Η σωτήρια αγκαλιά 31 χρόνια μετά

Τον Οκτώβριο του 1995, δύο αδελφές γεννήθηκαν σχεδόν δώδεκα εβδομάδες πρόωρα στο Γούστερ της Μασαχουσέτης. Ονομάζονταν Κάιρι και Μπριέλ Τζάκσον.
Ήταν τόσο μικροσκοπικές, ώστε η καθεμία ζύγιζε μόλις ένα κιλό. Τοποθετήθηκαν σε ξεχωριστές θερμοκοιτίδες, όπως συνηθιζόταν τότε σε πολλά νοσοκομεία, με στόχο τη μείωση του κινδύνου λοιμώξεων και την καλύτερη παρακολούθησή τους.
Η Κάιρι άρχισε σταδιακά να δυναμώνει. Η Μπριέλ, όμως, δυσκολευόταν να αναπνεύσει, δεν έπαιρνε βάρος και η κατάστασή της ανησυχούσε ολοένα και περισσότερο την ιατρική ομάδα.
Στις 12 Νοεμβρίου η κατάστασή της έγινε κρίσιμη. Έκλαιγε ασταμάτητα, τα επίπεδα του οξυγόνου της έπεσαν, το δέρμα της άρχισε να μελανιάζει και ο καρδιακός της ρυθμός ανέβηκε επικίνδυνα. Η νοσοκόμα Γκέιλ Κάσπαριαν δοκίμασε κάθε καθιερωμένη μέθοδο για να την ηρεμήσει, όμως τίποτα δεν έφερνε αποτέλεσμα.
Τότε θυμήθηκε μια πρακτική που εφαρμοζόταν ήδη σε ορισμένες ευρωπαϊκές μονάδες νεογνών: να τοποθετούνται μαζί τα πρόωρα δίδυμα, ώστε να διατηρούν τη σωματική επαφή που είχαν μέσα στη μήτρα.

«Το πρόβλημα της εξατομίκευσης: Θωμάς Ακινάτης vs Δουνς Σκώτος» Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

 

«Το πρόβλημα της εξατομίκευσης: Θωμάς Ακινάτης vs Δουνς Σκώτος»

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Η ταινία «Άγιος Παΐσιος – Οι ωραιότερες στιγμές» διαθέσιμη στην Pemptousia TV

Η ταινία «Άγιος Παΐσιος – Οι ωραιότερες στιγμές» διαθέσιμη στην Pemptousia TV

Διαθέσιμη αποκλειστικά μέσω της υπηρεσίας on demand της Pemptousia.TV στην κατηγορία «Ταινίες», είναι η ταινία «Άγιος Παΐσιος – Οι ωραιότερες στιγμές», η οποία συγκίνησε και καθήλωσε το κοινό στην Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό.

Οι πιο συγκινητικές, φωτεινές και αξέχαστες στιγμές από τη σειρά που άγγιξε εκατομμύρια τηλεθεατές. Μια ξεχωριστή τηλεοπτική προβολή γεμάτη πίστη, αγάπη, ταπείνωση και ελπίδα, μέσα από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του Αγίου Παϊσίου.

Ξεχασμένη, θανάσιμη ἁμαρτία... - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ξεχασμένη, θανάσιμη ἁμαρτία...

 

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

 
Ὑπάρχει  μιά ἁμαρτία, πού ἀποσιωπᾶται, ἀλλά εἶναι ἱκανή νά μᾶς  ὁδηγήσει στήν ἀπώλεια· εἶναι τό λεγόμενο « σκάνδαλο».
Ὁ Παῦλος τό ἀποκαλεῖ τραῦμα στή συνείδηση τοῦ ἄλλου (Α΄Κορ. 8:12).
Καί ἦταν πολύ προσεκτικός, νά μήν σκανδαλίζει-τραυματίζει τή συνείδηση τοῦ ἄλλου.
 
Π.χ.,  δέν θεωροῦσε ἁμάρτημα  τό νά τρῶνε οἱ χριστιανοί κρέατα- εἰδωλόθυτα. (Α΄Κορ. 8: 12)  Ὅμως, κάποιοι χριστιανοί εἶχαν ἐπ΄αὐτοῦ πρόβλημα συνειδήσεως, καί δέν ἔτρωγαν εἰδωλόθυτα. Καί ὁ Παῦλος γιά νά μήν τούς σκανδαλίζει, ὄχι μόνο δέν ἔτρωγε εἰδωλόθυτα, ἀλλά ἔκοψε παντελῶς τό κρέας· «δέν   θά βάλω ποτέ κρέας στό στόμα μου, γιά νά μήν σκανδαλίσω τόν ἀδερφό μου». (Α΄Κορ.  8:13) Καί ὡς ἄρρωστος, καί ἐξαντλημένος ἀπί τίς ὁδοιπορίες,  εἶχε ἀνάγκη τό κρέας. Ὅμως, ἔκανε θυσία χάρη τοῦ ποιμνίου του. Ἐμεῖς τι θυσία κάνουμε γιά νά μήν  τραυματίζουμε τό ποίμνιο;

 
Τό   νά κυκλοφορεῖ στούς δρόμους ἤ νά  ταξιδεύει Κυριακή πρωί, ὥρα-λειτουργίας, ἕνας λαϊκός,    δέν τραυματίζει συνειδήσεις. Ὅμως, τό νά κυκλοφορεῖ στούς δρόμους ἤ  νά ταξιδεύει Κυριακή πρωί ἕνας Ἱερέας, τραυματίζει συνειδήσεις· καί  μπορεῖ ὁ Ἱερέας ξημερώματα νά ἔχει ἤδη λειτουργήσει.
Βέβαια, καί ὁ Ἱερέας  εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλά δέν  εἶναι λαϊκός· καί ἄλλο ἀντίκτυπο ἔχει στή συνείδηση τοῦ κόσμου,  μιά πράξη τοῦ Ἱερέα  καί ἄλλο τοῦ   λαϊκοῦ.

Κατασκήνωση στην Πόλη - Στην Αγία Μαρίνα Πατρών

 

Κατασκήνωση στην Πόλη 

Στην  Αγία  Μαρίνα  Πατρών 

 

Αναμνηστική φωτογραφία πρώτης ημέρας του καλοκαιρινού τριημέρο

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας - π. Ιωάννου Γκιάφη

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου(ΜΑ)

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Η καταξιωμένη Αμερικανίδα συγγραφέας παιδικών βιβλίων Maria Gianferrari σε ένα πόνημά της παρομοιάζει τον άνθρωπο μ' ένα "δέντρο". Συγκεκριμένα το τιτλοφορεί: "Γίνε δέντρο!" Παράξενος και συνάμα υπερρεαλιστικός ως τίτλος. Κι όμως θέλοντας να τονίσει τη σπουδαιότητα της στροφής του καθενός προς τη φύση, κάνει αυτόν τον ιδιότυπο συσχετισμό. Ειδικότερα γράφει ότι "όλοι είμαστε σαν δέντρα: η σπονδυλική μας στήλη, κορμός. Το δέρμα μας, ο φλοιός. Η καρδιά μας που μας ζωοποιεί, μοιάζει με ξύλο στο κέντρο του κορμού." Και μεις, όπως τα δέντρα, παίρνουμε ενέργεια από τον αέρα και τον ήλιο. Αλλά κι όπως οι άνθρωποι κι αυτά μοιράζονται την τροφή και τους διαθέσιμους πόρους. Και καταλήγει η συγγραφέας στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καλύτεροι, εάν εμπνευστούν από την ομορφιά και την αρμονία των υπέροχων δέντρων.

Όμως θα δημιουργηθεί ο εύλογος προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ του δέντρου και της Αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής που τιμά η Εκκλησία κατ' έτος στις 7 Ιουλίου; Την απάντηση μας τη δίδει ο ιερός υμνογράφος, όταν την ίδια την παρομοιάζει μ' ένα δέντρο με καρποφόρα κλαδιά. Θα σημειώσει: "Ῥίζης, εὐκλεοῦς Κυριακή, κλάδος ὡραιότατος ὤφθης, καρπὸν σωτήριον, φέρων τῆς ἀθλήσεως, τὰ κατορθώματα, καὶ μαραίνων ἐν χάριτι, φυτὰ ἀσεβείας." Η Αγία Κυριακή αναφέρει το στιχηρό του εσπερινού της 7ης Ιουλίου, προέρχονταν από ένδοξη "ρίζα" και φάνηκε σαν ένα πανέμορφο κλαδί το οποίο έφερε σωτήριο καρπό. Με τους αγώνες και το μαρτύριό της πρόσφερε τα κατορθώματα της πίστης και με τη χάρη του Θεού κατάφερε να μαράνει τα φυτά της ασεβείας. Επομένως κατανοείται πως συμβολικά χρησιμοποιείται η εικόνα του δέντρου προκειμένου να δηλωθεί η θεάρεστη βιωτή και οι μεγάλοι άθλοι της αγίας μέσα σε μια ειδωλολατρική εποχή.

Δεύτερος Αθηναγόρας δεν ανέβηκε στο θρόνο Αληθινά οικουμενικός - Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Οικουμενικό Πατριαρχείο: Δεύτερος Αθηναγόρας δεν ανέβηκε στο θρόνο

Αληθινά οικουμενικός

Σαν σήμερα 7 Ιουλίου 1972 ο μέγιστος Οικουμενικός Πατριάρχης  Αθηναγόρας Α΄, εκοιμήθη εν Κυρίω, και αναπαύεται στο κοιμητήριο των Οικουμενικών Πατριαρχών, στη μονή Βαλουκλή της Κωνσταντινούπολης.

Αιωνία του η μνήμη!

Α.Κ.Κ. 

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Στις 6 Απριλίου 1886 γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της επαρχίας Πωγωνίου Ιωαννίνων, το Βασιλικό (παλαιότερη ονομασία του, Τσαραπλανά), ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, κατά κόσμον Αριστοκλής Σπύρου.

Ο Αθηναγόρας, μια από τις επιφανέστερες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας κατά τον 20ό αιώνα, κατάφερε με τη διορατικότητα και την πολύχρονη διοικητική πείρα του να λυτρώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τις εσωστρεφείς τάσεις του παρελθόντος και να του προσδώσει διεθνές κύρος.

Ως ένας άνθρωπος που οραματιζόταν την ειρήνη και τη συναδέλφωση των λαών, εργάστηκε με ιδιαίτερο ζήλο για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών, καθώς και για την προσέγγιση της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ώστε να αποκατασταθεί η ενότητα του χριστιανικού κόσμου.

Η πολιτεία του Αθηναγόρα ως ανώτατου πνευματικού ηγέτη της Ορθοδοξίας (από το 1948 έως το 1972) ήταν λαμπρή. Η δράση του χαρισματικού ιεράρχη (είχε χρηματίσει προηγουμένως Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής, από το 1930 έως το 1948) δεν περιορίστηκε στα θέματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά επικεντρώθηκε και στην υλοποίηση του οικουμενικού οράματός του επί τη βάσει του σεβασμού της πολιτισμικής ετερότητας, την οποία υπηρέτησε απαρέγκλιτα καθ’ όλη τη διάρκεια της εκκλησιαστικής διακονίας του.

Η πίστη, η ελευθερία και η παιδεία του προσώπου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η πίστη, η ελευθερία και η παιδεία του προσώπου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η συζήτηση για τη θρησκευτική πίστη συχνά εγκλωβίζεται σε ένα ψευδές δίλημμα: είτε η πίστη είναι αποτέλεσμα ελεύθερης και ώριμης επιλογής είτε είναι προϊόν επιβολής και κοινωνικής κληρονομιάς. Η χριστιανική παράδοση, όμως, προσεγγίζει το ζήτημα πιο βαθιά. Δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ένα ον που καλείται απλώς να αποδεχθεί έτοιμες απαντήσεις, αλλά ως πρόσωπο που πορεύεται προς την αλήθεια μέσα από την ελευθερία, τη σχέση και την παιδεία της συνείδησης.

Καταρχάς, είναι αυτονόητο ότι κάθε άνθρωπος γεννιέται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτισμικό και οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό ισχύει για τη γλώσσα, τις συνήθειες, τις αξίες και, φυσικά, για τη θρησκευτική αγωγή. Όμως το γεγονός ότι κάποιος λαμβάνει την πίστη από το περιβάλλον του δεν σημαίνει πως η πίστη είναι απλώς προϊόν τυχαίας κληρονομιάς ή κοινωνικής συνήθειας. Όπως ο άνθρωπος μαθαίνει τη μητρική του γλώσσα πριν τη μελετήσει συνειδητά, έτσι και η θρησκευτική εμπειρία συχνά ξεκινά ως παράδοση που αργότερα καλείται να γίνει προσωπική επιλογή.

Μεταφορά δεδομένων μέσω bluetooth

 

Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής. (7 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού εν έτει σπβ’ [282], ήτον ένα ανδρόγυνον Χριστιανικόν, Δωρόθεος και Ευσεβία ονομαζόμενον, οι οποίοι επειδή ήτον άτεκνοι, παρεκάλουν τον Θεόν να χαρίση εις αυτούς καρπόν και τέκνον, υποσχόμενοι ότι να χαρίσουν πάλιν το γεννηθέν παιδίον εις αυτόν. Όθεν επήκουσεν ο Θεός της δεήσεώς των, και εγέννησαν παιδίον θηλυκόν εν ημέρα Κυριακή, δια τούτο και ωνόμασαν το παιδίον Κυριακήν. Την οποίαν βαπτίσαντες, ανέθρεφαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, κατά τον Απόστολον, και εφύλαττον αυτήν παρθένον, επειδή και έμελλον να την αφιερώσουν εις τον Θεόν. Όταν δε ο δυσσεβής Διοκλητιανός εκίνησε διωγμόν κατά των Χριστιανών, τότε παρεδόθησαν οι γονείς της Αγίας ομού με αυτήν εις τον τύραννον. Ο οποίος ανακρίνας, τους μεν γονείς της Αγίας έδειρε, και έστειλεν αυτούς εις τον δούκαν Ιούστον, τον ευρισκόμενον κατά τα μέρη της εν τη μικρά Αρμενία Μελιτινής, ήτις κοινώς Μαλατιά ονομάζεται. Την δε Κυριακήν, απέστειλεν εις τον Καίσαρα Μαξιμιανόν, τον ευρισκόμενον εις την Νικομήδειαν.

Μνήμη της Aγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής (7 Ιουλίου)

Σήμερα, η Εκκλησία, τιμά τη μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, των μαρτύρων Περεγρίνου, Λουκιανού, Πομπήιου, Παππίου, Σατορνίνου, Γερμανού και Ησυχίου, οι οποίοι κατάγονταν από την Ιταλία και κατά τον διωγμό επί Τραϊανού μαρτύρησαν στο Δυρράχιο της Ηπείρου.
Η Κυριακή είχε γονείς τον Δωρόθεο και την Ευσεβία, οι οποίοι την απέκτησαν με κόπους μετά από συνεχείς προσευχές προς τον Θεό. Γεννήθηκε ημέρα Κυριακή, εξού και το όνομά της. Κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού οι γονείς της μαρτύρησαν για την αφοσίωση και σταθερή τους πίστη στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Τη θυγατέρα τους την έστειλαν στον Καίσαρα Μαξιμιανό και από εκεί στον άρχοντα Βιθυνίας Ιλαριανό, ο οποίος της υπέδειξε ότι η ομορφιά της είναι για κοσμική ζωή και όχι για βασανιστήρια. Η Αγία του απάντησε θαρραλέα, ομολογώντας την πίστη της στον Νυμφίο της Εκκλησίας. Εκείνος, αφού την βασάνισε, διέταξε να την αποκεφαλίσουν.

Ω ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΣΟΥ ΚΡΙΜΑΤΩΝ ΧΡΙΣΤΕ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Ω  ΤΩΝ  ΣΟΦΩΝ  ΣΟΥ  ΚΡΙΜΑΤΩΝ  ΧΡΙΣΤΕ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

       Φθάνοντας χθες Κυριακή πρωί στην Εκκλησία ακούω τον πρωτοψάλτη παλιό μου μαθητή να αρχίζει το ανωτέρω 5^ο Εωθινό Δοξαστικό Λέοντος Στ΄ του Σοφού, το και ιδιαίτερα αγαπημένο μου. Έμεινα να το ακούω-απολαμβάνω άφωνος ! Πρόκειται για μια θαυμάσια ποιητική και μουσική σύνθεση, εκδοχή και έκφραση απόδοση του περιστατικού των Λουκά και Κλεόπα πορευομένων «εν αυτή τη ημέρα-απόγευμα της μιας των Σαββάτων- εις κώμην απέχουσαν σταδίους εξήκοντα από Ιερουσαλήμ η όνομα Εμμαούς.»-Λουκ.24,13κε. Και τι υπέροχη η συνακόλουθη ελαιογραφία με το Χριστό κάτω απ’ τα ψηλά δέντρα ανάμεσα στους δυο! Που τι άλλο να συζητούσαν παρά, «περί πάντων των συμβεβηκότων τούτων», δυσάρεστων γι αυτούς και άκρως απογοητευτικών !

     Ο Αναστάς Ιησούς Χριστός επιταχύνει το βήμα, και αρχίζει να συμπορεύεται στο πλάι ως ένας άγνωστος συνοδοιπόρος τους-«ουκ εαυτόν φανεροίς». Και βλέποντας την κατήφεια τους, ζητάει να μάθει ως ήταν φυσικό και λογικό, «τίνες οι λόγοι που αντιβάλλετε προς αλλήλους-τι λέτε μεταξύ σας-περιπατούντες και εστέ σκυθρωποί»; Για να δεχτεί από τη μεριά τους, μέσω Κλεόπα, ως επίσης ήταν φυσικό και λογικό, καθώς πίστεψαν πως κι αυτός έρχεται από Ιερουσαλήμ αυστηρό ονειδισμό. «Διό και ονειδίζη, ως μόνος παροικών εν Ιερουσαλήμ και μη μετέχων των εν τέλει βουλευμάτων αυτής». Καλά, άνθρωπέ μου, μόνος κι έρημος ζεις και περνάς τις μέρες σου στην Ιερουσαλήμ; Και είδηση δεν πήρες για το μεγάλο κακό που έγινε αυτές τις μέρες εκεί; Που αρχιερείς και άρχοντες θανάτωσαν με Σταυρό το Χριστό τη μόνη ελπίδα μας να αναστήσει το λαό του Ισραήλ. «Ημείς δε ηλπίζαμεν ότι αυτός εστίν ο μέλλων λυτρούσθαι τον Ισραήλ». Τώρα πάει πια, χάθηκαν όλα !

Διπλή γιορτή στην Κινσάσα.

Διπλή γιορτή στην Κινσάσα. 

Η Ιερά Μητρόπολις Κινσάσας γιόρτασε εχθές τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη στην ομώνυμη Ιερά Μονή και στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό το οποίο φέρει το όνομα του Αγίου Αθανασίου. Το απόγευμα της παραμονής τελέσθηκε πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ Θεοδοσίου, τον δε Θείο Λόγο κήρυξε ο απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Bukasa κληρικός της Μητροπόλεως Κανάνγκας. 

Το πρωί τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολιτου Κινσάσας κ Θεοδοσίου,  με συνιερουργούς τον Πρωτοσύγκελλο Αρχιμ Γεράσιμο  Belesi  ο οποίος κήρυξε τον Θείο Λόγο και άλλους πρεσβυτέρους και διακόνους. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας όπως κάθε χρόνο πραγματοποιήθηκε Ιερά Λιτανεία πέριξ του καθολικού της Ιεράς Μονής. Την Ελληνική Κοινότητα Κινσάσας εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος αυτής Αξιότιμος κ. Γεώργιος Αντύπας. Στην συνέχεια στην αίθουσα τελετών της Θεολογικής Σχολής πραγματοποιήθηκε εορταστική εκδήλωση με ψαλμούς,  ύμνους και τραγούδια αλλά και με ταμπλό από τους φοιτητές με το οποίο τόνισαν τα εξής: Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο και τον τοποθέτησε στον Παράδεισο μέσα στο φώς. Η πτώση όμως στην αμαρτία έριξε τον άνθρωπο στο σκοτάδι.

"ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ" ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 11/7/26

 

Η ταυτότητα της Εκκλησίας και οι μισθοί των αρχιερέων - Χάρης Aνδρεόπουλος

 

Η ταυτότητα της Εκκλησίας

και οι μισθοί των αρχιερέων

Του Χάρη Ανδρεόπουλου*

Η συζήτηση που αναπτύχθηκε το τελευταίο διάστημα γύρω από το νέο μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς και κριτικές προσεγγίσεις. Επειδή, ωστόσο, προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες που προκάλεσαν σύγχυση τόσο της “εικόνας” που έχει ο κόσμος για την Εκκλησία, όσο – και, κυρίως -  για την ουσία, την  αληθινή της ταυτότητα,  γι’ αυτό και επιβάλλεται μια νηφάλια αποσαφήνιση των όρων και των δεδομένων που αφορούν στο όλο θέμα. Ιδίως δε μετά τη δημοσίευση του Φ.Ε.Κ. (102/Α/25.06.2026, αρθ. 56, Ν. 5313) για τις νέες αποδοχές των αρχιερέων υπό τη θεσμική  ιδιότητά τους ως θρησκευτικών λειτουργών και ειδικότερα ως «οργάνων διοικήσεως ΝΠΔΔ» (τουτέστιν των Ιερών Μητροπόλεων), ως η νομοθεσία και η νομολογία ορίζουν.

Ας τα πάρουμε λοιπόν, ένα-ένα, αφού προηγουμένως προσπαθήσουμε να διασαφηνίσουμε το διφυές του χαρακτήρος της Εκκλησίας μας, αφ΄ ενός μεν ως θείου καθιδρύματος (κυρίως και πρωτίστως), αφ΄ ετέρου δε ως «ΝΠΠΔ» (νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου - δευτερευόντως και μόνο ως προς τις νομικές της σχέσεις με την Πολιτεία). Έχουμε, λοιπόν, δύο έννοιες της «Εκκλησίας» με διάφορο περιεχόμενο:

Πρώτον (και εξ επόψεως θεολογίας και εκκλησιολογίας), την θείας προελεύσεως – την ποιμαίνουσα – Εκκλησία, η οποία κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη «οὐκ ἔστι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου» (Ιωαν.18,36) και την ιερωσύνη (και αρχιερωσύνη), ως λειτούργημα που τελείται μεν στη γη έχει, όμως, «τάξιν... ἐπουρανίων..ταγμάτων» (Ιωάννου Χρυσοστόμου, «Περί Ιερωσύνης», Λόγος Γ’, PG 48,642). Αποτελεί επομένως ενιαίο θεανθρώπινο οργανισμό, κεφαλή του οποίου είναι ο ιδρυτής της, ο Χριστός, της Βασιλείας του οποίου «οὐκ ἔστaι τέλος» (Λουκ. 1,33).

Άγιος είναι... - ΓΕΧΑ Αιγίου

Ο Αββάς Σισώης μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο Αββάς Σισώης μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μια μεταβυζαντινή εικόνα της μνήμης θανάτου, της ταπείνωσης και της ματαιότητας

Ανάμεσα στις πιό «παράξενες» παραστάσεις της Ορθόδοξης εικονογραφίας ξεχωρίζει η μορφή του Αββά Σισώη μπροστά στον ανοιγμένο τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο ασκητής της ερήμου σκύβει πάνω από τα οστά του πιο ένδοξου στρατηλάτη της αρχαιότητας και θρηνεί όχι για ένα συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, αλλά για το ίδιο το ανθρώπινο τέλος. Η εικόνα αυτή δεν φαίνεται να προέρχεται από αγιολογική διήγηση, αλλά από ένα σύντομο επίγραμμα περί θανάτου, το οποίο αποτέλεσε το λογοτεχνικό της υπόβαθρο και πιθανότατα διαμόρφωσε την εικονογραφική της μορφή. Η παράσταση φαίνεται να σχηματίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και να διαδόθηκε ευρέως στον μεταβυζαντινό ορθόδοξο κόσμο τον 16ο και 17ο αιώνα.

Το αρχαιότερο βέβαιο παράδειγμα που έχει εντοπιστεί βρίσκεται στη Μολδαβία, στη Μονή του Αγίου Νικολάου στο Μπαλινέστι, το 1499. Από εκεί και πέρα, το θέμα εμφανίζεται σε Μολδαβικά, Αγιορείτικα, Σερβικά και Ελληνικά μνημεία, γεγονός που δείχνει ότι δεν επρόκειτο για τοπική ιδιορρυθμία, αλλά για ένα ευρύτερα αποδεκτό μοναστικό εικονογραφικό θέμα. Στο Άγιον Όρος, το παλαιότερο σωζόμενο παράδειγμα χρονολογείται στο 1546, και η παράσταση απαντά στη Μεγίστη Λαύρα, στη Ξενοφώντος και στη Δοχειαρίου.

Στον Παράδεισο

 Κάποια "καλή" ψυχή

ένα βράδυ σα να βρέθηκε

μπροστά σε μια ολόλαμπρη πόρτα

που του θύμιζε κάτι από παράδεισο...

Απ' έξω βρήκε έναν πανέμορφο άνδρα

που του θύμιζε άγγελο...

Έκανε να μπει...

Ο άγγελος του είπε να θυμηθεί

έναν λόγο που του ανήκει ο παράδεισος.

Δεν βρήκε έναν πρόχειρο...

Άρχισε όμως να κοιτά

μέσα με περιέργεια...

-Καλά μέσα είναι

και ο φίλος μου που τον θεωρούσα

δύσκολο!

-Ναι ήταν δύσκολος γι' αυτό πέτυχε το δύσκολο,

του απάντησε ο άγγελος.

"Είναι αργά" λοιπόν μην πεις - Αντώνης Σαμαράκης

 

"Είναι αργά" λοιπόν μην πεις

ό,τι κι αν σου συμβαίνει

φτάνει να Του προσευχηθείς

κι αμέσως σ’ ανασταίνει."

Αντώνης Σαμαράκης

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ ΝΟΤΕΝΩΝ ΕΞΩ ΑΓΥΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

  Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε, εν πληθούση εκκλησία, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Οσίου Ιωακείμ, Ηγουμένου της Μονής των Νοτενών, στην Έξω Αγυιά Πατρών.

Στην ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων  είπε: "Εορτάζει σήμερα άπασα η Ορθοδοξία, ιδιαιτέρως η Αγιοτόκος Αποστολική Εκκλησία των Πατρών. Ευφραίνεται η Ιερά Μονή των Νοτενών, της οποίας ο Άγιος χρημάτισε Ηγούμενος. Εορτάζει και η ενορία αυτή, η έχουσα προστάτη και βοηθό τον Όσιο Ιωακείμ τον νέο Ασκητή.

Η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει ενώπιόν μας τη μορφή του Οσίου Ιωακείμ, ενός ανθρώπου που αγάπησε τον Θεό περισσότερο από κάθε τι επίγειο και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην άσκηση, την προσευχή και τη διακονία των αδελφών του.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος στον Ιερό Ναό Παναγίας Βλαχερνών στα Αννινάτα Κεφαλληνίας

 Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, με ευχή και ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου και κανονική αδεία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ.κ. Δημητρίου, χοροστάτησε την Τετάρτη 1η Ιουλίου 2026 στην ακολουθία του πανηγυρικού Εσπερινού και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Παναγίας Βλαχερνών στα Αννινάτα Κεφαλληνίας.

Την επόμενη, Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, με τη συμμετοχή ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας, στον ίδιο Ιερό Ναό.

Στις ομιλίες του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: "Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την Κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ναό των Βλαχερνών, στην Κωνσταντινούπολη.

Σήμερα τιμούμε την αγάπη του Θεού, που άφησε στην Εκκλησία Του σημεία της παρουσίας και της χάριτός Του, για να ενισχύεται η πίστη και η ελπίδα των πιστών. Η Παναγία μας ήταν στολισμένη με καθαρότητα, ταπείνωση και έκανε απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Θεού για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 

ΚΑΙ ΩΡΑ ΑΠΟ 9:30 ΕΩΣ 00:30 ΠΜ 

ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ

 ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ.

ΘΑ ΤΕΘΕΙ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ 

ΤΕΜΑΧΙΟ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ, τῶν Μαρτύρων καλλονὴ Μάρτυς Προκόπιε, ὅθεν δυνάμει τοῦ Σταυροῦ, ἀριστεύσας εὐκλεῶς, κατήσχυνας τὸν Βελίαρ, οὐ τῆς κακίας ἄτρωτους, σῷζε τοὺς πόθω σὲ γεραίροντας.

Μνήμη του Οσίου πατρός ημών Σισώη του Μεγάλου (6 Ιουλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο μακάριος, επειδή και εκ βρέφους ηγάπησε τον Θεόν, δια τούτο εσήκωσεν εις τους ώμους του τον Σταυρόν του Χριστού, και ηκολούθησεν αυτώ. Όθεν χαίρων επροχώρησεν εις τα πολύμοχθα της ασκήσεως σκάμματα, και ενίκησε τους πολέμους των αοράτων εχθρών δαιμόνων. Επειδή δε έγινε ταπεινός εις το άκρον, δια τούτο έλαβε χάριν παρά Κυρίου να ανασταίνη νεκρούς. Αγγελικώς λοιπόν επί γης πολιτευσάμενος ως Άγγελος, και εν σαρκί ως άσαρκος ζήσας, μετέστη προς την άϋλον ζωήν, όπου είναι αι σκηναί των Αγίων, και η αΐδιος λαμπρότης, πρεσβεύων τω Χριστώ, και δυσωπών αυτόν δια λόγου μας.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Μνήμη του οσίου Σισώη του Μεγάλου (6 Ιουλίου)

Τη μνήμη του οσίου Σισώη του Μεγάλου, του Ιερομάρτυρος Αστίου επισκόπου Δυρραχίου, των Μαρτύρων Αποστόλων Φιλήμονος, Αρχίππου και Ονησίμου και του οσίου νεομάρτυρα Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως τιμά σήμερα η Εκκλησία.
Ο Σισώης έλαμψε με την αυθεντική πίστη στον Πανάγιο Τριαδικό Θεό. Αναδείχτηκε αθλητής της πρώτης γραμμής. Προσευχόταν, με διάκριση, για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, κληρικούς και λαϊκούς, κυριολεκτικά για όλο τον κόσμο.
Μέρος της πνευματικής σοφίας και εμπειρίας του οσίου Σισώη του Μεγάλου παρατίθεται στο «Γεροντικό», βιβλίο προσφιλές, τόσο στους μοναχούς όσο και στους λαϊκούς χριστιανούς, με πλούσια ψυχωφελή και διδακτικά αποφθέγματα ερημιτών γερόντων.
Η Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας πανηγυρίζει σήμερα τον Άγιο Αστείο (ή Αστίο) επίσκοπο Δυρραχίου, ο οποίος έζησε επί Τραϊανού, τέλος του πρώτου αιώνα.

Η μόνη ασκήμια

…Στα μυριοκέντητα κιλίμια

του δάσου, εγώ ᾽μαι η μόνη ασκήμια,

και κάτι νόθο, κάτι ξένο

μες στο βασίλειο το παρθένο…

Μυρτιώτισσα, Τα δώρα της Αγάπης

Φωτο:  γδμ

Γιατί δεν ζητούμε από τον Θεό να πραγματοποιήσει ένα θαύμα θεραπεύοντας τις ψυχικές παθήσεις αλλά καταφεύγουμε σε ειδικούς; - π. Βασίλειος Θερμός

Ο εκκλησιαστικός χώρος είναι οικείος με το θαύμα. Γιατί δεν ζητούμε από τον Θεό να πραγματοποιήσει ένα θαύμα θεραπεύοντας τις ψυχικές παθήσεις αλλά καταφεύγουμε σε ειδικούς;

▪︎Γιὰ δύο λόγους. Πρώτον, διότι θαύμα θὰ μπορούσε νὰ επιτελέση ο Θεὸς και με τις σωματικές παθήσεις, παρ' όλα αυτά όμως καταφεύγουμε στούς γιατρούς. Δεύτερον, διότι στις ψυχικές διαταραχές είναι συνήθως περισσότερα αυτά πού πρέπει εμείς ν' αναλάβουμε γιὰ τὴν θεραπεία μας από όσα χρειάζονται στις σωματικές. Ίσως η επιμονή μας νά ζητούμε θαύμα εκεί που πρέπει να δουλέψη ο άνθρωπος νὰ αποτελεί και κάποιο είδος εγωισμού. Ας προσέξουμε τὸν άγιο Διάδοχο, επίσκοπο Φωτικής:

«Τίποτε δὲν εμποδίζει νὰ καλούμε γιατρούς όταν αρρωστήσουμε. Ἐπειδή έμελλε κάποτε από τὴν πείρα του ανθρώπου να δημιουργηθεί η ιατρική, γι' αυτὸ προϋπήρχαν τα φάρμακα.

Αλλ’ όταν είδα τι ανωμαλία δέρνει τους άλλους - Μάνος Χατζιδάκις

Είμαι ένας πολύ ομαλός άνθρωπος. Κι έγινα ακόμη πιο ομαλός βλέποντας την ανωμαλία γύρω μου. Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα με την υποψία πως δεν είμαι τόσο ομαλός. Αλλ’ όταν είδα τι ανωμαλία δέρνει τους άλλους, απέκτησα το σύμπλεγμα ανωτερότητας ενός καθ’ όλα ομαλού ανθρώπου.

(από συνέντευξη που έδωσε ο Μάνος Χατζιδάκις το 1988 στη Μαρία Ρεζάν)

Το καλό είναι πλέον κοντά. - Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Όλες αυτές οι μπόρες που μας βρίσκουν είναι σημάδια πως όπου να 'ναι θα ξανοίξει ο καιρός και θα μας έρθουν ευνοϊκά τα πράγματα, γιατί ούτε το καλό ούτε το κακό είναι δυνατόν να διαρκούν αιώνια, και από αυτό συνάγεται ότι, εφόσον έχει διαρκέσει πολύ το κακό, το καλό είναι πλέον κοντά.

Μιγκέλ ντε Θερβάντες

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ - ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΏΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΏΝ ΕΒΔΟΜΆΔΟΣ

ΙΕΡΌΣ ΝΑΌΣ ΑΓΊΑΣ ΜΑΡΊΝΗΣ ΠΑΤΡΏΝ

ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΏΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΏΝ ΕΒΔΟΜΆΔΟΣ

 
ΔΕΥΤΈΡΑ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ  ΩΡΑ 7μμ
ΙΕΡΆ ΠΑΡΆΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΈΓΑ ΤΑΞΙΆΡΧΗ ΑΡΧΆΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΉΛ ΜΑΝΤΑΜΆΔΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΌ ΕΥΧΈΛΑΙΟ
 
ΤΡΊΤΗ 7 ΙΟΥΛΊΟΥ
ΕΟΡΤΉ ΑΓΊΑΣ ΚΥΡΙΑΚΉΣ  Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ
ΩΡΑ 6.45πμ έως 8.30πμ
 
ΚΑΤΑΣΚΉΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΌΛΗ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΉ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΆ ΝΗΠΊΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ ΓΥΜΝΑΣΊΟΥ ΛΥΚΕΊΟΥ
ΤΡΊΤΗ 7 ΙΟΥΛΊΟΥ
ΤΕΤΆΡΤΗ 8 ΙΟΥΛΊΟΥ
ΠΈΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΑΠΟ ΤΙΣ 8.30πμ έως τις 4μμ
πληροφορίες 6932371501
 
ΤΗΝ ΠΈΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΊ Θ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ
Ώρα 7.30πμ έως 9πμ
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ  (ΒΡΆΔΥ)
ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΊ ΠΡΟΕΌΡΤΙΟΣ ΑΓΡΥΠΝΊΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΉ ΤΟΥ ΟΣΊΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ.
ΘΑ ΙΕΡΟΥΡΓΉΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΟΜΙΛΉΣΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ π ΓΑΒΡΙΉΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΊΔΗΣ  ΙΕΡΟΚΉΡΥΚΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΌΛΕΩΣ ΜΑΣ

Μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Αθανασίου του εν τω Άθω, και των συν αυτώ αποκτανθέντων εξ μαθητών αυτού 5 Ιουλίου - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο περιφανής της οικουμένης αστήρ, ήκμαζε κατά τους χρόνους Νικηφόρου του Φωκά εν έτει Ϡξγ’, ήτοι 963. Και πατρίδα μεν είχε την Τραπεζούντα, την ευρισκομένην κοντά εις την Λαζικήν. Οι δε γονείς του ήτον ευγενείς και φιλόθεοι, από την Αντιόχειαν καταγόμενοι και οι δύω. Επειδή δε είχε τοιούτους αγαθούς γονείς ο Άγιος, δια τούτο έλαβε παρ’ αυτών και ανατροφήν αγαθήν. Από την αρχήν δε της νεαράς του ηλικίας εδόθη εις την μάθησιν των γραμμάτων, τα οποία ευθύς οπού εγεύθη, επεθύμησε να φθάση και εις την τούτων τελειότητα. Δια τούτο πηγαίνωντας εις την Κωνσταντινούπολιν, εχόρτασε κατακόρως από τα μαθήματα, άλλα μεν από άλλους διδαχθείς, άλλα δε, και αυτός διδάξας πολλούς. Νέος γαρ υπάρχων κατά την ηλικίαν, είχε γνώμην γεροντικήν, σώφρων ων, και την ασκητικήν σκληραγωγίαν αγκαλιζόμενος.

Μνήμη του οσίου Αθανασίου του εν Άθω (5 Ιουλίου)

«Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγμα,

ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι,

καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι,

τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον·

Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός,

δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος».

Σήμερα, μέσω της αναστάσιμης υμνογραφίας, επισφραγίζεται ότι ο Χριστός «ηγέρθη εκ των νεκρών», ντροπιάζοντας τον Άδη δια της του θανάτου οικονομίας, δωρίζοντας στην ανθρωπότητα την αιωνιότητα.

Επίσης, τιμούμε τη μνήμη των Οσίων Αθανασίου του εν Άθω και Λαμπαδού του θαυματουργού, του Ιερομάρτυρος Στεφάνου Μητροπολίτη Ρηγίου Καλαβρίας, της Κάτω Ιταλίας.

Ο Τραπεζούντιος Αθανάσιος, από ευσεβή και εύπορη οικογένεια, ολοκλήρωσε τις σπουδές στις περίφημες σχολές της Κωνσταντινούπολης.

Εκεί, προετοιμάστηκε οικειοθελώς για την ακρώρεια της ασκητικής ζωής, φθάνοντας σε Μοναστήρι στο όρος Κυμινάς της Μικράς Ασίας.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΝ ΑΘΩ 5/7/26, Θεία Λειτουργία....

 
Αποστολικό ανάγνωσμα του Αγίου Πατρός

 Γαλάτας ε΄22-26, στ΄1-2

Ἀδελφοί, ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη,  μακροθυμία, χρηστότης,  ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης,  ἐγκράτεια·  κατὰ  τῶν  τοιούτων  οὐκ  ἔστι  νόμος.	Αδερφοί, ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η μακροθυμία, η καλοσύνη, η αγαθότητα, η πίστη, η πραότητα, η εγκράτεια. Τίποτε από αυτά δεν καταδικάζει ο νόμος.
Οἱ  δὲ  τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα  ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι  καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.	Άλλωστε όσοι είναι του Χριστού έχουν σταυρώσει τον αμαρτωλό εαυτό τους μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες του.
Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν.	Αφού, λοιπόν, ζούμε με τη δύναμη του Πνεύματος, πρέπει να ακολουθούμε το Πνεύμα.
Μὴ γινώμεθα κενόδοξοι,  ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις  φθονοῦντες.	Ας μη γινόμαστε ματαιόδοξοι, ας μην προκαλούμε κι ας μη φθονούμε ο ένας τον άλλο.

Οἱ μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

 

Κυριακή Ε´Ματθαίου

Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Οἱ μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου 

 « ...ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι...» (Ματθ. η´28)

           Δύο ἄνθρωποι, εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, πλάσμα-τα τῆς ἀγάπης Του, γιά λόγους πού μόνο ἡ πανσοφία Του γνωρίζει, βρίσκονται παγιδευμένοι στά δίκτυα τοῦ σατανᾶ. Ἡ κατάστασή τους εἶναι δραματική. Ἡ ὄψη τους φοβερή. Ὁ διάβολος τούς ἔχει κάνει ἀγρίμια, ἐπιθετικούς καί πολύ ἐπικίνδυ­νους. Ἦταν ἀδύνατο νά περάσει ἄνθρωπος ἀπό κοντά τους. Ἐπειδή μάλιστα μισοῦσαν τούς ἀν­θρώπους καί τούς θεωροῦσαν ἐχθρούς τους, δέν ἔμεναν στά σπίτια τους ἀλλά στά μνήματα, μόνοι τους, σάν θηρία. Ἔτσι τούς κατάντησε  δυστυ­χῶς ὁ διάβολος. Ἔτσι θέλει νά καταντήσει καί κάθε ἄνθρωπο. Προαιώνιος ἐχθρός μας ἕνα δρόμο μονάχα γνωρίζει γιά τόν κάθε ἄνθρωπο: τό δρόμο τῆς καταστροφῆς. Βέβαια μετά τήν ἔ­λευση τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου περιορίστηκε. Δέν παύει ὅμως καί τώρα ὁ προαιώνιος ἐχθρός μας νά καταβάλλει κάθε προσπάθεια προκειμένου νά ἐπιτύχει τό σχέδιό του. Ἄς δοῦμε λοιπόν πῶς ἐργάζεται ὁ διάβολος ἐ­ναντίον μας καί πῶς μποροῦμε νά μένουμε ἄτρωτοι ἀπό τήν κακουργία του.

Πέμπτη Κυριακή του Ματθαίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πέμπτη Κυριακή του Ματθαίου: Ματθαίος 8:28-34, 9:1

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η ευαγγελική περικοπή της Ε΄ Κυριακής του Ματθαίου παρουσιάζει τον Χριστό να φθάνει «εἰς τὸ πέραν», στη χώρα των Γεργεσηνών, σε έναν τόπο πνευματικά τραυματισμένο και περιοχή ειδωλολατρών. Εκεί Τον συναντούν δύο δαιμονιζόμενοι, άνθρωποι που ζουν στα μνήματα, μέσα στον τόπο του θανάτου. Η εικόνα είναι βαθιά συμβολική: ο άνθρωπος που απομακρύνεται από τον Θεό δεν χάνει μόνο την ειρήνη του, αλλά κατοικεί υπαρξιακά στον χώρο της φθοράς, της απομόνωσης και της διάλυσης της προσωπικότητάς του. Οι δαιμονισμένοι δεν είναι απλώς ασθενείς· είναι πρόσωπα αιχμάλωτα σε μια δύναμη που παραμορφώνει την ανθρώπινη φύση και διαστρέφει τον προορισμό της.

Το πρώτο θεολογικό μήνυμα της περικοπής είναι η φανέρωση της εξουσίας του Χριστού πάνω στις δαιμονικές δυνάμεις. Οι δαίμονες ομολογούν αυτό που πολλοί άνθρωποι ακόμη αγνοούν: «τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ;». Αναγνωρίζουν δηλαδή τη θεότητα του Χριστού και τρέμουν ενώπιον της παρουσίας Του. Η κραυγή τους «ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» δηλώνει ότι γνωρίζουν την τελική ήττα τους κατά την έσχατη κρίση. Ο Χριστός, λοιπόν, δεν είναι ένας απλός διδάσκαλος ηθικής· είναι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, μπροστά στον οποίο οι δυνάμεις του κακού απογυμνώνονται από την ψευδή ισχύ τους.