Ανάμεσα σε… ΔΕΝ και σε… ΠΡΕΠΕΙ!
π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
μερών του… «ΕΝΟΣ ανθρώπινου κουτιού»!
Κατασκήνωση φοιτητών του Συλλόγου
Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος της Θεσσαλονίκης
Φίλυρο Θεσσαλονίκης, 11.7.2026
Α. Ένα σκανδαλιστικό περιστατικό
Ένας όμορφος σωματοψυχικά νεαρός, απορρίπτει την
πρόταση των ειδωλολατρών να αρνηθεί τον Χριστό… γιατί αλλιώς θα χάσει την όμορφη ζωή του! Η
απόφασή του μοιάζει ενέργεια ακατανόητη ακόμα και τότε. Η σωματική ρώμη και η
ευεξία ήταν και είναι συνθήκες εξασφάλισης ευτυχίας, γιατί και τότε και τώρα,
οι άνθρωποι συγχέουμε την ηδονή με την ευτυχία. Μάλλον τα ταυτίζουμε. Φυσικά δεν ισχύει
κάτι τέτοιο αλλά μέχρι ο άνθρωπος να το συνειδητοποιήσει βουλιάζει σε αυταπάτες
που του γεννούν εξαρτήσεις και αρχίζει ένας στροβιλώδης φαύλος κύκλος.
Ο νεαρός όπως είπαμε ήταν σωματοψυχικά όμορφος, με μια ομορφιά όμως, που δεν εξαντλούνταν στα φαινόμενα. Μια ομορφιά που είχε απαίτηση την μονιμότητα, ανεξαρτήτως των βιολογικών φάσεων. Μια ομορφιά που ήξερε ότι αξία έχει, όχι η αγάπη της ομορφιάς, αλλά η ομορφιά της αγάπης. Αυτός αγαπούσε την ομορφιά την Μόνιμη. Την ομορφιά της Αγάπης. Τον Χριστό!!
Η σταθερότητά του στα βασανιστήρια κυριολεκτικώς οδήγησε τους βασανιστές του σε μια… λουσιφεριανή σκέψη! Τον γύμνωσαν πάνω σε ένα κρεβάτι και ανέλαβε μια δύστυχη πόρνη να «ενεργοποιήσει» τα βιολογικά αντανακλαστικά του, ώστε και ακουσίως να αμαρτήσει. Ο νεαρός μάρτυς ήξερε ότι τα πάθη είναι άλογα, χωρίς λογική. Ήξερε ότι έπρεπε να γίνει … ηνίοχος της σωματικής του κατάστασης. Ήξερε ότι η ηδονή και αβουλήτως… έχει συνεπαγωγές, που αναστέλλονται και αναστρέφονται μόνον με την οδύνη.













.jpg)






















.jpg)
.jpg)










.jpg)
