ΕΥΧΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

ΕΥΧΗ  ΠΡΟ  ΤΗΣ  ΘΕΙΑΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 
Πῶς νὰ ἀνοίξω, Κύριε, τὸ ῤυπαρόν μου στόμα,
νὰ μεταλάβω τὸ σεπτὸν καὶ Ἅγιόν σου σῶμα ;
Ὁποῖον μέλλει νὰ δεχθῇ ἡ ταπεινὴ ψυχή μου ;
Τὸν Βασιλέα τοῦ παντὸς καὶ μόνον ποιητήν μου.
 
Ἡ καταδίκη τρομερὰ καὶ φοβερὰ ἡ κρίσις,
ὅταν ἀναξίως προσπαθῇς, ψυχή, νὰ κοινωνήσῃς.
Κλαῦσε, λοιπόν, καὶ θρήνησε διὰ τὰ ἐγκλήματά σου,
μὲ πόνον ἐξομολογοῦ τὰ ἁμαρτήματά σου.
Πρόσπεσον τοῦ Δεσπότου σου καὶ ζήτησον, ἀθλία,
ἔλεος καὶ συγχώρησιν καὶ φώτισιν ἁγία.

Κύριε… όταν χάνομαι και δεν ξέρω τι να Σου ζητήσω

 

Κύριε…

όταν χάνομαι και δεν ξέρω τι να Σου ζητήσω

Εσύ που βλέπεις βαθιά μέσα μου,

άκουσε την καρδιά μου…

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Κύριε, δός μου καρδιά νά διαλογίζεται τά δικά Σου, - Ἃγιος Αὐγουστῖνος

 

Κύριε, δός μου καρδιά νά διαλογίζεται τά δικά Σου, 

διάνοια νά Σέ ἀγαπάει, 

μνήμη νά Σέ ἀναπολεῖ, 

νοῦ νά Σέ ἐννοεῖ, 

λόγο νά Σέ ἀκολουθεῖ 

καί νά Σέ ἀγαπάει.

Ἃγιος Αὐγουστῖνος

Προσευχή για τους «μοναχούς»-ιερείς

 

Προσευχή για τους «μοναχούς»-ιερείς

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Κύριε Ιησού,
Καλέ μας Ποιμένα και συνοδοιπόρε,
εμπιστευόμαστε σήμερα στα χέρια Σου όλους τους ιερείς,
και ιδιαίτερα όσους περνούν στιγμές κρίσης,
που η μοναξιά βαραίνει τους ώμους τους,
που η αμφιβολία θολώνει την καρδιά τους
και η εξάντληση φαντάζει ισχυρότερη από την ελπίδα.
Εσύ που γνωρίζεις τους αγώνες και τις πληγές τους,
αναζωπύρωσε μέσα τους τη βεβαιότητα για την άνευ όρων αγάπη Σου.
Κάνε να νιώσουν ότι δεν είναι απλώς υπάλληλοι ούτε μοναχικοί ήρωες,
αλλά γιοι αγαπημένοι, μαθητές ταπεινοί και πολύτιμοι,
και ποιμένες στηριγμένοι στην προσευχή των δικών τους ανθρώπων.

25 Μαρτίου 1821

25 Μαρτίου 1821

Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ τὰ σύμπαντα τῷ σῷ κράτει συνέχων καὶ τῇ θείᾳ σου καὶ πανσθενεῖ βουλῇ κυβερνῶν τὸν κόσμον· ὁ ἑκάστῳ ἔθνει τὰς ἰδίας ὁροθεσίας θέμενος, τὸ δὲ εὐσεβὲς ἡμῶν ἔθνος ἐξαιρέτως εὐεργετήσας, τὴν ἐπίγνωσιν τῆς σῆς ἀληθείας αὐτῷ χαρισάμενος, καὶ πρὸς τὸ φῶς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καθοδηγήσας, ἐξ αὐτοῦ δὲ μεγάλους τῇ Ἐκκλησίᾳ πατέρας καὶ διδασκάλους ἀναδείξας, καὶ εἰς ἐλεύθερον αὖθις βίον ἐξαναστήσας· αὐτὸς Πανάγιε Δέσποτα, πρόσδεξαι τὰς εὐχαριστηρίους ἡμῶν δεήσεις ἐπὶ τῇ ἀπελευθερώσει καὶ παλιγγενεσίᾳ τοῦ ἡμετέρου ἔθνους, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν ἐν πίστει δεομένων σου ἐκτενῶς.

Καὶ τὰς μὲν ψυχὰς τῶν ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος ἡρωϊκῶς ἀγωνισαμένων καὶ ἐνδόξως ἐν τοῖς ἱεροῖς ἡμῶν ἀγῶσι πεσόντων, ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ κακουχίᾳ ἀποθανόντων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν μετὰ τῶν ἀπ ̓ αἰῶνός σοι εὐαρεστησάντων ἀνάπαυσον· ἡμᾶς δὲ πάντας, ὁ ὑπερασπιστὴς τῶν σωτηρίων ἡμῶν, ἀξίους τῆς ἐλευθερίας ἀνάδειξον, ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ διατήρησον, καὶ εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν καὶ σοὶ εὐάρεστον καθοδήγησον. Τοὺς πιστοὺς ἄρχοντας ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ διατήρησον, καὶ λάλησον ἀγαθὰ ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας σου καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ σου.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΕΙΩΜΟ

 ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΕΙΩΜΟ

Εμπνευσμένη από τα λόγια του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ για την ειρήνη, στο μήνυμά του για τα 800 χρόνια από την εκδημία του Αγίου Φραγκίσκου

________________________________________

Θεέ Παντοδύναμε και Ελεήμονα,
Πατέρα της ζωής και Αιώνιε Ποιμένα,
χάρισέ μας την ειρήνη Σου,
την πρώτη και την ύστατη λέξη της αγάπης Σου.
Μια ειρήνη που πηγάζει από την καρδιά Σου,
όχι εύθραυστη ούτε οπλισμένη,
αλλά άοπλη και αφοπλιστική,
ικανή να διαπερνά κλειστές πόρτες,
κρυμμένους φόβους, τις νύχτες του κόσμου.
Ας κατέβει σαν δροσιά στις καρδιές μας
και ας φτάσει στα σπίτια, στους λαούς, στα έθνη,
αγκαλιάζοντας ολόκληρη τη γη.

Με την άπειρη φιλανθρωπία σου, Χριστέ ο Θεός,

 

 Με την άπειρη φιλανθρωπία σου,

Χριστέ ο Θεός,

αξίωσέ μας να ακούσουμε την ποθητή φωνή σου

και συναρίθμησέ μας

με τα πρόβατα στα δεξιά σου και ελέησέ μας.

Αμήν.

“Te Deum Laudamus” “Σε, Κύριε, υμνούμε” Προσευχή Αγ. Αμβροσίου, επισκόπου Μιλάνου

   

  “Te Deum Laudamus”

“Σε, Κύριε, υμνούμε”

Προσευχή Αγ. Αμβροσίου, επισκόπου Μιλάνου, 339-397

I. Δόξα σοι, Αγία Τριάς.
Σε δοξάζουμε, Θεέ· σε ομολογούμε Κύριο μας,
όλη η γη σε λατρεύει, Σε τον αιώνιο Πατέρα.
Σε σένα όλοι οι άγγελοι ψάλλουν διαρκώς· οι ουρανοί και όλες οι δυνάμεις, που βρίσκονται σ’ αυτούς.
Σε σένα τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ μονίμως ψάλλουν· 

Άγιος, Άγιος, Άγιος, Κύριε, Σαβαώθ·
Ο ουρανός και η γη είναι πλήρεις από τη Μεγαλειότητα της Δόξας Σου.
Η ένδοξη ομάδα των Αποστόλων, Σε δοξάζει.
Η ευσεβής κοινωνία των Προφητών, Σε δοξάζει.
Ο ευγενής στρατός των Μαρτύρων, Σε δοξάζει.
Η αγία Εκκλησία σε όλο τον κόσμο Σε αναγνωρίζει·
Τον Πατέρα, μιας απερινόητης Μεγαλειότητας·
Τον ένδοξο, αληθινό και μονογενή Υιό Σου·
Μαζί με το Άγιο Πνεύμα: τον Παράκλητο.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟΝ - Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς

 ΕΙΣ  ΤΟΝ  ΦΥΛΑΚΑ  ΑΓΓΕΛΟΝ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 

Ὦ Ἄγγελε πανάγιε, Προστάτα καὶ φρουρέ μου,

ῥύστα(=σωτήρα) καὶ ἀντιλῆπτορ μου, θεῖε χειραγωγέ μου.

 

Ἀπάλλαξόν με δέομαι, ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν μου,

ἐκ τῶν κακῶν μου ἕξεων (=συνηθειῶν), καὶ ἐπιθυμιῶν μου.

 

Κατεύθυνον σοῦ δέομαι, τὰ διαβήματά μου,

ἁγίασον τὰς σκέψεις μου, καὶ τὰ νοήματά μου.

 

Κυβέρνησον, προστάτευσον, καὶ διαφύλαξόν με,

Καὶ εἰς λιμένα εὔδιον(=γαλήνιον), φρουρέ μου (κατ)εὔθυνόν με.

Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν

28 Οκτωβρίου 1940:

«Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι καὶ αὖθις ἐπὶ τὴν εὔσημον ταύτην ἡμέραν ἤγαγες ἡμᾶς, ἐπινίκιον ᾠδὴν σοὶ ἀναμέλψαι τῷ εὐεργέτῃ καὶ σωτῆρι ἡμῶν.

Ἰδοὺ γὰρ οἱ Ἄρχοντες ἡμῶν καὶ πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ ἐπὶ ταὐτὸ συναχθέντες ἀνάμνησιν ἐπιτελοῦμεν ἔργου θαυμαστοῦ καὶ μεγάλου, ὃ ἡ δεξιά σου εἰργάσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, εἰς ἔνδειξιν, ὅτι ἡμέρα Κυρίου ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἡμέρα πτώσεως ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον· τοὺς γὰρ ἐνδόξους συνετάραξας μετὰ ἰσχύος καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τῇ ὕβρει συνέτριψας μετὰ δυνάμεως.

Διὰ τοῦτο, Κύριε, σήμερον τῆς αἰνέσεώς σου πλήρης ἡμῶν πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐγνωμοσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει βοῶμέν σοι· Τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισον ἡμῖν καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξον ἡμᾶς, νομοθέτησον ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησον πάντας, τοὺς Ἄρχοντας καὶ τὸν Λαόν, ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ὅτι πολλοὶ κυκλόθεν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν καὶ μακάριος ὁ λαός, οὗ ἐστι βοηθὸς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ.

Γέμισε τὴν ψυχή μας εὐγνωμοσύνη

 Γέμισε τὴν ψυχή μας εὐγνωμοσύνη

Κύριε, παρὰ τὶς ἀγωνίες, τὶς δοκιμασίες ποὺ μᾶς βαραίνουν, πόσο ὡραία, πόσο γλυκειά, πόσο δυνατὴ εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ μᾶς χαρίζεις! Πόσο θαυμαστὴ εἶναι ἡ φύση ποὺ Ἐσὺ δημιούργησες! Πόσο μεγαλεῖο κρύβει τὸ ἄπειρο σύμπαν ποὺ Ἐσὺ στερέωσες! Πόση σοφία ἀποκαλύπτει τὸ ἔργο τῶν χειρῶν Σου, ὁ ἄνθρωπος, ποὺ παρὰ τὶς ἀδυναμίες του ὅμως ἔχει καὶ τόσες ὄμορ φες στιγμὲς ποὺ ξέρει νὰ ἀγαπᾶ! Πόση παρηγοριὰ καὶ πόση δύναμη μᾶς δίνει ἡ ἀγάπη Σου αὐτή! Ἡ πατρική σου στοργὴ τόσο μεγάλη θερμαίνει τὴν καρδιά μας καὶ ὑγραίνει τὰ μάτια μας ἀπὸ εὐγνωμοσύνη.

Ἐσὺ μᾶς δίνεις τὴ δυνατότητα νὰ παρατηροῦμε, νὰ ἀκοῦμε, νὰ θαυμάζουμε, νὰ ἐργαζόμαστε, νὰ ἀγαπᾶμε, νὰ ὑποφέρουμε καρτερικά. Ἐσὺ ὅταν πέφτουμε, ἁπλώ νεις τὸ πατρικό Σου χέρι γιὰ νὰ μᾶς σηκώσεις καὶ μᾶς δίνεις τὴ δύναμη νὰ συνεχίσουμε νικηφόρα τὸν ἀγῶνα μας.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ τοῦ Ἁγίου Ἱερέως ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γκαγκαστάθη)

 
 ΠΡΟΣΕΥΧΗ 

τοῦ νεοκαταταχθέντος Ἁγίου Ἱερέως ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
(Γκαγκαστάθη), ἐκ Τρικάλων (+1975), ποὺ τὴν ἐπρόφερε μετ’ εὐλαβείας καθημερινῶς.

Ὁ Θεός, ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν, ὁ Ποιμὴν ὁ καλός, ὁ δοὺς τὴν ψυχὴν λύτρον ὑπὲρ τῶν λογικῶν Σου προβάτων, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι αὐτόν, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυεύσπλαχνος, ὁ συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος, ὁ ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος, ὁ δοὺς ἡμῖν μετάνοιαν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, συγχώρησον ἡμῖν ὅσα Σοι ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας μέχρι σήμερον ἡμάρτομεν ἐν λόγῳ, ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν νῷ καὶ διανοίᾳ, ἑκουσίως καὶ ἀκουσίως.

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ δώσε μας τα μάτια σου να βλέπουμε

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ δώσε μας τα μάτια σου να βλέπουμε τα πράγματα, εσύ που κρατάς τα μάτια μας στα χέρια σου. Κάνε μας ικανούς να προ-παρασκευαζόμαστε όπως εσύ για τη συνάντηση μας με το Χριστό. Στείλε στους γονείς την αγαθότητα του πατέρα σου Αγάθωνα και την πολιτεία της μητέρας σου Πολιτείας ώστε να μεγαλώνουν τα παιδιά τους όπως εσένα εκείνοι. Γιατί αλλιώς η πορεία τους (μας) είναι βεβαία: αναρίθμητοι έμποροι των Εθνών -Μάρκοι Αυρήλιοι- περιμένουν την κεφαλή τους επί πίνακι στη σύγχρονη Βαβυλώνα, μεταμοντέρνα Ρώμη!

π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Μνήσθητι Κύριε τῶν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων

«Μνήσθητι Κύριε τῶν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων πάππων, προπάππων, γονέων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, τέκνων, συγγενῶν, φίλων, διδασκάλων καί ἀναδόχων ἡμῶν ἐν τῇ πίστει καί πάντων τῶν ἐν εὐσεβείᾳ καί πίστει τελειωθέντων, καί συγχώρησον αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καί ἀκούσιον, ἐν λόγῳ, ἤ ἔργῳ, ἤ κατά διάνοιαν πλημμεληθέν ὑπ' αὐτῆς.

Καί κατασκήνωσον αὐτούς ἐν τῇ θείᾳ μακαριότητί Σου, ἐν τόποις φωτεινοῖς, ἐν τόποις χλοεροῖς, ἐν τόποις ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα λύπη, πᾶσα ὀδύνη, καί στεναγμός, ὅπου ἡ ἐπισκοπή τοῦ προσώπου Σου εὐφραίνει πάντας τούς ἀπ' αἰῶνος Ἁγίους σου.

Θεέ μου, Σε παρακαλώ

 

Προσευχὴ στὸν Κύριο - Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

 Προσευχὴ στὸν Κύριο

Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

 
Ὦ παντελεήμονα Κύριε, κατέβα, ταπεινώσου ἐντὸς τῆς καρδιᾶς μου, τῆς ψυχῆς μου, τοῦ σώματός μου, ποὺ εἶναι ἅδης. Ἀλλὰ Σὺ καὶ στὸν ἅδη κατῆλθες καὶ πάλι ἔμεινες Θεός. Ἔλα στὴν κόλαση γιὰ νὰ τὴν μεταβάλεις σὲ παράδεισο.
Διότι, ὅπου εἶσαι Σύ, ἤδη ἐκεῖ εἶναι ὁ Παράδεισος, καὶ ὁ ἄνθρωπος χάρη σὲ Σένα ἤδη εἶναι ἄγγελος. Ἐσὺ ποὺ εἶσαι “ὁ πανταχοῦ παρών”, δὲν εἶσαι μέσα μου ἐξ’ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας μου. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο δὲν Σὲ ἀκούω, δὲν Σὲ βλέπω, δὲν Σὲ κατανοῶ.
Ὅλη ἡ πεπτωκυία φύση προσπίπτει ἐνώπιόν Σου μὲ μιὰ σπαρακτικὴ κραυγή : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ! Ὁ πόνος μας μαζεύει ὅλον τὸν ἀνθρώπινο λόγο σὲ μία προσευχητικὴ βοή : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ !

Η Διακαινήσιμος Εβδομάδα - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος (Πασχάλιος Ἡμερονύκτιος Ἀκολουθία)

Με την ονομασία Διακαινήσιμος ή Διακαινήσιμος εβδομάδα, ή Εβδομάδα Διακαινησίμου (επίσημα: Διακαινήσιμος εβδομάς), ονομάζεται κατά το Χριστιανικό εορτολόγιο η εβδομάδα που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και λήγει την αμέσως επόμενη, την Κυριακή του Θωμά.

Η ονομασία της οφείλεται στο γεγονός ότι κατά τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα βαπτιζόταν ομαδικά οι κατηχούμενοι οπότε και άρχιζε η πνευματική ανακαίνισή τους. Σε ένδειξη αυτής της ανακαίνισης και ταυτόχρονα αναγέννησης και «πνευματικής καθαρότητας οι νεοβαπτισμένοι έφεραν καθ΄ όλην αυτή την εβδομάδα λευκά ενδύματα, εξ ου και αποκαλούμενη «λευκή εβδομάδα». Ο Αυγουστίνος χαρακτηρίζει επίσης την ίδια εβδομάδα ως «οκτώ ημέρες των νεοφύτων» (ή νεοβαπτισθέντων ή και νεοφωτίστων).

Κατά την Διακαινήσιμο εβδομάδα επιτρέπεται η κατάλυση πάντων, ενώ κατά τους παλαιότερους χρόνους ολόκληρη η εβδομάδα αυτή χαρακτηριζόταν αργία από κάθε εργασία (κανόνας Νικηφόρου του Ομολογητού). Οι επτά ημέρες της «Διακαινησίμου εβδομάδας» θεωρούνται ως «μία» ημέρα», όπως η Κυριακή του Πάσχα.

Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ τὰ σύμπαντα τῷ σῷ κράτει συνέχων

 

25 Μαρτίου 1821

Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ τὰ σύμπαντα τῷ σῷ κράτει συνέχων καὶ τῇ θείᾳ σου καὶ πανσθενεῖ βουλῇ κυβερνῶν τὸν κόσμον· ὁ ἑκάστῳ ἔθνει τὰς ἰδίας ὁροθεσίας θέμενος, τὸ δὲ εὐσεβὲς ἡμῶν ἔθνος ἐξαιρέτως εὐεργετήσας, τὴν ἐπίγνωσιν τῆς σῆς ἀληθείας αὐτῷ χαρισάμενος, καὶ πρὸς τὸ φῶς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καθοδηγήσας, ἐξ αὐτοῦ δὲ μεγάλους τῇ Ἐκκλησίᾳ πατέρας καὶ διδασκάλους ἀναδείξας, καὶ εἰς ἐλεύθερον αὖθις βίον ἐξαναστήσας· αὐτὸς Πανάγιε Δέσποτα, πρόσδεξαι τὰς εὐχαριστηρίους ἡμῶν δεήσεις ἐπὶ τῇ ἀπελευθερώσει καὶ παλιγγενεσίᾳ τοῦ ἡμετέρου ἔθνους, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν ἐν πίστει δεομένων σου ἐκτενῶς.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ

 

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ

Ένα παλαιό εργαλείο, είμαι στα χέρια Σου, Κύριε!
Δεν έχω δυνατότητες για πολλά πράγματα!
Εργάζομαι, σιγά-σιγά στο ρελαντί,
γιατί συχνά χρειάζεται να ξεκουράζομαι!

Παρ’ όλα αυτά είμαι στη διάθεσή Σου
και διαπιστώνω ότι με χρειάζεσαι!
Το ξέρεις, ότι βράδυ πρωί είμαι στα χέρια Σου.

Μπορώ ακόμα να Σ ‘ εξυπηρετώ.
Με χρειάζεσαι για κάποιο σκοπό,
που εγώ δεν τον γνωρίζω.
Εσύ δώσε μου θάρρος και δύναμη, είμαι στα χέρια σου.

Γέμισε τὴν ψυχή μας ἀπὸ εὐγνωμοσύνη σὲ Σένα

 Κύριε, παρὰ τὶς ἀγωνίες, τὶς δοκιμασίες ποὺ μᾶς βαραίνουν, πόσο ὡραία, πόσο γλυκειά, πόσο δυνατὴ εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ μᾶς χαρίζεις! Πόσο θαυμαστὴ εἶναι ἡ φύση ποὺ Ἐσὺ δημιούργησες! Πόσο μεγαλεῖο κρύβει τὸ ἄπειρο σύμπαν ποὺ Ἐσὺ στερέωσες! Πόση σοφία ἀποκαλύπτει τὸ ἔργο τῶν χειρῶν Σου, ὁ ἄνθρωπος, ποὺ παρὰ τὶς ἀδυναμίες του ὅμως ἔχει καὶ τόσες ὄμορ φες στιγμὲς ποὺ ξέρει νὰ ἀγαπᾶ! Πόση παρηγοριὰ καὶ πόση δύναμη μᾶς δίνει ἡ ἀγάπη Σου αὐτή! Ἡ πατρική σου στοργὴ τόσο μεγάλη θερμαίνει τὴν καρδιά μας καὶ ὑγραίνει τὰ μάτια μας ἀπὸ εὐγνωμοσύνη. Ἐσὺ μᾶς δίνεις τὴ δυνατότητα νὰ παρατηροῦμε, νὰ ἀκοῦμε, νὰ θαυμάζουμε, νὰ ἐργαζόμαστε, νὰ ἀγαπᾶμε, νὰ ὑποφέρουμε καρτερικά. Ἐσὺ ὅταν πέφτουμε, ἁπλώ νεις τὸ πατρικό Σου χέρι γιὰ νὰ μᾶς σηκώσεις καὶ μᾶς δίνεις τὴ δύναμη νὰ συνεχίσουμε νικηφόρα τὸν ἀγῶνα μας.