ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΑΣΙΑΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Η Πρωτοχρονιά στη Σιγκαπούρη δεν πλησιάζει
αθόρυβα. Δεν ζητά άδεια, δεν αφήνει περιθώριο προσαρμογής. Καταφθάνει απότομα,
με τον τρόπο που φτάνουν τα πράγματα που έχουν σχεδιαστεί μέχρι την τελευταία
λεπτομέρεια. Με πειθαρχία σχεδόν στρατιωτική και αισθητική που θυμίζει
εργαστήριο καινοτομίας, όπου τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη. Κάθε φως έχει θέση,
κάθε ήχος λόγο ύπαρξης, κάθε βλέμμα σηκώνεται προς τον ουρανό την ίδια ακριβώς
στιγμή, σαν να υπακούει σε αόρατο μηχανισμό.
Ο ουρανός μετατρέπεται σε σκηνικό υπερθεάματος. Τα πυροτεχνήματα ξεσπούν με τέτοια ένταση που δεν αφήνουν χώρο για σιωπή, για περισυλλογή, για εκείνη τη μικρή, ανθρώπινη παύση όπου συνήθως γεννιούνται οι ευχές. Εδώ δεν ψιθυρίζεις επιθυμίες. παρατηρείς ένα γεγονός. Το πλήθος κινείται συντεταγμένα, με ευγένεια, με μια σχεδόν θεατρική συμμετοχή. Όλοι κοιτούν ψηλά, όλοι κρατούν ένα κινητό, όλοι γίνονται μέρος μιας εικόνας που μοιάζει αψεγάδιαστη. Και είναι.
Η μετάβαση στον νέο χρόνο δεν συνοδεύεται από αμηχανία ή συναισθηματική αδεξιότητα. Δεν υπάρχουν αυθόρμητες αγκαλιές, ούτε εκείνο το αμήχανο «να είμαστε καλά». Υπάρχει αντίστροφη μέτρηση με χειρουργική ακρίβεια και η αίσθηση πως ο χρόνος δεν αλλάζει ουσία. Απλώς περνά σε αναβαθμισμένη εκδοχή.
.jpg)





















