π. Βασιλείου Θερμού - Επειδή το αληθινό αντέχει. Ερευνώντας το ψηφιδωτό της ζωής

 

π. Βασιλείου Θερμού

Επειδή το αληθινό αντέχει. 

Ερευνώντας το ψηφιδωτό της ζωής

Εκδόσεις "Επιστροφή"

Περιεχόμενα:
Πρόλογος
Α. Θεολογία και Πίστη
Για να ζήσει ο κόσμος; Και η Εκκλησία, επίσης! Η ποιότητα της Ηθικής ως διαγνωστικό κλειδί για την Ορθόδοξη Εκκλησία
Ειρήνη ως μαθητεία και ειρήνη ως ιδεολογία: ρεύματα εντός της Ορθόδοξης Θεολογίας
Η εν Χριστώ ζωή ως εξαγιασμός των δυνατοτήτων του ανθρώπου και σεβασμός της αξιοπρέπειάς του
Ιεραποστολή, παιδί της Μετάνοιας και της Αναστάσεως
Συγχωρώ επειδή συγχωρήθηκα
Τα Χριστούγεννα ως μέτρο των αντιφάσεών μας
 
Β. Εκκλησία και Κοινότητα
Η διαλεκτική μεταξύ προσώπου και εκκλησιαστικής κοινότητας στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας των πολιτών
Εκκοσμίκευση και Ορθόδοξη Πίστη: για να συμφιλιωθούν πρέπει να τα ξανασκεφθούμε
Ενάντια στην αυταρέσκεια της πλάνης: πολιτισμικά προβλήματα τα οποία ανέδειξε η πανδημία
Χρήστος Γιανναράς: Για μιαν άνοιξη που τουλάχιστον τόλμησε, εκκύπτουσα ωσεί όρθρος…
Συνέντευξη για την εξομολόγηση
Προς μια πνευματική υπέρβαση της ασυνείδητης έχθρας

Στὴν πυρκαγιὰ τοῦ πειρασμοῦ (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου)

Στὴν πυρκαγιὰ τοῦ πειρασμοῦ 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου)

Πιάσανε αἰχμάλωτο τὸν ἅγιο Παΐσιο σὰν ἦταν νεαρὸ παλληκαράκι καὶ τὸν φυλάκισαν. Δὲν εἶχε κάνει κάτι. Εἶχαν ἁπλῶς τὴν ὑποψία ὅτι δὲν ἦταν δικός τους. Τὸν καιρὸ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἦταν πολὺ πιθανὸ νὰ συλληφθεῖ κάποιος –ἀκόμα καὶ νὰ ἐκτελεστεῖ– μόνο μὲ μιὰ ὑποψία. Τὸν ρίξανε σ’ ἕνα δωμάτιο μαζὶ μὲ ἄλλους, σὲ συνθῆκες ἄθλιες. Ἦταν τόσοι πολλοί, ποὺ δὲν χω ροῦσαν νὰ ξαπλώσουν. Ἄσε τὶς ψεῖρες ποὺ ἔστηναν χορὸ στὰ κεφάλια τους!

Ἡ ταλαιπωρία κορυφώθηκε ὅταν τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ κεῖ καὶ τὸν ἔκλεισαν σ’ ἕνα ἄλλο, πολὺ μικρὸ δωματιάκι, καὶ μετὰ ἔφεραν δύο γυναῖκες ἀπὸ τὸ δικό τους ἰδεολογικὸ στρατόπεδο, σχεδὸν γυμνές, καὶ τὶς ἔβαλαν μέσα. «Παναγία μου!» προσευχήθηκε μὲ θέρμη τὸ νεαρὸ παλληκάρι, «φύλαξέ με καὶ σκέπασέ μέ». Ἦταν τόσο ἔντονο τὸ αἴτημά του, ποὺ ἡ Παναγία τὸν ἐνίσχυσε τόσο, ποὺ τὶς ἔβλεπε μὲ ἀπάθεια, σὰν νὰ ἦταν ἀδελφές του. Ὕστερα τοὺς μίλησε μὲ πόνο ψυχῆς, μὲ ἀγάπη. Καὶ τὸ θαῦμα ἔγινε: ἦρθαν σὲ συναίσθηση καὶ μὲ δάκρυα βγῆκαν ἀπὸ τὸ δωματιάκι.

Μόνο μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ)

Μόνο μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ)

Μιὰ παρέα φοιτητῶν εἶχε κυκλώσει τὸν ἅγιο Σωφρόνιο καὶ συζητοῦσαν ζωηρά. Τὰ θέματα ἦταν ἐνδιαφέροντα, ὁ Γέροντας ἦταν φωτισμένος καὶ ὅλοι κρέμονταν ἀπὸ τὰ χείλη του. Ἡ Ζωὴ καθόταν ἀκριβῶς στὰ ἀριστερά του. Πόσο εὐλογημένοι εἴμαστε, σκεφτόταν, ποὺ τὸν ἔχουμε πνευματικὸ πατέρα! Τὰ λόγια του εἶναι μετρημένα. Ἡ ματιά του καθαρή. Κι ἐκεῖ ποὺ τὸν κοιτοῦσε, ἡ ματιά της ἔπεσε στὸ ράσο του. Στὸ πίσω μέρος μιὰ μεγαλούτσικη τρίχα εἶχε ἀποσπαστεῖ ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα μαλλιά του καὶ στεκόταν κολλημένη πάνω στὸ ὕφασμα τοῦ ἐξώρασου.

Ὦ! Μιὰ τρίχα ἀπὸ τὰ μαλλιά του! Νά, τί ἐνθύμιο θὰ πάρω, γυρνώντας στὴν πατρίδα μου, σκέφτηκε ἡ Ζωὴ μὲ χαρά. Θὰ τὴ βάλω σ’ ἕνα φακελάκι καὶ θὰ τὴν ἔχω πάνω στὸ γραφεῖο μου. Θὰ εἶναι σὰν νὰ ἔχω τὸν Γέροντα κοντά μου! Τί εὐλογία! Τὴ στιγμὴ ἐκείνη ὁ ἅγιος Σωφρόνιος στράφηκε τώρα πρὸς τὰ δεξιὰ γιὰ ν’ ἀπαντήσει σὲ μιὰ ἀπορία τοῦ Φάνη. Ἡ Ζωὴ δὲν ἔχασε τὴν εὐκαιρία. Ἅπλωσε τὸ δεξί της χέρι, ἀκούμπησε τὴν ἄκρη τῆς τρίχας καὶ ἁπαλά, δίχως νὰ ἀγγίξει τὸ ράσο του, τὴν τράβηξε καὶ τὴν ἔκλεισε στὴ χούφτα της.

Αφιέρωμα στο βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον Αναστάσιο από την "Ορθόδοξη Αλήθεια"

 Αφιέρωμα  έκανε η εβδομαδιαία πανελλήνιας κυκλοφορίας εφημερίδα "Ορθόδοξη Αλήθεια" (8 Ιουλίου 2026, αρ. φύλλου 27) στο βιβλίο του π. Ηλία Μάκου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, από τις εκδόσεις Σταμούλη, με τον τίτλο: Ανάσταση από τον Αναστάσιο – Η πορεία της Εκκλησίας της Αλβανίας από το 1991 έως σήμερα – Αναστημένοι βηματισμοί". 

Στο αφιέρωμα, που επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος ΣωτήρηςΛέτσιος, και όπου μιλάει ο π. Ηλίας Μάκος, περιέχονται, μεταξύ άλλων,  διάφορα περιστατικά από το βιβλίο, τα οποία δείχνουν το θαυμαστό της προσωπικότητας και του έργου του Αναστασίου.

"Ο Αναστάσιος επιδόθηκε σε έναν γνήσιο αγαπητισμό. Χωρίς να υπολογίζει εθνικές ή θρησκευτικές ή κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές. Ο αείμνηστος Δημήτριος Γλάρος, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής, του είχε δωρίσει ένα κρεβάτι νοσοκομείου, πλήρως εξοπλισμένο τεχνολογικά, προκειμένου να μπορεί να κοιμάται κάπως ανακουφισμένος, καθώς ήταν ασθενικά τα πνευμόνια του και επιπλέον πονούσε. Όμως δεν έκανε ο ίδιος χρήση του δώρου. Το αποδέχθηκε, αλλά το προσέφερε σε έναν φτωχό Αλβανό Μουσουλμάνο, ο οποίος το είχε ανάγκη, όπως και αυτός. Μπορεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι ασήμαντο το περιστατικό, αλλά δείχνει ότι η αγάπη ήταν στο DNA του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου".

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας - π. Ιωάννου Γκιάφη

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη

Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου(ΜΑ)

Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Η καταξιωμένη Αμερικανίδα συγγραφέας παιδικών βιβλίων Maria Gianferrari σε ένα πόνημά της παρομοιάζει τον άνθρωπο μ' ένα "δέντρο". Συγκεκριμένα το τιτλοφορεί: "Γίνε δέντρο!" Παράξενος και συνάμα υπερρεαλιστικός ως τίτλος. Κι όμως θέλοντας να τονίσει τη σπουδαιότητα της στροφής του καθενός προς τη φύση, κάνει αυτόν τον ιδιότυπο συσχετισμό. Ειδικότερα γράφει ότι "όλοι είμαστε σαν δέντρα: η σπονδυλική μας στήλη, κορμός. Το δέρμα μας, ο φλοιός. Η καρδιά μας που μας ζωοποιεί, μοιάζει με ξύλο στο κέντρο του κορμού." Και μεις, όπως τα δέντρα, παίρνουμε ενέργεια από τον αέρα και τον ήλιο. Αλλά κι όπως οι άνθρωποι κι αυτά μοιράζονται την τροφή και τους διαθέσιμους πόρους. Και καταλήγει η συγγραφέας στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καλύτεροι, εάν εμπνευστούν από την ομορφιά και την αρμονία των υπέροχων δέντρων.

Όμως θα δημιουργηθεί ο εύλογος προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ του δέντρου και της Αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής που τιμά η Εκκλησία κατ' έτος στις 7 Ιουλίου; Την απάντηση μας τη δίδει ο ιερός υμνογράφος, όταν την ίδια την παρομοιάζει μ' ένα δέντρο με καρποφόρα κλαδιά. Θα σημειώσει: "Ῥίζης, εὐκλεοῦς Κυριακή, κλάδος ὡραιότατος ὤφθης, καρπὸν σωτήριον, φέρων τῆς ἀθλήσεως, τὰ κατορθώματα, καὶ μαραίνων ἐν χάριτι, φυτὰ ἀσεβείας." Η Αγία Κυριακή αναφέρει το στιχηρό του εσπερινού της 7ης Ιουλίου, προέρχονταν από ένδοξη "ρίζα" και φάνηκε σαν ένα πανέμορφο κλαδί το οποίο έφερε σωτήριο καρπό. Με τους αγώνες και το μαρτύριό της πρόσφερε τα κατορθώματα της πίστης και με τη χάρη του Θεού κατάφερε να μαράνει τα φυτά της ασεβείας. Επομένως κατανοείται πως συμβολικά χρησιμοποιείται η εικόνα του δέντρου προκειμένου να δηλωθεί η θεάρεστη βιωτή και οι μεγάλοι άθλοι της αγίας μέσα σε μια ειδωλολατρική εποχή.

Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ - π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς (βιβλιοπαρουσίαση)

 

Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ 

π. Ἀθανάσιος Βουρουτζῆς 

(βιβλιοπαρουσίαση)

«Ἡ ἀγάπη πού δίνεις στούς ἄλλους δέν εἶναι ἕνα πεπερασμένο ἀπόθεμα πού κάποια στιγμή θά τελειώσει. Εἶναι μιά πηγή πού ὅσο πιό πολύ δίνεις, τόσο πιό πολύ γεμίζει. Καί ἡ πρώτη πηγή αὐτῆς τῆς ἀγάπης, ἡ πρώτη σου “ἐκκλησία”, εἶναι τό σπίτι σου».

Στό βιβλίο τοῦ π. Ἀναστασίου Ἀλεξίου «Στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ» παρακολουθοῦμε τή συζήτηση ἑνός νεαροῦ πού ἡ καρδιά του φλέγεται γιά τήν ἱεροσύνη, μέ τόν πνευματικό του. Μέσα ἀπό δώδεκα ἐπιστολές ὁ νέος τῆς ἱστορίας μας ἐκφράζει τούς φόβους καί τίς ἀγωνίες του σχετικά μέ τό ἑπόμενο βήμα τῆς ζωῆς του, νά ὑπηρετήσει τό Ἅγιο Θυσιαστήριο ἀπό τή θέση τοῦ ἱερέως. Στέκεται στό κατώφλι τοῦ Ἱεροῦ καί προσπαθεῖ νά ἠρεμήσει τήν ταραγμένη ἀπό τόν ἱερό πόθο καρδιά του. Ποιός μπορεῖ νά καθησυχάσει μιά τέτοια καρδιά; Πῶς μπορεῖς νά ἐκφράσεις μέ λόγια ἀνθρώπινα, πράγματα πού οὖτε οἱ Ἄγγελοι τολμοῦν νά πλησιάσουν; Μόνο τό Ἅγιο Πνεῦμα μπορεῖ νά κατευνάσει καί νά κατευθύνει τέτοιες ἅγιες ἐπιθυμίες. Τό ζητάει ἄλλωστε καί ὁ ἱερέας σέ κάθε Θεία Λειτουργία: «Κατάπεμψον τό Πνεῦμά σου τό ἅγιον ἐφ ἡμᾶς…».

Ὁ ἱερέας πού συνομιλεῖ μέ τόν νέο, τόν καθοδηγεῖ μέ μαεστρία, φωτισμένος ἀπό τό Πνεῦμα τό Ἅγιο. Μέσα ἀπό τίς ἀπαντήσεις του προσπαθεῖ νά κατευνάσει τά κύματα τῶν ἀμφιβολιῶν πού ὀρθώνονται πελώρια, προσπαθώντας νά σβήσουν τήν ἱερή φλόγα πού ἄναψε ἐντός του. Χωρίς νά πιέσει, μέ ὄμορφο καί λυρικό τρόπο προσπαθεῖ νά κάνει τόν νεαρό νά καταλάβει ἄν αὐτό πού ἔχει εἶναι ἐσωτερική κλήση ἤ εἶναι ἕνας ἁπλός ἐνθουσιασμός.

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

 

Ὁ κλέφτης τοῦ ὑποβρύχιου 

(ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Γερβασίου τῶν Πατρῶν)

«Παναγιώτη, πεινάω! Δὲν ἀντέχω σοῦ λέω.»

«Κι ἐγὼ πεινάω, βρὲ Κοσμά, ἀλλὰ δὲν κάνω ἔτσι!»

«Μὰ δὲν πεινάω γιὰ φαγητό!»

Ἂν κάποιος στεκόταν καὶ ἄκουγε τὸν διάλογο δύο μικροπωλητῶν στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20οῦ αἰώνα σὲ κάποιον μεγάλο δρόμο τῆς Πάτρας, σίγουρα θὰ ἀποροῦσε. Κι ὅμως, ὁ μικρὸς Κοσμὰς δὲν πεινοῦσε γιὰ φαγητό. Ἢ μάλλον, δὲν πεινοῦσε τόσο γιὰ φαγητό. Γιατὶ καὶ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ ποὺ σέρβιρε ἡ μάνα του σὲ πέντε στόματα ποὺ περίμεναν μὲ ἀγωνία καὶ σὲ πέντε ζευγάρια μάτια ποὺ ἀδημονοῦσαν, ἦταν ἀδύνατον νὰ τοὺς χορτάσει. Ἀναγκάστηκε ὁ Κοσμὰς νὰ βγεῖ στὴ βιοπάλη.

Κάθε πρωὶ ἔπαιρνε τὸν μεγάλο δίσκο μὲ λογῆς-λογῆς μικροπράγματα καὶ διαλαλοῦσε τὴν πραμάτεια του στὸν μεγάλο δρόμο. «Τσατσάρες, κουβαρίστρες, καρφίτσες, παραμάνες, ξυράφια, πάρε κόσμε!» φώναζε μὲ τὴν ἀδύναμη φωνούλα του καὶ πάσχιζε θαρρεῖς νὰ διαπεράσει τὶς σκληρὲς καρδιὲς τῶν περαστικῶν ποὺ τὸν προσπερνοῦσαν ἀδιάφορα.

Τότε ἦταν ποὺ γνώρισε τὸν Παναγιώτη, ἕνα παιδὶ στὴν ἡλικία του. Εἶχε κι αὐτὸς πονεμένη ἱστορία. Μάζεψαν καὶ οἱ δύο τοὺς καημούς τους μαζὶ μὲ τὴν πραμάτεια τους. Μῆνες ὁλόκληρους, μὲ ζέστη καὶ κρύο, μὲ ἀνεμόβροχα καὶ ἀέρηδες πάλευαν γιὰ νὰ βγεῖ τὸ πενιχρὸ μεροκάματο. Νά ’ρθει τὸ ἀπόγιομα καὶ νὰ τρέξει ὁ καθεὶς στὴ μανούλα του νὰ τὸ ἀπιθώσει στὴν ποδιά της. Νὰ ξεχωρίσουν ἐκεῖνες τὸ κέρδος ἀπὸ τὸ κεφάλαιο ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ ἀγοράσουν νέα πραμάτεια καὶ νὰ τρέξουν νὰ ξοφλήσουν: τὴ μιὰ μέρα τὸν μπακάλη, τὴν ἄλλη τὸν μανάβη, τὴν ἄλλη τὸν φούρναρη. Ποτὲ δὲν εἶχαν καταφέρει νὰ τοὺς ξοφλήσουν ὅλους.

Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης + Διονύσιος Ψαριανός, διδακτορική διατριβή Παρασκευής Παυλίδου.

   Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός, γόνος ευκλεής της ευάνδρου νήσου Άνδρου, αποτελεί μια πνευματική μορφή - σταθμό στην νεώτερη εκκλησιαστική ιστορία. Προικισμένος με ένα πλήθος εξαιρετικών πνευματικών και διανοητικών χαρισμάτων, καθώς διακρίθηκε για την βαθιά του πίστη, την οξύνοια, την νηπτική ικανότητα, την διορατικότητα και την μεταδοτικότητα, αλλά και ένα σπάνιο εύρος γνώσεων που επεκτάθηκε στην θεολογική, ιστορική, φιλολογική και διοικητική, επιστήμη, διέγραψε μια εξόχως καρποφόρα πορεία στην Εκκλησία της εποχής του, ήδη από την μοναχική του πορεία, αλλά και αργότερα σε όλους τους βαθμούς της ιερατικής του ζωής και διακονίας. Άφησε πίσω του ένα πλουσιότατο συγγραφικό και κηρυκτικό έργο, το οποίο αποτελεί υπόδειγμα ποιμαντικής διακονίας και ένα πολύτιμο βοήθημα για τον σύγχρονο κλήρο αλλά και εν γένει για το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Παράλληλα με το ποιμαντικό και πνευματικό του έργο ως Αρχιερεύς, παρήγαγε πλούσιο συγγραφικό έργο, έμμετρο και πεζό, ενώ διακρινόταν και για την αγάπη του για την παραδοσιακή, τη βυζαντινή και τη λόγια μουσική.

H Αγία και Μεγάλη Σύνοδος- Πεντηκοστή 2016, «Εις ενότητα πάντας εκάλεσεν»

H Αγία και Μεγάλη Σύνοδος- Πεντηκοστή 2016,

«Εις ενότητα πάντας εκάλεσεν»,

Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης (18-27 Ιουνίου 2016),

Πρακτικά- Κείμενα

https://apostoliki-diakonia.com.gr/.../%ce%b7-%ce%b1%ce.../

H Aγία και Μεγάλη Σύνοδος της Oρθοδόξου Eκκλησίας υπήρξε το επιστέγασμα της πεντηκονταετούς προπαρασκευαστικής διαδικασίας, κατά τη διάρκεια της οποίας συνεκλήθησαν Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις (1976, 1982, 1986, 2009, και 2015), Ειδικές Προσυνοδικές Επιτροπές και συλλογικά πανορθόδοξα όργανα, με αντιπροσωπευτικότερο τον θεσμό της Συνάξεως των Προκαθημένων πασών των αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Επί τη βάσει των ομοφώνως συμπληρωθέντων και εγκριθέντων κειμένων υπό της συγκληθείσας στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Σαμπεζύ, 21-27 Iανουαρίου 2016) Ιεράς Συνάξεως των Προκαθημένων πασών των αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών διατυπώθησαν μετά από πολυετείς σύντονες προσπάθειες οριστικώς τα ομοφώνως εγκριθέντα κείμενα της Συνόδου.

Οι εκδόσεις «Ο Σωτήρ» στην 38η Έκθεση Βιβλίου στο Πασαλιμάνι

 

«Θέρος 2026» Το νέο τεύχος της “Σύναξής” (αρ. 178).

«Θέρος 2026»

Το νέο τεύχος της “Σύναξής” μας (αρ. 178).

Παραθέτω το ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ και στη συνέχεια τα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ.

[Το εξώφυλλο: έργο Χριστίνας Παπαθέου Χριστίνα Παπαθέου].

……………………

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο

Θέρος

Όταν λέμε Καλοκαίρι το Καλοκαίρι, ονοματίζουμε μιαν εποχή απ’ αφορμής του τι αίσθηση μας κάνουν οι καιρικές συνθήκες της. Όταν όμως την εποχή την λέμε Θέρος; Τότε χρωματίζουμε την εποχή με την ανθρώπινη πράξη: με την κοινωνική ανθρώπινη πράξη, σε ανταπόκριση προς τις καιρικές συνθήκες της εποχής...

Ο θερισμός είναι εμπειρία αμέτρητων γενεών και πάμπολλων τόπων. Τα πολλά του συμφραζόμενα τον έχουν ανυψώσει σε περιεκτική εικόνα και σε σύμβολο ετοιμότητας (να αδράξεις τη στιγμή), ευθύνης (να κοπιάσεις φιλόπονα) και συνεπειών (θα βρεις μπροστά σου την ποιότητα της σποράς σου). «Να σπέρνετε», λέει ο Θεός μέσω του προφητικού λόγου, «δικαιοσύνη, ώστε να θερίσετε καρπούς ανάλογους της αγάπης σας. Κάντε καινούργια αρχή, όπως ο αγρότης το καινούργιο του χωράφι ετοιμάζει. […] Αλλά εσείς σπείρατε αδικία κι έτσι τη συμφορά θερίσατε· φάγατε της κακίας σας τον καρπό. Κάνατε του κεφαλιού σας και στηριζόσασταν στο πλήθος των πολεμιστών σας» [1].

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

 

Κυκλοφόρησε βιβλίο του π. Ηλία Μάκου για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κ. & Μ.  Σταμούλη το νέο βιβλίο του π. Ηλία Μάκου: «Ανάσταση από τον Αναστάσιο. Η πορεία της Εκκλησίας της Αλβανίας από το 1991 μέχρι σήμερα – Αναστημένοι βηματισμοί».

Στις 245 σελίδες του βιβλίου περιλαμβάνονται πολλά άγνωστα στο ευρύ κοινό γεγονότα, ενδιαφέροντα έγγραφα και φωτογραφίες αντιπροσωπευτικές της αναγεννητικής πορείας της Εκκλησίας της Αλβανίας

Ειδικότερα ως προς το περιεχόμενο του βιβλίου, αρχικά παρατίθεται μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση της διαδρομής της Εκκλησίας της Αλβανίας από την ίδρυσή της μέχρι και το διωγμό από το αθεϊστικό καθεστώς.

«Το Απόρρητο της Εξομολόγησης στην Ορθόδοξη Εκκλησία» - π. Σιλουανός Λ. Λάμπρου

 
Πατέρες και αδελφοί ζητώ την ευχή σας.
Κυκλοφορεί και σε έντυπη μορφή το μικρό αυτό φυλλάδιο.
Όποιος ενδιαφέρεται, θα αποσταλεί  δωρεάν - ευλογία.
Είναι ένα απόσπασμα από απογευματινές ενοριακές συναντήσεις από το έτος 2023. 

Με Αγάπη Χριστού.

 

Αρχιμ. Σιλουανός Λ. Λάμπρου.

Email: pater9870@gmail.com
Τηλ.: 6985828670

Ψυχής Δρόμοι, τεύχος 31

 

Ψυχής Δρόμοι, τεύχος 31

 

Περιεχόμενα

Χαρτογραφία

 
Λεωφόροι:
-Antoine Vergote, Η ψυχολογία της απιστίας
-André Godin, Απώλεια και επανεύρεση του Εγώ στην χαρισματική εμπειρία (μέρος α’)
-Kim Coleman Healy, Μετάνοια, Ανάσταση, και η ‘ικανότητα για νοιάξιμο’ κατά Winnicott
-Rollo May, Θρησκεία, ψυχοθεραπεία, και η επίτευξη του εαυτού
-π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, Ερινύες – Ενοχές – Εξομολόγηση
-Χρήστος Κουφουδάκης, Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και θρησκευτικές εμμονές-ψυχαναγκασμοί
 
Μονοπάτια:
-π. Gregory Jensen, Σχηματισμός ταυτότητας στην οικογένεια και στην Εκκλησία
 
Πεζόδρομοι:
-Συνέντευξη με τον ψυχοθεραπευτή και πάστορα Φρανκ-Γκέραλντ Μπέρνχαρντ Πάγιονκ

Παρουσίαση του βιβλίου του αρχιμ. Θεοδοσίου Μαρτζουχου

Παρουσίαση του βιβλίου του αρχιμ. Θεοδοσίου Μαρτζουχου

"Για ποιο λόγο κάνουμε

τα μνημόσυνα

και τις προσευχές για τους νεκρούς;

(και 15 επικήδειες διδαχές)"

Φύλλα Κατήχησης 13. Πρέβεζα: Ιωνάς, 2026.

Πρωτ. Χρυσόστομος Νάσσης

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ | ΔΕΘ–HELEXPO

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 8 ΜΑΪΟΥ, 20:00 | ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 15 - STAND 29-38

Πατέρες και αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Αυτή η στιχομυθία: «Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!», που αναβλύζει αυθόρμητα από τον πυρήνα της πίστης των χριστιανών, κινδυνεύει συχνά να διολισθήσει σε έναν άνευρο, τυπικό χαιρετισμό. Πολλές φορές, μάλιστα, πιάνω τον εαυτό μου να προφέρει αυτή την κορυφαία ομολογία με την ίδια σχεδόν τυπική ευγένεια που ανταλλάσσω, με συγγενείς και φίλους, το καθημερινό και τετριμμένο εκείνο: «Καλησπέρα! Τι κάνεις; Καλά! Εσύ;».

Εξαιτίας της συνήθειας και της στερεότυπης επανάληψης, ελλοχεύει ο κίνδυνος ο «καλός λόγος» της Αναστάσεως να μετατραπεί σε ένα κενό κέλυφος, που δεν έχει πλέον τίποτε ουσιαστικό να μας αποκαλύψει. Γι’ αυτό, έχουμε ανάγκη από ανθρώπους που θα μας ταρακουνήσουν, που θα μας καλέσουν να εξέλθουμε από τον λήθαργο του «τυπικού» και θα μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Χριστός δεν ανέστη απλώς για να εμπλουτιστεί το εορταστικό μας λεξιλόγιο, αλλά για να πάψει ο θάνατος να είναι το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας του ανθρώπου.

Παρουσίαση του βιβλίου του Rowan Williams «Εκεί που στέκει ο Χριστός» - π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Παρουσίαση του βιβλίου του Rowan Williams

π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Εκεί που στέκει ο Χριστός»

(«Πάθη της ψυχής» στο πρωτότυπο)

Εκδ. ΕΝ ΠΛΩ, Μάρτιος 2026

Έκθεση βιβλίου

Θεσσαλονίκη, 7-10 Μαΐου 2026

Είμαι χαρούμενος και τρομαγμένος συγχρόνως από την υποχρέωση μου να παρουσιάσω αυτό το ουσιαστικό και εντυπωσιακό βιβλίο του μεγάλου κληρικού συγγραφέα και πρώην αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι π.Rowan Williams.
Δεν ταπεινολογώ, ο μοραλισμός δεν βοήθησε ποτέ κανέναν, απλώς χαίρομαι από την γεύση (όση μπορώ να έχω) της θεολογικής του σκέψης αλλά και τρομάζω για το τι, και κατά πόσον, θα καταφέρω να σας μεταδώσω…! Αν δεν τα καταφέρω, ας με συγχωρήσετε σεις εδώ, οι εκδότες, και σίγουρα ο συγγραφέας. Στο άγχος μου επιπροσθέτει και ο έτερος παρουσιαστής, ο φίλος Σταύρος Ζουμπουλάκης, που ναι είμαστε φίλοι αλλά έχω σαφή συνείδηση της απόστασης των δεδομένων και των δυνατοτήτων των δικών του και των δικών μου…
Τέλος… Ας μην συνεχίσω να περιαυτολογώ … θα με επιτιμήσει ο συγγραφέας ότι δεν τον κατάλαβα και θα έχει δίκιο.
Και αυτό το βιβλίο του Rowan Williams είναι εντυπωσιακά ουσιαστικό. Ευχαριστίες εν αρχή, για τις Εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ που μας προμηθεύουν και κάνουν προσβάσιμη την σκέψη του R. Williams σε μας τους σύγχρονους Έλληνες και μάλιστα με την γοητευτική μετάφραση του κ. Χρήστου Μακρόπουλου. Ευχαριστίες πολλές. Και… λόγω ιδιότητος μου, και ευχές για κάθε καλό και για μετάφραση και άλλων έργων του R. Williams.

Από την παρουσίση τριών βιβλίων των εκδόσεων “Ιωνάς»

Από την παρουσίση τριών βιβλίων των εκδόσεων “Ιωνάς»: Αικατερίνη Τσαλαμπούνη (μητροπ. Μελέτιος Καλαμαράς, «Η “παναίρεση” του οικουμενισμού»), π. Χρυσόστολος Νάσσης (π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, «Τα μνημόσυνα») και Θανάσης Ν. Παπαθανασίου (Ρανιέρο Κανταλαμέσα, «Συ, ποιος πιστεύεις ότι είμαι;») την Παρασκευή 8-5-2026 στην Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης.

Προσπάθησα να καταδείξω την μεγάλη ενδοχώρα του μικρού βιβλίου του Κανταλαμέσα (σχεδόν 20 σελίδες), δηλαδή ότι ο άνθρωπος γνωρίζει

- την περιπέτεια του ανταμώματος Ευαγγελίου και Παγκόσμιου Νότου,

- την αυτοκρατορική δυσανεξία προς την Τριαδολογία (ήτοι προς την ιδέα ενός Θεού-κοινότητας, αντίθετα προς τον απόλυτο μονοθεϊσμό που πακτώνει την αυτοκρατορική απολυταρχία),

- την σπουδαιότητα του διαλόγου όταν κάθε προσερχόμενος κομίζει αυτό που πράγματι πιστεύει, αντίθετα προς εκείνον που δεν πιστεύει σε τίποτα διότι "πιστεύει σε όλα".

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ -30% σήμερα 1η Απριλίου για την επέτειο του Απελευθερωτικού Αγώνα της Κύπρου!

 

Για Παραγγελία ΕΔΩ 

Διαυγής πνευματικότητα, π.Ιωάννης Χρυσαυγής, π.Ε.Τριανταφυλλόπουλος, π.Α.Καριώτογλου, Χ.Κολοβού

 Οι εκδόσεις Ακρίτας και η Επιτροπή Εκδηλώσεων του Ι.Ν.Αγ. Αναργύρων Ψυρρή, σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του π. Ιωάννη Χρυσαυγή, Αρχιδιάκονου του Οικ. Θρόνου, "Διαυγής Πνευματικότητα.
Μαθητεύοντας δίπλα στον Βαρσανούφιο και τον Ιωάννη".
την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, στις 7:00μ.μ, στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Ψυρρή.
 Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
✔π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος, Πρωτοσύγκελος της Ι.Μ.Φθιώτιδος π.Αλέξανδρος Καριώτογλου, Εφήμέριος Ι.Ν.Αγ. Νικολάου Ραγκαβά
✔ Δρ Χριστίνα Κολοβού,Εργαστηριακο, Διδακτικο προσωπικό Ε.ΔΙ.Π, Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας

ΤΟ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ - π. Βασίλειος Θερμός

ΤΟ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

  π. Βασίλειος Θερμός

ΕΝ ΠΛΩ 

Αρχή φόρμας

Γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν πίστη και θρησκεία; Ποιες είναι οι πραγματικές αλλαγές που συμβαίνουν σ’ εκείνους που αρνούνται την προηγούμενη θρησκεία ή Ομολογία τους και υιοθετούν μια άλλη; Πότε βρίσκεται κάποιος όντως εγγύτερα στον αληθινό και γνήσιο εαυτό του, πριν ή μετά τη μεταστροφή; Η θρησκευτική μεταστροφή αναμφίβολα γοητεύει την ανθρώπινη περιέργεια, συνεπώς έχει δικαιολογημένα ελκύσει το ενδιαφέρον διανοουμένων και ερευνητών. Περιβάλλεται κατά κάποιο τρόπο από μυστήριο, όχι σπάνια δε και από έκπληξη και δέος. Ταυτόχρονα πυροδοτεί μοναδικές χαρές, αλλά θέτει και τεράστιες δυσκολίες στις θρησκείες και τις Oμολογίες, δυσκολίες που ενθαρρύνουν ποιμαντικές στρατηγικές.

 Ήταν από πολλά χρόνια πεποίθησή μου πως οι Ορθόδοξοι δεν πρέπει να αυτοπεριοριζόμαστε στα στενά εντόπια ενδιαφέροντα και εμπειρίες μας, αλλά να ανοιχθούμε στην οικουμενικότητα της πίστης και της Εκκλησίας μας. Έχει παγιωθεί, και δυστυχώς δεν μας ενοχλεί καθόλου, η νοσηρή νοοτροπία τού τοπικισμού και των κλειστών οριζόντων. Κυριολεκτικά αδιαφορούμε για τους υπόλοιπους Ορθοδόξους – και, φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για τους άλλους χριστιανούς…