Η Οδύσσεια του σπουδαίου αυτού έπους - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Οδύσσεια του σπουδαίου αυτού έπους

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Με την «Οδύσσεια», όπως την αντελήφθη και την επέδειξε πρόσφατα κινηματογραφικά ο Βρετανός σκηνοθέτης και παραγωγός Κρίστοφερ Νόλαν, προστέθηκε ένα ακόμη επεισόδιο στο ταξίδι μέσα στον χρόνο του αριστουργηματικού αυτού έπους. Η ταινία έχει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και εντυπωσιάζει η ανταπόκριση που έχει στο διεθνές φιλοθεάμον και βιβλιόφιλο κοινό.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις της Οδύσσειας εκτοξεύθηκαν κατά 1400% (!!!) στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες του Ιουλίου, λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση του κινηματογραφικού έργου στις αίθουσες, έναντι των αντιστοίχων ημερών του προηγουμένου έτους. Στις ΗΠΑ υπήρξε αντιστοίχως αύξηση των πωλήσεων του βιβλίου κατά 76%. Στη Γαλλία και στο ίδιο διάστημα υπήρξε αύξηση κατά 300% και όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι των μεγάλων εκδοτικών οίκων της για το φθινόπωρο έχουν προγραμματίσει διάφορες εκδόσεις της Οδύσσειας, από βιβλία τσέπης των οκτώ Ευρώ, έως πολυτελείς εκδόσεις των 45 Ευρώ και άνω. Οι μεταφράσεις των εν λόγω βιβλίων θα είναι από κλασσικές, όπως του φιλέλληνα και ελληνιστού Βίκτωρος Μπεράρ (1864-1931) έως και σύγχρονων μεταφραστών. Στην Ελλάδα πέραν της αύξησης της ζήτησης της Οδύσσειας στα βιβλιοπωλεία παρατηρήθηκε και μία άμεση αύξηση 18% στις εβδομαδιαίες κρατήσεις στη χώρα μας, με αιχμή το νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα, η οποία γνώρισε άνοδο 28% στις κρατήσεις χώρων διαμονής. 

Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η απάντηση στο πού κατευθύνονται οι Έλληνες δίδεται από  πρόσφατο ντοκουμέντο. Καθημερινή εφημερίδα ζήτησε από γνωστούς συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας να προτείνουν ο καθένας από ένα βιβλίο για κάθε δεκαετία ηλικίας, από των δέκα μέχρι των ενενήντα ετών, που πρέπει ο Έλληνας στο διάβα αυτών των χρόνων και κατά δεκαετία οπωσδήποτε να διαβάσει. Τα βιβλία που προτείνονται ως αναγκαία για κάθε δεκαετία της ζωής του ανθρώπου είναι συνολικά 95 (εννέα δεκαετίες επί δέκα ή έντεκα προτάσεις). Από αυτά τα 75 είναι ξένων συγγραφέων και μόνον είκοσι είναι Ελλήνων!

            Με τις προτεινόμενες επιλογές από της παιδικής ηλικίας έως τα ενενήντα του χρόνια ο Έλληνας δεν είναι αναγκαίο να έχει διαβάσει  Δάντη, Γκαίτε, Ντοστογιέφσκι, Πούσκιν, Άντερσεν, Αδελφούς Γκριμ, Ζαμιάτιν, Ονέ, Μαλό, Μπαλζάκ, Σκοτ, Βερν, Κορνέϊγ, Ώστεν, Μολιέρο και πολλούς ακόμη. Οι Έλληνες που αγνοούνται στις προτάσεις είναι οι περισσότεροι, από τον  Πλάτωνα,  τον Αριστοτέλη, τον Αισχύλο και όλους τους φιλοσόφους, έως όλη την Βυζαντινή και την Πατερική γραμματεία, έως όλους τους σημαντικούς συγγραφείς της νεοελληνικής γραμματείας, μεταξύ των οποίων και όλοι οι σημαντικοί ιστορικοί από τους Ζαμπέλιο και Παπαρρηγόπουλο έως τον Ζακυθηνό και την Αρβελέρ.

Ο πειρασμός ισχύος της εξουσίας - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο πειρασμός ισχύος της εξουσίας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο πειρασμός της εξουσίας να εφαρμόζει την  ισχύν της για επίλυση ζητημάτων έχει πηγή τον εγωισμό και δελεάζει ιδιαίτερα τους ηγέτες των  ισχυρών κρατών, αλλά και γενικά όσους κατέχουν εξουσία. Η καταπολέμησή αυτού του πειρασμού θα ήταν απλή αν οι κατέχοντες την εξουσία ακολουθούσαν μιαν απλή συνταγή. Αυτή όμως στην πράξη  αποδεικνύεται ανεφάρμοστη από τον Κάιν έως σήμερα. Το δέλεαρ  είναι τόσο ισχυρό που αυτή η συνταγή αγνοείται, παραβλέπεται, περιφρονείται. Η γλύκα της εξουσίας, ο πειρασμός της κατάληψης  της, η επιβολή δια της ισχύος ή της διαβολής είναι πειρασμοί ανίκητοι στον κοσμικό άνθρωπο. Για την  ψυχική αυτή κατάσταση ο Θεάνθρωπος Χριστός απευθυνόμενος στους μαθητές Του, τους είπε: «Γνωρίζετε ότι οι άρχοντες που ηγεμονεύουν στα έθνη συμπεριφέρονται ως εξουσιαστές τους, σα να τους ορίζουν και σα να είναι κτήματά τους, δούλοι τους. Όποιος όμως από εσάς θέλει να είναι μέγας να είναι ευεργετικός στους άλλους και όποιος θέλει να είναι πρώτος να ασκεί την εξουσία του με ταπεινοφροσύνη σα να είναι δούλος τους». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι είχε καλές ιδέες για την εφαρμογή της εξουσίας του, αλλά δολοφονήθηκε περίπου τρία χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του...

Χωρίς γνώση και επίγνωση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Χωρίς γνώση και επίγνωση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Το δογματικό και ιδεολογικό σύνθημα, πως «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος» και ότι «δεν μπορούμε να θεωρούμε ως αποκλειστικό πρότυπο την πυρηνική οικογένεια των δύο γονέων με δύο ή τρία παιδιά», το είπε η 39χρονη Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου στο Συνέδριο του γνωστού επιχειρηματικού περιοδικού «Fortune Greece». Το πάνελ στο οποίο συμμετέσχε  είχε θέμα «Η ισχύς συναντά τον σκοπό» είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας του Συνεδρίου. Η έκφραση της Υπουργού θυμίζει ιδεολογικά  αυτό που είχε γραφεί στο βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού, ότι κατά την καταστροφή της Σμύρνης οι Έλληνες «συνωστίσθηκαν» στην προκυμαία της… Και θέλει μιαν περαιτέρω έρευνα και ανάλυση.

            Η έρευνα πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο είναι  το ιστορικό (background) της Δόμνας Μιχαηλίδου που δογματίζει για το μέλλον της ελληνικής οικογένειας; Είναι μια κοινωνιολόγος, έστω της γαλλικής σχολής, που μετά από μελέτες κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα; Έχει μελετήσει στοιχεία των οποίων τα συμπεράσματα είναι πως η παρακμή της οικογένειας οδηγεί στην παρακμή ακόμη και αυτοκρατοριών, όπως η Ρωμαϊκή και η Γαλλική; Έχει διαβάσει μελέτες περί του πόσο πολύτιμη είναι η παραδοσιακή οικογένεια στην εξέλιξη και στην ανάπτυξη των κοινωνιών; 

Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Για έναν ακόμη χρόνο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συγκαλείται για τρεις ημέρες, από τις 6 έως τις 8 του προσεχούς Οκτωβρίου, χωρίς ουδέν ουσιαστικό θέμα προς συζήτηση. Για 19^ο χρόνο η Ιεραρχία είναι ουσιαστικά σε αδράνεια. Και φέτος οι τρεις ημέρες εξαντλούνται σε υπηρεσιακά θέματα και σε εισηγήσεις – εκθέσεις ιδεών. Ουδέν σοβαρό θέμα, που απασχολεί τον κλήρο, τις μοναχικές αδελφότητες  και τον πιστό λαό συζητείται.

            Συγκεκριμένα την πρώτη ημέρα των φετινών εργασιών της Ιεραρχίας μετά τη Θεία Λειτουργία ο Αρχιεπίσκοπος θα προσφωνήσει τους Αρχιερείς – συνέδρους και θα αντιφωνήσει εκ μέρους τους ο Μητροπολίτης Καρυστίας κ. Σεραφείμ, ως έχων τα πρεσβεία της Αρχιερωσύνης. Θα ακολουθήσει η εκλογή της εξ Αρχιερέων Επιτροπής για τις ανακοινώσεις στον Τύπο. Η ενημέρωση  γίνεται με ένα Δελτίο Τύπου που κυκλοφορεί. Συνήθως πρόεδρός της Επιτροπής Τύπου  εκλέγεται ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, εκτός αν φέτος θελήσει να παραχωρήσει σε άλλον τη θέση του. Σημειώνεται ότι στο βιογραφικό του εν λόγω Αρχιερέως, το οποίο είναι δημοσιευμένο στην  Wikipedia, γράφεται, προφανώς ως αξιοσημείωτο, το γεγονός   ότι «ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τα ΜΜΕ σχετικά με την πανδημία του COVID-19 και τον Δεκέμβριο του 2020 έγινε ο πρώτος Ιεράρχης που εμβολιάστηκε εναντίον της νόσου».

Αλαζονεία και εκβαρβάρωση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Αλαζονεία και εκβαρβάρωση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η ιστορία της Γαλλίας θα γράψει πως το 2026 μια εξαντλημένη κρατική εξουσία, μια τυχαία σύνθεση πλειονοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση, ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας που είναι ο λιγότερο δημοφιλής από όλους τους προηγούμενούς του και ο πρωθυπουργός του, που είναι ο πιο αδύναμος στην 5η Δημοκρατία, συνέθεσαν ένα σύνολο, που με κυνισμό, ποταπότητα και ιδεολογικό φανατισμό στις 15 του απερχόμενου μηνός Ιουλίου ψήφισαν στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση Νόμο, με τον οποίο το Κράτος θα διαχειρίζεται πλέον το πότε θα επέρχεται ο θάνατος των πολιτών. Αυτά αναφέρει στο κύριο άρθρο της η γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό», στις 16 του ιδίου μηνός, και προσθέτει ότι με τον εν λόγω Νόμο επιτρέπεται ο υποβοηθούμενος θάνατος (σημείωνε φόνος) σε ανθρώπους που κρίνεται ότι πλέον αποτελούν βάρος για το Κράτος και τους οικείους τους…Κατ’ ευφημισμό η πράξη ονομάζεται «ευθανασία»…

            Στο ίδιο κύριο άρθρο της η Φιγκαρό γράφει επίσης: «Το Γαλλικό κράτος επιμένει ματαίως να θεωρεί ηθική πρόοδο το οξύμωρο “δολοφονία σημαίνει θεραπεία”! Από της ψηφίσεως του Νόμου γέροντες, ασθενείς, απελπισμένοι μοναχικοί άνθρωποι “θα επιλέγονται στη λίστα αυτών που έχουν δικαίωμα στον θάνατο”, στην ουσία που θα ξεπαστρεύονται … Το προσωπείο του «σύγχρονου» και «προοδευτικού» Γαλλικού κράτους έπεσε στις 15 Ιουλίου 2026.

Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ο γνωστός Γάλλος λόγιος Εμμανουέλ Τοντ, συγγραφέας και του βιβλίου «Η ήττα της Δύσης» που κυκλοφορεί και στα ελληνικά (Έκδοση «Πεδίο») σε συνέντευξή που είχε δώσει  στην γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (13-14/1/2024, σελ. 18) μίλησε για την επερχόμενη τελική πτώση της Δύσης. Ως αιτία αυτής της εξέλιξης θεωρεί την κατάρρευση του προτεσταντισμού γενικώς και ειδικότερα, στις χώρες οι οποίες λόγω του κοσμικού πνεύματος και της «ηθικής» του αναπτύχθηκαν βιομηχανικά και οικονομικά, κάτι που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο βιβλίο του «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού». Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ αυτών των χωρών είναι η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και αυτές της Σκανδιναβίας.

Ο προτεσταντισμός, στους τύπους, λέγεται χριστιανικός. Στην ουσία του είναι ένα σύνολο διαφόρων κοσμικών «συλλόγων», του τύπου  ροταριανών, σοροπτιμιστριών κ.α., και είναι πλήρως αφομοιωμένος στη μετανεωτερικότητα και στην εγωιστική αντίληψη του κόσμου. Σημειώνεται ότι στο αναφερθέν βιβλίο του ο αγνωστικιστής Βέμπερ προέβλεψε ότι οι επιστήμονες  στη Δύση θα εξελιχθούν σε «επαγγελματίες δίχως συνείδηση, σε ηδονιστές χωρίς καρδιά και αυτά τα μηδενικά θα νομίζουν ότι είναι η πεμπτουσία της επιστήμης…».

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

  Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων  Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο  Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα. 

            Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η  Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος  υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.

Ο άγνωστος πόλεμος και η Αριστερά - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο άγνωστος πόλεμος και η Αριστερά

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Προ ημερών απεβίωσε ο συμπαθέστατος ως άνθρωπος και καλός ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος σε ηλικία 94 ετών. Διακριτικός στη ζωή, διακριτικός και στην κατά το Ορθόδοξο δόγμα κηδεία του και στον ενταφιασμό του. Έγινε γνωστός και αγαπητός στους Έλληνες από την τηλεοπτική σειρά «Άγνωστος Πόλεμος», όπου πρωταγωνιστούσε ως συνταγματάρχης Βαρτάνης. Το σίριαλ ήταν ένας έπαινος για τον στρατό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά εμμέσως δημιουργούσε θετική εικόνα προς τους επίορκους αξιωματικούς, που στις 21 Απριλίου 1967  κατέλαβαν την εξουσία και επέβαλαν δικτατορία. Το σίριαλ παίχθηκε σε 226 επεισόδια κατά τα έτη 1971 – 1974 και είχε τεράστια τηλεθέαση. Το ποσοστό της έφτασε στο απλησίαστο έκτοτε ρεκόρ του 83%. Μερικοί το αναβίβασαν και στο 90%...Το γεγονός είναι πως τότε στις πόλεις οι δρόμοι ερήμωναν όταν παιζόταν το επεισόδιο του «Αγνώστου Πολέμου», στα δε χωριά, όπου οι τηλεοπτικοί δέκτες ήσαν λίγοι, οι κάτοικοι συνωστίζονταν κυρίως στα καφενεία για να δουν τον Βαρτάνη και τους άλλους τηλεοπτικούς ήρωες…Ο Άγγελος Αντωνόπουλος θυμόταν ότι αν σε κάποιο χωριό δεν έφτανε το τηλεοπτικό σήμα οι κάτοικοι έπαιρναν  λεωφορεία για να πάνε σε γειτονικό χωριό και να δουν το σίριαλ.

            Ο καιρός πέρασε, έπεσε η δικτατορία, ήρθε η δημοκρατία και άρχισαν οι συγκεντρώσεις των Κομμάτων, με τη νομιμοποίηση και του ΚΚΕ. Σε συγκεντρώσεις της Αριστεράς μεταξύ όσων εκφωνούσαν τα συνθήματα ήταν και ο Άγγελος Αντωνόπουλος. Ο ίδιος είπε ότι ήταν Χριστιανός και Αριστερός. Για το ότι έπαιξε σε σίριαλ που ευνοούσε την προπαγάνδα της δικτατορίας ο ίδιος σε συνέντευξή το δικαιολόγησε λέγοντας: «Στη μεταπολίτευση κάποιοι με κατηγόρησαν… Εγώ δεν είχα ενοχές. Ήταν το έπος του ελληνοαλβανικού πολέμου, γιατί να μην το παίξω;».

Οι δυσκολίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι δυσκολίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αντιμετωπίζει την περίοδο αυτή δυσκολίες, τις οποίες διαχειρίζεται κατά το δυνατόν. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος έγραψε προς την ρωμέϊκη, αξία παντός επαίνου, εφημερίδα «Απογευματινή» για τα 100χρονά της, πως σε αυτήν «διασώζονται όλες οι περιπέτειες και δοκιμασίες της Ομογενείας, συνδεδεμένες πάντοτε με  την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και με τις διακυμάνσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων».

            Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζει την βεβήλωση του σημαντικότερου Ναού της Χριστιανοσύνης, της Αγίας Σοφίας, που ο Πρόεδρος Ερντογάν  μετέτρεψε από μουσείο σε τζαμί. Είναι ως να έχουν αιχμαλωτίσει βάρβαροι κατακτητές τη μητέρα μας, και να έχουν βάλει όλους τους Έλληνες να βλέπουμε που την κακοποιούν και που πανηγυρίζουν γι’ αυτό ενώ εμείς όλοι,  μαζί με τις ΗΠΑ, την ΟΥΝΕΣΚΟ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε…Το ίδιο έπραξαν οι γείτονες στην υπέροχη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη και στην Εκκλησιά της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας, της ζείδωρης αυτής καρδιάς του Ποντιακού Ελληνισμού. Παιχνίδια και με τη Μονή Σουμελά κάνει η αυταρχική εξουσία της Τουρκίας, που θέλει μεν τα χρήματα των προσκυνητών, αλλά πάντα υπενθυμίζει ότι εκείνη ενεργεί κατά τη βούλησή της.

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η πολιτισμική κρίση στη Δύση είναι άποψη σημαντικών διανοουμένων της του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών είναι ο Γερμανός φιλόσοφος του πολιτισμού και της ιστορίας Όσβαλντ Σπένγκλερ, του οποίου φέτος είναι τα 90χρονα από τον θάνατό του (1880-1936). Ο Σπένγκλερ έγραψε μεταξύ του 1918 και του 1922 το κλασσικό δίτομο ογκώδες  έργο του «Η παρακμή της Δύσης», το οποίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός». Ένας άλλος σημαντικός λόγιος του 20ού αιώνα που υπήρξε κριτικός προς την πολιτισμική πορεία της Δύσης είναι ο Γάλλος Αντρέ Μαλρό, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατό του (1901-1976).

            Ένα από τα πολλά θέματα που θίγει στο πολυδιαβασμένο έργο του ο Σπένγκλερ είναι η στειρότητα του τεχνικά  δυτικού «πολιτισμένου» ανθρώπου. Κατά την άποψή του υπάρχει «μια οπωσδήποτε στροφή προς τον θάνατο», με την έννοια ότι «ο άνθρωπος των κοσμοπόλεων δεν θέλει πια να ζήσει: ως άτομο θέλει ασφαλώς, αλλά όχι ως σύνολο… Τα παιδιά δεν εκλείπουν μόνον επειδή έγινε αδύνατο  να τα έχει κανείς, αλλά προ πάντων επειδή…δεν βρίσκει λόγους για την ύπαρξή τους». Ο διαρκής και βαθύς δεσμός του δυτικού ανθρώπου με την θρησκεία, την πατρίδα, τα ήθη και τα έθιμα του έθνους του, το μέλημά του να υπάρξει συνέχεια στην οικογένειά του δεν υπάρχουν στον «τελευταίο άνθρωπο» του. (Όσβαλντ Σπένγκλερ «Η παρακμή της Δύσης», Β΄ Τόμος σελ.  131).

Και διηγώντας τα να κλαις… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Και διηγώντας τα να κλαις…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι  της. Επλαισιούτο από  πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο.

Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να  υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).

Εξήντα πέντε χρόνια Ελλάδα ΕΟΚ - Ένας απολογισμός - Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Εξήντα πέντε χρόνια Ελλάδα ΕΟΚ -  Ένας απολογισμός

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Συμπληρώνονται φέτος εξήντα πέντε χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας συνδέσεως της Ελλάδος με την ΕΟΚ. Συγκεκριμένα το  ελληνικό αίτημα για τη σύναψη συμφωνίας συνδέσεως έγινε δεκτό από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΟΚ στις 24 Ιουλίου 1959. Άρχισαν αμέσως οι διαπραγματεύσεις, που κατέληξαν στην υπογραφή της συμφωνίας συνδέσεως στις 10 Ιουλίου 1961. Συμπληρώνονται επίσης σαράντα πέντε χρόνια από την ένταξή μας σε αυτήν (1^η Ιανουαρίου 1981).

            Στα χρόνια που πέρασαν υπήρξαν πολλές εξελίξεις στη δομή, στις χώρες μέλη, στην πολιτική των οργάνων της, στους σκοπούς της γραφειοκρατίας, στον ρόλο των ισχυροτέρων χωρών μελών της. Για έναν απολογισμό αυτών των εξήντα πέντε ετών καταγράφουμε απόψεις, που διατυπώθηκαν στην Βουλή των Ελλήνων εν όψει της υπογραφής της συμφωνίας, κατά τη συνεδρία της 19^ης Ιουνίου 1961. Κατά την πολύωρη συνεδρία η συζήτηση περιεστράφη στην επίπτωση  που θα είχε  στην ελληνική βιομηχανία και γενικότερα στην ελληνική οικονομία η σύνδεση και στη συνέχεια η ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ. Μεταξύ των άλλων  διατυπώθηκαν ανησυχίες για την εξέλιξη του Ελληνισμού εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Να σημειωθεί ότι οι βουλευτές όλων των Κομμάτων και ανεξαρτήτως των ιδεολογικών τους αντιλήψεων μίλησαν σε θαυμάσια ελληνικά, με επιχειρήματα και με σεβασμό στην αντίθετη άποψη.

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί  το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος  αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ  δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»…

            Την Κυριακή, 10 Μαΐου, εβδομαδιάτικη εφημερίδα είχε ένθετο βιβλίο, επανέκδοση του 1999,  αφιερωμένο στα 50 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου (1949-1999). Από τους 13 που γράφουν την άποψή τους σε αυτό οι έντεκα είναι «προοδευτικής αντιλήψεως»  και οι δύο διαφορετικής. Στο ίδιο βιβλίο υπάρχει επίμετρο με  έξι που πολέμησαν στον εμφύλιο, τριών κομμουνιστικών αντιλήψεων (Κύρκος, Φαράκος, Μπέικου) και τριών δημοκρατικών (Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου, Δροσογιάννης).

Οι αντιστασιακοί Αρχιεπίσκοποι - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι αντιστασιακοί Αρχιεπίσκοποι

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Συμπληρώθηκαν 85 χρόνια από την είσοδο των χιτλερικών στρατευμάτων στην Αθήνα και τη γενναία στάση του τότε Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου. Συμπληρώθηκαν επίσης 80 χρόνια από την παραίτηση του διαδόχου του, Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, από τη θέση του Αντιβασιλέως, η οποία του είχε ανατεθεί ομοφώνως από τα τότε Κόμματα και τους Συμμάχους. Και οι δύο προσέφεραν σημαντικά στην αντίσταση των Ελλήνων έναντι των εισβολέων και μένουν στην ιστορία χρονολογικά ως ο πρώτος και ο τελευταίος των αντιστασιακών.

            Στις 27 Απριλίου 1941 εισήλθαν στην πρωτεύουσα της Ελλάδος τα χιτλερικά στρατεύματα. Παρά τις απειλές που δέχθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος αρνήθηκε να μετάσχει στην παράδοση της ανοχύρωτης πόλης, λέγοντας: «Ο Αρχηγός της Εκκλησίας δεν παραδίδει την πρωτεύουσα της Πατρίδος του εις ουδένα ξένον. Ο Αρχηγός της Εκκλησίας έν καθήκον έχει: Να φροντίση δια την απελευθέρωσίν της». Στη συνέχεια του ζητήθηκε να ορκίσει την πρώτη κυβέρνηση της κατοχής. Επίσης αρνήθηκε λέγοντας: «Ο Βασιλεύς και η Ελληνική Κυβέρνησις ανεχώρησαν δια να συνεχίσουν τον αγώνα της Ελλάδος εις την Κρήτην. Ως εκ τούτου ο Αρχηγός της Εκκλησίας δεν δύναται να ορκίση κυβέρνησιν σχηματιζομένην υπό την διοίκησιν του εχθρού».

Ο Έντι Ράμα και η συνέχεια των Ελλήνων - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Έντι Ράμα και η συνέχεια των Ελλήνων

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα ήταν πρόσφατα στην χώρα μας και μιλώντας στον διευθυντή της «Καθημερινής» Αλ. Παπαχελά παραδέχθηκε πως ήταν λάθος του που είπε ότι οι Πλάτωνας και Αριστοτέλης δεν έχουν καμία σχέση με τους σύγχρονους Έλληνες και πως το είπε αστειευόμενος… Είναι γνωστό ότι πολλοί σοβαροί λόγοι – συκοφαντίες, ύβρεις, ψεύδη – λέγονται με πρόσχημα το χιούμορ και με προκάλυμμα την αστειότητα. Σημειώνεται ότι ο πρώην νόμιμος Δήμαρχος Χειμάρρας και τώρα Ευρωβουλευτής Φρέντης (Διονύσιος) Μπελέρης απέδειξε με στοιχεία ότι ο Ράμα έχει από τη μητέρα του ελληνικές ρίζες και μάλιστα ότι οι Έλληνες πρόγονοί του πολέμησαν στο Μεσολόγγι  εναντίον και Αλβανών ατάκτων!... 

            Ο Ράμα δεν είναι ο πρώτος που αρνήθηκε τη συνέχεια των Ελλήνων. Την ταυτότητά τους αμφισβήτησαν και κάποιοι ιστορικοί από λόγους ημιμαθείας και αλαζονείας. Ο Άγγλος Έντουαρντ Γίββων (1737-1794)  υπήρξε «ο υπέρτατος κριτής 22 αιώνων εθνικής μας υπάρξεως και την αμφισβήτησε». Ο ιδιοφυής ιστοριοδίφης Σπυρίδων Ζαμπέλιος απάντησε στον εν λόγω διαμαρτυρόμενο στο θρήσκευμα λόγιο του 18^ου αιώνα ότι η συγγραφή του «όζει κάτι γαιώδες και θνησιμαίο και ως επιγραφή πάνω σε μνήμα, αφού ούτε καν υπόπτευσε την ψυχολογίαν της πολιτείας, το αίσθημα, την πίστι, τας απορρήτους του αιώνος ροπάς τον μύχιο οργανισμό, με ένα λόγο, της Νεοελληνικής υπάρξεως». 

Η Ελλάδα που αντιστέκεται - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ελλάδα που αντιστέκεται

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Κοντά στα όσα θλιβερά συμβαίνουν στην κάστα των «εκλεκτών» (ελίτ) της κοινωνίας μας και σε αναζήτηση της ζωηφόρου ελπίδας, πέραν της βοηθείας του Θεού δια πρεσβειών των αγίων Του,  σημαντικό στοιχείο ελπίδας είναι και ο ελληνικός λαός, που πληρώνει τα λάθη και τη διαφθορά των ηγετών του και που αντιμετωπίζει τις σε βάρος του αποφάσεις της ηγεσίας του και των «εταίρων» του. Για πολλούς λόγους οι Έλληνες δεχθήκαμε και δεχόμαστε πολλές αρνητικές επιρροές και εμφανίζουμε ελαττώματα αλλά, έως σήμερα, διατηρούμε τον ξεχωριστό πολιτισμό μας, στοιχείο του οποίου είναι και η γλώσσα μας.

Την άποψη αυτή υποστηρίζει  ο  ιδιοφυής ιστοριοδίφης Σπυρίδων Ζαμπέλιος ήδη από τα μέσα του 19^ου αιώνα στο βιβλίο του «Βυζαντιναί μελέται», εκδοθέν το 1857. Γράφει, μεταξύ άλλων, ότι η διατήρηση του πολιτισμού μας «ασφαλώς οφείλεται πέραν της Γραικορρωμαϊκής μοναρχίας την ενέργεια, της Εκκλησίας την πολιτεία και της λογίας τάξεως το σύστημα, εις το ουσιωδέστερο του νεοελληνισμού στοιχείο, τον ανερμήνευτο λαό, ο οποίος δια της ζώσης αυτού φωνής ενεκόλαψε εις την ιστορία της παλιγγενεσίας μας την σφραγίδα της ελληνικής ταυτότητος, το διαγνωστικό στοιχείο της ιδιοπροσωπίας» (σελ. 648).

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Σε συνέχεια προηγουμένου μου κειμένου και με βάση τα όσα συμβαίνουν στη δικαιοσύνη στην Ελλάδα και γενικώς στον διεθνή χώρο επιβεβαιώνεται η φιλοσοφική άποψη πως η απόδοσή της αποτελεί ουτοπία. Κατά τον Άγγλο πολιτικό και φιλόσοφο Τόμας Μορ, θύμα της εκ μέρους του προασπίσεως της δικαιοσύνης έναντι της κρατικής εξουσίας, η ουτοπία (ου τόπος) αποτελεί μια ιδέα, θεωρία ή επιδίωξη που βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας. Ο Πλάτωνας, συγκλονισμένος από την άδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του διδασκάλου του Σωκράτη, δημιουργεί τη δική του ουτοπία στην «Πολιτεία» του, έργο το οποίο στην εποχή της Αναγέννησης ενέπνευσε τις ουτοπίες δικαιοσύνης, πλην αυτής του Μορ, των Τομάζο Καμπανέλα και Φράνσις Μπέικον. Ο καθηγητής Χανς Κέλσεν (1881 – 1973) στο πόνημά του «Τί είναι δικαιοσύνη;» (1953) αρνείται την δικαιοσύνη ως αντικειμενική αξία, επειδή η γνώση αυτής – όπως η γνώση όλων των αντικειμενικών αξιών – δεν είναι επιστημονικά δυνατή.

            Πιο πρακτικός ο Γάλλος φιλόσοφος Μοντεσκιέ (1689-1755), στο έργο του «Το πνεύμα των Νόμων», θεωρεί ότι σε μια ευνομούμενη Πολιτεία υπάρχουν τρεις εξουσίες, η Εκτελεστική, η Νομοθετική και η Δικαστική. Από αυτές, όπως σημειώνει, η πιο αδύναμη είναι η δικαστική, αφού είναι υποχρεωμένη να αποφασίζει με βάση τις αποφάσεις της νομοθετικής εξουσίας, έστω και αν αυτές είναι άδικες, και να τις εκτελεί χρησιμοποιώντας την εκτελεστική εξουσία, χωρίς την οποία είναι ασήμαντη.

Προδοσία: Από τον Ιούδα στο σήμερα - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προδοσία: Από τον Ιούδα στο σήμερα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ένας από τους κύριους παράγοντες της θεοστυγούς συμπαιγνίας  στο έγκλημα της δίκης  και της καταδίκης του Ιησού Χριστού ήταν «ο δούλος (στα πάθη του) και δόλιος μαθητής Του Ιούδας ο Ισκαριώτης», ο προδότης κατά τον Οίκο (τροπάριο) της Εσπέρας της Μεγάλης Τετάρτης. Στην υμνολογία της ίδιας ημέρας σε άλλο τροπάριο γράφεται, (σε μεταφορά στην ομιλούμενη γλώσσα μας από τον μακαριστό π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο): «Κύριε ο απαίσιος Ιούδας ο Ισκαριώτης περιφρόνησε τον αιώνιο νόμο της φιλίας (ο οποίος δεν επιτρέπει να πράττουμε κακά κατ’ εκείνου που μας αγαπά και ευεργετεί) και μηχανεύθηκε δόλια και φοβερά σχέδια εναντίον Σου». Με ένα φιλί τον παρέδωσε, τον πούλησε ορθότερα τριάντα αργύρια στους διώκτες Του, για να δικαστεί και να θανατωθεί.

            Στη δίκη του Ιησού Χριστού οι Εβραίοι δικαστές είχαν μίσος και προκατάληψη σε βάρος του Θεανθρώπου και για να εξυπηρετήσουν την προειλημμένη απόφασή τους παρέβησαν βασικές αρχές της ιουδαϊκής δικονομίας. Συγκεκριμένα αγνόησαν τις αρχές της δημοσιότητας των συζητήσεων, το δικαίωμα του κατηγορουμένου προς υπεράσπισή του, το ανεπίτρεπτό της ψευδορκίας και το απαραίτητο της μαρτυρικής καταθέσεως προς στήριξη της κατηγορίας. (Βλ. σχ. μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου «Μία θεοστυγής συμπαιγνία – Η δίκη του Ιησού και αι κατ’ αυτήν δικονομικαί παραβάσεις», Εκδ. Μητρ. Κερκύρας, 2024, σελ. 28).

Η Ακαδημία και η συνέχεια του Ελληνισμού - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ακαδημία και η συνέχεια του Ελληνισμού

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Στα πλαίσια της επετείου των εκατό ετών από την ίδρυσή της η Ακαδημία Αθηνών διοργάνωσε εκδήλωση στη μεγάλη αίθουσά της, την οποία τίμησε με την παρουσία και ομιλία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλας. Μίλησε επίσης ο για το τρέχον έτος Πρόεδρος της Ακαδημίας κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος. Ημέρα ιδρύσεως της Ακαδημίας ήταν η 25^η Μαρτίου 1926, ημερομηνία της διπλής εορτής του Ελληνισμού και συμβολική ως προς τη συνέχειά του, όπως τόνισε ο μεγάλος μας ποιητής και Ακαδημαϊκός Κωστής Παλαμάς. Η Ακαδημία έκτοτε τιμά την ημέρα αυτή με επίσημη εκδήλωση.

Στην πρώτη, την 25^η Μαρτίου 1927, μίλησε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος (Παπαδόπουλος), καθηγητής Πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος μίλησε για την Παιδεία κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και σημείωσε πως κατά τη διάρκειά της τρεις Ακαδημίες αναδείχθηκαν, η Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης, η Αθωνιάς και η Πατμιάς. Και οι τρεις είναι εκκλησιαστικές και αποτελούν μία από τις πολλές απαντήσεις που μπορούν να δοθούν  στις αρνητικές απόψεις, που ο κ. Διαμαντούρος έχει διατυπώσει για την συμπεριφορά της Εκκλησίας επί τουρκοκρατίας.