Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; Γ’ μέρος - π. Βασίλειος Θερμός

 

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; 

 Γ’ μέρος

 π. Βασίλειος Θερμός

4. Τα μυστικά της ιστορικής έρευνας - Αλλοιώσεις στην εκκλησιολογία – Οντολογική βαρύτητα των νοημάτων – Παρερμηνειών συνέχεια

Ευχαριστώ τον Ανδρέα για τις χρήσιμες διευκρινίσεις. Πράγματι, οι Πατέρες δεν είχαν διανοηθή να κάνουν δημόσια δήλωση υπέρ της εις επήκοον απαγγελίας, διότι αυτό αποτελούσε την διάχυτη και αυτονόητη πραγματικότητα. Οι μαρτυρίες τους όμως είναι συντριπτικές.

Επίσης έπραξε άριστα μνημονεύοντας την συνοδική εγκύκλιο του 2004. Όντως υπάρχουν παλαιότερες εγκύκλιοι που απαγορεύουν το εις επήκοον, αλλά εάν θέλουμε να μη διαβάζουμε τις πηγές μηχανιστικά θα πρέπει να προσέχουμε την ουσία. Και η ουσία είναι ότι όλες οι προηγούμενες εγκύκλιοι είτε δεν παρέθεταν αιτιολογία για την απαγόρευση είτε επεκαλούντο την μακραίωνη συνήθεια. Ουσιαστικά δεν ήξεραν οι τότε μητροπολίτες γιατί δεν πρέπει να ακούγονται οι ευχές, απλώς δεν ήθελαν να σκοτίζονται με το κατ’ αυτούς καινοφανές φαινόμενο. Πρόσθετη αιτία υπήρξε η πρακτική των οργανώσεων και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πλήθος μητροπολιτών ήταν αντίθετοι σε αυτές. Ετσι τους χτυπούσαν στο συγκεκριμένο σημείο.

Το πιο εύγλωττο παράδειγμα υπήρξε η εγκύκλιος του 1956 η οποία υπήρχε σε όλα τα Ιερατικά μέχρι πρότινος, παραλειφθείσα ευτυχώς μετά την αναθεώρησή τους. Ως μοναδικό λόγο αποσιώπησης των ευχών ανέφερε την «ευταξία» και «ομοιογένεια». Ποιο είναι το παρασκήνιο εδώ; Ο Διονύσιος Ψαριανός είχε χειροτονηθή βοηθός επίσκοπος του Αθηνών, οπότε η πρακτική του να απαγγέλλει τις ευχές εις επήκοον γινόταν ορατή και ενοχλούσε. Τον κάνουν λοιπόν μητροπολίτη Κοζάνης για να φύγει από την Αθήνα και εκδίδουν την εν λόγω εγκύκλιο!

Το σκάνδαλο της ελευθερίας, Αγία Μαρία Σκομπτσόβα - Μελίτας Αντωνιάδου

Το σκάνδαλο της ελευθερίας, 

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

κ. Μελίτας Αντωνιάδου

Πώς άραγε ένας άνθρωπος εμπνέεται από τη ζωή των δια Χριστόν Σαλών, πώς έλκεται από την ακραία τους αντισυμβατικότητα, πώς καλείται στην ελευθερία των τέκνων του Θεού με τρόπους που κουρελιάζουν κυριολεκτικά τη σχέση τους με οτιδήποτε σχετιζόμενο με τον κόσμο;

Τους δια Χριστόν Σαλούς, τους θεωρούσε την επιτομή της αγιοσύνης, την κορωνίδα της ένωσης με τον Θεό. Η αντισυμβατικότητά τους την ενέπνεε και την παρακινούσε. Η ελευθερία που απολάμβαναν από κάθε σχήμα και τύπο αυτού του κόσμου την ήλκυε, το έκφραζε με τη ζωή της, και συχνά και μέσα από τα γραπτά της. Οι δια Χριστόν σαλοί δεν έχουν αφήσει συγγράμματα. Ο βίος τους ιστορήθηκε από έμπιστά τους πρόσωπα στα οποία φανέρωναν τη σχέση τους με τον Θεό και μέσα από αυτές τις μαρτυρίες μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα για εκείνους. Έτσι διασώθηκαν κάποια από τα ασκητικά τους κατορθώματα, κάποιες από τις τρέλες τους, μέσω των οποίων αναμειγνύονταν μέσα στα πλήθη, άγγιζαν και γιάτρευαν, αφύπνιζαν, ενέπνεαν, προστάτευαν και προειδοποιούσαν τον κόσμο. Με την περιφρόνηση, τη χλεύη και το ξύλο που εισέπρατταν,  κατάφερναν να απελευθερωθούν ακόμα περισσότερο από τα δεσμά αυτού του κόσμου, διότι ακόμα και η καλή φήμη αποτελεί μια φυλακή που οι περισσότεροι άνθρωποι λαχταρούν να μπουν μέσα…

Μεσαιωνική σκέψη: οι υπερβατολογικές ιδιότητες του όντος - Παντελή Αντ. Τομάζου

Μεσαιωνική σκέψη: οι υπερβατολογικές ιδιότητες του όντος

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΒΟΥΠΡΑΣΙΟ

Η μνήμη της Πόλης επιζεί

Εκδήλωση για την Άλωση του 1453 στο Ν. Βουπράσιο

Συνεχίζοντας μια πολύ καλή παράδοση να τιμά την μνήμη των υπερασπιστών της Κωνσταντινουπόλεως του 1453, η ενορία του Ι. Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέου Βουπρασίου το απόγευμα της Πέμπτης 28 Μαΐου 2026 πραγματοποίησε σχετική πολιτιστική εκδήλωση στον αύλειο χώρο του Ναού. Καλεσμένος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και ομιλητής ήταν ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης π. Νεκτάριος Μπακόπουλος.  Ο π. Νεκτάριος αναφέρθηκε σε γενικές γραμμές στα δραματικά γεγονότα που οδήγησαν στην Άλωση μιας Πόλεως που υπήρξε για άνω των 1000 ετών κέντρο του Πολιτισμού και φάρος της Ορθοδοξίας και στην ηρωική άμυνα του τελευταίου Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου ΙΑ΄ και των συμπολεμιστών του, ενώ τόνισε ότι οι επόμενες γενεές έζησαν με την μνήμη της Βασιλεύουσας, κάτι που τους έδινε δύναμη να συνεχίσουν μέχρι σήμερα να αναζητούν τις αξίες που συνδεθηκαν με έναν Πολιτισμό τόσων αιώνων.

Ο χώρος είχε για μία ακόμη φορά κατακλυστεί από δεκάδες πολίτες από Ηλεία και Αχαΐα, ενώ την όλη εκδήλωση παρουσίασε με υποδειγματικό τρόπο η δημοσιογράφος κ. Σοφία Καυκοπούλου. Την εκδήλωση έκλεισε με δικό του χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ. Αθανάσιος, που συνεχάρη τον εφημέριο π. Θρασύβουλο Αλεξόπουλο και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού για την πρωτοβουλία να τιμηθεί μία τόσο σημαντική επέτειος.

Απίστευτη εικόνα στο Μοσχάτο!

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

 

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κ. & Μ.  Σταμούλη το νέο βιβλίο του π. Ηλία Μάκου: «Ανάσταση από τον Αναστάσιο. Η πορεία της Εκκλησίας της Αλβανίας από το 1991 μέχρι σήμερα – Αναστημένοι βηματισμοί».

Στις 245 σελίδες του βιβλίου περιλαμβάνονται πολλά άγνωστα στο ευρύ κοινό γεγονότα, ενδιαφέροντα έγγραφα και φωτογραφίες αντιπροσωπευτικές της αναγεννητικής πορείας της Εκκλησίας της Αλβανίας

Ειδικότερα ως προς το περιεχόμενο του βιβλίου, αρχικά παρατίθεται μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση της διαδρομής της Εκκλησίας της Αλβανίας από την ίδρυσή της μέχρι και το διωγμό από το αθεϊστικό καθεστώς.

Πίστη, Εκκλησία και Ιατρική

 

«Ο Χριστός στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας»

Ο περίφημος πίνακας του Γιοχάνες Βερμέερ «Ο Χριστός στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας», (Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο). Ο πίνακας αυτός, ένα από τα πρωιμότερα έργα του Βερμέερ που μας έχουν σωθεί.

Οι Αγίες Μάρθα και Μαρία γιορτάζουν σήμερα.

Μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Μητροφάνους Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (4 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τκ’ [320], υιός υπάρχων Δομετίου. Ο δε Δομέτιος ήτον αδελφός Πρόβου του βασιλέως, του βασιλεύσαντος εν τη Ρώμη, εν έτει σος’ [276], ο οποίος εγέννησε δύω υιούς τον Πρόβον και τον Μητροφάνη τούτον. Ούτος λοιπόν μεταχειρισθείς λογισμόν σώφρονα και ορθόν, εστοχάσθη την θρησκείαν των ειδώλων, πως είναι ψευδής και πεπλανημένη, όθεν προσήλθεν εις την αληθή πίστιν του Χριστού. Πηγαίνωντας δε εις το Βυζάντιον, συνανεστρέφετο με τον Τίτον, τον Επίσκοπον του Βυζαντίου, ο οποίος ήτον άνθρωπος άγιος και θεοφόρος. Βλέπων δε τον Μητροφάνη, ότι ήτον στολισμένος με αρετάς, τον εσυναρίθμησε με τους κληρικούς, ήτοι εποίησεν αυτόν αναγνώστην. Αφ’ ου δε απέθανεν ο Άγιος Τίτος, έγινεν Επίσκοπος του Βυζαντίου, Δομέτιος ο πατήρ του Αγίου Μητροφάνους. Αποθανόντος δε του Δομετίου, έγινεν Επίσκοπος ο υιός αυτού Πρόβος, και αφ’ ου εκείνος εκυβέρνησε την Εκκλησίαν χρόνους δέκα, απήλθε προς Κύριον.

Μνήμη του Αγίου Μητροφάνους, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (4 Ιουνίου)

 Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Η Εκκλησία σήμερα, 4 Ιουνίου, τιμά τη μνήμη των αγίων Μάρθας και Μαρίας, αδελφών του Τετραήμερου Λαζάρου, πρώτου Επισκόπου Κιτίου, οι οποίες φιλοξένησαν τον Κύριο στην οικία τους στη Βιθανία. Του Αγίου Μητροφάνους, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, και του οσιομάρτυρος Ιωάννου, ηγουμένου της Μονής Μοναγρίας.
Ο Άγιος Μητροφάνης, έζησε τον 4^ο αιώνα, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αφού γνώρισε την Αγία Γραφή και τη ζωή της Εκκλησίας μέσα στο κοσμικό γίγνεσθαι, γρήγορα απέρριψε τις πεποιθήσεις στα είδωλα και προσήλθε στον Χριστιανισμό. Αργότερα, αφού αγωνίστηκε και διακρίθηκε στο στάδιο των αρετών, χειροτονήθηκε κληρικός και κατόπιν ανήλθε στον θρόνο του Βυζαντίου.

Κατὰ τοὺς Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια - Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Εἶδον γὰρ καὶ πολυειδῶς ἐδοκίμασα ὅτι, ἂν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν φωτίση τὸν ἄνθρωπον, τὰ λόγια ὅσα καὶ ἂν ὁμιλήσης δὲν ‘βγάνεις ὠφέλειαν. Πρὸς στιγμὴν τὰ ἀκούει καὶ τὴν ἄλλην στρέφει πάλιν αἰχμάλωτος εἰς τὰ ἴδια.   ……

 Μόνον θέλουν νὰ ἔρχωνται, νὰ ὁμιλοῦν, νὰ περάσει ἡ ὥρα των, χάριν τῆς ἀκηδίας. ‘ αὐτὸ λοιπὸν κλείω καὶ ἐγὼ τὴν θύραν καὶ ὠφελοῦμαι τουλάχιστον ἐγὼ διὰ τῆς εὐχῆς καὶ τῆς ἡσυχίας. Καθότι τὴν εὐχὴν ὑπὲρ πάντων ὁ Θεὸς πάντοτε τὴν ἀκούει, ἐνῶ τὴν ἀργολογίαν πάντοτε ἀποστρέφεται, ἂς φαίνεται καὶ πνευματικὴ ὅτι εἶναι. Ἐπειδὴ κατὰ τοὺς Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια, χωρὶς νὰ κάμης τοὺς λόγους σου πράξεις.

Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Μοιρολατρεία ή αγών; - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α

Μοιρολατρεία ή αγών;

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Ιερώνυμος Α΄ μάς επισημαίνει ότι οι αγώνες χρειάζονται κόπους και θυσίες. Θα πρέπει, μας τονίζει, να μην αγωνιζόμαστε μοιρολατρικά. Να μην δειλιάζουμε στις δυσκολίες του αγώνα μας και να θυμόμαστε ότι...

..."ενώ όλο το έργο του Χριστού

φαινόταν ότι ναυαγούσε

πάνω στο ξύλο του Σταυρού,

αυτό ακριβώς (το ξύλο του Σταυρού)

ήταν ο θρίαμβός Του".

Μερικοί, που δεν τους αρέσουν οι πολλές φασαρίες, θα έχουν σκεφθή: Μα δεν βαρυέσαι. Τι τις χρειάζομαι όλες αυτές τις σκοτούρες; Γιατί να πάρω τέτοιες αποφάσεις, που να με αναγκάσουν να αντιμετωπίζω αντιδράσεις και εχθρότητες; Δεν είναι καλύτερα να καθίσω στην ησυχία μου;

Βέβαια είναι καλύτερα. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία, υπό ένα μόνο όρο: Πώς θ’ αποφασίσουμε να είμασθε ευχαριστημένοι με το βούρκο. Άμα κατορθώσουμε να μας αρέσει να κυλιόμασθε στο βούρκο, τότε θα είναι ωραία.

Ωρισμένα άλλως τε ζώα το έχουν κατορθώσει αυτό. Αισθάνονται πραγματική ευχαρίστηση, όταν κυλιούνται μέσα στην βρωμερή, παχυά, μαύρη λάσπη.  Νοιώθουν ένα ξεκούρασμα. Το χειρότερο όμως είναι πως υπάρχουν και μερικοί “ανώτεροι” άνθρωποι, άνθρωποι που κάμουν πως έχουν δήθεν αφιερωθή στην τέχνη, που έχουν ξεπεράσει αυτού του είδους τα ζώα (η εξέλιξις βλέπετε!). Αυτοί, λοιπόν, όχι μόνο κυλιούνται στο βούρκο αλλά και τον εξυμνούν.

Ανατροπή στην υπόθεση της επίθεσης εναντίον της κοπέλας που διαμαρτυρήθηκε για την προσβολή του Χριστού και της Παναγίας στο Gay Pride

 Επέστρεψε η λογική στον τόπο της!

Φαντάζομαι ότι όλοι μας έχουμε δει ένα βίντεο με μια 19χρονη φοιτήτρια στο Ρέθυμνο, η οποία διαμαρτύρεται για κάτι καραγκιοζιλίκια που έκαναν στο Pride στο Ρέθυμνο, προσβάλλοντας το Χριστό και την Παναγία.

Και το έχουμε δει όλοι, καθώς μέλη της "κοινότητας" έκαναν αυτό που κάνουν πάντα: ομοθυμαδόν πόλεμο, ταμπέλες και δολοφονία χαρακτήρα (μέχρι και τη διαγραφή της από το Πανεπιστήμιο και την απόλυση από τη δουλειά της ζητούσαν!!) με όσο γίνεται περισσότερη δημοσιότητα!

Έλα όμως που η υπόθεση τώρα πήγε κουβά!

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι (και μάλιστα πολλά μέλη της LGBTQ "κοινότητας") είναι στο πλευρό της φοιτήτριας, η οποία ΔΕΝ έβρισε, ΔΕΝ απείλησε! Απλά εξέφρασε τη διαφωνία της.

Από όσα έχω δει, θαύμασα το λόγο και το θάρρος μιας πολύ γνωστής λεσβίας (δεν θυμάμαι το όνομά της) και ακόμη περισσότερο το λόγο και το θάρρος του γνωστού χορογράφου (και ομοφυλόφιλου) Τάσου Ξιάρχο.

Άνσελμος της Αόστας: το κακό, η ελευθερία και ο θείος προορισμός - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

Άνσελμος της Αόστας: το κακό, η ελευθερία και ο θείος προορισμός

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Η εορτή του Αγίου Λουκά του ιατρού στον Πειραιά 10 - 11 Ιουνίου

Με τη δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα, τάξη και κατάνυξη, o Πειραιάς θα τιμήσει την μνήμη του Αγίου Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς όπου αποτελεί και προστάτη της ενορίας.

Ο Άγιος τιμάται ιδιαίτερα στον Ιερό Ναό, όπου φυλάσσεται μόνιμα τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου, ενώ υπάρχει Παρεκκλήσιο προς τιμήν του στον περίβολο του Ναού, όπου δεκάδες άνθρωποι καθημερινά προστρέχουν, εκζητώντας τις πρεσβείες και την βοήθεια του. Παράλληλα, κάθε Κυριακή και καθ’ όλη την διάρκεια του έτους, τελείται στον Ιερό Ναό η Παράκληση προς τιμήν του Αγίου και αναμεταδίδεται από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό «Πειραϊκή Εκκλησία».

• ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ

7.00 μ.μ.: Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Θα ψάλλει πολυμερής χορός του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Θα διευθύνει ο Διευθυντής της Σχολής Πρωτοψάλτης κ. Νικόλαος Αμοργιανός. Θα ευλογηθούν και θα μοιρασθούν στους πιστούς λαδάκια του Αγίου.

Ν' αγαπάς παιδί μου τους ανθρώπους

 ... Ν' αγαπάς παιδί μου τους ανθρώπους

και ποτέ να μην βάζεις στην ζυγαριά την αγάπη σου,

ποτέ να μην αναρωτηθείς τι έδωσες και τι πήρες

κι αν το άξιζαν ή όχι, ν' αγαπάς για σένα,

διότι μέσα από την αγάπη,

βλέπεις πόσο ομορφότερος άνθρωπος γίνεσαι...

 Έλενα Γραμμένου Μαυροειδή

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λουκιλλιανού, και των συν αυτώ τεσσάρων νηπίων, Κλαυδίου, Υπατίου, Διονυσίου, Παύλου, και Παύλης της παρθένου και Μάρτυρος (3 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος Λουκιλλιανός ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σο’ [270]. Ιερεύς υπάρχων των ειδώλων, γέρωντας κατά την ηλικίαν, άσπρος κατά τας τρίχας, έχων την κατοικίαν όχι μακράν από την πόλιν της Νικομηδείας, της τουρκιστί λεγομένης Ισμίτ. Αφ’ ου δε μετεβάλθη εις την πίστιν του Χριστού, εφέρθη εις τον κόμητα Σιλβανόν. Και επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Χριστόν, και να επιστραφή πάλιν εις την προτέραν θρησκείαν των ειδώλων, δια τούτο ετζάκισαν τα σιαγόνιά του, έδειραν αυτόν με ραβδία, και τον εκρέμασαν κατακέφαλα. Έπειτα έβαλαν αυτόν εις την φυλακήν, μέσα εις την οποίαν ήτον τέσσαρα παιδία κλεισμένα δια την πίστιν του Χριστού.

Μνήμη του αγίου μάρτυρος Λουκιλλιανού (3 Ιουνίου)

 Η Εκκλησία σήμερα, 3 Ιουνίου, τιμά τη μνήμη του Οσίου Πάππου, ο οποίος είναι συνώνυμος του Αγίου Ιεράρχου Πάππου Επισκόπου Χύτρων (Κυθρέας), του οποίου η μνήμη τιμάται στις 24 Οκτωβρίου. Επίσης, σήμερα εορτάζουμε τους μάρτυρες Λουκιλλιανό, Παύλη την παρθένο και ακόμη 4 μάρτυρες παιδιά.
Ο ηλικιωμένος ιερέας των ειδώλων Λουκιλλιανός έζησε την προσωπική του Πεντηκοστή και γνώρισε τον Χριστιανισμό. Κατηχήθηκε, βαπτίστηκε και έλαβε το άγιο Χρίσμα. Επιβεβαιώθηκε ακόμη μια φορά ο Κυριακός λόγος «τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν» (Λκ. 18, 27). Η εμπειρία αυτή βιώνεται, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, συχνά μέσα από τη μελέτη των Συναξαρίων των Αγίων της Εκκλησίας μας.

Μια συγκλονιστική φωτό από το παρελθόν

Παιδιά ξαπλωμένα μέσα σε τεράστιες μηχανές που ονομάζονται σιδερένιοι πνεύμονες. Αυτές οι συσκευές ήταν η σανίδα σωτηρίας τους, βοηθώντας τα να αναπνεύσουν όταν η πολιομυελίτιδα στέρησε τη δύναμη των μυών τους. 

Η πολιομυελίτιδα ήταν μια τρομακτική ασθένεια, ειδικά για τα παιδιά, που συχνά τα άφηνε παράλυτα ή ανίκανα να αναπνεύσουν χωρίς μηχανική βοήθεια.

Ο σιδερένιος πνεύμονας λειτουργούσε τραβώντας ρυθμικά τον αέρα μέσα και έξω από το σώμα, προσομοιώνοντας την κίνηση των υγιών πνευμόνων. Έσωσε αμέτρητες ζωές, αλλά η ζωή μέσα ήταν απομονωμένη. Τα παιδιά μπορούσαν μόνο να κινούν τα κεφάλια τους, βασιζόμενα σε νοσοκόμες για τα πάντα — φαγητό, ανάγνωση, ακόμη και παιχνίδι.

Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, αρνείται να ορκίσει την κυβέρνηση των δωσίλογων του Τσολάκογλου

Ο από Τραπεζούντος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών  Χρύσανθος Φιλιππίδης, σαν σήμερα αρνείται να ορκίσει την κυβέρνηση των δωσίλογων της κυβέρνησης του Τσολάκογλου και καθαιρείται παυθείς από την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου (2 Ιουνίου 1941). Το 1939-1941 συνεργάστηκε δημιουργικά με τον επιλεγέντα μετά από πρόταση του Επιτίμου Καθηγητού Παναγιώτη Τρεμπέλα ως Πρωτοσύγκελο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Αρχιμανδρίτη Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, μετέπειτα Άγιο Γερβάσιο των Πατρών.

Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Η εορτή του Αγίου Πνεύματος μας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο ό,τι φαίνεται 

Η εορτή του Αγίου Πνεύματος δεν αφορά μόνο όσους εκκλησιάζονται τακτικά, ούτε περιορίζεται σε μια λειτουργική αναφορά στο ημερολόγιο. Είναι μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε τι δίνει ζωή στη ζωή μας. Τι είναι αυτό που μας σηκώνει όταν όλα μοιάζουν βαριά; Τι φωτίζει το σκοτάδι της αβεβαιότητας; Η ορθόδοξη παράδοση απαντά: το Άγιο Πνεύμα.

Την ημέρα της Πεντηκοστής, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, οι μαθητές του Χριστού ήταν συγκεντρωμένοι με φόβο και ανασφάλεια. Δεν είχαν δύναμη, ούτε βεβαιότητα για το αύριο. Κι όμως, μέσα σε μια στιγμή όλα άλλαξαν. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος τους γέμισε θάρρος, καθαρότητα, εσωτερική φλόγα. Από άνθρωποι κλεισμένοι σε έναν χώρο έγιναν πρόσωπα ανοιχτά στον κόσμο. Αυτό το πέρασμα από τον φόβο στην ελευθερία είναι το βαθύτερο μήνυμα της εορτής.
Ίσως κάποιος που δεν έχει στενή σχέση με την Εκκλησία να αναρωτηθεί: τι σημαίνουν όλα αυτά για εμένα; Η απάντηση δεν βρίσκεται σε θεολογικούς όρους, αλλά σε εμπειρίες. Κάθε φορά που επιλέγουμε τη συγχώρεση αντί για την εκδίκηση, κάθε φορά που στεκόμαστε δίπλα σε έναν άνθρωπο που πονά, κάθε φορά που βρίσκουμε ελπίδα μέσα σε δυσκολίες, εκεί αναπνέει το Πνεύμα. Δεν επιβάλλεται. Προσκαλεί. Δεν θορυβεί. Ενεργεί σιωπηλά.

Έχουμε απόλυτη ανάγκη του Παρακλήτου - π. Ηλίας Μαστρογιαννοπούλος

Στην πορεία της ζωής μας και για την εκπλήρωση της υψηλής αποστολής μας, δεν αρκεί η καλή θέληση και ο ενθουσιασμός, ούτε μόνο η γνώση και η σύνεση.

Χρειάζεται απαραιτήτως και ένας προσωπικός και υπερφυσικός παράγων: Το ζωοποιόν Πνεύμα.

Στην εργασία μας και στο σπίτι μας, στη χαρά και στη λύπη μας, στη μοναξιά και τη συντροφιά μας έχουμε   απόλυτη ανάγκη του Παρακλήτου.

Στον αγώνα της ζωής μας με τα τόσα αναρίθμητα προβλήματα, πρέπει να είμαστε πλήρεις Πνεύματος Αγίου, εάν θέλουμε να αντιπαλαίσουμε στις τόσες δυσκολίες και να φέρουμε σε πέρας τον μεγάλο μας προορισμό.

Αρχιμ. Ηλίας Μαστρογιαννοπούλος

Νὰ μὴ διαβάζη μόνο γιὰ νὰ εὐχαριστιέται. - Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Οἱ κοσμικοὶ, ἄλλοι διαβάζουν ἐφημερίδα, ἄλλοι διαβάζουν ἕνα ρομάντζο, μία περιπέτεια, ἄλλοι παρακολουθοῦν στὸ γήπεδο πὼς παίζουν, καὶ περνᾶνε τὴν ὥρα τους. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ μερικοὶ ποὺ διαβάζουν πνευματικά. Μπορεῖ νὰ ξενυχτοῦν καὶ νὰ διαβάζουν πνευματικὰ βιβλία μὲ μανία καὶ νὰ εὐχαριστιοῦνται. Παίρνουν ἕνα πνευματικὸ βιβλίο, κάθονται καὶ λίγο ἀναπαυτικὰ καὶ διαβάζουν. «Ὠφελήθηκα», λέει ὁ ἄλλος. Καλύτερα πὲς ὅτι εὐχαριστήθηκες, ὅτι πέρασες εὐχάριστα τὴν ὥρα σου. Γιατί αὐτὸ δὲν εἶναι ὠφέλεια. Ὠφελεῖσαι, μόνον, ὅταν δῆς τί λέει αὐτὸ ποὺ διαβάζεις, ἐλέγχης τὸν ἑαυτόν σου καὶ προσπαθῆς νὰ τὸν ζορίζης στὴν ἐφαρμογή: «Τί λέει αὐτὸ ποὺ διάβασα; Ἐγὼ ποῦ βρίσκομαι πνευματικά; Τί πρέπει νὰ κάνω;».

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως - Παν. Δ. Παπαδημητρίου

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

«κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ», Ματθ. ϛʹ 5-6
«μυστικῆς ἐπιτελουμένης Εὐχῆς» (Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης, 4ος αἰ.)
«μίαν μὲν τὴν πρώτην [Εὐχὴν] διὰ σιωπῆς», ΙΘʹ (19ος) Κανὼν τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας

Χαρακτηριστικὸ τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἡ τήρηση τῆς Παραδόσεως. Ἡ τήρηση τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως εἶναι Ἀποστολικὴ ἐντολή. Στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς Παραδόσεις (Βʹ Θεσ. βʹ 15). Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ Τάξιν γινέσθω (Αʹ Κορ. ἰδʹ 40). Στὴν διακονία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν κάνει ὁ καθένας του κεφαλιοῦ του, ἀλλιῶς κοινῶς προτεσταντίζει. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «ἑπομένη τοῖς Ἁγίοις Πατράσι», ὄχι ἑπομένη ταῖς προσωπικαῖς γνώμαις ἑκάστου. Γιατί πρέπει νὰ τηρεῖται ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ Ἱερὰ Παράδοση εἶναι ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁδὸς τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς θείας λατρείας, τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας, τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς θεώσεως.

Ὅπως εἴδαμε σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας, ἡ Παράδοση στὴν Λειτουργία ἔχει ὡς ἑξῆς: ὁ Διάκονος ἐκφωνεῖ (εἰς ἐπήκοον) τὶς διὰ Προσφωνήσεως κοινὲς Εὐχές πρὸς τὸν Ἱερέα καὶ τοὺς πιστούς, καὶ αὐτοὶ ἀνταποκρινόμενοι προσεύχονται μυστικῶς, κατ’ ἰδίαν, ὁ μὲν Ἱερεὺς μὲ τὶς δικές του Εὐχές, οἱ δέ πιστοὶ μὲ τὸ μυστικὸ Κύριε ἐλέησον ἢ τὶς δικές τους προσευχές (ὁ Ψάλτης ἐκφώνως ὡς «ὁδηγὸς» τῶν Πιστῶν στὶς προσευχητικὲς ἀποκρίσεις στὴν κοινὴ Εὐχὴ τοῦ Διακόνου).

Χειροτονία Διακόνου καὶ Μνημόσυνο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ στὴν Πάτρα

  Στὸν πανηγυρίζοντα ἐμβληματικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος Πατρῶν ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, τὴν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. Πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ κατέκλυσε τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Ναοῦ, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ στὴν κυριολεξία ἀδιαχώρητο. 

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐχειροτόνησε Διάκονο, τὸν εὐλαβέστατο Μοναχὸ Γερμανό, ἀδελφὸν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν. 

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐτελέσθη τὸ Μνημόσυνον, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου Ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδημίας του πρὸς Κύριον.

Το σύστημα εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στο Χονγκ Κονγκ - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

   Το σύστημα εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στο Χονγκ Κονγκ

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Με αφορμή τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στην Ελλάδα, παρουσιάζει ενδιαφέρον να δούμε πώς γίνεται η εισαγωγή στα πανεπιστήμια του Χονγκ Κονγκ. Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση βασίζεται κυρίως στις επιδόσεις των μαθητών στις τελικές σχολικές εξετάσεις, αλλά και σε μια οργανωμένη διαδικασία υποβολής αιτήσεων μέσω κεντρικού συστήματος.

Το HKDSE: το βασικό εξεταστικό σύστημα

Στο Χονγκ Κονγκ, βασικό ρόλο παίζει το Hong Kong Diploma of Secondary Education (HKDSE). Πρόκειται για το απολυτήριο της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ταυτόχρονα για το κύριο εξεταστικό σύστημα μέσω του οποίου αξιολογούνται οι μαθητές στο τέλος της σχολικής τους πορείας. Καθιερώθηκε το 2012, αντικαθιστώντας τα παλαιότερα συστήματα HKCEE και HKALE, και διοργανώνεται από την Hong Kong Examinations and Assessment Authority (HKEAA).

Οι μαθητές εξετάζονται σε τέσσερα βασικά μαθήματα κορμού —Αγγλικά, Κινεζικά, Μαθηματικά και Citizenship and Social Development (μάθημα που από το 2024 αντικατέστησε το παλαιότερο Liberal Studies)— καθώς και σε δύο ή τρία μαθήματα επιλογής. Η βαθμολογία δίνεται σε κλίμακα από 1 έως 5, με τις υψηλότερες διακρίσεις να αποτυπώνονται ως 5, 5* και 5**. Με απλά λόγια, οι εξετάσεις αυτές αποτελούν το βασικό ακαδημαϊκό κριτήριο για την εισαγωγή των περισσότερων τοπικών υποψηφίων στα πανεπιστήμια.

«Το Απόρρητο της Εξομολόγησης στην Ορθόδοξη Εκκλησία» - π. Σιλουανός Λ. Λάμπρου

 
Πατέρες και αδελφοί ζητώ την ευχή σας.
Κυκλοφορεί και σε έντυπη μορφή το μικρό αυτό φυλλάδιο.
Όποιος ενδιαφέρεται, θα αποσταλεί  δωρεάν - ευλογία.
Είναι ένα απόσπασμα από απογευματινές ενοριακές συναντήσεις από το έτος 2023. 

Με Αγάπη Χριστού.

 

Αρχιμ. Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

Email: pater9870@gmail.com
Τηλ.: 6985828670

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Δείτε  το βίντεο, "Λουκάς Αδαμόπουλος συναυλία μέγαρο μουσικής 28 Μαΐου" 

Το βίντεο από τη συναυλία έχει 

και ποίηση Νίκου Παλουμπιώτη  

 Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσίασε  την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026 και ώρα 19:30, μία συναυλία με έργα του σύγχρονου συνθέτη Λουκά Αδαμόπουλου, με τον γενικό τίτλο: Continuum Sacrum.
Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου "Οι Φίλοι της Μουσικής" στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η πολιτισμική κρίση στη Δύση είναι άποψη σημαντικών διανοουμένων της του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών είναι ο Γερμανός φιλόσοφος του πολιτισμού και της ιστορίας Όσβαλντ Σπένγκλερ, του οποίου φέτος είναι τα 90χρονα από τον θάνατό του (1880-1936). Ο Σπένγκλερ έγραψε μεταξύ του 1918 και του 1922 το κλασσικό δίτομο ογκώδες  έργο του «Η παρακμή της Δύσης», το οποίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός». Ένας άλλος σημαντικός λόγιος του 20ού αιώνα που υπήρξε κριτικός προς την πολιτισμική πορεία της Δύσης είναι ο Γάλλος Αντρέ Μαλρό, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατό του (1901-1976).

            Ένα από τα πολλά θέματα που θίγει στο πολυδιαβασμένο έργο του ο Σπένγκλερ είναι η στειρότητα του τεχνικά  δυτικού «πολιτισμένου» ανθρώπου. Κατά την άποψή του υπάρχει «μια οπωσδήποτε στροφή προς τον θάνατο», με την έννοια ότι «ο άνθρωπος των κοσμοπόλεων δεν θέλει πια να ζήσει: ως άτομο θέλει ασφαλώς, αλλά όχι ως σύνολο… Τα παιδιά δεν εκλείπουν μόνον επειδή έγινε αδύνατο  να τα έχει κανείς, αλλά προ πάντων επειδή…δεν βρίσκει λόγους για την ύπαρξή τους». Ο διαρκής και βαθύς δεσμός του δυτικού ανθρώπου με την θρησκεία, την πατρίδα, τα ήθη και τα έθιμα του έθνους του, το μέλημά του να υπάρξει συνέχεια στην οικογένειά του δεν υπάρχουν στον «τελευταίο άνθρωπο» του. (Όσβαλντ Σπένγκλερ «Η παρακμή της Δύσης», Β΄ Τόμος σελ.  131).

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Ἰουνίου 2026 τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

 Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Ἰουνίου  2026 

τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ» ΠΕΜΠΤΗ, 4 ΙΟΥΝΙΟΥ, 9:00 μ.μ. ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ: ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΝΑΥΛΙΑ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ»

ΠΕΜΠΤΗ, 4 ΙΟΥΝΙΟΥ, 9:00 μ.μ.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ

ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ: ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ

 
Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται, με αίσθημα ευθύνης -και θέλοντας πάνω από όλα να πραγματοποιηθεί η μουσική συνάντηση που τόσο ανυπομονούμε όλοι να χαρούμε- πως, λόγω της καιρικής αστάθειας και των πιθανών έντονων φαινομένων, που έχουν προαναγγείλει οι μετεωρολογικές υπηρεσίες για το βράδυ της Πέμπτης, 4 Ιουνίου, η συναυλία «Η ΖΩΗ ΜΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ» μεταφέρεται στον κλειστό χώρο του ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ.
Η απόφαση ελήφθη με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια του κοινού και των καλλιτεχνών, και τη βεβαιότητα ότι η βραδιά θα εξελιχθεί απρόσκοπτα, σε άνετες συνθήκες και με την ποιότητα που της αξίζει.

Μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Νικηφόρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού. (2 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου, του και Καβαλίνου επονομαζομένου και εικονομάχου γενομένου εν έτει ψμδ’ [744]. Γέννημα και θρέμμα της βασιλευούσης των πόλεων. Οι δε γονείς αυτού ήτον ευγενείς και ονομαστοί, Θεόδωρος και Ευδοκία ονομαζόμενοι. Ο γαρ πατήρ του Θεόδωρος, ήτον υπογραφεύς και Νοτάριος των προσταγμάτων και ορισμών του βασιλέως. Διαβαλθείς δε εις τον βασιλέα, ότι προσκυνεί τας θείας εικόνας, κατεξεσχίσθη με δαρμούς και μάστιγας, και εξωρίσθη εις την Μύλασσαν, ήτις είναι κάστρον σκληρόν, και δεινότατον παραθαλάσσιον, και ευρίσκεται εις την εν τη Μικρά Ασία Καρίαν, κοινώς δε ονομάζεται Μεσσί, με θρόνον Επισκόπου τετιμημένην υπό τον Σταυρουπόλεως Μητροπολίτην.

Μνήμη του Αγίου Νικηφόρου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού (2 Ιουνίου)

 «Δεῦτε λαοί, τὴν τρισυπόστατον Θεότητα προσκυνήσωμεν, Υἱὸν ἐν τῷ Πατρὶ σὺν ἁγίῳ Πνεύματι· Πατὴρ γὰρ ἀχρόνως ἐγέννησεν Υἱὸν συναΐδιον καὶ σύνθρονον, καὶ Πνεῦμα Ἅγιον ἦν ἐν τῷ Πατρὶ σὺν Υἱῷ δοξαζόμενον, μία δύναμις, μία οὐσία, μία Θεότης, ἣν προσκυνοῦντες πάντες λέγομεν· Ἅγιος ὁ Θεός, …».
Σήμερα, Τρίτη μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Νικηφόρου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού, ο οποίος γεννήθηκε στην Επτάλοφο Πόλη το 758 μ.Χ.
Όταν όμως το 813 μ.Χ. επί Λέοντος Ε’ του Αρμένιου, ξέσπασε απηνής διωγμός κατά των προασπιστών της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων, η αγέρωχη ηγετική πνευματική στάση και η θεολογική του σταθερότητα ανέδειξαν τον Πατριάρχη Νικηφόρο σε προστάτη του πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της ορθής διδασκαλίας περί των εικόνων. Όπως ήταν φυσικό, όλα αυτά προκάλεσαν την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο.

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας; Β μέρος - π. Βασίλειος Θερμός

Τι διδάσκουν οι Πατέρες σχετικά με την απαγγελία των ευχών της Λειτουργίας;  

Β μέρος

π. Βασίλειος Θερμός

3. Πατέρες και νεότεροι θεολόγοι δείχνουν τον παραλογισμό

Είδαμε στο μέρος Α ότι μυστικά είναι όλα τα λόγια της Θείας Λειτουργίας, απαγγελλόμενα ή ψαλλόμενα είτε από τους κληρικούς είτε από τον λαό. Το απόσπασμα του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου για την μητέρα του είναι μνημειώδες.

Ίσως δεν υπάρχει πιο σοφά περιεκτική διατύπωση για το ζήτημα από εκείνο που ακούσαμε μόλις χθες στην δεύτερη ευχή της Γονυκλισίας: «δι’ ων (Αποστόλων) παν γένος ανθρώπων την θεογνωσίαν, ιδία διαλέκτω, εις ακοήν ωτίου δεξάμενοι, φωτί του Πνεύματος εφωτίσθημεν, και της πλάνης ως εκ σκότους απηλλάγημεν, και τη των αισθητών και πυρίνων γλωσσών διανομή, και υπερφυεί ενεργεία, την εις σε πίστιν εμαθητεύθημεν». Πρώτα ακούμε στα αυτιά μας την διδαχή και κατόπιν ο Παράκλητος  μας φωτίζει και μας καθιστά μαθητές Του (εκτός από τους ελάχιστους εκείνους που γίνονται διδακτοί Θεού απευθείας). Επιτέλους, ποιος νομιμοποιείται να αποσυνδέει ακοή και κατανόηση από την μετέπειτα δράση του Αγίου Πνεύματος; Ποιος τολμά να λησμονεί την συνεργία και να φέρνει σε αντιπαράθεση τα φυσικά και τα υπερφυσικά; Μετά την Ενανθρώπηση του Χριστού ζούμε στο συναμφότερον! Ασυγχύτως και αδιαιρέτως!

Το σχόλιο της 30/5 για την οχλαγωγία στον γάμο και στην βάπτιση παρά την απαγγελία των ευχών εις επήκοον, θεωρώ ότι δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα. Το εκκλησίασμα σε αυτά τα μυστήρια είναι αλειτούργητο και αναλφάβητο, οι δε ψυχολογικές συνθήκες είναι εντελώς ειδικές, ενώ εδώ μας απασχολεί τι πρέπει να γίνεται με τους τακτικά εκκλησιαζόμενους.

ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

 ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

Με ένα μόνο κλικ, εκατομμύρια άνθρωποι -συμπεριλαμβανομένων παιδιών και εφήβων- εκτίθενται σε περιεχόμενο που υπόσχεται ευχαρίστηση αλλά στην πραγματικότητα διαστρεβλώνει την αγάπη, καταστρέφει τις σχέσεις και βλάπτει το μυαλό και την καρδιά.
Μελέτες από πανεπιστήμια όπως το Cambridge και το Stanford έχουν δείξει ότι η χρήση της αλλοιώνει τον εγκέφαλο όπως ένα ναρκωτικό, δημιουργεί εθισμό, απομόνωση και επιδείνωση των σχέσεων. Επιπλέον, ενισχύει τα στερεότυπα βίας και αντικειμενοποίησης, ειδικά απέναντι στις γυναίκες.
Η ψηφιακή κατανάλωση περιεχομένου για ενήλικες δεν είναι πλέον ταμπού, αλλά έχει γίνει μια κρίση ψυχικής και σχεσιακής υγείας, αλλά η νευροεπιστήμη και η ανθρωπιστική προσέγγιση προσφέρουν μια διέξοδο.
Σήμερα, η πορνογραφία είναι παντού. Με ένα μόνο κλικ μακριά, εκατομμύρια άνθρωποι εκτίθενται σε εικόνες και βίντεο που υπόσχονται άμεση ικανοποίηση, αλλά τα οποία, πίσω από την οθόνη, καταστρέφουν σιωπηλά καρδιές, μυαλά και οικογένειες. Αυτό που κάποτε αντιμετωπίζονταν ως θέμα ταμπού ή μια απλή ιδιωτική επιλογή έχει πλέον αποκαλυφθεί ως μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις συναισθηματικής διαστρέβλωσης της εποχής μας.

"Η πηγή του αγιασμού" - Μητροπολίτου Αττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

"Η πηγή του αγιασμού"

Μητροπολίτου Αττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, 

«Σπορά τοῦ λόγου», σελ. 68-74, α΄ έκδ. 

(Αθήνα: Εκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1981)

...Ποιός μπορεί ν' αρνηθεί τη δυναμική έλευση του Αγίου Πνεύματος;
...Έρχεται για να μας σώσει και να μας γιατρέψει. Να μας διδάξει την αλήθεια. Να μας νουθετήσει, να μας ενισχύσει, να μας παρηγορήσει, να μας φωτίσει.
Καθώς το Άγιο Πνεύμα μπαίνει μέσα μας ενεργεί με τη θεϊκή, διακριτική Του δύναμη στην προσωπικότητά μας. Μας λούζει και μας καθαρίζει απ' όλους τους μολυσμούς της αμαρτίας. Μας δίνει τον φωτισμό να γνωρίσουμε τον κόσμο του Θεού και να εμβαθύνουμε στις αλήθειες του Θεού. Μας εφοδιάζει με την απαραίτητη δύναμη, για να πορευτούμε στην καινούργια μας ζωή και να βιώσουμε σα μέλη της βασιλείας του Θεού.
Δραστική η ενέργειά Του μέσα μας κατά το πρώτο ξεκίνημα, ταρακουνάει την ύπαρξή μας και γεννάει τη σωτήρια διάθεση της μετάνοιας. Μας εμπνέει τα δάκρυα της συντριβής και τη θερμή ικεσία του Θείου ελέους
Ύστερα μας προσανατολίζει στο πρόσωπο του Λυτρωτή και μας ενισχύει να περπατάμε στο πλάι του, αφοσιωμένοι στο θέλημά Του και γοητευμένοι απ' τη λάμψη του προσώπου Του.
Ωσότου μας φέρει στην πλήρη ανακαίνιση και στη θέωση.

Potentia Dei: Absoluta vs Ordinata (Ακινάτης – Σκώτος – Όκκαμ) - Παντελή Αντ. Τομάζου

Potentia Dei: Absoluta vs Ordinata (Ακινάτης – Σκώτος – Όκκαμ)

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Η παρουσία τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά - Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός

Ὅμως ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπομακρυσμένοι, ἀπείρως ἀπομακρυσμένοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν Τὸ γνωρίζουν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, ἐκεῖνοι ποὺ διάλεξαν τὸν δρόμο τοῦ κακοῦ καὶ ὄχι τὸν δρόμο τοῦ καλοῦ, ποὺ ἀρνήθηκαν τὴ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ποὺ προτίμησαν τὸν δρόμο τῶν ἐγκλημάτων, τῆς βίας, τῆς ληστείας, τοῦ φόνου, τὸν δρόμο τοῦ ψεύδους, τῆς συκοφαντίας, τῶν ἐπιορκιῶν καὶ τῆς καταγγελίας ἐναντίον τῶν πλησίον τους, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀγάπη, ἐκεῖνοι ποὺ ἡ καρδιὰ τοὺς εἶναι γεμάτη μίσος, ἐκεῖνοι, ἀσφαλῶς, ποτὲ δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴ χαρά, δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴν εἰρήνη, αὐτὴ τὴν βαθειὰ εὐτυχία τῆς αἰσθήσεως τῆς παρουσίας τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά τους.

Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός