Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού - π. Βασίλειος Θερμός

Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού

π. Βασίλειος Θερμός

Το σώμα των άγαμων κληρικών έχει αποκρυσταλλωθεί σε γραφειοκρατία της Εκκλησίας. Αυτό κατέστη δυνατό επειδή αλλοιώθηκε η έννοια «Εκκλησία» και περιορίσθηκε στο ιδρυματικό περιεχόμενό της.

Ενώ Εκκλησία σημαίνει Σώμα Χριστού, δηλαδή άνθρωποι βαπτισμένοι και χρισμένοι, η αλλοτριωμένη αντίληψη κάθε φορά που προφέρει τη λέξη Εκκλησία φέρνει κατά νού τη δομή, το ίδρυμα. Αντί να ερευνάται λοιπόν η διακονία κάποιου κληρικού που πρόκειται να γίνει επίσκοπος αν απετέλεσε προσφορά προς πραγματικούς ανθρώπους, αξιολογείται (όταν γίνεται και αυτό) ως προσφορά προς τον απρόσωπο οργανισμό. Έτσι η δομή αυτονομείται και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, απαιτώντας και τα ανάλογης νοοτροπίας στελέχη που θα τον επανδρώσουν.

Η διαστρέβλωση αυτή του νοήματος της Εκκλησίας προκαλεί σύγχυση στα χαλαρά συνδεδεμένα μέλη και απογοήτευση στα στελέχη της. Στους πρώτους, η Εκκλησία δίνει την εντύπωση ενός γιγάντιου οργανισμού που τον χαρακτηρίζουν συγκεκριμένα μέσα και συγκεχυμένοι σκοποί. (Ποιοί σκοποί εκφράζονται από την τόσο συνηθισμένη σκηνή της Λατρείας κατά την οποία ο ψάλτης, με πολύ χειροπιαστά μέσα, τα μικρόφωνα, βασανίζει την ακοή των πιστών με κάτι που κάποτε αποτελούσε επιστολή του απόστολου Παύλου; Τέτοια στιγμιότυπα είναι ακατανόητα για όσους κατά καιρούς παίρνουν το θάρρος να κάμουν το πρώτο βήμα προς την Εκκλησία). [...]

Τους αφοπλίζει συλλειτουργώντας μαζί τους

Ο Μητροπολίτης  Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης κυρός Ιερόθεος (Τσαντίλης) εκ Πατρών. Ήτο πνευματικό ανάστημα του σύγχρονου Αγίου των Πατρών Γερβασίου του Παρασκευοπούλου.

«Κληρικός παλαιός της περιοχής (της Μητροπόλεώς του) μας έλεγε ότι όσες φορές είχε διαφωνία διοικητική με τους κληρικούς του, τους αφοπλίζει συλλειτουργώντας μαζί τους. Κάθε διοικητική διαφωνία εγένετο παρελθόν, αν και ήτο ανυποχώρητος εις τας αρχάς και το ήθος του.

Μακάρι να είχαμε τέτοια πρότυπα.

Στείλε Θεέ μου, τοιούτους ιεράρχες να ζήσουμε εκκλησιαστικώς καλυτέρας ημέρας.»

Από το fb

Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἅγιος Δημήτριος καί Λυαῖος

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

      Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν,ἐπί Διοκλητιανοῦ, ἀξιωματικός τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ. Ἕδρα του ἦταν ἡ Θεσσαλονίκη. Ὡς χριστιανός προσπαθοῦσε  μέ τρόπο νά ὁδηγεῖ τούς εἰδωλολάτρες στρατιῶτες στό Χριστό. Λέγεται ὅτι κάθε μέρα ὁδηγοῦσε στό Χριστό καί ἕναν στρατιώτη. Αὐτό μαθεύθηκε, καί ὁ Γαλέριος ὁ διοικητής τῆς Θεσσαλονίκης, «ἀντιπρόσωπος» τοῦ Διοκλητιανοῦ, τόν φυλάκισε. Καί ὁ Δημήτριος ἀπό ἐκεῖ στή φυλακή ἔδωσε εὐχή στό μαθητή του Νέστορα νά νικήσει- θανατώσει τόν εἰδωλολάτρη παλαιστή Λυαῖο, καί ὁ Νέστορας  τόν θανάτωσε.

      Ὅμως,  ὁ  Δημήτριος ὡς χριστιανός  θα ἔπρεπε νά ἐμποδίσει τόν Νέστορα  να σκοτώσει τόν Λυαῖο, καί ὄχι νά τοῦ δώσει την εὐχή του. Ἡ ἀπορία μας  θα λυθεῖ ὅταν λάβουμε ὑπόψη μας τήν νίκη τοῦ Δαβίδ ἐπί τοῦ Γολιάθ.

      Οἱ Φιλισταῖοι ἦταν ἐχθροί τῶν Ἰσραηλιτῶν  καί στρατοπέδευσαν ἀπέναντί τους.   Οἱ πρῶτοι πίστευαν σέ εἴδωλα, σέ ψεύτικους θεούς, οἱ δεύτεροι πίστευαν στόν ἕναν ἀληθινό Θεό.

π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Σαν σήμερα, ανήμερα της εορτής του  26 Οκτωβρίου 2013, έφυγε για την αιωνιότητα ένας σπουδαίος ιερέας της Πάτρας, 

ο πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αθανασόπουλος

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εις τον χαρακτήρα του, συγκέντρωνε όπως θα έλεγε ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, για τον Μελέτιο Αντιοχείας τηρουμένων των αναλογιών, «Δαβίδ την πραότητα, Σολομώντος την σύνεσιν, Μωϋσέως την αγαθότητα, Σαμουήλ την ακρίβειαν, Ιωσήφ την σωφροσύνην, Δανιήλ την σοφίαν, Ηλιού τον ζήλον της πίστεως».

Από τους τελευταίους για τους οποίους ο πιστός λαός μπορεί να λέει «ήταν ο δικός μας παπάς» και να εννοεί αυτόν που βρισκόταν στο πλευρό του στα εύκολα μα περισσότερο στα δύσκολα.

Ο καλός μας πατήρ Δημήτριος, ήταν σεμνός, ιεροπρεπής, μετρημένος σε όλα του, ταπεινός, καταδεχτικός με πλούσιες γνώσεις κι εμπειρίες που συζητώντας τις μετέδιδε με μια απλότητα παραδειγματική. Ήταν σταθερός στις αρχές του, αυστηρός στο ήθος, ώστε να εμπνέει σεβασμό. Ως λειτουργός στον Ναό του Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδος Πατρών, ήταν αληθινός μυσταγωγός. Η ώρα της λατρείας και ιδιαίτερα η τέλεση της Θείας Λειτουργίας ήταν προσωπική επικοινωνία με τον Θεό. Ήταν ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος που απεκάλυπταν την ιδιαίτερη σχέση του με το μυστήριο των μυστηρίων που τον διέκρινε και την πνευματικότητα από την οποία ενεφορείτο. Είχε ακρίβεια, ιεροπρέπεια, σεμνότητα, προσοχή, προσήλωση, συναίσθηση ήταν τα εμφανή χαρακτηριστικά του ως λειτουργού του Υψίστου.

Περιμένοντας να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία (προς το χειρότερο; )

 Ένα κείμενο που προάγει τη δειλία, την ηττοπάθεια, την αφιλοπατρία και το ψεύδος, ενώ παράλληλα διακωμωδεί μια κορυφαία εθνική επέτειο, βρίσκεται στο βιβλίο της Ε' Δημοτικού των παιδιών μας!
«Μετά γύρισε (ο μπαμπάς) στη μαμά και της είπε πώς θα τρέξει στην τράπεζα να σηκώσει λεφτά. “Δεν έχουμε δραχμή”, είπε κι έφυγε τρέχοντας στη σκάλα…». Όταν ο «προκομμένος» ο μπαμπάς γύρισε από την τράπεζα απογοητευμένος, γιατί η τράπεζα ήταν κλειστή και δεν μπόρεσε «να σηκώσει λεφτά», πήγαν σ’ ένα υπόγειο, «στης κυρίας Γιαννοπούλου, γιατί το σπίτι της έχει υπόγειο και το λιακωτό της είναι τσιμεντένιο και δεν μπορούν να το τρυπήσουν οι μπόμπες». Και ο μπαμπάς – πρότυπο ήρωα – πήρε στην αγκαλιά του τον αφηγητή, παιδί μικρό, και του είπε: «Άκη, από σήμερα θα γίνεις άντρας». Και ο Άκης, εμπνεόμενος από την «γενναιότητα» του πατέρα του, απάντησε: «Εγώ τότε φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήθελα να γίνω σήμερα άντρας…».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στον Ι. Ναό του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος στη Ρώμη

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, κατά την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ρώμη, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης απευθύνθηκε στην ελληνική και στην ιταλική γλώσσα προς το εκκλησίασμα και αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στην σημερινή εορτή της Συνάξεως πάντων των Αγίων Ιατρών.

“Η εορτή αυτή είναι νέα στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Την καθιέρωσε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά τη διάρκεια της ιδιαιτέρως δύσκολης περιόδου της προσφάτου πανδημίας του κορωνοιού, εορτάσθηκε δε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2021 στον εν Φαναρίω Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Ορίσθηκε να τιμάται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά τις μνήμες των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (17 Οκτωβρίου) και του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά (18 Οκτωβρίου), τον οποίον ο Απόστολος Παύλος ονομάζει «Λουκάν τον ιατρόν τον αγαπητόν» (Κολ. δ´, 14). 

Η πανδημία ταλαιπώρησε ολόκληρη την ανθρωπότητα απ᾽ άκρου εις άκρον της γης, αλλά χτύπησε με ιδιαίτερη σκληρότητα εδώ, στην Ιταλία, η οποία υπήρξε από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης όπου εξαπλώθηκε ο φονικός ιός. Θυμόμαστε τις άδειες πλατείες και τους σιωπηλούς δρόμους, τα γεμάτα νοσοκομεία, τις πόλεις της Λομβαρδίας που πενθούσαν, τους ανθρώπους που έφυγαν από αυτή τη ζωή χωρίς να μπορούν να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους. Τότε, μέσα στον φόβο και στην αβεβαιότητα, οι ιατροί και οι νοσηλευτές στάθηκαν στην πρώτη γραμμή. Πολλοί αρρώστησαν, και αρκετοί θυσίασαν ακόμη και την ίδια τη ζωή τους, παραμένοντας στις επάλξεις του καθήκοντος για να σώσουν τη ζωή των συνανθρώπων τους. Τους θυμόμαστε σήμερα με ιδιαίτερη συγκίνηση και ευγνωμοσύνη και προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών τους.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν; - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

               Στις 28 Οκτωβρίου του 1957 και στην πανηγυρική συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του έπους του ΟΧΙ των Ελλήνων και του θριάμβου τους κατά των ανάνδρων φασιστών εισβολέων, ομιλητής ήταν ο κατά το 1946 Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας και προσωρινός πρωθυπουργός Παναγιώτης Πουλίτσας. Θέμα του ήταν το «Τί ανταπέδωκαν ημίν;» οι σύμμαχοι.

               Μεταξύ των διδαγμάτων, που θα έπρεπε να συναγάγουν οι Έλληνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παν. Πουλίτσας σημείωσε ότι ήταν η μετά τον πόλεμο προς αυτούς διαγωγή των ισχυρών της Γης. Και εξήγησε (Σημ. μεταφορά στην καθομιλουμένη): « Ενώ από της ενάρξεως και καθ΄ όλη τη διάρκειά του εξυμνούσαν μέχρις εβδόμου ουρανού την προβληθείσα αντίσταση και τα περίλαμπρα πολεμικά κατορθώματα της Ελλάδος και ομολογούσαν την από την προβληθείσα αντίστασή Της επελθούσα ευνοϊκή υπέρ τους τροπή του πολέμου, αναγνώριζαν τις βαρύτατες θυσίες Της και με μελιστάλακτους και πομπώδεις λόγους υπόσχονταν την μετά τη λήξη του πολέμου πλήρη ικανοποίηση των δικαίων εθνικών αξιώσεών Της, μετά τον πόλεμο οι ύμνοι εσίγησαν και οι υποσχέσεις λησμονήθηκαν τελείως».

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ

 

Άγιος Δημήτριος ο νικητής - Δημητρίου Τσαντήλα

 

Κήρυγμα του Δημητρίου Τσαντήλα, ομότιμου καθηγητή χειρουργικής της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. και θεολόγου.

Τελέστηκε το Μνημόσυνο στην Χαβαρόβρυση

Η μνήμη μιας θυσίας σε χρόνους δύσκολους

Τιμήθηκε και φέτος η Χαβαρόβρυση

Με συμμετοχή δεκάδων πολιτών από όλη την Ηλεία έγινε το πρωί της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2026 στην θέση Χαβαρόβρυση του Δήμου Ήλιδας η τελετή μνήμης για τους 32 άνδρες του Αποσπάσματος Παπανικολόπουλου, που αποτελεί ένα τραγικό γεγονός της μετακατοχικής περιόδου της Ηλείας. Παρουσία πολλών ιερέων, με επικεφαλής τον Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης π. Φιλάρετο Σπανόπουλο, που μετέφερε και τις ευλογίες του Σεβασμ. Μητροπολίτου κ. Αθανασίου, μαζί με τους εφημερίους Χαβαρίου π. Γ. Ξένο, π. Διονύσιο Ράλλη και π. Δημήτριο Αστερή, αλλά και τον π. Αντώνιο Σκουτέρη τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες.

Επισημάνθηκε και στηλιτεύτηκε από όλους ο βανδαλισμός και η καταστροφή του μαρμάρινου σταυρού που βρισκόταν στο Εικονοστάσι-Ηρώο, ως δείγμα ασέβειας προς την Ιστορία και τις Παραδόσεις του Λαού μας.  Με δικό του χαιρετισμό εκ μέρους των συγγενών των πεσόντων ο κ. Θεόδωρος Παπανικολόπουλος, που για μία ακόμη χρονιά ήρθε από το Αίγιο, ευχαρίστησε όλους τους παρόντες που τιμούν την μνήμη των παλληκαριών που με επικεφαλής τον θείο του, τον 27χρονο τότε Ανθυπολοχαγό Ελευθέριο Παπανικολόπουλο, υπηρετούσαν τον Νόμο και διαφύλασσαν την Ηρεμία της πεδινής Ηλείας,

Ἐκκλησία «σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις»

 Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας διδάσκει ὅτι ἡ Ἐκκλησία «σημαίνεται (=φανερώνεται) ἐν τοῖς μυστηρίοις». «Τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, εἴ τις Ἐκεῖ ὅπου γίνεται ὁλοφάνερη ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου ἰδεῖν δυνηθείη … οὐδὲν ἕτερον ἢ μόνον τὸ Κυριακὸν ὄψεται σῶμα» (Ἐὰν μπορέσει κάποιος νὰ δεῖ τὴν Ἐκκλησία, τίποτα ἄλλο δὲν θὰ δεῖ παρὰ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου).  

Νικολάου Καβάσιλα, Ἑρμηνεία θείας Λειτουργίας, ΛΗ’ (SC 4bis, 230, PG 150, 452- 453).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΟΥΠΕΛ - 85 χρόνια μετά - Εθνική Γιορτή - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

Η Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή» (Γ.Ε.Χ.Α.) τμήμα Αιγίου, διοργανώνει Εκδήλωση - Αφιέρωμα στο Ρούπελ με αφορμή τα 85 χρόνια από την ηρωική μάχη του Ρούπελ και την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 6:30 μ.μ. στην αίθουσα της Γ.Ε.Χ.Α. Αιγίου, Ανδρονοπούλου 26, Αίγιο.

«Και η πενιά σου ψιθυρίζει… Είμαι εδώ...»: Αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Γνήσιος άνθρωπος, αυθόρμητος, λαϊκός. Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το μεγαλύτερο χάρισμα του. Δεν έπαιζε απλώς μπουζούκι. Έπαιζε με την καρδιά του. και ζούσε όπως ακριβώς δημιουργούσε.
 
Μουσικό αφιέρωμα στο Γιώργο Ζαμπέτα, παρουσιάστηκε από τη Μικτή Χορωδία Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Στη διδασκαλία, διεύθυνση, χορωδιακή επεξεργασία και επιμέλεια κειμένων ήταν η μαέστρος Μαρία Κάτσαρη και συνόδευσαν οι Δημήτρης Τσούνης στην αφήγηση και το τραγούδι, Λευτέρης Συμιανάκης στην κιθάρα, Λάμπρος Πανταζόπουλος στο μπουζούκι και η μαέστρος στο πιάνο.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Ένας δημιουργός που συνέδεσε το όνομά του με τη γνήσια λαϊκή ψυχή, το μπουζούκι και το αυθεντικό χιούμορ.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ - Εκδήλωση 28ης Οκτωβρίου

«Μέχρι να έρθει η άνοιξη»

Μια ιστορία αγάπης για την πατρίδα (1939 – 1944)

 

Όταν ο πόλεμος χωρίζει τους ανθρώπους,

η αγάπη γίνεται η πιο δυνατή υπόσχεση επιστροφής.

 

Το Ίδρυμα Πολιτισμού της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Μέχρι να έρθει η άνοιξη», ένα καλλιτεχνικό αφιέρωμα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, που ζωντανεύει στη σκηνή μια εποχή όπου τίποτα δεν ήταν αυτονόητο και κάθε αποχαιρετισμός μπορούσε να είναι ο τελευταίος.
Στα χρόνια του πολέμου, οι ζωές αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή. Οι δρόμοι αδειάζουν, τα σπίτια γεμίζουν αγωνία, τα γράμματα γίνονται πολύτιμα και οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν με την απουσία. Ανάμεσα σε αποχωρισμούς και σιωπηλές προσευχές, γεννιούνται ιστορίες αγάπης, πίστης και προσμονής, ιστορίες ανθρώπων που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανό ό,τι έχει πραγματική αξία.

Μνήμη του Αγίου και Πανενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Θαυματουργού Δημητρίου του Μυροβλύτου (26 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων, εν έτει σϞς’ [296], εκατάγετο δε από την πόλιν Θεσσαλονίκην, ευσεβής ων άνωθεν από τους γονείς του, και διδάσκαλος της εις τον Χριστόν πίστεως. Όταν δε επήγεν εις την Θεσσαλονίκην ο Μαξιμιανός, τότε επιάσθη ο μέγας ούτος Δημήτριος και εβάλθη εις την φυλακήν. Διατί ήτον κατά την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν περιβόητος. Επειδή δε ο βασιλεύς εκαυχάτο δια ένα άνθρωπον, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλε τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρίαν· και επειδή επαρακίνει τους Θεσσαλονικείς να έμβουν εις το στάδιον, και να πολεμήσουν με αυτόν· δια τούτο ένας νέος Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ, επήγεν εις τον Άγιον Δημήτριον ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπεν εις αυτόν. Δούλε του Θεού, θέλω να πολεμήσω με τον Λυαίον. Όθεν παρακάλεσαι τον Κύριον δια λόγου μου. Ο δε Άγιος εσφράγισε το μέτωπον αυτού και είπε. Και τον Λυαίον θέλεις νικήσεις, και δια τον Χριστόν θέλεις μαρτυρήσεις. Όθεν από τον λόγον τούτον του Αγίου, λαβών θάρρος ο Νέστωρ και δύναμιν εις την ψυχήν του, ευθύς επήδησεν εις το στάδιον. Και πολεμήσας με τον Λυαίον, εθανάτωσεν αυτόν. Και ούτω κατέβαλε και την υπερηφάνειαν εκείνου, και το καύχημα του βασιλέως.

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου (26 Οκτωβρίου)

Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλήτου, τιμά σήμερα η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Είναι ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης, της νύμφης του Θερμαϊκού και τιμάται ιδιαίτερα στην Κύπρο μας.
Ο Δημήτριος υπήρξε αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού και για το λόγο αυτό πολλές φορές εικονίζεται στρατιωτικός καβαλάρης, να υποτάσσει ένα μεγαλόσωμο άνδρα: πρόκειται για το Βούλγαρο τσάρο Ιωαννίτζη, ο οποίος ασθένησε και πέθανε, όταν ετοιμαζόταν να επιτεθεί και να καταλάβει τη Θεσσαολονίκη το 13^ο αιώνα.
Γόνος ευλαβούς οικογένειας της Θεσσαλονίκης, διέπρεψε στη μόρφωση, στη στρατιωτική τέχνη, αλλά κυρίως στο ήθος και στην ακεραιότητα του χαρακτήρα. Ως χριστιανός, αναδείχθηκε σε θερμό κήρυκα του Ευαγγελίου, που με το λόγο και το έργο του προσείλκυε τα πλήθη στο Χριστό. Η δράση του προκάλεσε την αντίδραση του Μαξιμιανού Γαλέριου, ο οποίος, το έτος 305 μ.Χ., διέταξε βασανισμό, φυλάκιση και τη θανάτωσή του με λογχισμό. Το σώμα του τάφηκε στον τόπο που βρίσκεται σήμερα ο βυζαντινός Ναός του και από τότε αποτελεί πηγή ιαμάτων για τους πιστούς, αλλά και πηγή Ιερού Μύρου, χάρη στο οποίο ο Άγιος έλαβε την ονομασία Μυροβλήτης.

Η ευλάβεια της Κυριακής… έχει ημερομηνία λήξης!

 

Αχρήστευση χαρισμάτων μας

 

 «Λυποῦμαι γιατὶ ἄφησα νὰ περάσει 

ἕνα πλατὺ ποτάμι 

μέσα ἀπὸ τὰ δάχτυλά μου 

χωρὶς νὰ πιῶ οὔτε μιὰ στάλα»

Γιώργου Σεφέρη

«Μυθιστόρημα, ΙΗ´», Ποιήματα   (Ἀθήνα: Ἴκαρος, 1992), σ. 65.

Η σωτήρια παρουσία

Ἡ Ἔφη στο Μπογιάτι μιλοῦσε μέ ἕνα συμμαθητή της. Ὁ ἀδελφός της τό νόμισε πονηρό, τό εἶπε στη μητέρα της κι αὐτή τήν ἔδειρε..

Ἀποφάσισε να αὐτοκτονήση...

Ο πατέρας της τήν πῆρε να ποτίσουν κι αὐτή πῆρε μαζί της γεωργικό φάρμακο. Σε ἕνα σημεῖο στο χωράφι «ἦταν ἀθέατη. Κανείς δέν ὑπῆρχε γύρω της. 

Ο πατέρας αρκετά μέτρα μακρυά κι ἐκείνη τρέμοντας ἔβαλε το χέρι στην τσέπη.

Ἐκείνη ἀκριβῶς τή στιγμή ἀκούει βήματα. Δέν πρόλαβε να κουνηθῆ καί ἐμφανίζεται μπροστά της κάποιος ἄγνωστος ἱερέας. 

Τή χαιρετᾶ καί τῆς λέει:

—Ἔφη μου, ξέρεις πόσο ὡραῖος εἶναι ὁ Παράδεισος. Φῶς, χαρά, ἀγαλλίασι. 

Ὁ Χριστός εἶναι ὅλος φῶς καί σκορπᾶ τή χαρά καί τήν ἀγαλλίασι σέ ὅλους. Μας περιμένει στή ἄλλη ζωή, γιά νά μᾶς χαρίση τόν Παράδεισο. Ὑπάρχει, ὅμως, καί ἡ κόλασι, πού εἶναι ὅλο σκοτάδι, λύπη, στενοχώρια, αγωνία, κατάθλιψι.

Η εποχή που δεν χειροκροτεί τη χλιδή - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

  Η εποχή που δεν χειροκροτεί τη χλιδή

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Υπάρχει μία λεπτή αλλά ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο να κατέχεις μια σημαντική θέση και στο να είσαι πραγματικά σημαντικός. Η πρώτη σού απονέμεται. Το δεύτερο κερδίζεται

Υπήρχαν εποχές όπου η χλιδή προκαλούσε θαυμασμό. Πολυτελείς κατοικίες, εντυπωσιακές δεξιώσεις, ακριβά ενδύματα και φωτογραφίες από κοσμικές συγκεντρώσεις αποτελούσαν τα απαραίτητα εξαρτήματα μιας ζωής που πολλοί ονειρεύονταν και ελάχιστοι μπορούσαν να αποκτήσουν. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Όχι επειδή οι άνθρωποι έπαψαν να αγαπούν την άνεση ή να επιθυμούν μια καλύτερη ζωή. Αλλά επειδή η καθημερινότητα έγινε τόσο δύσκολη, ώστε η προκλητική επίδειξη πλούτου συχνά προκαλεί περισσότερο θυμό παρά θαυμασμό.

Ιδιαίτερα όταν προέρχεται από πρόσωπα που κατέχουν δημόσια αξιώματα. Οι πρόσφατες εικόνες πολυτελών εκδηλώσεων και κοινωνικών δραστηριοτήτων, που συνδέθηκαν με διπλωματική εκπροσώπηση, επανέφεραν μια παλιά συζήτηση. Μέχρι πού φτάνει το δικαίωμα στην προσωπική προβολή και από πού αρχίζει η υποχρέωση δημόσιας διακριτικότητας;

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΛΕΒΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Βαρθολομαίος ο Οικουμενικός Πατριάρχης. ΕΡΤ, 22.10.2026

 

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ ΝΕΟ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Νέο Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στα βαθιά πνευματικά μηνύματα της ευαγγελικής περικοπής, υπογραμμίζοντας τη λυτρωτική δύναμη της παρουσίας του Χριστού στη ζωή του ανθρώπου. Μεταξύ άλλων, ανέφερε:
«Ευσεβείς μου αδελφοί, το σημερινό Άγιο Ευαγγέλιο μάς παρουσιάζει τον Κύριό μας Ιησού Χριστό να συναντά έναν άνθρωπο κυριευμένο από σκοτεινές δυνάμεις, απομονωμένο από την κοινωνία των ανθρώπων και βυθισμένο σε μια οδυνηρή κατάσταση πνευματικής και ψυχικής δοκιμασίας.

Ζούσε στα μνήματα, μακριά από την κοινωνία και τη χαρά της ζωής, φανερώνοντας τι σημαίνει ο άνθρωπος να στερείται την ειρήνη, την κοινωνία με τον Θεό και να ευρίσκεται υπό την εξουσία του πειρασμού.

Πολυαρχιερατικό συλλείτουργο στο Ρέθυμνο για την Παναγία Σουμελά

Με την ευκαιρία της ελεύσεως της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου

25 Οκτωβρίου 2026

 
Το πρωί της Κυριακής, 25ης Οκτωβρίου 2026, τελέσθηκε, στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης, Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, με την ευκαιρία της ευλογητής ελεύσεως της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, προκειμένου να συμπανηγυρίσουν με τους Αγίους Τέσσερις Μάρτυρες.
 
Κατά τον Όρθρο χοροστάτησε, της Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε και τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου και του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Πρόδρομος ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς για τη συμμετοχή τους στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και ιδιαιτέρως τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, ο οποίος κόμισε την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά και τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας.

Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!» - Κ.Π.

Θέμα: «…νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί!»

Κ.Π.

Σὰν τρεμουλιασμένο σπουργιτάκι χωμένο στὴν ἀγκαλιὰ τῆς νοσηλεύτριας, ἔκλαιγε μὲ λυγμοὺς ἕνα δεκάχρονο ἀγοράκι. «Καλύτερα νὰ εἶχα γεννηθεῖ σκυλί, καλύτερα νὰ ἤμουνα σκυλί…» ἔλεγε καὶ ξαναέλεγε… Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὶς δεκάδες παιδιά, ἐκεῖνα τὰ κακοποιημένα, τὰ δυστυχισμένα, τὰ «ἀδέσποτα», τά… «παρκαρισμένα» στὰ Νοσοκομεῖα μας, γιὰ νὰ καταλήξει ἔπειτα σὲ κάποια Δομὴ καὶ ἀργότερα, ἂν εἶναι τυχερὸ, σὲ ἀνάδοχη ἢ κανονικὴ οἰκογένεια. Τί πονεμένο αὐτὸ τὸ ταξίδι του στὰ ἀθῶα, παιδικά του χρόνια. Πῶς τὸ κακομεταχειρίστηκαν οἱ ἴδιοι του οἱ γονεῖς, ἀλλά καί τὰ ξένα χέρια, καὶ βρίσκεται ἔρμο, χωρὶς οἰκογένεια, ἀραγμένο σὰν χαλασμένο αὐτοκίνητο σὲ ἀφιλόξενη μάντρα! Φρικτὴ ἡ εἰκόνα γιὰ πολλὰ παιδιὰ στὸν τόπο μας, ποὺ δυστυχῶς ἀφανίζεται ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος.

 Τὰ παιδιὰ μας ἀνελέητα κακοποιημένα ἀλλὰ τὰ σκυλιὰ μας ὑπερβολικὰ φροντισμένα. Γέμισαν τὰ σαλόνια μας, τὰ αὐτοκίνητά μας, οἱ ἀγκαλιές μας, οἱ βόλτες μέ… σκυλιά. Σύλλογοι ἐπὶ Συλλόγων, Νομοθεσίες γιὰ τὴν προστασία τῶν ζώων. Τί πολιτισμένος λαὸς εἴμαστε! Καὶ τροφές, φάρμακα, καλλυντικὰ γι αὐτά! Καὶ κτηνιατρεῖα καὶ ψυχολόγοι καὶ μπουτὶκ καὶ ξενοδοχεῖα καὶ υἱοθεσίες γιὰ τὰ ζῶα. Μεγάλη ἡ προβολὴ καὶ ἡ φροντίδα τους. Πολλὴ ἡ ἀγάπη, πού ξοδεύουμε γι αὐτά…! Εἶναι τῆς μόδας πιά, εὐχάριστη καὶ εὔκολη παρέα τὰ «ζωντανά». Ἔχουν εὐθύνες διατροφῆς μόνο, ὄχι δυσκολίες ἀνατροφῆς ὅπως τὰ παιδιά…!