Ο μαθηματικός που έκλαψε και ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός: Ο χριστιανός ανάμεσα σε έξι παγίδες στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης - π. Χριστοφόρου Χρόνη

Ο μαθηματικός που έκλαψε 

και ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός:

Ο χριστιανός ανάμεσα σε έξι παγίδες 

στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

   Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

   Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-

Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

        Πριν από λίγες ημέρες ένας διακεκριμένος Αμερικανός μαθηματικός μίλησε σε συνέντευξή του για τα δάκρυα που έχυσε τους τελευταίους μήνες. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης είχε λύσει, και μάλιστα με κομψότητα, πρόβλημα που οι συνάδελφοί του κρατούσαν ανοιχτό επί δεκαετίες. Τον πλήγωσε κυρίως η αίσθηση ότι τελειώνει η εποχή κατά την οποία ο μαθηματικός ένιωθε κάτι σαν ήρωας, ο πρώτος που βλέπει μια αλήθεια και την εξηγεί στους άλλους. «Δεν θέλω η ζωή μου να έχει πάει χαμένη», είπε. Ομολόγησε επίσης ότι άνοιξε τότε, για πρώτη φορά, το βιβλίο του Εκκλησιαστή. Κράτησε από εκεί τη σκέψη ότι η ζωή είναι σύντομη και συχνά άδικη και ότι η αξία της βρίσκεται στον χρόνο που μας δόθηκε. «Το ωραίο κομμάτι είναι το ενδιάμεσο», είπε.^[1]

        Ένας Αμερικανός ευαγγελικός αρθρογράφος πήρε αφορμή από την ιστορία αυτή και έγραψε ότι η δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης στηρίζεται στην εντύπωση της αντικειμενικότητας και του αλαθήτου που καλλιεργεί. Οι δημιουργοί της, κατά την ανάλυσή του, μας έμαθαν να τη βλέπουμε από τη μια ως σύντροφο με ανθρώπινο πρόσωπο και από την άλλη ως αμερόληπτη αυθεντία. Από τον συνδυασμό αυτό προέκυψε, όπως το διατυπώνει, ένας κίβδηλος θεός.^[2]

        Ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός, μεγάλος ασκητικός και νηπτικός Πατέρας της Εκκλησίας, έγραφε για μοναχούς και κοσμικούς μιας πολύ διαφορετικής εποχής. Μια παρατήρησή του όμως ταιριάζει στην αμηχανία μας με ακρίβεια που ξαφνιάζει: «Ανάμεσα από έξι παγίδες περνά κάθε σωματική και ψυχική πράξη: δεξιά και αριστερά, δηλαδή ανάμεσα στην υπερβολή και στην έλλειψη των κόπων· πάνω και κάτω, δηλαδή ανάμεσα στην υψηλοφροσύνη και στην απόγνωση· εσωτερικά και εξωτερικά, δηλαδή ανάμεσα στη δειλία και στο θράσος».

Τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν - Β. Χαραλάμπους

Τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν

(Β. Χαραλάμπους)

_________________

Κι έτσι διαβαίνοντας

στης Σμύρνης τ’ αποκαΐδια

κοντοστάθηκα για λίγο

κοιτάζοντας ολόγυρα

κι αναθυμούμενος

κείνα που δεν μπορώ να γράψω στο χαρτί ετούτο

από το πικροστόρημα εκείνο

της Σμυρνιώτισσας γιαγιάς.

Τόσο αλλιώτικα κάποιοι μάθανε

το δίκιο να μετράνε.

Τόσο αλλιώτικα μάθανε κάποιοι

τ’ άδικο να ζυγιάζουν.

Κι αν ετούτο αγάπη το ειπούνε

μην αντιπαλαίσεις

λόγον άλλον μην πεις

αλλά αδιάφορος σύρε το διάβα στο λιθόστρωτο

γιατί στο δικό τους το μέτρο «δίκιο έχουν».

10 σκληρές αλήθειες για το σχολείο που σπάνια λέγονται στους γονείς

 Μια ανάρτηση που προκαλεί σκέψεις για τον ρόλο της σχολικής κοινότητας και τις σχέσεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές δημοσίευσε ο Μάριος Μάζαρης, ανοίγοντας έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την εκπαίδευση και τις προκλήσεις της εποχής.

Με λόγο προσεκτικό και ισορροπημένο, ο εκπαιδευτικός επιχείρησε να αγγίξει ένα ευαίσθητο ζήτημα, αποφεύγοντας τις εύκολες κατηγορίες και τις μονοδιάστατες προσεγγίσεις. Όπως ο ίδιος αναφέρει, στόχος του δεν ήταν να αδικήσει κανέναν, αλλά να αναδείξει μια αλήθεια που συχνά παραβλέπεται. «Σκέφθηκα πολύ πώς να τα γράψω που να μην αδικήσω κανέναν. Η αλήθεια είναι όμως ότι πρέπει να τα ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ όλοι οι συμμετέχοντες αυτά», σημειώνει, τονίζοντας την ανάγκη κοινής κατανόησης και υπευθυνότητας.

Η ανάρτησή του έρχεται σε μια περίοδο όπου το σχολείο βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της κριτικής. Εκφράσεις όπως «το παιδί βαριέται», «το σύστημα είναι ξεπερασμένο» ή «ο δάσκαλος δεν καταλαβαίνει» ακούγονται όλο και πιο συχνά, δημιουργώντας ένα κλίμα αντιπαράθεσης. Ο Μάριος Μάζαρης δεν αρνείται ότι υπάρχουν προβλήματα και αδυναμίες, αναγνωρίζοντας ότι καμία δομή δεν είναι τέλεια. Ωστόσο, στέκεται ιδιαίτερα στην ανάγκη να ειπωθούν και οι αλήθειες που δεν ακούγονται εύκολα.

Ένοπλοι σκότωσαν επτά ανθρώπους σε εκκλησία στην Ιορδανία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ένοπλοι σκότωσαν επτά ανθρώπους σε εκκλησία στην Ιορδανία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σημερινό δημοσίευμα της South China Morning Post για την δολοφονική επίθεση στην Ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Χαμούντ, Ιορδανία:

Ένοπλοι σκότωσαν επτά ανθρώπους σε εκκλησία στην Ιορδανία — Ο βασιλιάς υπόσχεται αντίποινα

Δεκάδες ακόμη τραυματίστηκαν στη σπάνια επίθεση κατά χριστιανών στο βασίλειο όπου η πλειονότητα του πληθυσμού είναι σουνίτες μουσουλμάνοι

Ένοπλοι σκότωσαν τουλάχιστον επτά ανθρώπους και τραυμάτισαν δεκάδες άλλους σε εκκλησία στη νότια Ιορδανία την Παρασκευή, ανακοίνωσαν οι αρχές. Ο βασιλιάς υποσχέθηκε αντίποινα για τη σπάνια αυτή επίθεση κατά χριστιανών στο βασίλειο όπου η πλειονότητα του πληθυσμού είναι σουνίτες μουσουλμάνοι.

Οι δράστες εισέβαλαν στο συγκρότημα Ελληνορθόδοξης εκκλησίας στο χωριό Χαμούντ, Καράκ, και άνοιξαν πυρ, σύμφωνα με τις αρχές.

Οι ένοπλοι βγήκαν από ένα όχημα και άρχισαν να πυροβολούν κατά τη διάρκεια νεκρώσιμης πομπής, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Διεύθυνση Δημόσιας Ασφάλειας, προσθέτοντας ότι βρισκόταν σε εξέλιξη ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών.

«Η τρομοκρατική επίθεση κατά του Καράκ θα απαντηθεί με τα σκληρότερα αντίποινα», δήλωσε ο βασιλιάς Αμπντάλα Β΄ σε Αγγλόφωνη ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Θα χτυπήσουμε με σιδερένια γροθιά όσους τολμούν να απειλήσουν το έθνος μας».

«Η Προφερεστάτη» / «Ο Μύθος του Τυφωέως» - Αθηνόδωρος Δούσης

 

«Η Προφερεστάτη» — Ποιητική συλλογή για την αγάπη 
 Αθηνόδωρος Δούσης
 Εκδόσεις Άμμων.

Μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στην αγάπη, τη συντροφικότητα και τους δεσμούς που αντέχουν στον χρόνο. Μέσα από την ποίηση, η αγάπη αναδεικνύεται ως βαθιά ανθρώπινη και πνευματική αξία, συνδεδεμένη με την ανιδιοτελή προσφορά, τη συγχώρεση και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, αξίες που κατέχουν ξεχωριστή θέση στη χριστιανική παράδοση.
 

«Ο Μύθος του Τυφωέως» — Ιστορικό, νομικό και φιλοσοφικό έργο
  Αθηνόδωρος Δούσης
  Εκδόσεις Άμμων.

Πρόκειται για ένα έργο που προσεγγίζει ζητήματα της ανθρώπινης φύσης, της δικαιοσύνης, της εξουσίας και της αλήθειας, προσκαλώντας τον αναγνώστη σε ουσιαστικό προβληματισμό. Στο πλαίσιο αυτής της αναζήτησης, ιδιαίτερη σημασία έχουν και οι διαχρονικές προτροπές του Αποστόλου Παύλου:

Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρέθα και των συν αυτώ (24 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον πρώτος εις την πόλιν Νεγράν, όταν, ο μεν Ιουστίνος εβασίλευεν εις τους Ρωμαίους, εν έτει φμβ’ [542], ο δε χριστιανικώτατος Ελεσβαάν, εβασίλευεν εις την Αιθιοπίαν. Και ο δυσσεβής Δουναάν ο Εβραίος, εβασίλευεν εις την Ομηρίτιν χώραν. Η Ομηρίτις δε αύτη, από μεν την Αγίαν Γραφήν ονομάζεται Σαβά, από δε τους Έλληνας ονομάζεται Ευδαίμων Αραβία (σημ.:σημερινή Υεμένη). Επειδή δε ο ευσεβής Ελεσβαάν υπόταζε τον ασεβή Δουναάν, και έβαλε φύλακας και άρχοντας εδικούς του, δια να φυλάττουν και να διοικούν την πόλιν εκείνου, δια τούτο ο αλιτήριος Δουναάν έκαμεν αποστασίαν και εθανάτωσε τους φύλακας του ορθοδόξου Ελεσβαάν. Και όχι μόνον τούτο εποίησεν, αλλά ακόμη επήγε και εις την πόλιν Νεγράν και επολιόρκησεν αυτήν. Έπειτα ποιήσας όρκους, ότι δεν θέλει πειράξει τους εν αυτή Χριστιανούς, εμβήκεν εις την πόλιν. Αθετήσας δε τους όρκους, εθανάτωσεν ο αιμοβόρος όλους, όσους εύρεν εις αυτήν, τόσον άνδρας, όσον και γυναίκας, οίτινες όλοι εστάθησαν ανδρείως και ωμολόγησαν την εις Χριστόν πίστιν.

Μνήμη του Αγίου Πάππου, Επισκόπου Χύτρων (24 Οκτωβρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Σεβαστιανής από την πόλη Σεβαστή της Φρυγίας, που μαθήτευσε πλησίον του Απ. Παύλου, και του Αγίου Πάππου επισκόπου Χύτρων, ο οποίος διαποίμανε το λαό του Θεού της Κυθρέας για 58 έτη, με αγάπη και πνευματική επιμέλεια. Όλοι οι επίσκοποι της Παλαίφατης Εκκλησίας της Κύπρου τον σέβονταν και τον αισθάνονταν ως κοινό τους πατέρα, κατά τον 4ο αιώνα.
Η Αγία Σεβαστιανή έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αφιερώθηκε στη διακονία του Ευαγγελίου. Συνελήφθη γι’ αυτό επί αυτοκράτορας Δομετιανού και ηγεμόνος Σεργίου, και εξεδιώχθη.
Έφθασε στην Ηράκλεια της Θράκης όπου πάλι φυλακίστηκε. Οι υποσχέσεις δεν τη δελέασαν, οι απειλές δεν την έκαμψαν, και κάτω από βαριά μαρτύρια στάθηκε όρθια με όλη της τη γενναιοψυχία υμνολογώντας των Νυμφίο της Εκκλησίας Χριστό. Τελικά, η μεγάλη αυτή αθλήτρια της Εκκλησίας μας, παρέδωσε τη ζωή της με τον δια αποκεφαλισμού θάνατο και ετάφη στη Ραιδεστό.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ - Συγγραφέας: Γεώργιος Μαρκάκης

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Συγγραφέας: Γεώργιος Μαρκάκης

Εκδόσεις: Έαρ

Εικονογράφηση:  Κωνσταντίνα Ζαφείρη

Ηλικία:  Από 4 ετών

Είναι το 18ο βιβλίο της σειράς «Οι φίλοι μας οι άγιοι».

-εικονογραφημένη τη ζωή του αγίου

-πολλές χρωμοσελίδες

-ένθετο με δραστηριότητες

-QRcode με βίντεο για τη ζωή του αγίου

-QRcode με αντίστοιχο βίντεο στη νοηματική γλώσσα

«Του Πόντου Παναγιά» Μουσική παράσταση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Η μουσική παραγωγή «Του Πόντου Παναγιά», αφιερωμένη στη βαθιά και διαχρονική σχέση του ποντιακού ελληνισμού με την Παναγία, τη μάνα και την πατρογονική γη, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου.

Με αφετηρία τραγούδια και μουσικές από τη μουσική παράδοση του Πόντου και τη νεότερη δισκογραφία η μορφή της Παναγίας γίνεται «τόπος» και ζωντανή μουσική διαδρομή στη μνήμη και στην παράδοση, μέσα από την οποία η Παναγία γίνεται σύμβολο προστασίας και ελπίδας, η μάνα σύμβολο αγάπης και θυσίας και ο Πόντος σύμβολο μνήμης.

«3ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ “ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ”» ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«3^ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ

“ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ”»

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ

ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 
Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε, ότι σε συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου – Πολιούχου και υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης, διοργανώνεται ο «3^ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ “ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ”» προς τιμή του Πολιούχου της πόλης μας, μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου.
Πρόκειται για μία δράση, που πραγματοποιείται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και φιλοδοξεί να καταστεί θεσμός για την πόλη μας, έχοντας ως στόχο, αφενός μεν, την ευαισθητοποίηση όλων σε θέματα σωματικής και ψυχικής υγείας, ευγενούς άμιλλας, συμμετοχικής επι-κοινωνίας και αλληλογνωριμίας διά της υποδοχής αλλήλων «εν Χριστώ», πάντα στο πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι», αφετέρου δε, την οφειλόμενη απόδοσης τιμής στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου και την έκφραση ευγνωμοσύνης για το πρότυπο ζωής που προσφέρει σε όλους μας και ιδιαίτερα στους νέους.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ «”Ο ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΗΤΤΗΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ”

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

«”Ο ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΗΤΤΗΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ”

ΥΜΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ

ΑΠΟ ΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ»

ΣΑΒΒΑΤΟ, 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 – 7:30 μ.μ.

(ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ)

 
Από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται, ότι, στο πλαίσιο των ευρύτερων λατρευτικών, λειτουργικών και πολιτιστικών Εκδηλώσεων, που διεξάγονται αυτές τις ημέρες στην πόλη μας, με αφορμή την πανήγυρη του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου Πολιούχου και προς τιμήν του προστάτου της πόλης μας, θα πραγματοποιηθεί και μία ιδιαίτερα αξιόλογη εκδήλωση βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής με τίτλο:
«Ο ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΗΤΤΗΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ»
Ύμνοι για τον Άγιο Δημήτριο
Από τη βυζαντινή εποχή έως σήμερα
Πρόκειται για μια ξεχωριστή μουσική συνάντηση, αφιερωμένη στον ένδοξο Μεγαλομάρτυρα Άγιο Δημήτριο, τον προστάτη και έφορο της πόλης μας. Μέσα από τον ανεκτίμητο πλούτο της βυζαντινής ψαλτικής παράδοσης, βυζαντινοί χοροί με σημαντική καλλιτεχνική παρουσία και χαρισματικοί μονωδοί θα παρουσιάσουν επιλεγμένους ύμνους, ανέκδοτα τροπάρια και μελοποιήσεις σπουδαίων βυζαντινών μελοποιών.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ - Εκδήλωση 28ης Οκτωβρίου

«Μέχρι να έρθει η άνοιξη»

Μια ιστορία αγάπης για την πατρίδα (1939 – 1944)

 

Όταν ο πόλεμος χωρίζει τους ανθρώπους,

η αγάπη γίνεται η πιο δυνατή υπόσχεση επιστροφής.

 
Το Ίδρυμα Πολιτισμού της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Μέχρι να έρθει η άνοιξη», ένα καλλιτεχνικό αφιέρωμα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, που ζωντανεύει στη σκηνή μια εποχή όπου τίποτα δεν ήταν αυτονόητο και κάθε αποχαιρετισμός μπορούσε να είναι ο τελευταίος.
Στα χρόνια του πολέμου, οι ζωές αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή. Οι δρόμοι αδειάζουν, τα σπίτια γεμίζουν αγωνία, τα γράμματα γίνονται πολύτιμα και οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν με την απουσία. Ανάμεσα σε αποχωρισμούς και σιωπηλές προσευχές, γεννιούνται ιστορίες αγάπης, πίστης και προσμονής, ιστορίες ανθρώπων που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανό ό,τι έχει πραγματική αξία.

«Πηγαίνετε να τους διδάξετε το Ευαγγέλιο, και αν χρειαστεί, ακόμα και με λόγια.» - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Πηγαίνετε να τους διδάξετε το Ευαγγέλιο,

και αν χρειαστεί, ακόμα και με λόγια.»

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

 
Μακαριώτατε αρχιεπίσκοπε Αλβανίας, πατέρα Ιωάννη·
Σεβασμιώτατε, άγιε Λευκάδος, πατέρα Θεόφιλε·
Σεβαστοί Πατέρες Επίσκοποι
Αγαπητέ Καθηγούμενε, π. Νικηφόρε
Σεβαστοί ιερείς μονάζουσες και μοναχοί
Αγαπητοί αδελφοί

Πρέπει να ευχαριστήσω, όχι καθηκόντως αλλά ουσιαστικά, τον άγιο Λευκάδος και τον π. Νικηφόρο, που με προσκάλεσαν σ’ αυτή την σύναξη–συνέδριο. 
Παρότι το θέμα μου δεν είναι το πρόσωπο του Μακάριου Αρχιεπισκόπου Αναστασίου (τα παραθετικά των τίτλων δεν τον απασχολούσαν –θα το δείτε τώρα αμέσως), θέλω να καταθέσω προκαταρτικά στην αγάπη σας ένα συμβάν- περιστατικό, όπως θέλετε πέστε το, που διημείφθη ανάμεσα στον αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο και στον καθηγητή Χρ. Γιανναρά. 
Μικρό διάστημα πριν το μακάριο τέλος τους, θέλησε ο Χρήστος Γιανναράς να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρχιεπίσκοπο. Ο π. Σπυρίδων Τσιμούρης (ο οποίος μου το διηγήθη) τηλεφώνησε στα Τίρανα, είπε τον λόγο του τηλεφωνήματος στον διάκονο και έχοντας ανοιχτή ακρόαση όταν πήρε στα χέρια του το τηλέφωνο ο αρχιεπίσκοπος, ο Χρ. Γιανναράς τον προσφώνησε–χαιρέτισε εισαγωγικά ξεκινώντας: Μακαριώτατε… και πριν προλάβει να συνεχίσει άκουσαν και οι δυο (ο Χρήστος και ο π. Σπυρίδων) τον αρχιεπίσκοπο να λέει: Βρε Χρήστο, ο Τάσος είμαι! Τι τους θέλεις αυτούς τους κενούς περιεχομένου τίτλους! 
Ειπώθηκαν σ’ αυτό το κλίμα εγκαρδιότητας αρκετά πράγματα για την Εκκλησία και το πρόσωπο του Χριστού και ο Αρχιεπίσκοπος έκλεισε την συζήτηση με αυτό που ήταν και πίστευε. Είπε στον Χρήστο Γιανναρά: Δόξα τω Θεώ, Χρήστο μου, νομίζω ότι πήραμε στα σοβαρά τον Χριστό στη ζωή μας.

Εικόνες ή «brand names»; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Εικόνες ή «brand names»;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

«Γιατί φέρνουν ένα αντίγραφο μιας θαυματουργού εικόνας της Παναγίας; Δεν έχουν ήδη εικόνα Της στον ναό τους;» Η απορία ενός νεόφυτου χριστιανού στην Άπω Ανατολή για κάτι σχετικό που διάβασε στο διαδίκτυο δεν φανερώνει αναγκαστικά έλλειψη ευλάβειας. Μπορεί να μας καλεί να εξηγήσουμε όσα θεωρούμε αυτονόητα: ποιον τιμούμε όταν προσκυνούμε μια εικόνα, τι προσδοκούμε από την έλευση ενός αντιγράφου και πώς συνδέεται αυτή η τιμή με την καθημερινή ζωή της κοινότητάς μας;

Η θεολογική αφετηρία είναι σαφής: «ἡ τῆς εἰκόνος τιμὴ ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει», όπως επαναλαμβάνει η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Το πρωτότυπο εδώ είναι το εικονιζόμενο πρόσωπο, όχι η παλαιότερη σανίδα που αντιγράφει ο αγιογράφος. Προσκυνώντας μια εικόνα της Θεοτόκου, τιμούμε την ίδια, όχι τη φήμη του αντικειμένου. Η σχέση μας μαζί της δεν εξαρτάται από την αναγνωρισιμότητα της συγκεκριμένης παράστασης.

Ασφαλώς, η αντιγραφή τιμώμενων εικόνων δεν αποτελεί σύγχρονη επινόηση. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση για την αχειροποίητη εικόνα της Παναγίας στη Λύδδα, ο άγιος Γερμανός, ο μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, παρήγγειλε αντίγραφό της, το οποίο απέστειλε στον Πάπα Ρώμης κατά την Εικονομαχία. Η διήγηση συνδέει και το αντίγραφο με θαυμαστές θεραπείες.

Ἡ ἀρχαιοπρεπὴς Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.

         Τήν Παρασκευή 23 Ὀκτωβρίου 2026 στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν ἐτελέσθη ἡ ἀρχαιοπρεπὴς Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, μὲ τὴν συμμετοχὴ Ἱερέων καὶ Διακόνων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν καὶ πλήθους εὐσεβῶν Χριστιανῶν.

          Ὁ Σεβασμιώτατος στὸ κήρυγμά του ἀνεφέρθη στὸ Ἃγιο Ἀπόστολο Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο, ἑστίασε δέ στήν Καθολική Ἐπιστολή του καί στήν Θεία Λειτουργία πού συνέγραψε καί ἐξήγησε στούς πιστούς θέματα πρακτικά τῆς ἀρχαιοπρεποῦς Θείας Λειτουργίας, πού φέρει τό ὂνομα τοῦ Ἀποστολικοῦ πατρός, Ἱεράρχου καί Μάρτυρος.

ΤΟ ΙΕΡΟ: ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΣΥΝΑΝΤΑ - Ιωάννης Σπιτέρης

ΤΟ ΙΕΡΟ: ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΣΥΝΑΝΤΑ

Ιωάννης Σπιτέρης

Πόσες φορές χρησιμοποιούμε τη λέξη «ιερός»: ιερός ναός, ιερή εικόνα, Ιερά Μονή, ιερά αντικείμενα, Ιερά Σύνοδος, ιερέας… Αλλά τι σημαίνει πραγματικά η λέξη «ιερό» από χριστιανική άποψη; Το ιερό δεν είναι μια απλή έννοια ούτε εξαντλείται στα κτίρια, στα αντικείμενα και στα πρόσωπα. Είναι μια εμπειρία που αποκαλύπτει στον άνθρωπο την καταγωγή του, τον προορισμό του και το άνοιγμά του προς τον Θεό.

Πέρα από το πρόσωπο του Χριστού, που είναι ο κατεξοχήν τόπος της συνάντησης του Θεού με τον άνθρωπο, όταν αναφερόμαστε στο «ιερό» —σε τόπους, πρόσωπα και αντικείμενα— δεν εννοούμε ότι αυτά κατέχουν το «θείο» ή ότι είναι «θεϊκά» καθαυτά. Ο Θεός υπερβαίνει κάθε τόπο, πρόσωπο και αντικείμενο. Ωστόσο, υπάρχει η τάση του ανθρώπου να «φυλακίζει» το άπειρο, το υπερβατικό και το αιώνιο σε πεπερασμένες μορφές, ξεχνώντας ότι το σύμβολο δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα που συμβολίζει.

Το ιερό είναι σαν ένα παράθυρο ή μια σκάλα που μας βοηθά να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τον Θεό και να Τον προσεγγίσουμε.

Δεν αποτελεί μια αυτάρκη πραγματικότητα, αποκομμένη από Εκείνον, αλλά μας παραπέμπει σε Αυτόν. Είναι γνωστό το ρητό του Μεγάλου Βασιλείου σχετικά με τις εικόνες: «Η της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει». Δηλαδή, η τιμή που αποδίδουμε στην εικόνα αναφέρεται στο πρόσωπο που εικονίζεται και δεν εξαντλείται στο υλικό αντικείμενο καθαυτό. Έτσι π.χ. δεν θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτή η συγκεκριμένη εικόνα είναι θαυματουργική, θαυματουργό είναι το θείο που εικονίζει.

Ο εορτασμός της επετείου των 35 ετών από την εκλογή του Παναγιωτάτου στον Οικουμενικό Θρόνο

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προεξήρχε την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2026, στην Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της συμπληρώσεως  35 ετών από την εκλογή του στον Αποστολικό και Πατριαρχικό Οικουμενικό Θρόνο. Με τον Παναγιώτατο συλλειτούργησαν οι Σεβ. Αρχιερείς Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος, Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, Σεβαστείας κ. Σεραφείμ, Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίος, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Κρήτης κ. Ευγένιος, Κρήνης κ. Κύριλλος, Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος και Αυστραλίας κ. Μακάριος. 

“Ήτο ωσάν σήμερον ακριβώς προ τριάκοντα και πέντε ετών  ότε τα σεβάσμια μέλη της Ιεράς Ενδημούσης Συνόδου του πανιέρου Φαναρίου εκάλουν τον Πρόεδρον αυτής Μητροπολίτην Χαλκηδόνος να διαδεχθή τον γλυκύν  και άκακον   Οικουμενικόν Πατριάρχην Δημήτριον, αναλαμβάνων τον Σταυρόν του Κυρίου – ημάς τον ομιλούντα, ο οποίος είχε το προνόμιον να διακονήση επί εικοσαετίαν αυτόν τον σεμνόν Προκαθήμενον, αλλά και να μαθητεύση επί πολλά περισσσότερα έτη παρά τους πόδας του ανυπερβλήτου Γέροντός του Μητροπολίτου Μελίτωνος. Έκτοτε και μέχρι σήμερον αισθανόμεθα ότι η πατρική ευχή και στοργή αμφοτέρων εκείνων των εκκλησιαστικών ανδρών, μαζί με τας προσευχάς πολλών πιστών της Εκκλησίας και το κομποσχοίνι πολλών μοναχών, τους οποίους ευγνωμονούμεν, συνοδεύει τα βήματά μας, τόσον εδώ  εις την βασιλίδα των πόλεων, όσον και απανταχού  της Δεσποτείας Κυρίου, όπου μεταβαίνομεν αδιαλείπτως διά να μεταφέρωμεν το κοσμοχαρμόσυνον μήνυμα της αγάπης του Θεού”, είπε ο Παναγιώτατος στην ομιλία του, μετά την Θ. Λειτουργία, και συνέχισε: “Διότι, αυτό είναι εν τελευταία αναλύσει το περιεχόμενον της αποστολής και του έργου της Εκκλησίας: να πλησιάση τον κάθε άνθρωπον και τον όλον άνθρωπον και να τω είπη  ότι ο Θεός τόσον πολύ τον ηγάπησε- τον κάθε συγκεκριμένον άνθρωπον-, ώστε έδωκε διά την σωτηρίαν του τον Υιόν Του τον μονογενή, ο οποίος έπαθεν, εσταυρώθη, ετάφη και ανέστη ως Θεός την Τρίτην ημέραν κατά τας Γραφάς.”.

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ 15Ος ΑΙΩΝΑΣ ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ - Σοφία Καυκοπούλου

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ 15^Ος ΑΙΩΝΑΣ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

 

Σοφία Καυκοπούλου

Δημοσιογράφος – υπ. Δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο 15ος αιώνας, ως εποχή μετάβασης από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση, είναι αιώνας κομβικής σημασίας, για ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς οι ραγδαίες εξελίξεις τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση, οδηγούν αφενός την άλλοτε πανίσχυρη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην υποδούλωση κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό, ενώ τη Δύση στην αναβίωση της κλασικής εκπαίδευσης και των αρχαιοελληνικών προτύπων.

Μελετώντας τα έργα των μεγάλων φιλοσόφων, θεολόγων, πολιτικών και εκκλησιαστικών ανδρών, σκιαγραφούμε το υπόβαθρο των εξελίξεων. Το ενδιαφέρον μας όμως επεκτείνεται στα σημεία όπου συμπλέκονται η Κοινωνία, η Πολιτική και η Εκκλησία, ως παράγοντες που επηρεάζουν και επηρεάζονται από το άτομο.

Πλήθος λογίων λίγο πριν την Άλωση και κυρίως μετά από αυτήν, φεύγει από την Ανατολή και μετοικεί στην Δύση, όπου οι κλασσικές σπουδές γνωρίζουν τώρα σπουδαία άνθιση. Πρόκειται για λογίους που αρκετοί από αυτούς, είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους στην Σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας και είχαν λάβει μέρος στις συζητήσεις για την Ένωση των Εκκλησιών.

Η Ουγγρική Επανάσταση και η ελληνική διανόηση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ουγγρική Επανάσταση και η ελληνική διανόηση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

               Στις 23 Οκτωβρίου συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από την έναρξη της επανάστασης στην Ουγγαρία κατά του ολοκληρωτικού κομμουνιστικού καθεστώτος. Κατά τον σημαντικό και γενναίο έναντι του κομμουνισμού διανοούμενο Κώστα Παπαϊωάννου ήταν μέχρι τότε «η μόνη επανάσταση του 20ού αιώνα, που σφραγίστηκε αληθινά από την ένωση της σκεπτόμενης ανθρωπότητας και της πάσχουσας ανθρωπότητας, που ζητούσε ο Μαρξ, ήταν η εξέγερση που ένωσε διανοουμένους, εργάτες και αγρότες της Πολωνίας και της Ουγγαρίας και τους όρθωσε εναντίον του ταυτόχρονα ιδεολογικού, πολιτικού και οικονομικού δεσποτισμού των οπαδών του “ορθοδόξου μαρξισμού”…. Και πρόσθεσε: «Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός στους Ούγγρους διανοούμενους και εργαζόμενους για να συνειδητοποιήσουν την “αλλοτρίωση” που τους επέβαλλε ένα “καθεστώς νορμών”, που το χαρακτήριζε ο παραλογισμός και η τυραννία, τόσο στο πεδίο της διανοητικής όσο και στο πεδίο της υλικής παραγωγής. Και εκείνη που πρώτη εξεγέρθηκε ήταν η Ένωση Συγγραφέων: η πάλη της “σκεπτόμενης ανθρωπότητας” για την αλήθεια προηγήθηκε της πάλης της  “πάσχουσας ανθρωπότητας” για την ελευθερία».

               Υπενθυμίζεται ότι η Ουγγρική Επανάσταση ξεκίνησε ειρηνικά από φοιτητές, που ζητούσαν εθνική και οικονομική ανεξαρτησία. Την επομένη ημέρα προστέθηκαν οι εργάτες, ήρθαν κατόπιν οι στρατιώτες, που συναδελφώθηκαν με τους φοιτητές και τους εργάτες, μετά οι δημόσιοι υπάλληλοι και τέλος το σύνολο των διανοουμένων της χώρας, που διήγειραν συνειδήσεις και ενέπνευσαν το ιδανικό της ελευθερίας. Η Επανάσταση πνίγηκε στο αίμα από τα σοβιετικά στρατεύματα. Οι άοπλοι επαναστάτες κάθε ηλικίας ήρθαν αντιμέτωποι με τανκς, αεροπορία, και στρατό δέκα σοβιετικών μεραρχιών. Όμως ήταν μια ακόμη παρήγορη ένδειξη πως τα απάνθρωπα καθεστώτα έχουν ημερομηνία λήξεως.

Μεγαλώνοντας...

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ -- ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἐπισκόπου τῶν Ἱεροσολύμων Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου (23 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Οὗτος ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος, ἔγινε πρῶτος Ἐπίσκοπος τῶν Ἱεροσολύμων, χειροτονηθεὶς ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιον Κύριον. Καὶ πρῶτος αὐτὸς συνέγραψε τὴν θείαν Λειτουργίαν, διδαχθεὶς τὰ περὶ αὐτῆς ἀπὸ τὸν ἴδιον Δεσπότην Χριστόν. Τὴν ὁποίαν ὕστερον συντομωτέραν ἐποίησεν ὁ Μέγας Βασίλειος. Καὶ τὴν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου πάλιν, συντομωτέραν ἐποίησεν ὁ θεῖος Χρυσόστομος διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀκουόντων. Οὗτος λοιπὸν ποιμαίνωντας τὴν τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησίαν, καὶ πολλοὺς Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας ἐπιστρέφων εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, ἐκίνησεν εἰς θυμὸν τοὺς Ἰουδαίους. Οἱ ὁποῖοι πιάσαντες αὐτόν, τὸν ἔρριψαν ἄνωθεν ἀπὸ τὸ πτερύγιον, ἤγουν ἀπὸ τὸ ἄκρον καὶ δοξάτον τοῦ ἱεροῦ. Καὶ εἰς καιρὸν ὁποῦ ἀκόμη ἦτον ζωντανός, ἐθανάτωσαν αὐτόν.

Μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου (23 Οκτωβρίου)

Τη μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου τιμά σήμερα, 23 Οκτωβρίου, η Εκκλησία. Τιμάται επίσης και την Κυριακή που έπεται των Χριστουγέννων. Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Ιγνατίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και του Οσίου Μακαρίου του Ρωμαίου.
Ο Αδελφόθεος Ιάκωβος ήταν γιος του Δίκαιου Ιωσήφ του Μνήστορος της Θεοτόκου και λόγω της συνεχούς συναναστροφής του με τον Ιησού, κατά τα παιδικά τους χρόνια, ονομάστηκε Αδελφόθεος ή Αδελφός του Κυρίου. Η υποδειγματική πίστη και αφοσίωσή του στο Χριστό αποδείχθηκε έμπρακτα μέσα από την ιεραποστολική, ποιμαντική και φιλανθρωπική δράση του ως πρώτου επισκόπου Ιεροσολύμων, αφού κατά την παράδοση είχε χειροτονηθεί από τον ίδιο το Θεάνθρωπο Ιησού Χριστού.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΠΑΝΑΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗΣ ΑΠΑΡΧΕΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΟΡΥΦΩΣΗ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ  ΚΑΙ  ΔΙΑΚΟΝΙΑ  ΠΑΝΑΘΡΩΠΙΝΗΣ  ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗΣ

ΑΠΑΡΧΕΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΟΡΥΦΩΣΗ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

          Πασχαλινό δώρο από συγγενικό πρόσωπο της αντίπερα όχθης, βιβλίο θαυμάσιο : «Βαρθολομαίος, Αποστολή και Όραμα». Δια χειρός του Ιερολογιότατου Αρχιδιάκονου του Οικουμενικού Θρόνου π. Ιωάννη Χρυσαυγή, εγκρατούς θεολόγου, και όχι μόνο. Πραγματεία εμπεριστατωμένη, και αναφορά διεισδυτική στις ιστορικές πρωτοβουλίες της Ορθοδοξίας των χρόνων μας, με προσεκτική ανάδειξη της χρυσής αλυσίδας των μορφών που την άνοιξαν αποφασιστικά στο καίριο τόλμημα, το Παύλειο «αληθεύοντες εν αγάπη»-Αθηναγόρας, Μελίτων, Δημήτριος, Βαρθολομαίος.

       Όλα αυτά στη διαδρομή τρυφερής βιογραφικής δοκιμής,  της σταυρικής δυναμικής και του πολύπλευρου έργου του σημερινού πρωτοστάτη της εν κεφαλίδι επιταγής του Χριστού. Βιβλίο ειρήνης, γαλήνης, ελπίδας, άλλος λόγος, για όσους προσεγγίζουν «καθαρή τη καρδία», κατά το μακαρισμό, το διαχρονικά ενεργούμενο χρέος του  Οικουμενικού Πατριαρχείου ! Κλητού από το Θεό να επαληθεύει σταθερά, «σαν μια άλλη σταγόνα μέσα σε ένα μουσουλμανικό ωκεανό», έξι αιώνες σχεδόν, τη διαβεβαίωση  του ουρανού : «Αρκεί σοι η χάρις μου. Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται»-2Κορ.12,9.

       Πρώτα όμως δυο όχι άσχετες εκμυστηρεύσεις.

Αν η Αγία Ζώνη φυλασσόταν στο Βατικανό, κάποιοι θα είχαν άλλη στάση - Β. Χαραλάμπους

 Αν η Αγία Ζώνη φυλασσόταν στο Βατικανό, κάποιοι θα είχαν άλλη στάση

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_____________

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, μετά τη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου,  ότι θα προσκληθεί ο Πάπας στην Κύπρο, έντονες συζητήσεις έχουν γίνει σχετικά με το θέμα τούτο.  Να θυμίσουμε το σχετικό άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό ιστότοπο ant1live.com στις 11 Μαΐου 2025 και το οποίο τιτλοφορείτο ‘’Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος : Θα επισκεφθούμε την Ρώμη και θα προσκαλέσουμε τον Πάπα Λέων να έρθει στην Κύπρο’’, σημειώνοντο μεταξύ άλλων τα ακόλουθα : ‘’…ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος ανέφερε ότι θα ξεκινήσουν νέες διαδικασίες για τη συνάντηση αυτή.  «Οπωσδήποτε θα επισκεφθούμε την Ρώμη, θα τον προσκαλέσουμε να επισκεφθεί και εκείνος την Κύπρο και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσουμε τη διαδικασία», είπε’’. 

Ασχέτως αν οι προσδοκίες ή πιθανολογίες κάποιων για έλευση του Πάπα, όταν θα μεταφερόταν η κάρα του Αποστόλου Παύλου, δεν θα γίνουν όπως φαίνεται πραγματικότητα, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι αυτό τόνισε την εντελώς διαφορετική στάση κάποιων για την έλευση της Αγίας Ζώνης στην Κύπρο.   Η εντελώς διαφορετική στάση, την οποία τήρησαν κάποιοι στο άκουσμα ότι θα έλθει και ο Πάπας μαζί με την κάρα του Αποστόλου Παύλου, κατέδειξε το αίτιο της στάσης τους. 

ΕΝ ΑΓΡΥΠΝΙΑΙΣ – Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Με κατάνυξη τελέστηκε την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 η καθιερωμένη Ιερά Αγρυπνία στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών, προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, με τη συμμετοχή του Εφημερίου του Ναού π. Ελευθερίου Κολιαβρά και του Διακόνου Κασσιανού Ιατρού.
Κατά τη σύντομη ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στους λόγους του Κυρίου: «Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. 10, 22), τονίζοντας ότι η πίστη στον Χριστό δεν αποτελεί μια πορεία ανέσεως και ευκολιών, αλλά έναν πνευματικό αγώνα που απαιτεί θάρρος, υπομονή και ακλόνητη εμπιστοσύνη στον Θεό.

Ο Κύριος δεν απέκρυψε από τους μαθητές Του τις δοκιμασίες που θα αντιμετώπιζαν, αλλά τους προετοίμασε για το μίσος, τους διωγμούς και την αδικία που θα γνώριζαν εξαιτίας του αγίου Ονόματός Του.