβολή ειπώθηκε για τους Εβραίους που απέρριψαν τον Χριστό και έγιναν ανάξιοι να κατέχουν τον αμπελώνα του Θεού. Ο Χριστός τους προειδοποίησε ξεκάθαρα. «Γι’ αυτό θα αφαιρεθεί από σας η Βασιλεία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει (έργα αγαθά, δηλαδή) τους καρπούς της Βασιλείας του Θεού». Οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν την παραβολή, κατάλαβαν «ότι περί αυτών λέγει» και δρομολόγησαν τη θανάτωσή του για να κληρονομήσουν αυτοί τον αμπελώνα. Παρ’ ελπίδα όμως η κληρονομιά χάθηκε οριστικά από τα χέρια τους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ὕστερον δέ ἀπέστειλε πρός αὐτούς τόν υἱόν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τόν υἱόν μου».

Τό μυστήριον τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως εἶναι τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον· καί παραμένει καινότατον εἰς τούς αἰῶνας. Ἐν τούτοις, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ὅπου ἀρέσκονται νά ζητοῦν τή δική τους δόξα, ἀρνούμενοι νά διακονήσουν τήν δικαίαν δόξα τοῦ Θεοῦ καταντοῦν νά εἶναι ξεδιάντροποι.  Εἶδαν τόν Μεσσίαν, τόν Ὁποῖον προεφήτευσαν οἱ Προφῆτες καί αὐτοί, μέ προφανές μῖσος καί βούλησιν δαιμονιώδη, ἔβγαλαν ἔξω ἀπό τήν συναγωγή τόν Σωτῆρα καί τόν ἐφόνευσαν ἀφοῦ πρίν ἀπ’ Αὐτόν ἐκδίωξαν μέ ἐπώδυνο τρόπο τούς ἀπεσταλμένους ἀπό τόν Θεό ἁγίους ἄνδρας πού ὁμίλησαν γιά τόν ἐρχομό Του στόν κόσμο.

Οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Γραμματεῖς, οἱ Φαρισαῖοι, ἔγνωσαν ἀπό τά φοβερά σημεῖα πού ποιοῦσε ὁ Χριστός, ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ Πατρός. Ἡ ἰδιατέρα πρόνοια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ γιά τό Ἰουδαϊκό Ἔθνος ἦταν μοναδική σέ ὅλη τήν περίοδο τῆς Π. Διαθήκης καί οἱ Προφητεῖες, σαφέστατες. Ἔβαλε δηλαδή τριγύρω ἀπό τόν ἐκλεκτό λαό -τόν Ἰσραήλ- φράχτην καί ἔσκαψε μέσα ληνόν καί ἔκτισε πύργον διά νά μένουν οἱ φύλακες καί οἱ ἐργάτες, Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι, ὥστε νά διδάσκουν τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν πρέπουσαν ἀφοσίωση εἰς τά ἔργα τῆς ἀρετῆς, γιά νά ἀναγνωρίσουν τόν Χριστόν.

Κυριακή ΙΓ¨ Ματθαίου - του Δημητρίου Τσαντήλα

Eπίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου, για την Κυριακή ιγ΄ Ματθαίου (Ματθ. κα΄ 33-43), όπου ακούμε την παραβολή της αμπέλου.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ (Ματθ. 21, 33-42)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στις 6/9/1998)

 
1. Η μακροθυμία του Θεού
 
Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε είναι μια παραβολή. Λέγει ότι ένας οικοδεσπότης -ο Θεός- φύτεψε στον κόσμο, ανάμεσα στους ανθρώπους, έναν αμπελώνα. Εξέλεξε δηλαδή και «έφτιαξε» έναν ευλογημένο λαό.
Μέσα σ’ αυτό το αμπέλι, ο Θεός, έφτιαξε ληνό, πατητήρι, για να βγάζουν κρασί. Έχτισε και έναν πύργο για προστασία. Τον έφραξε καλά και τον έδωσε σε γεωργούς να εργαστούν και να του αποδώσουν τους καρπούς του. Όταν ήλθε η εποχή της συγκομιδής, έστειλε τους υπηρέτες του, οι οποίοι είπαν στους γεωργούς: «Δώστε μας από τους καρπούς, εκείνο που ανήκει στον Κύριό μας». Αλλά οι γεωργοί έπιασαν τους υπηρέτες τού Βασιλέως-οικοδεσπότη, τους έδειραν και τους κακοποίησαν.
Ο μακρόθυμος οικοδεσπότης έστειλε και άλλους δούλους του και τους έκαναν τα ίδια. Στο τέλος είπε: «Θα στείλω τώρα τον Υιό μου. Αυτόν θα τον εντραπούν».
Βλέπουμε δηλαδή, ότι ο Θεός δεν οργίζεται με την παλιανθρωπιά των ανθρώπων, που έπρεπε να τρέμουν τις εντολές Του, αλλά με ευσπλαγχνία και με καλωσύνη κάνει μια ακόμη καλή σκέψη. «Θα εντραπούν όταν δουν τον Υιό μου μπροστά τους».

Περονόσπορος στὸ Ἀμπέλι… Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Περονόσπορος στὸ Ἀμπέλι…

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν» (Ματθ. 21,41)

Τὴν ἐποχὴ αὐτή, ἀγαπητοί μου, στὰ χωριά μας τρυγοῦν τ᾽ ἀμπέλια, μαζεύουν τὰ σταφύλια, τὰ πατᾶνε καὶ βγαίνει τὸ κρασί, ἀπ᾽ τὸ ὁ­ποῖο γίνεται καὶ ἡ θεία κοινωνία.
–Γιατί μιλᾷς γιὰ ἀμπέλια; γεωπόνος εἶσαι; τί ἀσχολεῖσαι μὲ τ᾽ ἀμπέλια;
Γιὰ ἀμπέλι μᾶς μιλάει σήμερα ὁ Χριστὸς στὴν παραβολὴ ποὺ ἀκούσαμε (βλ. Ματθ. 21,33-42). Τὴν εἶπε σὲ ἰ­ου­δαίους ἀρ­χιερεῖς καὶ πρεσβυτέρους. Τί μᾶς λέει;
Κάποιος νοικοκύρης φύτεψε ἀμπέλι, κάτι ὄ­χι τόσο εὔκολο. Γιατὶ παίρνεις ἕνα χωράφι χέρσο, βγάζεις τὶς πέτρες, καῖς τ᾽ ἀγκάθια, τὸ σκάβεις καὶ μετὰ φυτεύεις τὶς ῥίζες. Καὶ κάθε ῥίζα γίνεται ἕνα κλῆμα. Τὸ κλῆμα τὸ χει­μῶ­να εἶνε ξερό, τὸ καλοκαίρι βγάζει φύλλα, μετὰ γεμίζει σταφύλια καὶ τὸν Αὔ­γουστο μικροὶ – μεγάλοι τρῶνε ὅλοι τὸν ὄμορφο καρπό.

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΧΑΪΑΣ "Η ΓΑΛΗΝΗ" - ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ

Νηστεία της 29ης Αυγούστου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Νηστεία της 29ης Αυγούστου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με αφορμή τη νηστεία της 29ης Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, παραθέτω ολόκληρο το αξιόλογο άρθρο του Καθηγητή Παναγιώτη Ι. Σκαλτσή, με τίτλο «Νηστεία και Εορτολόγιο».

Μέσα από αυτή την μελέτη παρουσιάζεται η ιστορική πορεία της νηστείας στη ζωή της Εκκλησίας: ποιες ήταν οι πανάρχαιες νηστείες που συνδέονται με την Αποστολική Παράδοση, πώς και πότε εμφανίσθηκαν οι άλλες περίοδοι αλλά και οι μεμονωμένες ημέρες νηστείας, ποια ήταν η πράξη της νηστείας κατά τους αρχαίους χρόνους, καθώς και ποιες διαφοροποιήσεις παρατηρούνται στις τοπικές Εκκλησίες και στα Μοναστηριακά Τυπικά.

Το άρθρο βοηθά τον αναγνώστη να κατανοήσει α) ότι η νηστεία δεν αποτελεί απλώς μια εξωτερική θρησκευτική συνήθεια, αλλά βαθιά εκκλησιαστική και ασκητική πράξη, συνδεδεμένη με το εορτολόγιο, τη λειτουργική παράδοση και την πνευματική προετοιμασία των πιστών, β) ότι μέσα στους αιώνες υπήρξαν διαφοροποιήσεις στα Μοναστηριακά Τυπικά και τοπικές Εκκλησιαστικές παραδόσεις, γ) ότι υπήρξαν και συζητήσεις για το αν πρέπει να επιμηκυνθούν ή να καταργηθούν κάποιες περίοδοι νηστειών.

Πόσο σημαντικό είναι το Ευαγγέλιο για τον κ. Αμβρόσιο Λενή; - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Το είχα αναρτήσει πριν 8,5 χρόνια.

Πόσο σημαντικό είναι το Ευαγγέλιο για τον κ. Αμβρόσιο Λενή;

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

1.

Τους Χριστιανούς που παίρνουν τοις μετρητοίς το Ευαγγέλιο, το οποίο λέει πως «ο Θεός αγάπη εστί» και πως το μείζον που θα μείνει αιώνιο είναι η αγάπη*, ο κ. Αμβρόσιος Λενής τους χλευάζει εδώ και πολύν καιρό ως «αγαπούληδες του Θεού».

2.

Ο κ. Αμβρόσιος Λενής φέρεται να είπε στην απολογία του: «Το φτύστε τους είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο και μπορούσα από το νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε». Αυτό που προφανώς υπολογίζει ο κ. Αμβρόσιος Λενής είναι ο νόμος, και γι’ αυτό δεν κάνει πράξη την επιθυμία του. Αλλά το θέμα είναι άλλο: Πόσο υπολογίζει το Ευαγγέλιο, το οποίο μετακινεί το κέντρο βάρους στην π ρ ό θ ε σ η του ανθρώπου, και θεωρεί υπόλογο αυτόν που επιθυμεί να πράξει αλλά εμποδίζεται από διαφόρους εξωτερικούς λόγους**.

Ο κ. Αμβρόσιος Λενής φέρει την ιδιότητα επισκόπου της ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το θέμα δεν είναι αν πρόκειται για αμαρτωλό άνθρωπο ή όχι. Όλοι αμαρτωλοί είμαστε. Το θέμα είναι ότι ως επίσκοπος οφείλει να «ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας», πράγμα για το οποίο οι Χριστιανοί προσευχόμαστε σε κάθε θεία Λειτουργία.

29 Αυγούστου: Μάρκος 6:14-30 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

  29 Αυγούστου: Μάρκος 6:14-30

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η Ευαγγελική περικοπή της εορτής της Αποτομής της τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού δεν είναι απλώς η ιστορική αφήγηση ενός άδικου θανάτου. Είναι θεολογική αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο συγκρούονται η αλήθεια του Θεού και η αμαρτία του ανθρώπου, η προφητική παρρησία και η πολιτική δειλία, η μετάνοια και η πώρωση. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος, μέσα από τη δραματική διήγηση του θανάτου του Προδρόμου, μας δείχνει ότι ο Ιωάννης δεν υπήρξε μόνο ο κήρυκας της ερήμου, αλλά και ο μάρτυρας της αλήθειας μέχρι αίματος.

Η Εκκλησία τιμά την Αποτομή στις 29 Αυγούστου με αυστηρή νηστεία, διότι η ημέρα αυτή δεν έχει πανηγυρικό χαρακτήρα κοσμικής χαράς, αλλά πνευματικής περισυλλογής. Ο θάνατος του Προδρόμου φανερώνει ότι η αλήθεια του Θεού δεν γίνεται πάντοτε δεκτή με ευγνωμοσύνη· συχνά ελέγχει, ενοχλεί, αποκαλύπτει και προκαλεί τη βίαιη αντίδραση εκείνων που δεν θέλουν να μετανοήσουν.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

Τα κινητά μπορούν να καταγράψουν τη σκηνή, όχι την τραγωδία

Είμαι Στουδίτης…

Είμαι Στουδίτης… Θυμάμαι ότι είχα ψηφίσει τον Θεόδωρο για Ηγούμενο… Διαβάστε την συνέχεια και θα καταλάβετε…

Ο Καθηγητής Παναγιώτης Σκαλτσής γράφει περί της νηστείας της 29ης Αυγούστου:

Η δεύτερη, αγιολογική αυτή τη φορά, εορτή κατά την οποία προβλέπεται νηστεία είναι η μνήμη της αποτομής της τιμίας κεφαλής Ιωάννου του Προδρόμου (29 Αυγούστου). Στο Στουδιτικό Τυπικό δεν υπήρχε νηστεία την ημέρα αυτή, διότι η εορτή εθεωρείτο μεγάλη, η δε Μονή Στουδίου ήταν αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο. Και το Τυπικό του αγίου Σάββα προβλέπει ότι «ᾗ ἄν ἡμέρᾳ τύχῃ ἡ σεβάσμιος αὕτη ἑορτή, εἴτε Κυριακῇ, εἴτε Σαββάτῳ, τυρόν ἤ ᾠόν ἤ ἰχθύν οὐκ ἐσθίομεν, εἰ μή μόνον ἔλαιον καί οἶνον εὐχαριστοῦντες Χριστόν τόν Θεόν». Ό,τι ισχύει σήμερα, δηλαδή η αποχή από κάθε τροφή, είναι της περιόδου της Τουρκοκρατίας έθος. Καταγράφεται δε και στο ισχύον Τυπικόν της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, το Τυπικό του Γ. Βιολάκη, όπου σημειώνονται τα εξής: «Ἐν τῇ πανσέπτῳ ταύτῃ ἑορτῇ, φερούσῃ τά ἴσα τῆς ἁγίας καί Μ. Παρασκευῆς, τελοῦμεν νηστείαν, μόνον δέ ἄν συμπέσῃ ἐν Σαββάτῳ ἤ Κυριακῇ, γίνεται κατάλυσις οἴνου καί ἐλαίου».

Aναφορά στον μεγαλύτερο Προφήτη - Δημήτριος Βλ. Τσαντήλας

 

Η 29η Αυγούστου είναι ημέρα αυστηρής νηστείας, καθώς η Εκκλησία θυμάται την αποτομή της κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Στο παρόν βίντεο ομιλεί ο κ. Δημήτριος Βλ. Τσαντήλας, ομότιμος καθηγητής χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγος.

Η Αποτομή της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου 29 Αυγούστου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μέγας Πρόδρομος του Κυρίου, εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι είναι μεγαλίτερος από όλους τους εκ γυναικός γεννηθέντας ανθρώπους, και περισσότερος από τους Προφήτας. Ούτος είναι οπού εσκίρτησεν εκ κοιλίας μητρός του, και εκήρυξε τον Χριστόν εις τους ζωντανούς ανθρώπους οπού ευρίσκοντο εν τη γη, και εις τας ψυχάς των αποθανόντων, οπού ευρίσκοντο εν τω Άδη. Ούτος λοιπόν ήτον υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως και Ελισάβετ, γεννηθείς εξ επαγγελίας του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Απεκεφαλίσθη δε σήμερον υπό του Ηρώδου Αντίπα, επειδή και ήλεγχεν αυτόν δια την παράνομον μίξιν της Ηρωδιάδος. Ούτος γαρ είναι ο μέγας Ιωάννης εκείνος, οπού ήτον ενδεδυμένος την αγιότητα από αυτήν την κοιλίαν της μητρός του. Ούτος είναι οπού είχεν εις την ψυχήν του εγκάτοικον την παρθενίαν και καθαρότητα, και οπού ηγάπησεν εγκαρδίως την σωφροσύνην. Ούτος είναι οπού ήσκησε την νηστείαν και ατροφίαν, και εχώρισε τον εαυτόν του από κάθε συναναστροφήν ανθρώπων.