Η Πνευματική αφύπνιση των παιδιών στην πίστη - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η Πνευματική αφύπνιση των παιδιών στην πίστη

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Αργεί πολύ ακόμα;»

Αγαπητοί αδελφοί ευχαριστώ για την πρόσκληση να βρεθώ μαζί σας και να μοιραστώ την κοινή αγωνία τού, πώς μεταδίδεται η πίστη στους νέους ανθρώπους!

Ευχαριστώ τον φίλο π. Βασίλειο Μίλιο και τον νεαρό θεολόγο Θεοχάρη Φρεγγίδη, που γίναν οι ταχυδρόμοι της επιθυμίας σας σε μένα. Ευχηθείτε να έχουμε μια γόνιμη συνάντηση και πνευματικά αποτελεσματική!

Το θέμα μας είναι… «δύσκολα κάστανα», όχι στα κάρβουνα απλώς αλλά πάνω σε μια πελώρια φωτιά, που εμποδίζει να τα βγάλουμε και απειλεί να τα κάψει παντελώς!

Μια βασική θεολογική αρχή μας λέει ότι ο Θεός έχει μόνον παιδιά. Δεν έχει εγγόνια! Και οι παππούδες μιας οικογένειας και οι γονείς και τα παιδιά του σπιτιού, ΟΛΟΙ είναι παιδιά του Θεού. Στα θέματα της πίστης όλοι είμαστε αδελφοί. Ο άγιος Χρυσόστομος λέει ότι η διάκριση ποιμένες και πρόβατα είναι κατά το ανθρώπινο, για τον Χριστό ΠΑΝΤΕΣ ΠΡΟΒΑΤΑ.

Ο Χριστός μετά τα τρία ερωτήματα στον Πέτρο αν Τον αγαπάει, τα αναιρετικά της τριπλής άρνησης του Πέτρου, και όταν ακούει από εκείνον την διαβεβαίωση: Ναι, Κύριε! Του λέει: Λοιπόν … και εσύ επιστρέψας στήριξον τους αδελφούς σου!

Με αυτό έχουμε να παλέψουμε. Με το διπλό θέμα α. Επιστρέφουμε άραγε εμείς  πραγματικά; και β. Πώς στηρίζονται οι αδελφοί μας, που εν προκειμένω είναι τα παιδιά μας;

Όταν η αγάπη προηγείται των λόγων - Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Όταν η αγάπη προηγείται των λόγων

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Στη Νότια Μαδαγασκάρη ανακάλυψα πως ο Θεός δεν φανερώνεται μόνο μέσα στους μεγάλους Ναούς, αλλά και κάτω από τον απέραντο ουρανό, στα κόκκινα χώματα, στα ταπεινά χωριά και στις καθαρές καρδιές των ανθρώπων.

Τα παιδιά που βλέπετε δεν κρατούν δόρατα για να πολεμήσουν. Τα κρατούν γιατί έτσι προστάζει η παράδοσή τους. Είναι ο δικός τους τρόπος να εκφράσουν σεβασμό, τιμή και αγάπη προς τον επισκέπτη. Είναι μια παράδοση που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους και τη διαφυλάσσουν με περηφάνια.

Η Εκκλησία δεν ήρθε εδώ για να σβήσει τα ήθη και τα έθιμά τους. Ήρθε για να τα αγκαλιάσει, να τα φωτίσει με το φως του Χριστού και να αναδείξει ό,τι αληθινό, όμορφο και αγαθό υπάρχει μέσα στην παράδοσή τους. Γιατί το Ευαγγέλιο δεν καταστρέφει την ταυτότητα ενός λαού την αγιάζει.

"Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις.."

 

"Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις.."

Από τον Θεό να αρχίζεις και στον Θεό να καταλήγεις, να μη φοβάσαι τους πειρασμούς που ξεσηκώνονται εναντίον σου, διότι με τη Χάρη του Χριστού ως καπνός διαλύονται.

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Η Μνήμη

 

Η Μνήμη

«Τι πονηρά που επιλέγει κι αποσιωπά,

τι πονηρά που επιλέγει κι ανασύρει!..»

Κώστας Μόντης

Ιεραποστολική εξόρμηση Μητροπολίτου Κινσάσας στην Κάγκα

Χθες, ξημερώματα, ο Μητροπολίτης Κινσάσας κ Θεοδόσιος συνοδευόμενος από συνεργάτες του και φοιτητές της Θεολογικής Σχολής πραγματοποίησαν ιεραποστολική εξόρμηση στο Ορθόδοξο χωριό Κάγκα, τέσσερις ώρες έξω από την Κινσάσα. Ο Μητροπολίτης και η συνοδεία του εκκλησιάστηκαν στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου του χωριού και στο τέλος μίλησε στους πιστούς για την προσφορά των Αγίων Αποστόλων στον κόσμο.

Στην συνέχεια σταμάτησαν σε 120 σπίτια του χωριού  όλα  κατασκευασμένα με χόρτα ή λάσπη,   μίλησαν με τους ανθρώπους και πρόσφεραν σε όλα τα σπίτια ρούχα και τρόφιμα. Επίσης πρόσφεραν,  εκ μέρους του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Κινσάσας κ Γερασίμου Ντούνη φάρμακα για την μαλάρια και παυσίπονα. Ο Μητροπολίτης παρηγόρησε τους ανθρώπους με λόγια αγάπης και  υποσχόμενος ότι κατά καιρούς θα βρίσκεται κοντά τους.

"Γαϊτάνο: ο καρδινάλιος του όντος" - Παντελή Αντ. Τομάζου

"Γαϊτάνο: ο καρδινάλιος του όντος"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΖΑΒΛΑΝΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026, χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό στον Ι.Ν. Αγίων Αποστόλων και Τιμίου Προδρόμου Ζαβλανίου Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος, στην ομιλία του, μεταξύ άλλων είπε: "Οι Άγιοι Απόστολοι είναι οι μεγάλοι ευεργέτες μας, διότι μας έβγαλαν από το σκοτάδι της πλάνης, της ειδωλολατρίας, και μας οδήγησαν στην αλήθεια και στο φως του Χριστού. Ο Κύριος είπε: «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (κατὰ Ἰωάννην 8:12).

Τι ήσαν οι Άγιοι Απόστολοι πριν γνωρίσουν τον Ιησούν Χριστόν; Ήσαν άνθρωποι του μόχθου, της εργασίας, ψαράδες στη λίμνη της Τιβεριάδος. Απλοϊκοί και αφανείς. Όταν αποδέχθηκαν την πρόσκληση του Κυρίου να γίνουν μαθητές Του και αλιείς ανθρωπίνων ψυχών, πόση αξία έλαβαν!

Μητροπολιτικός Κορινθιακός Περίπλους

 

Πρόγραμμα Ιουλίου 2026 Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια" Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 

Πρόγραμμα Ιουλίου 2026

Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια"

Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Τετάρτες πολιτισμού στην Αγία Φιλοθέη

 

Μνήμη των Αγίων και Θαυματουργών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των Ρωμαίων 01 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι, ήτον κατά τους χρόνους Καρίνου και Νουμεριανού των αυταδέλφων βασιλέων εν έτει σπδ’ [284]. Εκατάγοντο δε από την μεγαλόπολιν Ρώμην. Αυτάδελφοι δε όντες, εμεταχειρίζοντο και οι δύω την αυτήν τέχνην της ιατρικής, και ιάτρευον, όχι μόνον τους ανθρώπους, αλλά και τα κτήνη και άλογα ζώα. Δια μισθόν δε της ιατρείας εζήτουν, το να πιστεύουν εις τον Χριστόν οι ιατρευόμενοι, χωρίς να πέρνουν από αυτούς άλλο τι πράγμα γήϊνον. Διαβαλθέντες λοιπόν εις τον βασιλέα Καρίνον, ότι κάμνουσι τας ιατρείας και θαύματα με μαγικήν τέχνην, τούτου χάριν δεν υπέφεραν να παραδοθούν άλλοι τινές αντί αυτών, αλλά αυτοί οι ίδιοι επήγαν αυτόκλητοι και παρέδωκαν τον εαυτόν τους εις τας χείρας του βασιλέως. Όθεν όχι μόνον αυτοί δεν επείσθησαν να αρνηθούν τον Χριστόν, αλλά και τον βασιλέα Καρίνον εκατάπεισαν να αρνηθή την ασέβειαν, με το να έτυχε και αυτός της παρά των Αγίων ιατρείας.

Μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (1 Ιουλίου)

Ὡς παρρησίαν λαβόντες παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ, τοῦ ἐλεεῖν καὶ σῴζειν, ἐκ ποικίλων κινδύνων, λυτρώσασθε τοὺς πίστει ὑμνοῦντας ὑμᾶς, θεοφόροι Ἀνάργυροι, καὶ ἐκ παθῶν καὶ κινδύνων καὶ πειρασμῶν, ψυχῆς ἅμα καὶ τοῦ σώματος.
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων, Μαυρικίου και του μάρτυρα Κωνσταντίνου του νέου, της κοινότητας Ορμήδειας. Εκεί, ένεκα της παρρησίας του στον Θεό, ανοικοδομήθηκε ναός επ’ ονόματί του, όπου φυλάσσεται το ιερό του Λείψανο.
Οι Ιατροί Κοσμάς και Δαμιανός ήταν φημισμένοι επιστήμονες. Παρείχαν θεραπεία σε ασθενείς δωρεάν. Συνδύαζαν τη γνώση της ιατρικής με την εκκλησιαστική φιλοσοφία χωρίς ακρότητες. Εκείνο που ζητούσαν από τους ανθρώπους ήταν ελεύθερα να δεχθούν και να ομολογήσουν πίστη στον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων Θεάνθρωπο Χριστό, ο Οποίος τους ενίσχυε την ιατρική γνώση με δέος προς τον Τριαδικό Θεό.

Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ - π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς (βιβλιοπαρουσίαση)

 

Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ 

π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς 

(βιβλιοπαρουσίαση)

«Ἡ ἀγάπη πού δίνεις στούς ἄλλους δέν εἶναι ἕνα πεπερασμένο ἀπόθεμα πού κάποια στιγμή θά τελειώσει. Εἶναι μιά πηγή πού ὅσο πιό πολύ δίνεις, τόσο πιό πολύ γεμίζει. Καί ἡ πρώτη πηγή αὐτῆς τῆς ἀγάπης, ἡ πρώτη σου “ἐκκλησία”, εἶναι τό σπίτι σου».

Στό βιβλίο τοῦ π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου «Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ» παρακολουθοῦμε τή συζήτηση ἑνός νεαροῦ πού ἡ καρδιά του φλέγεται γιά τήν ἱεροσύνη, μέ τόν πνευματικό του. Μέσα ἀπό δώδεκα ἐπιστολές ὁ νέος τῆς ἱστορίας μας ἐκφράζει τούς φόβους καί τίς ἀγωνίες του σχετικά μέ τό ἑπόμενο βήμα τῆς ζωῆς του, νά ὑπηρετήσει τό Ἅγιο Θυσιαστήριο ἀπό τή θέση τοῦ ἱερέως. Στέκεται στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ καί προσπαθεῖ νά ἠρεμήσει τήν ταραγμένη ἀπό τόν ἱερό πόθο καρδιά του. Ποιός μπορεῖ νά καθησυχάσει μιά τέτοια καρδιά; Πῶς μπορεῖς νά ἐκφράσεις μέ λόγια ἀνθρώπινα, πράγματα πού οὖτε οἱ Ἄγγελοι τολμοῦν νά πλησιάσουν; Μόνο τό Ἅγιο Πνεῦμα μπορεῖ νά κατευνάσει καί νά κατευθύνει τέτοιες ἅγιες ἐπιθυμίες. Τό ζητάει ἄλλωστε καί ὁ ἱερέας σέ κάθε Θεία Λειτουργία: «Κατάπεμψον τό Πνεῦμά σου τό ἅγιον ἐφ ἡμᾶς…».

Ὁ ἱερέας πού συνομιλεῖ μέ τόν νέο, τόν καθοδηγεῖ μέ μαεστρία, φωτισμένος ἀπό τό Πνεῦμα τό Ἅγιο. Μέσα ἀπό τίς ἀπαντήσεις του προσπαθεῖ νά κατευνάσει τά κύματα τῶν ἀμφιβολιῶν πού ὀρθώνονται πελώρια, προσπαθώντας νά σβήσουν τήν ἱερή φλόγα πού ἄναψε ἐντός του. Χωρίς νά πιέσει, μέ ὄμορφο καί λυρικό τρόπο προσπαθεῖ νά κάνει τόν νεαρό νά καταλάβει ἄν αὐτό πού ἔχει εἶναι ἐσωτερική κλήση ἤ εἶναι ἕνας ἁπλός ἐνθουσιασμός.

Όταν ο σκοπός καταπίνει την αξιοπρέπεια - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν ο σκοπός καταπίνει την αξιοπρέπεια

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Ορισμένες νίκες, όταν αποκτώνται με κόστος τον σεβασμό προς τον εαυτό μας, μοιάζουν τελικά περισσότερο με ήττες παρά με θριάμβους

Η ιστορία μιας θαυμάστριας ανοίγει μια δύσκολη συζήτηση. Υπάρχουν άραγε όρια σε όσα είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε; Η είδηση ότι μια νεαρή Ελληνίδα δήλωσε πως πούλησε φωτογραφίες των ποδιών της προκειμένου να συγκεντρώσει τα χρήματα για να ταξιδέψει και να παρακολουθήσει συναυλία του αγαπημένου της καλλιτέχνη Χάρι Στάιλς στο Στάδιο Γουέμπλεϊ ,προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Άλλοι τη θεώρησαν μια αθώα ιστορία αφοσίωσης. Ορισμένοι στάθηκαν στο γεγονός ως κάτι ακραίο, ενώ αρκετοί αναρωτήθηκαν αν τελικά «ο καθένας κάνει ό,τι θέλει». Ίσως όμως η ουσία να βρίσκεται αλλού.

Το περιστατικό, ανεξάρτητα από τις προσωπικές επιλογές της συγκεκριμένης κοπέλας, αποτελεί αφορμή να αναρωτηθούμε αν ζούμε σε μια εποχή όπου ο σκοπός τείνει να αγιάζει τα μέσα. Αν η επιθυμία μετατρέπεται σε απόλυτη προτεραιότητα, τότε κάθε εμπόδιο μοιάζει να πρέπει να ξεπεραστεί με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν πρόκειται μόνο για μία συναυλία. Το ίδιο σκεπτικό συναντάται παντού.

Θα υπηρετεί το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό ο Μανώλης Καραλής

Θα υπηρετεί το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό ο Μανόλο

 Ο Μανώλης Καραλής εντάχθηκε σήμερα στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού.

Η Ελλάδα έχει την τιμή να βλέπει έναν από τους κορυφαίους επικοντιστές όλων των εποχών να συνεχίζει να την εκπροσωπεί, πλέον και με τη στολή του Πολεμικού Ναυτικού.

Συγχαρητήρια, Μανώλη!

ορκίστηκαν και οι:
✔️Ανθυπολοχαγός (ΠΖ) Απόστολος Χρήστου (Κολύμβηση)
✔️Ανθυπολοχαγός (ΤΘ)Θεόδωρος Τσελίδης (Τζούντο)
✔️Ανθυπολοχαγός (ΥΠ) Ζωή Φίτσιου (Κωπηλασία)
✔️Σημαιοφόρος Εμμανουήλ Καραλής (στίβος)
✔️Σημαιοφόρος (ΟΛ) Δήμητρα Ελένη Κοντού (Κωπηλασία)
✔️Ανθυποσμηναγός Αντώνιος Παπακωνσταντινου (Κωπηλασία)
✔️Ανθυποσμηναγός Πέτρος Γκαϊδατζής (Κωπηλασία).

Άγιος Γερβάσιος των Πατρών & Παναγιώτης Αντ. Λόης

Παναγιώτης Αντ. Λόης,

ο βιογράφος του Αγίου Γερβασίου των Πατρών

Σήμερα εορτή του Αγίου Γερβασίου των Πατρών αξίζει να τιμηθεί από το Ιστολόγιο "Αναστάσιος" ο αείμνηστος Παναγιώτης Λόης του οποίου το συγγραφικό του έργο παραμένει ο πολυτιμότερος θησαυρός για τον άγιο. 

Κανένας άλλος δεν έκανε τέτοια εργασία. Ερευνώντας σε εκκλησιαστικά, στρατιωτικά, μοναστηριακά αρχεία, και ρωτώντας αυτούς που τον γνώρισαν, βρήκε πολλά στοιχεία τα οποία ήταν άγνωστα για την μορφή του, και τα κατέγραψε στα βιβλία του, που με προσωπικές οικονομικές θυσίες κυκλοφόρησε, όπως γνωρίζω..

Όλα αυτά τα παρουσίασε στην βιογραφία του Αγίου Γέροντα με τίτλο: ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ, Ο άγνωστος Άγιος των ημερών μας και Φάρος των Πατρών». Ο Πόθος του να γνωρίσει τον π. Γερβάσιο και ως διδάσκαλο του Ευαγγελίου και κατηχητή, τον οδήγησαν σε αρχειακό υλικό εφημερίδων, στις οποίες ο Άγιος δημοσίευε τα κηρύγματά του, με τίτλο: «Ομιλεί ένας σύγχρονος άγιος - Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Χαρ. Παρασκευόπουλος» . 

Μέχρι σήμερα, έστω και μετά θάνατο, κανένας δεν έχει τιμήσει την συμβολή του, στην μακροχρόνια ερευνά του, για το βιογραφικό και κηρυκτικό έργο του αγίου. Χρησιμοποιούν το αρχείο του, αλλά οι μικρόψυχοι δεν τον τιμούν. 

«Πήδα γιαγιά !» και το αφήγημα των γνωστών κύκλων - Στυλ. Καβάζης

Υπάρχουν στιγμές που μια μόνο φράση αξίζει περισσότερο από χίλιες πολιτικές ομιλίες.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα κρέμεται από το μπαλκόνι του φλεγόμενου σπιτιού της. Οι φλόγες την έχουν κυκλώσει. Ο καπνός την πνίγει. Ο χρόνος μετριέται πλέον σε δευτερόλεπτα.
Κάτω από το μπαλκόνι, άνθρωποι που μέχρι πριν από λίγες στιγμές ήταν άγνωστοι μεταξύ τους γίνονται η τελευταία της ελπίδα. Δεν ρωτούν ο ένας τον άλλον από πού κατάγεται, τι ψηφίζει ή ποια είναι η θρησκεία του. Απλώνουν τα χέρια τους προς τον ουρανό.
 
«Πήδα, γιαγιά… θα σε πιάσουμε.»
 
Και εκείνη πηδά.
Και εκείνοι την πιάνουν.
Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν ιδεολογίες. Δεν υπήρχαν κόμματα. Δεν υπήρχαν σύνορα.
Υπήρχαν μόνο άνθρωποι που αρνήθηκαν να αφήσουν έναν άλλο άνθρωπο να πεθάνει.
Θα περίμενε κανείς ότι αυτή η εικόνα θα αρκούσε.
Ότι όλοι θα υποκλίνονταν μπροστά στην αυτονόητη δύναμη της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Κι όμως...Πριν ακόμη καταλαγιάσει η φωτιά, άρχισε μια άλλη. Η φωτιά της πολιτικής εκμετάλλευσης.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ

 

Χάνω τὴν ψυχή μου θὰ πεῖ: χάνω τὴν οὐσιαστική μου ὕπαρξη. - Στρατής Μυριβήλης

  «Ὅμως ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας λαός, ἕνα ἔθνος, δὲν ἐξαφανίζεται μονάχα μὲ τὴ φωτιὰ καὶ μὲ τὸ σίδερο. Δὲν ἐξαφανίζεται μονάχα μὲ τὸ χάσιμο τῆς ζωῆς του. Ἐξαφανίζεται πιὸ σίγουρα, πιὸ τελειωτικὰ μὲ τὸ χάσιμο τῆς ψυχῆς του τῆς ἀτομικῆς, τῆς ψυχῆς του τῆς ὁμαδικῆς.

Χάνω τὴν ψυχή μου θὰ πεῖ: χάνω τὴν οὐσιαστική μου ὕπαρξη. Χάνω τὴν αἴσθηση τῆς ἀτομικῆς μου τέλειας ψυχοπνευματικῆς σύνθεσης, ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα μόριο ἀπὸ τὴν μεγάλη, τὴν πλατειὰ κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ σύνθεση, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλῶ καὶ ἀνανεώνω ἀδιάκοπα τὰ φυσιογνωμικὰ στοιχεῖα τοῦ πνεύματός μου καὶ τῆς ψυχῆς μου. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐθνικὴ φυλετικὴ ἰδιομορφία τῆς ψυχῆς μου εἶναι ἀκριβῶς ἐκείνη ποὺ μὲ ἐντάσσει φυσιολογικὰ μέσα στὴν πανανθρώπινη κοινωνικὴ σύνθεση.

Γιώργος Μυλωνάκης: «Κάποιες μάχες κερδίζονται μαζί»

«Δύο μήνες πριν έδινα τη δυσκολότερη μάχη της ζωής μου.

Σήμερα επιστρέφω στον Ευαγγελισμό, όχι ως ασθενής, αλλά για να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από καρδιάς στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Στους γιατρούς, στους νοσηλευτές, στους τραυματιοφορείς, στο βοηθητικό προσωπικό, αλλά και στη Διοίκηση του Νοσοκομείου. Σε όλους εκείνους που καθημερινά, αθόρυβα, με αυταπάρνηση και αφοσίωση, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για κάθε άνθρωπο που περνά την πόρτα του νοσοκομείου.

·       Η επιστήμη σώζει ζωές. Η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη, όμως, είναι εκείνες που μας δίνουν το κουράγιο να ξεπερνάμε τις δύσκολες στιγμές και να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε.

Ανάμνησιν εξόχου διδσκάλου - Αρχιμ. Σεραφείμ Παπακώστας

Την 29^η  Ιουνίου 1929 , εκοιμήθη εν Κυρίω,

 ο όσιος αρχιμ. Ευσέβιος Ματθόλουλος

διατηρών  πλήρη την διαύγειαν  και τας αισθήσεις του,

αφού εκοινώνησε δια τελευταίαν φοράν του Σώματος και του Αίματος  του Κυρίου.

«Ουδέποτε ζων ετόλμησεν ο ταπεινός ούτος δούλος του Θεού να είπη «μιμηταί μου γίνεσθ, καθώς καγώ Χριστού». Τώρα όμως, μετά τον Θανατόν του, δύναται να λεχθή. Και δεν έχομεν, παρά να κρατήσωμεν ανεξάλειπτον την αναμνησίν του εις τας καρδίας μας. Όχι απλώα ανάμνησιν πατρός προσφιλούς ουδέ απλώς συναίσθησιν της τιμής ότι ηπήρξαμεν οι ιδιαιτέρως γνώριμοί του, αλλά ανάμνησιν εξόχου διδσκάλου, τον οποίον ο Θεός ανέστησεν εις την γενεάν μας,

Η ζωή του Ευσεβίου Ματθοπούλου

Η ζωή του Ευσεβίου Ματθοπούλου αποτελεί όντως απίστευτον εξαίρεσιν του αιώνος μας και το έργον του μέγα εν τη εκτάσει του και εν τη απόδοσει του είναι αντάξιον του ασπίλου ανδρός. Ο οποίος εξέλιπε από τινών ημέρων.   …

Γορτύνιος  την καταγωγήν, ανετράφη θρησκευτικώς από ευσεβείς γονείς, και αφιέρωσεν εαυτόν εις την Εκκλησίαν εισελθών παιδιόθεν εις το Μέγα Σπήλαιον. …

Εμαθήτευσεν το πρώτον πλησίον των αφανών αλλ’ υπερόχων μοναχών της εποχής εκείνης Λαμπροπούλου και Φλαμιάτου. Μετέπειτα εσπούδασεν εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου. …

Ανερχόμενος στον άμβωνα, έπαυε να είναι ο φιλάσθενος και καχεκτικός, προυξένει την εντύπωσιν ανθρώπου εύρωστου και υγιούς, η φωνή του ηχμαλώτιζε τας καρδίας και είχε την όψιν του θεοπνεύστου προφήτου, ο οποίος εστάλη άνωθεν  με προορισμόν την περίσωσιν των ψυχών των ομοίων του από την επίγειον κόλασιν. Ομιλών συνεκλόνιζε και συνεκλονίζωτο, μετά δε την ομιλίαν του ήτο υποχρεωμένος ν’ αναπαυθή επί δίωρον. Εν τούτοις ήτο ακάματος και ουδέποτε έπαυσε κηρύττων.  …

Παύλε, ποιός σε χειροτόνησε; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Παύλε, ποιός σε χειροτόνησε;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο απόστολος Παύλος κατέχει εξαιρετική θέση μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Δεν ανήκει ούτε στον κύκλο των Δώδεκα ούτε στον ευρύτερο κύκλο των Εβδομήκοντα, όμως η αποστολική του αξία είναι τόσο μεγάλη, ώστε η εκκλησιαστική συνείδηση τον τοποθετεί μαζί με τον απόστολο Πέτρο ως μία από τις δύο κορυφαίες μορφές της αποστολικής εποχής. Η ιδιοτυπία της περιπτώσεώς του έγκειται στο ότι η κλήση του στο αποστολικό αξίωμα δεν προήλθε από ανθρώπινη εκλογή ή από απλή εκκλησιαστική ανάθεση, αλλά από τον ίδιο τον αναστάντα Χριστό στον δρόμο προς τη Δαμασκό. Για τον λόγο αυτόν, η περίπτωση του Παύλου απαιτεί να γίνει μία ουσιώδης διάκριση: άλλο είναι η άμεση θεία κλήση στο αποστολικό αξίωμα και άλλο η εκκλησιαστική χειροτονία ή αποστολή, διά της οποίας ο κληθείς εντάσσεται φανερά στην ιεραρχική και λειτουργική ζωή της Εκκλησίας και λαμβάνει την εξουσία να ενεργεί δημοσίως στο όνομά της.

Η αρχή της αποστολικής πορείας του Παύλου βρίσκεται στη φανέρωση του Χριστού προς αυτόν έξω από τη Δαμασκό. Εκεί ο μέχρι τότε διώκτης της Εκκλησίας καλείται προσωπικά από τον Κύριο και εκλέγεται για ιδιαίτερη αποστολή (το κήρυγμα του Ευαγγελίου στα Έθνη). Η κλήση αυτή είναι άμεση, προσωπική και υπερβατική· δεν μεσολαβεί άνθρωπος ως πηγή της εκλογής του. Ωστόσο, η θεία αυτή εκλογή δεν αφήνει τον Παύλο έξω από την εκκλησιαστική τάξη. Αντιθέτως, αμέσως μετά τη θεία κλήση ακολουθεί η είσοδός του στην ζωή και την κοινότητα της Εκκλησίας διά του Ανανία, ο οποίος αποστέλλεται προς αυτόν με εντολή του Κυρίου.

Οι απόστολοι - Δημητρίου Τσαντήλα

Επίκαιρο κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου

 

Βερόνικα Αντετοκούνμπο

Η  Βερόνικα Αντετοκούνμπο μητέρα του Γιάννη  είναι Ελληνίδα, Χριστιανή Ορθόδοξη καθώς και τα παιδιά της. Την περασμένη χρονιά τέτοια ημέρα βαπτίστηκε η εγγονή της, και δημοσίευσε φωτογραφίες ξανά σο fb

Είθε ο Θεός να συνεχίσει να δίνει τις άφθονες ευλογίες Του στην οικογένειά της, περιβάλλοντάς την πάντα με την τη χάρη και την προστασία Του.

 Μια οικογένεια δεμένη με αρχές και πίστη, που έχει περάσει πολλά, ο Θεός τους έδωσε την ανταμοιβή του. Όταν βλέπω τέτοιες φωτογραφίες χαίρομαι.  

Σύναξις των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων των Δώδεκα 30 Ιουνίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ο μακαριώτατος Δαβίδ από το Άγιον Πνεύμα ενηχούμενος, τρανώς εδογμάτισεν, ότι η Αγία Τριας είναι των όλων Δημιουργός, ούτω λέγων· «Τω λόγω Κυρίου οι Ουρανοί εστερεώθησαν, και τω Πνεύματι του στόματος αυτού, πάσα η δύναμις αυτών» (Ψαλ. λβ’, 6). Αύτη είναι η προάναρχος αρχή, η εν τρισί προσώποις μία Θεότης, η πάντων βασιλεύουσα. Η οποία εφιλοξενήθη επί της γης εις την δρυν του Μαμβρή, από τον προπάτορα Αβραάμ, χωρίς να αφήση τα Ουράνια. Επρομήνυε δε με την φιλοξενίαν ταύτην, την δια σαρκός του Θεού Λόγου επιφάνειαν, και τους σήμερον εορταζομένους Αγίους Αποστόλους. Επειδή και είπεν εις τον Αβραάμ· «Και ευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης» (Γεν. κβ’, 18) και πάλιν· «Και βασιλείς εκ σου εξελεύσονται» (Γεν. ιζ’, 6). Ο γαρ Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, ο δε Ισαάκ εγέννησε τον Ιακώβ, ο δε Ιακώβ εγέννησε τους δώδεκα Πατριάρχας. Και βλέπε ω ακροατά, πώς είναι σύμφωνα με την Νέαν Διαθήκην τα της Παλαιάς παραδείγματα. Οι γαρ ανωτέρω δώδεκα Πατριάρχαι, προεικόνιζον τους σημερινούς δώδεκα Αποστόλους.

Σύναξις των Δώδεκα Αποστόλων (30 Ιουνίου)

«Δεύτε των πιστών το σύστημα, τους πνευματικούς αλιείς και μύστας της χάριτος, χαρμονικώς ευφημήσωμεν λέγοντες˙ Χαίρετε Δωδεκάς αγιόλεκτε, κήρυκες του λόγου διαπρύσιοι˙ χαίρετε τα θεία του Πνεύματος όργανα, και αυτόπται Χριστού πανεύφημοι Απόστολοι˙ αυτόν ικετεύσατε δεόμεθα, ειρήνην τω κόσμω δωρήσασθαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».
30 Ιουνίου, η Εκκλησία τελεί Σύναξη των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων, των εκλεκτών μαθητών και φίλων του Κυρίου, που έγιναν φωτιστές της οικουμένης και θεμελιωτές του εκκλησιαστικού οικοδομήματος. Οι Δώδεκα εκπροσωπούν τις ισάριθμες φυλές του Ισραήλ, κάτι που αποδεικνύει την πληρότητα και οικουμενικότητα του ευαγγελικού κηρύγματος.
Ο αριθμός τους, είναι συμβολικός αφού, όπως είναι γνωστό, ο Ιησούς είχε και πολλούς άλλους μαθητές, άνδρες και γυναίκες, γνωστότεροι από τους οποίους ήταν οι Εβδομήντα.

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

 

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

«Παναγιώτη, πεινάω! Δὲν ἀντέχω σοῦ λέω.»

«Κι ἐγὼ πεινάω, βρὲ Κοσμά, ἀλλὰ δὲν κάνω ἔτσι!»

«Μὰ δὲν πεινάω γιὰ φαγητό!»

Ἂν κάποιος στεκόταν καὶ ἄκουγε τὸν διάλογο δύο μικροπωλητῶν στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20οῦ αἰώνα σὲ κάποιον μεγάλο δρόμο τῆς Πάτρας, σίγουρα θὰ ἀποροῦσε. Κι ὅμως, ὁ μικρὸς Κοσμὰς δὲν πεινοῦσε γιὰ φαγητό. Ἢ μάλλον, δὲν πεινοῦσε τόσο γιὰ φαγητό. Γιατὶ καὶ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ ποὺ σέρβιρε ἡ μάνα του σὲ πέντε στόματα ποὺ περίμεναν μὲ ἀγωνία καὶ σὲ πέντε ζευγάρια μάτια ποὺ ἀδημονοῦσαν, ἦταν ἀδύνατον νὰ τοὺς χορτάσει. Ἀναγκάστηκε ὁ Κοσμὰς νὰ βγεῖ στὴ βιοπάλη.

Κάθε πρωὶ ἔπαιρνε τὸν μεγάλο δίσκο μὲ λογῆς-λογῆς μικροπράγματα καὶ διαλαλοῦσε τὴν πραμάτεια του στὸν μεγάλο δρόμο. «Τσατσάρες, κουβαρίστρες, καρφίτσες, παραμάνες, ξυράφια, πάρε κόσμε!» φώναζε μὲ τὴν ἀδύναμη φωνούλα του καὶ πάσχιζε θαρρεῖς νὰ διαπεράσει τὶς σκληρὲς καρδιὲς τῶν περαστικῶν ποὺ τὸν προσπερνοῦσαν ἀδιάφορα.

Τότε ἦταν ποὺ γνώρισε τὸν Παναγιώτη, ἕνα παιδὶ στὴν ἡλικία του. Εἶχε κι αὐτὸς πονεμένη ἱστορία. Μάζεψαν καὶ οἱ δύο τοὺς καημούς τους μαζὶ μὲ τὴν πραμάτεια τους. Μῆνες ὁλόκληρους, μὲ ζέστη καὶ κρύο, μὲ ἀνεμόβροχα καὶ ἀέρηδες πάλευαν γιὰ νὰ βγεῖ τὸ πενιχρὸ μεροκάματο. Νά ’ρθει τὸ ἀπόγιομα καὶ νὰ τρέξει ὁ καθεὶς στὴ μανούλα του νὰ τὸ ἀπιθώσει στὴν ποδιά της. Νὰ ξεχωρίσουν ἐκεῖνες τὸ κέρδος ἀπὸ τὸ κεφάλαιο ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ ἀγοράσουν νέα πραμάτεια καὶ νὰ τρέξουν νὰ ξοφλήσουν: τὴ μιὰ μέρα τὸν μπακάλη, τὴν ἄλλη τὸν μανάβη, τὴν ἄλλη τὸν φούρναρη. Ποτὲ δὲν εἶχαν καταφέρει νὰ τοὺς ξοφλήσουν ὅλους.

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω»: Το ίντερνετ αποθεώνει τον ντελιβερά που έσωσε 75χρονη από φλεγόμενο σπίτι

«Ο αλτρουισμός που έλαμψε, να γίνει όραμα για την κοινωνία» σχολίασε κάποιος

Γιώργος Τσαγκόζης

Το μεσημέρι της Κυριακής (28/6) στην Καλλιθέα, εκτυλίχθηκε μια σκηνή που συγκλόνισε. Μια ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε εγκλωβισμένη στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σπιτιού της μετά από φωτιά που ξέσπασε εκεί. Κατευθείαν, πριν ακόμα έρθει η πυροσβεστική, κόσμος μαζεύτηκε από κάτω για να την βοηθήσει.

Καθώς η γυναίκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει από τους καπνούς, ένας διανομέας την φώναξε “Πήδα γιαγιά, θα σε πιάσω” μετά από λίγες στιγμές, η γιαγιά πήδηξε από ύψος περίπου 5 μέτρα και αψηφώντας τον κίνδυνο για τη δική του σωματική ακεραιότητα και έκανε την υπόσχεση του πραγματικότητα και έπιασε την 75χρονη η οποία τραυματίστηκε ελαφριά και σήμερα βγήκε από το νοσοκομείο.

Αυτή η κίνηση ανθρωπιάς συγκίνησε το ελληνικό ίντερνετ.

«Ομολογώ συγκινήθηκα, υπάρχει ελπίδα!».

«Ευτυχώς κυκλοφορούν ακόμα άνθρωποι στους δρόμους».

«Μπράβο σας ρε μάγκες, να είσαστε καλά…!!».

«Τέτοιες στιγμές με κάνουν να πιστέψω ότι υπάρχει ελπίδα για την ανθρωπότητα!».

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα Ηλείας

Τιμήθηκε ο Ήρωας Γ. Πλαπούτας στην Νεμούτα

Για 3η συνεχή χρονιά τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του ήρωα και επικεφαλής των Γορτυνιακών δυνάμεων κατά την Πολιορκία του Λάλα Γεωργάκη Πλαπούτα. Η εκδήλωση μνήμης και τιμής έλαβε χώρα το απόγευμα της Παρασκευής 26 Ιουνίου 2026 στην παραδοσιακή βρύση μεταξύ Λάλα και Νεμούτας, όπου ο Πλαπούτας άφησε την τελευταία του πνοή, ύστερα από σύγκρουση με τους Τουρκαλβανούς του Λάλα, λίγες ημέρες πριν την απελευθέρωση του Λάλα από τις ενωμένες δυνάμεις των Ελλήνων μαχητών. Την επιμνημόσυνη δέηση τέλεσε ο εφημέριος του χωριού π. Χρίστος Αργυρόπουλος.

Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος η κ. Βάλια Μπερτσάτου, που μετέφερε και μήνυμα του Προέδρου του Ομίλου κ. Κων. Πλαπούτα. Για το χρονικό της προσφοράς της οικογενείας Πλαπούτα στον Ελληνικό Αγώνα πριν και κατά το 1821, αλλά και τις δραματικές στιγμές που οδήγησαν στον θάνατο τον Γεωργάκη Πλαπούτα μίλησε ο συγγραφέας και Γραμματέας του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης» κ. Γ. Κουρκούτας.

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ ΑΥΤΟΝ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΕΓΓΙΖΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΩ

ΠΕΡΙΗΣΤΡΑΨΕΝ  ΑΥΤΟΝ  ΦΩΣ  ΑΠΟ  ΤΟΥ  ΟΥΡΑΝΟΥ      

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ 

      Είναι κάτι χρόνια που τέτοιες μέρες γυρίζω και στέκω σιωπηλός μπρος σ’ αυτό το απροσδόκητο, το ανεξήγητο, το ανυπέρβλητο που συνέβη, «εν τω εγγίζειν αυτόν τη Δαμασκώ». Όπου επικεφαλής αποσπάσματος, έφιππος όλος καμάρι για την αρχιερατική εξουσιοδότηση έφτανε Σαούλ : «Όπως εάν τινας εύρη της οδού όντας-χριστιανούς-άνδρας τε και γυναίκας δεδεμένους αγάγη εις Ιερουσαλήμ». Αυτός ο «εβραίος εξ εβραίων»-της Διασποράς, Ταρσός της Κιλικίας σημαντικό κέντρο στα χρόνια τα ρωμαϊκά-«και κατά νόμον Φαρισαίος»-του ακραίου Ιουδαϊσμού-διαπρεπής νομοδιδάσκαλος, «παρά τους πόδας Γαμαλιήλ», με ελληνική παιδεία όχι μικρή, νέος στα τριάντα όλος ορμή !

     Μέρες πριν, έξω απ’ την Ιερουσαλήμ, φύλαγε τα ρούχα όσων λιθοβολούσαν συνομήλικο, Στέφανο Διάκονο της νεαρής Εκκλησίας, διαπρύσιο κήρυκα της Αλήθειας του Χριστού, συμφωνών μέσα του με το απαίσιο θανατικό. «Σαύλος δε ην συνευδοκών τη αναιρέσει». Άλλωστε πρότερες ενέργειες οιονεί … «εξετάσεις του επιτυχείς»-«Σαύλος δε ελυμαίνετο την εκκλησίαν εισπορευόμενος κατά τους οίκους, σύρων τε άνδρας και γυναίκας παρεδίδου εις φυλακήν»-τον είχαν κρίνει άξιο για τη θέση αυτή. Και τώρα με εξουσιοδοτικές επιστολές, που είχε ζητήσει και λάβει από του Αρχιερέα, «ώστε μετά πλείονος εξουσίας ενταύθα τα της τιμωρίας ποιήσαι», γράφει ιερός Χρυσόστομος, έσπευδε στη Δαμασκό ολοταχώς, «εμπνέων απειλής και φόνου εις τους μαθητάς».

Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Μέρα που είναι (γιορτή των αποστόλων Πέτρου και Παύλου), μια υπόμνηση από την Καινή Διαθήκη: Η διένεξή τους για την οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού (στο προκείμενο, διαχωρισμός γινόταν μεταξύ ανθρώπων που προσέρχονταν στην Εκκλησία από τον ιουδαϊκό κόσμο αφενός και από τον εθνικό κόσμο αφετέρου). Ο Παύλος τα στυλώνει αποφασιστικά υπέρ της οικουμενικότητας και της αποδοχής, και «τα χώνει» στον Πέτρο, ο οποίος είχε κάνει πίσω, όχι από άποψη, αλλά επειδή σκιάχτηκε την τρομοκρατία που ασκούσαν (όπως πάντα) οι μισαλλόδοξοι θρησκευόμενοι:

«Όταν ήρθε ο Πέτρος στην Αντιόχεια, του αντιμίλησα κατά πρόσωπο, γιατί ήταν αξιοκατάκριτος. Γιατί πριν έρθουν μερικοί άνθρωποι του Ιακώβου, έτρωγε στα κοινά δείπνα μαζί με τους εθνικούς· όταν όμως ήρθαν, υποχωρούσε και διαχώριζε τη θέση του, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους. Μαζί του άρχισαν να υποκρίνονται και οι υπόλοιποι Ιουδαίοι, σε σημείο που παρασύρθηκε στην υποκρισία τους ακόμα κι ο Βαρνάβας! Εγώ όμως όταν είδα πως δεν βαδίζουν σύμφωνα με την αλήθεια του ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σ’ όλους: “Εάν εσύ που είσαι Ιουδαίος συμπεριφέρεσαι σαν εθνικός κι όχι ως πιστός στο νόμο Ιουδαίος, τότε γιατί εξαναγκάζεις τους εθνικούς να συμπεριφέρονται σαν Ιουδαίοι;”».

Λίγο πριν ο Παύλος είχε σκιαγραφήσει τα καλόπαιδα που ασκούσαν την εν λόγω τρομοκρατία:

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Τα θεία γνωρίσματα: Δουνς Σκώτος vs Γρηγόριος Παλαμάς" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Τιμητική διάκριση του κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλου

Με ιδιαίτερη χαρά και αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, η Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών τίμησε τον εκλεκτό ενορίτη της, κ. Ιωάννη Χ. Σταματόπουλο, για τη σπουδαία αθλητική του διάκριση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης 2026, όπου αναδείχθηκε διακριθείς στο Διπλό Ανδρών.

Στο πλαίσιο της τιμητικής αυτής αναγνώρισης απονεμήθηκε στον αθλητή Έπαινος, ως ελάχιστη έκφραση εκτίμησης και αγάπης  για την προσπάθεια, την επιμονή και το ήθος που τον διακρίνουν.

Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί μόνο μία σημαντική αθλητική επιτυχία, αλλά και μια ζωντανή μαρτυρία ότι οι αξίες της εργατικότητας, της ταπεινοφροσύνης και της ευγενούς άμιλλας οδηγούν σε καρπούς που τιμούν τόσο τον ίδιο τον αθλητή όσο και την τοπική κοινωνία.

Όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται στον απονεμηθέντα Έπαινο:

«Ἄξιος ἐπαινεῖσθαι οὐ τοὺς πλεῖστα κατορθώσαντας, ἀλλὰ τοὺς μετ' ἀρετῆς πράξαντας.»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής

Σεμνά και ταπεινά χωρίς κωδωνοκρουσίες

εόρταζε την ονομαστική εορτή του

ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Χριστοδουλής  († 24-1- 2009)

Η ενορία της Αγίας Παρασκευής Άνω Πόλεως Πατρών, που τόσο αγάπησες σε στερείται. Όμως η  Εκκλησία δεν σε έχασε. Σε έχει πρεσβευτή στον θρόνο της χάριτος του Θεού, στον ουρανό και κοσμείς τον χορό των αγγελικών δυνάμεων, της αιωνίας δόξης  του «Εσφαγμένου Αρνίου». Εκεί απερίσπαστος παρακαλείς τον Κύριο, και προσεύχεσαι για όλους, την οικογένειά σου, και τους ενορίτες σου.   

Υπήρξες αυστηρός αλλά υπέροχος, απλός αλλά και πολύ σοφός, ζούσες με τα νάματα της πίστεως μας, και τις παραδόσεις της Αγίας μας Εκκλησίας, θυμάμαι πολλά από τα λόγια σου και λέω «όπως είχε πει ο π. Παύλος». Διέθετες βαθιά πίστη στο Θεό, έδωσες την μαρτυρία σου ψυχή και σώματι για το σταυρό του ράσου που τίμησες. Στα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζες εύρισκες καταφύγιο, παρηγοριά, ελπίδα και στήριγμα στον Θεό και την Εκκλησία. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης εργάσθηκες άοκνα για το ποιμαντικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Ενορίας, προσεγγίζοντας υποδειγματικά τους ενορίτες όλων των ηλικιών.    

Στον Άγιο Γεώργιο Πατρών (Λάγγουρα) με τον π. Νικόλαο Κούζιο († 10-1- 2021)

Υπήρξες άκακος και αμνησίκακος. Ποτέ δεν κακολόγησες όποιον σε πίκρανε. Η εκδίκηση, ούτε ως λέξη δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο της καρδιάς σου. Υπήρξες αφιλοχρήματος. Ποτέ σου δε ζήτησες. Χέρι δεν άπλωσες. Δεν αγάπησες τα χρήματα. Γι’ αυτό και γεύτηκες πλούσια την αγάπη των ενοριτών σου. Εξάλλου, πολλοί είναι κι εκείνοι που γεύτηκαν τη δική σου αγάπη. Έκανες το καλό και το ξεχνούσες. Σου έφτανε που το γνωρίζει ο Κύριος. Ήσουν φιλότιμος. Είχες πνεύμα νοικοκυροσύνης.