ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ
Η συντριπτική πλειοψηφία των θαυμάτων τα οποία και
οπωσδήποτε γίνονται, πρωτίστως συμφέρουν πνευματικά στον ασθενούντα, πράγμα στο
οποίο δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία: επιμήκυνση χρόνου μετανοίας του ασθενούς
και ενίσχυση και της δικής μας πίστης και μετάνοιας. Αυτό σημαίνει ότι δεν
μπαίνουμε στη θέση του. Συνήθως παραβλέπουμε τη μετάνοια -δική μας και δική
του- θριαμβολογούμε και χαιρόμαστε ανθρωπίνως που τον έχουμε μαζί μας υγιή. Να
τα αποδίδουμε λοιπόν τα όποια θαύματα στο έλεος του Θεού για τον συγκεκριμένο
άνθρωπο (αλλά και για εμάς) και -ό χ ι- στην προσευχή μας, πράγμα επικίνδυνο,
αν και έχει ειπωθεί ότι "πολύ ισχύει δέησις -δ ι κ α ί ο υ-
ενεργουμένη".
Είμαστε τόσο δίκαιοι λέτε; Όταν της έλεγαν ότι η προσευχή της θαυματουργούσε, "απλώς ο Θεός έχει υπόψη του ότι κάποια μοναχή προσεύχεται", έλεγε η Αγία Γαβριηλία (Παπαγιάννη). Αυτό ναι. Υπάρχουν επιπλέον πολλοί δικαιότεροι και ταπεινότεροι -ά γ ν ω σ τ ο ι- και σ΄ εμάς και στον ασθενή, που προσεύχονται συνεχώς για όλους, άρα - κ α ι- για τον ασθενή και για εμάς. Γιατί να μην άκουσε αυτών τις προσευχές ο Θεός και άκουσε τις δικές μας;

















.jpg)




.jpg)

















.jpg)




