Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος: «Η προσδοκία των εθνών»

Η δεύτερη συνάντηση του ανοιχτού Σεμιναρίου Ορθοδόξου Πίστεως πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών. 

          Τα Σεμινάρια Ορθοδόξου Πίστεως, ανοιχτά για το κοινό και κάθε ενδιαφερόμενο, είναι μια ειδική δράση που πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Γραφείου Συντονισμού Θείου Κηρύγματος και Αντιμετωπίσεως Αιρέσεων της τοπικής Εκκλησίας, στο Πνευματικό και Διοικητικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως στη Λαμία, στο «Μουσείο Χαλκού» και υλοποιείται παράλληλα με τις 100 περίπου ενοριακές κατηχητικές συνάξεις, τις ειδικές συνάξεις νέων και άλλες σχετικές ειδικές δράσεις που αναπτύσσει η Ιερά Μητρόπολη.

          Προσκεκλημένος εισηγητής ήταν  ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης  π. Ιωήλ Κωνστάνταρος, ο οποίος ανέπτυξε με θεολογική εμβρίθεια και ρητορική δεινότητα το θέμα: «Η προσδοκία των εθνών».

          Τους συμμετέχοντες καλωσόρισε ο Υπεύθυνος του Σεμιναρίου και Διευθυντής του ως άνω Γραφείου της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Ηρωδίων Ρίζος, ο οποίος για μία ακόμη φορά ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών για την ευλογία και πατρική καθοδήγηση του, ώστε μέσα από αυτήν την σειρά των συναντήσεων να αναλύονται πολλά θέματα από τον πλούτο της Ορθοδόξου Παραδόσεως, την ζωή των Αγίων της Εκκλησίας μας, τα Ιερά Μυστήρια, αλλά και σύγχρονα, που αφορούν στην καθημερινότητα των ανθρώπων και παρουσίασε τον εισηγητή της δεύτερης συνάντησης του Σεμιναρίου, Αρχιμ. π. Ιωήλ Κωνστάνταρο. 

Μητροπολίτης Σεβαστιανός - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 

Όλη τη νύχτα άκουγα τη φωνή σου, αντίκριζα την αγιασμένη μορφή σου, ένα δέος- χρέος ιερό με συνείχε... "Πτυχές άγνωστες της λαμπρής αυτής προσωπικότητος που έχουν να κάμουν με την καθαυτό πνευματική και κοινωνική διακονία και προσφορά τού Ιεράρχου που έως τώρα επισκιάζονται από το φωτεινό αστέρι του Βορειοηπειρωτικού Αγώνος.

Τούτο το τονίζουμε διότι ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός είχε πρωτίστως κατακτήσει την αγιότητα. Ευρίσκετο σε ύψη πνευματικά δυσθεώρητα που ολίγα πρόσωπα κατορθώνουν στην ζωή τους να προσεγγίσουν. Και ομολογουμένως κατέστη εθνικός ηγέτης και αγωνιστής, διότι προηγουμένως είχε βαδίσει τον δύσκολο, κακοτράχαλο, σκληρό και ανηφορικό, συνάμα δε και ευλογημένο δρόμο τής Ορθοδόξου Πνευματικότητος. Οι αγιασμένες προσωπικότητες με τις οποίες διατηρούσε επί σειρά ετών αδιατάρακτη φιλία και βίωναν τον συμπνευματισμό, όπως ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, ο Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, αλλά και τόσοι άλλοι σύγχρονοι όσιοι που τον τιμούσαν,

Λόγος του Αρχιμανδρίτου κ. Ιωήλ Κωνστάνταρου 10-8-2023

Λόγος του Αρχιμανδρίτου κ. Ιωήλ Κωνστάνταρου 

10-8-2023

Στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών ο αρχιμανδρίτης π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

  Του π. Ηλία Μάκου

Μια ξεχωριστή ιερατική μορφή, ο αρχιμανδρίτης π. Ιωήλ Κωνστάνταρος, από την επαρχία και συγκεκριμένα την Ήπειρο, είναι πλέον ιεροκήρυκας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Μέχρι πρότινος ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Ιωαννίνων και προϊστάμενος του ναού του Αρχιμανδρειού, διαδέχθηκε τον σημερινό Μητροπολίτη Κεφαλληνίας Δημήτριο.

Προέρχεται από τη Μητρόπολη Κόνιτσας, όπου χειροτονήθηκε διάκονος από τον αείμνηστο  Μητροπολίτη Σεβαστιανό, τον οποίο υπηρέτησε αφοσιωμένα μέχρι τα στερνά της ζωής του (ήταν δίπλα του, πάνω από το μαξιλάρι του, ακοίμητος συμπαραστάτης του, όταν κατέληξε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων),  και στο δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης με το οφίκιο το οφίκιο του αρχιμανδρίτη από τον Μητροπολίτη Κονίτσης Ανδρέα. Στην Μητρόπολη Κονίτσης υπήρξε για πολλά χρόνια πρωτοσυγγελεύων.  

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΠΑΤΕΡΩΝ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Οι 318 θεοφόροι Πατέρες που συγκρότησαν στη Νίκαια της Βιθυνίας την Α' Οικ. Σύνοδο, όχι μόνο εξέφρασαν αυτό που ήδη βίωνε, βιώνει και φυσικά θα βιώνει η Εκκλησία μας, την Θεότητα δηλ. του Χριστού και το Ομοούσιον της Αγίας Τριάδος, καταρτίζοντας το πρώτο τμήμα του Ιερού Συμβόλου της Πίστεώς μας. Όχι μόνο κατεδίκασαν τον Άρειο και την δαιμονική του διδασκαλία,  αλλά ρύθμισαν και θέματα ζωτικής σημασίας, όπως τους όρους της εορτής του Πάσχα και εξέδωσαν είκοσι Ιερούς κανόνες. Τέλος μας άφησαν την πολύτιμη παρακαταθήκη. Την Παρακαταθήκη της ζωντανής Ορθοδόξου πίστεως όπως αυτή την κατέχει το Σώμα της Εκκλησίας μας και συγκεκριμένα όπως την ζουν και την διδάσκουν οι Άγιοι. 

Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ας είμαστε βέβαιοι ότι ο ίδιος ο Ιησούς θα “αναβλέψει” προς εμάς - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 Το θέμα είναι το πόσοι από εμάς, που βρισκόμαστε στο χάλι του Ζακχαίου, έχουμε συνειδητοποιήσει την φρικτή μας κατάσταση και κατά πόσο διψούμε τη λυτρωτική συνάντηση με το βλέμμα του Ιησού.

Εάν πράγματι διαθέτουμε έστω και ελάχιστη λαχτάρα για την Θεϊκή συνάντηση, ας είμαστε βέβαιοι ότι ο ίδιος ο Ιησούς θα “αναβλέψει” προς εμάς. Θα ρίξει το γλυκύ και Θεϊκό του βλέμμα στην ύπαρξή μας, όπως ο ήλιος ρίχνει τις ακτίνες του και εν τω άμα θα αισθανθούμε οι πάγοι της καρδιάς μας να λιώνουν. Θα νοιώσουμε την θαλπωρή του Πνεύματος να ζωογονεί την καρδιά μας και ν' ανακαινίζει την όλη ύπαρξή μας. Από κει και πέρα τα πράγματα ακολουθούν την όμορφη πορεία της μετανοίας και της πληρότητας, που δεν είναι άλλη απ' τον αγιασμό μας και τη Χριστοποίησή μας.

Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Κωνστάνταρος

Να αισθανθούμε ότι «ο Κύριος εγγύς» - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Οι χριστιανοί λοιπόν, είναι, θα πρέπει να είναι οι υπάρξεις που όχι μόνο μια φορά τον χρόνο, αλλά σε κάθε στιγμή βιώνουν την θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα. Και στο πνεύμα αυτό, με «εστραμμένο το πρόσωπο» βαδίζουν προς το «εκούσιον πάθος» για την αγάπη και την δόξα του Χριστού, αλλά και για την αγάπη, την ανάπαυση μα και την συμπαράσταση στους εν Χριστώ αδελφούς.

Αδελφοί μου. Ήδη διά της εορτής των Βαίων εισήλθαμε στον λυτρωτικό χώρο των Παθών του Χριστού. Μπροστά μας υψώνεται ο θρόνος της δόξης. Ο Τίμιος του Κυρίου Σταυρός.

ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ  ΚΑΙ  ΤΗΝ  ΔΟΞΑ  ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής μετά την Χριστού Γέννησιν-

Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου

(Πραξ. στ' 8- ζ' 5, 47-60)

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα που θα ακούσουμε στην λατρευτική μας σύναξη είναι αφιερωμένο στην εορτή και μνήμη του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Μιας ηρωικής μορφής της Πίστεως, που συγκλονίζει κάθε έναν που θα μελετήσει τον ζήλο του, την εμπνευσμένη του ομολογία, αλλά και το ένδοξο  μαρτύριό του για την αγάπη και την δόξα του Χριστού.

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, θεοπνεύστως, αλλά και με τον άριστο χειρισμό της γραφίδος του, περιγράφει τα γεγονότα, τόσο στην ουσία τους, όσο και στις “λεπτομέρειες”, που αποκαλύπτουν το φάσμα τι εστί αληθινή πίστις, τι φωτισμός και  ποία η κορυφή της θεώσεως.

Τι καρδιά, αλήθεια, ήταν αυτή που έπαλλε μέσα στα νεανικά στήθη του Στεφάνου; Ένα ηφαίστειο πάντοτε ενεργό, που σκορπούσε την ευλογία της πίστεως και της ολοκληρωτικής αγάπης προς τον Νυμφίο της Εκκλησίας!

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως

(Εβρ. ια' 9-10, 32-40)

Υπάρχουν κάποιες ψυχές που η ζωή τους αποτυπώνει χαρίσματα και αγώνες. Η Βιβλική όμως μορφή του Πατριάρχου Αβραάμ εκπροσωπεί σε όλο της το μεγαλείο την πίστη. Την ευλογία της Πίστεως στον Θεό με ό,τι βεβαίως αυτό συνεπάγεται και ιδίως την αταλάντευτη πορεία προς την απόλυτη εφαρμογή του θείου θελήματος.

Προξενεί συγκίνηση και θαυμασμό το ηρωικό του κατόρθωμα. Πλούσιος αυτός όσο ελάχιστοι, παρέμεινε ελεύθερος και δεν υποδουλώθηκε στα υλικά αγαθά. Και μάλιστα η γη Χαναάν ήταν δική του, διότι του την χάρισε ο ίδιος ο Θεός, εν τούτοις “παρώκησεν εις την γην της επαγγελίας” ως εις ξένην γην. Ενώ ζούσε στη γη, τον νου του τον είχε στραμμένο προς τον ουρανό, και τούτο διότι “εξεδέχετο την τους θεμελίους έχουσαν πόλιν, ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός”.

Ομολογουμένως η πίστις του ανθρώπου αυτού ήταν κάτι το μοναδικό. Αυτή η ζωντανή του πίστις ήταν η αιτία που φέρεται πλέον ως παράδειγμα προς μίμησιν σε ολόκληρο το Σώμα της Εκκλησίας και έως τα τέλη των αιώνων. Γι' αυτό και ο Απόστολος των Εθνών που εκήρυξε όσο κανένας άλλος την πίστη του Χριστού, θα τονίσει: “Πίστει παρώκησεν Αβραάμ εις την γην της Ευαγγελίας”! Όντως εάν απουσίαζε η ευλογία της πίστεως, ή εάν υπάρχει μεν αλλά είναι ατροφική και υποτονική, είναι φύσει αδύνατον ο άνθρωπος να μη παρασυρθεί από τα εγκόσμια και να μη μολυνθεί από τις ποικίλες ηδονές.

ΜΗ ΨΕΥΔΕΣΘΕ ΕΙΣ ΑΛΛΗΛΟΥΣ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΜΗ  ΨΕΥΔΕΣΘΕ  ΕΙΣ  ΑΛΛΗΛΟΥΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακή ΙA΄ Λουκά

(Κολ. γ' 4-11)

Όταν κανείς μελετά και εμβαθύνει στον λόγο της Γραφής, άνευ ουδεμίας δυσκολίας διαπιστώνει το πάντοτε επίκαιρο του θεόπνευστου λόγου. Οι πρακτικές δε συμβουλές που προβάλλονται από τους αγίους Προφήτες και Ευαγγελιστές και οι οποίες φυσικά προϋποθέτουν την απόλυτη πίστη στον Ιησού Χριστό, είναι τόσο άμεσες που, εάν οι Χριστιανοί τις εφάρμοζαν, οπωσδήποτε η εικόνα του κόσμου θα ήταν εντελώς διαφορετική.

Από τις τόσες αποστολικές συμβουλές της Καινής Διαθήκης, ας σταθούμε σε μία που φαίνεται μεν απλή, στην εφαρμογή της όμως απαιτεί δύναμη και  Χάρη Θεού. Πρόκειται για την εντολή “Μη ψεύδεσθε εις αλλήλους” (Κολ. γ´, 9). Και γιατί αυτό; Διότι, όπως θα δούμε, πρόκειται περί ενός πολύ σοβαρού αμαρτήματος, αφού είναι καθαρώς σατανικό και μας χωρίζει από τον Θεό.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Αποστολικό  Ανάγνωσμα

Kυριακής  6 Δεκεμβρίου

Εβρ. ΙΓ΄17-21

Ο Άγιος Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο θαυματουργός, είναι μία από τις μεγαλύτερες μορφές που τιμά και εορτάζει μεγαλοπρεπώς η Εκκλησία μας. Η ζωή του είναι γεμάτη αγιότητα και ευαγγελικές αρετές. Όλος ο βίος του είναι «ευωδία Χριστού». Ανεδείχθη όντως «ηγούμενος» και «καλός ποιμένας» , δηλ. πνευματικός ηγέτης των Ορθοδόξων. Γι’ αυτό και το Αποστολικό ανάγνωσμα που διαβάζεται σήμερα είναι εκείνο που συνιστά στους πιστούς να υπακούουν στους πνευματικούς τους ηγέτες, ένας από τους οποίους ήταν, όπως είπαμε, και ο Άγιος Νικόλαος.

Ας δούμε σε σύντομη νεοελληνική μετάφραση τους στίχους του ιερού κειμένου, και θα σταθούμε κατόπιν σε ένα σημείο.:

«Να υπακούετε στους πνευματικούς προϊσταμένους σας και να υποτάσσεσθε, διότι αυτοί αγρυπνούν για τις ψυχές σας, επειδή θα δώσουν λόγο. Να υπακούετε και να υποτάσσεσθε, ώστε το έργο της μέριμνας για σας να το κάνουν με χαρά και όχι στενάζοντας. Διότι, το να στενάζουν, δεν είναι προς το συμφέρον σας. Να προσεύχεσθε για μας. Είμαστε δε πεπεισμένοι, ότι έχουμε καλή συνείδηση και σε όλα θέλουμε να συμπεριφερόμαστε με καλό τρόπο. Παρακαλώ δε να κάνετε περισσότερο τούτο (την προσευχή δηλ.), για να έλθω και πάλι σύντομα κοντά σας. Ο δυνατός δε Θεός, ο οποίος ανέβασε από τη χώρα των νεκρών (ανέστησε δηλ.) εκείνον, ο οποίος είναι ο ποιμήν των προβάτων ο μέγας, με αίμα Διαθήκης αιωνίας, ο Κύριός μας  Ιησούς, είθε να σας καταρτίσει για κάθε καλό έργο, ώστε να κάνετε το θέλημά του Του. Ας ενεργεί και ας γίνεται ανάμεσά σας, δια του Ιησού Χριστού, εκείνο που Τον ευχαριστεί. Σ’ αυτόν ανήκει η δόξα παντοτινά. Αμήν».

ΑΓΑΘΩΣΥΝΗ - ΔΥΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΑΛΗΘΕΙΑ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΑΓΑΘΩΣΥΝΗ - ΔΥΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΑΛΗΘΕΙΑ

Κυριακής ΙΓ´ Λουκά

Αποστολικό Ανάγνωσμα

(Εφέσ. ε´ 8-19)

Το ότι ο πήχυς έχει πέσει δραματικά σε όλα τα επίπεδα, αυτό το διαπιστώνει κανείς χωρίς να χρειάζεται να διαθέτει ειδικές γνώσεις παρατηρητή. Αλλά το ότι η στάθμη της λεγόμενης πρακτικής – συνεπούς Χριστιανικής ζωής έχει κατέλθει αρκετές μονάδες βάσει του Ευαγγελικού μέτρου, αυτό όντως θα πρέπει να μας βάλει σε ανησυχία, ώστε να περάσουμε στη διάγνωση και φυσικά να καταλήξουμε στην θεραπεία.

Βεβαίως η λύση στο πρόβλημα βρίσκεται μέσα στον χώρο της Εκκλησίας και υποδεικνύεται από τον Θεόπνευστο Απόστολο στο Αποστολικό μας Ανάγνωσμα. Δεν μένει παρά εμείς  οι ίδιοι, ως πιστοί, να συνειδητοποιήσουμε την ρηχότητά μας και να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στον ευλογημένο καρπό τού Πνεύματος που κάνει δυναμική την παρουσία του Ορθόδοξου Χριστιανού “εν πάση αγαθοσύνη και δικαιοσύνη και αληθεία” (Εφεσ. ε´ 9).

Καταστάσεις δηλαδή της Χάριτος, που οι Άγιοι έφεραν σε υπερθετικό βαθμό και δι' Αυτής σκορπούσαν την ευωδία του Χριστού στο περιβάλλον τους, αποδεικνύοντας συν τοις άλλοις, την αλήθεια του Ευαγγελίου μαζί με την μοναδικότητα της Εκκλησίας μας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Η ΕΙΡΗΝΗ ΗΜΩΝ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΧΡΙΣΤΟΣ  ΕΣΤΙΝ  Η  ΕΙΡΗΝΗ  ΗΜΩΝ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής  η΄ Λουκά

(Εφεσ.  β´  14-22)

Δεν υπάρχει άνθρωπος φυσιολογικός που να αρνείται το ευλογημένο αγαθό της Ειρήνης. Αλλά το παράδοξο είναι ότι όσο περισσότερο ποθεί “το γλυκύ πράγμα και όνομα” κατά τον Άγιο Γρηγόριο, τόσο και περισσότερο το φάσμα των ταραχών και των πολέμων απειλούν τον κόσμο έως και αυτών των εσχατιών της οικουμένης. Και γιατί αυτό; Διότι οι άνθρωποι ψάχνουν να βρουν τον καρπό τής Ειρήνης μακριά από εκεί που φύεται και αναπτύσσεται. Ω άνθρωποι, διψάτε την ειρήνη σε όλες της τις εκφάνσεις; Γνωρίστε και συνδεθείτε με τον Ιησού Χριστό! “Χριστός εστίν η ειρήνη ημών”, διασαλπίζει στο Απ. Ανάγνωσμα ο μεγάλος κήρυξ της κατά Θεόν ειρήνης.

Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά είναι ανάγκη να εμβαθύνουμε έστω και λίγο στον Ειρηνοποιό και πάροχο της θείας ειρήνης, αφού Αυτός είναι το θεμέλιο αλλά και το επιστέγασμα του κοινού μας ποθούμενου.

ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΜΑΣ ΑΓΓΕΛΟΙ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΟΙ  ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ  ΜΑΣ  ΑΓΓΕΛΟΙ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής Ζ' Λουκά

(Εβρ. β' 2-10)

Όλοι οι πιστοί αισθανόμαστε ιδιαίτερη χάρη και ευλογία στην εορτή των αγίων Αγγέλων. Στη σύναξη των Αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Και αυτό είναι φυσικό και επόμενο, αφού, πλην των άλλων, ο κάθε ένας μας έχουμε τον φύλακα  Άγγελό μας, ο οποίος μας παραστέκεται από την αρχή έως και το τέλος της ζωής μας. Ναι, ουδέποτε είμαστε μόνοι κι έρημοι μέσα στον κόσμο τον γεμάτο κινδύνους και ποικίλους πειρασμούς. Πάντοτε βρισκόμαστε κάτω από την σκέπη των πτερύγων των αγίων και φωτεινών προστατών μας. Λίγο εάν μελετήσει κανείς την ζωή που διήνυσε, θα βρει αρκετά περιστατικά στα οποία αποδεικνύεται η παρέμβασις του φύλακα Αγγέλου μας και η ανέλπιστη σωτηρία που ελάβαμε από την μεσιτεία ή την βοήθειά του.

Εορτή λοιπόν των Αγίων Ταξιαρχών και το Αποστολικό μας ανάγνωσμα δεν μπορεί παρά να έχει άμεση σχέση με τις ουράνιες αυτές προσωπικότητες. Το τμήμα από την προς Εβραίους επιστολή που θα ακούσουμε είναι ένα κείμενο κατ' εξοχήν θεολογικό, στο οποίο φανερώνεται πόσο ανωτέρα σε ασύγκριτο βαθμό από τον Ιουδαϊσμό είναι η Εκκλησία μας.

Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η  ΑΓΑΠΗ  ΠΟΥ  ΟΔΗΓΕΙ  ΣΤΗΝ  ΔΟΞΑ  ΤΟΥ  ΟΥΡΑΝΟΥ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής 1ης Νοεμβρίου

Αγίων Αναργύρων

(Α' Κορ. ιβ' 27-ιγ' 8)

Με το Αποστολικό Ανάγνωσμα η Εκκλησία μας, πλην των ιερών τροπαρίων, κατακοσμεί την μνήμη των Αγίων Αναργύρων. Των ενδόξων αυτών μορφών που κατέκτησαν την κορυφή των αρετών, την αγάπη προς τον Θεό και τους ανθρώπους. Ας σταθούμε λοιπόν σε κάποια σημεία, αφού τόσα έχουν να μας διδάξουν στην ανοδική μας πορεία.

 Όλα τα μέλη τής Εκκλησίας ξεκινούμε από τη θέση που κηρύσσει ο πνευματέμφορος Απόστολος: “Αδελφοί, υμείς εστέ σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους”. Αλλά υφίστανται και οι εργάτες και οι διάκονοι της Εκκλησίας, τα μέλη δηλ. που αναλαμβάνουν τις ιερές διακονίες και έχουν λάβει τα ιδιαίτερα χαρίσματα ακριβώς για την διακονία του Εκκλησιαστικού Σώματος.

Όμως, “... μή πάντες απόστολοι, μη πάντες προφήται; μη πάντες διδάσκαλοι; μη πάντες δυνάμεις; μη πάντες χαρίσματα έχουσιν ιαμάτων; μη πάντες γλώσσαις λαλούσι; μη πάντες διερμηνεύουσι;᾽᾽ Όχι βέβαια. Ο κάθε πιστός διαθέτει το δικό του χάρισμα. Και αφού έτσι τα όρισε ο Κυβερνήτης της Εκκλησίας, πρέπει να αποκλεισθεί οποιαδήποτε ζήλεια και φιλονικία για τα χαρίσματα και τα υπεύθυνα διακονήματα. Αλλοίμονο εάν επιτρέψει κάποιος να γεμίσει το εσωτερικό του με πικρία για τα χαρίσματα που βλέπει να αυξάνουν σε άλλους. Ο καθένας θα καλλιεργεί το δικό του, θα συνεργάζεται με τους άλλους προς δόξαν Θεού και ταυτοχρόνως θα προσαρμοζόμαστε στην Αποστολική εντολή που λέει: “Ζηλούτε δε τα χαρίσματα τα κρείττονα και έτι καθ' υπερβολήν οδόν υμίν δείκνυμι”. Ζητήστε τα ανώτερα χαρίσματα,  λέει. Αυτά να ζηλεύετε! Και σας δείχνω εγώ τον δρόμο που οδηγεί στα ανώτερα αυτά επίπεδα, στα ανώτερα χαρίσματα, που είναι η ΑΓΑΠΗ!

ΘΕΛΩ = ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΜΟΝΟ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΘΕΛΩ = ΚΑΙ  ΜΠΟΡΩ  ΜΟΝΟ  ΕΝ  ΧΡΙΣΤΩ  ΙΗΣΟΥ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής στ' Λουκά

(Γαλάτας β' 16-20)

Πόσοι άραγε από τους ανθρώπους σκέπτονται σοβαρά τον λόγο της υπάρξεως και παρουσίας μας στην ζωή και πόσοι από όσους ισχυρίζονται ότι δέχονται την Χριστιανική Πίστη έχουν συνειδητοποιήσει ότι η καλλιέργεια της πνευματικής ζωής προϋποθέτει την νέκρωση κάθε μορφής κακού που φύεται μέσα στον ψυχικό μας κόσμο; Με άλλα λόγια έχουμε ενστερνιστεί ότι η μεταμόρφωσις της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου, που εκδηλώνεται ως αγία συμπεριφορά, είναι ένας καθημερινός σταυρός που πρέπει να λιτανεύουμε από τα μικρότερα έως και τα μεγαλύτερα; Αυτό ακριβώς κηρύσσει ο Απ. Παύλος όταν γράφει “Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός”. Και ναι μεν η στάση αυτή ζωής, που βιώνεται με την ελεύθερη επιλογή και αποδοχή του ανθρώπου, δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι όμως δυνατή δια της Χάριτος, όπως βλέπουμε στο Αποστολικό κήρυγμα, αλλά και στη ζωή των Αγίων.

Αλλά, γιατί μας φαίνεται δύσκολη η ζωή του Χριστιανού;  Μας φαίνεται δύσκολη, διότι ο κατώτερος εαυτός μας, δηλαδή τα πάθη μας και οι αδυναμίες μας, γίνονται ο κύριος και ο εξουσιαστής της θελήσεώς μας, με τη δική μας πάντοτε προαίρεση και επιλογή. Εσωτερικός λοιπόν και αδυσώπητος είναι ο πόλεμος που δεχόμεθα σε πολλές των περιπτώσεων και ως την τελευταία μας πνοή.

"ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ ΥΜΑΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ” - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

"ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ  ΥΜΑΣ  ΛΟΥΚΑΣ  Ο  ΙΑΤΡΟΣ  Ο  ΑΓΑΠΗΤΟΣ”

Αποστολικό Ανάγνωσμα

του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά

(Κολασ. δ' 5-11 14-18)

Η φράσις που υπάρχει ως επικεφαλίδα είναι καταγεγραμμένη από τον ίδιο τον Απ. Παύλο στην Προς Κολασσαείς Επιστολή.

Αναφέρεται στον αγαπημένο του μαθητή στον οποίο χάρισε την ιατρική του, την φιλία του και την πέννα του. Σε αυτόν που έγραψε την ιστορία τής πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας και εκήρυξε και υπέγραψε την πίστη του και την αγάπη του προς τον Ιησού με το ίδιο του το αίμα. Και επειδή το Απ. Ανάγνωσμα είναι αφιερωμένο  στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, γι' αυτό και θα αναφερθούμε στο τιμημένο αυτό πρόσωπο που τόσα πρόσφερε στην Εκκλησία μας.

Πατρίδα του ήταν η Αντιόχεια η Μεγάλη. Από εκεί ξεκίνησε ο Λουκάς με φλόγα για μάθηση και δίψα αληθείας. Στα πανεπιστήμια της εποχής του και ιδιαιτέρως της Ταρσού, σπούδασε φιλοσοφία και ιατρική. Έτσι καθίσταται γνωστός ως “Λουκάς ο ιατρός”. Επίσης αποκαλύπτεται ότι είναι ζωγράφος, τόσο του λόγου, όσο και του χρωστήρος, με εξαίρετο τάλαντο ιστορικού και αρίστη φιλολογική κατάρτιση.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακή των Πατέρων

(Τίτ. γ' 8-15)

Αν και δεν υφίσταται εργοσωτηρία, αλλά Χριστοσωτηρία, δεν σώζεται δηλαδή ο άνθρωπος διά των έργων, αλλά δια τής Πίστεως εις τον Ιησού Χριστό και μέσω τής Εκκλησίας Του, όμως και τα έργα πίστεως κρίνονται ως αναγκαίο συμπλήρωμα για την πνευματική προκοπή τού συνειδητού πιστού. Αυτά τα έργα αποδεικνύουν την πίστιν και βεβαιώνουν την αγαθή διάθεση του ανθρώπου.

Αυτός δε είναι και ο λόγος που ο Απόστολος Παύλος κάνει λόγο προς τον μαθητή του Τίτο, επίσκοπον της Κρήτης, περί των έργων των καλών. Φυσικά ο κάθε άνθρωπος έχει στο ενεργητικό του κάτι το καλό, έστω και το ελάχιστο που αποδεικνύει ότι η συμπάθεια και η συμπαράστασις ευρίσκονται στην φύση τού ανθρώπου. Εδώ όμως το Αποστολικό μας κείμενο μας οδηγεί όχι σε κάτι το απλό και το περιστασιακό, αλλά σε έργα γενικώτερα χριστιανικής προνοίας που εκπορεύονται από την εν Χριστώ αγάπη. Σε έργα τα οποία οργανώνουν και διευθύνουν οι πιστοί δια τής Εκκλησίας. Σε προσφορά που χρειάζεται να καταβληθεί χρηματική βοήθεια, θυσία και κόστος και γενικώτερα σε οργανωμένη μέριμνα, δοθέντος ότι “οι καιροί ου μενετοί”, ένεκεν αποστασίας, απιστίας και αθεΐας και νομοτελειακής λειτουργίας των πνευματικών νόμων.

ΚΑΡΠΟΙ ΕΛΕΗΜΟΣΥΜΗΣ - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 ΚΑΡΠΟΙ  ΕΛΕΗΜΟΣΥΜΗΣ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής Β' Λουκά

(Β' Κορ. θ' 6-11)

Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, η πρακτική αρετή τής ελεημοσύνης, όταν εξασκείται με διάθεση αγαθή και καρδία αγαπώσα, φανερώνει ύψος πνευματικότητος. Εξ' αντιθέτου, όταν ο πιστός χωλαίνει στο ζήτημα αυτό, αποδεικνύει κουφότητα και πίστιν άνευ περιεχομένου. Γι' αυτή λοιπόν την βασίλισσα των αρετών, την ελεημοσύνη, μάς κάνει λόγο ο θείος Απόστολος στο Αποστολικό μας ανάγνωσμα. Είναι δε πολύ χαρακτηριστική πλην των άλλων η επιβεβαίωσις του ίδιου του Θεού ότι η αρετή αυτή “μένει εις τον αιώνα”. Δεν σβήνει και δεν χάνεται ποτέ.

Αφού λοιπόν είναι τόση η αξία της αλλά και αναγκαία η αρετή αυτή, στην συνέχεια από το πνευματικό μεταλλείο των Πατέρων θα αντλήσουμε θησαυρό ουράνιο και υλικό προς οικοδομήν τής έμπρακτης αγάπης.

Αποτελεί κοινή ομολογία των Αγίων μας πως οτιδήποτε καλό κάνουμε “εις ένα των μικρών τούτων των ελαχίστων”· οποιαδήποτε βοήθεια προσφέρουμε σε κάποιο πτωχό, φαινομενικώς μόνο προσφέρουμε στους ανθρώπους. Επί της ουσίας δίδουμε στον ίδιο τον Κύριο. Και πώς όχι, αφού τους πτωχούς και αδυνάτους τούς θεωρεί Εκείνος “αδελφούς” Του; (Ματθ. κε´ 40). Ο θερμουργός κήρυξ τής ελεημοσύνης, ο Ιερός Χρυσόστομος θα διασαλπίσει: “Περιέρχομαι προσαιτών και ταις θύραις σου παριστάμενος προτείνω χείρα”!

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ. - Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η ΕΞΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΕΥΛΟΓΙΑΣ  ΚΑΙ  Η  ΕΞΟΔΟΣ  ΤΗΣ  ΑΠΩΛΕΙΑΣ.

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής Α' Λουκά

(Β' Κορ. στ' 16 – ζ΄1)

  

Όταν κανείς μελετά την Βιβλική Ιστορία και βλέπει τις περιπέτειες του Ισραήλ, αισθάνεται όχι μόνο τα δεινά που πέρασε το ευλογημένο μας Έθνος, το Ελληνικό, αλλά και τις θλίψεις, και τις ποικίλες στενοχώριες που εν πολλοίς όλοι οι πιστοί αντιμετωπίζουν στο διάβα τής ζωής, έως ότου φθάσουν εις την “γην τής επαγγελίας”.

Φυσικά το Παντοκρατορικό βλέμμα τού Θεού βρίσκεται συνεχώς πάνω από τους “εκλεκτούς του” (που έχει εκλέξει), και η αγάπη του, παρά τις ανυπακοές και την απαράδεκτη συμπεριφορά κατευθύνει προς ένα ορισμένο σκοπό την ιστορική πορεία.

Εκείνο όμως που εντυπωσιάζει και κάνει τον πιστό να μελετά σε βάθος την όλη κατάσταση είναι η θέληση του Θεού για μια έξοδο, όταν ο λαός Του πέφτει στην αιχμαλωσία. Ουδέποτε η θεία εντολή περιέχει την έννοια του συμβιβασμού με την νοοτροπία των ειδωλολατρικών λαών. Σε καμμία των περιπτώσεων η καθαρή και αποκαλυπτική πίστις των Δικαίων και των Πατέρων Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ θα πρέπει να αναμειχθεί μέσα στην Βαβυλωνιακή συγκρητιστική χοάνη. Και αφού δεν γίνεται διαφορετικά, αφού η πίεσις έχει καταστεί αφόρητος και η πίστις είναι το κινδυνευόμενον, γι' αυτό λοιπόν, “εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε και ακαθάρτου μη άπτεσθε λέγει Κύριος Παντοκράτωρ”.