Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν,ἐπί Διοκλητιανοῦ, ἀξιωματικός τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ. Ἕδρα του ἦταν ἡ Θεσσαλονίκη. Ὡς χριστιανός προσπαθοῦσε  μέ τρόπο νά ὁδηγεῖ τούς εἰδωλολάτρες στρατιῶτες στό Χριστό. Λέγεται ὅτι κάθε μέρα ὁδηγοῦσε στό Χριστό καί ἕναν στρατιώτη. Αὐτό μαθεύθηκε, καί ὁ Γαλέριος ὁ διοικητής τῆς Θεσσαλονίκης, «ἀντιπρόσωπος» τοῦ Διοκλητιανοῦ, τόν φυλάκισε. Καί ὁ Δημήτριος ἀπό ἐκεῖ στή φυλακή ἔδωσε εὐχή στό μαθητή του Νέστορα νά νικήσει- θανατώσει τόν εἰδωλολάτρη παλαιστή Λυαῖο, καί ὁ Νέστορας  τόν θανάτωσε.

      Ὅμως,  ὁ  Δημήτριος ὡς χριστιανός  θα ἔπρεπε νά ἐμποδίσει τόν Νέστορα  να σκοτώσει τόν Λυαῖο, καί ὄχι νά τοῦ δώσει την εὐχή του. Ἡ ἀπορία μας  θα λυθεῖ ὅταν λάβουμε ὑπόψη μας τήν νίκη τοῦ Δαβίδ ἐπί τοῦ Γολιάθ.

      Οἱ Φιλισταῖοι ἦταν ἐχθροί τῶν Ἰσραηλιτῶν  καί στρατοπέδευσαν ἀπέναντί τους.   Οἱ πρῶτοι πίστευαν σέ εἴδωλα, σέ ψεύτικους θεούς, οἱ δεύτεροι πίστευαν στόν ἕναν ἀληθινό Θεό.

π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Σαν σήμερα, ανήμερα της εορτής του  26 Οκτωβρίου 2013, έφυγε για την αιωνιότητα ένας σπουδαίος ιερέας της Πάτρας, 

ο πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εις τον χαρακτήρα του, συγκέντρωνε όπως θα έλεγε ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, για τον Μελέτιο Αντιοχείας τηρουμένων των αναλογιών, «Δαβίδ την πραότητα, Σολομώντος την σύνεσιν, Μωϋσέως την αγαθότητα, Σαμουήλ την ακρίβειαν, Ιωσήφ την σωφροσύνην, Δανιήλ την σοφίαν, Ηλιού τον ζήλον της πίστεως».

Από τους τελευταίους για τους οποίους ο πιστός λαός μπορεί να λέει «ήταν ο δικός μας παπάς» και να εννοεί αυτόν που βρισκόταν στο πλευρό του στα εύκολα μα περισσότερο στα δύσκολα.

Ο καλός μας πατήρ Δημήτριος, ήταν σεμνός, ιεροπρεπής, μετρημένος σε όλα του, ταπεινός, καταδεχτικός με πλούσιες γνώσεις κι εμπειρίες που συζητώντας τις μετέδιδε με μια απλότητα παραδειγματική. Ήταν σταθερός στις αρχές του, αυστηρός στο ήθος, ώστε να εμπνέει σεβασμό. Ως λειτουργός στον Ναό του Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος Πατρών, ήταν αληθινός μυσταγωγός. Η ώρα της λατρείας και ιδιαίτερα η τέλεση της Θείας Λειτουργίας ήταν προσωπική επικοινωνία με τον Θεό. Ήταν ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος που απεκάλυπταν την ιδιαίτερη σχέση του με το μυστήριο των μυστηρίων που τον διέκρινε και την πνευματικότητα από την οποία ενεφορείτο. Είχε ακρίβεια, ιεροπρέπεια, σεμνότητα, προσοχή, προσήλωση, συναίσθηση ήταν τα εμφανή χαρακτηριστικά του ως λειτουργού του Υψίστου.

Περιμένοντας να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία (προς το χειρότερο; )

 Ένα κείμενο που προάγει τη δειλία, την ηττοπάθεια, την αφιλοπατρία και το ψεύδος, ενώ παράλληλα διακωμωδεί μια κορυφαία εθνική επέτειο, βρίσκεται στο βιβλίο της Ε' Δημοτικού των παιδιών μας!
«Μετά γύρισε (ο μπαμπάς) στη μαμά και της είπε πώς θα τρέξει στην τράπεζα να σηκώσει λεφτά. “Δεν έχουμε δραχμή”, είπε κι έφυγε τρέχοντας στη σκάλα…». Όταν ο «προκομμένος» ο μπαμπάς γύρισε από την τράπεζα απογοητευμένος, γιατί η τράπεζα ήταν κλειστή και δεν μπόρεσε «να σηκώσει λεφτά», πήγαν σ’ ένα υπόγειο, «στης κυρίας Γιαννοπούλου, γιατί το σπίτι της έχει υπόγειο και το λιακωτό της είναι τσιμεντένιο και δεν μπορούν να το τρυπήσουν οι μπόμπες». Και ο μπαμπάς – πρότυπο ήρωα – πήρε στην αγκαλιά του τον αφηγητή, παιδί μικρό, και του είπε: «Άκη, από σήμερα θα γίνεις άντρας». Και ο Άκης, εμπνεόμενος από την «γενναιότητα» του πατέρα του, απάντησε: «Εγώ τότε φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήθελα να γίνω σήμερα άντρας…».

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν; - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

               Στις 28 Οκτωβρίου του 1957 και στην πανηγυρική συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του έπους του ΟΧΙ των Ελλήνων και του θριάμβου τους κατά των ανάνδρων φασιστών εισβολέων, ομιλητής ήταν ο κατά το 1946 Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας και προσωρινός πρωθυπουργός Παναγιώτης Πουλίτσας. Θέμα του ήταν το «Τί ανταπέδωκαν ημίν;» οι σύμμαχοι.

               Μεταξύ των διδαγμάτων, που θα έπρεπε να συναγάγουν οι Έλληνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παν. Πουλίτσας σημείωσε ότι ήταν η μετά τον πόλεμο προς αυτούς διαγωγή των ισχυρών της Γης. Και εξήγησε (Σημ. μεταφορά στην καθομιλουμένη): « Ενώ από της ενάρξεως και καθ΄ όλη τη διάρκειά του εξυμνούσαν μέχρις εβδόμου ουρανού την προβληθείσα αντίσταση και τα περίλαμπρα πολεμικά κατορθώματα της Ελλάδος και ομολογούσαν την από την προβληθείσα αντίστασή Της επελθούσα ευνοϊκή υπέρ τους τροπή του πολέμου, αναγνώριζαν τις βαρύτατες θυσίες Της και με μελιστάλακτους και πομπώδεις λόγους υπόσχονταν την μετά τη λήξη του πολέμου πλήρη ικανοποίηση των δικαίων εθνικών αξιώσεών Της, μετά τον πόλεμο οι ύμνοι εσίγησαν και οι υποσχέσεις λησμονήθηκαν τελείως».

Άγιος Δημήτριος ο νικητής - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

Ἐκκλησία «σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις»

 Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας διδάσκει ὅτι ἡ Ἐκκλησία «σημαίνεται (=φανερώνεται) ἐν τοῖς μυστηρίοις». «Τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, εἴ τις Ἐκεῖ ὅπου γίνεται ὁλοφάνερη ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου ἰδεῖν δυνηθείη … οὐδὲν ἕτερον ἢ μόνον τὸ Κυριακὸν ὄψεται σῶμα» (Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου).  

Νικολάου Καβάσιλα, Ἑρμηνεία θείας Λειτουργίας, ΛΗ’ (SC 4bis, 230, PG 150, 452- 453).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΟΥΠΕΛ - 85 χρόνια μετά - Εθνική Γιορτή - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

Η Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή» (Γ.Ε.Χ.Α.) τμήμα Αιγίου, διοργανώνει Εκδήλωση - Αφιέρωμα στο Ρούπελ με αφορμή τα 85 χρόνια από την ηρωική μάχη του Ρούπελ και την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 6:30 μ.μ. στην αίθουσα της Γ.Ε.Χ.Α. Αιγίου, Ανδρονοπούλου 26, Αίγιο.

«Και η πενιά σου ψιθυρίζει… Είμαι εδώ...»: Αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Γνήσιος άνθρωπος, αυθόρμητος, λαϊκός. Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το μεγαλύτερο χάρισμα του. Δεν έπαιζε απλώς μπουζούκι. Έπαιζε με την καρδιά του. και ζούσε όπως ακριβώς δημιουργούσε.
 
Μουσικό αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, παρουσιάστηκε από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Στη διδασκαλία, διεύθυνση, χορωδιακή επεξεργασία και επιμέλεια κειμένων ήταν η μαέστρος Μαρία Κάτσαρη και συνόδευσαν οι Δημήτρης Τσούνης στην αφήγηση και το τραγούδι, Λευτέρης Συμιανάκης στην κιθάρα, Λάμπρος Πανταζόπουλος στο μπουζούκι και η μαέστρος στο πιάνο.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Ένας δημιουργός που συνέδεσε το όνομά του με τη γνήσια λαϊκή ψυχή, το μπουζούκι και το αυθεντικό χιούμορ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Μνήμη του Αγίου και Πανενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Θαυματουργού Δημητρίου του Μυροβλύτου (26 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων, εν έτει σϞς’ [296], εκατάγετο δε από την πόλιν Θεσσαλονίκην, ευσεβής ων άνωθεν από τους γονείς του, και διδάσκαλος της εις τον Χριστόν πίστεως. Όταν δε επήγεν εις την Θεσσαλονίκην ο Μαξιμιανός, τότε επιάσθη ο μέγας ούτος Δημήτριος και εβάλθη εις την φυλακήν. Διατί ήτον κατά την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν περιβόητος. Επειδή δε ο βασιλεύς εκαυχάτο δια ένα άνθρωπον, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλε τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρίαν· και επειδή επαρακίνει τους Θεσσαλονικείς να έμβουν εις το στάδιον, και να πολεμήσουν με αυτόν· δια τούτο ένας νέος Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ, επήγεν εις τον Άγιον Δημήτριον ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπεν εις αυτόν. Δούλε του Θεού, θέλω να πολεμήσω με τον Λυαίον. Όθεν παρακάλεσαι τον Κύριον δια λόγου μου. Ο δε Άγιος εσφράγισε το μέτωπον αυτού και είπε. Και τον Λυαίον θέλεις νικήσεις, και δια τον Χριστόν θέλεις μαρτυρήσεις. Όθεν από τον λόγον τούτον του Αγίου, λαβών θάρρος ο Νέστωρ και δύναμιν εις την ψυχήν του, ευθύς επήδησεν εις το στάδιον. Και πολεμήσας με τον Λυαίον, εθανάτωσεν αυτόν. Και ούτω κατέβαλε και την υπερηφάνειαν εκείνου, και το καύχημα του βασιλέως.

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου (26 Οκτωβρίου)

Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου, τιμά σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Είναι ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης, της νύμφης του Θερμαϊκού και τιμάται ιδιαίτερα στην Κύπρο μας.
Ο Δημήτριος υπήρξε αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού και για το λόγο αυτό πολλές φορές εικονίζεται στρατιωτικός καβαλάρης, να υποτάσσει ένα μεγαλόσωμο άνδρα: πρόκειται για το Βούλγαρο τσάρο Ιωαννίτζη, ο οποίος ασθένησε και πέθανε, όταν ετοιμαζόταν να επιτεθεί και να καταλάβει τη Θεσσαολονίκη το 13^ο αιώνα.
Γόνος ευλαβούς οικογένειας της Θεσσαλονίκης, διέπρεψε στη μόρφωση, στη στρατιωτική τέχνη, αλλά κυρίως στο ήθος και στην ακεραιότητα του χαρακτήρα. Ως χριστιανός, αναδείχθηκε σε θερμό κήρυκα του Ευαγγελίου, που με το λόγο και το έργο του προσείλκυε τα πλήθη στο Χριστό. Η δράση του προκάλεσε την αντίδραση του Μαξιμιανού Γαλέριου, ο οποίος, το έτος 305 μ.Χ., διέταξε βασανισμό, φυλάκιση και τη θανάτωσή του με λογχισμό. Το σώμα του τάφηκε στον τόπο που βρίσκεται σήμερα ο βυζαντινός Ναός του και από τότε αποτελεί πηγή ιαμάτων για τους πιστούς, αλλά και πηγή Ιερού Μύρου, χάρη στο οποίο ο Άγιος έλαβε την ονομασία Μυροβλήτης.

Η ευλάβεια της Κυριακής… έχει ημερομηνία λήξης!

 

Αχρήστευση χαρισμάτων μας

 

 «Λυποῦμαι γιατὶ ἄφησα νὰ περάσει 

ἕνα πλατὺ ποτάμι 

μέσα ἀπὸ τὰ δάχτυλά μου 

χωρὶς νὰ πιῶ οὔτε μιὰ στάλα»

Γιώργου Σεφέρη

«Μυθιστόρημα, ΙΗ´», Ποιήματα   (Ἀθήνα: Ἴκαρος, 1992), σ. 65.

Η σωτήρια παρουσία

Ἡ Ἔφη στο Μπογιάτι μιλοῦσε μέ ἕνα συμμαθητή της. Ὁ ἀδελφός της τό νόμισε πονηρό, τό εἶπε στη μητέρα της κι αὐτή τήν ἔδειρε..

Ἀποφάσισε να αὐτοκτονήση...

Ο πατέρας της τήν πῆρε να ποτίσουν κι αὐτή πῆρε μαζί της γεωργικό φάρμακο. Σε ἕνα σημεῖο στο χωράφι «ἦταν ἀθέατη. Κανείς δέν ὑπῆρχε γύρω της. 

Ο πατέρας αρκετά μέτρα μακρυά κι ἐκείνη τρέμοντας ἔβαλε το χέρι στην τσέπη.

Ἐκείνη ἀκριβῶς τή στιγμή ἀκούει βήματα. Δέν πρόλαβε να κουνηθῆ καί ἐμφανίζεται μπροστά της κάποιος ἄγνωστος ἱερέας. 

Τή χαιρετᾶ καί τῆς λέει:

—Ἔφη μου, ξέρεις πόσο ὡραῖος εἶναι ὁ Παράδεισος. Φῶς, χαρά, ἀγαλλίασι. 

Ὁ Χριστός εἶναι ὅλος φῶς καί σκορπᾶ τή χαρά καί τήν ἀγαλλίασι σέ ὅλους. Μας περιμένει στή ἄλλη ζωή, γιά νά μᾶς χαρίση τόν Παράδεισο. Ὑπάρχει, ὅμως, καί ἡ κόλασι, πού εἶναι ὅλο σκοτάδι, λύπη, στενοχώρια, αγωνία, κατάθλιψι.

Η εποχή που δεν χειροκροτεί τη χλιδή - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

  Η εποχή που δεν χειροκροτεί τη χλιδή

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Υπάρχει μία λεπτή αλλά ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο να κατέχεις μια σημαντική θέση και στο να είσαι πραγματικά σημαντικός. Η πρώτη σού απονέμεται. Το δεύτερο κερδίζεται

Υπήρχαν εποχές όπου η χλιδή προκαλούσε θαυμασμό. Πολυτελείς κατοικίες, εντυπωσιακές δεξιώσεις, ακριβά ενδύματα και φωτογραφίες από κοσμικές συγκεντρώσεις αποτελούσαν τα απαραίτητα εξαρτήματα μιας ζωής που πολλοί ονειρεύονταν και ελάχιστοι μπορούσαν να αποκτήσουν. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Όχι επειδή οι άνθρωποι έπαψαν να αγαπούν την άνεση ή να επιθυμούν μια καλύτερη ζωή. Αλλά επειδή η καθημερινότητα έγινε τόσο δύσκολη, ώστε η προκλητική επίδειξη πλούτου συχνά προκαλεί περισσότερο θυμό παρά θαυμασμό.

Ιδιαίτερα όταν προέρχεται από πρόσωπα που κατέχουν δημόσια αξιώματα. Οι πρόσφατες εικόνες πολυτελών εκδηλώσεων και κοινωνικών δραστηριοτήτων, που συνδέθηκαν με διπλωματική εκπροσώπηση, επανέφεραν μια παλιά συζήτηση. Μέχρι πού φτάνει το δικαίωμα στην προσωπική προβολή και από πού αρχίζει η υποχρέωση δημόσιας διακριτικότητας;

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΛΕΒΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Βαρθολομαίος ο Οικουμενικός Πατριάρχης. ΕΡΤ, 22.10.2026

 

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ ΝΕΟ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Νέο Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στα βαθιά πνευματικά μηνύματα της ευαγγελικής περικοπής, υπογραμμίζοντας τη λυτρωτική δύναμη της παρουσίας του Χριστού στη ζωή του ανθρώπου. Μεταξύ άλλων, ανέφερε:
«Ευσεβείς μου αδελφοί, το σημερινό Άγιο Ευαγγέλιο μάς παρουσιάζει τον Κύριό μας Ιησού Χριστό να συναντά έναν άνθρωπο κυριευμένο από σκοτεινές δυνάμεις, απομονωμένο από την κοινωνία των ανθρώπων και βυθισμένο σε μια οδυνηρή κατάσταση πνευματικής και ψυχικής δοκιμασίας.

Ζούσε στα μνήματα, μακριά από την κοινωνία και τη χαρά της ζωής, φανερώνοντας τι σημαίνει ο άνθρωπος να στερείται την ειρήνη, την κοινωνία με τον Θεό και να ευρίσκεται υπό την εξουσία του πειρασμού.

Πολυαρχιερατικό συλλείτουργο στο Ρέθυμνο για την Παναγία Σουμελά

Με την ευκαιρία της ελεύσεως της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου

25 Οκτωβρίου 2026

 
Το πρωί της Κυριακής, 25ης Οκτωβρίου 2026, τελέσθηκε, στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης, Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, με την ευκαιρία της ευλογητής ελεύσεως της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, προκειμένου να συμπανηγυρίσουν με τους Αγίους Τέσσερις Μάρτυρες.
 
Κατά τον Όρθρο χοροστάτησε, της Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε και τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου και του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Πρόδρομος ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς για τη συμμετοχή τους στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και ιδιαιτέρως τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, ο οποίος κόμισε την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά και τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας.

Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!» - Κ.Π.

Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!»

Κ.Π.

Σὰν τρεμουλιασμένο σπουργιτάκι χωμένο στὴν ἀγκαλιὰ τῆς νοσηλεύτριας, ἔκλαιγε μὲ λυγμοὺς ἕνα δεκάχρονο ἀγοράκι. «Καλύτερα νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί, καλύτερα νὰ ἤμουνα σκυλί…» ἔλεγε καὶ ξαναέλεγε… Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὶς δεκάδες παιδιά, ἐκεῖνα τὰ κακοποιημένα, τὰ δυστυχισμένα, τὰ «ἀδέσποτα», τά… «παρκαρισμένα» στὰ Νοσοκομεῖα μας, γιὰ νὰ καταλήξει ἔπειτα σὲ κάποια Δομὴ καὶ ἀργότερα, ἂν εἶναι τυχερὸ, σὲ ἀνάδοχη ἢ κανονικὴ οἰκογένεια. Τί πονεμένο αὐτὸ τὸ ταξίδι του στὰ ἀθῶα, παιδικά του χρόνια. Πῶς τὸ κακομεταχειρίστηκαν οἱ ἴδιοι του οἱ γονεῖς, ἀλλά καί τὰ ξένα χέρια, καὶ βρίσκεται ἔρμο, χωρὶς οἰκογένεια, ἀραγμένο σὰν χαλασμένο αὐτοκίνητο σὲ ἀφιλόξενη μάντρα! Φρικτὴ ἡ εἰκόνα γιὰ πολλὰ παιδιὰ στὸν τόπο μας, ποὺ δυστυχῶς ἀφανίζεται ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος.

 Τὰ παιδιὰ μας ἀνελέητα κακοποιημένα ἀλλὰ τὰ σκυλιὰ μας ὑπερβολικὰ φροντισμένα. Γέμισαν τὰ σαλόνια μας, τὰ αὐτοκίνητά μας, οἱ ἀγκαλιές μας, οἱ βόλτες μέ… σκυλιά. Σύλλογοι ἐπὶ Συλλόγων, Νομοθεσίες γιὰ τὴν προστασία τῶν ζώων. Τί πολιτισμένος λαὸς εἴμαστε! Καὶ τροφές, φάρμακα, καλλυντικὰ γι αὐτά! Καὶ κτηνιατρεῖα καὶ ψυχολόγοι καὶ μπουτὶκ καὶ ξενοδοχεῖα καὶ υἱοθεσίες γιὰ τὰ ζῶα. Μεγάλη ἡ προβολὴ καὶ ἡ φροντίδα τους. Πολλὴ ἡ ἀγάπη, πού ξοδεύουμε γι αὐτά…! Εἶναι τῆς μόδας πιά, εὐχάριστη καὶ εὔκολη παρέα τὰ «ζωντανά». Ἔχουν εὐθύνες διατροφῆς μόνο, ὄχι δυσκολίες ἀνατροφῆς ὅπως τὰ παιδιά…!  

ΣΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ - π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΣΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ

τῶν Γαδαρηνῶν, ἡ κατοίκηση στὰ μνήματα, σημαίνει ζῶ στὸ χῶρο τῆς ἀπομόνωσης, τῆς δυσοσμίας, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.

Καὶ αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνο μὲ τὸν δαιμονισμένο, ἀλλὰ μὲ κάθε χριστιανὸ ποὺ ἀντιπαλαίοντας τὸ τριπλὸ κακό, σάρκα-κόσμο-διάβολο, ὑποχωρεῖ στὶς ἄτακτες κινήσεις τῶν παθῶν καὶ αὐτοεγκλωβίζεται.

Παγιδεύεται ἀκόμη καὶ μπροστὰ ἀπὸ μιὰ ὀθόνη ὑπολογιστῆ, ψάχνοντας ἄδειες ἀγκαλιὲς καὶ ἄσαρκες σχέσεις.

Παγιδεύεται καὶ ὅταν ἀπελπίζεται σὲ ἕνα στεῖρο παρελθόν, μὲ τὸν ψευδὴ λογισμὸ ὅτι δὲ μπορεῖ νὰ ξεφύγει.

Ἔτσι περιέργως λειτουργοῦν τὰ πάσης φύσεως "νεκροταφεῖα" τῶν ἐπὶ γῆς "ἐρώτων".

Πάνδημη υποδοχή της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου στο Ρέθυμνο

Για πρώτη φορά στην ιστορία της πόλεως του Ρεθύμνου η Ιερά και Θαυματουργός Εικόνα της Παναγίας Σουμελά – Συγκινητική συνάντηση του Πόντου με την Κρήτη

Το απόγευμα του Σαββάτου, 24ης Οκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε πάνδημη υποδοχή της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, στην πλατεία των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων, στην πόλη του Ρεθύμνου.

Την Ιερά Εικόνα μετέφερε, ανταποκρινόμενος σε σχετικό αίτημα του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συνοδευόμενος από τον Καθηγούμενο του Ιερού Προσκυνήματος, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ, τον Αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας π. Κοσμά Καραγιάννη, τον Πρόεδρο του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιο Τανιμανίδη και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιερού Ιδρύματος.

Μπροστά στο Δημαρχείο Ρεθύμνης καλωσόρισε τους προσκεκλημένους ο Δήμαρχος Ρεθύμνης κ. Γεώργιος Μαρινάκης, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό υποδοχής.

Όταν η τεχνητή νοημοσύνη συναντά την… ψηφιακή αφέλεια!

 Όταν βλέπεις ένα βίντεο φτιαγμένο από αλγόριθμους και τεχνητή νοημοσύνη (AI), αλλά o χρήστης του TikTok το ζει τόσο έντονα, που μπέρδεψε την ψηφιακή φαντασία με το Πάσχα και το… "παλικάρι" της διπλανής πόρτας! Τελικά, η τεχνολογία προχωράει, αλλά η αγνή ελληνική ψυχή και οι ευχές για "Καλή Ανάσταση" σε ψηφιακούς ήρωες είναι αξίες σταθερές και ανίκητες!

Ο Επίσκοπος Ιλίου κ. Ραφαήλ από τη Σκωτία στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Η αυθεντικότητα της Εκκλησίας δεν εξασφαλίζεται από εξωτερικούς κανόνες, θεσμική ισχύ ή αριθμητική αύξηση των πιστών, αλλά από την πιστότητα στον Χριστό, την προσευχή, τη λατρεία, την ταπείνωση και την αγάπη. Η Εκκλησία καλείται να προσφέρει στους ανθρώπους έναν χώρο ελευθερίας, πνευματικής ωρίμανσης και ουσιαστικής κοινωνίας.
 
Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Εκπαιδευτικός, φιλοξένησε τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ιλίου κ. Ραφαήλ, Δρ. του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης στην έδρα της Ιστορίας του Δόγματος, σε μία συζήτηση με θέμα: «Κατάθεση σκέψεων  για την Εκκλησία σήμερα».
 
Η συζήτηση με τον Θεοφιλέστατο σχετικά με την αναζήτηση της αυθεντικότητας στην Ορθόδοξη Εκκλησία, είχε ως αφετηρία την εκκλησιαστική εμπειρία του στη Σκωτία όπου βρέθηκε αρχικά για μεταπτυχιακές σπουδές, χωρίς να έχει πρόθεση να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με την πάροδο των χρόνων, όμως, αγάπησε τον τόπο και τους ανθρώπους του και ανακάλυψε μια ιδιαίτερα πολύτιμη εμπειρία εκκλησιαστικής ζωής. Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον αρχιμανδρίτη Ιωάννη Moir, έναν άνθρωπο που διακρινόταν για την απλότητα, την ταπεινότητα και το βαθύ ορθόδοξο εκκλησιαστικό του φρόνημα.

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΠΙΤΙΤΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Στην Ιερά Μονή Ελεούσης Πιτίτσης Πατρών, το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και το Ιερό Μνημόσυνο της μακαριστής Αικατερίνης Μπιλάλη.
Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, με τη συμμετοχή του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, καθώς και πλειάδας ιερέων και διακόνων.
Εντός του Ιερού Βήματος συμπροσευχόμενος ήταν  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ιερώνυμος.
Η Ιερά Μονή Ελεούσης Πιτίτσης αποτελεί έναν ευλογημένο τόπο προσευχής, ησυχίας και εσωτερικής αναπαύσεως. Εκεί, η σιωπή μετατρέπεται σε προσευχή, η προσευχή σε ζωντανή επικοινωνία με τον Θεό, και η παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου σε παρηγοριά, ελπίδα και μητρική αγκαλιά.

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και νοταρίων Μαρκιανού και Μαρτυρίου (25 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Όταν ο Άγιος Παύλος Ομολογητής και Ιερομάρτυς επατριάρχευεν εις την Κωνσταντινούπολιν, μετά τον θάνατον Αλεξάνδρου του Κωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου εν έτει τλζ’ [337], ο οποίος εγελάσθη φευ! από τους Αρειανούς, και έπεσεν εις την αυτών αίρεσιν, τότε οι ευσεβέστατοι ούτοι, ήτον του ρηθέντος Πατριάρχου νοτάριοι και γραμματικοί και αναγινώσκοντες εις τον λαόν τας ιεράς Βίβλους, διέλαμπον πανταχού με ευλάβειαν, με σεμνότητα τρόπων, και με κάθε αγιότητα και αρετήν. Μάλιστα δε και εξαιρέτως με ορθοδοξίαν. Αφ’ ου λοιπόν ο θείος Παύλος εξωρίσθη εις την Αρμενίαν, και εκεί εδέχθη το μακάριον τέλος, πνιχθείς από τους Αρειανούς, οι Άγιοι ούτοι νοτάριοι ήλεγχον παρρησία τους δυσσεβείς, και εκήρυττον εις όλους, ότι ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα.