Ο πλούσιος νεανίσκος, η εξομολόγηση και η
τεχνητή νοημοσύνη
Την προπροηγούμενη Κυριακή βρισκόμουν σε ένα χωριό
της Β. Ελλάδας όπου και εκκλησιάστηκα. Μετά από αρκετή σκέψη αλλά και συζήτηση
με φίλους αποφάσισα να μεταφέρω εδώ την εμπειρία μου από τον εκκλησιασμό
εκείνο, όχι για άλλον λόγο, όχι για να κατηγορήσω και να καταγγείλω αλλά
προκειμένου να ανοίξω μία συζήτηση και μάλιστα για πολλαπλά θέματα που
προκύπτουν από την απλή εξιστόρηση του γεγονότος.
Στη Θεία Λειτουργία δεν διαβάστηκε ο Απόστολος και
το Ευαγγέλιο της Απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ως όφειλε,
αλλά το Ευαγγέλιο της Κυριακής, αυτό δηλαδή που θα διαβαζόταν αν δεν ήταν η
απόδοσης της μεγάλης γιορτής του Δεκαπενταυγούστου και συγκεκριμένα η περικοπή
της συνάντησης του Χριστού με τον πλούσιο νεανίσκο.
Στο κοινωνικό, ο επισκέπτης-ιερέας που προΐστατο της Θείας Λειοτυργίας βγήκε να κηρύξει. Ξεκίνησε από την ευαγγελική περικοπή αναφερόμενος στη συνάντηση του Χριστού με τον πλούσιο νεανίσκο. Με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκασε τον πλούτο χωρίς να μπει στον κόπο να εξηγήσεις στους ακροατές του αν ο πλούτος είναι κακός καθαυτός ή αν δυσκολίες δημιουργεί η μη σωστή χρήση του και ποιες. Στη συνέχεια και μετά από τρια τέσσερα λεπτά κηρύγματος Κύριος οίδε πώς έκανε ένα τεράστιο άλμα και πέρασε στο γνωστό κλισέ: στην ανάγκη για Θεία Κοινωνία, Εξομολόγηση και δεν θυμάμαι τι άλλο.
















.jpg)




























.jpg)