Οι κήλες μου έχουν ρημάξει την πλάτη. 18 ώρες
ταξίδι φάνταζαν μαρτύριο. Απλά ελπίζοντας ότι το αφρικανικό κλίμα θα τα γιανει
όλα.
Πρώτη κιόλας μέρα γεμάτη αντιφάσεις. Μια μέρα που
χωρα μέσα της ολόκληρη τη ζωή.
Σταθηκαμε μπροστά σε δύο πόρτες. Η μία οδηγούσε προς την αιωνιότητα. Η άλλη άνοιγε στο μέλλον.
Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου της Τολιάρας. Ελάχιστα έχουν βελτιωθεί από την τελευταία φορά που βρέθηκα εδώ. Πρόσωπα κουρασμένα, μάτια που είχαν πει σχεδόν όλα όσα μπορούσαν να πουν, χέρια που κρατούσαν με όση δύναμη απέμενε το δώρο της ζωής.









.png)
.png)
























.jpg)



