π. ΗΛΙΑΣ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΚΟΙΜΗΣΗ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

π. ΗΛΙΑΣ  ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΞΙ  ΧΡΟΝΙΑ  ΑΠΟ  ΤΗ  ΜΑΚΑΡΙΑ  ΚΟΙΜΗΣΗ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

     Έξι χρόνια από την 1^η Φεβρουαρίου 2020, ημέρα που κλήθηκε εις τα Άνω πλήρης ημερών ο π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, και πώς πέρασαν, νερό. Πρόκειται για ένα θεολογικό διαμάντι, και πνευματικό, και ασκητικό, που έλαμψε χρόνια και χρόνια καταμεσής της Αθήνας και ευρύτερα, όχι σε ερημία ή βουνό. Και, ως απλός «καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού», και, ως 3^ος κορυφαίος της Αδελφότητας Θεολόγων «Ζωή», ακτινοβόλησε-μαρτύρησε διαπρύσια με λόγο, γραπτά, και τρόπο αγίας ζωής, Σταυρό και Ανάσταση Ιησού Χριστού !

    1^η Φεβρουαρίου 2026, Κυριακή, «Αναστάσεως ημέρα», ημέρα άλλης χαράς, αναφοράς ως της αιωνίου απαρχή. Και,  παλιοί και νεώτεροι συνάδελφοι  θεολόγοι οργανώνουν Διαδικτυακά σπουδή έργων και του έργου του, «άξιον και δίκαιον». Και κεντρίζουν τον γράφοντα, μεγάλο πνευματικό οφειλέτη της αγάπης του. σε μια ταπεινή παρέμβαση με ανθολόγηση και παράθεση  κάποιων ιδιαίτερων συστάσεών του, από το μικρό αντίδωρο οφειλής του. Αρχιμ. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, «Ο Τρίτος Κορυφαίος Ηγέτης της Ζωής»-Εκδόσεις «Ταώς», Πάτρα 2021.

Ποιοι θάνατοι μας συγκινούν; - Του μητροπολίτη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας Κωνσταντίνου

 Ποιοι θάνατοι μας συγκινούν;

Του μητροπολίτη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας Κωνσταντίνου

Τις τελευταίες ημέρες η Ελλάδα θρηνεί. Πέντε εργάτριες χάθηκαν σε μια έκρηξη εργοστασίου και επτά φιλάθλους που δεν έφτασαν ποτέ στο γήπεδο. Οι οθόνες γέμισαν πρόσωπα σοβαρά, γραβάτες πένθιμες, τίτλους με μαύρα φόντα. Οι λέξεις «σοκ», «τραγωδία» και «μαύρη ημέρα» χρησιμοποιήθηκαν τόσο συχνά, που στο τέλος κινδύνεψαν να χάσουν το νόημά τους. Σαν να πάγωσε ο χρόνος. Σαν να σταμάτησε η ζωή.

Κι όμως, την ίδια ακριβώς στιγμή, την ίδια μέρα, στην ίδια χώρα, περίπου 345 άνθρωποι πέθαναν. Όχι μεταφορικά. Κυριολεκτικά. Είναι ο καθημερινός μέσος όρος θανάτων στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Περισσότεροι από 126.000 άνθρωποι τον χρόνο. Χωρίς κάμερες. Χωρίς τίτλους. Χωρίς «μαύρες ημέρες». Με μια σχεδόν ενοχλητική σιωπή.

Το ερώτημα δεν είναι γιατί συγκλονιζόμαστε από τα μεγάλα δυστυχήματα. Αυτό είναι ανθρώπινο. Το ερώτημα είναι γιατί μόνο από αυτά. Γιατί ορισμένοι θάνατοι φαίνεται να μετράνε περισσότερο από άλλους. Γιατί κάποιοι αποκτούν όνομα, πρόσωπο, αφήγηση, ενώ άλλοι καταλήγουν απλώς σε έναν αριθμό, σε μια στατιστική στήλη που κανείς δεν διαβάζει.

ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ - Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ

«Καθώς ο Τελώνης στεκόταν στο κατώφλι ήξερε ότι ανήκε στο βασίλειο του κακού και δεν είχε πρόσβαση στο χώρο του Θεού. Ωστόσο, ένιωθε τη διαφορά, ένιωθε τρόμο για τον εαυτό του και μία λατρευτική στάση γεννιόταν μέσα του απέναντι στον θεϊκό αυτό χώρο. Έτυπτε το στήθος του και ζητούσε έλεος, επειδή για τίποτε άλλο δεν μπορούσε να ελπίζει ούτε σε τίποτε άλλο να υπολογίζει…

Η παραβολή είναι σαφής: εκείνος που ήρθε και στάθηκε συντετριμμένος, γεμάτος ντροπή για τον εαυτό του, γνωρίζοντας ότι είναι ανάξιος να μπει στον ιερό αυτό χώρο, επιστρέφει στον οίκο του συγχωρημένος, αγαπώμενος, συνοδευόμενος ουσιαστικά από τον ίδιο το Θεό…».

Μητροπολίτης  Αντώνιος του Σουρόζ

«Στο φως της κρίσης του Θεού» (Πορεία από το Τριώδιο στην Ανάσταση).

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ της Αδελφότητος Οφφικιαλίων “Παναγία η Παμμακάριστος”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ της Αδελφότητος Οφφικιαλίων 

“Παναγία η Παμμακάριστος”

Ἔκφραση στήριξης πρός τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαῖο, μετά τήν πρόσφατη ἀνακοίνωση τῆς Ὑπηρεσίας Ἐξωτερικῶν Πληροφοριῶν τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας

Μέ ἰδιαίτερη ἀνησυχία παρακαλουθοῦμε τίς ἀήθεις ἐπιθέσεις, τίς ὕβρεις καί τά ψεύδη πού ἐξαπολύονται ἀπό Ρωσσικῆς πλευρᾶς κατά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί προσωπικῶς κατά τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας κ. κ.  Βαρθολομαίου.

Καταδικάζουμε μέ ὅλη μας τή δύναμη τήν ἀνακοίνωση τῆς Ὑπηρεσίας Ἐξωτερικῶν Πληροφοριῶν τῆς Ρωσσικῆς Ὀμοσπονδίας, ἡ ὁποία στοχοποιεῖ τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη, θέτοντας σέ κίνδυνο, μέ τούς βαρύτατους χαρακτηρισμούς πού χρησιμοποιοῦνται, ἀκόμη καί τήν ἴδια τήν ἀσφάλειά Του. Πρόκειται γιά ἕνα ὑβριστικό κείμενο, πού ὑποκινεῖ τό μῖσος ἐναντίον ἑνός κορυφαίου ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, μέ παγκόσμια ἀναγνώριση τῆς διακονίας καί τῆς προσφορᾶς Του.

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισ’ από άνθη η πλάτη
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Κι εγέμισ’ από άνθη...
Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή
γλυκά τη φίλησα
της τίναξα όλα τ’ άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:
Της τίναξα όλα τ’ άνθη...
Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά
τι τόσο βιάζεσαι;
Μονάχη της θε να `ρθει η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;

Κι οι μέρες που σου λείπουν, ω Φεβρουάριε,

 

 Κι οι μέρες που σου λείπουν,

ω Φεβρουάριε,

ίσως μας αποδοθούν

στον παράδεισο..

Τάσος Λειβαδίτης

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος (1 Φεβρουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

 Ούτος ο Άγιος ήτον από ένα χωρίον της Φρυγίας, Λάμψακον ονομαζόμενον, κατά τους χρόνους Γορδιανού βασιλέως, ύστερα από την βασιλείαν του Καίσαρος Αυγούστου, χρόνους διακοσίους εννενηνταπέντε, ήτοι εν έτει από Χριστού σλθ’ [239]. Ούτος λοιπόν ο Άγιος εις καιρόν οπού ήτον πολλά νέος, εμεταχειρίζετο και μίαν τέχνην αρμοδίαν εις την ηλικίαν του, χήνας γαρ έβοσκε. Και εν τη ευτελεί όμως τέχνη ταύτη ευρισκόμενος, ενεπλήσθη από την χάριν του Παναγίου Πνεύματος. Όθεν δι’ αυτής ιάτρευε κάθε ασθένειαν, και δαίμονας εδίωκεν. Αυτός ιάτρευσε και την θυγατέρα του βασιλέως Γορδιανού, βασανιζομένην από δαιμόνιον, το οποίον επρόσταξε, και εφάνη εις τους παρεστώτας ωσάν μαύρος σκύλος, και εφανέρωσε τα πονηρά έργα, τα οποία παρακινεί τους ανθρώπους και κάμνουσι. Με το θαύμα δε τούτο, πολλούς απίστους ετράβιξεν εις την του Χριστού πίστιν.

Προεόρτια της Υπαπαντής και μνήμη του Αγίου Τρύφωνος (1 Φεβρουαρίου)

Σήμερα, Κυριακή Τελώνου & Φαρισσαίου και προεόρτια της Υπαπαντής του Κυρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Τρύφωνος από τη Λάμψακο της Φρυγίας (της Μ. Ασίας), ο οποίος προερχόταν από φτωχή οικογένεια και παιδάκι έβοσκε χήνες. Έζησε επί των αυτοκρατόρων Γορδιανού Γ΄ (238-244 μ.Χ.), Φιλίππου του Άραβα (244-249 μ.Χ.) και Δεκίου (249-251 μ.Χ.).
Μελετούσε με ζήλο την Αγία Γραφή και εμβάθυνε στις αγιαστικές πράξεις της Εκκλησίας. Έτσι, με φιλομάθεια και ταπείνωση, απόκτησε πνευματικές αρετές και παράλληλα κατόρθωσε να διδαχθεί ο ίδιος, αλλά και να μεταδώσει και σε άλλους το βίωμα της Ορθόδοξης πίστης.
Με κόπους, άσκηση και συνεχή κάθαρση, δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αξιώθηκε να θαυματουργεί παρηγορώντας τον πονεμένο άνθρωπο.