Ἀσυγχώρητες ἁμαρτίες… - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἀσυγχώρητες ἁμαρτίες…

 Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Ὅταν ὁ Χριστός λέει, ὅτι αὐτή ἡ ἁμαρτία (βλασφημια κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος= αἵρεση, ἀπιστία ), δέν θά συγχωρηθεῖ οὔτε ἐδῶ, οὔτε στήν ἄλλη ζωή» (Μτ. 12:32), ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ ὅτι ὑπάρχουν ἁμαρτίες  πού μένουν ἀσυγχώρητες·  «ἡ ἁμαρτία ὑμῶν μένει» (Ἰω.9:41), μένει ἀσυγχώρητη,  εἶπε στους φαρισαίους, πού παραπλανοῦσαν τό λαό. Καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἔχοντας αὐτά ὑπόψη του, λέει ὅτι  ὅποιος διαιρεῖ τήν Ἐκκλησία (ἐνορία κ.λ.π.) δέν συγχωρεῖται οὔτε μέ μαρτύριο! (Ὁμιλ. ΙΑ’προς Ἐφεσίους. P.G. 62:85). Ἀσυγχώρητη ἁμαρτία εἶναι καί οἱ χειροτονίες ἀναξίων Ἱερέων (πόσο μᾶλλον ἀναξίων Ἐπισκόπων).

      Ὁ Μοναχός Ἰωάννης Μόσχος (543-619)  παραβρέθηκε στήν ἐνθρόνιση τοῦ θεοφοβούμενου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Ἀμώς (594-601). Περιγράφει:

          Μοναχοί, Ἡγούμενοι, Ἱερεῖς Ἐπίσκοποι εἶχαν  συγκεντρωθεῖ στήν αἴθουσα τοῦ Πατριαρχείου καί εὔχονταν στόν Πατριάρχη. Καί ὁ  Πατριάρχης συντετριμμένος τούς εἶπε:

     «Πατέρες· προσευχηθεῖτε γιά μένα. Τό Πατρι­αρχικό ἀξίωμα εἶναι δυσβάστακτο, βαρύ φορτίο. Μέ φοβίζει. Ὁ Μωυσῆς, ὁ Πέτρος καί οἱ ὅμοιοί τους ἦταν ἄξιοι νά ποιμαίνουν λογικές ψυχές. Καί ἐγώ εἶμαι ἕνας ἐλεεινός! Περισσότερο ἀπ'ὅλα μέ φοβίζουν οἱ χειροτο­νίες, πού θά κάνω.

Διάβασα, ὅτι ὁ Ἅγιος Λέων, Πάπας Ρώμης (440-461), ἐπί σαράντα μέρες παρέμενε στόν τάφο τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, μέ νηστεῖες καί δε­ήσεις, παρακαλώντάς τον, νά πρεσβεύει πρός τόν Κύριο, γιά νά τοῦ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες του.

Όταν οι βάρβαροι βομβαρδίζουν τα ιερά: Το έγκλημα της Ρωσίας κατά της Λαύρας των Σπηλαίων και του ίδιου του πολιτισμού

Όταν οι βάρβαροι βομβαρδίζουν τα ιερά: Το έγκλημα της Ρωσίας κατά της Λαύρας των Σπηλαίων και του ίδιου του πολιτισμού

Οι πέτρες μπορεί να ξαναχτιστούν. Το ηθικό όμως στίγμα μένει. Η Ρωσία του Πούτιν δεν θα μείνει στην ιστορική μνήμη ως δήθεν υπερασπιστής της πίστης και του πολιτισμού, αλλά ως η δύναμη που, εκτός από ανθρώπους και πόλεις, βομβάρδισε ακόμη και τα ιερά μνημεία της ίδιας της χριστιανικής κληρονομιάς. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της βαρβαρότητας.

Ένα χτύπημα εναντίον της ίδιας της ανθρώπινης μνήμης

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που ένας πόλεμος παύει να είναι απλώς μια στρατιωτική σύγκρουση και αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο εκείνου που τον διεξάγει. Υπάρχουν πράξεις που ξεπερνούν ακόμη και τη φρίκη των νεκρών, των τραυματιών και των κατεστραμμένων πόλεων. Πράξεις που στρέφονται εναντίον της ίδιας της μνήμης της ανθρωπότητας, εναντίον της ιστορίας, του πολιτισμού και της πνευματικής κληρονομιάς ολόκληρων λαών.

Μία τέτοια πράξη διέπραξε για ακόμη μία φορά η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, πλήττοντας τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, ένα από τα ιερότερα μνημεία της Ορθοδοξίας και τα σημαντικότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, προστατευόμενο από την UNESCO. Σύμφωνα με ουκρανικές αρχές, διεθνή μέσα ενημέρωσης και την ίδια την UNESCO, το ιστορικό μοναστηριακό συγκρότημα υπέστη σοβαρές ζημιές από ρωσική επίθεση, ενώ πυρκαγιά ξέσπασε ακόμη και στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την καρδιά της ιστορικής μονής.

«Αγάπα, και κάνε ό,τι θέλεις». - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

«Αγάπα, και κάνε ό,τι θέλεις».

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 Μία φράση η οποία έχει κυκλοφορήσει ευρέως ως θρησκευτικό και κοσμικό meme είναι η εξής: «Αγάπα, και κάνε ό,τι θέλεις».

Γνωρίζετε ότι αυτή η πολύπαθη από διάφορες ερμηνείες φράση ειπώθηκε από τον Άγιο Αυγουστίνο Επίσκοπο Ιππώνος, ο οποίος εορτάζει σήμερα;

Όταν συναντώ τέτοιου είδους φράσεις πάντοτε έχω την περιέργεια να ερευνήσω αν όντως το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται μία φράση την έχει πει, αν μπορώ να βρω τεκμηρίωση και να τοποθετήσω την φράση μέσα στο αρχικό της πλαίσιο.

Το ίδιο έπραξα και με την φράση «Αγάπα, και κάνε ό,τι θέλεις». Πράγματι, η φράση αυτή ειπώθηκε από τον Άγιο Αυγουστίνο. Στα αγγλικά την βρίσκεις ως «Love and do what you like» και στα Λατινικά ως «Dilige, et quod vis fac».

Η φράση αυτή περιέχεται στην Έβδομη Ομιλία του Αγίου Αυγουστίνου στην Πρώτη Επιστολή του Ιωάννου. Είναι ευλογία ότι η ομιλία σώζεται ολόκληρη στα Λατινικά και έχει μεταφρασθεί στα Αγγλικά.

«Θέρος 2026» Το νέο τεύχος της “Σύναξής” (αρ. 178).

«Θέρος 2026»

Το νέο τεύχος της “Σύναξής” μας (αρ. 178).

Παραθέτω το ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ και στη συνέχεια τα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ.

[Το εξώφυλλο: έργο Χριστίνας Παπαθέου Χριστίνα Παπαθέου].

……………………

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο

Θέρος

Όταν λέμε Καλοκαίρι το Καλοκαίρι, ονοματίζουμε μιαν εποχή απ’ αφορμής του τι αίσθηση μας κάνουν οι καιρικές συνθήκες της. Όταν όμως την εποχή την λέμε Θέρος; Τότε χρωματίζουμε την εποχή με την ανθρώπινη πράξη: με την κοινωνική ανθρώπινη πράξη, σε ανταπόκριση προς τις καιρικές συνθήκες της εποχής...

Ο θερισμός είναι εμπειρία αμέτρητων γενεών και πάμπολλων τόπων. Τα πολλά του συμφραζόμενα τον έχουν ανυψώσει σε περιεκτική εικόνα και σε σύμβολο ετοιμότητας (να αδράξεις τη στιγμή), ευθύνης (να κοπιάσεις φιλόπονα) και συνεπειών (θα βρεις μπροστά σου την ποιότητα της σποράς σου). «Να σπέρνετε», λέει ο Θεός μέσω του προφητικού λόγου, «δικαιοσύνη, ώστε να θερίσετε καρπούς ανάλογους της αγάπης σας. Κάντε καινούργια αρχή, όπως ο αγρότης το καινούργιο του χωράφι ετοιμάζει. […] Αλλά εσείς σπείρατε αδικία κι έτσι τη συμφορά θερίσατε· φάγατε της κακίας σας τον καρπό. Κάνατε του κεφαλιού σας και στηριζόσασταν στο πλήθος των πολεμιστών σας» [1].

Δεν κτυπούν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα Μοναστήρια της Ουκρανίας αλλόθρησκοι αλλά Ορθόδοξοι Ρώσσοι.

Άλλο ένα ρωσικό πολεμικό κτύπημα κατά της ανθρωπότητας, κατά της ιστορίας, κατά του Ορθοδόξου Χριστιανισμού...

Drone χτύπησε χθες το βράδυ τη Λαύρα Κιέβου-Πετσέρσκ μέσα σε μια νύχτα, βάζοντας φωτιά στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO υπό ενισχυμένη προστασία από το Δεύτερο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Χάγης του 1954.

Δυστυχώς ο πόλεμος δεν χαρίζει εκκλησίες, σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, αλλά πάνω από όλα ζωές.

Δεν κτυπούν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα Μοναστήρια της Ουκρανίας αλλόθρησκοι αλλά Ορθόδοξοι Ρώσσοι.

Μια άγνωστη στους πολλούς ιστορία

«Το 1965 δούλευα στην πλάκα στο Κάστρο του Παπαγεωργίου. Την ώρα που βρισκόμουν στο πάλκο και τραγουδούσα, έρχεται ένας γκαρσόνι και μου ψιθυρίζει:

– "Στο τελευταίο τραπέζι ένας φουκαράς σε περιμένει. Θέλει να σου πει κάτι. Δεν γνωρίζω τι."

Στο πρώτο διάλειμμα άφησα το μπουζούκι μου στην καρέκλα και πήγα κοντά του.

– "Τι με θέλεις;" τον ρώτησα.

– "Κύριε Μπιθικώτση", μου λέει, "αν δεν το δείτε με τα μάτια σας, δε θα μπορέσετε να με βοηθήσετε. Γιατί έχω ακούσει ότι είσαστε καλός άνθρωπος κι έχετε βοηθήσει πολύ κόσμο."

Όταν τελείωσα το πρόγραμμά μου, έβγαλε έξω αυτοκίνητο. Τον πήρα μαζί μου στο αυτοκίνητο, ενώ είχα πει σε δυο χορευτές να με ακολουθήσουν με άλλο αυτοκίνητο σε μικρή απόσταση, επειδή δεν ήξερα πού με πάει.

Φτάσαμε στο Κερατσίνι και περάσαμε απέναντι, στα καταπατημένα της Κούλουρης. Με πηγαίνει στο σημείο όπου είχε στήσει μαζί με τη γυναίκα του ένα ξύλινο σπιτάκι, ένα δωμάτιο με μια κουζίνα. Η βροχή και ο αέρας το είχαν γκρεμίσει. Δεν είχε απομείνει τίποτα.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή Β' Ματθαίου, 14 Ιουνίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία  με τη συμμετοχή του Πρωτ. π. Αποστόλου Ζαφείρη, του Εφημερίου π. Ελευθερίου Κολιαβρά και των Διακόνων Παναγιώτου Λάγιου και Παναγιώτου Γιαννοπούλου στον Ι. Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: "Ο ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος μας παρουσιάζει το κάλεσμα των τεσσάρων πρώτων μαθητών του Κυρίου. Αυτοί ήταν ο Ανδρέας και ο Πέτρος εκ της πόλεως Βηθσαϊδά, καθώς και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, τα παιδιά του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης. Και οι τέσσαρες ήσαν μαθηταί του Προδρόμου και είχαν ακούσει πολλές φορές τον Τίμιο Πρόδρομο να ομιλεί περί της ελεύσεως του Μεσσία.

Ο Μεγάλος Ψαράς θα ψαρέψει τους ψαράδες στα ακρογιάλια της λίμνης της Γαλιλαίας. Το κάλεσμα είναι : «Δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Η ανταπόκριση των μαθητών ήταν άμεση «οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ». Ακολούθησαν τον Θείο Διδάσκαλο, τον Σωτήρα Χριστό, δίχως καθυστέρηση και αναβολή. Το θέμα της αναβολής δεν είναι μικρής σημασίας στην πνευματική ζωή του χριστιανού.

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους

«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθειά αγάπη και σε κάνει να νοιάζεσαι.

Οι ωραίοι άνθρωποι δεν προκύπτουν, απλώς»

Ελίζαμπεθ Κούπμλερ-Ρος

Εἶναι δυνατόν τό ἅγιον Πνεῦμα νά βλέπη νά κυριαρχῆ ἀντί τῆς ἀγάπης τό μῖσος - Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου Κοτσώνη

«Διά νά προχωρήσωμεν, πρέπει νά ἐπικρατήση πνεῦμα ἀγάπης, ἀφοσιώσεως καί θυσίας. Ζῆλος πατερικός, ἁπλότης καί λιτότης ἀποστολική. Ἑνότης καί ὁμοφροσύνη. Ἄν ἀλλάξουν μόνον τά πρόσωπα, συνεχισθῆ δέ νά κυριαρχῆ τό ἴδιον πνεῦμα, οὐδέν εἶναι δυνατόν νά κατορθωθῆ. Εἶναι δυνατόν τό ἅγιον Πνεῦμα νά βλέπη νά κυριαρχῆ ἀντί τῆς ἀγάπης τό μῖσος, ἀντί τῆς ἀφοσιώσεως καί τῆς θυσίας ἡ ἰδιοτέλεια, ἀντί τῆς λιτότητος καί τῆς ἁπλότητος ἡ χλιδή, ἀντί τῆς ἑνότητος καί ὁμοφροσύνης ἡ διάσπασις;

Ἀπόσπασμα ἀπό τόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ

Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου Κοτσώνη

 
Τολμούμε να  τονίσουμε ότι η περίοδος της αρχιεπισκοπείας του Ἱερωνύμου Κοτσώνη χαρακτηρίζεται ως «ο χρυσούς αιών» της νεότερης εκκλησιαστικής μας ιστορίας.

Αιωνία του η μνήμη.

Α.Κ.Κ.

Πῶς μπορεῖ κανεὶς νὰ γίνῃ «τέκνον Θεοῦ»; - Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστίνος Καντιώτης

 «Τέκνα Θεοῦ». Πῶς μπορεῖ κανεὶς νὰ γίνῃ «τέκνον Θεοῦ»; «Τέκνα Θεοῦ» γινόμαστε καὶ ἐγγραφόμαστε πάλι στὸ βιβλίο τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ κάνοντας τρία βήματα – τρεῖς ἐνέργειες· πρῶτον πιστεύοντας στὸ Χριστό, δεύτερον βαπτιζόμενοι στὸ ὄνομά του, καὶ τρίτον ζώντας κατὰ τὶς ἅγιες ἐντολές του. Πίστις – βάπτισμα – ἁγία ζωή, νά ποιά εἶνε ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ἐξασφαλίζουν καὶ μᾶς δίνουν τὸ χάρισμα τῆς υἱοθεσίας.

 Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Σε όλη την διαδρομή του δίδασκε και υπερασπιζόταν αρχές και αξίες, την ευσέβεια, την ανιδιοτέλεια, την δικαιοσύνη. Οι λόγοι και τα έργα του έβγαλαν καρπούς.

Αιωνία του η μνήμη

Α.Κ.Κ.

Ένα 18χρονο αγόρι στην κεντρική Κίνα γονάτισε και έκανε μετάνοιες μπροστά στη θετή του μητέρα ευχαριστώντας την για τα χρόνια αφοσίωσης

  Στην Ελλάδα την περίοδο των Πανελληνίων Εξετάσεων έγιναν viral ιστορίες με γραφικές περιπτώσεις υποψηφίων. Στην Κίνα τα θέματα που γίνονται viral και αφορούν το gaokao (τις εξετάσεις για την εισαγωγή στα Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα) είναι διαφορετικά.

Ένα παράδειγμα το οποίο δημοσιεύεται σήμερα στην South China Morning Post:

Κούκλες για προσφυγάκια

  "Τα καλά νέα" π. Σπυρίδων Ράπτης  

12 υποτροφίες για φοίτηση στα ΣΑΕΚ ΑΚΜΗ

 Ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών «Αποστολή» συνεργάζεται με τον αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό φορέα ΣΑΕΚ ΑΚΜΗ, που διαθέτει παραρτήματα στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, το Ηράκλειο Κρήτης, τη Ρόδο, τη Χαλκίδα και την Αλεξανδρούπολη.

Μέσω του προγράμματος θα χορηγηθούν δώδεκα (12) υποτροφίες για δωρεάν διετή φοίτηση σε ειδικότητες επαγγελματικής κατάρτισης που θα επιλέξουν οι ίδιοι οι ωφελούμενοι στο συγκεκριμένο ιδιωτικό ΣΑΕΚ.  Δικαίωμα συμμετοχής έχουν νέοι έως 25 ετών.  Η αξιολόγηση των αιτήσεων θα πραγματοποιηθεί βάσει κοινωνικών και οικονομικών κριτηρίων. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα δοθεί σε υποψηφίους που κατοικούν σε παραμεθόριες περιοχές, καθώς και σε όσους πρόκειται να φοιτήσουν για πρώτη φορά στη μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση.

Καλό θα ήταν οι ενδιαφερόμενοι να ελέγξουν εάν βρίσκουν τα τμήματα που τους ενδιαφέρουν στο site του ΣΑΕΚ ΑΚΜΗ.  Στη συνέχεια να μελετήσουν την αίτηση και τις προϋποθέσεις επιλογής που θέτει η «Αποστολή», ανοίγοντας το link: mkoapostoli

Η αίτηση και τα δικαιολογητικά μπορούν να υποβληθούν ηλεκτρονικά στην «Αποστολή» μέσω του site (στο link που προαναφέρθηκε). Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων και δικαιολογητικών είναι η 11η Σεπτεμβρίου 2026.

Μνήμη του Αγίου Αυγουστίνου, επισκόπου Ιππώνος (15 Ιουνίου)

 Σήμερα, 15 Ιουνίου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά τη μνήμη του προφήτη Αμώς, του Οσίου Ιερωνύμου και του Αγίου Αυγουστίνου επισκόπου Ιππώνος.
Ο Προφήτης Αμώς ήταν βοσκός, αλλά το Άγιο Πνεύμα τον ανέδειξαν σε Προφήτη. Έζησε 800 χρόνια προ Χριστού, και στις προφητείες χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα και ελέγχει τον αποστάτη από το θέλημα του Θεού, λαό του Ισραήλ.
Ο Αυγουστίνος (κατά κόσμον Aυρήλιος Αυγουστίνος) γεννήθηκε στην Ταγάστη της Νουμιδίας στην Αφρική, το έτος 354 μ.Χ. από χριστιανή μητέρα, τη Μόνικα και πατέρα ειδωλολάτρη, τον Πατρίκιο. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε στην πατρίδα του και κατόπιν μετέβη για σπουδές στην Καρχηδόνα.
Ως φοιτητής έζησε έκλυτη και υλιστική ζωή. Μάλιστα στην Αφρική, αναδείχθηκε σε σφοδρό οπαδό του Μανιχαϊσμού. Αργότερα όμως, όταν έφθασε στο Μιλάνο, οι θερμές ολονύκτιες προσευχές της μητέρας του, η επισταμένη μελέτη των Γραφών από τον ίδιο και τα κηρύγματα του Επισκόπου Μεδιολάνων Αμβροσίου έφεραν τον Αυγουστίνο σε μεταμέλεια και συντριβή για τον πρότερο βίο.

Μητέρα στην Πάτρα γέννησε έξι φορές με καισαρική τομή

  Μια ιδιαίτερα σπάνια ιατρική περίπτωση σημειώθηκε στην Πάτρα, όπου μια γυναίκα κατάφερε να γεννήσει έξι υγιή παιδιά με καισαρική τομή, με το πιο πρόσφατο παιδί να έρχεται στον κόσμο το 2026.
Ο λόγος για την Πατρινή κ. Σούρα Χρυσάνθη, η οποία ούσα σε παραπάνω από το επιτρεπόμενο -για εγκυμοσύνη- σωματικό βάρος, κατάφερε να φέρει στον κόσμο όχι ένα…ούτε δύο…, αλλά έξι υγιέστατα μωράκια με καισαρική -με το τελευταίο της μωράκι να γεννιέται φέτος, γεγονός πρωτοφανές και αξιοσημείωτο.
Μιλώντας στο Patrapress.gr, ο μαιευτήρας χειρουργός γυναικολόγος, Νικόλαος Οικονομόπουλος, για την καισαρική, τόνισε πως είναι από τις δυσκολότερες περιπτώσεις σε μια γυναίκα ιδιαίτερα ευτραφή και είναι επικίνδυνο κάτι τέτοιο, υπογραμμίζοντας πως συνιστώνται μέχρι τρεις καισαρικές το πολύ. 
Ωστόσο, όπως διευκρινίζει, «όταν το επιθυμεί η γυναίκα, πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα και τη μητέρα και το έμβρυο. Δεν είναι πολλοί οι γυναικολόγοι που αναλαμβάνουν τέτοιες καισαρικές. Η έκτη ήταν η πιο επικίνδυνη». Όπως αναφέρει, η τρίτη καισαρική αποτελεί ήδη μια αρκετά δύσκολη επέμβαση, ενώ στην έκτη τα δεδομένα γίνονται σαφώς πιο σύνθετα και οι κίνδυνοι αυξάνονται.

Δεκαετηρὶς ἀπὸ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους Τσουκαλεΐκων ,Πατρῶν

Πρὶν 10 χρόνια (12 Ἰουνίου 2016), ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐτέλεσε, σὲπανηγυρικὸ καὶ συγκινητικὸ κλῖμα, τὰ ἐγκαίνια τοῦ νέου περικαλλοῦς Ἱεροῦ Ναοῦ, τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, Τσουκαλεΐκων Πατρῶν.

Ὁ νέος Ἱερὸς Ναὸς τοῦ Ἱερομάρτυρος Ἁγίου, ἐθεμελιώθη καὶ ἀνηγέρθη, ἐπὶ τοῦ τόπου, ὅπου εὑρίσκετο, ὁ παλαιὸς Ἱερὸς Ναὸς τοῦ Ἁγίου, ὁ ὀποίος κατεστράφη ὁλοσχερῶς, ἀπὸ τὸν ἰσχυρὸ σεισμὸ τῆς 8ης Ἰουνίου 2008.

Μὲ τὴν συμπλήρωση, δεκαετηρίδος ὅλης, ἀπὸ τῶν Ἱερῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ, πραγματοποιήθηκαν ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις, μὲ ἀποκορύφωμα τὴνἈρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία ἡ ὁποία ἐτελέσθη, ἐνπληθοὺσῃ Ἐκκλησὶᾳ τὴν Κυριακή, 14 Ἰουνίου ἐ.ἔ.

Ὁ Σεβασμιώτατος στὴν ὁμιλία του, ἀνεφέρθη στὸ ἱστορικὸ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, στὶς πολλὲςκαὶ μεγάλες δυσκολὶες καὶ στὰ τεράστια προβλήματα ποὺ παρουσιάστηκαν, ἕνεκα ἀρχαιολογικῶν εὑρημάτωνκαὶ ἄλλων παραγόντων καὶ στὸν ἀγῶνα ποὺ χρειάστηκε γιὰ νὰ ξεπεραστοῦν ὅλα τὰ θέματα. Ἐπίσης μίλησε γιὰ τὶς δύσκολες οἰκονομικὲς συνθῆκες τοῦ χρόνου ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ καὶ ἐχαρακτήρισε τὴν ὅλην προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐπερατώθη μέσα σὲ ἕξι χρόνια, ὡς θαῦμα καὶ ἀπόδειξη τῆς θαυμαστῆς πρόνοιας τοῦ Θεοῦ, καί τῶν πρεσβειῶν τοῦ Ἱερομάρτυρος Ἁγίου Χαραλάμπους.

Ζωή, θάνατος και ανάσταση - ΓΕΧΑ Αιγίου

Άρνηση αύξησης μισθού και φιλανθρωπία

Πρώτη φορά στα χρονικά, τμήματα μιας κοινωνικής ομάδας αρνούνται την αύξηση μισθού που αποφασίζει η Πολιτεία. Μητροπολίτες το πράττουν (Κισάμου, Κυθήρων κ.ά).
Η εξωεκκλησιαστική κοινωνία και η κυρίαρχη δημοσιογραφία της, αγνοεί (η δεύτερη, συχνά παριστάνει πως αγνοεί) ότι οι μητροπολίτες, οι περισσότεροι τουλάχιστον, με τον όποιο μισθό των ελεούσαν πάντα πολλούς αναγκεμένους η,ακόμη και... επαγγελματίες επαίτες.
Η προσωπική μου εμπειρία είναι αυτή:
Ήμουν μέλος του ΔΣ του πολιτιστικού Κέντρου της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου. Πρόεδρος, ο σεβασμιώτατος, μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Κρήτης, Ειρηναίος. Είχαμε συνεδρίαση. Είχαμε θέματα σε εκκρεμότητα για τα οποία έπρεπε να ληφθούν αποφάσεις. Ο γέροντας όμως αργούσε. Σε λίγο θα έπρεπε να πάει στον ραδιοφωνικό σταθμό της Μητρόπολης για την ζωντανή εκπομπή με τους νέους "Πότε θα προλάβουμε να συνεδριάσουμε" διερωτήθηκα, κάπως παραπονεμένα.

Τα "αμύθητα πλούτη" των παπάδων

 Επειδή τις τελευταίες ημέρες περισσεύει η βεβαιότητα από ανθρώπους που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το θέμα, ας αφήσουμε για λίγο τους μύθους και ας μιλήσουμε με αριθμούς.

Είμαι γιος ενός σχεδόν 90χρονου ιερέα κατηγορίας ΔΕ. Στα 56 μου χρόνια έχω ακούσει τόσες φορές για τα «αμύθητα πλούτη» των παπάδων, ώστε θα περίμενε κανείς να έχω μεγαλώσει σε κάποια έπαυλη με πισίνα και ιδιωτικό γήπεδο τένις.

Η πραγματικότητα, βέβαια, ήταν κάπως διαφορετική.

Όταν τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια μου ήταν ταυτόχρονα φοιτητές κι εγώ μαθητής Γυμνασίου, ζήλευα τα Adidas των συμμαθητών μου, ενώ η μητέρα μου αγόραζε ρούχα και παπούτσια από το παζάρι για να βγει ο μήνας. Προφανώς, τότε δεν είχαμε ενημερωθεί ακόμη ότι ζούσαμε μέσα στον θησαυρό των «χρυσοπληρωμένων παπάδων».

Πάμε λοιπόν στα πραγματικά στοιχεία.

Φίλος ιερέας, πατέρας δύο παιδιών, με 25 χρόνια υπηρεσίας, πτυχία Ιστορίας-Αρχαιολογίας και Θεολογίας, καθώς και μεταπτυχιακό τίτλο στη Θεολογία, χωρίς άλλο επίδομα, λαμβάνει περίπου 1.470 ευρώ καθαρά.

"Αβικκένας: Μία συστηματική εισαγωγή" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 "Αβικκένας: Μία συστηματική εισαγωγή"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

 

ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ: ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ».

Πραγματοποίηση εκδήλωσης - ημερίδας

με θέμα: «Φιλανθρωπία και Κοινωνική Ευθύνη:

Από το Βυζάντιο στη Σύγχρονη Κοινωνική Δράση».

 

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κοινού, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026, στο Παπάφειο Ορφανοτροφείο Θεσσαλονίκης, η εκδήλωση - ημερίδα με θέμα «Φιλανθρωπία και Κοινωνική Ευθύνη: Από το Βυζάντιο στη Σύγχρονη Κοινωνική Δράση», την οποία διοργάνωσε η ΑμΚΕ «Βυζαντινή Θεσσαλονίκη», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων των φετινών Παυλείων.

Η ημερίδα φιλοξενήθηκε σε έναν χώρο με ιδιαίτερο συμβολισμό, το ιστορικό Παπάφειο Ορφανοτροφείο Θεσσαλονίκης, το οποίο αποτελεί διαχρονικό σημείο αναφοράς της κοινωνικής προσφοράς και της φιλανθρωπικής μέριμνας στην πόλη μας. Η επιλογή του χώρου συνδέθηκε άμεσα με τη θεματική της εκδήλωσης, καθώς η πορεία και η προσφορά του Παπαφείου αποτελούν ζωντανή μαρτυρία της έμπρακτης αγάπης προς τον συνάνθρωπο και της ευεργετικής δράσης που αναπτύχθηκε στη Θεσσαλονίκη από τον 19ο αιώνα έως τις ημέρες μας.

Μνήμη του Προφήτου Ελισσαίου (14 Ιουνίου)

 

Σήμερα, Κυριακή, 14 Ιουνίου, η Εκκλησία με τον αναστάσιμο χαρακτήρα της ημέρας, τιμά τη μνήμη του προφήτου Ελισσαίου, του Αγίου Μεθοδίου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού, και του σέρβου Αρχιμανδρίτη, Οσίου Ιουστίνου (Πόποβιτς).
Ο Ελισσαίος ήταν γιος του μεγαλοκτηματία Σαφάτ και τον συναντάμε, μέσω του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης, ως υπηρέτη του Προφήτη Ηλία. Όταν εκείνος με θαυμαστό τρόπο έφυγε προς τους ουρανούς, ο Ελισσαίος συνέχισε το προφητικό έργο του Ηλία, και με την επιτέλεση πολλών θαυμάτων.
Ο Ιουστίνος γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1894, στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας.
Μικρό παιδί ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος, μελετούσε το ιερό Ευαγγέλιο και Συναξάρια Αγίων, ακολούθως τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας. Αναδείχθηκε σε μεγάλο ελληνομαθή θεολόγο. Ο ίδιος έλεγε την ακόλουθη αλήθεια: «η Ορθοδοξία δεν είναι βιβλιοθήκη, την οποία μπορείς να μελετήσεις, αλλά βίωμα το οποίο καλείσαι να ζήσεις εμπειρικά».

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 14/6/26, Θεία Λειτουργία....

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμαίους 2, 10-16

Ἀδελφοί, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ ῞Ελληνι· οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ.	Αδελφοί, δόξα, τιμή και ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό·  γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.
Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται.	Έτσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν το νόμο του Θεού, θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο το νόμο. Κι από την άλλη, όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας το νόμο, θα δικαστούν με κριτήριο το νόμο.
Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται.	Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς το νόμο αλλά μόνο όσοι τήρησαν το νόμο.
Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων.	Όσο για τα άλλα έθνη, που δε γνωρίζουν το νόμο, πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που απαιτεί ο νόμος. Αυτό δείχνει πως, αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος, μέσα τους υπάρχει νόμος. Η διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες στις καρδιές τους· και σ’ αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους, που η φωνή της τους τύπτει ή τους επαινεί, ανάλογα με τη διαγωγή τους.

Β᾽ Κυριακή Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Β᾽ Κυριακή Ματθαίου: Ματθαίος 4:18-23

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Ματθαίος 4:18-23 φανερώνει το μυστήριο της κλήσεως, της μαθητείας και της παρουσίας της Βασιλείας του Θεού μέσα στον κόσμο. Ο Χριστός δεν εμφανίζεται απλώς ως ένας διδάσκαλος που διατυπώνει φιλοσοφικές ιδέες, αλλά ως ο Κύριος που εισέρχεται μέσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων και τους καλεί σε μια νέα ύπαρξη. Η θάλασσα της Γαλιλαίας, ο τόπος του μόχθου και της βιοπάλης, γίνεται ο χώρος όπου αρχίζει η συγκρότηση της νέας κοινότητας των μαθητών. Αυτό έχει βαθιά θεολογική σημασία: ο Θεός δεν καλεί τον άνθρωπο έξω από την ιστορία και την πραγματικότητα της ζωής του, αλλά μέσα από αυτές.

Οι πρώτοι μαθητές είναι αλιείς. Η εργασία τους δεν είναι τυχαία λεπτομέρεια. Ο Χριστός προσλαμβάνει αυτό που ήδη είναι και το μεταμορφώνει: «ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Δεν καταργεί την προσωπικότητά τους, ούτε περιφρονεί την προηγούμενη ζωή τους, αλλά της δίνει νέο προορισμό. Έτσι φανερώνεται ότι η κλήση του Θεού δεν αφανίζει το ανθρώπινο πρόσωπο· το ανακαινίζει και το κατευθύνει προς τη σωτηρία και τη διακονία των άλλων. Οι μαθητές καλούνται να γίνουν συνεργοί του έργου του Χριστού, να ελκύουν τους ανθρὠπους στην κοινωνία της σωτηρίας, να τους φανερώνουν τη ζωή της Βασιλείας του Θεού

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Το Πεντηκοστάριο έκλεισε. Ο τεράστιος κύκλος των κινητών εορτών του Πάσχα, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή των Αγίων Πάντων συμπληρώθηκε. Ξαναμπαίνουμε στην ομαλή ροή του λειτουργικού εκκλησιαστικού έτους. Η ανάγνωση του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου τελείωσε και άρχισε ήδη από την προηγούμενη Κυριακή η ανάγνωση του κατά Ματθαίον.

Ο Χριστός καλεί σήμερα τους πρώτους μαθητές του. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος, αποτελούν την απαρχή των αποστόλων (Κυριακή Β΄ Ματθαίου).

Ο Χριστός συμπλήρωσε σιγά-σιγά την ομάδα των δώδεκα (ΙΒ΄) και στη συνέχεια των εβδομήκοντα (Ο΄) αποστόλων. Στη διάρκεια των τριών ετών που ήταν μαζί τους, φρόντισε να τους προετοιμάσει με κάθε τρόπο για τη μεγάλη τους αποστολή. Τους έστελνε και σε μικρές περιοδείες στις πόλεις και τα χωριά του Ισραήλ, για να εκπαιδεύονται στην αποστολική δράση.

Τους προίκιζε με τα πνευματικά εφόδια που ήταν απαραίτητα για το έργο τους, εφιστούσε όμως ιδιαίτερα την προσοχή τους να μην αγωνιούν για τα υλικά. «Μη κτήσησθε χρυσόν μηδέ άργυρον μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας υμών». Μην κουβαλάτε πορτοφόλια με λεφτά, τους έλεγε. Ούτε σακούλι με προμήθειες να έχετε, ούτε δύο χιτώνες, ούτε υποδήματα, ούτε ραβδί. «Άξιος γαρ εστιν ο εργάτης της τροφής αυτού». Θα σας τρέφουν αυτοί για τους οποίους εργάζεστε (Ματθ. 10, 9-10).

ΤΟ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΝ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 ΤΟ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός  

«Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, περιπατῶν ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς» (Ματθ. 4, 18-19)
«Ἐκεῖνο τὸν καιρό, καθὼς ὁ ᾿Ιησοῦς περπατοῦσε στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδέρφια, τὸν Σίμωνα, ποὺ τὸν ἔλεγαν καὶ Πέτρο, καὶ τὸν ἀδελφό του τὸν ᾿Ανδρέα, νὰ ρίχνουν τὰ δίχτυα στὴ λίμνη, γιατὶ ἦταν ψαράδες». 

            Μία από τις ανθρώπινες συνήθειες είναι το περπάτημα. Σε αντίθεση με την εποχή μας, στην οποία μόδα έχουν γίνει το γυμναστήριο και η γιόγκα, το περπάτημα αποτελεί όχι απλώς άσκηση, αλλά και επαφή του ανθρώπου με τη φύση, τον κόσμο, την ομορφιά και την ασχήμια της πόλης, αλλά και ανθρώπους που συναντά. Το περπάτημα είναι έξοδος του ανθρώπου από την ένταση της καθημερινότητας, ευκαιρία προσευχής, χαλάρωσης, γαλήνης της ψυχής και του πνεύματος. Ο άνθρωπος κατανοεί ότι δεν είναι το αυτόνομο εγώ του το κέντρο του κόσμου, όπως συμβαίνει στο γυμναστήριο και στη γιόγκα, αλλά η ένταξή του σε έναν κόσμο στον οποίο ο ίδιος μπορεί να είναι από παρατηρητής έως συνδιαμορφωτής. Διότι μπορεί μέσα από το περπάτημα να κάνει την αυτοκριτική του, να δει την πορεία των σχέσεών του, αλλά και να αφεθεί στη χάρη και στη χαρά της προσευχής.

ΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ(B’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ) - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ(B’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Καί περιῆγεν ὅλην τήν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς…κηρύσσων…τό εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας…».

Ἦλθεν στόν κόσμον ὁ καταβάς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί περιόδευε διδάσκων καί θεραπεύων τήν Πληγήν-τόν ἄνθρωπον. Συνήντησε σήμερα τούς Πρωτοκορυφαίους καί τούς κάλεσε στό Ἀποστολικό ἀξίωμα.

Ἐκεῖνοι, ἀφιέντες τά πλοῖα, τά δίκτυα καί τούς γονεῖς των, «ἠκολούθησαν αὐτῷ». Στό πεδινό ὄρος τοῦ κόσμου τούτου τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σήκωσαν ψηλά τήν σημαῖα  τῆς καινούριας διδασκαλίας καί γνώσεως καί μέ τήν φωνή τῆς σοφίας τοῦ Λόγου, στήριξαν τήν Οἰκουμένη διδάσκοντας τούς ἀδελφούς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, γιά τούς ὁποίους ἐνηνθρώπησε καί ἦλθε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, τό Εὐαγγέλιο τῆς Βασιλείας.

Ἀποκάλυψαν τόν σκοπόν τῆς θείας Οἰκονομίας, ὥστε οἱ θέλοντες, νά κατανοοῦν τίς θαυμαστές δωρεές τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ ὁδηγῶντάς τους στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν Του. Εἶπεν ὁ Ἰησοῦς στόν κάθε ἕναν τῶν Ἀποστόλων: «μή φοβηθεῖς ἀπό ἐκείνους πού φθονοῦν τήν δύναμη τῶν λόγων σου καί διαστεβλώνουν κάθε θεία Γραφή γιατί αὐτοί εἶναι ἄδειοι, σαρωμένοι καί ἕτοιμοι γιά κατοικία τοῦ διαβόλου». Ὁ Θεός καταγράφει τά λόγια σου καί τόν κόπο σου στό βιβλίο τῶν ζώντων τῆς Βασιλείας Του καί δέν θά πάθεις βλάβη ἀπό αὐτούς. «...καί θρίξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μή ἀπόληται»

Προσκλήσεις ιερές... - Δημήτριο Τσαντήλα

 Κυριακή Β΄ Ματθαίου  ανάλυση του ευαγγελικού αναγνώσματος από τον Δημήτριο Τσαντήλα, ομότιμο καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγο.

Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ (Ματθ. 4, 18-23)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στα Κολομόδια, στις 13/6/2004)

 
Απαραίτητος προβληματισμός
 
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για το κάλεσμα του Χριστού στους πρώτους μαθητές του, στον Πέτρο και στον Ανδρέα. Ήταν ψαράδες με ιδιόκτητο καΐκι και δίχτυα. Από την διήγηση φαίνεται ότι οι δουλειές τους πήγαιναν καλά. Και ήταν φυσικό να είναι ευχαριστημένοι.
Όμως ο άνθρωπος, που δεν μένει στην επιφάνεια, που δεν ενδιαφέρεται μόνο να γεμίσει το στομάχι του και να ικανοποιήσει κάποιες άλλες επιθυμίες του, δεν αρκείται σ’ αυτά. Εξετάζει τον εαυτό του και τη θέση του στον κόσμο. Και καταλαβαίνει, ότι σκοπός της ζωής του δε μπορεί να είναι ούτε το φαγητό, ούτε η διασκέδαση, ούτε τα χρήματα. Η ζωή είναι κάτι περισσότερο από αυτά. Κάτι έξω από αυτά.
Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να προβληματίζεται, διαπιστώνει - αν θέλει να είναι ειλικρινής - ότι είναι δεμένος με τα επίγεια, εγκλωβισμένος στη φιλαυτία του, δέσμιος των παθών του. Πρέπει να είναι κανείς εκτός πραγματικότητας, για να μην το αντιλαμβάνεται. Ζώντας λοιπόν αυτή την κατάσταση, αναζητά μια συντροφιά πνευματική. Ένα φως. Όταν καίει το καντηλάκι μπροστά στην εικόνα του Χριστού, λέμε: «Τι παρηγοριά μού δίνει τούτο το φως! Γεμίζει η καρδιά μου γαλήνη!»

«Εὐθέως» Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Εὐθέως»

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ… Οἱ δὲ εὐθέως ἀ­φέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ» (Ματθ. 4,20,22)

Ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, ἀγαπητοί μου, δύο φορὲς ἐπαναλαμβάνει τὴ λέξι «εὐθέως» (Ματθ.. 4,20,22), γιὰ νὰ τονίσῃ τὴν προθυμία μὲ τὴν ὁποία οἱ τέσσερις αὐτοὶ ψαρᾶδες τῆς Γαλιλαίας ἀνταποκρί­θηκαν στὴν πρόσκλησι τοῦ Κυρίου.
Στὴν ἁγία Γραφὴ καὶ μία ἀκόμα λέξι, λέει ὁ ἱε­ρὸς Χρυσόστομος, μπορεῖ νὰ μᾶς δι­δάξῃ (βλ. Εἰς Γέν. ὁμ. ΙΕ΄ α΄· P.G. 53,119. Ε.Π.Ε. 2,380,20-25). Ἔτσι εἶνε ἐδῶ ἡ λέξι «εὐθέως». Ἂς κάνουμε λοιπὸν μερι­κὲς σκέψεις παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ αὐτήν.

* * *

Ὅταν ἄκουσαν οἱ τέσσερις τὴν πρόσκλησι τοῦ Κυρίου θὰ μποροῦσαν νὰ τοῦ ποῦν· Δεχόμαστε τὴν πρόσκλησι, ἀλλὰ σὲ παρακαλοῦμε δός μας μιὰ μικρὴ προθεσμία, γιὰ νὰ πᾶμε στὴν πόλι, νὰ τακτο­ποιήσουμε τὰ πράγματα τοῦ σπιτιοῦ μας, ν᾽ ἀποχαι­ρετήσουμε συγγενεῖς καὶ φίλους, κ᾽ ἔπειτα νὰ ἔλθουμε κοντά σου γιὰ πάν­τα… Τέτοια μικρὴ προ­θεσμία δὲν τοῦ ζήτησε κάποιος ἄλλος, ποὺ ὡς σο­βαρὸ λόγο γιὰ τὴν ἀναβολὴ προέβαλε τὴν ἀ­νάγ­κη νὰ πάῃ καὶ νὰ θάψῃ τὸν πεθαμένο πατέρα του; –«Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀ­πελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου». Ἀλλὰ ὁ Κύριος δὲν ἐ­πέτρεψε. «Ἀκολούθει μοι», τοῦ εἶπε, «καὶ ἄσε τοὺς νεκροὺς νὰ θάψουν τοὺς νεκρούς των» (Ματθ. 8,21-22).

Ιωαννίδης Πολύκαρπος

Ιωαννίδης Πολύκαρπος

Γραμματέας της μητρόπολης Κυρηνείας, δημοσιογράφος και αγωνιστής με ποικίλη δραστηριότητα, που στόχο είχε την εξυπηρέτηση του ιδανικού της ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα. Γεννήθηκε στο χωριό Πύργος της Τηλλυρίας το 1903 και πέθανε το 1976. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Το 1931 υπήρξε στέλεχος της νεοϊδρυθείσης Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως Κύπρου (ΕΡΕΚ) που όμως ανέστειλε τις δραστηριότητές της ύστερα από σύντομο χρονικό διάστημα, εξαιτίας των σκληρών δικτατορικών μέτρων που επέβαλαν οι Άγγλοι στην Κύπρο μετά την εξέγερση του Οκτωβρίου του 1931. Στην εξέγερση αυτή, τα γνωστά Οκτωβριανά, ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης είχε ενεργό ανάμειξη. Στη συνέχεια ανέλαβε αυξημένα καθήκοντα στη μητρόπολη Κυρηνείας μετά την εξορία (εξαιτίας ακριβώς των Οκτωβριανών) του μητροπολίτη Κυρηνείας Μακαρίου (αργότερα αρχιεπισκόπου Μακαρίου Β').

Στη δικτατορική αυτή περίοδο (Παλμεροκρατία) ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης δεν δίστασε να προπαγανδίζει φανερά υπέρ της ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, με αποτέλεσμα να υποστεί πλείστες διώξεις. Το 1933 καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός μηνός για δημοσίευση άρθρων χωρίς άδεια των αρχών. Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, εκτοπίστηκε στο χωριό Κελλάκι της επαρχίας Λεμεσού, όπου και κρατήθηκε για ένα περίπου χρόνο.

13/6/1974. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΑΝΑΙΤΙΩΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΩΣ 

ΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΕΚΠΤΩΤΟΙ ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΙ ΠΛΕΟΝ

 ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΚΑΙ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ.

ἦταν παιδὶ "μεικτοῦ" γάμου - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

ἦταν παιδὶ "μεικτοῦ" γάμου, μεταξὺ ρωμαιοκαθολικοῦ καὶ ὀρθόδοξης. Μάλιστα μᾶς ἀναφέρει στην αὐτοβιογραφία του ὅτι ὄφειλε τὴν πνευματική του πορεία καὶ τὴν τάση γιὰ προσευχὴ στὸν πατέρα του, ἄνθρωπο ἐσωστρεφὴ καὶ εὐλαβή, καὶ ὄχι στὴ μητέρα του ποὺ δὲν πολυεκκλησιαζόταν καὶ φιλονικοῦσε συχνὰ μὲ ἱερεῖς. Αὐτὰ γιὰ μερικοὺς ἀδιάλλακτους ποὺ τελικὰ θὰ τὸ χάσουν τὸ τραῖνο, ἂν δὲν ξεκολλήσουν ἀπὸ "τέτοια" ἀδιαλλαξία. Καλύτερα ταπεινούμενοι νὰ μεταφέρουμε τὴν ἀδιαλλαξία μας στὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτίες μας ποὺ καθημερινὰ μᾶς κάνουν τὴ ζωὴ δύσκολη καὶ κάνουμε πὼς δὲν βλέπουμε, στρέφοντας μονίμως τὴν κακόβουλη κριτικὴ στοὺς γύρω μας.

π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Ένα γράμμα ετοιμοθάνατου λίγο πριν από τη λαιμητόμο

Το ατμόπλοιο “Σαλαμινία”, που μετέφερε τη λαιμητόμο, τους δήμιους και τους κατάδικους.

Το 1870, η παλαιά Ελλάδα ζούσε υπό τη μάστιγα της ληστείας. Ένοπλες συμμορίες λυμαίνονταν την ύπαιθρο, ληστεύοντας ταξιδιώτες, αρπάζοντας ομήρους για λύτρα και τρομοκρατώντας ολόκληρες περιοχές. Η αγριότητά τους είχε παραλύσει τη ζωή των παραμεθορίων κυρίως επαρχιών, καθώς πολλοί λήσταρχοι χρησιμοποιούσαν ως ορμητήριο την τουρκοκρατούμενη τότε Θεσσαλία —«το Οθωμανικόν». Εκείνο το έτος η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο με τη λεγομένη σφαγή του Δήλεσι, τον φόνο των Άγγλων και Ιταλών διπλωματών και περιηγητών που αιχμαλώτισε στο Πικέρμι η συμμορία των Αρβανιτάκηδων, γεγονός που προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης και τον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Το κράτος κατεδίωκε τους ληστές με αποσπάσματα της χωροφυλακής και του στρατού. Όσοι συλλαμβάνονταν ζωντανοί, καταδικάζονταν σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού. Η λαιμητόμος ταξίδευε ανά το βασίλειο, μαζί με τους δήμιους, και εκτελούσε τις ποινές. Στις αρχές του Μαΐου του 1870, μεταφέρθηκε με το ατμόπλοιο “Σαλαμινία” στη Φθιώτιδα, για να εκτελέσει θανατοποινίτες στη Στυλίδα, τη Λαμία και την Υπάτη, και κατόπιν επέστρεψε στον Πειραιά για να στηθεί ξανά στη Λιβαδειά. Εν πλω προς την εκτέλεσή του, ο ληστής Θωμάς Ιωάννου από το Λιμογάρδι της Φθιώτιδας έγραψε —ή το πιθανότερο υπαγόρευσε— ένα γράμμα προς τον αδερφό του. Υπό τον τίτλο «Ἐπιστολὴ καρατομηθέντος λῃστοῦ», το γράμμα αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Aλήθεια” (φύλλο 1140 της 25ης Μαΐου 1870), ως «αὐτοσχέδιον κήρυγμα ἀνθρώπου θανατουμένου ποὺ συγκινεῖ τὰς ψυχὰς πλειότερον ἢ ἔντεχνος ἱεροκήρυκος λόγος».