Φίλες και φίλοι, από χθες άρχισε η συνεργασία μου
με την Καθημερινή, κατόπιν αιτήματός τους, με άρθρο μου κάθε δεύτερη Κυριακή.
Στον παλιό θεσμό της μονομαχίας, εξαιτίας προσβολής ή ερωτικής αντιζηλίας, η κοινή λογική δεν ήταν να νικήσει το δίκαιο ή το ηθικό. Νικούσε όποιος χειριζόταν καλύτερα το πιστόλι. (Ετσι χάθηκαν και σημαντικές προσωπικότητες.)
Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, στις επαρχιακές πόλεις, οι καθηγητές περιπολούσαν τα απογεύματα μήπως εντοπίσουν μαθητή που δεν θα φορούσε το πηλήκιο ή που θα μιλούσε με κορίτσι, ώστε την άλλη μέρα να τιμωρηθεί. Η κοινωνία το θεωρούσε ενδεδειγμένο.
Σε μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα στην οποία γυναίκες υποβάλλουν προσωπικά ερωτήματα ή διλήμματα, απαντούν μια ψυχολόγος και οι υπόλοιπες αναγνώστριες. Οταν αναφέρεται σύναψη σχέσεων με παντρεμένο, όλες αυτόματα απενοχοποιούνται με τη γραμμή: «Δεν είμαστε υπεύθυνες να σώσουμε τον γάμο του άλλου, δικό του πρόβλημα».
Συνήθως ερμηνεύουμε τον περίφημο στίχο του Ελύτη «ο χρόνος, γλύπτης των ανθρώπων παράφορος» με φόντο τα προσωπικά χνάρια που αφήνει πάνω μας ο χρόνος, στο σώμα μας και στην ψυχή μας. Ισως, όμως, δεν έχουμε αρκετά διανοηθεί για την επίδρασή του πάνω στις ανθρώπινες ομάδες. Για τις μεταλλάξεις των κοινωνιών, εθνών, εκκλησιών.
Κοιτώντας μαζί τον «παράφορο γλύπτη»
*π. Βασίλειος Θερμός
Στον παλιό θεσμό της μονομαχίας, εξαιτίας προσβολής ή ερωτικής αντιζηλίας, η κοινή λογική δεν ήταν να νικήσει το δίκαιο ή το ηθικό. Νικούσε όποιος χειριζόταν καλύτερα το πιστόλι. (Ετσι χάθηκαν και σημαντικές προσωπικότητες.)
Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, στις επαρχιακές πόλεις, οι καθηγητές περιπολούσαν τα απογεύματα μήπως εντοπίσουν μαθητή που δεν θα φορούσε το πηλήκιο ή που θα μιλούσε με κορίτσι, ώστε την άλλη μέρα να τιμωρηθεί. Η κοινωνία το θεωρούσε ενδεδειγμένο.
Σε μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα στην οποία γυναίκες υποβάλλουν προσωπικά ερωτήματα ή διλήμματα, απαντούν μια ψυχολόγος και οι υπόλοιπες αναγνώστριες. Οταν αναφέρεται σύναψη σχέσεων με παντρεμένο, όλες αυτόματα απενοχοποιούνται με τη γραμμή: «Δεν είμαστε υπεύθυνες να σώσουμε τον γάμο του άλλου, δικό του πρόβλημα».
***
Ποιο νήμα συνδέει τις διαδρομές του ανθρώπινου
είδους; Ποιοι μηχανισμοί οδηγούν από κάθε σκαλοπάτι στο επόμενο; Τι αλλάζει
μέσα στις ψυχές, ώστε να μεταβάλλονται δραματικά τα αυτονόητα; Πότε λειτουργεί
σωστότερα η ανθρωπινότητα;Συνήθως ερμηνεύουμε τον περίφημο στίχο του Ελύτη «ο χρόνος, γλύπτης των ανθρώπων παράφορος» με φόντο τα προσωπικά χνάρια που αφήνει πάνω μας ο χρόνος, στο σώμα μας και στην ψυχή μας. Ισως, όμως, δεν έχουμε αρκετά διανοηθεί για την επίδρασή του πάνω στις ανθρώπινες ομάδες. Για τις μεταλλάξεις των κοινωνιών, εθνών, εκκλησιών.
.jpg)
.jpg)