Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 24/4/26, Θεία Λειτουργία,

 

Κυριακή των Βαΐων

 Αποστολικό Ανάγνωσμα: Φιλιππησίους 4: 4-9

Αδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε.  Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. Ὁ Κύριος ἐγγύς.	Αδελφοί, να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλι: να χαίρεστε. Σ΄ όλους να δείχνετε την καλοσύνη σας. Ο Κύριος έρχεται σύντομα.
Μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ' ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν.	Για τίποτε να μην σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στον Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία.
Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.	Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό.
Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε·	Τέλος, αδερφοί μου, ό,τι είναι αληθινό, σεμνό, δίκαιο, καθαρό, αξιαγάπητο, καλόφημο, ό,τι έχει σχέση με την αρετή και είναι άξιο επαίνου, αυτά να έχετε στο μυαλό σας.

Ἡ ὑποδοχή τοῦ Χριστοῦ τότε καί σήμερα - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τῶν Βαῒων

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ἡ ὑποδοχή τοῦ Χριστοῦ τότε καί σήμερα

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

« Ὠσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» (Ἰωάν. ιβ΄13)

            Ἕξη μέρες πρίν τό ἑβραϊκό πάσχα τά Ἱερο­σόλυμα ζοῦν στιγμές μοναδικές. Ἑκατομμύρια κό­σμος βγαίνει στούς δρόμους μέ τά κλαδιά τῶν βαῒων στά χέρια καί φωνάζει μέ ὅλη του τή δύναμη: "Εὐλογημένος καί δοξασμένος νά εἶναι αὐτός πού ἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπό τόν Κύριο ὡς ἀντιπρόσωπός του". Ποτέ ἄλλοτε ἡ πόλη τοῦ Δαυῒδ δέν εἶχε γνωρίσει τόσο μεγάλη σέ ὄγκο καί μοναδική σέ μεγαλοπρέπεια ὑποδοχή. Τί τραγικό ὅμως! Μέσα σ' αὐτά τά ἑκατομμύρια-περίπου τρία τά ὐπολογίζουν οἱ ἱστορικοί- τοῦ λαοῦ ὑπῆρ­χαν καί μερικές δεκάδες ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖ­οι ἔ­μεναν ἀσυγκίνητοι ἀπό τίς πηγαῖες ἐκδη­λώσεις τοῦ λαοῦ καί ὄχι μόνο δέν χαίρονταν, ἀλλά μέ τό δηλητήριο τοῦ φθόνου στήν καρδιά μεθόδευαν τήν καταδίκη τοῦ ἐρχόμενου Βασιλιά ἀπό τόν ἴδιο τόν λαό ὁ ὁποῖος τώρα τόν ἐπευφη­μοῦσε. Ὁ Χριστός μας ὅμως βλέπει πίσω ἀπό τή ση­μερινή δόξα τήν αὐριανή ἐγκατάλειψη καί ἀκούει μετά τά "Ὡσαννά"  τά "ἆρον, ἆρον σταύρωσον αὐ­τόν". Κι ἔτσι ἡ ἡμέρα τῶν Βαῒων ἀπό πανηγυρική καί θριαμβευτική γίνεται μιά τραγική ἡμέρα. Θά ἐπι­χειρήσουμε λοιπόν σήμερα νά μελετήσουμε τά πρόσωπα πού παίρνουν μέρος σ' αὐτήν, ὥστε στή συνέχεια νά διευκρινίσουμε τή δι­κή μας θέση στό ἴδιο γεγονός τῆς Βαϊ­φό­ρου.

Κυριακή των Βαΐων - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή των Βαΐων: Ιωάννης 12:1–18

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή Ιωάννης 12:1–18, που αναγιγνώσκεται την Κυριακή των Βαΐων, τοποθετεί τον πιστό στο κατώφλι του εκούσιου Πάθους. Ο Κύριος έρχεται στη Βηθανία «πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα» (Ιω. 12:1), αφού έχει ήδη αναστήσει τον Λάζαρο. Η Ανάσταση του Λαζάρου είναι προανάκρουσμα της καθολικής Αναστάσεως και συγχρόνως πρόκληση προς τις δυνάμεις του θανάτου: ο Χριστός φανερώνεται ως «ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή» (πρβλ. Ιω. 11:25), και γι’ αυτό η είσοδός Του στα Ιεροσόλυμα θα είναι βασιλική, αλλά με τρόπο αντίθετο προς την κοσμική δόξα.

Στη Βηθανία, η Μαρία χρίει τα πόδια του Ιησού με «λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου» (Ιω. 12:3) και τα σκουπίζει με τις τρίχες της κεφαλής της. Η πράξη αυτή είναι λατρευτική προσφορά: προάγγελος της ταφής, αλλά και ομολογία ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός «Χριστός» (ο Κεχρισμένος). Η Εκκλησία βλέπει εδώ το ήθος της αυθεντικής αγάπης: η Μαρία «σπαταλά αλόγιστα» σύμφωνα με την άποψη του κόσμου αλλά αυτή δεν μετρά τον Θεό με κριτήρια ωφελιμιστικά. Το σπίτι «ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου» (Ιω. 12:3): εικόνα του πώς η παρουσία του Χριστού και η πράξη της θυσιαστικής αγάπης πλημμυρίζουν τα πάντα με ευωδία, δηλαδή με αγιαστική χάρη.

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; - π. Δημητρίου Μπόκου

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;

π. Δημητρίου Μπόκου

Η πορεία του Χριστού προς το εκούσιον Πάθος αρχίζει. Ο Κύριος εισέρχεται στην αγία πόλη επί πώλου όνου καθεζόμενος και επευφημούμενος ως βασιλεύς. Δεν συμπεριφέρεται όμως ακριβώς όπως οι επίγειοι θριαμβευτές βασιλείς. Στην πραγματικότητα ο Χριστός έρχεται από τη δόξα στην ταπείνωση. «Ο άνω συν Πατρί και Πνεύματι αγγέλων δεχόμενος τον ύμνον, πτωχεύει ξένως κάτω και παίδων αίνον δέχεται». Γίνεται πτωχός στη γη με τρόπο παράδοξο και αταίριαστο στη θεία του μεγαλειότητα (Κυριακή των Βαΐων).

Με την είσοδό του αυτή εκπληρώνει τα γεγραμμένα περί αυτού. Είναι όντως ο καιρός να φανερωθεί ως Μεσσίας. Ότι είναι ο Σωτήρας, ο εκλεκτός του Θεού. Δείχνει ότι είναι όντως ο βασιλεύς που αναγγέλλουν οι προφήτες: «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, …ιδού ο Βασιλεύς σου έρχεταί σοι, δίκαιος και σώζων αυτός, πραΰς και επιβεβηκώς επί υποζύγιον και πώλον νέον» (Ζαχ. 9, 9).

Η βασιλεία του όμως «ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου». Είναι ο ερχόμενος, αλλά όχι ακριβώς ο αναμενόμενος από τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και το πλήθος που αρχικά τον επευφημεί, σιγά-σιγά φυλλορροεί. Απογοητεύεται. Αλλιώς τον περίμεναν. Οι προσδοκίες τους δεν επαληθεύονται. Σβήνουν με την άρνησή του (αδυναμία του και αποτυχία του κατ’ αυτούς) να κατεβεί από τον Σταυρό.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Ὁλόκληρη ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι μία ἀδιάκοπη λατρεία πρός τόν Θεόν. Σήμερα ἔχει μεγάλη χαρά ἡ κόρη τῆς Σιών καί εὐφραίνεται ἡ ἁγία Ἱερουσαλήμ. Νά, ὁ Βασιλιάς, ἔρχεται σέ σένα. Ὁ Νυμφίος σου, ἔρχεται καθισμένος σ’ ἕνα πουλάρι, σάν νά κάθεται σέ βασιλικό θρόνο.

Θά μποροῦσε νά ἀντικρούσει ὅλες τίς ἐπιβουλές, ἀλλά δέν θέλησε· θέλησε μᾶλλον νά ὑποστεῖ τό πάθος γιά χάρη τοῦ Ἀδαμιαίου γένους. Ὑφίσταται ὑπέρ ἡμῶν, τήν ἄκραν ταπείνωσιν καί τόν θάνατο στήν Σάρκα, χαρίζοντάς μας, δι’ Αὐτοῦ, τήν ἀνάσταση· μᾶλλον δέ τήν ἐξανάσταση καί τήν ἀθανασία. Δείχνοντάς μας,  ὅτι ἡ ταπείνωσίς Του, πρόκειται νά μᾶς ἐλευθερώσει καί ἀνυψώσει ἔξω ἀπό τόν αἰώνιο ὄλεθρο, δηλαδή ἀπό τήν αἰώνια φρικωδεστάτη κόλαση· καί Ἰουδαίους καί Ἕλληνας.

Γι’ αὐτό πραγματικά κάθεται «ἐπί πώλου ὄνου»· γιατί ποθοῦσε νά λυτρώσει, τούς Ἰσραηλῖτας(γαϊδουρίτσα) καί Ἐθνικούς(πουλάρι πού ἔτρεχε χωρίς γνώση), ἀπό τήν δουλεία τοῦ διαβόλου συγχωρῶντας τίς ἁμαρτίες μας καί ξεσχίζοντας στόν Σταυρό, τό χειρόγραφο τῆς καταδίκης.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΥ ΜΟΥ ΤΕΤΗΡΗΚΕΝ ΑΥΤΟ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΥ ΜΟΥ ΤΕΤΗΡΗΚΕΝ ΑΥΤΟ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Εἶπεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς· ῎Αφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε» (Ιωάν. 12, 7-8)

Εἶπε τότε ὁ ᾿Ιησοῦς· «῎Αφησέ την ἥσυχη· αὐτὸ ποὺ κάνει εἶναι γιὰ τὴν ἡμέρα τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου. Οἱ φτωχοὶ πάντοτε θὰ ὑπάρχουν κοντά σας, ἐμένα ὅμως δὲν θὰ μὲ ἔχετε πάντοτε». 

            Ένα πολύ συγκινητικό περιστατικό λαμβάνει χώρα στο σπίτι του Λαζάρου, μετά την ανάστασή Του. Ο Χριστός βρίσκεται εκεί και του παραθέτουν δείπνο, στο οποίο συμμετέχει και ο Λάζαρος. Η Μαρία, η αδερφή του Λαζάρου, πλένει τα πόδια του Χριστού με μύρο νάρδου, το οποίο κόστιζε πάνω από τριακόσια ασημένια νομίσματα, πλένει τα πόδια του Χριστού, όπως η φιλοξενία ορίζει, χρησιμοποιώντας αυτό το πανάκριβο μύρο, και τα σκουπίζει με τα μαλλιά της, δείχνοντας την αγάπη και την ευγνωμοσύνη για την ανάσταση του αδερφού της. Ο Ιούδας αγανακτεί. Όντας ο ταμίας της συντροφιάς του Ιησού και κρατώντας μέρος από τα χρήματα που οι άνθρωποι έδιναν στους μαθητές για να συντηρούνται, θα ήθελε να καταχραστεί και αυτό το ποσό, με την πρόφαση της ελεημοσύνης προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως του απαντά ζητώντας του να αφήσει ήσυχη την Μαρία, διότι ό,τι έπραξε το έπραξε σαν να επρόκειτο ο Κύριος να πεθάνει, εις τύπον του ενταφιασμού Του, διότι, όταν πέθαινε κάποιος, τον άλειφαν με μύρο.

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (Ιω. 12, 1-18)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στις 9/4/2003)

 
Άλλο ν’ ακούς, άλλο να βλέπεις
 

Όταν ακούμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, τέσσερεις μέρες πεθαμένο, μένουμε έκπληκτοι. Και μερικοί κουνάνε δύσπιστα το κεφάλι τους και λένε: «Άραγε έγινε έτσι, όπως το περιγράφουν οι ευαγγελιστές ή κάπως αλλιώς;».

Ας έλθουμε στη θέση των ανθρώπων που ήξεραν τον Λάζαρο. Η Βηθανία ήταν μικρό χωριό. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Έτρωγαν και έπιναν κάθε ημέρα μαζί. Τον είδαν που αρρώστησε, τον είδαν που πέθανε, οι ίδιοι τον κήδευσαν. Οι ίδιοι τον έβαλαν στον τάφο και σφράγισαν την πόρτα του. Έπειτα, πήγαιναν κάθε ημέρα -και όπως θα λέγαμε σήμερα- του άναβαν κερί, έβαζαν λιβανάκι στο θυμιατήρι και έβλεπαν τις αδελφές του την Μάρθα και την Μαρία από το πρωί μέχρι το βράδυ πάνω στον τάφο να κλαίνε. Οι άνθρωποι λοιπόν της Βηθανίας, το είχαν δει και τους ήταν χειροπιαστή πραγματικότητα, ότι ο Λάζαρος τέσσερες ολόκληρες μέρες ήταν πεθαμένος...

Ἡ Ἑλλάδα διάκονος τοῦ Χριστοῦ - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἡ Ἑλλάδα διάκονος τοῦ Χριστοῦ

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Εἶνε σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Βαΐων, προανάκρουσμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ποιό εἶνε τὸ ἱ­στορικὸ γεγονὸς τῆς ἡμέρας αὐτῆς; Σὰν σήμερα, τὴν ἅγια αὐτὴ ἡμέρα, ὁ Χριστός μας καθισμένος σ᾽ ἕνα γαϊδουράκι μπῆ­κε στὰ Ἰεροσόλυμα ὡς νικητής. Τί νίκησε; Τὸν ὑπ᾽ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ νικήσουν βασι­λεῖς καὶ αὐτοκράτορες, ἐκεῖνον ποὺ προ­καλεῖ σὲ ὅλους φόβο καὶ τρόμο· τὸ θάνα­­το. Σὰν χθὲς ὁ Χριστὸς πῆγε στοὺς τάφους καὶ μόνο μὲ τὴ φωνή του «Λάζαρε, δεῦρο ἔ­ξω» (Ἰω. 11,43), ὁ νε­κρός, τέσσερις ἤδη μέρες θαμμένος, ἀναστήθηκε καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο ζωντανός! Καταπληκτικό, ἀπίστευτο μὰ πραγματι­κό.
Τὸ γεγονὸς ἀπὸ στόμα σὲ στόμα διαδόθηκε ἀ­μέσως καὶ συγκλόνιζε ὅλη τὴν Παλαιστίνη.
Τότε, λόγῳ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα, ἕνα περί­που ἑκατομμύριο Ἰουδαῖοι εἶχαν μαζευτῆ στὰ Ἰεροσόλυμα· καὶ ὅλοι συζητοῦσαν γιὰ τὸ Χριστό. Μόλις λοιπὸν ἀκούστηκε ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται, βγῆκαν ὅλοι ἔξω. Κι ὅταν ὁ Χριστὸς μπῆκε στὰ Ἰεροσόλυμα, ἔγινε κάτι πρωτοφανές· χιλιάδες λαὸς τὸν ὑποδέχθηκε σὲ φρενί­τιδα ἐνθουσιασμοῦ· ποτέ σὲ βασιλιᾶ δὲν ἔ­γι­νε τέτοια ὑποδοχή.

Λάζαρος καί Κυριακή τῶν Βαϊων - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Λάζαρος καί Κυριακή τῶν Βαϊων

Ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Παραμονή τῶν Βαϊων, γιορτάζεται ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου· ὄχι γιατί  ἡ ἀνάστασή του ἔγινε τέτοια μέρα,  ἀλλά ἐπειδή ἔχει σχέση μέ τή θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Ἰησοῦ στά Ἱεροσόλυμα. Περιληπτικῶς.

    Δεκέμβριο μῆνα ἦταν ή γιορτή τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῶν Ἰουδαίων. Ὁ Χριστός βρισκόταν στά Ἱεροσόλυμα, στό Ναό, γιά τή γιορτή. Μίλησε στούς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι  ἐξαγριώθηκαν καί ἅρπαξαν πέτρες γιά νά Τόν λιθοβολήσουν· ὁ Χριστός ἔφυγε, καί πῆγε στήν Περραία, πέραν τοῦ Ἰορδάνου (Ἰω.10:31,39)

        Ἐκεῖ ἦρθαν καί  Τοῦ εἶπαν,  ὅτι ὁ  Λάζαρος ἀρρώστησε. Ἀντί νά βιασθεῖ, «ἔμεινε στόν τόπο πού βρισκόταν δύο ἡμέρες» (Ἰω. 11:6). Περίμενε πρῶτα νά πεθάνει ὁ Λάζαρος, καί νά ἐνταφιασθεῖ. Ἦταν  σίγουρος ὅτι θά τόν ἀνέσταινε, ἀλλιῶς δέν θά τό ἐπιχειροῦσε.  Φώναξε  στόν νεκρό:  «Λάζαρε, ἔλα  ἔξω!» (Ἰω.11:43). Καί ὁ  νεκρός Τόν ἄκουσε, ζωντάνψε,  καί βγῆκε ἀπό τόν  τάφο. Φαντασθεῖτε νά μήν  Τόν ἄκουγε…!Ἦταν ἀδύνατο νά μήν Τόν ἄκουγε, γιατί μιλοῦσε ὁ παντοδύναμος  Θεός!

    «Ραββί, μόλις τώρα προσπάθησαν νά Σέ λιθοβολήσουν, καί θέλεις νά ξαναπᾶς ἐκεῖ;» (Ἰω.11:8),Τοῦ εἶπαν οἱ μαθητές,  ὅταν τούς ἀνήγγελε ὅτι θά  πάει στή Βηθανία· δηλαδή,  πῆγε στή Βηθανία ἀμέσως μετά ἡ γιορτή τῶν Ἐγκαινίων· «μόλις τώρα προσπάθησαν νά Σέ λιθοβολήσουν»· καί τότε  ἀνέστησε τόν Λάζαρο· πιθανόν τέλη Δεκέμβρη  ἤ ἀρχές Γενάρη.

Ο πνευματικός αντίκτυπος της ταινίας ¨The Passion of the Christ¨

Όταν ο Mel Gibson πρότεινε στον Jim Caviezel να υποδυθεί τον Ιησού στην ταινία The Passion of the Christ, του έκανε αμέσως μια ειλικρινή εξομολόγηση.

«Πρέπει να ξέρεις κάτι», του είπε. «Αυτή η ταινία θα είναι πολύ σκληρή. Και ίσως σου κοστίσει ακόμη και την καριέρα σου στο Χόλιγουντ.»

Ήταν ένας τεράστιος ρόλος, αλλά και εξαιρετικά ριψοκίνδυνος. Ο Caviezel ζήτησε μια μέρα για να το σκεφτεί.

Όταν επέστρεψε, η απάντησή του ήταν απλή.

«Πιστεύω ότι πρέπει να το κάνουμε. Ακόμα κι αν θα είναι δύσκολο.»

Ύστερα πρόσθεσε κάτι που μόλις είχε συνειδητοποιήσει:

«Τα αρχικά μου είναι J.C… και είμαι 33 ετών.»

Ο Gibson τον κοίταξε και, μισοαστεία μισοσοβαρά, του είπε:

«Με τρομάζεις.»

Οι πόνοι γεννάνε δόξα - Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

Κάποτε ο Νήφων άκουσε ένα σοφό γέροντα να λέει, πως οι πόνοι γεννάνε δόξα. Σκίρτησε η ψυχή του την ώρα εκείνη, και θέλησε ν’ ασκηθεί στην υπομονή του πόνου.

Αποσυρόταν λοιπόν κάπου κι έβγαζε τα παπούτσια του. Ύστερα γονάτιζε καταγής, διπλωνόταν στα δυό κι έριχνε όλο το βάρος του σώματός του πάνω στα πόδια του.

Σ’ αυτή τη στάση προσευχόταν ώρα πολλή, υπομένοντας τον αφόρητο πόνο που του προξενούσε. Έβαζε μάλιστα κάτω απ’ τα πόδια του μια πλατειά και ομαλή πέτρα.

Πάνω σ’ αυτή στριφογύριζε, πληγώνοντας τα πόδια του, για να θερίσει τον καρπό του πόνου.

Σάββατο του Λαζάρου: Ιωάννης 11:1–45 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σάββατο του Λαζάρου: Ιωάννης 11:1–45

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Σάββατο του Λαζάρου η Εκκλησία παρουσιάζει ένα γεγονός που μοιάζει να ραγίζει το σκοτάδι του θανάτου πριν ακόμη φανεί το φως της Αναστάσεως: την ανάσταση του φίλου του Χριστού, του Λαζάρου. Η περικοπή (Ιω. 11:1–45) δεν είναι απλώς μια αφήγηση θαύματος. Είναι φανέρωση του ποιός είναι ο Ιησούς και τι σημαίνει να Τον εμπιστεύεται κανείς, όταν όλα δείχνουν τελειωμένα.

Από την αρχή ακούγεται κάτι που μοιάζει παράδοξο: «Ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ» — ο φίλος σου ασθενεί. Η αγάπη του Θεού δεν μας υπόσχεται πως δεν θα περάσουμε πόνο. Μας βεβαιώνει όμως ότι ο πόνος δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Ο Χριστός λέει: «αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ». Δεν ωραιοποιεί την οδύνη· την ερμηνεύει με άλλη προοπτική: μπορεί να γίνει τόπος φανέρωσης της δόξας, δηλαδή της ζωοποιού παρουσίας του Θεού.

Εξίσου σκανδαλώδες είναι ότι ο Ιησούς καθυστερεί. Ενώ γνωρίζει τι συμβαίνει, μένει μακριά ακόμη δύο μέρες. Εδώ δοκιμάζεται η καρδιά: όταν ο Θεός δεν «απαντά» σύμφωνα με το δικό μας χρονοδιάγραμμα, νομίζουμε πως απουσιάζει. Κι όμως, η καθυστέρηση δεν είναι αδιαφορία· είναι παιδαγωγία εμπιστοσύνης. Ο Χριστός οδηγεί τους μαθητές, αλλά και τις αδελφές του Λαζάρου, από την προσδοκία ενός θαύματος σε κάτι πιό σημαντικό: στην εμπιστοσύνη προς Εκείνον που είναι η Ζωή.

Γιατί έπεσε το Μεσολόγγι ;

Γιατί επέλεξε ο Αλ. Μαυροκορδάτος το Μεσολόγγι (1821)?
---------------------------------------------------------------
Η επιλογή του Μεσολογγίου από τον φαναριώτη Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο δεν ήταν τυχαία, αλλά μια κίνηση που του επέτρεψε να χτίσει τη δική του πολιτική βάση μακριά από τον έλεγχο των οπλαρχηγών της Πελοποννήσου (όπως ο Κολοκοτρώνης). Επιλέγοντας τη Δυτική Στερεά Ελλάδα, δημιούργησε ένα ανεξάρτητο κέντρο εξουσίας, τη λεγόμενη «Οργανισμόν της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος», όπου ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος.
 
Κατά δεύτερον, το Μεσολόγγι ήταν το πλησιέστερο λιμάνι στα Ιόνια Νησιά, τα οποία βρίσκονταν υπό βρετανική κυριαρχία. Ήταν πολύ πιο εύκολο να λαμβάνει αλληλογραφία, εφημερίδες και εφόδια από την Ευρώπη μέσω Κεφαλονιάς και Ζακύνθου. Και ήταν το μόνο κέντρο που μπορούσε να ελέγξει την πληροφορία (εφημερίδες) προς το εξωτερικό. Σε περίπτωση αποτυχίας, η διαφυγή προς τα Επτάνησα ήταν ζήτημα ωρών.
 
Στρατιωτικά, το Μεσολόγγι ήταν ένα από τα πιο δυσπρόσιτα σημεία. Τα ρηχά νερά της λιμνοθάλασσας («μπάρες») καθιστούσαν αδύνατη την προσέγγιση από μεγάλα οθωμανικά πολεμικά πλοία, ενώ οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν τις γαΐτες (επίπεδες βάρκες) για να κινούνται με ευκολία. Αυτό έδινε στον Μαυροκορδάτο μια ασφαλή έδρα που δεν χρειαζόταν τεράστιο στρατό για να προστατευτεί.

Σάββατο Λαζάρου - Κυριακή Βαΐων - Δημητρίου Τσαντήλα

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

3η Βιωματική Δράση «ΝΙΩΣΕ, ΜΙΛΑ, ΔΡΑΣΕ», με τη συμμετοχή 13 σχολείων και 600 μαθητών

Tην Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε η βιωματική δράση  «Νιώσε, Μίλα, Δράσε» για 3η συνεχόμενη χρονιά. Πρόκειται για μια συνεργασία της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης και της Περιφερειακής Διεύθυνσης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, που έδωσε την δυνατότητα σε περισσότερες από 600 μαθήτριες και μαθητές από 13 σχολεία να συμμετέχουν σε βιωματικά εργαστήρια και διαδραστικές εισηγήσεις με θεματική: 

«ΌΧΙ στη βία, ΝΑΙ στη σχέση!».

Η πρωτοβουλία ανήκει στην σταθερή υποστήριξη του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου για ουσιαστικές  παρεμβάσεις στο ζήτημα της Βίας μεταξύ των Νέων. Η βιωμένη εμπειρία της εκκλησίας είναι το γεγονός ότι η Αγάπη αποτελεί την απάντηση που πραγματικά ακυρώνει τη βία,  όπως το φως εξαφανίζει το σκοτάδι! Κιναισθητικές δράσεις και ομαδικό παιχνίδι, εισηγήσεις που προσκαλούν σε βαθειά υπαρξιακά ερωτήματα και μια ολομέλεια συνύπαρξης μαθητών και ενηλίκων, προτείνουν την μετακίνηση των σχέσεων  από την σύγκρουση με το άγνωστο και τον φόβο, σε ένα ειρηνικό μοντέλο σχέσεων δημιουργικότητας και διαλόγου.  

Η παρουσία του Διευθυντή Περιφερειακής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Κόπτση και των συνεργατών του, πλαισίωσε την ομάδα εθελοντών του Open School Days, των νέων από το Χριστιανικό Φοιτητικό Στέκι και των επιστημονικών συνεργατών του τομέα νεότητας της Ιεράς Μητρόπολης. 

Μεγάλη Παρασκευή στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου

 Ο Πάπας Λέων ΙΔ ́ χοροστάτησε της πανηγυρικής λειτουργίας των Παθών του Κυρίου τη Μεγάλη Παρασκευή στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, και ο π. Ρομπέρτο Πασολίνι, Ιεροκήρυκας της Ποντιφικής Οικουμένης, υπογράμμισε στο κήρυγμά του ότι περπατώντας στον Σταυρό, ο Κύριος έμαθε την πιο δύσκολη υπακοή: εκείνη της αγάπης για τον άλλον, ακόμα και όταν ο άλλος εμφανίζεται ως εχθρός.

Ι. Ν. ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2026 - Ι. Μονής Νέου Στουδίου Αυλώνος Αττικής

 Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2026 

Ι. Μονής Νέου Στουδίου Αυλώνος Αττικής 

Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα

Την Παρασκευή Εσπέρας, 3 Απριλίου 2026 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αρσινόης κ. Παγκράτιος χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Πανηγυρικού Εσπερινού στον πανηγυρίζοντα Καθεδρικό Ναό Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα. Τον πανηγυρικό Εσπερινό τίμησε με την παρουσία του η Α. Ε. ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης.

Μεγαλυνάριον Αναστάσεως Λαζάρου

 Μεγαλυνάριον Αναστάσεως Λαζάρου

Ἤγειρας Σωτήρ μου ἐκ τῶν νεκρῶν, 

Λάζαρον σὸν φίλον, 

τετραήμερον ὡς Θεός· 

ὅθεν Ἰουδαίων, ἐξέστησαν οἱ δῆμοι, 

τῆς δόξης σου Σωτήρ μου, τὸ μεγαλούργημα.

Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου

Η Ανάσταση του Λαζάρου

 Σήμερα, η ημέρα είναι αφιερωμένη στην τετραήμερη Ανάσταση του Αγίου και δικαίου φίλου του Χριστού Λαζάρου και πρώτου Επισκόπου Κιτίου.
Λίγες μέρες προ του πάθους του Θεανθρώπου, ο Λάζαρος ασθένησε και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία πληροφόρησαν τον Διδάσκαλο, για να τον επισκεφθεί. Ο Χριστός όμως, παιδαγωγικά προς τους μαθητές του και όλους τους μετέπειτα πιστούς, καθυστέρησε να μεταβεί στη Βηθανία και ο Λάζαρος απεβίωσε.
Μόλις έφθασε, ήταν ήδη ενταφιασμένος τέσσερις μέρες. Ο Αρχηγός της Ζωής ζήτησε να τον επισκεφθεί. Αν και Του εξήγησαν ότι μετά από τέσσερις ημέρες ίσως ήταν αργά, εντούτοις ο Χριστός έδωσε την ευκαιρία να ομολογήσουν ότι πιστεύουν στην πρόνοια του Θεού, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι Εκείνος είναι η Ανάστασις.

ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 ΜΕ  ΤΟ  ΧΡΙΣΤΟ  ΠΡΙΝ  ΚΑΙ  ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  ΤΟΥ  ΛΑΖΑΡΟΥ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 Α.  Ευαγγέλιο του Λουκά, κ.11,38-42.  Ο Χριστός ανηφορίζει προς τα Ιεροσόλυμα για το Πάθος, το Σταυρό, το Θάνατο … Τον βρίσκουμε να κάνει μια στάση στη λίγο πριν Βηθανία για μια επίσκεψη ανάπαυλας, στη ζεστή ατμόσφαιρα αγάπης του φίλου του Λάζαρου, Μάρθας και Μαρίας των αδελφών του. Γνωρίζει πολύ καλά και πού και γιατί πάει, και ως άνθρωπο αναμάρτητο, ήτοι,  άγευστο από πόνο, το όλο πράγμα φοβίζει πολύ, τον τρομάζει. Όπως λίγες μέρες μετά στον κήπο της Γεθσημανής μαρτυρεί το ακόλουθο αίτημα του. «Πατέρα αν το ήθελες εσύ, θα ήθελα να μην πιω το ποτήρι αυτό»-Λ.22,42-το επικυρώνει de facto, «o ιδρώτας του που έφτασε να κατεβαίνει ως  σταγόνες αίματος»-Λ,22,44.

     Βάζω πλάι, μα δεν αφήνω τα σχετικά με την ύψιστη θεία ευλογία, χάρη, τιμή, που ήταν για την τριάδα των αδελφών αυτή η επίσκεψη, δε βρίσκει κανείς λόγο ισοδύναμο να την πει. Προσθέτω, και πολύ ζηλότυπα μάλιστα, ποιος δε θα ήθελε να είχε βρεθεί στη θέση τους. Ιδιαίτερα αφού από την πλευρά ο Χριστός εκείνη την κρίσιμη ώρα ένιωθε την επίσκεψη αυτή σαν μια ευχάριστη ανάπαυλα, πριν τη φοβερή θύελλα που έμελλε «ου μετά πολλάς ταύτας ημέρας» να τον βρει !

Εικοστὴ πρώτη επέτειος ενθρονίσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου - Του Επισκόπου Κερνίτσης Χρυσάνθου

Εικοστὴ πρώτη επέτειος ενθρονίσεως 

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών

 κ.κ. Χρυσοστόμου

Του Επισκόπου Κερνίτσης Χρυσάνθου 

Βοηθού Επισκόπου της Ι.Μ. Πατρών

Με αισθήματα βαθύτατου σεβασμού, υιικής αγάπης και ευγνωμοσύνης προς τον Τριαδικό Θεό, η τοπική Εκκλησία των Πατρών αναπέμπειδοξολογία και ευχαριστία επί τη συμπληρώσει είκοσι ενός ετών αρχιερατικής ποιμαντορίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, από της εις τον Αποστολικό και Πρωτοκλήτου Θρόνον των Πατρών ενθρονίσεώς Του (02/04/2005).

Η επέτειος αυτή δεν αποτελεί απλώς μία χρονική υπενθύμιση ενός σημαντικού εκκλησιαστικού γεγονότος, αλλά μία ιερά ευκαιρία πνευματικής αναφοράς, τιμής και μαρτυρίας προς ένα πρόσωπο, το οποίο επί δύο και πλέον δεκαετίες διακονεί με ακατάβλητο ζήλο, εκκλησιαστικό φρόνημα και αυθεντική ποιμαντική ευθύνη την ιστορική και μαρτυρική Μητρόπολη των Πατρών. Η διακονία του Σεβασμιωτάτου εγγράφεται στη ζώσα παράδοση της Εκκλησίας, όχι ως απλή διοικητική παρουσία, αλλά ως σταυρική και αναστάσιμη πορεία προσφοράς, θυσίας και αγρύπνου μέριμνας υπέρ του πιστού λαού του Θεού.

Ανταπόκριση από την παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς»

 Ανταπόκριση από την παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς»

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη προσέλευση κοινού πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026, στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, η παρουσίαση του μουσικού έργου «Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς – Απομαγνητοφώνηση και καταγραφή μουσικών ερμηνειών των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Κωνσταντίνου Πρίγγου και Θρασύβουλου Στανίτσα, εν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ (1955-1963)» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έαρ.

Η εκδήλωση ανέδειξε τη σημασία της απομαγνητοφώνησης και καταγραφής των μουσικών ερμηνειών των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, συμβάλοντας ουσιαστικά στη διάσωση και διάδοση της πολύτιμης ψαλτικής παράδοσής τους.

Εκ μέρους του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ.Ιερωνύμου απηύθυνε χαιρετισμό ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Χριστουπόλεως κ.κ. Βαρνάβας, ενώ εκ μέρους των Εκδόσεων Έαρ χαιρέτισε ο Πρωτοδίκης και ιεροψάλτης κ. Ιωάννης Κουτρίκης, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Δράσης «Ο Μέγας Βασίλειος», στον οποίο ανήκουν οι Εκδόσεις. Ευγενικό χαιρετισμό απηύθυνε ο κ. Φώτιος Γιαννακάκης, Άρχων Πρωτοψάλτης της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Υπηκόων Απελαθέντων εκ Τουρκίας.

Ποιος ήταν ο εγκέφαλος της δολοφονίας του Καποδίστρια;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας δούμε μερικά στοιχεία.
- Το Σύνταγμα της Τροιζήνας συνετάχθη από Α. Πολυζωίδη, Γ. Γλαράκη, Σ. Τρικούπη και έδινε την εξουσία στη Βουλή όχι στον Κυβερνήτη (άρθρα 73, 103). Δηλαδή, είχε υπονομευτεί η εξουσία του πριν έρθει στη χώρα. Ο Α. Πολυζωίδης και ο Τρικούπης είχαν στενότατες σχέσεις με τον Μαυροκορδάτο.
 
- Ο Μαυροκορδάτος είχε στενότατες σχέσεις με τους Μαυρομιχαλαίους, τους Αγγλογάλλους, τους Υδραίους.
 
- Με τους Μαυρομιχαλαίους οι ιστορικοί (Ευαγγελίδης, Κουτσιλιέρης, Φωτιάδης) σημειώνουν μαρτυρία για τη συνάντηση στην Ύδρα, όπου ο Μαυροκορδάτος, παρουσία του Αντώνιου Μαυρομιχάλη (αδελφού του Πετρόμπεη), φέρεται να δήλωσε «εν όσω ζη ο Καποδίστριας, η Ελλάς δεν αναπνέει. Η σωτηρία της πατρίδος απαιτεί την απομάκρυνσή του με κάθε τρόπο» και "η ελευθερία απαιτεί θυσίες". Επίσης το ίδιο και ο Τερτσέτης.
 
- Ο Α. Πολυζωίδης που εξέδιδε τον Απόλλωνα ήταν δεξί χέρι του Μαυροκορδάτου και 29 χρονών όταν ζητούσε τη δολοφονία του Καποδίστρια μέσα από την εφημερίδα του.

''ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ'' ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - Γεώργιος Λουκάκης

Επειδή το θέμα της επικεφαλίδας αποτελεί παράγωγο και έκφανση-ολοένα εξαπλούμενη δυστυχώς- του βλάσφημου φαινομένου των τελευταίων ετών, της καταλήψεως δηλαδή των ιερών αναλογίων από γυναίκες και συμμετοχής αυτών στην Θεία Λατρεία ομού μετά των ανδρών ''συναδέλφων'' τους, κρίνεται σκόπιμο να υπομνησθούν εν προκειμένω αλήθειες και παραδοχές έως πρόσφατα αυτονόητες των οποίων σήμερα το κύρος σχετικοποιείται, αν δεν χλευάζονται από εξωεκκλησιαστικούς διώκτες και ενδοεκκλησιαστικούς συμβιβασμένους.

Αρχίζουμε λοιπόν:

1.- Oι Ιεροψάλτες-Αναγνώστες υπάγονται στον λεγόμενο κατώτερο κλήρο μαζί με τους Υποδιακόνους και Νεωκόρους και γι΄ αυτό άλλωστε όσοι ασκούν στους Ιερούς Ναούς επισήμως τα καθήκοντά τους έχουν χειροθετηθεί υπό Αρχιερέως (ειδική Ακολουθία) και ρασοφορούν. Συνεπώς οι γυναίκες επειδή λόγω φύλου έχουν κώλυμα ιεροσύνης ΔΕΝ μπορούν να ασκούν τα καθήκοντα αυτά.

Τι Εκκλησία θέλουμε; - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Τι Εκκλησία θέλουμε;

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Πώς θα περάσουμε, στην πράξη,

από την κληρονομημένη πίστη στην επιλεγόμενη πίστη;

«Η Λειτουργία με βοήθησε να καταλάβω τον παγκόσμιο χαρακτήρα της Εκκλησίας μου, πέρα από τα σύνορα και τους ωκεανούς. Ανέπνεα βαθιά. Αισθανόμουν τον δεσμό-ομφάλιο λώρο ανάμεσα στη ζωή μου και την Ευχαριστία της Κυριακής.

Μέσω της Λειτουργίας μπήκα στη μελέτη της Βίβλου. Η μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Χριστού με έκανε να καταλάβω την ενσάρκωσή Του, την ταπείνωσή Του, αυτόν τον Θεό, Άρτο και Οίνο, “φίλο” των ανθρώπων, καθώς και το “πώς” της σύνδεσής Του μαζί μας!»

Τα παραπάνω τα γράφει μια γυναίκα, η οποία ομολογεί ότι βοηθήθηκε να μπει στην Εκκλησία από την Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο!! Ελπίζω το κείμενο, που σχολιάζεται στο διήμερο του εορτασμού των 80 χρόνων της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, σ’ αυτό το “πώς” να στοχεύει.

Είμαστε εδώ απόψε καταληκτήρια παρέα στο διήμερο αυτό Συνέδριο, εμείς, μια ομάδα από κληρικούς με ενοριακή δέσμευση, προκειμένου να “διαβάσουμε” σ’ όλους, και σε μας μαζί, τα μηνύματα, που οι άνθρωποι-χριστιανοί σήμερα, κυριολεκτικώς ρίχνουν σαν μποτίλιες στο πέλαγος, αφού εμείς δυστυχώς “καταφέραμε”, σαν Εκκλησία να χαθεί το οικογενειακό βίωμα της ενορίας-πατρικού σπιτιού.

Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

«Βουβή» ή «κουφή» αυτή η εβδομάδα….Βουβός όμως θα μείνει και ο ναός σε λίγα χρόνια, αφού «κουφός» ιερέας για πολλοστή  φορά δεν ανταποκρίνεται σε αίτημα  Δημοτικού Σχολείου για ομαδικό εκκλησιασμό, όπως άλλωστε προβλέπεται από την πολιτεία.^[1]

Η δικαιολογία ότι δεν τελούνται Θ.Λειτουργίες στους ναούς αυτή την εβδομάδα, ας κριθεί από τους αρμοδίους εκκλησιαστικούς φορείς αν ευσταθεί. Άραγε τόσα σχολεία που εκκλησιάζονται αυτή την εβδομάδα,το πράττουν παρατύπως;

Οι μαθητές έτσι θα φύγουν για διακοπές του Πάσχα με την τελευταία εικόνα της μάγισσας του Πάσχα, που τους μεταμορφώνει  σε κουνελάκια (μάθημα θεατρικής αγωγής) και το κυνήγι των πασχαλινών κρυμμένων αυγών (μάθημα αγγλικών) .Για να μην παρεξηγηθώ: πολύ ορθά πράττει κάθε εκπαιδευτικός των μαθημάτων που αναφέρθηκαν, υπηρετεί το πρόγραμμα και τον σκοπό του μαθήματός του.

«Από το Πάθος στην Ανάσταση» Πασχαλινή χορωδιακή συναυλία με τα «Καλλιτεχνήματα» στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Στο πνεύμα των ημερών και στη σειρά εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο «Ευαγγελίστρια 2026», που διοργανώνεται για 28^η χρονιά,   στον   Ιερό   Ναό   Ευαγγελιστρίας   Πειραιώς, με κεντρική δράση, τις βραδιές που πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, με τον γενικό τίτλο η Παιδική Χορωδία και η Μικτή Χορωδία Ενηλίκων «Καλλιτεχνήματα» παρουσίασε την Πέμπτη 2 Απριλίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς τη συναυλία «Από το Πάθος στην Ανάσταση».

Από τον Παλεστρίνα και τον λαμπρό κόσμο της Ρωμαϊκής Σχολής, στον Μοντεβέρντι, εκεί όπου η Αναγέννηση συναντά το Μπαρόκ, με τον ύμνο «Χαίρε άστρο της θάλασσας». Από κει στον Μπρούκνερ και στο Locus iste, τον ύμνο του καθαγιασμού, και μετά στον ύστερο Βέρντι, που μεταμορφώνει τη μυστηριώδη Scala enigmatica σε ένα ερωτηματικό Ave Maria.

Το Προφητικό Ανάγνωσμα της Παρασκευής της Έκτης Εβδομάδος των Νηστειών: Ησαΐας (66:10–24) - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Το Προφητικό Ανάγνωσμα της Παρασκευής της Έκτης Εβδομάδος των Νηστειών: Ησαΐας (66:10–24)

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η περικοπή από τον Ησαΐα (66:10–24) είναι προφητικός λόγος που περιέχει παρηγοριά και κρίση. Μιλά με εικόνες δυνατές, για να μας δείξει ότι ο Θεός δεν κλείνει τα μάτια ούτε στον πόνο του λαού Του ούτε στην αμαρτία του ανθρώπου. Και αυτό ακριβώς ταιριάζει στο τέλος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής: πορευόμαστε προς το Πάθος, όπου η παρηγοριά και η κρίση συναντιούνται πάνω στον Σταυρό.

Η περικοπή ξεκινά με κάλεσμα χαράς: «Εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ». Η Ιερουσαλήμ εδώ δεν είναι μόνο μια πόλη. Είναι ο τόπος της παρουσίας του Θεού, η εικόνα του λαού Του, και για την Εκκλησία γίνεται προτύπωση της «άνω Ιερουσαλήμ», της ζωής που χαρίζει ο Χριστός. Η χαρά δεν είναι φτηνός ενθουσιασμός. Απευθύνεται «πᾶσιν ὅσοι ἐπενθεῖτε ἐπ’ αὐτῇ»: σε όσους πόνεσαν, όσους είδαν την ερήμωση, όσους ένιωσαν ότι η πίστη τους στέγνωσε. Ο Θεός δεν περιφρονεί το πένθος· το μεταμορφώνει.

Έπειτα έρχεται η τρυφερή εικόνα της μητέρας: «ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεως», «ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτω κᾀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶς». Ο Θεός φανερώνεται όχι μόνο ως Κύριος και Κριτής, αλλά ως Παρηγορητής. Μας λέει ότι η σωτηρία δεν είναι ιδέα· είναι τροφή, ανάπαυση, αγκαλιά. Και το «ποτάμι εἰρήνης» δεν είναι απλώς μια καλύτερη ψυχολογία. Είναι ρεύμα ζωής που έρχεται από τον Θεό και σαρώνει την ξηρασία της καρδιάς. Όταν λέει ότι «τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ», μιλά για ανακαίνιση ολοκληρωτική: μέχρι και εκεί που ο άνθρωπος νιώθει πως δεν έχει πια δύναμη.

Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα.

Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο - γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες - αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα...

Λιλή Ζωγράφου